[game40it]

ஜாதிமல்லி என்ற கதையின் முதல் அப்டேட் இன்று இரவுக்குள் போடா பார்க்கிறேன். இதுவரைக்கும் கொஞ்சம் எழுதி இருக்கேன். இன்றே முதல் அப்டேட் முடிக்க முடிந்தால், நான் போஸ்ட் செய்கிறேன்.

[game40it]

சூப்பர் ஜி. ஆரம்பிங்க,

இதுவும் உங்கள் முந்தைய கதையை போல பட்டைய கிளப்பும் னு நம்புறேன்.

இது நீண்ட கதையா இல்லை சிறுகதையா என்பதை மட்டும் சொல்லுவிட்டு தொடங்குங்கள்.

எனக்கே தெரியவில்லை. கதை outline மனதில் வைத்து இருக்கேன். எழுத எழுத எவ்வளவு போகும் என்று எனக்கே தெரியாது. நிச்சயமாக சிறிய கதையாக இருக்காது அனால் எவ்வளவு பெரிய கதையாக இருக்கும் என்றும் சொல்லவும் தெரியவில்லை.

[game40it]

பிரபு அவன் மாமா பெண்ணை அவசரமாக கல்யாணம் செய்து கொண்டு போன இரண்டு வருடம் மற்றும் சில மாதங்கள் கழித்து ...

 
"அம்மா பூ வாங்கிக்கிங்கொ மா ... குண்டுமல்லி இருக்கு, வசம்மான ஜாதிமல்லி இருக்கு..."
 
அந்த பூக்காரி கூவுவதை கேட்டு மீரா திரும்பி அந்த பூக்காரியை பார்த்தாள். 'வாசமான ஜாதிமல்லி' என்று அவள் சொன்னது தான் அவள் கவனத்தை ஈர்த்தது.  சற்று நேரம் அவள் கண்கள் அந்த பூக்காரி கூடையில் இருந்த ஜாதிமல்லியை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தது. அது அவள் மனதில் அலைபோல் பழைய நினைவுகளை பாய செய்தது. இவ்வளவு காலம் கடந்தும் அந்த நினைவுகள் மறையவில்லை.
 
அவள் கணவர் வாகனத்தை பார்க் செய்ய சென்றுஇக்கார். வழக்கம் போல வெள்ளிக்கிழமை அன்று புதிஸ்வரர் கோயிலுக்கு வந்து இறுக்கர்கள்.  இங்கே தானே முதல் முறையாக பிரபுவை சந்தித்தாள். அப்போது அவள் வாழ்க்கையில் இவ்வளவு பெரிய கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்திட்டு செல்வான் என்று தெரியாது. அந்த பாதிப்பில் இருந்து அவள் இன்னும் மீளவில்லை.
 
"என்னமா, அப்படியே பார்த்துக்கொண்டு இருக்கீங்க," என்று அவள் மகளின் குரலை கேட்டபின்பு தான் சுயநினைவுக்கு வந்தாள்.
 
வாகனத்தை பார்க் செய்துவிட்டு அவர்களை பார்த்துக்கொண்டே அவள் கணவன் சரவணன் அவர்களை பார்த்துக்கொண்டே வருவதை பார்த்து அவள் அந்த பூக்காரியிடம், "வேணாம் எனக்கு குண்டுமல்லியே கொடு," என்றாள் அவசரமாக.
 
அவள் கணவன் வந்து சேர்வதுக்கும், அவள் பூவை அவள் கூந்தலில் சூடுவதுக்கும் சரியாக இருந்தது. சரவணன் அந்த பூக்காரியிடம் பணத்தை நீட்டினான்.
 
"வாங்க கோயில் உள்ளே போவம், " என்று அவன் குடும்பத்தை உள்ளே அழைத்து சென்றான்.
 
'கடவுளே, என் குடும்பத்துக்கு பழைய முழு சந்தோஷத்தை கொடு, அவளுக்கு மனா நிம்மதியை கொடு' என்று மனதார வேண்டி நின்றான்.
 
அந்த கோயில் குருக்கள் வந்து அவர்களுக்கு பிரசாதம் கொடுத்துவிட்டு, "ஐயா நல்ல இருக்கீங்களா," என்று கேட்டார்.
 
"இருக்கேன் குறுக்கால, எல்லாம் அவன் புண்ணியத்தில்," என்றான் சரவணன்.
 
"நீங்க தாவரம்மா ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் கும்பத்தோடு வரீங்க, உங்கள் கடவுள் எந்த குறையும் வைக்க மாட்டான். நீங்கள் நினைத்தது போல எல்லாம் நடக்கும்."
 
நான் நினைத்த மாதிரியா எல்லாம் நடந்து இருக்கு என்று சரவணன் மனதில் நினைத்துக் கொண்டான். அவன் வழக்கம்போல் ஒரு தூணில் செய்தபடியே உட்கார்ந்து இருந்தான். இன்று கூட மீரா, பூக்காரியின் குடையில் உள்ள ஜாதிமல்லியை தன்னை மறந்த நிலையில் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள். அநேகமாக அது அவள் பிரபுவுடன் உல்லாசமாக இருந்த நாட்களை நினைவூட்டிருக்கும் என்று சரவணன் மனதில் நினைத்துக் கொண்டான்.  அதே காரணத்தால் தான் அவனுக்கு ஜாதிமுல்லை பூக்கள் பார்க்கும் போது மனதில் ஒரு வெறுப்பு உண்டாகும். நான் வருவதை பார்த்து அவள் உடனே குண்டுமல்லி பூ வாங்கி சூடிக்கொண்டாள்.
 
மீரா அவள் குழந்தைகளை கண்காணித்து இருந்தாள். ஆனாலும் அவள் கவனம் முழுதும் அவர்கள் மேலே இல்லாமல் எதோ யோசனையில் இருப்பது போல இருந்தது. அதை கவனித்த சரவணனுக்கு இது ஒன்றும் புதிதல்ல. அவள் மறைக்க எவ்வளவு முயற்சித்தாலும், அவளுக்கு பழைய நினைவுகள் அவ்வப்போது வந்து வாட்டுவதை அவன் கவனிக்க தவறவில்லை.
 
"நான் எப்படி பிரபு போன பிறகு எல்லாம் பழைய சந்தோசம்மான நிலைக்கு மாறிவிடும் என்று தப்பு கணக்கு போட்டேன்," என்று அவனுக்கு எப்போதும் வரும் கேள்வி மீண்டும் வந்தது.
 
அப்போது நடந்த நிகழ்வுகள், அவர்கள் இருவரையும் பாதித்திருக்கு. அவனுக்கு அவன் இதயத்தில் ஒருவித காயமும், அவளுக்கு வேறுவிதமான காயமும் ஏற்படுத்தி இருக்கு. அதில் இருந்து விடுபட தெரியாமல் அவர்கள் இருவரும் தவித்து இருந்தார்கள்.  திருக்குறளில் சொல்லி இருக்கு, "தீயினால் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே நாவினால் சுட்ட வடு." அனால் சரவணனுக்கு பொறுத்தவரை நாவினால் மட்டும் இல்லை, கண்களால் பார்த்த காட்சிகளும் எப்போது முழுமையாக ஆறது.
 
அவனுக்கு அந்த நினைவுகள் முழுமையாக மறையவிட்டாலும் அதை மனதில் ஒரு மூலையில் புதைத்து வைக்க முடிந்தது. அனால் மீரா சில நேரத்தில் எதோ பறிகொடுத்தது போல இருக்கும் போது அந்த கசப்பான கொடிய நினைவுகள் மீண்டும் அவனை தாக்கும். அது மட்டும் இல்லாமல், அவளும் முழுதாக நிம்மதியாக இல்லாததை கண்டு அவன் மனமும் வேதனை பட்டது.  இத்தனை வருட இல்லற வாழ்க்கையில் இல்லாத ஒரு தாக்கத்தை பிரபு இங்கே இருந்த குறுகிய நாட்களில் ஏற்படுத்தி விட்டான் என்பதிலும் ஒரு வேதனை இருந்தது.
 
அவ்வளுவு நெருங்கிய உணர்ச்சி கூடல் ஏற்பட்ட பிறகு அது உடனே மறைந்துவிடும் என்று எதிர் பார்ப்பது நியாயம் இல்லை என்று அவனுக்கு தெரியும். அனால் இப்போ சில வருடங்கள் கடந்து சென்றும் அது மறையவில்லை என்பது தான் அவனுக்கு துன்பத்தை தருகிறது. ஒரு வகையில் எப்போது பிரபு நினைவு மீராவுக்கு வந்து இருக்கு என்று சரவணன் யூகித்துக்கொள்வான்.
 
பிரபு நினைவவு வரும் போது மீராவுக்கு சேர்ந்து குற்ற உணர்வும் வரும் . அதன் காரணமாக, அந்த குற்ற உணர்வை போக்க மற்றும் அதுக்கு ஈடாக அவள் சரவண்ணனை வழக்கத்துக்கு மீறி அன்பாக கவனிப்பாள். இதில் எப்படி மகிழ்ச்சி அடைவுது என்று சரவணன் நொந்து போவான், எனனின் அது பிரபு நினைவு இன்னும் இருக்கு என்று காட்டுகிறது. அவள் பிரபுவை மறக்க ரொம்ப முயற்சி எடுக்கிறாள் என்று சரவணன் உணர்ந்தான் அனால் அவளுக்கு அது இன்னும் பெரும் சவாலாக இருந்தது.
 
அதற்காக அவள் தன கவனிப்பில் சரவணனுக்கு அல்லது அவள் பிள்ளைகளுக்கு எந்த குறையும் வைத்ததில்லை. அவர்கள் எல்லா தேவைகளையும் அவள் நன்று கவனித்துக் கொள்கிறாள். ஆனாலும் சரவனுக்குள் ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை அவள் நிலை மெல்ல மெல்ல உருவாக்கியது. அவன் முன்பு போல இல்லாமல் அவளை தனிமையில் வாடா விடுவதில்லை.  அவள் செய்த தப்பை மனதில் வைத்து அவளிடம் எந்த வெறுப்பும் காட்டியதில்லை.  இருப்பினும் அவள் எதுக்கோ ஏங்குகிறாள். பிரபு போல அவளுக்கு உடல் சுகம் கொடுக்கமுடியவில்லை என்று சந்தேகம் அவனை வாட்டி இந்த விஷயத்தில் மெல்ல மெல்ல அந்த தாழ்வு மனப்பான்மை வந்துவிட்டது.
 
மீரா தன யோசனையில் இருந்தாள். பிள்ளைகள் கோயிலுக்கு வந்து சாமி கும்பிட்டபின் வழக்கம் போல விளையாடி கொண்டு இருந்தனர். அவர்கள் அவளது பார்வையில் முன் இருந்தாலும் அவள் நினைவுகள் எங்கேயோ இருந்தனர். இன்றைக்கு ஏனோ தெரியவில்லை பிரபுவின் ஞாபகம் வழக்கத்துக்கு மேலே அதிகமாக இருந்தது. அவனை மறக்கவேண்டும், தன் குடும்ப வாழ்க்கைக்கு வந்த பெரும் ஆபத்தில் இருந்து தப்பினோம் என்று நினைத்தாலும் அவன் நினைவு மறையவில்லை.
 
அதற்க்கு காரணமும் அவள் அரிவாள். அவனுடன் ஏற்பட்ட உறவு சாதாரண உறவு இல்லை. அவள் கணவனுக்கு மட்டும் சொந்தமான உடலை அவன் முழு உரிமை கொண்டாடிவிட்டான். இன்னும் சொல்ல போனால் அவன் அவள் கணவனைவிட அவள் உடலில் அதிகப்படியாக சலுகைகள் எடுத்துக் கொண்டான். அவன் எடுத்தது மட்டும் இல்லை நானே அவனுக்கு முழு சம்மதத்தோடு அதை கொடுத்தேன். அந்த நேரம் ஏற்பட்ட மனக்கிளிர்ச்சி, உடல் ஏக்கம் என்னை திக்குமுக்கா செய்தது என்று நினைத்துக்கொண்டு அவள் பிள்ளைகளை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள். 
 
இன்று அந்த ஜாதிமல்லி பூக்கள் பார்க்கும்போது பிரபு அவளுக்கு முதல் முதலில் அவள் கூந்தலில் அவனே அதை சூடிய ஞாபகம் வந்தது.  அவன் அதை சூடிய போது அவள் உடல் நடுங்கியது, பயத்திலும் உற்சாகத்திலும் அதிர்ந்தது. அவள் இதைய துடிப்பு கணக்கில்லாத அளவுக்கு எகிறியது. அவன் சூடியபின் அவன் சூடான கைகள், பயத்தில் வேர்த்து இருந்த அவள் குளிர் உடலை, அவள் வெறும் இடுப்பில் பற்றின. அவள் உடல் சிலிர்க்க அவன் தன் முகத்தை அவள் கூந்தலில் புகுர்த்தி ஆழ்ந்த மூச்சு இழுத்தான். அவன் இழுக்க அவள் உடல் அவன் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டது. அந்த நினைவுகள்  இப்போதும் அவள் பெண்மையில் லேசான கசிவை ஏற்படுத்தியது.  
 
"மீரா, குழந்தைகளை கூப்பிடு, வா சாப்பிட போகலாம்." அவள் கணவனின் குரல் அவள் பழைய நினைவுகலை கலைத்தது.
 
சாப்பிடும் போது கணவன் மனைவி மற்றும் குழந்தைகள்கூட இருக்கும் வழக்கமான உரையாடலில் ஈடுபட முயற்சித்தாள்.
 
"மீரா நாம வீட்டுக்கு போகம் முன்பு, போய் பிரபு அப்பாவை பார்த்திட்டு போவோம், அவருக்கு உடல் நிலை சரி இல்லையாம்."
 
பிரபு பெயரை கேட்ட போது அவள் சில வினாடிகளுக்கு உறைந்து போனாள். பிறகு சுதாரித்துக்கொண்டு, "சரிங்க," என்றாள்.
 
அவர்களது கார் பிரபுவின் வீட்டை நெருங்கும் போது அவளுடைய கண்கள் தானாகவே பயன்படுத்தப்படாத பழைய வீட்டிற்கு திரும்பின. சரவணன் அதை கவனித்தான். அங்கே தானே அவர்கள் இடையே கள்ள உறவு இருப்பது அவனுக்கு உறுதியாக தெரியவந்தது.
 
"வாங்க தம்பி, " என்று பிரபுவின் அம்மா சரவணனை அன்போடு அழைத்தாள்.
 
"வா மா," அந்த அன்பு மீராவை அலைக்கும் போது அந்த குரலில் இல்லை.
 
"அப்பா எப்படி இருக்கார்?" என்று சரவணன் விசாரித்தான்.
 
"இப்போதைக்கு தேவல, ரூமில் தான் இருக்கார், போய் பாருங்க."
 
அவர்கள் ரூம் உள்ளே நுழைந்தார்கள் அங்கே மெத்தையில் படுத்திருந்த பிரபுவின் தந்தை அருகில் பிரபுவின் தங்கை அமர்ந்து இருந்தாள்.
 
"ஏய் பாப்பு, நீ இங்கே தான் இருக்கியா?" என்றான் சரவணன்.
 
"வாங்க அண்ணா, வாங்க மதனி, ஹேய் குட்டி பசங்கள வாங்க," என்று எல்லோரையும் வரவழைத்தாள்.
 
"பாப்பு அவள் அப்பாவை பார்க்க வந்திருக்கு, நாளைக்கு அவள் புருஷன் அவளை அழைத்து செல்ல வருகிறார்," என்று பிரபுவின் அம்மா கூறினார்.
 
"எப்படி பா உடல் இப்போ இருக்கு," என்று பாசத்தோடு சரவணன் விசாரித்தான்.
 
"இப்போது பரவாயில்லை," என்று வலுவில்லாத குரலில் அவள் பதில் அளித்தார்.
 
"எப்படி இருக்கீங்க தாத்தா, " என்று கோரஸாக சரவணன் குழந்தைகள் கேட்டார்கள். அவர்களை பார்த்து பிரபுவின் தந்தை புன்னகைத்தார்.
 
