[Vikatakavi02]

చిల్లరకొట్టు పుల్లమ్మ 

 -బాబుల్ చౌదరి

రోజులు దొర్లిపోతున్నాయి, మా వ్యాపారం మహా ముమ్మరంగా సాగిపోతుంది. నలుగురు చేతుల్లో నలిగిన తరువాత నా వళ్ళు కొంచెం కండ పట్టింది. అవయువాలు మరింత ఏపుగా పెరిగాయి. వంట్లో ఒంపుసొంపులు ఏర్పడ్డాయి. ఫేషన్లు నేర్చుకున్నాను. స్లీవ్*లెస్ జాకెట్లు, షిఫాన్ చీరలు నా అందానికి మరింత వన్నె తెస్తున్నాయి.నా దగ్గరకి వస్తున్న విటుల సంఖ్య పెరుగుతోంది. నా రేటు కూడా పెరిగింది. అడ్వాన్స్ బుకింగులు చేసుకునే వారు. విటుల్లో -తాతలు సంపాదించిన ఆస్తులున్న ఖామందులు ఒకరిద్దరు నన్ను పర్మినెంటుగా ఉంచుకుంటామని ముందుకొచ్చారు. కానీ అమ్మ గొంతెమ్మకోర్కెలు తీర్చలేక వెనుకంజవేశారు.

ఆ రోజు శుక్రవారం సాయంత్రం చక్కగా తలంటు పోసుకొని, మహాలక్ష్మి పూజ చేసుకుని, రతీ మన్మధుల ఫొటోలకు భక్తిపూర్వకంగా నమస్కరించి బుకింగ్ చేసుకున్న పాసింజర్ల లిస్టు చూడసాగాను.

నగరూరు వెంకటరెడ్డి, బుచ్చిపాలెం బసవయ్య చెరొకసారి వుండటానికి అడ్వాన్సు ఇచ్చారు. నర్సీపట్నం నాగేశ్వరరావు నాలుగు గంటలు, రాజోలు రంగారావు మిగిలిన రాత్రంతా బుక్ చేసారు.

ఈ నాలుగూ పాత గిరాకీలే! అందరికీ భోగందాని పక్కలో పడుకోవాలన్న యావేగానీ -ఒక్కడిలోనూ పసలేదు. అయినా వీళ్ళ పెళ్ళాలు ఈ మగాళ్ళతో ఎలా కాపురాలు చేస్తున్నారోనని అనిపించేది నాకు. పాలేర్లనో, పనిమనుషులనో మరిగారేమోనని కూడా అనుమానమేసేది.

అంతలో ఎవరో వెనకాలనుండి నా కళ్ళు మూశారు. నా దగ్గరకొచ్చే విటులంతా రాగానే ఏ చన్ను పట్టుకోవటమో, బుగ్గలు గిల్లటమో చేయటం తప్ప -ఇంత సునిశితమైన రసికత ఎరుగని వాళ్ళు. ఎవరబ్బా ఈ కొత్త వ్యక్తి అని చేతులు విదిలించుకొని వెనక్కు చూసాను. నా కళ్ళు మూసింది ఒకరు కాదు -ఇద్దరు.

నవనవలాడే వయసులో ఒంగోలుగిత్తల్లాంటి యువకులిద్దరు నా వెనకాల నిలబడి ఉన్నారు. ఎవరన్నట్లు అమ్మవైపు చూశాను.

"పిఠాపురం జమీందారుగారు వీరికి వేలు విడచిన మామగారట. ఏదో పని మీద ఈ వూరొచ్చి -నీ పేరు విని ఆశపడి వచ్చారు. మిగతా బుకింగులన్నీ కాన్సిల్ చేసాను.ఈ రోజంతా వీళ్ళే ఉంటారు" అంది అమ్మ.

రెగ్యులర్ కస్టమర్స్*కే సున్నా చుట్టిందంటే - వాళ్ళు అమ్మకు బాగా ముట్టజెప్పి ఉండాలి. అమ్మ వాళ్ళను నాకు అప్పజెప్పి బయటకు నడిచింది.

"నా పేరు కైలాసం... నా పేరు పురుషోత్తం...." గీతమీసం, ఉంగరాల జుత్తు తమ పరిచయాలు చేసుకున్నారు.

"పదండి" అంటూ గదివైపు దారి చూపించాను. ఇద్దరూ నా వెంట నడవసాగారు. "అదేమిటి? ఇద్దారూ ఒక్కసారేనా?" అన్నాను నేను కంగారుగా.

"అవును. మాది ఏ విషయంలోనైనా జాయింట్ ఆపరేషన్!" అన్నారు వాళ్ళు.

"సరే" వాళ్ళ ఏడుపేదో చూద్దామని గదిలోకి నడచి తలుపులు ముందుకు వేసాను. గడియ పెట్టేలోగా నా చీర లాగేసాడు కైలాసం, జాకెట్టు తీసేశాడు పురుషొత్తం. పోటీపడ్డట్టుగా నిమిషంలో నా శరీరం మీద నూలుపోగు లేకుండా చేసారు.

ఆశ్చర్యపడుతూ వెనుతిరిగి చూసాను. ఎప్పుడు తమ దుస్తులు తీసేసుకున్నారోగానీ -దిశమొలలతో నిలబడి ఉన్నారు. పురుషోత్తం పాము చూసి ఒక్క క్షణం నా వళ్ళు జలదరించింది. అంతకు మునుపు ఎన్నోరకాల ఆయుధాలు, గునపాలు, గడ్డపారలు చూసాను నేను. కానీ ఎలాన్

తి మగసిరి ఇంతకు మునుపెన్నడూ చూడలేదు. ప్రపంచంలో అందరికన్నా పెద్ద మగసిరి నీగ్రోలకు ఉంటుందని విన్నాను, ఒకసారి వాళ్ళతో వేయించుకుంటే ఎలా ఉంటుందో అనుకున్నాను. కానీ పురుషోత్తం గెడ నీగ్రోలను మించింది. రమారమి ఎనిమిది అంగుళాల పొడవున్న ఆ పురుష ద్వజం చూస్తుంటే -తామర పట్టిన వారికి మల్లే నా తొడల మధ్యన తీట పెరిగింది. ఇక కైలాసం బుజ్జోడు కొరకొరలాడుతూ -మగసిరి మిడిసి పడుతున్నాడు.

అమాంతంగా ఒకరు కాళ్ళు-ఒకరు చేతులు పట్టుకుని వెళ్ళి మంచం మీద పడుకోబెట్టారు. ఒకడు పెదాలు ముద్దు పెడుతున్నాడు. మరొకడు బుగ్గలు కొరుకుతున్నాడు. ఒకడు స్థనాలు నలుపుతున్నాడు. మరొకడు ముచ్చికలను పాముతున్నాడు. ఒకడు నాలుకతో ఆటలాడుతున్నాడు. మరొకడు తన నాలుకను నాలోకి జొనుపుతున్నాడు. నా శరీరంలో ఎక్కడా అంగుళం స్థలం వదలకుండా ముద్దులతో ముంచెత్తారు. నాకారు, చీకారు.

నాకినంతసేపు నాకి, చీకినంతసేపు చీకి నా తొడల మధ్యకు చేరాడు పురుషోత్తం. నా కాళ్ళు రెండూ విడదీస్తూ "పుల్లీ! నీ పాలకోవా బిళ్ళ చూస్తుంటే నమిలి మింగేయాలనిపిస్తుందే" అన్నాడు.

నా మందిర ద్వారాలను విడదీసి లోపల దాక్కున్న బుల్లమ్మాయిని మీటాడు. నా శరీరంలోని నరాలన్నీ జివ్వుమన్నాయి. అతగాడు ఆయుధం ఎప్పుడు లోపలికి తోస్తాడో అని ఎదురుచూడసాగాను.

"ఇంకా ముహూర్తం కుదరలేదా? కానీవోయ్ త్వరగా" అంటూ నా తలను తన ఒడిలోకి తీసుకున్నాడు కైలాసం. అతని మన్మధబాణం నా బుగ్గలను, పెదాలను స్పర్శిస్తోంది. ఎర్రటోపీ పెట్టుకున్న సోల్జర్*లా బిగుసుకుందది. ఆ ఎరుపుదనం మీద తడి తమాషాగా మెరుస్తోంది. 

"ఐస్*ఫ్రూట్ కావాలా పుల్లీ!" అంటూ తన వజ్రాయుధాన్ని ముందుకు తోసాడు కైలాసం.

ఇటు నోట్లోకి, అటు గూట్లోకి ఒకేసారి దూరాయి గునపాలు. కైలాసంది నోటి నిండుగా ఉంది. పురుషోత్తంది గూటి నిండుగా ఉంది. ఒకడు నోట్లో ఆడిస్తుంటే -మరొకడు రోట్లో ఆడిస్తున్నాడు. పురుషోత్తం పిరుదులు మర్ధిస్తున్నాడు. కైలాసం స్థనాలు పిసికేస్తున్నాడు. నా శరీరం నజ్జు నజ్జయిపోతుంది. ఏదో హాయి, మధురిమ, మత్తు ఆవరిస్తున్నాయి. ఎనిమిది అంగుళాల గెడ, బొడ్డులో దెబ్బ మీద దెబ్బ కొడుతుంటే బుడబుడా కక్కేసుకున్నాను.

పురుషోత్తం తీట ఇంకా తీరినట్లు లేదు. తను క్రిందకొచ్చి నన్ను పైన వాయించమన్నాడు. అతన్ని గట్టిగా కౌగలించుకొని ఒకే దొర్లు దొర్లాను. అతను క్రిందయ్యాడు నేను మీదయ్యాను. చిత్తకార్తె కుక్కలాగ అలాగే పెనవేసుకుని ఉండిపోయాడు. నిండుగా ఉన్న ఆ కడ్డీ బయటకు తీయాలనిపించలేదు. 

అంతలో నా తల దగ్గర కూర్చున్న కైలాసం లేచాడు.

"సరే! నేనూ నా పని కానిస్తాను" అంటూ నా వెనక్కి వచ్చాడు.

పురుషోత్తం మీద బోర్లా పడుకున్న నా పిరుదుల మధ్య చోటు చేసుకోసాగాడు. నా గుండెలు అదిరాయి.

"ఏయ్! ఏమిటిది? ఏం చేయబోతున్నావు?" అని అడిగాను.

"పుల్లీ!, నీవేమీ కంగారుపడక బేక్*షాట్*లో నేను ఎక్స్*పర్ట్*ను" అన్నాడతను.

"చూడు, ఇలాంటివి నాకలవాటు లేదు, నచ్చదు" అన్నాను సీరియస్*గా.

"అలవాటంటే ఏమిటి? ఈరోజు క్రొత్త, రేపు పాత. సాని వృత్తి నీవు ముందుగానే అలవర్చుకుని పుట్టావా? ఇదీ అంతే" అన్నాడు.

"ఊఁహు! ఆ పప్పులు నా దగ్గరఏం ఉడకవు!" లేచి ప్రతిఘటిద్దామని ఉంది. కానీ లేస్తే పురుషోత్తంది బయటపడిపోతుందని భయం.

"పోనీలే పుల్లీ! వాడొక కేటుగాడు. పాపం ఆశపడుతున్నాడు. మరో వంద ఇచ్చుకుంటాడులే" అన్నాడు పురుషోత్తం.

వంద మాట వినేసరికి నా నోరు మూతపడ్డది.

"ఊఁహూ! వాడొక కేటుగాడు, నీవొక పోటుగాడివి" అన్నాను పురుషోత్తం బుగ్గ కొరుకుతూ. ఇంతలో -నా కాళ్ళు రెండూ ఎడం చేసి, చేతులతో పిరుదులను విడచీల్చాడు కైలాసం. తన వజ్రాయుధాన్ని మధ్య పెట్టి నెమ్మదిగా నొక్కాడు. అది లోపలకు వెళ్ళిచావదే. మరింత గట్టిగా నొక్కాడు. నాకు మంట పుట్టింది. చర్మం చిట్లినట్లయ్యింది.

"కైలాసం! వద్దు తీసెయ్... నొప్పిపుడుతోంది చీలిపోతుంది" అన్నాను.

"ఎందుకా కంగారు? మొదటిరోజు ముందు తోయించుకున్నప్పుడు మంట పుట్టలేదా!? వేలయినా దూరని ఆ గూట్లో ఈనాడు దూలాలు దూరిపోతున్నాయా లేదా? ఇక్కడా అంతే! నోరు మూసుకొని కొంచెం ఓర్చుకో!" అంతూ బలంగా నాలోకి దూరిపోయాడు.

గొంతులో ఏదో అడ్డుపడ్డట్టయ్యింది నాకు. కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. క్రిందున్న పురుషోత్తం గెడ పిడత అంతు చూసింది.

కైలాసం నా మీద నెమ్మదిగా కదులుతున్నాడు. ఆ కుదుపులకు ఆటోమేటిక్*గా పురుషోత్తం మగసిరి నా బిళ్ళలో ఆడుతోంది. ముందూ వెనుకా రెండువైపులా రెండు గునపాలు పొడుస్తుంటే అదోరకమైన హాయిగా ఉంది.

రాత్రంతా ఒకరి తరువాత ఒకరు స్థలాలు మార్చుకుంటూ ముందూవెనుకా చేరి నా వళ్ళు కుళ్ళబొడిచారు.

తెల్లవారి కళ్ళుతెరచి చూసేసరికి పోటుగాడు లేడు, కేటుగాడు లేడు. వాళ్ళతో పాటు నా మెడలోని పది సవర్ల పతకం లేదు. బంగారం పోయినందుకు బాధపడలేదు నేను. అంత మజానిచ్చినవారితో మరోసారి పొడిపించుకునే అవకాశం పోయిందే అని చింతించాను.

ఈ నెలకు సెలవామరి...

***సమాప్తం***
(Typed by Satish bro)

[Vikatakavi02]

సినిమా ఐపోయింది

- ఎన్.ఎస్.కుసుమ బి.ఎ.