அவர் தன் மனைவியை அர்த்தத்தோடு பார்க்க அவள், மீரா, பாப்பு மற்றும் குழந்தைகளை, "வாங்க எல்லோரும், ஹாலுக்கு போவோம், காப்பி போட்டு தரேன்," என்று அழைத்து சென்றார்.
 
பிரபுவின் தந்தை, சரவணனை அவர் அருகில் அமர சொன்னார். சரவணன் கைகளை பற்றிக்கொள்ள அவர் கைகள் நீட்ட சரவணன் அவர் கைகளை முதலில் பற்றிக்கொண்டான்.
 
"ஐயா, உன்னை பார்க்கும் போது எல்லாம் எனக்கு குற்றமாக இருக்கு. என் குடும்பம் உனக்கு எவ்வளவு தீங்கு செய்துவிட்டது," அவர் மெல்லிய குரலில் சொன்னார்.
 
"அப்படி சொல்லாதீங்க அப்பா, பிரபு ஒருவன் செய்த தப்புக்கு ஏன் குடும்பத்தையே தப்ப சொல்லுறீங்க. ஏன் இந்த தப்புக்கு மீராவுக்கு பங்கு இல்லையா, அல்லது என் கவனிப்பு இல்லாமையும் எந்த தப்பு உண்டானதுக்கு காரணம் இல்லையா. வேண்டாம் பழைய விஷயங்களை விடுங்க."
 
"இல்லை ஐயா உன் மேல் எந்த தப்பும் இல்லை, உன் பெரும் தன்மையில் அப்படி சொல்லுற. உன் மனைவி மேலே கொஞ்சம் தப்பு இருந்தாலும், அவளை கெடுத்த என் மகன் மேலே தான் முழுக்க முழுக்க தப்பு இருக்கு."
 
"விடுங்க அப்பா, உங்கள் உடல் இப்படி இருக்க, இப்போவாவது பிரபுவை உங்களை பார்க்க வர சொல்லுங்களேன்."
 
"வேண்டாம்," என்று கத்திய பிரபுவின் அப்பா உடனே பலமாக இரும்ப துவங்கிவிட்டார்.
 
சரவணன் அவருக்கு தண்ணி குடிக்க கொத்தான். இருப்பாளா கேட்டு பிரபுவின் அம்மா உள்ளே எட்டி பார்த்தார். அவளை தன் காய் அசைவில் பிரபுவின் அப்பா போக சொன்னார்.
 
"வேண்டாம் தம்பி, நான் அவன் முகத்தில் முழுக்க விரும்புல."
 
"எப்படி இருந்தாலும் அவன் உங்கள் மகன், உங்களுக்கு இந்த நிலை இருக்கும் போது அவன் பார்க்க விரும்புவான்."
 
அவர் சரவணன் முகத்தை கனிவோடு பார்த்தார். "ஐயா என் சாமி, அவன் உனக்கு இந்த கொடும்மை செய்த பிறகும், அவனுக்காக பேசுற. நீ ரொம்ப நல்லவன். ஆனாலும் ஒன்னு சொல்லுறேன் தம்பி, ரொம்ப நல்லவனாக இருக்க கூடாது."
 
சற்று நேரம் இன்னும் பேசிவிட்டு, சரவணன், "உடலை பார்த்துக்கீங்கோ," என்று சொல்லி விடைபெற்றான்.
 
ஹாலில் மற்றவர் எல்லோரும் பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.
 
"வா மீரா, கிளம்பலாம், அம்மா போய்ட்டுவாரேன், ஐயாவை பார்த்துக்கோங்க, பை பாப்பு."
 
"தேங்க்ஸ் அண்ணா, வந்ததுக்கு. பிரபு அண்ணா தான் வரவே மாட்டீங்கிறாரு."
 
"சும்மா இருடி, " என்று பாபுவை அவள் தாய் அதட்டினாள், "அவன் இப்போது இங்கே வரமாட்டான்." ஒரே கண்ணால் மீராவை பார்த்துக்கொண்டு.
 
பிரபு பெயர் கேட்ட மீராவின் உடல் ஓரிரு வினாடிகள் இறுக்கியது. அவர்கள் விடைபெற்று வீடு திரும்பினார்கள். அன்று இரவு மீரா தூக்கமின்றி புரண்டு புரண்டு படுப்பதை சரவணன் உணர்ந்தான்.

[game40it]

ஜாதி மல்லியை வைத்தே கதையை ஆரம்பிச்சி இருக்கீங்க. சூப்பரு.  :)

இன்னும் ஜாதி மல்லியை மறக்க முடியாமல் கணவனை ஏமாற்ற குண்டு மல்லி சூடி கொள்ளும் மீரா. அதை அறிந்து கொள்ளும் கணவன். செம.

பிரபுவை பற்றி நினைத்தாலே அவளுக்கு ஏற்படும் கசிவு. அவள் ஏக்கத்துடன் பழைய வீட்டை பார்ப்பதை கணவனும் பார்ப்பது என்று இருவரின் மனப்போராட்டங்களை கண் முன்பு நிறுத்துகிறீர்கள்.

பிரபுவின் அம்மா சரவணனை அன்புடனும் மீராவை அன்பில்லாமலும் அழைப்பது. தன் மகன் தன்னை பிரிந்து போனதுக்கு மீரா தான் காரணம் என்பதால் உண்டான கோபம். மீராவை பிரபுவின் அப்பா கண்டு கொள்ளாதது என்று சொன்ன விதம் அருமை.

சரவணனின் ஆசிரியர் ஆன பிரபு அப்பா தன் மகனால் தன் மகனை போல உள்ள இன்னொரு மாணவனின் குடும்பம் அழிந்து போனதை நினைத்து மருகுவது என்று சூப்பர் தொடக்கம் குடுத்து இருக்கீங்க.

இரண்டு வருடங்களுக்கு மேல் ஆகி விட்டது. பிரபுவுக்கும் குழந்தை இருக்குமா. அவன் மனைவியின் பெயர் என்ன. எப்படி பட்ட குணம் கொண்டவள். குழந்தை இருந்தால் வளைகாப்பு எப்படி நடந்தது.   அவர்கள் தாம்பத்யம் எப்படி போகுது. மீரா, பிரபு உறவு அந்த பெண்ணுக்கு தெரியுமா. மாமா பெண் என்பதால் அவள் ஊருக்கு வருவாள் தானே. பாப்புவின் குடும்பம் எங்கு இருக்கிறது. பாப்புவுக்கு குழந்தைகள் உண்டா? அப்படி என்றால் மாமா என்கிற முறையில் பிரபுவுக்கு சில கடமைகள் இருக்குமல்லவா அதை எப்படி செய்தான். 

அடுத்து எப்படி போக போகுது. சரவணன் இந்த பிரச்சனைல இருந்து மீள்வானா. மீராவுக்கு அவள் காம போராட்டத்தில் இருந்து எப்போது விடுதலை கிடைக்கும். இவர்கள் வாழ்கை இனிமேலும் பழைய நிலைக்கு நிச்சயம் திரும்ப முடியாது. மீரா பிரபுவுடன் சென்று விடுவாள் என்றால் பிரபு மனைவி நிலை என்ன. ஆனாலும் பிரிவு தவிர்க்க முடியாதது. சரவணன் மற்றும் குழந்தைகள் வாழ்க்கை தான் கேள்வி குறியாகி போக கூடும். மானம் மரியாதையை இழந்து அவன் அந்த ஊரை விட்டு மீண்டும் செல்ல வேண்டி வரும்.  

ஏதேனும் ஒரு கட்டத்தில் மீராவுக்கு அவளின் கள்ள காதல் பிரபு திருமணத்துக்கு முன்பே சரவணனுக்கு தெரியும் என்றும், அதனால் தான் பிரபு அவசரமாக மாமா பெண்ணை திருமணம் செய்து கொண்டு ஊரை விட்டு சென்றான் என்றும் தெரிய வேண்டும்  அப்போ தான் அவள் கணவன் எப்படி பட்டவன் என்பதை அவள் உணர்வாள். 

ஒரு சிலரின் சுயநலம் எப்படி அவர்களின் குடும்பத்தை மீளாத துயரில் ஆழ்த்தி விடுகிறது. நிச்சயம் இது மிகவும் சோகமான ஒரு முடிவை மட்டுமே தர கூடிய கதை. 

நிச்சயம் இந்த கதை ஒரு நீண்ட கதையாக கொண்டு போக கூடிய சாத்தியங்கள் நிறையவே இருக்கிறது. பார்க்கலாம் என்னவெல்லாம் நடக்க போகுது என்று. 

மீண்டும் ஒரு சிறப்பான கதை களத்துடன் வந்தமைக்கு நன்றிகள் 

yr):

நீங்கள் இங்கே எழுப்பிய பெரும்பாலான கேள்விகளுக்கு கதை போக போக பதில் கிடைக்கும். கதை தொடர்ந்து படிக்க ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் பதில்கள் மெல்ல மெல்ல தெரியும். பொறுத்திருந்து பாருங்கள்.

கமெண்ட் செய்த எல்லா வாசகர்களுக்கும் என் நன்றிகள். உங்கள் எதிர்பார்ப்பை காணும் போது ஒரு சிறிய அச்சம் வரத்தான் செய்யுது. உங்கள் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்ய முயற்சிக்கிறேன்.

[game40it]

கருத்து தெரிவித்த அனைவருக்கும் என் நன்றிகள். இங்கே ஒன்று தெளிவு படுத்த நினைக்கிறேன். இந்த கதையின் அடிப்படை கரக்ட்டர் எப்படி இதன் ஒரிஜினல் ஆசிரியர் சித்தரித்து இருக்காரோ அதை நான் மற்ற உரிமை இல்லை என்ற எல்லையை வைத்து, அந்த லிமிடேஷன் பிரகாரம் கதையை கொண்டு செல்ல நினைக்கிறேன். உதாரணத்துக்கு மீரா என்பவளுக்கு சரவணன் மேல் நிறைய அன்பு இருக்கு என்று முதல் கதையில் இருந்த பிரகாரம் இங்கேய நான் அதை மற்ற உரிமை இல்லை என்று நினைக்கிறேன். அவளுக்கு காமம் ஒரு தாக்கத்தை உருவாக்கினாலும், அவள் குடும்பத்தின் மேலே எந்த குறையும் வரமால் பார்த்து கொல்லுறவளாக இருப்பாள். அதே போல சரவணன் மற்றும் பிரபுவின் அடிப்படை கேரக்டேரில் மற்றம் இருக்காது. 


நான் நாளையில் இருந்து சண்டே இரவு வெளியூர் சென்று திரும்புவேன். அதனால் இன்றைக்கு ஒரு அப்டேட் போடா முயற்சிக்கிறேன். டிசம்பர் 14 இருந்து 16 வரைக்கும்மும் வெளியூர் போக ப்ரோக்ராம் இருக்கு. அந்த நேரத்தலையும் அப்டேட் இருக்காது. இதை முன்கூட்டியே சொல்லிவிடுகிறேன். 

கடைசியாக புது வாசகர்களுக்கு இந்த கதை இந்த தளத்தில் ஏன் செய்தால் துரோகம் என்ற கதையின் தொடர்ச்சி (sequel ). அதை படித்தால் தான் இந்த கதை புரியும். இதை கதையின் துவக்கத்தில் தெரிவிக்க தவறிவிட்டேன். ஒரு ரீடர் அதை பாயிண்ட் அவுட் செய்தற்.

[game40it]

"இன்று நான் ஏன் மிகவும் அமைதியற்றவளாக  உணர்கிறேன்" என்று மீரா தன்னைத்தானே கேள்வி எழுப்பினாள்.

 
அவள் இப்படியும் அப்படியும் திரும்பி, திரும்பி படுப்பதால் அவள் அருகில் படுத்திருக்கும் தன் கணவனை எழுப்பிவிட கூடாது என்று கவனமாக இருந்தாள்.
 
பிரபு போன முதல் சில மாதங்களுக்கு அவன் நினைவு அவ்வளவா வரவில்லை. பிரச்சனையில் மட்டுமே முடிக்க கூடிய உறவு குடும்ப வாழ்க்கைக்கு பாதிப்பு இல்லாமல் முறிந்து போனதில் மனா நிம்மதி அடைந்தாள்.
 
அனால் அவனை நினைவூட்டும் சூழ்நிலை அங்கே இருந்தது. எனனின் அவர்கள் கள்ள உடலுறவு பெரும்பாலும் அவள் சொந்த வீட்டில் நடந்தது. அதனால் அவள் வீட்டில் எங்கெங்கு சென்றாலும், அவள் பார்க்கும் இடம் அவர்கள் அங்கே சல்லாபித்ததை மறுபடியும் மறுபடியும் ஞாபக படுத்தியது. அதனாலேயே பிரபுவின் நினைவவு மறையாமல் மெல்ல மெல்ல அவள் அனுபவித்து மற்றும் இப்போது இழந்த அந்த இன்பங்களை ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அதன் விளைவு ஏக்கங்கள் மெல்ல மெல்ல அதிகரித்து கொண்டு போனது.
 
அவள் வீட்டின் சோபா பார்க்கும் போது, அவள் அதில் உட்கார்ந்து அதன் ரெஸ்ட் மீது செய்திருக்க, பிரபு அவளை எதிர்கொள்ள, அவள் பக்கத்தில் திரும்பியபடி உட்கார்ந்து அவள் உதடுகளை வெகு நீண்ட நிமிடங்களுக்கு சுவைத்ததை நினைவூட்டியது. அவள் வேண்டாம் பிரபு என்றபடி துவங்கி இருந்தாலும், முத்தமிட்டு கொண்டே அவள் கொழுத்த  கலசங்களை சீண்டி அவள் ஆசைகளை திரம்மையாக தூண்டிவிடுவான். பிறகு அவளை அவன் அணைத்தபடி அழைத்து செல்ல அவள் எதிர்ப்பு இல்லாமல் அவனுடன் அவள் படுக்கையறைக்கு காம இன்பங்கள் அனுபவிக்க போய்விடுவாள்.
 
அவளை தொட்டு தாலி கட்டிய புருஷனுடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் அவள் படுக்கையறை மற்றும் மெத்தையை, கள்ள புருஷனுடன் பகிர்ந்து கொல்கிறோம்மே என்று குற்ற உணர்வும் மெல்ல மறைந்தது. ஒரு முறை அவள் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று மறுக்கா அவன் வலுக்கட்டாயமாக அந்த சோபாவில் அவளை நிர்வாணம் ஆக்கி அவனும் நிறுவனம் ஆகி அந்த சோபாவிலேயே புணர்ந்தான். வெட்ட வெளிச்சத்தில் இப்படி ஹாலில் உடலுறவு கொள்வது வெட்கமாக இருந்தாலும், கிளிர்ச்சியாக இருந்தது. அவன் புணர்ச்சி எப்போதும் அவளுக்கு அதிகப்படியான இன்பம் கொடுப்பதாக இருந்தாலும் அந்த புது அனுபவம் அவளுக்கு மேலு ஒருபடி பரவசம் கொடுத்தது. அந்த சோபாவில் இப்போது உட்காரும் போது அவள் புருஷன் அங்கே இருக்கும் போது கூட இந்த மீராவுக்கு பல முறை அந்த நினைவு வரும்.
 
அவளுக்கு அவளுடைய அடைக்கலம் அவளுடைய சமையலறை. அனால் அங்கேயும் அவளுக்கு அவள் நினைவில் இருந்து நிம்மதி கிடைக்கவில்லை. அவள் சமைத்து முடிக்கும் முன்பே வந்துவிடுவான். அவளை சமைக்கவிடாமால் அவன் செய்யும் சில்மிஷங்கள் பொறுக்கமுடியாமல் அவனை திட்டினாலும் அவள் அவன் செய்யும் சேட்டைகளை ரசிப்பாள். இப்படி பாலியல் விளையாட்டுகள் அவள் கணவனுடன் அனுபவித்ததில்லை. அவள் புதிதாக கல்யாணம் செய்த போது அவர்கள் இன்னும் வறுமையில் இருந்தார்கள். சிறிய இல்லம், வருமானம் சிரமப்பட்டு சம்பாரிக்க வேண்டிய நேரம். மேலும் அவள் கணவனின் தாய் அவர்களுடன் உயிரோடு இருந்த நேரம். காதல் சேட்டைகளுக்கு வாய்ப்பும், நேரமும் இல்லாத காலம். வசதி வரும்போது காலம் போய்விட்டது.
 