అప్పటికే ఆలస్యమైపోయిందన్న హడావుడిలో ఆదరాబాదరాగా వెళ్ళి కౌంటర్*లో టిక్కట్టు తీసుకొని, చిల్లరైనా లెక్క చూసుకోకుండా హాల్లో అడుగుపెట్టింది అలివేణి.
ఎండలో నుంచి రావడంవల్లా, లోపలంతా చీకటిగా ఉండటంవల్లా, ఆమె కళ్ళు చీకట్లుగ్రమ్మాయి. కదలకుండా కాసేపు గేటుదగ్గరే నిలబడిపోయింది. ఒకటి రెండు నిముషాల తరువాత కాస్త మసగ్గా కనపడసాగింది. 
ఇంచుమించుగా బాల్కనీ అంతా నిందిపోయింది. యికయికలూ... పకపకలూ... కాకమ్మ కబుర్లూ, చిలకమ్మ పలుకులతో..., -అంతా గందరగోళంగా ఉంది. ఇదే జంటనగరాల్లో ఓ ప్రత్యేకమైన తమాషా! ప్రజాస్వామ్య పరిపాలన ఏర్పడి, పదేళ్ళు పైబడ్డా కొన్ని వందల సంవత్సరాల నవాబు పరిపాలకుని దర్శనం-ప్రత్యక్ష నిదర్శనం -ఇదే! ఘోష!! ఆడవాళ్ళకు అరవై పైసలకే బాల్కనీ ప్రత్యేకం.... మూడురూపాయిలు చెల్లించినా మగవాడు వాళ్ళ కాళ్ళ క్రింద పోవలసిందే... నో అప్పీల్!
అలివేణికి చోటు కనిపించింది... ఆఖరు వరసలో చిట్టచివరి సీటు ఖాళీగా ఉంది... కూర్చున్నవాళ్ళ కాళ్ళను నెట్టుకుంటూ, మరికొందరి పాదాలు త్రొక్కుకుంటూ, ఆయాస పడుతూ - చివరకు తన గమ్యం చేరుకొని గాలి పీల్చుకుంది. అప్పటికిగానీ తెరమీద ఏదో జారిపోతూందన్న విషయం గుర్తుకు రాలేదు... సీటువెతుక్కోవడంలో స్క్రీను మీద పట్టించుకోనేలేదు. 
"బిగినై ఎంతసేపయిందండి?" ఆతృతకొద్దీ ప్రక్కసీట్లో కూర్చున్న వ్యక్తిని ప్రశ్నించింది.
"ఎక్కడ బిగినైంది? ఇంకా న్యూస్*రీలే!" కొంచెం బొంగురుగా వచ్చింది అవతలి ప్రక్కనుంచి సమాధానం.
"అవును! న్యూస్*రీలే!!" అనుకుంది అలివేణి స్క్రీన్*వైపు చూస్తూ.
అంతలోనే పైకి చూసింది... ఫేన్లన్నీ బాగానే తిరుగుతున్నాయ్! గాలి మాత్రం తగలటంలేదు. అసలే ఎండాకాలం... మారుమూల సీటు... తెర మీద 'న్యూస్*' అయిపోయింది. 'తిక్క శంకరయ్య' సెన్సారు ముద్ర తెరమీద పడేసరికి సర్దుకుని కూర్చుంది అలివేణి...
బిగినింగే బావుంది!
ప్రక్కన కూర్చున్న వ్యక్తి నవ్వాపుకోలేక అటూ ఇటూ ఒరిగిపోయి ఉక్కిరి బిక్కిరయిపోతుంది... అలివేణికీ నవ్వొస్తోంది... కానీ అంత కాదు... ఆశ్చర్యంగా ఆమె వైపు చూసింది.
"బావుంది కదూ?" అని నవ్వుతూ, అలివేణి కూర్చున్న చైర్ మీద చేయివేసి ఓ ప్రక్కగా కూర్చుందా ఆగంతుకురాలు.
సినిమా చూట్టంలో నిమగ్నమైన అలివేణి ఉలిక్కిపడింది. తన భుజం మీద ఆమె చేయి తీస్తుంది కదాని కొన్ని క్షణాలు ఓపికపట్టింది. ప్రయోజనం లేకపోయేసరికి భుజం విదిలించింది. దాంతో, అమె చెయ్యి మళ్ళీ కుర్చీపైకెక్కింది... విసుగ్గా చుసింది అలివేణి... ఆమె దృష్టి స్క్రీన్*మీద ఉంది.
ప్రముఖ నాయికా, నాయకులు యుగళ గీతం పాడుకుంటున్నారు. మసక వెలుతురులో స్పష్టంగా కనపడుతోంది... తనకంతే ఓ ఐదు సంవత్సరాలు పెద్దద్యి వుండొచ్చు. గుండ్రటి మొహం... పచ్చటి ఛాయ, కాటుక దిద్దుకోకపోయినా కళ్ళు అందంగానే కనపడుతున్నాయి. పువ్వులు పెట్టుకోకపోయినా గుండ్రంగా, పొందికగా, చక్కగా అమిరింది ఆమె సిగ... మెళ్ళో మూడుపేటల గొలుసు, చేతికి రెండు జతల బంగారు గాజులు. 'పాపం!' అనుకొని దృష్టి మరచుకొంది అలివేణి.
ఒళ్ళు ఝల్లుమంది... బుర్ర తిప్పకుండా కళ్ళు మాత్రం తిప్పి చూసింది, కాంతామణి చెయ్యి తన భుజం మీదుగా క్రిందికి దిగింది. పొడుగాటి ఆమె వేళ్ళు తన వక్షోజాల పరిమాణాన్ని పరిశీలిస్తున్నాయి! చుట్టుప్రక్కలంతా ఆడవాళ్ళే కనుక, ఉక్కబోస్తుందిగదాని పైటచెంగు ఒళ్ళో వేసుకొని కూర్చోవటంవల్ల బిగుతుగా ఉన్న జాకెట్టులోనుంచి తన ఒంపులన్నీ కొట్టొచ్చినట్లు కనపడుతున్నాయి... 'ఇంకా తడిమి చూస్తుందెందుకూ!' అనుకుంది అలివేణి.
ఈసారి ఉలిక్కిపడకుండా ఆమెవైపు విసురుగా చూసింది అలివేణి... ఆమె నవ్వుతూ తనవంక చూసి "మీపేరు?" అంది. ఏమీ అనలేక తన పేరు చెప్పి వూరుకుంది అలివేణి. "నా పేరు కాంతామణి" అందంగా నవ్వుతూ అందామె.
అప్పుడే, అమెను పరీక్షగా చూసింది అలివేణి. తన వంటిమీదనుంచి కాంతామణి చెయ్యి తీసిపారెయ్యాలనుకుంది కానీ ఎందుచేతో అలా చెయ్యలేకపోయింది. క్రీగంటగా కాంతామణివైపు చూసింది. తన జాకెట్టు ఉపరితలంలో ఏర్పడ్డ ఖాళీలోనుంచి, మసగ వెలుగులో అర్ధచంద్రాకారంగా పైకి పెల్లుబికి కనబడుతున్న తన స్తనద్వయం వంక తదేకంగా చూస్తూ కూర్చుందామె. అలివేణికి ఆమె పవర్తన ఆశ్చర్యమనిపించింది. 'సరే! ఈ తంతేమిటో చివరంటా చూద్దాం' అనుకుంటూ తెరమీదకు కళ్ళు త్రిప్పింది. కానీ, మనసు మాత్రం మళ్ళలేదు... స్వలింగసంపర్కం గురించి తనకు తెలిసినంతవరకూ ఆలోచిస్తూ కూర్చుంది... తెర మీద రొమాన్స్!
అలివేణి నరాలు జివ్వుమన్నాయ్! రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయ్! అసలు విషయం అర్ధం చేసుకోవటానికి ఆమెకు ఎంతోసేపు పట్టలేదు. కాంతామణి చేయి తన జాకెట్టులోకి జొరబడి, బాడీ సందుగుందా ప్రవేశించి, గాలి తగలక చెమట పోసుకుంటున్న చనుదోయి పరిధుల్ని పరిశీలిస్తుంది.
ఆ స్పర్శ తనను పిచ్చిదాన్ని చేస్తోంది. ఆ చేతిని ఆ ప్రదేశంనుండి నెట్టివేయలేకపోయింది. ఒక సాటి స్త్రీ వల్ల -అలాంటి అనుభూతి కలగటం, అలివేణికి ఆశ్చర్యంగా ఉంది. కాంతామణి చేతిలో -కాదు ఆ చేతివేళ్ళలో ఏదో మధురానుభవం ఉంది. అదేదో చూడాలి -కాదు అనుభవించాలి!
మెల్లగా తల త్రిప్పింది... కాంతామణి నవ్వుతూ చూస్తోంది. అలా ఎంతసేపటినుంచి చూస్తుందో! అర్ధరహితంగా ఆమె వైపు చూస్తుండిపోయింది.
"బావుంది కదూ?" అలివేణి చెవి దగ్గర నోరుపెట్టి మెల్లగా అంది కాంతామణి. ఆ ప్రశ్న అర్ధంకాకపోయినా "ఊఁ" కొట్టింది అలివేణి. అంతే! కాంతామణి అధరాలు తన చెక్కిలిని తాకాయి. గిలగిల్లాడిపోయింది. ఎంత నాజూకయిన మగవాడైనా అంత సున్నితంగా ముద్దుపెట్టుకోలేడు. ఏమిటిది? ఎందుకిది? ఆమె ప్రవర్తనలో పరమార్ధం ఏమిటి?
అంతలోనే మరో అనుమానం మెదిలింది. తనకివతలి ప్రక్కనైతే గోడే ఉంది. కానీ, కాంతామణికి అవతల కూర్చున్నవాళ్ళు... భయం భయంగా క్రీగంట చూసింది. కాంతామణికి ప్రక్క, వరుసగా ముగ్గురు పిల్లలు కూర్చున్నారు. ఆ పైన ఒక ముసిలావిడ కూర్చుంది. మొదటి ఇద్దరు పాపలు చక్కగా నిద్రపోతున్నారు. తృప్తిగా గాలి పీల్చుకుంది అలివేణి.
కాంతామణి చేయి వెనక్కు తీసుకుంది. అలివేణి సర్దుక్కూర్చుంది. తలుపులు తెరుచుకున్నాయ్. ఆ వెలుగులో ఒకర్నొకరు ఆకాంక్షతో చూసుకున్నారు. సన్నగా నవ్వుకున్నారు. అంతలోనే ఏదో గుర్తుకువచ్చిన దానిలా సీట్లోంచి లేచి గేటు వైపు బయలుదేరింది అలివేణి.
తిరిగి వచ్చి కూర్చునేసరికి తెరమీద స్లైడ్లు పడుతున్నయ్! కాంతామణి చెయ్యి తన భుజం మీదకు ప్రాకింది. ఆ చర్య తనకు ఆశ్చర్యం కలిగించకపోగా, యిదమిద్దమని తెలియని వినూత్న చైతన్యంతో ఒడలు పులకించిపోయింది. అనుకోకుండానే ఆ చేతిని తన చేత్తో సున్నితంగా తాకింది.
మళ్ళీ సినిమా ప్రారంభమైంది.
అసహనంగా ముందుకి జరిగి కూర్చుంది అలివేణి. తెర మీది బొమ్మలు లీలగా కనబడుతున్నాయ్! తెలిసీ తెలియని తిమ్మిరిలో శరీరం తూలిపోతోంది. ఆ మైకంలో ప్రక్కకు ఒరిగిపోయి కాంతామణి భుజం మీద తల అనించింది. ఇప్పుడామె పొడవైన హస్తం తన నడుం చుట్టూ మెలితిరిగి ఉంది. ఆ స్పర్శలో ఏదో దివ్యానుభూతి ద్విగుణీకృతమౌతుంది.
ఏదో చిలిపి కోరిక చటుక్కున పుట్టుకొచ్చింది అలివేణికి. ఓరగా చూసింది, అవతలి ప్రక్క ఇద్దరు పిల్లలూ గాఢ సుషుప్తిలో ఉన్నారు. ఆ తరువాత కూర్చున్న వాళ్ళు సినిమా చూట్టంలో లీనమైపోయారు. చేతులు వణుకుతున్నాయ్, ఊపిరి బిగబట్టి మెల్లిగా కాంతామణి గుండెలకు ఆనేంతవరకూ తన చేతిని చాచింది. అంతటితో చెయ్యి ఊరుకోలేదు!!
రెండు కుర్చీలకు మద్యనున్న హేండిల్ తన నడుమును నొక్కేస్తుంది. మరో ప్రక్క కాంతామణి, అనుభవపూరిత హస్తం. తన పొత్తికడుపును వెదుక్కుంటూ చీర కుచ్చెళ్ళలోనుంచి జొరబడి, ఇంకా లోనికి -మరికాస్త కిందికి పోవటానికి ప్రయత్నం చేస్తోంది. అంతా గమ్మత్తుగా ఉంది, తన భర్త స్పర్శలో ఎప్పుడూ ఇంతటి ఉద్రేకం కలుగలేదు. ఇదేమిటో? ఎందుకో? చూడాలి.
ఈజీచైర్*లో పడుకున్నట్టుగా మరికాస్త ముందుకు జరిగి, ఏటవాలుగా వాలిపోయింది అలివేణి. ఇప్పుడు కాస్త బావుంది, ఇరువురూ పరిసరాల్ని మర్చిపోయారు. కాంతామణి చేతివేళ్ళు తన తొడలను తాకుతున్నాయి. ఊపిరాట్టం లేదు. చూడకూడదనుకుంటూనే కాంతామణి కళ్ళల్లోకి చూసింది.
మసక వెలుతురులో మిలమిలా మెరుస్తున్న ఆ నయనాల్లో ఏదో ఆకర్షణ! ఆమె అధరాల మీద తొణికిసలాడుతున్న మధుర మందహాసంలో ఏదో ఉన్మత్తత! అన్నిటికీమించి - ఆమె స్పర్శవల్ల తనలో ఉత్పన్నమౌతున్న ఉద్రేకపువత్తిడి! అంతా వింతగా, మరింత సంతోషంగా ఉంది. నరాలు నిసత్తువుగా మూల్గుతున్నయ్. హృదయం పగిలిపోతుందా అన్నంత తీవ్రంగా పనిచేస్తోంది. కాంతామణి చేతుల్లో ఏ మగవాడికీ లేని బలం ఉందేమో! కాకపోతే -ఏమిటీ మైకం?ఎందుకీ ఆనందం? కాళ్ళు తేలిపోతున్నాయి. కళ్ళు మూతలు పడిపోతున్నయి.
బరువుగా మూతలుపడ్డ కనురెప్పల్ని బలవంతంగా విప్పి చూసింది అలివేణి. అప్పటికే సగం బాల్కనీ ఖాళీ అయ్యింది. ఖాళీగా ఉన్న ప్రక్క సీటు వికృతంగా వెక్కిరించింది. 

***సమాప్తం***

నాచర్ల సూర్యనారాయణగారు మారుపేరుతో 'ఎన్నెస్ కుసుమ'గా కథలు వ్రాసారని అప్పట్లో వదంతులు వచ్చాయని కొందరు పాఠకమిత్రులు తెలియజేశారు. అందులో ఎంతవరకు నిజం వుందో  మరి!

(ఈ కథను టైప్ చేసింది మిత్రుడు సతీష్)

[Vikatakavi02]

కల్యాణి రహస్య డైరీ (14వ భాగం)
(పాత బంగారం — రసిక, రమణి పుస్తకాలలోని కథ)

మనుష్యుల్లో అతి విచిత్రమైనవారుంటారు... పైకి ఎంతో పెద్దమనుషుల్లా చలామణి అవుతూ సంఘ సంస్కారం, స్త్రీ జనాభ్యుదయం గురించి మాట్లాడుతూ, లోన తమ మానవత్వాన్ని కోల్పొయి పూర్తిగా పశువుల్లా ప్రవర్తించేవాళ్ళు ఎందరో ఉన్నారు. వారి పశువాంఛ విపరీత కోర్కెల్ని తీర్చుకోవడానికి డబ్బును మంచినీళ్ళప్రాయంగా ఖర్చు చేస్తారు. అవును -ప్రజల నోళ్ళు కొట్టీ సంపాదించిన డబ్బేగా... వాళ్ళకు అది ఒక లెఖ్కా? వారి కోర్కెలు తీరడానికి వయోభేధం వావి-వరుస, ఆఖరికి ఆడా-మగ తేడా కూడా అడ్డురావు. అటువంటి వింత పశు ప్రవృత్తి గల ఆ వ్యక్తితో నా అనుభవం రాస్తా! ఇది దాచాలానుకున్నాగానీ ఇన్ని విడమరిచి రాసి ఇది మాత్రం ఎందుకు దాచాలి?
"భావాజీ ప్రాపకంలో పడ్డ తరువాత నాకు ఆర్ధిక ఇబ్బంది తొలగింది. కానీ పూర్వం కన్నా నా వ్యభిచార జీవితం అధికమయ్యింది. నా తొడల మధ్య మగసిరి నాట్యమాడని రాత్రి లేదు. అదేం విచిత్రమో కాని భావాజీ స్నేహితుల్లో ముసలివాళ్ళకే నేనంటే ఆసక్తి కలిగేది. నా రొమ్ములు వాళ్ళ చేతుల్లో నలిగినా ఎందుకో యువకుల చేతుల్లో నలిగేవాటికి ఆ నలుగుడు చాలేది కాదు. పాపం-వాళ్ళు నన్ను రంజింపచేసి తామేదో గొప్ప రసికులమని నా చేత అనిపించుకోవాలని ఆరాటపడేవారు. కొంతమంది తమ చేతులతో నాలోని కామాన్నంతా తీర్చడానికి ప్రయత్నిస్తే, మరికొంతమంది నా శరీరం నిండా ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ అతి సున్నితంగా నా రహస్యాంగాల్ని వారి పెదాలతో తడుముతూ నాలోని మన్మధ జలాన్ని వర్షింపజేయ ప్రయత్నించేవారు. మరికొందరు నేను ఎన్నిసార్లు జావ కారిపోయినా కూడా నా తొడల మధ్య ఇరికించిన తమ తలను తీయకుండానే నా మదన రసాస్వాధన చేస్తూ తన్మయత్వం చెందేవారు. అలాగే నేను కూడా... పాపం-వారిని సంతోషపెట్టడానికే సాధ్యమైనంతవరకూ సహకారమిస్తూ వారి మగసిరిని నా తొడల మధ్య పనిపాటులు చేయడానికి, సిద్ధం చేయడానికి నా అన్ని అంగాలను, తుదకు చేతులను, పెదాలనూ కూడా ఉపయోగించేదానిని. యువకుల వద్ద పొందు కన్నా ఈ ముసలివారి పొందులో అంత పోటు, మోటు, ఘాటు లేకపోయినా ఎందుకో వారు పడే అవస్థ చూస్తుంటే తెలియని ఆవేశం, ఉద్రేకం కలిగి త్వరగానే పూర్తిగా ద్రవించిపోయేదాన్ని.
ఇదంతా కూడా భావాజీ ఇంట్లోనో పెద్ద హొటల్లోనో సాగిపోయేది కాబట్టి నా రహస్య జీవితం ఎవ్వరికీ తెలిసేది కాదు. కృష్ణ కూడా ఏమాత్రం అనుమానం లేకుండా నాతో పూర్వంలాగే ఎంతో చనువుగా ఉండేవాడు. అతనితో మాట్లాడుతున్నంతసేపూ నాకు ఏమిటో శరీరమంతా అనందంతో వణికిపోయేది.నాకు తెలియకుండానే నా రహస్యాంగాలు చెమ్మగిల్లిపోయేవి. చనుమొనలు మొలకలెత్తేవి.
ఆ క్షణంలో అతని కౌగిలిలో ఒరిగిపోయి అలా కరిగిపోవాలని కలలు కనేదాన్ని. కానీ అవి ఒట్టి పగటి కలలై ఇట్టే కరిగిపోయేవి. ముఖ్యంగా కృష్ణ అమ్మగారు నన్ను ఎంతో ఆప్యాయంగా చూస్తూ ఇంట్లో ఏది చేసినా నాకు కృష్ణ ద్వారాగానీ కృష్ణ చెల్లెలు ద్వారాగానీ పంపించేది. అసలు ఆమెకు ఈ చెడిపోయిన దాని మీద ఎందుకు అపేక్షో అర్ధమవడంలేదు. కానీ కృష్ణ చెల్లెలు మాత్రం నన్ను ఎప్పుడూ అనుమానిస్తూనే ఉండేది. నాతో చనువుగా మాట్లడడానికే సిద్ధపడేది కాదు. కారనం నా గురించి మా కాలేజీలో అమ్మాయిలు అబ్బాయిలూ అనుకునే మాటలయి వుండవచ్చు.
ఇక అసలు సంగతికి వస్తా. ఒకరోజు మా ఊరిలో ఎదో హొటలు ప్రారంభోత్సవం చేయదానికి కళాభిలాషి, సాహిత్యసేవాపరుడు, ప్రఖ్యాత రాజకీయవేత్త రెడ్డిగారు వచ్చారు. ఆ రోజంతా భావాజీదే హడావుడి. రెడ్డిగారికి కావాల్సిన సదుపాయాలన్నీ భావాజీగారే చూస్తున్నారు. విమానాశ్రయానికి భావాజీగారు నన్ను తీసుకువెళ్ళారు.
రెడ్డిగారు నన్ను చూడగానే "ఎవరీ అమ్మాయి భావాజీ?" అన్నారు నావంక అదోలా చూస్తూ.
"నా రెండో కూతురు కళ్యాణి..." అని భావాజీ అంటే-
"ఏంటీ? నీకు రాజ్యం కాకుండా ఇంకో కూతురు కూడా ఉందా?" అయితే అదృష్టవంతుడివే! అన్నాడు నవ్వుతూ నా స్థనాల వంకే తన చూపులు నిల్పి.
ఆయన వయస్సు బాగా పెద్దదే కానీ, భలే షోగ్గా తయారయ్యాడు. మాంచి హుషారుగా ఉన్నాడు. ఉత్సవంలో నేను చాలా వుత్సాహంగా పాల్గొన్నా. ప్రార్ధన పాడ్డం దగ్గర నుండి, రెడ్డిగారికి పూలమాలలు వేయడం, అతిధులకు పానీయాలందియ్యడం వరకూ నావంతే అయ్యింది. అంతసేపూ రెడ్డిగారి చూపులు నా మీదే ఉన్నాయి. అది నేను గమనింపకపోలేదు.
ఆ సాయంత్రం భావాజీ గబగబా వచ్చి "కళ్యాణీ సిద్ధం కావాలి, నీ రొట్టె విరిగి నేతిలో పడింది. రెడ్డిగారి కళ్ళు నీ మీద పడ్డాయి. ఊఁ... త్వరగా తయారవ్వు" అని ఒక బిగుతు ఫాంటు, బుష్ షర్టు ఇచ్చాడు.
నేను ఆశ్చర్యపోతూ ఉంటే ప్రక్కనే ఉన్న రాజ్యం "నీకు తెలియదా కళ్యాణీ! రెడ్డిగారికి మగబ్బాయి డ్రస్*తో ఉంటేనే భలే ఇష్టం. పోనీ ఇప్పుడు నేను వేసుకుందామంటే నావి రెండూ పెద్ద మూటలాయె...అవి బుష్ షర్టులో ఇమడొద్దూ! నీవి చక్కటి బంతులు. బ్రాసరీలు లేకపోయినా నీవి భలేగా వుంటాయిలే! నిన్ను ఈ డ్రస్*లో చూస్తే ఎగిరి పడతాడనుకో!..." అని అంది.
"మరి నేను అబ్బాయి వేషంలో వెళ్తే రెడ్డిగారు కొంపదీసి నన్ను అబ్బాయి చేసే పని చేయమనరు కదా?, వేషం మారినా నా తొడల మధ్య రూపం మారదుగా?!" అన్నాను చిలిపిగా.
దానికి రాజ్యం నవ్వుతూ "నీవేమీ అబ్బాయి చేసే పని చేయనవుసరం లేదు, రెడ్డిగారే అబ్బాయిలకు చేసే పనే నీకు చేస్తారులే! నీవే రుచి చూస్తావుగా!" అంది గబగబా భావాజీ ఎదురుగానే నా పైట చెంగులాగి నా జాకెట్టు బొత్తాలు విప్పుతూ.
తనే దగ్గర ఉండి నా బట్టలన్నీ విప్పించి బాహుమూలల్లోను పొత్తికడుపు కింది మైదానంలోని పచ్చిక బీడుల్ని శుభ్రంగా ఫ్రెంచి క్రీంతో రుద్ది, బాగా నునుపుగా రోమరహితంగా తయారుచేసింది. ఇదంతా భావాజీ సమక్షంలోనే జరిగిందని తలచుకునేసరికి ఇప్పటికీ నాకు ఒళ్ళు ఝల్లుమంటుంది.
నేను ఫాంటు, బుష్ షర్టు వేసుకుంటే లోపల బ్రాసరీలు లేని కారణంగా నా రెందు రొమ్ములూ స్వేచ్ఛగా కదులుతూ బుష్*షర్టును పైకి తన్నిపెడుతున్నాయి. అలాగే నా తొడలు, పిరుదులు నా ఫాంటులో బాగా బిగుతుగా ఉండి వాటి పొంగులు ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఎప్పుదూ అలవాటు లేని కారణంగానూ, ఫాంటు వేసుకోవడం వల్లా, లోన డ్రాయరు కూడా లేని నా తొడలు, వాటి మధ్య నున్నగా కేశసంస్కారం పొంది, పొందికగా ఉబ్బి ఉండే నా రహస్య మదనగృహం, దానిపైనున్న మదనకీల, ఏదో తెలియని వింత అనుభూతి పొందుతున్నాయి. ఇంక కాస్సేపటిలో పొందబోయే విచిత్రానుభవం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాయి. ఎప్పుడూ లెంది ఈ ఫాంటు వలన నా ఎత్తు పిరుదల మధ్యలోయ, దానియందలి నా చిరుత ద్వారం కూడా ఆ వింత రాపిడిని పొందుతున్నాయి. నాకు చాలా క్రొత్తగా ఉంది.
టాక్సీలో నేను, భావాజీ కలసి రెడ్డిగారుంటున్న గెస్ట్*హౌస్*కు వెళ్ళాం. బాగా రాత్రయింది... వరండాలో రెడ్డిగారు మా గురించి చూస్తున్నారు.
నన్ను చూడగానే "అబ్బా! నా ఇస్టానికి అనుగుణంగానే తయారుచేసావే! అచ్చం అబ్బాయిలాగే ఉంది సుమా!" అంటూ నా చేయి పట్టుకుని నా ముఖం పైకెత్తి "చూడు కల్యాణీ ఈ క్షణం నుండి నీవు అబ్బాయిలా ప్రవర్తించాలి. నీ పేరు 'కల్యాణ్' తెలిసిందా?" అని బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అంతేకాదు- ఒక్కసారిగా తనకేసి గట్టిగా లాక్కుని కౌగలించుకొని, నా ముఖం నిండా ముద్దులవర్షం కురిపించాడు.