இல்லற வாழ்க்கையில் விடுபட்ட காதல் மகிழ்ச்சிகள் பிரபுவிடம் இருந்து கிடைத்தது. அவளுள் புதைந்திருந்த ஏக்கங்களை அவன் எழுப்பி அந்த பலனை அவனே அனுபவித்தான். அவள் சமைக்கும் போது, உதவி செய்கிறரது போல அவளை பின்னால் இருந்து அணைத்தபடி அவள் கைகளை பிடித்து சேர்ந்து அவள் சமைக்கும் உணவை கிண்டுவான். ஆனாலும் அந்த சாக்கில் அவன் பெரும்பாலும் அவள் இன்ப உறுப்புகளை சீண்டுவதில் தான் குறியாக இருப்பான். அவன் பெரிய உறுப்பு அவன் அணிந்து இருந்த ஆடைக்குள் திமிறிக்கொண்டு அவள் பிட்டத்தில் மோதும். சில சமயம் இந்த இன்பத்தில் அவர்கள் மூழ்கி இருக்க சமைக்கும் உணவு தீஞ்சி போனதும் உண்டு. உணவு சூட்டில் வந்ததுபோல அவர்கள் உடல்கள் காம வெப்பத்தில் வெந்து போகும்.
 
ஒரு முறை அடுப்பு வைத்திருக்கும் மேடையை அவள் பிடித்திருக்க அவள் புடவையை இடுப்பு வரைக்கும் தூக்கி பின்னால் இருந்து புணரும் புது அனுபவம் பிரபு மூலம் தான் முதல் முதலில் மீரா காத்துக் கொண்டாள்.
 
இப்படி எல்லா இடங்கலும் அவன் செய்த காதல் லீலைகள் நினைவூட்டும் போது அவன் மட்டும் எப்படி மனதில் இருந்து மறைவான. மேலும் இன்றைக்கு பிரபுவின் தந்தை உடல்நலன் விசாரிக்க போகும் பொது அவள் கண்கள் அதே பழைய வீட்டை தானாக தேடியது. அங்கே தானே அவர்கள் இரு வாரங்களுக்கு மேல் சல்லாபிக்காமல் இருந்த பிறகு அவர்கள் உறவை புதுப்பித்த இடம்.
 
அன்று ஒரு நாள் அவள் கணவன் ஏன் இப்போது எல்லாம் நீ ஜாதிமல்லி வைத்துக் கொள்கிறாய் என்று கேட்ட போது அவருக்கு சந்தேகம் வந்துவிட்டது என்று பயந்தாள். பிரபுவிடம் அதை சொல்ல அவர்கள் உறவு தற்காலிகமாக இரண்டுவாரத்துக்கு மேல் நிறுத்தப்பட்டது. அனால் அவள் கணவன் எந்த ஒரு சந்தேகம் இல்லாது போல இருக்க அவள் அச்சம் மெல்ல மெல்ல குறைய துவங்கியது.
 
அவரே பிரபுவை கோவிலில் பார்க்கும் போது அழைத்து எங்கே ஆளையே காணும் என்று விசாரிக்கும் போது தான் அச்சம் முழுமையாக போனது. அவளை வெகு நாட்கள் பார்க்க முடியாமல் ஏங்கி கிடக்கிறேன் என்றும், அன்று மாலை மறைந்து இருந்தாலும் அவளை கோவிலில் பார்க்க வரேன் என்று பிரபு அவளுக்கு வீட்டு போனில் சொல்லும் போது அவள் உள்ளம் மகிழ்ச்சியில் துள்ளியது.  அவளுக்கும் அவனை பார்க்க ஆசை இருந்தது. அவனை அங்கே கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதுபோல பாவனை காட்டினாலும். அவன் கம்பிர தோற்றத்தை ரசித்து உள்ளம் மகிழ்ந்தாள்.
 
அப்போது அவளுக்கு கணவன் மேல் இவ்வளவு பாசம் இருக்க எப்படி இன்னொருவன் மேல் இந்த அளவு மோகம் வந்தது என்று புரியாமல் தவித்தாள்.  பெண்கள் உடல் மட்டும் ஒருவனிடம் கொடுப்பதில்லை, உள்ளத்தையும் சேர்ந்து கொடுத்து விடுவார்கள்.
 
அவள் அருகில் படுத்திருக்கும் அவள் கணவரை பார்த்தாள். அவரின் களங்கம் இல்லாத முகத்தை பார்த்தாள். அவளுக்கு இதயம் கொஞ்சம் வலித்தது. இவர் எனக்கு என்ன குறை வைத்தார். என்னை இவர் திட்டியது கூட கிடையாது. ஊதாரி தானம் எதுவும் இல்லாமல், அன்பான கணவன், சிறந்த தகப்பனாக விளங்கினார். குடும்ப நலத்துக்கு மட்டுமே பாடுபடுகிறார். இப்படி பட்டவருக்கு நான் துரோகம் மட்டும் செய்யவில்லை. இப்போதும் கள்ள காதலன் நினைவாக இருக்கிறேன். அதை அவள் நினைக்கும் போது அவள் கண்களில் கணீர் வந்தது. தப்பு செய்கிறாய் என்று தெரிந்தும் ஏன் மனம் கேட்கமாட்டீங்குது.
 
ஒருவேளை எல்லாம் அம்பலம் ஆகிப்போய் நீ புருஷனா காதலனா என்று தேர்ந்து எடு என்று வந்திருந்தால் என்ன செய்திருப்பேன். என் குழந்தைகளுக்கு அப்பா, என்னை மிகவும் பாசத்தோடு பார்த்துக்கொள்பவர், யாருக்கும் தீங்கு செய்யாத நல்ல மனிதர். என் மேலும், என் குழந்தைகள் மேலும் உயிரையே வைத்து இருப்பவர். அது மட்டும் இல்லாமல் எனக்கும் அவர் மேல் மிகுந்த அன்பு இருந்தது. இதை எல்லாம் தற்காலிக சுகத்துக்காக இழக்கலாமா. இந்த அன்பான நல்ல மனிதரை காய படுத்தலாமா? இவருக்கு நான் துரோகம் செய்வது எதுவும்  தெரியாது, அதனால் எந்த வலியோ, பாதிப்போ ஏற்படவில்லை என்ற எண்ணமிருந்ததால் மட்டும்மே நான் அந்த கள்ள இன்பங்களை கவலை இன்றி அனுபவிக்க முடிந்தது என்று நினைத்தாள். இவருக்கு எல்லாம் தெரிந்து இருந்தால், இதை அறிந்து காரணத்தால் அவரின் வலியில் துடிக்கும் பரிதாப நிலையை என்னால் பார்த்து சகிக்க முடியுமா, அய்யயோ அதுக்கு பதிலாக செத்து போய்விடுவேன்.
 
தன் கணவர் மேல் இப்போதைக்கு வந்த இந்த அன்பு பிரபுவின் நினைவை தற்காலிகமாக தள்ளி வைத்தது. அவள் கணவன் நெத்தியில் அன்பாக பூப்போன்ற முத்தம் கொடுத்தாள். அவள் கணவன் நெஞ்சி மேல் கை போட்டு தூங்க முயற்சித்தாள். எப்படியோ தூங்கவும் செய்தாள். அனால் மரு நாள் தன் கணவர் வேலைக்கு போன பிறகு, அவள் குழந்தைகள் டியூஷன் போன பிறகு, சமையல் வேலை முடிந்து ஓய்வு எடுக்கும் போது மீண்டும் பிரபு நினைவு வற்புறுத்திக்கொண்டு அவள் மனதில் புகுந்தது. அவள் சும்மா இருந்தபோது இந்த எண்ணங்கள் அவளை பெரும்பாலும் தொந்தரவு செய்தன. அவள் எண்ணங்கள் பின் நோக்கி போனது. அவன் அவளை எப்படி மயங்கினான் என்ற நினைவுகள் மீண்டும் அவள் மனதில் ஓடியது.
 
அவன் நெற்றியில் மீரா முத்தமிட்டது சரவணனுக்கு தெரியும். அவன் உண்மையில் அப்போது இன்னும் தூங்கவில்லை. தூங்குவது போல நடித்தான். அவள் தன் கையை அவன் நெஞ்சில் போட்டு தூங்க முயற்சித்தது அவனுக்கு ஒரு மனா நிம்மதி கொடுத்தது. அவள் தனது உணர்ச்சிகளுடன் எவ்வாறு போராடுகிறாள் என்பதை அறியும் போது இதில் அவளுக்கு எப்படி உதவுவது என்று விளங்காமல் தவித்தான். பிரபுவிடம் இருந்து காமம் மட்டும் அவளை பாதிக்கவில்லை, மனதளவிலும் பாதிப்பு ஏற்பட்டு இருக்கு. வெறும் காமம் மற்றும் என்றால் அவன் இனி இங்கே வருவது வாய்ப்பு கடினம் என்று புரிந்த அவள் அந்த கள்ள சுகம் தேடி வேறு அன்னை நாடி இருக்கலாம்.
 
அவன் ஒன்னும் உடலுறவில் மோசம் இல்லை என்றும் சரவணனுக்கு தெரியும். அவளை உச்சம் அடைய செய்திருக்கான். அவள் உடல் அதிர்வில் இருந்து அது நடிப்பு இல்லை என்று அவனுக்கு தெரியும். இருந்தும் ஒரு ஏக்கம் அவளுக்கு இருக்கு. கணவன் என்ற முறையில் அவனை மீரா காதலித்து இருக்காள். அனால் முதல் முறையாக ஒருவன் விரட்டி விரட்டி காதலிக்க அவளும் காதல் கொண்டிருக்காளோ? அவன் அப்போது எடுத்த முடிவுகள் சரியா என்று இப்போது அவனுக்கு சந்தேகம் வந்தது.
 
அவன் அவர்களை பிரபு வீட்டுக்கு கொள்ள புறம் பார்த்தபின் அவன் தனியாக பிரபுவை கூப்பிட்டு எச்சரித்து இருக்கலாம். மீராவிடம் இருந்து விலக சொல்லி, அவர்கள் உறவு அவனுக்கு தெரியும் என்று மீராவிடம் சொல்லாமல் இருக்க சொல்லி அப்போதே எல்லாம் தடுத்து இருக்கலாம். அனால் அவர்கள் உறவு அதற்க்கு முன்பே துவங்கிவிட்டது என்று விளங்கியது. அவன் திடிரென்று காரணம் சொல்லாமல் அவளிடம் இருந்து விலகினால் அவளுக்கு சந்தேகம் வந்திருக்கும்.
 
இதே போல தானே அவன் கடைசியிலும் காரணம் சொல்லாமல் காணாமல் போனான். அப்போது அவளுக்கு சந்தேகம் வந்து இருக்காதா? ஒண்ணே ஒன்று தான், அவனுக்கு வற்புறுத்தல் கல்யாணம் நடந்ததால் அவன் வேறு வழி இல்லாமல் சொல்லிக்காமல் போய்விட்டான் என்று நினைத்திருப்பாள். அவளை அனுபவித்தது வரைக்கும் லாபம், புது பொண்டாட்டி கிடைத்தபின் அவளை கைகழுவிவிட்டு போயிருக்கலாம் என்று கூட அவள் நினைக்க வாய்ப்பிருக்கு. அனால் அப்படி என்றால் மீராவுக்கு பிரபு மேல் வெறுப்பு வந்திருக்கணும், மாறாக அவள் அவன் நினைவாக இருக்கிறாள். 
 
அல்லது உறவு ஏற்பட்டுவிட்டது என்று எனக்கு தெரிய வந்த பிறகு நான் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்திருந்தால் ஒரு கட்டத்தில் அவர்களுக்கு சலிப்பு வந்து தானாகவே பிரிந்து இருக்கலாம். அப்போது மீராவுக்கு இப்போது போல ஏக்கம் இருக்காது. இல்லை அவர்கள் இன்னும் நெருக்கம் ஆகி அவள் அவனுடனே போய் இருந்தால் அவன் நிலைமையும் அவன் பிள்ளைகள் நிலைமையும் என்ன ஆகி இருக்கும். மேலும் ஊரே அவனை கேலியாக பேசும். அவன் ஊரை விட்டு ஓடவேண்டியதாக இருந்திருக்கும் அல்லது தற்கொலை செய்திருக்க வேண்டும். ஆனாலும் அவள் அவனை விட்டு பிரிந்து போகும் அளவுக்கு போக மாட்டாள் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது.
 
இன்னொரு எண்ணமும் அதோடு வந்தது. அவன் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தால் அன்றைக்கு அவர்கள் அந்த பாழடைந்த கோயில் மண்டபத்தில் புணரும் போது, பிரபு பைக் அங்கே இருப்பதை கண்டு   பார்க்க வந்த பிரபுவின் தந்தையிடம் கையும் களவுமாக ஆக்கப்பட்டு இருப்பார்கள். அவர் அவர்களை அங்கேயே கொன்னு போட்டிருப்பார். நானும் அவரை தடுப்பதும் அங்கே இருந்திருக்க மாட்டேன்.
 
இல்லை இல்லை அது நடந்து இருக்காது. அவர்கள் உறவை தடுப்பதற்கு நான் மாரிமுத்து அம்மா சோலையம்மாள் வீட்டுக்கு அழைத்து வராவிட்டால் அவர்கள் இன்பம் அனுபவிக்க வெளியே போய் இருக்க மாட்டார்கள்.
 
அனால் ஒன்று, மீராவிடம் நேரடியாக கண்டித்து இருந்தால் அவள் தற்கொலை செய்திருப்பாள் என்று நிச்சயமாக நம்பினான்.
 
சரவணனும் அவளுக்கு உடலுறவில் வரையிட்டி செய்ய முயற்சித்தான். அனால் உடனே வழக்கத்துக்கு மாறாக புது விஷயங்களில் அவன் இறங்கினால் அது சந்தேகத்தை எழுப்பும் என்றும் அச்சம் இருந்தது. ஒரு முறை தான் அவள் தலையை அவன் ஆணுறுப்பு அருகே தள்ளினான். அவள் அப்போது தலையை திருப்பி கொண்டதில் இருந்து அவன் மீண்டும் அதற்க்கு முயற்சிக்கவில்லை. அவள் அதை அந்த கோயில் மணடபத்தில் விரும்பி பிரபுவுக்கு செய்ததை நினைக்கும் போது அவனுக்குள் கோபம் வந்தது. உடனே அதை அடக்கி ஆண்டான். 
 
காதலனுடன் தயக்கம் இல்லாமல் செய்வது எளிது அனால் கணவனுக்கு எதிர்ப்பு இல்லாமல் உடனே செய்தால் அவர் தப்ப நினைப்பர் என்பதுக்காக அவள் தலையை திருப்பி இருக்கலாம். சரவணன் எந்த நேராதலியும் அவளை எதுக்கும் வற்புறுத்தியது இல்லை. அதனால் இப்போதும் அதை அத்தோடு விட்டுவிட்டான்.
 
அவளுக்கும் குடும்பத்துக்கும் சந்தோசம் கொடுக்க ,கடையை அவன் கணக்குப் பிள்ளையிடம் இடம் பொறுப்பு கொடுத்துவிட்டு குடுமத்தை டூர் அழைத்து சென்றான்.  அதிக நேரம் ஆவலுடன் செலவழித்தான். கடையில் இருந்து கூடுதல் நேரம் வீட்டில் ஆவலுடன் இருப்பது. குடும்பத்தை சினிமாவுக்கு அழைத்து செல்வது என்று அவள் மனா ஏக்கத்தை போக்க நினைத்தான். இருந்தாலும் அவ்வப்போது அவள் எதோ பறிகொடுத்தது போல இருந்தாள்.  அவனுக்கு மேலும் என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை.
 
காலம் தான் தீர்வு சொல்ல வேண்டும் என்று விட்டுவிட்டான்.
 