అతని చేయి ఫాంటు మీద నుండి నా పిరుదులను సవరిస్తూ ఉంది. నా స్థనాలు రెండూ బుష్*షర్ట్*లో నుండి అతని ఛాతీకి అదుముకుపోయి నలిగిపోతున్నాయి. నా పొత్తికడుపుకు అతని పంచెలో నుండి అప్పుడే పూర్తి విజృభణంపొంది ఆతృతపడుతూ పంచెను చిన్న గుడారంలా చేస్తున్న అతని మగసిరి తగులుతూ ఉంది. ఇంత వయస్సులో కూడా అతని మగతనపు పటిమ నన్ను ఆశ్చర్యంలో ముంచింది. ఇంతలో ఎప్పుడు వెళ్ళిపోయాడో కూడా తెలియదు భావాజీ. గదిలో ఇద్దరమే మిగిలాం. నేను ఇక ఆలస్యమెందుకని మెల్లిగా నా షర్టు విప్పబోతుంటే "వద్దు కళ్యాణి! వాటి పని నేను చూసుకుంటాగానీ ముందు నీవు దీని పని చూడు" అని తన పంచెలోని ఎత్తు చూపిస్తూ నన్ను క్రిందకు అదిమాడు. అతని భావం అర్ధమయి వెంటనే నేను అతని ఎదురుగా నా మోకాళ్ళమీద కూర్చుని మెల్లిగా నా రెండు చేతులతోనూ అతని పంచె విప్పేసా. అంతే ఒక్కసారి బుస్*మనే పాములా అతని పురుషత్వం నా ముఖం మీదుగా విరుచుకపడ్డట్లు విజృంభించింది. వయస్సు మీరినా అతని తొడల మధ్య అంగాలు మంచి ధృడంగా ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా అతని మగసిరి మహ్మదీయ సాంప్రదాయంలో వుండడం నన్ను మరింత ఆశ్చర్యచకితురాలిని చేసింది. నాలాగే అతనూ పూర్తి కేశసంస్కారం చేసి వుండడంవల్ల తెల్లగా ఉండే అతని పొత్తికడుపు క్రిందభాగం చక్కగా నున్నగా ఉంది. ఈ భాగంలో పురుషుల కేశసంస్కారం గురించి చూడ్డం నాకు ఇదే ప్రధమం.అతని పురుషత్వం నా కళ్ళ ఎదుట ఎర్రని గులాబీ పూలగుత్తిలా అవుపిస్తూఉంది. మరి ఆగలేక, నేను నా రెండు చేతులతోనూ అతని మగతనాన్ని ఆక్రమించుకున్నా. అతని చిన్నారి గులాబీ మొగ్గ నా బుగ్గకు తగులుతూ ఉంది.
ఇంతలో అతను నా షర్టు కూడా తీసేసి నా తలను రెండు చేతులతో పట్టుకుని తన తొడల మధ్యకేసి అదుముకోసాగాడు. అతనికి కావల్సిందేమిటో నాకు ఇప్పుడు పూర్తిగా అర్ధమయింది. అతను వాంఛించే ఈ చూషణ పద్దతి నాకేమీ క్రొత్తకాదు. పూర్వం రాజు అన్నయ్య నాకు నేర్పిందే అయినా ఇలా ఇంత పెద్దవయసు పురుషునితో ఇలా చేయడం మాత్రం నాకు ఇదే మొదటి అనుభవం. నేనూ ఆతృతగానే నా రెంద్డు చేతులతో అతని పురుషత్వాన్ని, పురుషత్వానికి శక్తి పుట్టించే అమృత గుళికల్ని తడుముతూ అతని కోర్కెకు అనుగుణంగా నా తలను అతని తొడలమధ్య దాచుకున్నాను. నా పాత అనుభవాన్ని పురస్కరించుకుని రెడ్డిగార్కి ఏమాత్రం నిరుత్సాహం కల్గింపకుండా అతన్ని నా పెదాలతోనూ,నోటితోనూ రంజింపజేయసాగా. కాసేపటికి అతను అందరిలాగే యధావిధిగా నన్ను అధిరోహిస్తాడనుకున్నా, కానీ అతను నన్ను అలానే తన తొడల మధ్య అదుముకుంటూ తన చేతులతో నా తలను అతిజోరుగా కదుపుతూ కళ్ళు మూసుకుని పిచ్చిగా "అదీ.. అలాగ.. అబ్బాయి నీవు నిజంగా చాలా మంచివాడివిసుమా! జాగ్రత్త, పళ్ళు గుచ్చుకుంటాయి" అంటున్నాడు. కాసేపటికి అతను అలాగే కరిగిపోయాడు. అతనితో ఈ ఫెల్లాషియోవలన నాలో కామం చెలరేగింది. అవయువాలు అనుభవం కావాలని అరుస్తున్నాయి. అంతవరకూ నా పెదాలు రుచిచూసిన అతని మగసిరి రుచి, నా తొడల మధ్య నా చిన్నారి చిరుత అధరాలు కావాలని గోలచేయసాగాయి. కానీ అతను ఇవేమీ పట్టించుకోకుండా నన్ను వదలి బల్ల మీద ఉన్న సీసా అందుకుని గడగడ త్రాగేసాడు. అంతవరకు అతని మదుర రసాన్ని చవిచూసిన నా పెదాలకు గ్లాసు అందించి మధువు త్రాగించాడు. దాంతో నాకు పూర్తిగా మతిపోయింది. అంతేకాకుండా జిప్*బాగ్*లోనుండి ఐదు వంద రూపాయిల నోట్లు తీసి నాకిస్తూ "ఇదిగో కళ్యాణి... ఈ క్షణం నుండి తెల్లవార్లు నీవు నా బానిసవు. నేను చెప్పినట్లు వినాలి. ఏమిటి? అని కూడా అడగకూడదు. నేను ఏమి చేసినా భరించాలి తెల్సిందా" అని మళ్ళీ నన్ను ముందుకు వంచి నా ముఖాన్ని తన తొడల మధ్య అదిమాడు. ఉద్రేకం కోల్పోయి మన్ను తిన్న పాములావుండే అతని మగసిరిని మళ్ళీ నా పెదాల పనితనంతో, నా నాలుక యొక్క నాట్యంతో, రెచ్చగొట్టాల్సివచ్చింది.
"ఇదిగో అబ్బాయ్... ఈ సీసాలోది పట్టించు" అంటూ ఒక సీసా ఇచ్చాడు. అందులోని సువాసనగా ఉన్న ముద్దలాంటిదాన్ని అతను రాయమన్న అంగాలకు రాసా. దాంతో అతని అంగాలు మరింత పెచ్చుపెరిగిపోయాయి. అతని ఆజ్ఞ మేరకు నేను మంచంకోడుపై చేతులువేసి ముందుకు వంగాను. ఈ విధానం నాకు క్రొత్త కాదు. అందుకని అతనికి పూర్తి సహకారమిస్తూ నా పిరుదులను మరింతగా పైకెత్తాను. రెడ్డి నా మీదుగా వంగి ఒకచేత్తో మెల్లగా నా ఫాంటు గుండీలు విప్పి ఫాంటు క్రిందకు జార్చాడు. ముందుకు వంగడంవల్ల నా చనుగుబ్బలు బుష్*షర్టు నుండి గమ్మత్తుగా క్రిందకు చూస్తున్నాయి. వెనుక నా నగ్నమైన పిరుదులకు అతని మగసిరి తాకుతూ ఉంది. అతను మెల్లిగా నా పిరుదులను సవరిస్తూ, వాటిని విడదీస్తూ మధ్యలోయలకు తన పురుషత్వాన్ని అదుముతున్నాడు. మరోక్షణంలో అతను నా స్త్రీ భిహ్నాన్ని ఛేదించుకుని ముందుకుపోతాడని నాకు తెలుసు. అందుకు సిద్ధంగా నా మదనగృహ ద్వారాలు తెరుచుకునే ఉన్నాయి. ఇంతలో అతను నా రెండు పిరుదులనూ విడదీస్తూ ఒక్కసారి ముందుకు ఊగాడు.
అంతే... ఒక్కసారిగా నా కళ్ళు బైర్లుకమ్మాయి. గుండె అదిరిపోయింది. నేను రెండుగా చీలిపోతున్నానా అనిపించింది. వేయి ఫిరంగిగుళ్ళు ఒక్కసారిగా నాలోకి దూసుకుపోయాయా అన్నట్టయ్యింది. శరీరం వణికిపోతూవుంది. నోటినుండి వెలువడబోయిన నా కేక అతని చేయి కప్పేయడంవల్ల నాలోనే ఆగిపోయింది. అందరిలా అతని మగతనం నాలోకి సక్రమంగా ప్రవేశించకుండా అక్రమంగా, ప్రకృతివిరుద్ధంగా విభిన్న మార్గంలో దొడ్డిదారిగుండా నాలోకి దూసుకుపోయింది. సోడమీ గురించి పుస్తకాల్లో చదివా, అన్నాతముళ్ళ అనుభవంలో చూసాగానీ స్త్రీ నయివుండీ ఇలాంటి అనుభవం కల్గడం నాకిదే మొదటిసారి. ఇంతటి బాధ నేను జన్మలో ఎరుగను. గిలగిల్లాడిపోయాను కాని అత్నేమీ పట్టించుకోకుండానే రమింపసాగాడు. నాలో మంటలు రేగిపోతున్నాయి. "అబ్బాయికి చేసే విధంగానే చేస్తాడు" అన్న మాటల్లోని గూఢ రహస్యం ఇప్పుడర్ధమైంది. నాకు మతి పోతూవుంది కానీ ఏం చెయ్యను? ఇప్పుడు నన్నెవరూ కాపాడలేరు. నేను ఈ రాత్రంతా ఇతని పశువాంఛకు బలికావల్సిందే. కాసేపటికి అతను నాలో పూర్తిగా కరిగిపోవడంతో పుండుమీద వెన్నపడ్డట్టు అతను ద్రవించటంవల్ల నాకు కాస్త బాధ తగ్గింది.
మరలా నేను నా ముఖంతోనూ, పెదాలతోనూ అతన్ని రెచ్చగొట్టడం -మరలా అతను నన్ను అలాగే అక్రమమార్గంగుండా రమించడం ఎలా రాత్రంతా సాగింది. పురుషుడు మరో పురుషునితో ఇలా సోడమీలో పాల్గొనడం నేను పూర్వపు అనుభవాల్లో అన్నా-తముళ్ళవద్ద చూసినా, ఇలా ఒక పురుషుడు ఒక స్త్రీని చేయడం నాకు తెలియదు. అన్నింటికన్నా విచిత్రం రాత్రంతా ఇలా నన్ను రమించినా అతను నా రొమ్ములనుగానీ, నా రహస్యాంగాలనుగానీ కనీసం ముట్టుకోను కూడా లేదు. నేను ఆడదాన్ననే భావం కూడా అతనిలో కలిగినట్లులేదు.అతని చేతుల్లో రత్రంతా నేను పూర్తిగా బాలునిగా మారిపోయాను. మొదటీ అనుభవం చాలా బాధగా ఉన్నా క్రమంగా అతను తిరిగి తిరిగి నన్ను అలా వెనకపాటుగా వక్రమార్గంగానే అనుభవించడంతో ఆ బాధలోనే ఏదో తెలియని ఆనందం, తీపి అనుభవింపసాగా. కానీ అతని వింత ప్రవృత్తికి మాత్రం నేను ఆశ్చర్యపోయాను. రాత్రంతా స్త్రీనైన నేను అలా అతని సోడమీకి బలికావడంతో నా వళ్ళంతా హూనమైపోయింది. అతని పశుప్రవృత్తి నన్ను కలచివేసి సెక్సులో ఇంతటి అతివిచిత్రాలు కూడా ఉన్నాయని, వీటిలో కూడా ఏదో గమ్మత్తైన హాయి ఉంటుందని ఆ రాత్రి తెలిసింది. అతన్ని పూర్తిగా రాత్రంతా ఓపికతో భరించడంవల్ల అతను సంతోషించి మరో ఐదు వందలిచ్చాడు. ఒక్క రాత్రికి వెయ్యి రూపాయిలు. ఆశ్చర్యపోయా... అవునుమరి -అదంతా ప్రజల నుండి గుంజిందేగా! వెయ్యేమిటి ఖర్మ? నేను ఇంకా ఛండాలంగా ప్రవర్తిస్తే మరిన్నివేలు కూడా ఇస్తాడు. మరి దేశనాయకుడుగా! హైక్లాసు వ్యభిచారంలో ఎలా డబ్బు నీళ్ళలా పారుతుందో నాకు తెలిసింది. అంతేకాదు -ఎన్ని విచిత్రమైన సెక్సు విపరీతాలుంటాయో కూడా నాకు తెలిసింది. ఈ ఘరానా వింతమనుష్యులు ఈ నీచపు పనులకు ఎంత చక్కని పాలిష్ చేస్తారు...!
నా జీవితంలో అతి రహస్యమైన -అతి ముఖ్యమైన అనుభవం రాశా. ఇది ఏనాటికీ మరువలేను. ఈ అనుభవం నా జీవితంలో మరో సోపానం ఎక్కించింది. ఈ అనుభవం జ్ఞాపకం వచ్చినప్పుడల్లా ఆ నాయక ప్రబుద్ధుడు నా కళ్ళ ఎదుటకొస్తాడు. అంతేకాదు -అతను అతి పవిత్రునిలా ఎలా ఎంత పెద్ద హోదాలకు ప్రాకాడో కూడా నాకు తలంపుకు వస్తుంది. అయినా నా జీవితాన్ని స్వర్గమయం చేసిన మా శ్రీవారి ముందు వీళ్ళంతా బలాదూర్... ఇలా మరి రాయలేను -ప్రస్తుతానికి ఆపుతా, మిగతా సంగతులు మరలా రాస్తా;....

***సమాప్తం***

(Typed by satish bro)

[Vikatakavi02]

వడగాల్పు

బయట ఎండ పేల్చేస్తోంది. ఇంట్లో కూర్చున్నా వడగాడ్పు వడదిప్పి కొడుతోంది. పిల్లలిద్దరూ చప మీద పడుకుని నిద్రోతున్నారు. నాకూ అలా నిద్రపోదామనే వుంది. కాని, నిద్రపట్టడంలేదు. ఒకటే ఉక్కబోతగా వుంది. పోనీ ఫాను వేసుకుందామంటే వెచ్చటిగాలి.. ఆవిరెత్తించేస్తోంది. కళ్ళు మండిపోతున్నాయి. అందుకే దాన్ని ఆఫ్ చేసేసి జాకెట్టూ, బాడీ తీసేసుకున్నాను. దాంతో పైన చెమటలు కారడం మానేశాయ్. క్రింద మటుకు తొడల దగ్గర్నుంచి పాదాలవరకూ ఊరికే ధారలు కారిపోతున్నాయ్. మరి చీరా లంగా కూడా విప్పేసుకోవాలంటే ఎక్కడ కుదురుతుందీ? ఓ గంట నుంచి ఆపసోపాలు పడుతూ అలాగే అవస్థ పడుతున్నాను.
వెనుక వైపు తలుపు కదులుతున్నట్టయింది. ఒకవేళ గెడవేయడం మర్చిపోయానేమో అనుకుని మంచం దిగాను. ఓ నల్లపిల్లి మూడు వాటాల మేదా బాగా నిఘావేసి తిరుగుతోంది. ఈ మత్రం సందు దొరికినా పాలూ, పెరుగూ దక్కనివ్వడంలేదు. అప్పడప్పుడూ కూరల్ కూడా స్వాహా చేసేస్తోంది. "చో.. చో.." అంటూ వెళ్ళి చూద్దును కదా పిల్లి లేదు గిల్లీ లేదు... గాయత్రి తలుపు పట్టుకు నిలబడుంది ఆమె నాకన్నా కొంచెం వళ్ళున్న మనిషి గనక ఈ ఉక్కబోతకి మరీ ఇబ్బంది పడిపోతూ ఉండవచ్చు. తనవంటి మీదా జాకెట్టు, బాడీ లేవు. చెంగు భుజం నిండా కప్పుకుంది. "నీకూ నిద్ర పట్టలేదా?" కటకటాలలోంచి అడుగుతూ గడియ తీశాను. తల అడ్డంగా ఊపి లోనకొచ్చింది. నేను మళ్ళా గెడ వేయబోతుంటే.. "ఓ మాటిలారా.." అంటూ చేయి పట్టుకుని గదిలోకి లాక్కుపోయి "నువ్వు సెవెంటి ఎం.ఎం. సిన్మా యెప్పుడూ చూడలేదు కదూ?" అనడిగింది. వేళకాని వేళప్పుడు తనకా సంగతి యెందుకు గుర్తు వచ్చిందో అర్ధం కాలేదు. అయినా సమాధానమంటూ చెప్పాలి గనుక చూడలేదంటూ తల అడ్డంగా ఊపాను. అంతే...
"ఇప్పుడు నేను చూపిస్తాను రా" అంటూ నా చేయి పట్టుకుని బరబరా లక్కుపోవటం మొదలెట్టింది. ఎక్కడకని అడగబోతే మాట్లాడొద్దని సైగచేసింది. ఏదో తమాషా చేయబోతోందని తెలుస్తోంది. తను ఒక్కతే ఉంటే నలుగురు మనుషులున్నంత సందడి. ఎప్పుడూ ఏదొక ఫార్సు చేస్తుంటుంది. ఏమత్రం సందు దొరికినా చమత్కార బాణం వేసేస్తుంది.
నన్ను తిన్నగా నాంచారి పోర్షన్ దగ్గరకి తీసుకెళ్ళి లోపలకు చూడమన్నట్టు సైగ చేసింది. చూశాను, గుండె ఝల్లుమంది! అటువంటి దృశ్యాన్ని చూపించడానికి చేయి పట్టుకుని తీసుకువచ్చినందుకు తనని నిందించాలో, ఇటువంటిదేదో చేస్తుందని తెలిసి కూడా తనతో వచ్చినందుకు నన్ను నేనే తిట్టుకోవాలో అర్ధం కాలేదు నాకు. అలాగని అక్కడినుంచి వెంటనే తప్పుకోనూ లేదు! "ఎలావుంది సినిమ?" అంటూ తను నా చెవి కొరికేవరకూ, ఏమిటో బొమ్మలా అలా చూస్తుండిపోయాను. తీరా తను అడిగేసరికి సిగ్గేసినట్టయ్యింది. "ఊ! మంచి భాగోతమే" అంటూ అక్కడినుంచి వచ్చేశాను.
గాయత్రి కూడా నా వెనకాలే వచ్చింది. నేను మళ్ళీ మామూలుగా నడుం వాల్చేశాను. తను నా ప్రక్కలో కూర్చుని కిచకిచా నవ్వటం మొదలెట్టింది. నాకింకా ఆ సీను కళ్ళముందు మెదులుతున్నట్టుగానే ఉంది.
"పాములాడు బుట్ట క్రిందెట్టి మూత తీయడంతోటే బుస్సు మంటూ పడగ విప్పుకు లేచే త్రాచుపాములా ఉందికదూ?" నవ్వుతూనే అడిగింది.
"మంచి పోలికేగానీ, అసలు నువ్వెలా చూశావ్?"
"ఊరికే ఇక్కడా కూర్చుందామని వస్తూ యధాలాపంగా అటు చూశాను. గుండె ఝల్లుమనిపోయిందనుకో! ఇవాళ లేచిన వేళా విషేషమేమిటోగాని తస్సాదియ్యా, జన్మ తరించిపోయిందిలే.. డబ్బిచ్చినా మళ్ళీ ఇంత మంచి సిన్మా ఎక్కడా చూడలేం.."
నేనూ నవ్వాపుకోలేకపోయాను. "ఇంకా ఎన్ని రోజులుంటాడో?" నవ్వుతూనే అడిగాను.
"రేపూ ఎల్లుండీ కూడా పరిక్షలున్నాయట. మరెప్పుడు వెడతాడో ఏమో! ఎంత అలసిపోయేలా చదివేస్తే మాత్రం మరీ అంత ఇదిగా గాలికొదిలేసి పడుకోవడమేంటమ్మీ?"
గాయత్రి ధోరణి చూస్తుంటే ఆ పూటకిక ఏమాట చెప్పినా ఆ విషయంలోకే లాక్కెళ్ళేలా కంపించింది. మనిషివంటే ఇక్కడ కూర్చున్నావుగానీ, పాపం నీ మనసంటా అక్కడే వున్నట్టుందన్నాను. నిజమని ఒప్పుకుంది. "అయితే మళ్ళీ వెళ్ళి చూసొస్తావేమి" టన్నాను. అది వెటకారమని తనకి తెల్సు. అయినా నవ్వుతూ మంచం దిగి పైట సర్దుకొని "మరి నువ్వు వస్తావా?" అని అడిగింది. రనన్నాను. అసలు పొజిషన్ ఎలావుందో చూసొచ్చేస్తానంటూ వెళ్ళింది. తను కటకటాల్లోంచి తొంగి చూస్తుండగా రంగారావుకి మెలుకువొచ్చి గబుక్కున లేచి కూర్చుంటే ఏమవుతుందో అన్న ఆలోచన రాగానే గుండె ఝల్లుమనిపోయింది.
రంగారావుది ఈ ఊరు కాదు. మధ్య పోర్షన్ లో ఉంటోన్న నాంచారికి మరిదిగారవుతాడు. ఏవో డిపార్టుమెంటల్ పరీక్షలు వ్రాయటానికి వచ్చాడు. అతనొచ్చేటప్పటికి ఆవిడ లేదు. వాళ్ళ అమ్మకు సుస్తీగా ఉందని ఉత్తరమొస్తే చూసి రావడానికి పుట్టింటికి వెళ్ళింది. మొగుడిని కూడా తనతో రమ్మని ప్రాకులాడింది గాని, ఆదిమూర్తికి సెలవు దొరకలేదు. అతను ఆర్.టి.సి. డ్రైవరు. ఎక్కువగా లాంగ్ రూటు ఎక్స్*ప్రెస్సుల్లో వెడుతుంటాడు. రంగారావు అదృష్టంకొద్దీ అతను వచ్చేవేళకి ఆదిమూర్తి ఇంటిలోనే వున్నాడు. ఆ సాయంకాలమే అతను లైనుమీద వెళ్ళిపోవడం కూడా జరిగింది.
రంగారావుకు ఉదయంపూట మాత్రమే పరీక్షలున్నాయ్, మధ్యహ్నం శలవులు.
ఆ రోజు రెండవ పరీక్ష రాసొచ్చి, ఏదో చదువుకొంటూ అలాగే పుస్తకం గుండెలమీద పడేసుకుని, నిద్దరలోకి జారుకున్నాడల్లే వుంది. ఆ పడుకోవడం మామూలుగా నాంచారీ వాళ్ళ పందిరిమంచం మీద పడుకునుంటే ఏ గొడవా లేకపోయేది! వీధి తలుపు గెడ వేసేసుకుని, గది మధ్యలో చాప మీద పక్క వేసుకు పవళించాడు. ఆ సుఖ నిద్రలో గాలికి లుంగీ ప్రక్కకి ఎగిరిపోయినట్టుంది పాపం ఆ దృశ్యం కాస్తా గాయత్రి కళ్ళబడింది. అదే నాకూ చూపించింది తను. అలా రెండుసార్లు చూసింది చాలక ఇప్పుడు మళ్ళీ పనిగట్టుకొని పొజిషన్ ఎలావుందో చూడ్డానికెళ్ళింది.
అతనికి నిద్ర చెడిపోతే చెప్పలేనుగాని, లేకపోతే ఇప్పట్లో ఆ పొజిషన్ చెదిరేలా లేదు. భూమిలో గునపం దిగేసినట్టు ఖచ్చితంగా నిలబడుంది..?
రంగారావుకి ముప్ఫైఏళ్ళు పైనే వుంటాయి. పుష్టిగా ఎత్తుగా వుంటాడు. ఆదిమూర్తికన్నా నాలుగైదేళ్ళు చిన్నవాడే కావచ్చుగాని, ఇద్దరూ ఒకరిసరసన ఒకరు నిలబడితే అతనిముందు ఆదిమూర్తి ఎక్కడా ఆనడు. పైగా అతనికి నలుగురాడపిల్లలట. మగపిల్లవాడికోసం నాలుగు కాన్పులవరకూ చూసి, ఇక లాభంలేదని ఎవరికీ చెప్పాచేయకుండా ఆపరేషన్ చేయించుకున్నాడని ఇదివరకెప్పుడో నాంచారే చెప్పింది. ఆ ఆపరేషన్ చేయించుకోకపోతే ఇంకా ఎంతమందిని పుట్టించేవాడోమరి!
గాయత్రి చూపించిన సీను తలుచుకొంటుంటే నాకింకా వళ్ళు ఝల్లుమనిపోతోంది. ఆ లావు, పొడుగూ అబ్బా!! అతని పెళ్ళాం ఎలా భరిస్తోందో? ఆ మనిషి పెర్సనాల్టీకి తగ్గ అందమని చెప్పుకోవచ్చు. అందుకే గాయత్రి సిగ్గు వదిలిపెట్టేసి మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలని ఉబలాట పడుతోందనుకుంటాను. తొడల సందుల్లో వత్తుగా పెరిగిన వెంట్రుకల మధ్య నుంచి నిటారుగా నిలబడ్డ ఆ అంగాన్ని చూడగానే ఎలాంటి ఆడదానికైనా కన్ను చెదరటం ఖాయం. గాయత్రికయితే ఏకంగా మనసే చెదిరిందేమోనని అనుమానం.
తను నాకన్నా ఏడేళ్ళు పెద్దది. హయిటుకి నేను సమానమేగాని, వెయిటులో మత్రం మళ్ళీ తేడా అసలు నేనే కాస్త మోటుగా వుంటానేమో అనుకుంటే తను ఇంకా బలంగా వుంటుంది. అలాగని మరీ వికృతంగా పీపాలా వుండదు. ఏమాటకామాటే చెప్పుకోవాలి! తనది చాలా గట్టి ఒళ్ళు. ఆమెకి ఒక్కడే కొడుకు, ఇప్పుడు వాడికి పన్నెండేళ్ళు. ఆ తర్వాత తనకి మళ్ళీ కడుపు రాలేదు. తను స్నానం చేస్తున్నప్పుడు చాలాసార్లు చూశాను. తాటికాయలంత రొమ్ములు నిక్కచ్చిగా నిలబడుంటాయి. అంతంత బరువులు ఆ వయసులో కూడా అంత టెన్షన్ గా ఉండటం నాలో అప్పుడప్పుడూ అసూయ కూడా కలిగిస్తుంది. పొత్తికడుపు కూడా నున్నగా ముద్దొస్తుంటుంది. ఇక తొడల గురించీ, పిర్రల గురించీ వేరే చెప్పక్కర్లేదు! అసలు ఆమె బరువంతా వాటిల్లోనే వుంటుందేమో! తన మూలంగా బావకీ నాకూ చిన్న తగువొచ్చింది కూడా.
ఒకసారి, తను స్నానం చేస్తుంటే బావ చూశాడట! అప్పుడు నేను కాయగూరలు తీసుకొద్దామని మా కాంపౌండుకి దగ్గర్లోనే వున్న కొట్టుదగ్గరికెళ్ళాను. అక్కడ్నుంచి ఇలా తిరిగొచ్చానో లేదో, నా చేతిలో సంచి లాగేసి ప్రక్కన పడేస్తూ "ఓసారి బట్టలు విప్పు" అన్నాడు తను. పట్టపగలు ఇదేం గొడవరా నాయనా అనుకొని "నీకు పిచ్చెక్కిందా?" అనడిగాను. అప్పటికే తను తలుపులన్నీ బిగించేశాడు. పిల్లకి ఏ మాత్రమో చిల్లర పైసలు పారేసి అంతకు ముందే లైను క్లియర్ చేసుకున్నాడనుకుంటాను. "నువ్వు విప్పుకుంటావా నన్ను విప్పేయమంటావా?" అంటూ నిలదీశాడు. "నేను బయటకు వెళ్ళేటప్పటికి బానే ఉన్నావు కదా, ఇంత షడన్ గా ఈ ఫాదు బుద్దెలా పుట్టిందయ్యా మొగడా?" అన్నాను. ఆ సంగతి తర్వాత చెబుతానంటూ పైట చెంగు పట్టుకుని బలంగా గుంజాడు. ఏమరిపాటుగా వున్నానేమో, ఆ ఊపు నన్ను గిర్రున తిప్పేసింది. నా చీరంతా ఊడి చేతిలోకొచ్చేసింది. ఆ వేడి మీద లంగా బొందు తెంపేస్తాడేమోనని భయంవేసి నేనే మిగిలినవన్నీ విప్పి మంచం మీద పడేశాను.
"అబ్బే నీకు ఆవిడకీ అసలు కంపేరిజనే లేదు! తస్సారవాలా.. తమ్ముడూ.. అని వరసపెట్టి పిలుస్తుందని తటపటాయించానుగాని, లేకపోతే ఈ పాటికి అక్కడే, నిలబెట్టి ఒకటీ, వంగోబెట్టి ఒకటీ -రెండు జాడింపులు జాడించేసేవాడ్ని! ఏదో దిబ్బచ్చిలా ఉంటుదనుకున్నానుగాని, గుడ్డలు విప్పితే ఇంత గ్లామరస్ గా అవుపడుతుందనుకోలేదు!" అంటూ ఎంతో ఆవేశంతో నా రొమ్ములందుకుని కసికొద్దీ పిసికేశాడు.
ఆ మాటల్నిబట్టి కొంతవరకూ పరిస్థితి ఊహించుకుని "నువ్వు మాట్లాడేది గాయత్రి గురించేనా?" అనడిగాను. మర్యాదగా నిజం ఒప్పేసుకున్నాడు. "ఆవిడని ఎప్పుడైనా నగ్నంగా చూశావా?" అనడిగాను. తలూపేడు. "ఆ తాతారావు ఎలా వాదుతున్నాడో ఏంటోగాని, తస్సారవలా ఆ బోడీ ఎక్కడా ఏ మాత్రం నలిగినట్లు కనబడ్డం లేదు. ముఖ్యంగా ఆ బ్రెస్టు ఫార్మేషన్ చూస్తుంటే అసలు వాటి మీద మగవాడి చేతులేఎ పడ్లేదా? అనిపించింది నాకు. ఈ వయసులో అప్పుడే నీవి సగంవాలిపోయాయ్! మరో ఐదారేళ్ళుపోతే ఏకంగా ఇవి బొడ్డు దాకా జారిపోతాయేమో?" అంటూ తన ఉక్రోషాన్నంతా వాటి మీద చూపించేడు.