மீரா யோசனை பின் நோக்கி போனது. அப்போது ஒரு நாள் அவள் கதவு தட்ட படும் சத்தம் கேட்டது. யார இருக்கும் என்ற யோசனையில் கதவை திறக்க போனாள். அவள் கணவன் கடைக்கு போய்விட்டார், பிள்ளைகள் ஸ்கூலுக்கு போய்விட்டனர். கதவை திறக்க அங்கே முகத்தில் பெரிய புன்னகையோடு பிரபு நின்றுகொண்டு இருந்தான்.
 
"மதனி இந்த வழியாக போய்க்கொண்டு இருந்தேன், உங்கள் ஞாபகம் வந்தது, அதன் வந்துவிட்டேன்."
 
"என்னது என் ஞாபகம்மா?," என்று ஆச்சிரியத்தில் கேட்டாள். இவன் என்ன இப்படி தைரியமாக, தன் நண்பனின் மனைவியிடம் இப்படி சொல்லுறான்?
 
"ஆமாம் மதனி, காப்பி குடிக்க ஆசையாக இருந்தது, அன்றைக்கு உங்கள் காபி குடித்ததில் இருந்து அந்த சுவை நாக்கை விட்டு போகல. அதுவும் இந்த வழியாக போய்க்கொண்டு இருந்தென்ன. உடனே உங்கள் ஞாபகம் வந்தது."
 
 இதற்க்கு முன்பு அவள் கணவன் இருக்கும் போது பலமுறை வீட்டுக்கு வந்திருக்கான். வரும் போது எல்லாம்   பிள்ளைகளுக்கு இனிப்பு அல்லது சாக்லேட் வாங்கி வருவான். பிள்ளைகளும் அவனிடம், அங்கிள் அங்கிள் என்று ஒட்டிக்கொண்டது. அவளுக்கும் அவன் ஓரளவுக்கு பழக்கம் ஆனான்.
 
"சரி, உள்ளே வாங்க," என்று அவனை உள்ளே அழைத்தாள்.
 
முதல் முறையாக அவள் தனியாக இருக்கும் போது பிரபு வீட்டின் உள்ளே அன்று தான் வந்தான்.

[game40it]

I am still out of town and will be home only this evening and will start writing next episode only from tomorrow evening onwards. This episode will take longer as I would have to think clearly and carefully about it. The very first original story en manivi was so long ago that I think it was at a period when mobile phones were not in existence. So I would have to maintain that time period. I also think that wives doing blowjobs at that time was not as commonplace or acceptable as now. Hence Meera's hesitation to do it with her husband in case he thinks wrongly about her. As to the aspect of her loneliness I think it's not so much as his presence as he is home for lunch and probably back around 8 pm or so after closing his shop. It's more about routine lifestyle where things are taken for granted and he being preoccupied in mind over improving business rather than taking efforts to please his wife or really having meaningful conversations with her and caring about her thinking and needs.

[game40it]

இதுவரைக்கும் பிரபு அவள் வீட்டுக்கு ஐந்து ஆறு முறை வந்து இருப்பான். அனால் இதுவரைக்கும் அவன் எப்போதும் சரவணன் இருக்கும் போது தான் வந்திருக்கான்.  அவன் வரும் போது எப்போதும் ஒரு மணி நேரம் அல்லது அதற்க்கு சற்று அதிக நேரம் இருந்துவிட்டு போவான். ஒரு இரவு அவர்கள் வீட்டிலேயே இரவு உணவு சாப்பிட்டுவிட்டு போனான். ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை அவன் அவர்களது வீட்டில் மதிய உணவு கூட சாப்பிட்டான்.  எப்போதும் அவள் சமையலை ஹாஹா ஓஹோ என்று புகல்வான். அவள் புன்னகைத்து கொள்வாள்.
 
"என் மனைவி சமையல் எப்போதும், சூப்பர்," என்று சரவணன் கூற. "நீ கொடுத்துவச்சவன்," என்று பிரபு பதிலுக்கு சொன்னான்.
 
அப்போது அவளுக்கும் கொஞ்சம் பெருமையாகவும் , மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கும். அவன் வீட்டில் இருப்பது கொஞ்சம் பழக்கம் ஆனது. அவனுடைய இருப்பை அவள் வீட்டில் கொஞ்சம் இயல்பானது. முதலில் பெண்களை ஒரு விதமாக முறைத்து பார்க்கிறான் என்று சிறிய புகார் சரவணனிடம் அவள் சொல்லி இருந்தாலும் இப்போது அதை அவள் பெரிது படுத்தவில்லை. இருப்பினும் முதல் முறையாக அவன் தன் கணவன் இல்லாதா நேரத்தில் வந்து இருப்பது கொஞ்சம் சங்கடத்தை கொடுத்தது. பல நாட்கள் நல்ல பழகிவிட்டான், எப்படி மூஞ்சில் அடித்ததுபோல, "உள்ளே வராதே' என்று சொல்லுவது என்று தவித்தாள். 
 
பிரபுவின் எண்ணம் மீராவை எப்படியாவது அடைய வேண்டும் என்பது. முதல் முறையாக அவளை கோவிலில் பார்த்த போது அவள் அழகை கண்டு அசந்து போனான். அப்போது அவள் கழுத்தில் தாலி இருப்பதையும், கால் விரலில் மிஞ்சி இருப்பதையும் கவனித்தான்.
 
"இந்த அழகு தேவதையை கல்யாணம் செய்த அந்த அதிர்ஷ்டசாலி யாராக இருக்கும், " என்று யோசிக்க துவங்கினான்.
 
அவள் அழகு அவனை அன்றே கொள்ளைகொண்டது. அவளை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசை வந்தது. மீராவை பற்பத்துக்காக அடிக்கடி கோயில் வந்தான். அவள் பெரும்பாலும் குழந்தைகளை அழைத்து தினசரி கோயில் போகிறவள்.
 
அவள் யார் என்று ஜாடைமாடையாக விசாரிக்க அப்போது கோயில் குருக்கள்  தான் சொன்னாரு. "அவுங்க நம்ம சரவணன் ஐயாவின் சம்சாரம்."
 
"எந்த சரவணன்," என்று பிரபு விசாரிக்க, அப்போது தான் தெரிந்தது அவள் தன் பழைய நண்பன் சரவணனின் மனைவி என்பது.
 
"ஏன் தனியாக குழந்தைகளுடன் வராங்க, சரவணன் வருவதில்லையா," என்று விசாரிச்சான்.
 
"அவர் வெள்ளிக்கிழமை தான் குடும்பத்தோடு வருவார்," என்றார் அந்த குருக்கள். "சரி இதை ஏன் கேக்குறேள். அவங்களையே விசாரிக்கிறீங்களே," என்று சந்தேகத்துடன் கேட்டார்.
 
"இல்லை, சாமி, சரவணன் என் பழைய நண்பன். அவனை பார்க்கணும் என்று தான் விசாரித்தேன்," என்று சமாளித்தான்.
 
அப்போது அவள் அறிமுகம் நிச்சயமாக கிடைக்கும் என்று குஷியானான். மீராவை பார்த்த முதல் நாளில் இருந்து அவள் தன் கனவில் அடிக்கடி வந்து இம்மசை பண்ணினாள். பிரபு முதலில் இருந்து உள்நோக்கம் கொண்டு பழகினான். அவளை ஒரு நாலாவது அடையானும் என்று வெறிகொண்டான். அவன் இதுவரைக்கும் இரண்டு பெண்களிடம் உடலுறவு வைத்திருக்கான். அனால் இது தான் முதல்முறையாக ஒரு கல்யாணம் ஆனா பெண் மீது அவனுக்கு மோகம் வந்தது.

அவள் நண்பனின் மனைவியாக இருக்கிறாள் என்று ஒரு விதத்தில் மகிழ்ச்சி அனால் மற்றொரு விதத்தில் வருத்தம். அவள் நண்பனின் மனைவி என்பதால் அவள் அறிமுகம் கிடைப்பது சுலபம் அனால் நண்பனின் மனைவியை ஆடையே நினைப்பது நட்பை கொச்சை படுத்துவது. அதனாலேயே சரவணனையும், மீராவையும் சந்திக்காமலே தவிர்த்துவிடலாம் என்று கூட யோசித்தான். அனால் இவள் இவ்வளவு அழகாக இருக்காளே, என்னை நிம்மதியாக தூங்க விடமாட்டீங்கிறாளே என்று தனக்குள் புலம்பினான். கடைசியில் அவள் அழகு தான் ஜெயித்தது. அவன் திட்டம்படி ஒரு வெள்ளிக்கிழமை சரவணனை அந்த கோயிலில் சந்தித்தான். அவள் அறிமுகமும் கிடைத்தது. இப்போது ஆவலுடன் தனியாக அவள் வீட்டில் பேசிக்கொண்டு இருக்கிறான்.
 
அவள் நம்பிக்கையை ஆடையே அவன் மிகவும் அவசர படமால் கண்ணியமாக நடந்து கொள்ளணும் என்பதில் கவனமாக இருந்தான். அப்போது தான் அவளும் சரவணனிடம் புகார் எதுவும் சொல்ல மாட்டாள். மேலும் தனியாக அவன் வீட்டுக்கு வந்து செல்வது இயல்பான விஷயம் ஆகும்.
 
காப்பி குடித்துக்கொண்டு சொன்னான், "நல்ல வேலை சரவணன் இங்கே இருப்பது. நான் கல்ப் இல் இருந்து இங்கே வந்ததில் இருந்து எந்த பழைய நண்பர்களையும் பார்க்க முடியில."
 
"ஆமாம் அவரும் சொன்னாரு, அவர் பழைய நண்பர்கள் யாரும் இப்போது இங்கே இல்லை என்று."
 
"நான் கல்புக்கு போகும் போது இங்கே இரண்டு பேர் இன்னும் இருந்தார்கள் அனால் இப்போது நான் வந்து பார்த்தால் அவர்களும் வேறு ஊருக்கு வேலைக்கு போய்விட்டார்கள்."
 
"நீங்க எவ்வளவு வருஷம், கல்ப்பில் இருந்தீங்க?"
 
"நாலு வருஷம் மதனி," என்றான்.
 
"வெளி நாட்டில் இருந்திட்ட பிறகு இங்கே திரும்பி, ஒரு சின்ன டவுனுக்கு வந்து இருப்பது போர் அடிக்காதா?"
 
அவளே அவனுக்கு வழி அமைத்து கொடுக்கிறாள் என்று மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
 
"அதுனாலே தான் நான் அடிக்கடி சரவணனை பார்க்க உங்க வீட்டுக்கு வந்துடுறேன். இல்லாட்டி என்ன செய்வது என்று தெரியல. அனால் நான் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வருவது உங்களுக்கு தொந்தரவு இல்லையே? அப்படி இருந்த சொல்லுங்க நான் தப்ப எடுத்துக்க மாட்டேன் மதனி, வருவதை கொறச்சிக்குறேன்."
 
"சே சே அப்படி எதுவும் இல்லை, நீங்க ஏன் அப்படி பீல் பண்ணுறீங்க."
 
அவன் எதிர்பார்த்த மாதிரியே பதில் வந்தது.
 
"நல்ல வேல அப்படி சொன்னிங்க மதனி, நீங்க என்ன சொல்ல போறீங்க என்று பயந்துகிட்டு இருந்தேன்."
 
"ஏன் அப்படி சொல்லுறீங்க."
 
"இல்லாட்டி இந்த அற்புதமான காபி கிடைப்பத்துக்கு நான் எங்கே போக போறேன்."
 
மீரா புன்னகைத்தாள்.
 
"நண்பனை பார்க்கும் சாக்கில் ஓசி காப்பி குடிக்க வாரான் என்று நினைக்காதீங்க. உங்கள் காப்பிக்கு கல்ப்பில் இருந்தால் கூட வாரத்துக்கு ஒரு முறை பிளேன் எடுத்து வந்திட்டு போகலாம்."
 
"காபி வேணும் என்றல் சொல்லுங்க, அதுக்காக இப்படி ஓவர்ரா சொல்லாதீங்க," என்றாள் மீரா சிரித்துக்கொண்டு.
 
"சரவணனை பார்த்து பேசிக்கொண்டு இருக்க ஆசை தான் அனால், கடையில் பிசியாக இருக்கும். அங்கே போய் இடைஞ்சலாக இருக்க விரும்பவில்லை."
 
"ஆமாம் அவர் கடையில் வேலை அதிகம் இருந்தால் கஷ்டம் தான். மத்தியானம் சில நேரம் வரமாட்டார், அல்லது அவசரமாக சாப்பிட்டுவிட்டு போய்விடுவார்."
 
அப்போ இவளுக்கும் இங்கே கொஞ்ச போர் அடிக்காது என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டான் பிரபு.
 
"ஆமாம், சரவணன் சின்ன வயதில் இருந்தே நல்ல உழைப்பாளி. நான் தான் கொஞ்சம் பொறுப்பு இல்லாமல் ஜாலி டைப். அதன் என் அப்பா என்னை கல்ப் அனுப்பிவிட்டார்," என்று சொல்லி சிரித்தான் பிரபு.
 
"நீங்க அவரைவிட இளையவர் என்று தோன்றுது, எப்படி நண்பர்கள் ஆனாங்க?"
 
பிரபு சிரித்தபடி சொன்னான், " எங்களை இணைத்தது கிரிக்கெட் தான். நாம பக்கத்து உறுங்களுக்கு போய் விளையாடுவோம். அப்போ ஒன்றாக போய் நல்ல நண்பர்கள் ஆனோம்."
 
"அவர் எப்போது வேலை வேலை என்று தான் பார்த்து இருக்கேன். அவர் கிரிக்கெட் எல்லாம் விளையாடுவாரா?"
 
"என்ன அப்படி சொல்லிட்டீங்க, சரவணனுக்கு கிரிக்கெட் என்றால் உயிர். நல்ல பேட் செய்வான்."
 
"நீங்க?"
 
"நான் வேகமாக போல் பண்ணுவேன், அப்போதே நான் நம்ம டீம் இல் கொஞ்சம் பெரிய சைஸ். அதனாலே நான் தான் வேகா பந்து வீசுபவர் எங்கள் டீம் இல்."
 
மீரா கவனம் அவன் உடல் மீத்து சென்றது. அவன் சொல்வது உண்மை தான். நல்ல உயரம், வாட்ட சாட்டமாக இருக்கான்.
 
"சரிங்க மதனி, அற்புத காப்பிக்கு, என் நன்றிகள். நான் சாயங்காலம்  வரேன், சரவணன் இருக்கும் போது."
 
அவன் பேசிக்கொண்டு இருந்தது கொஞ்சம் நல்ல டைம் போனது. "சரிங்க, போயிட்டு வாங்க."
 
சாயங்காலம் சரவணன் வருவத்துக்கு அரை மணி நேரமாவது முன்பே சென்றுவிடனும். மீண்டும் மீராவுடன் தனியாக பேசுவத்துக்கு வாய்ப்பு அமையும் என்று திட்டமிட்டான்.
 

[game40it]

மீரா எப்படி இருப்பாள் என்று முதல் கதையில் அந்த எழுத்தாளர் வர்ணித்து இருப்பார்.  இந்த கதையில் பிரபு மற்றும் சரவணனை நேரடியாக வர்ணிக்க மாட்டேன். அதை தனியாகவும் செய்ய மாட்டேன். கடைசி அப்டேட்டில் பிரபு உயரமாக, வாட்டசாட்டமாக இருந்தான் என்று எழுதி இருப்பேன். முதல் கதையில் எழுத்தாளர் பிரபுவின் ஆணுறுப்பை வீரிய மிக்க என்று மட்டும் எழுதி இருப்பார். அது போல அதை பார்த்து அசந்து போனாள், கைக்கு அடங்காத அளவு, என்று மறைமுகமாக தான் வர்ணிப்பு இருக்கும், நேரடியாக இத்தனை இன்ச் என்றல்லாம் இருக்காது. கதையை ஒட்டியே அவ்வப்போது அவர்களை பற்றிய வர்ணனை வரும்.


இந்த கதையை இதே நேரத்தில் ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்த்து போஸ்ட் செய்கிறேன். அங்கு ஒரு வாசகர் எனக்கு ஆங்கிலத்தில் எழுதுவது இன்னும் சுலபம் என்பதால் முதலில் அப்படி எழுதி பிறகு மொழிபெயர்த்து இங்கே போஸ்ட் செய்ய ஆலோசனை சொல்லி இருக்கார். எப்படி செய்வது என்று முடிவு இன்னும் பண்ணவில்லை. இப்போதைக்கு முதலில் நான் தமிழில் எழுதுகிறேன்.