"అబ్బా! నీ పొగరంతా వాటి మీద చూపిస్తుంటే జారిపోక ఏం చేస్తాయ్. వేలాపాళా లేకుండా ఎప్పుడుబడితే అప్పుడు ఎలాబడితే అలా నలిపి పారేస్తావు. అవి ఇలా అయిపోడానికి నువ్వే కరణం"
"అయితే ఇవ్వాళనుంచి కేర్*ఫుల్ గా హేండిల్ చేస్తాను"
"సరే.., అదీ చూద్దాం..."
"ఇదిగో... ఇప్పుడే చూడు"
"నేనెప్పుడూ ఎరుగనంత సున్నితంగా పనిచేయటం మొదలెట్టాయ్ బావ చేతులు. అతని లుంగీ లాగేశాను. రూళ్ళకర్రలా నిగడదన్నుకు నిలబడింది తన మగతనం.
ఓ ఏడాదికి సమర్తాడతానంగా మొదటిసారి చూశాను. అప్ప్ట్లో అది బెండకాయకన్నా కొంచెం పెద్దదిగా ఉండేదేమో! అమ్మా నాన్న ఆటాడుకుందామని చాటుకి తీసుకెళ్ళీ నిక్కరు పైకెత్తి చూపించాడు. నాకా ఆట తెలియదన్నాను. "నే చెబుతాగా" అంటూ నన్ను జాకెట్టు విప్పమన్నాడు. నాకేమిటో సిగ్గేసినట్టయింది. ఎందుచేతంటే, అప్పటికి నా గుండెల మీది బుటిమలు నిమ్మకాయలకన్నా కొద్దిగా పెద్దవయ్యాయి.
అయితే బాడీ వేసుకోవటం మొదలెట్టలేదు? బావ దృష్టి నా జాకెట్టుమీదే నిలిచిపోవడం నాకెలాగో అనిపించింది. నా చేతికి తన బుజ్జిగాణ్ణి అందించి తను నా జాకెట్టు గుందీలు లాగేయసాగాడు. "వద్దుబావా" అన్నాను. వినిపించుకోకుండా జాకెట్టు పాయలు ప్రక్కలకి తప్పించి, నా లేత రొమ్ములవంక పట్టుపట్టి చూస్తూ "బలేగా ఉన్నాయ్" అన్నాడు. నీదీ కర్రలా బాగానే ఉందిలే అని నవ్వుతూ మెల్లగా నొక్కేను. "వెనక్కి లాగి చూడు.. ఇంకా తమాషాగా వుంటుంది" అని నా బొటిమల్ని పట్టుకుని మునివేళ్ళతో మృదువుగా నలిపేడు. తను అలా నలుపుతోంటే ఏమిటో హాయిగా వున్నట్టనిపించింది. ఇంకా బాగా నలపమని చెప్పి, తనని పట్టుకున్న చేతిని తొడల్లోకి గుచ్చాను. నా చేతితో పాటూ అక్కడి చర్మం కూడా వెనక్కి జరిగి ముందరిబాగం బోదిగుండులా కంపించింది. మధ్యలో నిలువుగా చీలికలాంటిది కూడా వుంది. నేను దానివంక పరీక్షగా చూడ్డం చూసి "దీనితోనే అమ్మా-నాన్న ఆటాడుకుంటారు" అన్నాడతను. అదేలా అనడిగాను. నా పరికిణి మీద చెయ్యేసి ముందర భాగాన్ని పట్టుకుని "ఆ కర్ర ఈ కన్నంలో పెట్టి కదిలించాలి" అని, వెంటనే నా పరికిణి పైకెత్తేసి తన దానిని అక్కడ అదిమేడు.
అలా మొదలైన ఆ మాటలోని అసలు రహస్యం నేను పెద్దమనిషైన నాలుగు నెలల తర్వాత తెలిసింది. తీరా నాకు పెళ్ళీడు వచ్చేసరికి "ఎదురు మేనరికం ఎలా కుదురుద్దీ?" అన్నారు మా నాన్న. నా గుండె గుభేలుమంది. నాకు ప్రపంచజ్ఞానం తెలిస్సినప్పట్నుంచీ బావ నా మొగుడని అందరూ ఎన్నో రకాలుగా వెటకారాలాడుతూ వచ్చారు. ఆ మాటనుబట్టే అతనికి నా కన్యాత్వాన్ని సమర్పించాను. ఇంట్లో ఎవరూ లేరంటే -బావకి నాకూ ఇక ఇ ప్రపంచంతో నిమిత్తముండదు. రబ్బరు తగిలించుకోకుండా ఎన్నోసార్లు చేశాడు. రెండు మూడుసార్లు రావల్సిన టైముకు ముట్టు రాకపోతే ఏవో టాబ్లేట్సు మింగించి, ముంచుకు రాబోయే ప్రమాదాన్ని తప్పించేడు. ఇప్పుడు బావని గాకుండా ఇంకెవర్నో పెళ్ళి చేసుకోవటమంటే ఆపుకోలేనంత ఏడుపొచ్చేసింది. బావే నన్ను ఓదార్చి, ఇరుపక్షాలవారినీ పెళ్ళికి ఒప్పించేడు. మా పెళ్ళి జరిగిన రెండు నెలలకే తనకి ఉద్యోగమొచ్చి ఈ ఊరు కాపురం వచ్చేశాం. అప్పటికీ ఇప్పటికీ మూడు ఇళ్ళు మారాల్సొచ్చింది.
ఈ ఇంట్లో ప్రవేసించి ఏడ్నర్ధమైంది. గేటుకి ఎంట్రెన్సులో ఉన్న పోర్షన్లో గాయత్రీ వాళ్ళు ఉంటున్నారు. మధ్య పొర్షన్ నాచారీ వాళ్ళది. మూడోది మాది. అన్నీ ఒకేలా ఉంటాయి. ముందు పోర్షన్లో అంతా ఈ చిగుర్నుంచి ఆ చిగురుకు అంతా ఓపెన్ వరండా. ఆ తర్వాత ఓ పెద్ద గది, ఆ వెనకవైపు వరండానే మూడు భాగాలు చేసి చెక్కలతో ఝాఫరీలా కట్టించి కిచెన్ రూములా తయారు చేశారు. ఇక వెనకాల పెరట్లో మూడు పోర్షన్లకు కలిపి రెండు స్నానాల గదులూ, రెండు లెట్రిన్లూ ఒక బావి ఉన్నాయి. అవి కూడా తమాషాగా కట్టించారు. గాయత్రీ వాళ్ళ పోర్షన్ దగ్గర లావెట్రీలు ఉన్నాయి. రెండో పోర్షన్ దగ్గర నీళ్ళ గదులు, ఇక మా పోర్షన్ దగ్గర బావి ఇదీవరస. కరెంటు దగ్గర మాత్రం మాలో మాకు గొడవలు రాకుండా సెపరేటు మీటర్లున్నాయి. ఇంటిగల ఆసామి ప్రతి నెలా మూడు నాలుగు తారీఖుల్లో వచ్చి అద్దె డబ్బులు పట్టుకుపోతాడు. భగవంతుడి దయవల్ల ఇప్పటిదాకా మాకు ఏ కీచులాటలు లేకుండా కాపురాలు చేసుకొంటున్నాం.
అటువాంటిదా రొజుల్లో వంట్లో నలతగా ఉందని ఆఫీసు ఎగ్గొట్టి ఇంట్లో ముడిచి పెట్టుకు కూర్చున్న బావకి గాయత్రి స్నానం చేస్తూ కనుపించటంతో లేనిపోని ఉద్రేకం తెచ్చుకుని నామీదికెగబడ్డాడు. వేడెక్కనంతసేపేగాని, ఆ తర్వాత నేనూ మనిషిని కాను.
అతని మగతనాన్ని పిడికిలితో పిండేస్తూ బనీను కూడా తీసేసుకోమని హుకుం జారీ చేశాను. మాట్లాడకుండా తీసిపారేశాడు. అతనంటే నాకందుకే మొదట్నుంచీ అంత ఇష్టం. వట్టప్పుడు నా మీద ఎంత రుబాబు చెలాయించినా, ఈ పని దగ్గరకొచ్చేసరికి నేనెంత చెబితే అంత. ఎలా చెయ్యమంటే అలా చేస్తాడు. ఎలా ఉండమంటే అలా ఉంటాడు. తనంత తనే ముద్దుగా మొగుడా అని పిలిచిన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి.
గాయత్రివి గట్టిగా ఉన్నాయనీ, నావప్పుడే వాడిపోతున్నాయనీ దిగులుపడి తను నా రొమ్ముల్ని సుకుమారంగా వత్తుతుండడం నాకేమీ అంత సుఖంగా ఉన్నట్లనిపించలేదు. మరీ అంతగా అవి జారిపోయిన రోజున బాడీతో బాగా బిగించి కట్టుకుంటానుగానీ, ఇప్పుడు మాత్రం ఎప్పటిలాగే పిసికెయ్ బావా అనాన్ను. "వద్దురా!" అని గారం గుడిశాడు. నాకిలా బావుండలేదని ఖచ్చితంగా చెప్పేశాను. ఏళ్ళ తరబడి అలవాటైపోయిన అనవాయితీని ఒక్కరోజులో మార్చేసులోవాలంటే కష్టమనీ నీతిబోధ చేశాను. అయితే నీ ఖర్మ అంటూ పౌరుషం కొద్దీ పది నిముషాలపాటు రెండూ వడిదిప్పి వదిలేశాడు. అంత చేశ్తేగాని నాకూ డాంట్లో మజా కంపించలేదు. ఇక తనని మీదెక్కించేసుకుందామని "పడుకుందాం రా!" అన్నాను.
"వద్దురా.. నిలబడి చేసుకుందాం" వేళ్ళు లోపలపెట్టి తిప్పుతూ అన్నాడు. తన స్ముఋతిపధంలో ఇంకా గాయత్రి నాట్యం చేస్తోంది. నాలో ఆమెను చూస్తున్నాడు. నన్ను పిసుకుతూ ఆమెని నలుపుతున్నానన్న అనుభూతి పొందుతున్నాడేమో కూడా!
"రొమ్ములేనా? మొలకూడా కనబడిందా?" నవ్వుతూ అడిగాను.
"ప్చ్.. లేదు.. ఎలాగయినా దర్శనం చేసుకుందామని తంటాలుపడ్డాను కాని, అవేమైనా సామాన్యమైన తొడలా! వాటి మధ్యలో తల దూర్చినా బయటకి కంపించదు. నీ తొడా, నాఆ తొడా, కలిపితేగన్ని ఆమె ఒక్క తొడకి సమానం కాదనుకుంటాను."
"మరి ఇంతకాలం నా తొడల్లాంటి తొడలు ఎక్కడ చుండావనేవాడివి - ఇక మీదటలా అనవేమో!!"
"ఛా.. ఛా.. అదేంకాదే.. ఎప్పటికీ నీ అందం నీదే.."
"ఔను గాయత్రి ముందు మాత్రం తీసికట్టు..."
"నువ్వలా అపార్ధం చేసుకుంటే ఇక నాపని ఖాళీ! సరదాకన్న మాటలు సీరియస్ గా తీసుకోకూడదు. కాళ్ళు దూరంగా జరుపు..."
"ఊఁహుఁ..."
"నా బుజ్జివి కదూ... పోనీ, నువ్వన్నట్టే మంచం మీదకి పోదాం..."
"వద్దు నిలబడే చేసుకుందాం... కాని -నా తొడల్లో నీ తల ఎంతదాకా ఇముడుతుందో ముందు చూడాలి"
నేనామాటా అనగానే పక్కున నవ్వేశాడు. తన టంగ్ టిక్లింగ్ అంటే నాకు అపరిమితమైన వ్యామోహమని బావకి తెలుసు. "అనవసరంగా నన్ను హడలగొట్టేశావ్ కదరా నాయనా! నీకది కావాలని ఇందాకే చెప్పిఉంటే ఈ పాటికి సగం అరగదీసేవాడినా?" అంటూ నా పాదాల మధ్య మోకాళ్ళ మీద కూలబడి, వెనుకవైపు పిర్రలు తడుముతూ ముందువైపు పెదాలతో తడపడం మొదలెట్టాడు. అనాలోచితంగా నా పదివేళ్ళూ అతని ఉంగరాల జుత్తులోకి దూరిపోయాయ్...
ఏమైనా, ఆరోజునుంచీ బావ దృష్టి గాయాత్రి మీద పడిందనే చెప్పాలి. ఆమె నాతో మాట్లాడడానికి వచ్చినప్పుడల్లా వళ్ళంటా కళ్ళు చేసుకుని చూస్తుడేవాడు. ఏదో విధంగా మా సంభాషనణలో జోక్యం చేసుకుని ఆమెతో మాట్లాడడానికి ప్రయత్నిచేవాడు. అతని వ్యవహారం ఆ అమ్మడు కూడా కనిపెట్టింది. "ఈ మధ్య నువ్వు మీ ఆయన్ని చేరనివ్వడం లేదేంటే తల్లీ!" అంది నవ్వుతూనే.
"నీకా అనుమానమెందుకొచ్చింది?" అనడిగాను.
"నీ మొగుడు నాకు సైటు కొడుతున్నాడాని డైరక్టుగా చెప్పేస్తే నేనేమైనా అనుకుంటాననో, ఏమిటో మరి వూరికే అడిగానని" మరో మాటలోకి మలివేసింది. కానీ నాకు మాత్రం తను ముందు అడిగిన మాటకే సిగ్గేస్సినట్టయింది. ఆ సాయంత్రం బావ ఇంటికి రాగానే లెఫ్ట్ అండ్ రైట్ ఇచ్చేసి, ఇల్లు మార్చేయమన్నాను.
"ఇదెక్కడి గొడవ బాబు!" అంటూ నెత్తి కొట్టుకున్నాడు. తన చేతిని నా నెత్తిమీదేసుకుని "గాయత్రి మీద నీకే దురుద్దేశం లేదని నా మీద ఒట్టేసి చెప్పు" అన్నాను. ఒట్టు వేయనన్నాడు. అంటే అర్ధమేమిటి? నాకు ఏడుపు ఆగలేదు.
"ఇక ఆమెవంక కన్నెత్తి చూడను.. నీమీద ఒట్టు.." అంటూ నన్ను ఆలింగనం వ్హేసుకుని నా కన్నీటిని తన పెదాలతో తుడిచాడు. అప్పట్నుంచీ నిజంగానే ఆమెవంక చూడ్డం మానేశాడు.
రంగారావు ఇక్కడకి రావటం ఇదే మొదటిసారి కాదు. గాయత్రి పెర్సనాల్టీ అతన్ని ఇదివరకే ఆకర్షించుకొని ఉండొచ్చు. ఇప్పుడామె తన మొలవంక ఆసక్తిగా చూస్తోందన్న సంగతి అతని ఏ మాత్రం పసిగట్టినా ఈ కాంపౌండులో మళ్ళీ చిన్న దుమారం లేచే ప్రమాదముంది.
ఆ సాయంత్రం బావ రావటం ఆలశ్యమైంది. అప్పటికి నేను వంట చేసుకుని స్నానంచేసి, పిల్లల్ని చదివిస్తూ కూర్చున్నాను. ముందు వరండాలో సైకిలు స్టండు వేస్తోన్న చప్పుడు చెవిన పడగానే "నాన్నా.. నాన్న.." అంటూ పిల్లలిద్దరూ ఒకరి వెనకారొకరు పరుగెత్తారు.
ఆఫీసునుండి వచ్చేటప్పుడు వాళ్ళకి ఏదొక చిల్లర తిండి పట్టుకురావడం బావకి అలవాటు. అఫ్*కోర్స్, నాకు పువ్వులు కూడా రెగ్యులర్*గా తెస్తుంటాడు.
గదిలో అడుగు పెడుతూనే నా వంక చిలిపిగా చూస్తూ సన్నగా విజిల్ వేశాడు బావ. ఆ రోజు నేను ఎర్రంచు తెల్లచీర కట్టుకోవడమే అతని ఆందానికి కారణం. తెల్లచీర కట్టుకుంటే నేను చాలా అందంగా ఉంటానంటాడు తను. మొన్న పుట్టిన రోజుకి ఆ చీర తనే ప్రజంట్ చేశాడు. సంచిలోనుంచి మల్లెపువ్వుల పొట్లం తీసి నాకందిస్తూ "యు ఆర్ వెరీ బ్యుటిఫుల్ డార్లింగ్" అంటూ వాటేసుకోబోయాడు. మా పెళ్ళికి ముందునుంచీ ఆ మాట తన నోటివెంట కొన్ని లక్షల సార్లు విన్నాను. అతని చేతులకు చిక్కకుండా ప్రక్కకి తప్పుకుని "చెమటలు కక్కుతూ వచ్చావ్.. ముందు బట్టలు విప్పుకుని స్నానం చెయ్.. ఆలశ్యమైతే నీళ్ళు కూడా చల్లరిపోతాయ్" అన్నాను.