[game40it]

மீரா தன் நெத்தியில் மென்மையாக முத்தமிட்டதை சரவணன் உணர்ந்தான். அவனும் அதுவரைக்கும் தூங்கவில்லை, தூங்குவது போல நடித்தான். மீரா மிகவும் மனா போராட்டத்துடன் இருப்பது அறிந்து, அவள் மனா உளைச்சலுக்கு ஆளாகுவதை பார்க்கும் போது அவனுக்கு மனக்கஷ்டமாக இருந்தது. அவள் தப்பு செய்யாமல் இருந்திருந்தால் அவள் இப்படி தவிக்க மாட்டாள். ஒரு புறம் குற்ற உணர்ச்சிகள், மறுபுறம் இன்பங்கள் அனுபவித்த நினுவுகள். அவள் பிரபுவுடன் உடலுறவு கொள்வதை இரண்டு முறை மறைவாக இருந்து பார்த்து இருக்கான். அப்போது எல்லாம் அவன் மனா வேதனை மட்டுமே அதிகமாக இருந்ததால் மீராவின் நிலையை அவ்வளவு கவனத்துக்கு கொள்ளவில்லை.

 
அனால் இப்போது அவன் உணர்ச்சி வயப்படாத நிலையில் அந்த நிகழ்வை மீண்டும் யோசித்தான். முதல் முறை அவன் வீட்டில் பிரபு மீராவை புணரும் போது மீராவின் அதிக இன்ப முனகல் ஞாபகத்துக்கு வந்தது, அவள் தன்னுடன்  உடலுறவில் ஈடுபடும் போது அவளிடம் இருந்து மெல்லிய முனகல் சத்தம் மட்டுமே வரும். எப்போது ஒரு கட்டுப்பாட்டை அவள் கடைபிடிப்பது போல இருக்கும்.  பிரபுவிடம் தனது உணர்ச்சிகளுக்கு அவள் தடை எதுவும் செய்யவில்லை. 
 
அப்போது அவள் விரல் நகங்கள் அவன் பிட்டத்தின் சதைக்குள் பதிக்கப்படும் அளவுக்கு அவள் அழுத்தி பிடித்திருந்தது மற்றும் அவள் இடுப்பை தோதுவாக அவள் உயர்த்தி உயர்த்தி கொடுப்பது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அது அவனுக்கு தெரியாத புது மீரா. பிறகு அவள் குளிக்கும் போது மகிழ்ச்சியாக பாடின பாட்டு. 'ஏ பெண்ணை தாகம் தணிந்ததா' என்றும் 'அத்தன் தேவை நான் தந்தேன் ஆசை குறைஞ்சதா' என்றும் பாடும போது அது அவள் மனநிலையை பிரதிபலித்தது. அவனுக்கு எந்த அளவு அவள் இணங்கிவிட்டாள் என்று தெளிவாக காட்டியது.
 
அடுத்த முறை அவர்கள் காதல் லீலையை அவன் நேரடியாக பார்த்தது அந்த பாழடைந்த கோவில் மண்டபத்தில். அப்போது அவர்கள் உடல் நெருக்கம் ஒரு படி மேலே போய் இருந்தது. அப்போது தான் அவள் ஆசையாக அவன் பெரிய உறுப்பை நீவி விடுவதை பார்த்தான்.  அவன் சுற்றளவு அவள் மெல்லிய விரல்களுக்கு அடங்கவில்லை. அந்த அளவுக்கு இருக்கும் உறுப்பை பிடித்து உருவுவது அவளுக்கு புது அனுபவமாக இருக்கும். இல்லை இல்லை புது அனுபவம் இல்லை, அதற்க்கு முன்பு எத்தனையோ முறை அதை அவனுக்கு செய்திருப்பாள். அப்போது அவள் முகத்தில் உள்ள பரவசம், அவள் கண்களில் மின்னிய காமம், அவன் முன்பு அவளிடம் பார்த்ததில்லை.
 
அவள் ஆர்வத்தோடு அவன் தடியை சுவைத்த விதம். அது ரசித்து செய்தாள், ஆசையோடு செய்தாள். பல வித்தைகள் அவன் மூலம் கத்து இருக்காள். அதற்க்கு பிறகு அவர்கள் புணரும் போது அவளிடம் வந்த இன்ப புலம்பல்கள்.
 
"ஆஹ்ஹ்...வேகமா அன்பே...ஸ்ஸ்ஸ்.. இன்னும்...ஃஹம்... ஓலுடா செல்லம்.." அவள் வாயில் இருந்து அவன் கேட்ட முதல் கொச்சை வார்த்தைகள்.

தன்னுடன் உடலுறவில் ஈடுபடும் போது அவளிடம் எந்த வார்த்தைகளும் வராது, சிறிய முனகல் தவிர. 
 
அவன் அப்போது இருந்த மனநிலையில் அது அவன் மனதில் பதிவாகவில்லை. அனால் இப்போதைக்கு ஞாபகம் வந்தது. எந்த காரணத்துக்கு அவளுக்கு அது அவ்வளவு இன்பகரமான இருந்தது என்று தெரியாது. புது உறவா, தப்பு செய்யும் கிளர்ச்சியா? அல்லது, (இது தான் சரவணனுக்கு வேதனை கொடுத்தது), பிரபுவின் பாலியில் திரண்ணா? எது இருந்தாலும் அவள் அன்று கண்டா சுகம் தான் இப்போது அவளை தவிக்க செய்கிறது. அவன் எதிர்பார்த்தது போல நாள் அடைவில் அது தணியவில்லை. அதற்காக அவள் அந்த சுகத்துக்கு வேறு இன்னொருவனை நாடியும் போகவில்லை. அவள் அப்படி பட்டவள் கிடையாது. 
 
சரவணன் அந்த யோசனையில் இருக்க  மீரா படுத்துக்கொண்டே பழையதையை யோசித்தபடி இருந்தாள். பிரபு அன்று முதல் முறையாக அவளை தனியாக வீட்டில் பார்த்து சென்ற பிறகு சரியாக பதினேழாவது நாளில் முதல் முறையாக அவள் உதடுகளோடு அவன் உதடுகள் சேர்த்து முத்தமிட்டான். அவர்களுக்கு இடையே பல நாட்கள் பாலியல் மனத்தாக்கலைவு வளர்ந்து கொண்டு இருந்தது. அவள் அதை எதிர்த்து போராடினாள். அவன் அந்த பாலியில் விசையுணர்ச்சி நிலை வலுப்படுத்துவதில் இருந்தான். கடைசியில் அவனே ஜெயத்தான்.
 
"வேண்டாம் பிரபு, வேண்டாம், " என்று அவள் பின்னோக்கி தடுமாற. பிரபு வேண்டும் வேண்டும் என்று முன்னோக்கி நகர்ந்தான். கடைசியில் சுவர் அவளை மேலும் நடக்காமல் தடுத்தது. அவனை தடுக்க எதுவும் இல்லை, அவள் பலமற்ற கைகள் தவிர.

இந்த நிலைக்கு அவளை கொண்டு வர அவன் செய்த முயற்சிகள் பல.
 
அந்த பதினேழு நாட்களில் அவளை அவன் மடக்கியது இன்னும் வியப்பாக இருந்தது மீராவுக்கு.
 
அன்று முதல் முறையாக மீராவுடன் தனியாக வீட்டில் சந்தித்த பிறகு அவன் மாலையில் 6 .30 போல வந்தான். அப்போது அவள் பிள்ளைகள் வீட்டில் இருந்தார்கள். அவர்களுக்கு மறக்காமல் சொக்கொலேட் வாங்கி வந்தான்.
 
"இதை ரொம்ப அவுங்களுக்கு வாங்கி வராதீங்க அப்புறம் ஒழுங்கா சாப்பிட மாட்டார்கள்."
 
"சின்ன பசங்க தானே மதனி, சாப்பிடட்டும்."
 
"சரி, இப்போ காப்பி போட்டு தரவா?"
 
"நான் வேணாம் என்று சொல்வேனா?" என்று சிரித்தான்.
 
மீரா சமையல் அறை உள்ளே சென்றாள். அவள் பிள்ளைகள் ஹாலில் உள்ள மேஜையில் வீட்டு படம் செய்துகொண்டு இருந்தார்கள். பிரபு அன்று முதல் முறையாக அவள் சமையல் அறை உள்ளே வந்தான். அவன் உள்ளே வருவதை பார்த்து அவள் திடுக்கிட்டாள். அன்று திடுக்கிட்டவாள் பிற்காலத்தில் அதே சமையல் அறையில் அவளை அணைத்தபடி முத்தமிட்டு இருக்கான். அவளும் அவனுக்கு ஒத்தொழைத்து இருக்காள். அவள் ப்லோஸ் ஊக்குகளை விடுவித்து, அவள் ப்ரா மேல் தூக்கி விட்டு அவளிடம் பால் அருந்தி இருக்கான். அவள் உடலின் எல்லா அங்கமும் அங்கேயே வைத்து தடவி இருக்கான். அங்கேயே ஆவலுடன் புணர்ந்து கூட இருக்கான்.
 
"மதனி அவசரமாக பாத்ரூம் போகணும், எங்கே??? என்ற அவனிடம்.
 
"இங்கேயே இந்த பக்கம் போங்க, பாத்ரூம் இருக்கு," என்றாள்.
 
அவன் இது தான் சாக்கு என்று பாத்ரூம் போயிட்டு வந்த பிறகு அவளிடம் அங்கேயே நின்று பேச துவங்கினான். அவளிடம் பேசிக்கொண்டே அவள் உடலை ரசித்தான். அவள் கவனம் வேறு இடத்தில் இருக்கும் போது அவள் கொழுத்த மார்பை பார்த்து பெருமூச்சு விட்டான். அவள் வயிற்றை பார்த்து அதற்க்கு கீழே உள்ளே மன்மத பிரதேசம் எப்படி இருக்கும் என்று யோசித்தான். அவளுக்கு அங்கே முடி இருக்கும்மா இல்லையா? சரவணனுக்கு பிறகு அந்த ரகசியத்தை தெரிந்த ஆண் நானாக இருக்க வேண்டும் என்று சபதம் எடுத்தான். ஒரு நாள் ஆவலுடன் உடலுறவு முடித்த பிறகு இதை எல்லாம் சொல்லி சிரித்தான்.
 
முதல் நாளில் இருந்து என்னை அடைவதே குறியாக இருந்து இருக்கான் என்று மீரா நினைத்தாள்.
 
"பாப்பு, கல்யாணம் முடிந்த பிறகு தான் என்ன செய்வது என்று யோசிக்கணும்," என்றான்.
 
"ஏன் நீங்க மறுபடியும் வெளி நாட்டுக்கு போக போறதில்லையா?"
 
"முன்பு அப்படி தான் நினைத்து இருந்தேன், அனால் இப்போது இங்கே விட்டு போக மனசே இல்லை."
 
"ஏன்?"
 
"உங்களை விட்டுட்டு எங்கே போக மனசு வரும்," என்று பிரபு புன்னகைத்தான்.
 
"என்னது?? என்னைய??"
 
"உங்களை என்றாள், சரவணன், நீங்க, குழந்தைகள் எல்லோரையும் சொன்னேன். இந்த சில நாட்கள் உங்களுடன் இருப்பது ஜாலியாக இருக்கு. குறிப்பாக உங்க காப்பியை விட்டுட்டு போக முடியும்மா?"
 
இவன் ஜொள்ளு பார்ட்டி தான் என்று மீரா அப்போது நினைத்தாள். அனால் அவன் வயசு கோளாறா என்று அவள் கணவன் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது. அப்படி தான் ஆண்கள் இருப்பார்கள் நாம அதை பெரிதாக எடுத்துக்க கூடாது என்று முடிவெடுத்தாள். பாவம் ஜொள் விட்டுட்டு போகட்டும். நமக்கு என்ன ஆகா போகுது. இன்னும் கொஞ்ச நாள் தானே இங்கே இருப்பான். எனக்கு 30 ஆகிவிட்டது அப்படி இருந்தும் என்னை பார்த்து ஜொள் விடுறேன் என்று பெருமை கொண்டாள். அவனுடன் கள்ள உறவு வைத்துக்கொள்ள அப்போது மீராவுக்கு எந்த எண்ணமும் இல்லை.
 
சற்று நேரத்துக்கு பிறகு, சரவணன் பைக் சத்தம் கேட்டு இருவரும் ஹாலுக்கு போனார்கள். அவன் அன்று சற்று நேரம் பேசிவிட்டு அவன் வீட்டுக்கு கிளம்பினான். அடுத்த நாள் மறுபடியும் காலையில் அவள் தனியாக இருக்கும் போது வீட்டுக்கு வந்தான். சாதரணமாக நண்பர்கள் போல இருவரும் அன்று முதல் பேச துவங்கினார்கள்.

[game40it]

சரவணன் அந்த யோசனையில் இருக்க  மீரா படுத்துக்கொண்டே பழையதையை யோசித்தபடி இருந்தாள்.

I think she slept after putting her hand on her husband and what she is thinking now is the  flashback next day after her husband off to shop right? little confused?

Yes, sorry that was not clearly apparent in the narration here. Saravanan too was thinking of Meera's sufferings and her condition while he was in the shop. It's basically both of them with their own thoughts on the same situation they find themselves in.

[game40it]

அடுத்த நாள் பிரபு காலையில் வரும் போது இவன் ஏன் இப்போ வருகிறான் என்று நேற்று இருந்த கேள்வி இப்போது அவள் மனதில் இல்லை. நேற்று காபி குடித்துவிட்டு சும்மா தான் பேசிட்டு போனான். அவனுடன் பேசும் போது நேரம் சுவாரசியமாக தான் போனது அதனால் அவன் அடுத்த நாள் வருகை பெரிதாக அவள் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

 
"வாங்க, என்ன மறுபடியும் காப்பியா?, " என்று புன்னகைத்துக் கொண்டு கேட்டாள்.
 
"பாருங்களேன், நான் ஓசி காப்பிக்காகத்தான் வருகிறேன் என்று என்னை கிண்டல் பண்ணுறீங்க."
 
"அப்படி எதுவும் இல்லை, சும்மா தான் கேட்டேன்."
 
மீரா அவனுக்கு காபி கொடுக்க, பிரபு ஹால் சோபாவில் உட்கார்ந்து அதை குடிக்க துவங்கினான்.
 
"நீங்க காபி சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருங்க, எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் சமையல் வேலை இருக்கு, " என்று மீரா சமையல் அறைக்கு போகும் போது பிரபு," நீ உங்க வேலையை பாருங்க மதனி, நான் அங்கேயே உங்களுடன் பேசிக்கொண்டே குடிக்கிறேன்," என்றான்.
 
நேற்று மாலையும் அவன் சமையல் அறை வந்து தான் என்னுடன் பேசினான். இவன் என் வீட்டில் அதிக உரிமை எடுத்து கொள்கிறான் என்று நினைத்தாள். இந்த பழைய நினைவுகள் இப்போது மீரா அவள் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டு இருக்கும் போது மீண்டும் ஓடியது. அவன் என் வீட்டில் மட்டுமா, என்னிடமும் அதிகம் உரிமை எடுக்க போறான் என்று எனக்கு அப்போது தெரியாது.
அவள் படுத்துக்கொண்டே அந்த பழைய நினைவுகள் அவள் மனதில் ஓடாவிட்டாள். அது எதோ திரை படக்காட்சிகள் போல ஓடியது.
 
இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த நிகழ்வுகள் .......
 
"மதனி, இன்றைக்கு என்ன சமையல்," என்று கேட்டான் உள்ளே நடந்துகொண்டு வந்து.
 
அவனை திரும்பி பார்த்தாள். "அப்படி பார்க்காதீங்க, நான் சாப்பாடு கேட்க மாட்டேன்."
 
"இல்லை சும்மா பார்த்தேன், இன்றைக்கு வெஜ் சமையல் தான்." 
 