ఈ లోగా మా చిన్నాడు అతని చేతిలో సంచి లాక్కుని దాంట్లోవున్న మామిడిపళ్ళు క్రింద గుమ్మరించేడు. "సరే రాత్రికి ఎలా తప్పించుకుంటావో చూస్తాను" అన్నట్టు నావంకో వాడి చూపు పారేసి బట్టలు విప్పుకోడాని కుపక్రమించాడు. నీళ్ళు తోడడానికి నేను లోపలికి వెళ్ళాను.
పైన మంగుళూరు టైల్స్ రూఫ్ కావడం చేత రాత్రిళ్ళు కూడా లోపల చాలా వేడిగా వుంటుంది. అలాగని బయట పడుకోడానికి నాకిష్టముండదు. ఇద్దరు పిల్లల్నీ వేసుకుని తను ముందు వరండాలో బిచాణా వేస్తాడు. నేను గదిలోనే గుమ్మం దగ్గర పక్కవేసుకుని, ఫేను పెట్టుకు పడుకుంటాను. పెద్దాడు త్వరగానే పడుకుంటాడుగాని, చిన్నాడికి ఓ పట్టాన నిద్రపట్టదు. వాడికి ఓపికగా పిట్ట కధలవీ చెప్పి పడుకోబెడతాడు. అప్పటికి సాధారణంగా నాకూ కునుకు పట్టేస్తుంటుంది. ఆ రోజు కూడా అంతే అయ్యింది.
చెక్కిలి మీద నునువెచ్చగా తగిలిన అధరాల స్పర్శకి మెలుకొవొచ్చి కళ్ళు తెరిచాను. "అప్పుడే నిద్రా?" అంటూ రెండో బుగ్గను కూడా ముద్దెట్టుకున్నాడు బావ. మేము చేసుకుని మూడు రోజులైంది. ప్రక్కకి జరిగి తనకి చోటిచ్చాను. గదిలో బెడ్ లైటు వెలుగుతోంది. మాది చివరి పోర్షన్ గనుక అటు ఎవరైనా వస్తారేమోనన్న బెడద లేదు. అయినా తలుపు తీసుండగా చేసుకోవడమంటే ఎలాగో ఉంటుంది. ప్రక్క గదిలో రంగారావు పడుకున్నాడు. పోనీ తలుపులు వేసేసుకుందామనుకుంటే బయట పిల్లలుండిపోతారు. "లైటు తీసెయ్యి" మెల్లగా బావ చెవి కొరికాను. అప్పటికే తను బ్లవుజు హుక్స్ తీసేశాడు. లోపల బాడీ వేసుకోలేదేమో "ఇప్పుడు మనల్నెవరు చూస్తారు లెద్దూ" అంటూ పిసుకుడు మొదలెట్టాడు.
నాకు షడన్ గా గాయత్రి మధ్యాహ్నం చూపించిన సీను గుర్తొచ్చింది. బావ లుంగీలోకి చెయ్యి పోనిచ్చి అతని మగతనాన్ని బయటకు తీశాను. అయ్యగారప్పుడే మంచి టెన్షన్ మీద ఉన్నాడు. మునివేళ్ళతో పట్టుకుని పరిశీలనగా చూశాను. ఒక గీతను చెరపకుండా చిన్నదానిని చెయ్యాలంటే దాని ప్రక్కన మరో పెద్దగీత గీయాలి! ఇంతకాలం నా కళ్ళకి ఎంతో పెద్దవాడిగా కనిపించిన బావ, ఇప్పుడు చాలా చిన్న వాడిలా అవుపిస్తున్నాడు. "బావకి కూడా రంగారావుకిన్నంత వుంటే...?" నా ఆలోచనలు చాలా దూరం పోయాయి. పొజిషన్ చూసొస్తానని చెప్పి వెళ్ళిన గాయత్రి మళ్ళీ నాకు కనిపించలేదు. ఆమె వెళ్ళాక ఏం జరిగిందో ఏమిటో తెలీదు.
ఒక రొమ్ము నోట్లో పెట్టుకు చీకుతూ, చీరాలోకి చేయి పోనిచ్చి బటన్ నలుపుతున్నాడు బావ. అతని చేష్టల్ కన్నా నా బుర్రలో మెదులుతున్న ఆలొచనలే నన్నెక్కువగా ఉద్రేకపరిచాయనుకుంటాను. బావ మూవ్మ్మెంట్సు నాకు బాగా తెలుసు. కాసేపటికి తన వేళ్ళు నా రెమ్మల మధ్య ప్రవేశించి రాపిడి మొదలెడతాయ్. "రైట్" అంటే రాకెట్ నాలో దిగిపోతోంది. ఇవ్వాళ ఆ రొటీనంతా జరిగే వరకూ ఆగేలాలేదు నా పరిస్థితి.
"వచ్చెయ్ బావా" అంటూ తొడలు ప్రక్కలకి విరుచుకున్నాను. "అప్పుడేనా?" అన్నట్టు చూసి మధ్యకి జరిగాడు. అతని మగరాయుడు నా గుప్పిట్లోనే ఉన్నాడు గనుక వెంటనే గాడిలో అడ్జస్టు చేసుకుని "ఊ" అంటూ నడుం పైకెత్తాను. తన ప్రమేయం లేకుండానే సగం సరుకు నాలో సర్ధుకుపోయింది. మిగిలిన సగం చిన్న జర్కుతో దూసుకుపోయింది. ఒక చేతిని నా వీపు క్రిదకి దూర్చి, నా చేయి క్రిందికి జరిగింది. బావ మొత్త నా మొత్తకి అతుక్కుపోయింది. ఆ మధ్యలోకి నా వేళ్ళు దూరడానికి కూడా జాగా లేదు కాని- నాలో ఇంకా చాలా ఖాళీ ఉన్నట్టనిపిస్తోంది. నా కన్నెపొరను తునాతునకలు చేసిపారేసి తను నాలో ప్రవేశించిన నాటినుచి ఈ నాటివరకూ ఎప్పుడూ నాకిట్లాంటి వెలితి కనిపించలేదు. ఇవ్వాళ నేను సాగిపోయానో, అతను చిక్కిపోయాడో తెలీదు!! అసహనంగా మెత్తను కదిలించాను. "చెయ్యమంటావా?" అని నవ్వేడు బావ. నీది నాకు చాలలేదని చెబితే ఏమనుకుంటాడో?
"చేద్దూగాని కానీ, ఒకటి రెండు వేళ్ళు కూడా వెడతాయేమో చూడు..." నవ్వుతూ అన్నాను.
వాంచ మరీ విపరీతంగా విజృంభించినప్పుడు ఇటువంటి క్రొత్త -క్రొత్త ప్రయోగాలు చేస్తూండడం ఇద్దరికీ అలవాటే గనుక, నా ప్రతిపాదనను తను అపార్ధం చేసుకోడానికి అవకాశం కలగలేదు. చిటికినవేలూ, బొటనవేలూ మినహా మధ్య మూడు వేళ్ళూ తమాషాగా లోపలికి జొప్పించి ఎలా ఉందనడిగాడు. ఏం చెప్పనూ? రెమ్మల దగ్గర కావలసినంత టైటుగా ఉంది. కాని, లోపల దానంత పొడుగూ వేళ్ళు దూరగలవా? అక్కడి వెలితి -వెలితిగానే ఉండిపోయింది. ఇక లాభం లేదనిపించింది. బావను పైకి లేచిపొమ్మన్నాను. మరో సజ్జెషన్ ఏదో ఉంటుందని ఊహించి మాట్లాడకుండా ప్రక్కకి జరిగి కూర్చున్నాడు. ఆ లేవడంలోనూ మళ్ళీ కూర్చోవడంలోనూ తన లుంగీ కాస్తా ఊడిపోయింది. నేనూ పైకి లేచి నిలబడి "రా బావా" అంటూ చెయి అందించేను. తలుపులు తీసే ఉన్నాయన్న సంగతి కూడా ఆ సమయంలో నాకు గుర్తులేడు. పట్టెమంచం మీద అడ్డంగా పడుకుని, చీర పైకిలాగేసుకుని "ఇప్పుడు పెట్టు బావా" అంటూ ఆశగా చూశాను. ఆ పొజిషన్ తనకి కొట్టినపిండి. నా మోకాళ్ళూ పట్టుకుని వెనక్కిలాగి రెండు కాళ్ళు భుజాలమీద వేసుకున్నాడు. నా పిర్రలు సరిగ్గా పరుపు అంచు మీదున్నాయ్. అతని అంగం నా రెమ్మల అంచులకి తగులుతోంది. "ఊ త్వరగా పెట్టు బావా.." అసహనంగా అరిచాను. తనే గురి చూసుకుని గుచ్చేశాడు. ఇందాకటికన్నా ఇప్పుడు కాస్త మెరుగ్గా కుదిరింది మోపు. ణేను బాగా కాక మీదున్నానన్న సంగతి తనకి అవగాహనైపోయింది గనుక బావ వెంటనే ఊపుడు మొదలెట్టాడు.
మామూలుగా పడుకుని చేయించుకోవడంకన్నా ఈ పొజిషన్ లో సాగే షంటింగ్ లో రెండు సంగతులు నేను బాగా లైక్ చేస్తాను. ఒకటి పని చివరివరకూ తను నా వక్షోజాలను వడిదిప్పి లాగుతుండొచ్చు. రెండు సావకాశంగా నిలబడి అతను జమాయించి కొట్టే ప్రతీ దెబ్బ స్ట్రేయిట్ గా నా గుండెవరకూ తగుల్తుంటుంది. లోపలంతా బాగా లూబ్రికేట్ అయ్యుండడం చేత తన మొత్త నా మొత్తని ఢీ కొట్టినప్పుడల్లా లబక్ లబక్ మని చప్పుడు కూడా వస్తోంది. రెండు రోజుల్నుంచి ఈ వ్యవహారం నాగా పడిపోవడం చేతనో ఏమిటోగాని, నేను సరిగ్గా ఎదురొత్తులివ్వటం ప్రారంభించిన కొద్దిసేపట్లోనే బావ జావకారిపోయాడు. నేనేమో ఇంకా అంతూ దరి తెలియకుండా కొట్టుకుంటున్నాను. అటువంటి సమయంలో అతను అవజేసుకుని షంటింగ్ ఆపేసి నా మీదకు ఒరిగిపోవడం నాకు తల తీసేసినట్టనిపించింది.
"అయ్యో! నాకికా అవలేదు బావా!!" అన్న మాటలు నా నోటివెంట అనాలోచితంగా వచ్చేశాయ్! ఇటువంటి కంప్లయింట్ ఇంతకు ముదెప్పుడూ విని ఉండలేదేమో, నా మొహంలోకి ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
"ఇవ్వాళెందుకో మహా కసిగా ఉంది బావా" అని తన బుగ్గలు ముద్దెట్టుకున్నాను.
అత్ని ఉదేకమంతా ఆఖరి డ్రాపువరకూ నాలోకి దిగజారి పోవడంతో రెమ్మల మధ్య అంగం అంతకంతకూ ముడుచుకుపోతోంది. మొత్తం మూడురోజుల స్తాకు ఒకేసారి దింపేయడంవల్ల గిన్నె నిండిపోయింది. నాకు అయినా అవకపోయినా, అతను అవజేసుకున్న దానిని వదిలించుకోవాలిగా? లేవడానికి మన్స్కరించడంలేదు. లంగాతో తుడుచుకుందామంటే ఆ జిడ్డు మళ్ళీ నాకే అంటుకుంటుంది.
"నువ్వు మరో లుంగీ తీసుకొందూగాని, ఆ లుంగీతో తుడిచెయ్ బావా" అన్నాను.
పాపం మాట్లాడకుండా లేచి క్రింద పడున్న లుంగీ తెచ్చి తను ఒలకబోసిందంతా క్లీన్ చేశాడు. నేను తలగడమీదకు జరిగాను. తను వెనక గదిలోకి వెళ్ళాడు. నీళ్ళగది దూరంగా ఉంటుంది గనుక రాత్రుళ్ళు ఇటువంటి అవశిష్టాలేమైనా ఉంటే అక్కడే కటకటాల దగ్గర కానిచ్చేసి రెండు చెంబుల నీళ్ళు కొట్టేస్తుంటాం.
తడి వొళ్ళు తుడుచుకోకుండానే నా ప్రక్కలోకి చేరాడు. నేను ఇంకేమీ డిలే చేయకుండా అతని తొడల్లోకి చేయి దూరుస్తూ "నీ బలం... పూర్తిగా పిసికెయ్ బావా" అని ప్రక్కకి తిరిగాను. సెకండ్ షో స్టార్టయింది.
ఈ సారి మాత్రం పట్టుదలగా అణిచిపెట్టి కొట్టి నాచేత అయిందనిపించాడు. నేను వెనక్కెళ్ళి కడుక్కొని వచ్చేసరికి పెట్లోనుంచి తీసిన ఇస్త్రీ లుంగీ మడతలు విప్పుతూ, కుతి తీరినట్టేనా, ఇంకో షాటు కూడా వేయమంటావా?" అనడిగాడు.
అప్పటికే వళ్ళంతా చెమటెక్కిపోయింది. "ఇక చాల్లే బాబు" అని నా పక్కమీద నడుం వాల్చేశాను. తను ఓ సిగరెట్టు వెలిగించుకొని బయటకెళ్ళి పిల్లల ప్రక్కన ఒరిగాడు.
భావప్రాప్తి పొందినది ఒక్కసారే అయినా, మొత్తం మీద రెండు ఫిటింగులయ్యయేమో ఒళ్ళు బాగా అలసిపోయింది. పక్కమీదికిలా ఒరగడంతోనే కళ్ళమీదకి నిద్ర కమ్ముకొచ్చేసింది.
అలా ఎంతసేపు పడుకున్నానో తెలీదు.
చెవిలో నోరు పెట్టి "ఏయ్.. లేవ్వే" అని బావ జబ్బ పట్టుకు కుదపడంతో తృళ్ళిపడి కళ్ళు తెరిచాను. "ష్.. చప్పుడు చెయ్యకు" చూపుడువేలు పెదాలకడ్డంగా పెట్టి రహస్యంగా అన్నాడు. అసలే మంచి నిద్దట్లోంచి లేచానేమో భలే భయమేసిపోయింది. గబుక్కున లేచి కూర్చున్నాను. తను బయట్నుంచి నా పక్కమీదకొచ్చి కూర్చోవడం కూడా నేనెరగను. "ఏమయింది బావా?" వణికిపోతూ అడిగాను.
"ఆదిమూర్తి చిన్నాన్న కొడుకెవడో వచ్చాడు కదా, గాయత్రి వాడితో వేయించుకొంటున్నట్టుంది! ప్రక్క పోర్షన్ లోంచి దాని నవ్వులూ, గుసగుసలూ వినబడుతున్నాయ్!! అతి మెల్లగా చెప్పాడు.
నా చెవుల్ని నేనే నమ్మలేకపోయాను. "నిజంగానా?" నా గుండె ఎందుకో దడదడా కొట్టేసుకొంటోంది. నేనే ఏదో తప్పు చేసినట్టు నిలువునా వణికిపోయాను.
"నేనూ అలా నమ్మలేక జాగ్రత్తగా వెళ్ళి కిటికీలోంచి చూశాను. బట్టలన్నీ విప్పేసుకొని మంచం మీద పర్వతంలా పడుకొనుంది. వాడూ బేర్ బాడీతోనే ఉన్నాడు. దాని మీదకు ఒరిగి కూర్చుని అవి పట్టుకు పిసుకుతున్నాడు. మరి ఇదే మొదలో ఇంతకుముందేమైనా షోలు పడ్డాయో తెలీదు! లంజముండకి వంట్లో ఎంత కొవ్వుందో, అంతకు రెండింతలు కుతి కూడా వున్నట్టుంది. వాడి అంగాన్ని గుప్పిటతో పట్టుకుని ఆడిస్తోంది అదేదో పెద్ద పతివ్రత అన్నట్టు.