"அப்படினா நான் நிச்சயம் சாப்பாடு கேட்க மாட்டேன். எனக்கு எப்போதும் நான் வெஜ் தான்," எண்டவான் அவள் இடுப்பை பார்த்து சொல்வது போல இருந்தது.
 
மீரா அதற்க்கு ஒன்னும் சொல்லவில்லை, பதிலாக கேட்டாள்," உங்களுக்கு இன்றைக்கு என் வேலை?"
 
"நான் சும்மா தான் இருக்கேன். ஒரு படத்துக்கு போகலாம் என்று இருக்கிறேன்."
 
மீரா இதை கேட்டு ஆர்வமானாள். "அப்படியா ? என்ன படம்?"
 
அவர்களின் சிறிய நகரத்தில் இரண்டு தியேட்டர் தான் இருந்தது. அதிலும் ஒரு தியேட்டரில் எப்போதும் பழைய படம். இது ஒரு வாய்ப்பாக பிரபுவுக்கு அமைந்தது. அவன் அந்த படத்தின் பெயரை சொல்ல மீரா முகம் பிரகாசமானது.
 
"அந்த படம் நல்ல படம் என்று கேள்வி பாட்டன்," என்றாள் ஆர்வத்துடன்.
 
"உங்களுக்கு அந்த படம் பார்க்க ஆசையாக இருந்தால் வாங்க போகலாம்," என்றவனை மீரா பார்த்து முறைத்தாள் சற்று கோபமாக.
 
அவள் முறைப்பதை கவனிக்காதது போல," நான் வென இப்போது போகல, சாயங்காலம் சரவணன் மற்றும் பிள்ளைகள் வந்த பிறகு எல்லோரும் படத்துக்கு போகலாம்."
 
சே சே நான் தப்பாக நினைத்துட்டேனே. அவன் இந்த அர்த்தத்தில் சொன்னன்னா, அவன் என்னை தனியாக கூப்பிடுறேன் என்று கோபப்பட்டுட்டேன்.
 
"இல்லைங்க, நீங்க போங்க. இப்போது கல்யாண சீசன், அவரால படத்துக்கு வரமுடியாது, மேலும் பிள்ளைகள் ரொம்ப லேட்டாக வெளியே அழைத்து செல்லவதில்லை. வார இறுதிகளில் நேரம் இருந்த நான் அவரிடம் கேட்குறேன்."
 
"ஏன் மதனி, நீங்க அதிகம் படத்துக்கு போவதில்லையா?"
 
"இல்லை, அவர் இந்த கல்யாண சீசனில் ஏழு நாட்களும் கடையை  திறந்து வைத்திருப்பர். மற்ற மாதங்களில் கூட திங்கள் கிழமை மட்டும் தான் விடுமுறை எடுப்பார்."
 
ஓ, அப்போ நீங்க படத்துக்கு போவதில்லையா?"
 
"அப்படி சொல்ல முடியாது. ரொம்ப நல்ல படமாக இருந்தால், நான் விரும்பி கேட்டால், அவர் வார இறுதிகளில், கடையை அவர் கணக்கு பிள்ளை பொறுப்பில் விட்டுவிட்டு என்னையும், குழந்தைகளும் அழைத்து செல்வார்."
 
அவள் குரலில் இருந்த வருத்தத்தை அவனால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அவனுக்கு இது நம்பிக்கை கொடுத்தது. இவளுக்குள் பல ஏக்கங்கள் இருக்கு. எல்லாம் வெளிக்காட்டாமல் இருக்கிறாள். அதை சரியாக பயன்படுத்தினால் இவளை மடக்க வாய்ப்பு இருக்கு.
 
"சரவணன் வேலையாக இருந்தால் நீங்க பிள்ளைகளை அழைத்துட்டு போகவேண்டியது தானே?"
 
"இல்லங்க, நான் கோவில் தவிர அவர் இல்லாமல் வேறு எங்கும் போவதில்லை."
 
"நீங்க பாவம் மதனி, நீங்க நிறைய விஷயங்கள் மிஸ் பண்ணுறீங்க."
 
அவளுக்கு இருக்கும் வருத்தத்தை மீரா கட்டிக்கொள்ள விரும்பவில்லை. "இல்லை, எனக்கு வருத்தும் எதுவும் இல்லை, டிவி இருக்கு, அதில் பொழுதுபோகுது. அவர் கடும்மையாக உழைக்கிறார், நான் அதற்கு இடைஞ்சலாக இருக்க விரும்பவில்லை."
 
"உன் ஆசைகளை நீ எவ்வளவு காலம் அடக்க முடியும் என்பதைப் பார்க்கிறேன்," என்று பிரபு மனதில் நினைத்துக்கொண்டான்.
 
"சரி, மதனி நேரமாகுது. நான் கிளம்புறேன்." அவன் போவதை கொஞ்சம் ஏக்கத்தோடு பார்த்தாள்.

அன்று மாலை சரவணன் வீட்டுக்கு வந்த பொது மீரா அவனிடம் கேட்டாள்,"என்னங்க மீனம் தியேட்டரில் புது படம் வந்திருக்காம்?"
 
"அப்படியா, எனக்கு தெரியாது, ஏன் நீ பார்க்க ஆசை படுறியா?"
 
"ஆமாங்க, இந்த வார கடைசியில் போகலாமா?"
 
சரவணன் சற்று யோசித்தான்," சாரி மீரா, இந்த வார கடைசியில் கல்யாணத்துக்கு ஆனா புடவைகள் மற்றும் மற்ற ஆடைகள் டிலிவேரி ஆகுது. இந்த வாரம் முடியாது."
 
அவள் முகத்தில் தெரிந்த ஏமாற்றத்தை பார்த்து,"இன்னும் கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ. நான் அடுத்த வார கடைசியில் உன்னை கூட்டிட்டு போறேன்."
 
"சரிங்க," என்று பொய்யாக புன்னகைத்தாள். அவளுள் இருந்த ஏமாற்றத்தை அவனிடம் இருந்து மறைத்தாள்.
 
அந்த மாலையில் பிரபு அவர்கள் வீட்டுக்கு வரவில்லை. படத்தை பற்றி கேட்க ஆர்வமாக இருந்த மீராவுக்கு அது ஏமாற்றமாக இருந்தது.
 
அடுத்த நாள் காலையில் பிரபு அவள் வீட்டுக்கு வந்தான்.
 
"எங்கே உங்களை நேற்று மாலை காணும்?"
 
"கொஞ்சம் வேலையாக இருந்தது, அதான் வரமுடியவில்லை."
 
"சரி, சொல்லுங்க, படம் எப்படி இருந்தது?" ஆர்வமாக கேட்டாள்.
 
"யாருக்கு தெரியும்."
 
"என்ன சொல்லுறீங்க, நீங்க படத்துக்கு போகலையா?"
 
"இல்லை."
 
"ஏன், போவதாக தானே சொன்னிங்க."

"இல்லை மதனி, உங்க முகத்தில் உள்ள வருத்தத்தை நான் நேற்று கவனித்தேன். நான் மட்டும் போய் பார்க்க மனமில்லை. இன்றைக்கு சரவணனிடம் கேட்குறேன். முடிந்தால் இந்த ஞாற்றுக்கிழமை எல்லோரும் போய் அந்த படத்தை பார்க்கலாம்."
 
'நான் வருதும்மா இருக்கிறேன் என்று இவர் போய் அந்த படத்தை பார்க்கவில்லையா?' மீராவுக்கு வியப்பாக இருந்தது.
 
"நான் அவரிடம் கேட்டுவிட்டேன். இந்த வாரம் முடியாதாம். அடுத்த வாரம் பார்க்கலாம் என்று சொன்னாரு. "
 
"அவ்வளவு நாள் படம் இன்னும் இருக்கும்மா என்று தெரியாதே."
 
"பரவாயில்லை, இருந்த பார்த்துக்கிறேன். எங்களுக்காக நீங்க காத்திருக்காதிங்க, நீங்க முதலில் போய் பாருங்க."
 
"வேணாம் மதனி, நான் பார்த்துவிட்டு படம் இப்படி இருந்தது, அப்படி இருந்தது என்று சொன்னால் நீங்க மேலும் வருத்தப்படுவீங்க, அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் எல்லோரும் பார்க்கலாம், இல்லை என்றால் விட்டுவிடலாம்."
 
முன்பு பிரபு அவள் கணவனின் நண்பன் என்று மட்டம் பார்த்த மீராவுக்கு அவனை பிடிக்க துவங்கியது, நண்பனாக என்று அவளுக்கு அவள் சொல்லி கொண்டாள்.
 
"சரி சொல்லுங்குங்க மதனி உங்களுக்கு எந்த நடிகர் நடிகை பிடிக்கும்?"
 
"எனக்கா? ஹ்ம்ம்... நடிகர் என்றால் கமலஹாசன். நடிகை ராதிகா." மூன்று வருடத்துக்கு முன்பு வந்த சகலகலா வல்லவன் பார்த்ததில் இருந்து அவளுக்கு கமலஹாசன் ரொம்ப பிடித்து போய்விட்டது.
 
"உங்களுக்கு?"
 
"எந்த நடிகர் என்று சொல்லுறதுக்கில்லை. யார் படம் நல்ல இருந்தாலும் பார்ப்பேன், அனால் நடிகை என்றால் அம்பிகா."
 
"ஏன், அம்பிகா மட்டும் ஸ்பெஷல்?"
 
"எனக்கு அம்பிகாவை பார்க்க ரொம்ப அழகா இருக்காங்க. எப்போதும் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கவேண்டும் என்று தோன்றும்."
 
"அம்பிகா அழகு தான், அனால் மற்ற அழகான நடிகைகளும் இருக்காங்களே."
 
"இருக்கலாம், அனால் ஒவ்வொருக்கும் ஒரு விருப்பம் இருக்கும் இல்லை. ஒன்னு சொன்ன நீங்க கோவிச்சிக்க கூடாது."
 
"என்ன?"
 
"நீங்க கோவிச்சிக்க மாட்டிங்கனா நான் சொல்லுறேன்."
 
"கோவிச்சிக்க மாட்டேன், சொல்லுங்க."
 
"நீங்க அசப்பில் அவள் மாதிரியே இருக்கீங்க."
 
"என்னது நானா?" ஆச்சிரியமாக அவள் கேட்டாள். அவளுக்கு உள்ளே மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. "சும்மா போய் சொல்லாதீங்க."
 
"உண்மையை சொல்லுறேன், நான் ஏன் போய் சொல்ல போறேன். நீங்க ரொம்ப அழகாக இருக்கீங்க. என் நண்பன் உண்மையில் அதிர்ஷ்டசாலி."

"நீங்க ரொம்ப மோசம். உங்க நண்பரின் மனைவியை வர்ணிக்கிறீங்க." அவனை முறைத்தாள் அனால் அந்த முறைப்பில் உண்மையான கோபம் இல்லை.
 
"நீங்க வேனும்ம்னா நான் கமலஹாசன் போல இருக்கேன் என்று பதிலுக்கு வர்ணியிங்க," அவள் விளையாட்டுக்கு தான் சொல்கிறான் என்று காண்பிப்பதுக்கு புன்னகைத்தான்.
 
"ஹே ஹேம் ரொம்ப நினைப்பு தான்."
 
அவன் பற்பத்துக்கு ஆண் அழகனாக இருந்தாலும், கமலஹாசன் சாயல் எதுவும் இல்லை. மேலும் அவன் கலர் கம்மி தான், மாநிறம். அனால் நிச்சயமாக உயரம் அதிகம், உடம்பும் கமலஹாசன் போல இருந்தது.
 
"இன்னொன்று மதனி."
 
"என்னது?"
 
"என்னை வாங்க போங்க என்று அழைக்காதிங்க, பிரபு என்று பெயர் சொல்லியே கூப்பிடுங்க. நாம தான் இப்போ நண்பர்கள் ஆகிட்டோம்மே."
 
பதிலுக்கு மீறவும் அவனை அவள் பெயர் சொல்லியே அழைக்க சொல்வாள் என்று எதிர்பார்த்தான் அனால் மீரா அப்படி எதுவும் சொல்லவில்லை. அவர்கள் தொடர்ந்து பேசும் போது அவளுக்கு பிரபு என்று பெயர் சொல்லி அழைக்க சுலபமாக வரவில்லை. அவர் பல முறை அவளை நினைவூட்டிய பிறகு தான் அவள் அப்படி கூப்பிட பழகினாள்.
 
அவன் அன்று கிளம்பும் போது," சரி பிரபு போய்ட்டுவாங்க, இன்று மாலை வருவீங்களா?" என்று கேட்டாள்.
 
அவன் வருவதை எதிர்பார்க்க துவங்கிவிட்டாள் என்று குஷியானான்.
 
அவள் பழைய நினைவுகள் களைய, மீரா எழுந்து, முகத்தை கழுவி விட்டு சரவணன் மத்திய உணவு சாப்பிட வீட்டுக்கு வருவதை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தாள்.
 
"நான் அப்போது அவனை என் கணவரின் நண்பர் என்று மட்டும் இல்லாமல் என் நண்பரும் என்று தானே கருத துவங்கினேன். எப்போது அவன் என் காதலன் என்ற எண்ணம் என் மனதில் புகுந்தது," என்று மீரா யோசித்தாள்.
 
அனால் அவன் அப்போதே நான் அறியாமல் என் மனதில் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் ஒரு நாள் அவன் என்னை புணர்ந்துவிட்டு போன பிறகு அந்த சகலகலா வல்லவன் பாட்டு ஞாபத்துக்கு வந்திருக்காது. என் மனம் அந்த இன்ப உடலுறவில் மாளிச்சியில் தத்தளிக்க அப்போது பாடினென்னே.
 
"தண்ணீர் கேட்டும் ஏ பெண்ணை தாகம் தணிந்தது"
 
"அத்தன் தேவை நான் தந்தேன் ஆசை குறைஞ்சத"
 
அன்று என் தாகத்தை தீர்த்தான், அவன் தேவைகளை என் பெண்மை பூர்த்தி செய்தது, என்று மீரா நினைத்தாள். சரவணன் புளட் வண்டியின் சத்தம் கேட்க, அவள் சிந்தனைகளை ஓரம்கட்டினாள்.

[game40it]

முதல் கதைல கடைசி உறவு ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமா மண்டபத்துல நடக்கும். ஊர்ல பெரிய மனுஷன் பொண்டாட்டி அந்த பக்கம் போறத ஊர் காரங்க யாரும் பார்த்து இருக்க மாட்டாங்களா. அந்த சின்ன ஊருல வீட்டை விட்டு வெளில வந்தாலே எல்லாரும் விசாரிப்பாங்க. அவ  எப்படி அந்த மோசமான  மண்டபத்துக்கு துணிஞ்சு போனாள்  நிச்சயம்  பிரபு அவளை பைக் ல கூட்டிகிட்டு போயி இருக்க முடியாது. அது தான் கொஞ்சம் உருத்திச்சி.

அமாம், முதல் கதையில் அப்படி தான் எழுதி இருப்பர். அதில் இன்னொன்றும் இருக்கும், சரவணன் வீட்டுக்கு கொள்ளை புறம் அவர் படித்து ஸ்கூல் மைதானத்தின் சுவர் ஒட்டி இருக்கும். ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத இடம். அங்கே தான் மீறவும் பிரபுவும் தனியாக பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போது சரவணன் ஓர் முறை வந்துவிடுவான். ஒரு வேலை, அவர்கள் அந்த வழியாக ஒதுக்கு புறம் இருக்கும் பழைய கோவில் மண்டபத்துக்கு பொய் இருக்கலாம். காத்து கருப்பு இருக்கு என்று ஊர் மக்கள் நண்புவதால் அங்கே பெரும்பாலும் ஆள் நடமாட்டம் இல்லாமல் இருக்கும் என்று எழுதி இருப்பர். அல்லது மீரா முகத்தை முந்தானையால் மறைத்துக்கொண்டு போய் இருக்கலாம். யாருக்கு தெரியும்.

[game40it]

Nice and neat narration. Hope the actual seduction starts from next episode.

Actually before the recollection of the seduction, the next episode would be of Meera reminiscing of her first sexual union with Prabu. The seduction part would be interspersed with past and current situation.

[game40it]

ஆமாம் நண்பா. அவர்கள் முதல் கூடலை உடனே போட்டு விட்டால் அதன் பின்பு சுவாரசியம் குறைந்து விடும். அவன் அதை செய்ய செய்த மெனக்கெடல்கள் முதலில் தெரியணும். அந்த நாட்களில் மீராவின் மனக்குழப்பங்கள், அவள் கணவனை அவள் எதிர் கொண்ட விதம். பிரபுவிடம் விழுந்து விடாமல் இருக்க அவள் செய்த வேண்டுதல்கள், அதை எல்லாம் முறியடித்து எப்படி அவன் அவளை ஆட்கொண்டான் என்று போனால் நன்று.

நான் ஏன் இப்படி எழுதலாம் என்று யோசித்தேன் என்றால் மீரா எப்போதும் அவன் அவளை எப்படி மடக்கினான் என்று மட்டுமே யோசித்துக்கொண்டு இருக்க மாட்டாள். அவள் பழைய சுகத்துக்கு ஏங்கி கொண்டு இருப்பதால் அவர்கள் உறவு கொண்டே நினைவுகளும் அடிக்கடி வரும். அதனால் தான் seduction இடையே அவர்கள் செக்ஸ் செய்ததை பற்றியும் எழுதலாமென்று இருந்தேன். என் இந்த எண்ணம் நல்ல அமையுத என்று பார்ப்போம்.

[game40it]

இரவு நேரம், இன்று முழுதும் பிரபுவின் நினைவு. ஏனோ தெரியவில்லை ஏன் இந்த இரண்டு நாட்கள் அவன் நினைப்பாகவே இருக்குது என்று மீரா குழப்பத்தில் இருந்தாள். ஒரு வேலை முதலில் பூக்காரி கூடையில் ஜாதிமல்லி பூக்கள் பார்த்துவிட்டு.  பிறகு பிரபு தங்கையின் கல்யாணத்துக்கு பிறகு முதல் முறையாக மீண்டும் பிரபு வீட்டுக்கு போனதால் வந்த விளைவா? அவர் பிரபு தந்தியுடன் பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போது நான் ஹாலில் உட்கார்ந்து இருந்த போது பழைய நினைவுகள் வந்தது. அவள் அதே ஹாலில் அன்று வேலையாக இருந்தபோது தானே அவளை பின்புறம் வர சொல்லி பிரபு ஜாடை கட்டினான். அவள் சிறிய புன்னகையோடு மறுத்தபோதும் அவன் தன் பார்வையலையே அவளை வற்புறுத்தினான்.

 
போகலாமா வேணாம்மா என்று யோசித்தாள். இதில் அபாயம் இருக்கு என்று அஞ்சினாள். நீ  இப்போது எல்லாம் ஏன் ஜாதிமல்லி மட்டும் வாங்குறே என்று அவள் கணவன் கேட்டபோது அவருகிகு சந்தேகம் வந்துவிட்டதோ என்ற பயத்தில் அவர்கள் சந்திப்பதை துண்டித்தார்கள். பல நாட்கள் ஒன்றாக கூட முடியாமல் போனது. அந்த ஏக்கம் அவர்களுக்கு  இருக்க அவள் பிரபு விரும்பியது போல அவன் கூப்பிட்ட இடத்துக்கு போக முடிவெடுத்தாள்.  பல நாட்களுக்கு பிறகு இன்று தான் அவனை மீண்டும் தனியாக சந்திக்க போகிறாள்.
 
அப்போது அவள் கண்கள் அவள் கணவர் எங்கே என்று தேடியது. அவர் சிலருடன் ஒரு முலையில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தார். அவர் கவனம் அவள் மேலே இல்லை என்று உறுதி செய்துவிட்டு அபாயம் இருக்கு என்று தெரிந்தும் என்ன தைரியத்தில் அவன் கூப்பிட்ட இடத்துக்கு சென்றேன் என்று இப்போது அவள் தைரியத்தை நினைத்து அவளுக்கு வியப்பாக இருந்தது. காமம் கொண்ட பெண் எதுக்கும் துணிந்து விடுவாள். 
 
அன்று அவர் பிரபு தந்தையுடன் ரூமில் பேசிக்கொண்டு இருக்க அவர்கள் ஹாலில் உட்கார்ந்து இருந்த போது இந்த நினைவுகள் அவளுக்கு வலுவாக வந்தது.  அந்த காரணத்தால் இந்த இரண்டு நாட்களாக அவன் நினைவாகவே இருக்குது என்று யூகித்தாள்.  அந்த நாளில் நடந்த இந்த சம்பவங்கள் மீரா மனதில் பிரபுவின் நினைவை வலுப்படுத்திவிட்டது.
 
இப்போது இரவு ஆகிவிட்டது. அவள் இரு பிள்ளைகளும் உறங்கிவிட்டார்கள். அவள் அருகில் படுத்து இருக்கும் அவள் கணவரின் மூச்சும் சீராக இருந்தது. அவரும் தூங்கிவிட்டார். நான் தான் தவிக்கிறேன். இன்றைக்கு பிரபு அவளுக்கு தேவைப்பட்டன. அனால் அவன் இங்கே இல்லையே. அவள் மனதில் மட்டுமே அவனால் வர முடியும். கண்களை மூடி பழைய நினைவுகளுக்கு போனாள். அவர்களின் முதல் உடலுறவு ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அப்போது அவனிடம் தன்னை கொடுத்துவிடுவாள் என்று அச்சத்தில் அவர்கள் இடையே ஒரு சிறிய உரசல் ஏற்பட்ட பிறகு மூன்று நாளாக பிரபுவை அவள் வீட்டுக்கு வர அவள் அனுமதிக்கவில்லை.
 
அனால் மூன்று நாளும் அவன் இல்லாமல் இருக்கும் போது அவன் அவள் இதயத்தில் எவ்வளவு ஆட்கொண்டுவிட்டான் என்பதை அவன் பிரிவு அவளுக்கு உணர்த்தியது. இருந்தாலும் அவனை அழைக்காமல் இருக்கணும் என்று சிரமத்தோடு தன்னை கட்டுப்படுத்தி கொண்டாள். நான்காவது நாள் பிரபு அவள் வேண்டுதலையும் மீறி அவள் வீட்டுக்கு வந்தான். அவல்கதவை திறக்க அவன் அங்கே நின்றுகொண்டு இருந்தான். அவள் மனம் ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியில் துள்ளியது. அவன் மீராவை பேசவிடவில்லை. வீட்டின் உள்ளே நுழைந்தான், கதவை தாழிட்டான். தாழிட்டு திரும்ப இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தன.
 
"ஏன் வந்தே பிரபு.." கலங்கிய குரலில் சொன்னாள். அவள் ஏக்கம் மனப்போராட்டம் அதில் தெரிந்தது. 
 
"முடியில மீரா, மூன்று நாலா உன்னை பார்க்காமல் தவித்த தவிப்பு உனக்கு தெரியாது."
 
மனதில் அப்போது நினைத்தாள்," நானும் தான், அனால் நான் எப்படி அதை உன்னிடம் சொல்லுவது."
 
"வேணாம், இது தப்பு பிரபு, உன் நண்பருக்கு இது கிதுரோகம்." அவள் வாதங்கள் தனக்கு கூட நம்பும்  விதத்தில் இல்லை. தப்பு செய்கிறோம் என்று தெரிந்ததால் எதோ அந்த தப்பை தடுக்க முயற்சிக்கிறோம் என்று காண்பதிப்பதுக்கு சொல்லுவதாக இருந்தது.
 
அவள் கண்கள் உள்ளே எதோ தேடுவது போல ஆழ்ந்து பார்த்தான். அந்த பார்வையில் உள்ள, ஆசை, காமம் அவளை சிலிர்க்க செய்தது.
 
"எனக்கு தெரியும் மீரா, நான் சரவணனின் நம்பிக்கையை சீரழிக்கிறேன் அனால் உன்னை பார்க்கும் போது, எல்லாம் மறந்து போகுது. நீ எனக்கு வேணும் மீரா," என்று அவளை தனக்குள் இழுத்தான்.
 
அவன் விரல்கள் அவள் மேனியில் பட்டபோது 1000 வாட்ஸ் மின்சாரம் அவள் உடலில் பாய்ந்தது போல் மீராவுக்கு இருந்தது. அவள் உடல் அவன் உடலுடுன் ஒட்டிக்கொண்டது. அவள் முகம் அவன் நெஞ்சில் புதைந்துகொண்டது. அவன் அணைப்பில் அச்சம் கலந்து மோகத்துடன் நடுங்கினாள்.
 
அந்த நேரத்தில் அவனுக்கு எப்படி இருந்தது என்று பிறகு பிரபு அவளிடம் ஒருமுறை சொல்லி இருக்கான்.  அவன் இதயம் எப்படி ஆனந்தத்தில் அந்த நேரம் துள்ளியது. தினம் தினம் ஏக்கத்துடன் கனவு கண்டா அவன் அழகு பொக்கிஷம் அவனுக்கு கடைசியில் கிடைத்துவிட்டது.
 
"என்னை பாரு மீரா." மீரா முகத்தை அவன் நெஞ்சில் இருந்து எடுக்காமல் முடியாது என்று தலை அசைத்தாள்.
 
"என் கண்ணே, என் அன்பே..என்னை பாரு," என்று குளைந்தான்.
 
மீராவுக்கு வெட்கமாக இருந்தது. அவள் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக வேறு ஒரு ஆணின் அணைப்பில் மனம் மகிழ்ந்து இருக்காள். அவள் வாழ்க்கையில் காதலோடு அவளை அணைக்கும் இரண்டாவது ஆண் இவன்தான். அவள் இன்னும் முடியாது என்று மறுத்தாள். அவள் தலையை அவன் இரு கைகளில் ஏந்தி அவளை அவன் முகம் பார்க்க செய்த்தான். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவனின் அனல் போல் இருந்த மூச்சு காத்து அவள் முகத்தில் விழும்போது அவன் முகம் அவள் முகத்தை நெருங்குது என்று அறிந்தாள். அவன் உதடுகள் அவள் உதடுகளில் மென்மையா உரசி விலகியது. கண்களை மெல்ல திறந்து பார்த்தாள். அவள் முகத்தை பார்த்து புன்னகைத்துக்கொண்டு இருந்தான். அந்த கண்களின் காந்த பார்வையில் தன்னை இழந்தாள்.
 
உடனே அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவள் இரு உதடுகளையும் அவள் வாய்க்குள் இழுத்து மெல்ல வெளியிட்டாள். இப்போது அவள் எச்சில் அவள் உதடுகளில் ஒட்டி இருந்தது. இது தானே அவனுக்கு வேண்டும். அவள் அமிர்த்தத்தை சுவைக்க அவன் உதடுகள் அவள் உதடுகளுடன் மோதியது, இம்முறை ஆவேசமாக. அவன் உதடுகள் அவள் உதடுகளுடன் நெருக்கமாக உரசியது. அவள் உதடுகளை மெண்ணுவது போல சப்பினான். அவன் நாக்கு அவள் வாய் உள்ளே புகுற பிடிவாதம் செய்தது. அவன் முத்தம் மீராவுக்கு வித்யாசமாக இருந்தது. அதில் அவள் கிறங்கி போனாள். 
 
மெல்ல மெல்ல மீரா ஒத்தழைக்க துவங்கினாள். ம்ம்ம்...ம்ம்ம்...மெல்ல முனகி அவன் முத்தத்தை அனுபவித்தாள். மெல்ல அவன் நாக்குக்கு வழிவிட்டாள். ஒரு ஆணின் நாக்கு அவள் வாய் உள்ளே இருப்பது புதிதாக அவளுக்கு இருந்தது. வெளிநாட்டில் இருந்தவன் அல்லவ, இதை அங்கே தெரிந்துகொண்டு இருப்பான்.
 
மீராவின் கைகள் மெல்ல அவன் உடலை வளைத்தது. பிரபு அவள் உடலை அவன் உடல் மீது இழுக்க அவள் கைகளும் அவன் முதுகை அழுத்தியது. இன்னும் அவர்கள் அவள் முன் கதவு ஓரமாக தான் நின்றுகொண்டு இருந்தார்கள். அவனின் முரட்டு ஆண்மை அவள் உடலை மோதி முட்டியது. அவன் இருக்கும் மோக நிலையில் தான் அவள் பெண்மையும் இருந்தது. அவள் இன்ப நீர் கசிந்து இருந்தது.
 
இவ்வளவு நேரம் ஒரு முத்தம் நீடிப்பது அவளுக்கு இது தான் முதல் முறை. அவள் உதடுகளில் என்ன சுவை கண்டானோ அவனுக்கு விட மனமில்லை. ஒரு வேலை பல நாட்கள் அவைகளை சுவைக்க காத்திருந்தாள் அவனுக்கு விட மனம் வரவில்லையோ. அவன் கைகள் அவள் முலையை பற்றியது. புது ஆணின் விரல்கள் அவள் மென்மையான சதையை பிசைந்துபிழிவதை அனுமத்தித்தாள். அவன் உள்ளங்கை சற்று பெரியதாக இருந்தால் கூட அவள் முலை அதில் அடங்கவில்லை. கடைசியில் அவர்கள் உதடுகள் பிரிந்தன அனால் அவள் கை அவள் முலையில் இருந்து பிரியவில்லை. 
 
"மீரா நான் நினைத்ததைவிட பிரமாதமாக இருந்தது."
 
மீரா வெட்கத்தில் புன்னகைத்தாள் அனால் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.
 
"என்ன என்று கேட்க மாட்டியா?"
 
"தெரியும்," என்றாள் நாணத்தோடு.
 
"என்ன தெரியும்?"
 
அவள் மேலும் பேச மறுத்து தலையை நாணத்தில் குனிந்தாள்.
 
"என்ன தெரியும், சொல்லு," அவள் பதில் சொல்லாமல் பிரபு மீராவை விட போவதில்லை.
 
"முத்தத்தை தானே சொல்லுற."
 
"ஹ்ம்ம்... உனக்கும் அப்படி இருந்ததா?"
 
என்ன இவன் இப்படி எல்லாம் கேட்குறான். இப்படி வெளிப்படையா பேசி அவளுக்கு பழக்கம் இல்லை.  அனால் அவன் கேட்டது உண்மை தான். அவள் இப்படி ஒரு முத்தம் எதிர்பார்க்குல.
 
"ஹ்ம்ம்," என்று மட்டும் சொன்னாள். அந்த பதிலே அவனுக்கு போதுமாக இருந்தது .. இப்போதைக்கு .. அவர்கள் கள்ள உறவு தொடர தொடர இதற்க்கு மேலயும் அவளை பேச வைப்பான்.
 
அவள் முலையை பிசைந்துகொண்டு இருக்கும் கை தன வேளையில் ஓயவில்லை.
 
"உன் உதடுகளில் தேன் தடவுனியா, இப்படி இனிக்குது."
அவள் 'க்ளாக்' என்று சிரித்தாள்.
 
அவன் இனிக்க பேச அவள் முகம் மேலும் நாணத்தில் சிவந்தது. ஒரு குடும்ப பெண் இப்படி கள்ள சுகம் அனுபவிக்கும் போது நாணம் கொள்வது அவன் மூடை மேலும் அதிகரித்தது. அவளை மீண்டும் முத்தமிட  துவங்கினான். முத்தமிட்டு கொண்டே அவளை அலேக்காக தூக்கினான். அவள் முகத்தை பார்த்துக்கொண்டே நடந்தான். அவன் கண்களில் பொங்கி வழிந்த காமம் அவன் என்ன அடுத்தது செய்யப் போகிறான் என்று தெளிவாக புரிந்தது. அவன் நடந்து செல்ல அவன் எங்கே போகிறான் என்று மீராவுக்கு புரிந்தது. அவன் அடிக்கடி அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்து போனதால் அவர்கள் படுக்கை அறை எங்கே இருக்கு என்று அவனுக்கு நன்கு தெரியும். 
 
ஐயோ அங்கேயே என்னை தூக்கி செல்கிறான். அவள் பெண்மையை அவள் தன் கணவனுடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் மெத்தையில் முதல் முறையாக சூறையாட போகிறான்.  அதை தடுக்க எனக்கு வலுவில்லை ........ மனமில்லை?? லேசாக திறந்து இருந்த கதவை அவன் காலால்  உதைக்க அது திறந்துகொண்டது. மீராவை கட்டிலில் போட்டான். அவள் உடல் படுக்கையில் உருண்டு நின்றது. அவள் முதுகில் படுத்தப் படி அவனை பார்த்தாள். அவன் அணிந்திருந்த டீ ஷிர்ட்டை உருவி எறிந்தான். அவன் வெறும் மேல் உடலை பார்த்த மீரா அவள் முகத்தை அவள் இரு கைகளில் மூடிக்கொண்டாள். மெத்தை அமுங்கியது. அவன் தன் மெத்தைமேல் ஏறிவிட்டான்.

[game40it]

"நீ எனக்கு வேணாம் மீரா"
வேணும் னு சொல்றதுக்கு வேணாம் னு சொல்லிட்டீங்களே.
பதினேழு நாட்களுக்கு பின்பு அவளை சுவற்றில் தடுத்து அவளின் உதடுகளில் முத்தமிட்டான் என்று எழுதி இருந்திங்க. இப்போ இது தான் முதல் முத்தம் போல இருக்க. பிரபுவுடன் நடந்த உறவை நெனச்சி விறல் போடுறாளா மீரா? கணவன் இது தெரியாமல் தூங்குறான். சூப்பர் சகோ

Edit seithu venum endra maathiduren

[game40it]

"நீ எனக்கு வேணாம் மீரா"
வேணும் னு சொல்றதுக்கு வேணாம் னு சொல்லிட்டீங்களே.
பதினேழு நாட்களுக்கு பின்பு அவளை சுவற்றில் தடுத்து அவளின் உதடுகளில் முத்தமிட்டான் என்று எழுதி இருந்திங்க. இப்போ இது தான் முதல் முத்தம் போல இருக்க. பிரபுவுடன் நடந்த உறவை நெனச்சி விறல் போடுறாளா மீரா? கணவன் இது தெரியாமல் தூங்குறான். சூப்பர் சகோ

Edit seithu venum endra maathiduren

[game40it]

பிரபுவின் தங்கையின் திருமணத்துக்கு வீடு தேடி வந்து அழைப்பு வைத்த பிரபுவின் பெற்றோர் பிரபுவின் திருமணத்துக்கு அழைக்கவில்லை. பிரபு, சரவணனின் மிக நெருங்கிய நண்பனாக இருந்தும் அவனும் சரவணனை திருமணத்துக்கு அழைக்கவில்லை, தன்னோட உறவு வைத்து கொள்ள பல முறை தன வீடு படியேறி வந்தவன் தனக்கும் தெரிவிக்கவில்லை  எனும்போதே மீராவுக்கு இதில் ஏதோ பெரிய பிரச்சனை இருக்கிறது என்று தெரிந்து இருக்க வேண்டும்.  இல்லை இது பற்றியாவது அவள் தன்னுடைய   கணவனிடம் கேட்டு இருக்க வேண்டும். மீராவிடம் ஒன்றும் சொல்லாமல் சென்ற பிரபு, கூட படுத்த காரணத்துக்காவது ஊருக்கு போயி அவளது வீட்டு போன் ல பேசி அவளிடம் அவர்கள் உறவு தனது  தந்தைக்கு தெரிந்து விட்டதே காரணம் என்று சொல்லி இருக்கலாம். எப்படி எதுவுமே நடக்காமல் போனது என்று விளங்கவில்லை.

பழைய கதை எப்படி வேணும்னாலும் போகட்டும், சரவணனுக்கு அவனோட இந்த துன்பத்துல இருந்து விடுதலை கொடுங்க. மனைவியின் கள்ள உறவினை நினைத்தும் அவள் உன்னொருவனுக்காக ஏங்குவதை நினைத்தும் அவன் படும் பாடு மிக கொடுமை. அந்த பிள்ளைகளுக்கு ஒரு நல்ல எதிர்காலம் கிடைக்கட்டும். மீரா அந்த வீட்டில் இருந்தால் இது எதுவும் நடக்காது. நீங்களாச்சும் உண்மையாக நேசிக்கிற பிரபு மீராவை சேர்த்து வச்சிருங்க. சரவணனுக்கு, பிள்ளைகளுக்கும் வேறு ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமையட்டும். எல்லாரும் நிம்மதியா வாழட்டும்.

சரவணன் பிரபு வின் தந்தையிடம் மீராவுக்கு தெரியவேண்டாம் என்று முதல் கதையில் சொல்லி இருப்பான். அதனால் அவர்கள் அதை சொல்லாமல் இருக்கலாம். நிச்சயமாக மீராவுக்கு சந்தேகம் வந்திருக்கும். அனால் அவளால் உறுதியாக எதுவும் சொல்லி இருக்க முடியாது. 

என் கதை எப்படி போகுது என்று பொறுத்து இருந்து பாருங்கள்.

[game40it]

பிரபு மெதுவாக மீராவின் கைகளை அவள் முகத்திலிருந்து விலக்கினான். அவள் கூச்சத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.
 
“என்னைப் பார், அன்பே,” அவன் அவளிடம் கிசுகிசுத்தான்.
 
அவள் சிரித்தாள் ஆனால் அதை செய்ய மறுத்துவிட்டாள். அவன் தன் இரு கைகளின் விரல்களையும் அவள் விரல்களால் சிக்கினான். அவன் அவள் கைகளை படுக்கையில் அவள் உடலின் இருபுறமும் இழுத்தான். அவள் சரணடைவது போல் அவள் கைகளை உயர்த்தியது போல் இருந்தது.
 
"ஆம்," மீரா நினைத்தாள், "நான் அவன்னிடம் சரணடைகிறேன்.
 
அவன் உதடுகள் அவள் உதடுகளுக்கு எதிராக அழுத்துவதை உணர்ந்தபோதுதான் அவள் கண்களைத் திறந்தாள். அவன் அவளை முத்தமிட்டபடியே அவன் கண்களை மூடிக்கொண்டிருப்பதை அவள் பார்த்தாள். அவளுடைய கண்கள் அதைப் பின்பற்றின. அவன் வாய் சற்று அகலமாகத் திறந்து, திறந்த சில முறை மூடியது, அவளுக்கு திறந்த வாய் முத்தம் எப்படி செய்வது என்பதைக் காட்டும் வகையில் போல. அவள் எப்போதும் தன் கணவனை முத்தமிடும் போது அவள் உதடுகளை சற்று நெருக்கமாக வைத்திருப்பாள். அனால் பிரபு இப்போது தன்னைப் போலவே அவளும் செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகிறான் என்று மீரா உணர்ந்தாள். அதனால்தான் அவன் உதடுகளால் அவளது உதடுகளை அகலமாக இழுக்க பல முறை முயன்றான். அவள் அதை செய்ய வெட்கப்பட்டாள்.
 
அவளுக்கு ஒரு விபச்சாரி மட்டுமே இதுபோன்ற செயல்கள அவளுடைய வாடிக்கையாளர் செய்வார் அனால் ஒரு நல்ல குடும்பங்களைச் சேர்ந்த கண்ணியமான பெண்கள் அப்படி அல்ல என்பது தான் அவளுக்கு இதுவரை இருந்த எண்ணம். ஆனால் பிரபு உதடுகள் விடாப்பிடியாக அப்படியே செய்துகொண்டு இருந்தாது . இறுதியாக, அவள் அவனது வற்புறுத்தலுக்கும் அதே நேரத்தில் இப்போது அதிகமாக இருக்கும் அவளது காமத்துக்கும் இணங்கினாள். அவளது உதடுகள் அவனுடன் சேர்ந்து திறந்தன. இந்த விதத்தில் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதடுகளை நன்றாக ருசிக்க முடிந்தது என்பதை அவள் இப்போது தான் கண்டாள்.
 
"சீ, இப்போது நான் அவனுடைய உமிழ்நீரை ருசிக்க முடியுது, அவனும் என்னுடையதை ருசிக்க முடியும்" என்று அவள் நினைத்து வெட்கப்பட்டாள்.
 
இந்த வேசி போன்ற விதத்தில் தான் நடந்துகொள்கிறாள் என்று அவள் வெட்கப்பட்டாலும், இந்த வழியில் இது மிகவும் சிற்றின்ப முத்தம் ஆகா இருக்கு என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். இப்போது அவன் நாக்கு அவள் வாயை ஆராய எளிதாக இருந்தது. அவளது கூர்மையான முலைகள் அவனது உறுதியான மார்புக்கு எதிராக தேய்த்துக் கொண்டிருந்ததைப் போலவே அவனது நாக்கும் அவளது நாக்கிற்கு எதிராக தேய்த்துக் கொண்டிருந்தது. ஆமாம், அவள் உணர்ந்தாள், அவளது முலைக்காம்புகள் உண்மையில் நிமிர்ந்து அவளது ப்ரா கோப்பையின் துணிக்கு எதிராகத் தள்ளின.
 
பிரபுவின் அவேசா முத்தங்கங்களால் அவள் ஏற்கனவே உற்சாகமான நிலையில் இருந்தாள். இப்போது அவளது முலைக்காம்புகள் அவன் திடமான  நெஞ்சில் தேய்த்துக் கொண்டு இன்ப கோடுகள் அவள் உடலில் ஒட செய்தது. அவளது உடைகள் அவளது முலைகளை நேரடியாக அவன் மார்புக்கு எதிராக தேய்ப்பதைத் தடுத்தாலும் அவளால் இன்னும் அதிக இன்பத்தை உணர முடிந்தது. அவள் முலைகளுக்கும் அவனுடைய சதைக்கும் இடையில் நேரடி உராய்வு இருந்தால் இன்னும் எப்படி இருக்கும் என்று அவள் யோசித்தாள். அவள் அது எப்படி இருக்கும்  கண்டுபிடிப்பதற்கு நீண்ட நேரம் இனியும் எடுக்காது.
 
முத்தம் இதற்கு முன்பு இவ்வளவு  இன்பமாக இருந்ததில்லை. அவளது விரல்களை அவன் விரல்களை இன்னும் இறுக்கி பிசைவது, அவள் அவன் முத்தத்தை ரசிக்கிறாள் என்பதைக் குறிக்கிறது. பிரபுவுக்கு முரண்பாடான உணர்வுகள் இருந்தனர். வேறு ஒருவரின் மனையின் மென்மையான உதடுகளை நாம் முத்தமிட்டுக் கொண்டு இருக்கிறோம் என்ற எண்ணம் அவன் காமத்தை அதிகப்படியாக தூண்டியது. அதே நேரத்தில் அந்த வேறு ஒருவரின் மனைவி வேற யாரும் இல்லை தன் நண்பனின் மனைவி என்பது சற்று வருத்தத்தை அளித்தது. அவன் நற்புக்கு தீங்கு செய்வதை உணர்ந்தான்.
 
இது போன்ற மனா போர்களில் இயல்பாகவே, காமம் எப்போதுமே ஒழுக்கத்தின் காரணமாக எழும் எந்தவொரு தயக்க மனநிலையையும் வெல்லும். அவன் தனது கனவுக்கன்னியாக பெண்ணின் உதடுகளை இவ்வளவு விரைவாக உறிஞ்சு அனுபவிக்கிறேன் என்பதை அவன்னால் நம்ப முடியவில்லை. அவள் உதடுகளை தொடர்ந்து சுவைப்பதை நிறுத்த அவனுக்கு மனம்வரவில்லை. ஆனால் அவன் சுவைக்க அவளது உடலின் மற்ற பாகங்கள் இருந்தன. கடைசியில் அவர்களின் உதடுகள் பிரிந்தபோது, அவர்களின் இரு உதடுகளும் மிகவும் ஈரமாக இருந்தன. அவள் கண்களைத் திறந்து அவன் உதடுகள் அவளது உமிழ்நீரில் பூசப்பட்டிருப்பதைக் கண்டாள். அவள் உடனடியாக வெட்கத்தில் மீண்டும் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவர்கள் அனுபவித்தது, ஒரு நீண்ட, ஆழமான மற்றும் மிகவும் திருப்திகரமான முத்தமாக இருவருக்கும் இருந்தது.
 
“மீரா, எனக்கு உன் தேன் உதடுகளை நாள் முழுவதும் முத்தமிட்டுக் கொண்டே இருக்கு ஆசை.  உன் உதடுகள் மிகவும் இனிமையாக மற்றும் ருசியாக இருக்கு, அன்பே.”
 
பாலியல் உணர்வுகளை வாய்மொழியாக வெளிப்படுத்துவது அவளுக்கு புதிதாக இருந்தது. அவள் கணவன் அல்லது அவள், உடலுறவின் போது எந்த வார்த்தையும் அதிகமாக பேசுவதில்லை. பிரபு தன் கைகளில் ஒன்றின் விரல்களை அவள் விரல்களில் இருந்து விடுவித்தான். அவன் அவள் உடலில் இருந்த முந்தானையை ஒரு பக்கம் இழுத்தான். அவளது உணர்ச்சி நிலை மற்றும் அனுபவித்த நீண்ட முத்தம் காரணமாக அவள் பெரிதும் சுவாசித்துக் கொண்டிருந்ததாள். அவளது மார்பகங்கள் மேலும் கீழும் அசைந்தன. அவளது பெரிய மார்பகங்களை அவளது ரவிக்கைக்கு எதிராக இறுக்கமாகப் பிதுங்கி இருப்பதை கண்டு பிரபுவின் கண்கள் மகிழ்ச்சியில் ஒளிரின. அவன் பார்க்கக்கூடிய ஒரு சிறிய முலைகளுக்கு இடையே உள்ள பிளவு மட்டுமே இருந்தது. அவள் வளர்ப்பு இயற்கையிழையே பழைமை வைத்த பண்புகளாக இருந்ததால்  அவளுடைய ஆடை அதை பிரதிபலித்தது.
 
வெளியே தெரியும் அந்த சிறிய பிளவுகளை அவன் முத்தமிட்டான். அவளது வெற்று சதை மீது அவன் ஈரமான உதடுகளின் மென்மையான தொடுதலில் அவள் உடல் நடுங்கியது. அவன் உதடுகளின் தொடுதல் அவள் சூடான தோலில் மென்மையாக இருந்தது. அவனது உதடுகள் அவளது தோலை பல முறை துலக்கின. அவன் இன்னும் அவளை சரியாகத் தொடாமலையே அவளது காமத்தை தூண்டிக் கொண்டிருந்தான்.
 
அவன் உதடுகள் அவளது அங்கியின் கூர்மையான பகுதிக்கு நகர்ந்தன. அவன் அவளைத் தூண்டிவிட்டதாகவும், அவளது முலைகள் வீங்கி நிமிர்ந்ததாகவும் அவன் அறிந்தான். அவன் அவள் நுனியை மென்மையாக முத்தமிட்டான். அந்த தொடுதலில் அவள் உடல் மெதுவாக நடுங்கியது. அவன் தன் நாக்கை வெளியே தள்ளி அவளது நுனியை அவன் கூர்மையான நாக்கால் தீண்டினான். அவளுடைய ஆடைகள் இடையில் இருந்தும் கூட அவள் முலைக்காம்புகள்  ரப்பரை போன்று இருப்பதை அவனால் உணர முடிந்தது.
 
“ஹ்ம்ம்..ம்ம்ம் ..” அவள் மெதுவாக புலம்பினாள்.
 
தற்போது இதைப் பற்றி நினைவூதிட்டியபடி  மீரா தனது முலைகளை விரல்களால் கிள்ளினாள். இதே படுக்கையில் முன்பு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேலே, பிரபு அவளிடம் செய்ததைப் போல அவள் இப்போது தனுக்கு தானே செய்தாள். இப்போதும் அவள் உணர்ச்சிவசப்பட நிலையில் இருக்க இன்பமாக இருந்தது, ஆனாலும் அன்று பிரபு செய்த அவளுக்கு இல்லை. அவள் கணவனைப் பார்த்தாள், அவர் ஆழ்ந்து  தூங்குவது போல் தோன்றியது. மீரா இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னர் முதல் முறையாக பிரபுவிடம் அவளது உடலை கொடுத்த அந்த விதிவசமான நாளின் நினைவுக்கு போனாள்....