*** సమాప్తం ***

(Typed by Satish bro)

[Vikatakavi02]

గుమ్మడికాయలు

వేసవి వస్తోందంటేనే రెండు మూడేళ్ళనుంచి జనానికొకరకమైన బెంగ పట్టుకొంటొంది. పల్లెటూళ్ళల్లో ఉండే వాళ్ళకి మంచినీళ్ళ చెరువులూ, నూతులూ ఎండిపోతాయేమోనన్న బెంగా. పట్టణాల్లో ఉండేవాళ్ళకి పైపులు సరిగ్గా పడవేమోనన్న బెంగా ఎప్పుడూ వుంది. మరి ఈ కొత్త బెంగ ఏమిటయ్యా అంటే- కరెంటు కొరతకు సంబందించిన బెంగ.
దీనివల్ల పల్లెటూళ్ళు ఎలా ఎఫక్టవుతున్నాయోగాని పట్టణాలకైతే పగటిపూట కనీసం నాలుగ్గంటలూ రాత్రిపూట రెండుగంటలూ పూర్తిగా సప్లై నిలిపివేయడం జరుగుతుంటుంది. ఇదిగాక, ఇన్ని యూనిట్లకి మించి కాలిస్తే డబుల్ ది రేట్ అన్న హెచ్చరిక కూడా చేయబడుతుంది.
ఎలక్ట్రిసిటీ సప్లయికి కూడా ఇటువంటి రేషన్ పెట్టడం ఎందుకు జరుగుతోంది? అని ఆలోచించి యధార్ధ పరిస్థితిని అర్ధం చేసుకోడానికి ప్రయత్నించే వాళ్ళెంతమందుంటారు? చీకట్లో దీపాలు ఆర్పివేసుకోడానికీ, ఉక్కబోస్తున్నప్పుడు ఫేన్ ఆన్ చేసుకోడానికీ కూడా లేనిపోని ఆంక్షలేమిటని ప్రభుత్వాన్ని దుయ్యబట్టే ప్రభుద్దులు మాత్రం ప్రతిచోటా కనిపిస్తారు. ఎలక్ట్రిసిటీ బోర్డుమీదనే ఈ నిందనంతా మోపేసి తమ ఉక్రోషాన్ని వెళ్ళబోసుకునే వాళ్ళు కూడా లేకపోలేదు.
ఐతే-
ఈ వేసవిలో- ఆ లొకాలిటీలో సాయంత్రం ఆరున్నర గంటలనుంచి రాత్రి ఎనిమిదింటివరకూ పవర్ కట్ జరుగుతున్నందుకు ప్రతీ శనివారం ఓ కొబ్బరికాయ కొడతానని వెంకటేశ్వరస్వామికి నిండు మనసుతో మొక్కుకున్నాడు భుజంగరావ్...!
జేబులోంచి తీసే ప్రతి పైసానూ తూచి చూసి ఖర్చు చేసే మనిషి. ప్రతి శనివారం కొబ్బరికాయ నిమిత్తం రూపాయిపైగా ఖర్చు చేయడానికి నిర్ణయించుకున్నాడంటే డెఫినిట్ గా దీనిలో ఏదో కుంభకోణముందనే అనుకోవాలి.
అదీగాక సరిగ్గా వంట వండుకొనీ భోజనాలు చేసే టైముకి దీపాలు లేకుండా పోతున్నాయని అందరూ అఘోరిస్తుంటే, అతనొక్కడూ అది పెద్ద వరంలా భావించి చంకలు కొట్టుకోవడం ఇంకా గొప్ప సర్ప్రైజు కడూ!!
భుజంగానికిప్పుడు ముప్పైయేళ్ళు ఎగ్జాట్టుఘా ఆరేళ్ళ్ క్రితం అతనికి అగ్నిసాక్షిగా పెళ్ళయింది. ఐతే ఈ విషయం మాత్రం అతనెవరికీ చెప్పడు. చెబితే, నీ పెళ్ళామేదని అవతలివాళ్ళు టక్కున అడిగేస్తారని భయం. ఆ మాటకొస్తే తనకి పెళ్లయిందన్న విషయం తనే మర్చిపోయాడేమో అనుకోవచ్చు. ఆ పెళ్ళి వ్యవహారమంతా ఇప్పుడొక పీడకలగా ఫీలవుతుంటాడు తను.
ప్రేమా, గీమా అనకుండా పెద్దవాళ్ళు ఏరికోరి కుదిర్చిన పిల్ల మెడలోనే ఎంతో సంబరంగా మూడు ముళ్ళూ వేశాడు. మరి అది ఆ ముహూర్తబలమో, తన అర్ధాంగిగా వచ్చిన అమ్మాణీ లోపమో తెలియదు. శోభనమ్నాటి రాత్రినుంచే ఆ పిల్ల అతన్ని ఎదిరించి మాట్లాడ్డం మొదలెట్టింది. కొత్త మోజుగనుక సర్ధుకుపోవడానికి ప్రయత్నించాడు. అది ఆమె అలుసుగా తీసుకుని ఇంకా మీదెక్కిపోవడం మొదలెట్టింది.
డబ్బు విషయంలో మొదట్నుంచీ అతను కొంచెం జాగ్రత్తైన మనిషి. ఆమె దానికి సుద్దవ్యతిరేకం- చూసిన సినిమాయే నాలుగుసార్లు చూడ్డం, సినిమాల్లో చూపిన చీరలూ, నగల్లంటివి తనకీ కావాలని గొంతెమ్మ కోరికలు కోరడం చేస్తుండేది. తనకొచ్చే గుమస్తా జీతంతో అవన్నీ ఎక్కడ సమకూర్చగలదు తనూ? ఆ మాత చెబితే- ఛా నీలాంటి పిసినిగొట్టు మొగుడు దొరకడం నా ఖర్మ! అని నెత్తి బాదుకొంటూ శోకండాలు పెట్టేది అది. ఆమె అమాయకత్వమో, మూర్ఖత్వమో కూడా అంతుపట్టేది కాదు భుజంగానికి. అలాగే రెండేళ్ళు నెట్టుకొచ్చాడు. ఆమె వైఖరి ఏ మాత్రం మారలేదు.
అతనిలో సహనం చచ్చిపోయింది. తన మాటము కాదన్నప్పుడల్లా చావదన్నడం ప్రారంభించాడు. వాళ్ళ గొడవ ఆలకించిన ఇరుగు పొరుగువాళ్ళు కూడా అమ్మాణీనే మందలిస్తుండేవారు. కొంతమందయితే ఆ పిల్లకి చిన్న పిచ్చి ఉందేమో! అన్న సందేహాన్ని వెలిబుచ్చారు. అది భుజంగం చెవినబడి, ఒకసారామెను డాక్టరుకి చూపిద్దామనుకునేతలో మావగారు చక్కా వచ్చాడు. మొగుడు రోజూ తాగొచ్చి తనని చితక బాదుతున్నాడని అమ్మాణీ ఉత్తరం వ్రాసిందట.
ఆ పెద్దమనిషి ముందూ వెనకా ఆలోచించకుండా వచ్చీ రావడంతోటే అల్లుడి మీద అగ్గిఫైరైపోయాడు. దాంతో భుజంగానికీ చిర్రెత్తింది. "నీకూతురు నీకు అంతగా అబ్బురమైతే, తీసుకెళ్ళి నీ ఇంట్లోనే పెట్టుకో... ఇక్కడింకేమైనా వాగావంటే ఇద్దర్నీ మెడ పట్టుకొని బయటకు గెంటేస్తాను" అని ఇంటికప్పు లేచిపోయేలా అరిచాడు. దాంతో ఆ పెద్దమనిషి మరి నోరెత్తకుండా కూతుర్ని తీసుకొని పౌరుషంగా వెళ్ళిపోయాడు.
అంతే-
ఇప్ప్పటికి మూడేళ్ళుపైనయింది. భుజంగం అక్కడికి వెళ్ళినదీ లేదు. అమ్మాణీ ఇక్కడికి వచ్చినదీ లేదూ! ఏదో విధంగా ఈ భార్యా భర్తల్ని మళ్ళీ కలుపుదామని ఇరుపక్షాల పెద్దలూ నడుములు బిగించి ఏవో ప్రయత్నాలు చేశారుగానీ ఏవీ ఫలించలేదు. ప్రజలకి జడిసి తల్లీతండ్రీ ఎంతగానో నచ్చచెప్పబోతున్నా మొగుడి తాపులకి జడిసి అమ్మాణీ కాపురానికి రావడానికి ససేమిరా ఒప్పుకోవడంలేదు.
ఇటువంటి పరిస్థితిలో భుజంగానికి విశాఖపట్నం ట్రాన్స్ఫరొచ్చింది. ఇదీ తన మంచికే వచినట్టు ఫీలై జాయినింగు టైము కూడా వాడుకోకుండా డ్యుటీలో చేరిపోయాడు. అదృష్టశావత్తూ ఆఫీసుకు దగ్గరలోనే మకాంకి గది దొరికింది.
ఆ గది కుదుర్చుకోడానికి వెళ్ళినప్పుడు, అతను భార్యా సమేతంగా దిగబోతాడనుకొని ఇది ఒంటి ప్రాణికేగానీ జంటకు చాలదు నాయనా అని నవ్విందా ఇంటావిడ.
ఆమె పేరు వరలక్ష్మి. ఆవిడ మాటకి తను కూడా నవ్వుతూ నేను ఒంటి ప్రాణినేనండీ అనేశాడు భుజంగం. ఓ క్షణం అతని మొహంలోకి ఆశ్చర్యంగా చూసి "నీకింకా పెళ్ళికాలేదా నాయనా?" అనడిగిందావిడ. సమాధానం చెప్పడానికి నోరు పెగలక, ఏం చెప్పాలో తొచక తల అడ్డంగా ఆడించి ఊరుకున్నాడు తను.
అప్పట్నుంచీ ఏదైనా సంధర్భం వచ్చినప్పుడల్లా- "తల నెరిసిపోతేనేగానీ పెళ్ళి చేసుకోవేమిటయ్యా పంతులూ?" అని పరిహాసం చేస్తుంటుందావిడ. దానికింకేం మాట్లాడలేక ఆ టాపిక్ మార్చేయడానికి మరో సంగతేదో ఎత్తుకుంటాడు భుజంగం.
తన పనేమిటో తన లోకమేమిటో తనదేగాని, ఇతరుల విషయాల్లో అనవసరంగా జోక్యం చేసుకుని అధికంగా మాట్లాడే స్వభావం కాదు వరలక్ష్మిది. భగవంతుడు తమకి కలిగిస్తున్న దాంట్లో ఎదుటివాళ్ళకి చేతనైనంత సాయం చేద్దామనుకునే మనిషామె.
ఆవిడ మొగుడు వెల్డరు స్వంతంగా చిన్న వర్క్ షాప్ పెట్టుకున్నాడు. రాబడి బావుంది. తను అట్టే చదువుకోలేదు గనుక, తన ముగ్గురు కొడుకుల్నీ బాగా చదివించి పైకి తీసుకురావాలని అతని సంకల్పం. పిల్లలు కూడా తెలివైన వాళ్ళే పెద్దవాడు నైంత్ క్లాసు చదువుతున్నాడు. రెండోవాదు ఆరవ తరగతిలోకొచ్చాడు. ఆఖరువాడు రెండో తరగతి ఆ ముగ్గురి పిల్లలకీ భుజంగమంటే ఎంతో ఇష్టం. అంకుల్ అంకుల్ అంటూ ఎంతో అభిమానంగా తిరుగుతారు. ఆఫీసునుంచి వచ్చాక మళ్ళీ బయటకు వెళ్ళే పనుండదు భుజంగానికి. వీధిలోకి వెడితే ఏదొక లేనిపోని ఖర్చూ, కాళ్ళపీకుడూ అన్న ధోరణిలో ఆలోచిస్తాడు. అందుకని, సాయంత్రం పూటంతా ఆ కుర్రాళ్ళతోనే కాలక్షేపం చేసేస్తుంటాడు. ఇక భోజనానిక్కూడా ఎక్కడికీ వెళ్ళాల్సిన పన్లేదు. స్వయంపాకమే! కూర రెండు పూటలకీ కలిపి ఉదయమే తయారు చేసేస్తాడు. సాయంత్రం రావడంతోనే కాసిన్ని బియ్యం కడిగి స్టౌ మీద పడేస్తే పదినిముషాల్లో అన్నమైపోతుంది. ఇంక పనేముంటుంది?
"ఎలాగూ స్టౌ ముట్టిస్తావు గనుక సాయంత్రానికి వేరే ఇంత కూరేదో వండి పడేసుకుంటే వేడివేడిగా తినొచ్చు కదయ్యా పంతులూ?" అని, రెండు మూడు సార్లు పెద్దమనిషి తరహాగా సలహా ఇచ్చింది వరలక్ష్మి. దానికతను వినీ విననట్టూరుకోవడంతో మైంకా మాటెత్తడం మానేసిందామె. అయితే-
కూరా నారా లేకుండా ఏ మజ్జిగతోనో అతను కాలక్షేపం చేసేస్తున్నాడని అనుమానం కలిగినప్పుడల్లా తను వండిన దానిలో ఓ గిన్నెడు కూర తీసి పిల్లలతో పంపిచడమో స్వయంగా తనే తీసుకెళ్ళి అందివ్వడమో చేస్తుంటుంది. ఇదంతా అతని ఒంటరి జీవితం పట్ల సానుభూతేగాని లోపల మరో ఉద్దేశ్యం ఉండిగాదు.
ఆ మాటకొస్తే! జూలపాలమ్మ విషయంలో ఇంకా చాలా ఉదారంగా ఉంటుంది తను. వరలక్ష్మికి ఆవిడ దూరపు బంధువు. కొంచెం బీద స్థితిలో ఉన్న కుటుంబం వాళ్ళది. మొగుడు ఏదో బట్టల షాపులో సేల్సుమాన్ గా పంచేస్తున్నాడు. అతను తెచ్చేది మహా అయితే నూట ఏభై ఉండొచ్చు. ఈ రోజుల్లో ఆ జీతమేపాటిది? వేడ్నీళ్ళకి చన్నీళ్ళుగా ఉంటుందని (ఇంకా పిల్లా పీతా లేదుగనుక) తీరిక వేళల్లో కాయితం సంచులు తయారుచేసి అమ్ముతూ నాలుగు రాళ్ళు సంపాదిస్తోంది జూలపాలమ్మ.
వరలక్ష్మికి, జూలపాలమ్మ ఆర్ధిక స్థితిపట్ల అంతో ఇంతో సానుభూతి ఉంది. తన ఇంట్లో చేసుకున్న ఏ వంటకమైనా ఆమెకి పెట్టడం, ఆపూట వండిన కూరా, పులుసూ లాంటివి ఇవ్వడం, అవసరమున్నప్పుడు రూపాయి, అర్ధా సర్ధుబాటు చేయడం ఇత్యాడి సహాయాలెన్నో చేస్తుంటుంది. జూలపాలమ్మ కూడా ఇక్కడ నుంచి ఏదొకటి మోసుకుపోవడానికొచ్చినట్టుగాకుండా బియ్యం ఏరడమనీ, పప్పురుబ్బడమనీ, చేసిపెడుతుంది. ఇంటి పనుల్లో సాయం చేయడానికి వరలక్ష్మికి ఆడపిల్లలు లేరుగనుక, జూలపాలమ్మ అప్పుడప్పుడూ వచ్చి అలా చిన్నపనికీ, పెద్దపనికీ సాయపడుతుండడం, ఆమెకెంతో రిలీఫ్గా వుంటుంది.
సంచులు కట్టడానికి పాత కాగితాలు కొనడం కోసం వరలక్ష్మి దగ్గర ఓ ఐదు రూపాయిలు చేబదులు తీసుకెడదామని వచ్చింది జూలపాలమ్మ ఒకరోజు.
దురదృష్టవశాత్తూ, ఆవేళకి, వరలక్ష్మి దగ్గర కూడా డబ్బులేదు. ఏం చేయడానికీ తోచక దిగులుగా కూర్చొంది జూలపాలమ్మ. అంతలోనే ఆఫీసునుండి తిరిగొచ్చాడు భుజంగం. పోనీ ఈ సారికి మన పంతుల్ని అడిగి చూడకూడదూ? అని యధాలాపంగా నవ్వుతూ అంది వరలక్ష్మి. అప్పటికతనా గదిలో చేరి మూడు నెలలవుతోంది. ఎలా లేదన్నా వారానికి మూడు నాలుగు రోజులు జూలపాలమ్మ అక్కడికి విధిగా వస్తుంటుంది గనుక, ఆ ఇద్దరికీ అంతో ఇంతో పరిచయం కూడా ఏర్పడింది. అయితే, ఎప్పుడేం మాట్లాడుకున్నా వరలక్ష్మి సమక్షంలోనేగాని విడిగా మాట్లాడుకునే సంధర్భం ఎప్పుడూ రాలేదు. అందుచేతనే ఆవిడా మాటనడంతోనే గమ్మున సిగ్గు పడిపోయింది జూలపాలమ్మ. భుజంగానికి ఆ సంగతేదో అర్ధం కాక, మామూలుగా ఏ సినిమా గొడవో అయ్యుండొచ్చునన్న ధోరణిలో తాళం తీయబోతున్న వాడల్లా గబుక్కున వెనక్కు తిరిగి "ఏమిటండీ అక్కయ్యగారూ?" అనడిగాడు.
వరలక్ష్మి నవ్వుతూనే విషయం చెప్పింది. వెంటనే జూలపాలమ్మ వైపు చూశాడు. అప్పటిదాకా గుమ్మ్మం ప్రక్కన గోడకి జారబడి కూర్చున్నదల్లా తువ్వున లేచి నిలబడి "అవునండీ... రెండు మూడు రోజుల్లో మళ్ళీ అప్పు తీర్చేస్తాను" అంది సిగ్గుపడుతూ. అసలీ విషయం తనంత తానే డైరక్టుగా ఆడిగుంటే అతని సమాధానమెలా వుండేదో మరి ముందుగా వరలక్ష్మి కలగజేసుకొని చెప్పడం వలన దానికేముందండీ! మీకు తోచినపుడే ఇవ్వండి అని నవ్వుతూ అక్కడికక్కడే జేబులోంచి కాయితం తీసి అందించాడు. అదామె అబ్బురంగా తీసుకోవడంలో ఒకరి వేళ్ళొకరికి మృదువుగా తగిలాయి. ఆ స్పర్శ, జూలపాలమ్మలో ఏదైనా సంచలనాన్ని కలిగించిందేమో తెలియదుగాని, భుజంగం మాట్రం తలక్రిందులైపోయాడు.
అసలు పెళ్ళంటూ జరగకుండా ఇప్పటిదాకా బ్రహ్మచారిగానే ఉంటే, పరిస్థితి ఎలా ఉండేదోగానీ, వివాహమై కొంత కాలం దాంపత్య జీవితాన్ని చవిచూసి, ఈ నాడిలా కఠిన భ్రమచర్యాన్ని పాటించవలసిన పరిస్థితి రావడం ఎవరికైనా బాధాకరంగానే ఉంటుంది మరి.
పగలు ఎలా పోట్లాడినా, రాత్రి పక్కమీదకు చేరేసరికి మాత్రం ఎంతో సరదాగా సహకరిస్తూ పనిచేయించుకునేది అమ్మణీ... ఆమెతో గడిపిన ఆ మధుర ఘడియలు మరచిపోదామన్నా మరపురావడంలేదు. ఆమెకి అంత అందాన్నిచ్చిన భగవంతుడు, ఆ పనికిమాలిన మూర్ఖత్వాన్ని ఎందుకు పెట్టాడా? అని అప్పుడప్పుడూ అదేపనిగా ఆలోచిస్తుంటాడు భుజంగం. అంతలోనే, మళ్ళీ విరక్తిభావం కలిగిపోయి ఛా! ఇంకా దానిగురించాలోచించడమేమిటీ! అని గొణుక్కుంటాడు.
కాని, దానివల్ల లోపల దహించివేస్తున్న మదనతాపం చల్లారుతుందా?
పోనీ- ముందు మునుపూ ఏదైనా ఎడ్వెంచర్ చేసుంటే, అమ్మాణీ వెళ్ళిపోయినా ఎదో విధంగా ఎక్కడో ఒక పిట్టను పట్టి పబ్బం గడుపుకునేవాడు. ఆ అనుభవం కూడా లేదు. ఇప్పుడు కొత్తగా ఎవరికైనా వలవేద్దామన్నా ఆ పట్టూ తెలియొద్దూ?
రోజురోజుకీ రగులుతున్న కోరికను జయించలేక అప్పుడప్పుడూ హస్తప్రయోగం చేసుకోవడం మొదలెట్టాడు. కొంతకాలానికి. దానివల్ల కూడా ఆశించినంత సుఖం అందక, ఎంతో ధైర్యం చేసి నిరోధ్ ఒకటి కొనుక్కుని ముండ దగ్గరకి వెళ్ళాడు. ఇది జరిగి చాలాకాలమైంది. చెయ్యక చెయ్యక ఆనాడంత సాహసం చేస్తే, పని మధ్యలో నిరోధ్ పిట్లిపోయింది. ఏదైనా రోగం అంటుకుందేమోనని మహా హడలిపోయాడు. కాని, అదృష్టవశాత్తూ అటువంటిదేమీ కలుగలేదు. ఇంకెప్పుడూ ఇట్లాంటి తప్పుడు తిరుగుళ్ళు తిరగకూడదని గట్టిగా రెండు చెంపలూ వాయించుకున్నాడు. అంతే- ఆనాటి నుంచి ఈనాటిదాకా మళ్ళీ ఆడ స్పర్శ ఎలాంటిదో ఎరుగడు తను.
జూలపాలమ్మ మునివేళ్ళ స్పర్శ అతనిలో నిద్రాణమైయున్న కోర్కెల్ని వెన్నుతట్టింది. అమాంతంగా ఆమె పట్ల విపరీతమైన గ్లామరు ఏర్పడిపోయింది. ఇంచుమించు అర్ధరాత్రివరకూ ఆమె గురించి ఆలోచించి, వేడెక్కిన వళ్ళు చల్లార్చుకోడానికి కుడిచేతిని ఉపయోగించక తప్పలేదు.
జూలపాలమ్మకిప్పుడు ఇరవైఎనిమిదేళ్ళు. చాయ నలుపైనా చేవగల ఒళ్ళామెది. ఇంకా పిల్లలు కూడా పుట్టలేదేమో వంపులన్నీ చెక్కు చెదరకుండా ఉన్నాయి. అందం విషయంలో అమ్మణీతో పోల్చే పనిలేదుగాని, అవుసరం తీర్చుకోడానికి మాత్రం అద్భుతంగా పనికొస్తుంది. ఆ చూపులు కూడా అదోమాదిరిగా, కవ్విస్తున్నట్టే ఉంటాయి. అతనిపట్ల ఓ విధమైన ఇది ఉన్నదానిలాగానే అవుపిస్తుంది. దానికితోడు ఇప్పుడు చిన్న సాయం కూడా చేశాడాయే!
నాలుగోనాడు నోటు పట్టుకొచ్చింది జూలపాలమ్మ... "అవుసరానికి దేవుడిలా ఆదుకున్నారు. ఇదుగోనండీ-" అంటూ వరలక్ష్మి సమక్షంలోనే ఐదు రూపాయిలూ తిరిగిచ్చివేసింది. ఈసారి కావాలనే ఆమె వేళ్ళను తాకాడు భుజంగం. వళ్ళు జలదించినట్లుగా అనిపించింది. ఓరగా మొహంలోకి చూశాడు. సిగ్గుగా నవ్వుతోంది. ఆ నవ్వునెలా అర్ధం చేసుకోవాలో అర్ధం కాలేదు. తనకి వరలక్ష్మి అక్కడే ఉందన్న విషయం గమ్మున గుర్తొచ్చి చటుక్కున దృష్టి మరల్చేసుకొని తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
అయినా మనసటే లాగుతోంది. వారపత్రికను అడ్డం పెట్టుకొని, కిటికీలోంచి దుర్భిణీ వేయడం ప్రారంభించాడు. అట్నుంచి కూడా అప్పుడప్పుడూ చూపు కలుస్తోంది. నరాలు పురేసుకుపోతున్నాయి భుజంగానికి. ఆరాత్రి బొత్తిగా నిద్రపట్టలేదు. కుడిచేతికి రెండుసార్లు పని తగిలింది.
ఆ మర్నాడు శనివారం. అతనికి ఆఫ్ డే. భోజనం చేసి పక్క మీద నడుం వాల్చాడు. క్రిందటి రాత్రి సమంగా నిద్ర లేదేమో, వెంటనే రెప్పలు మూతలు పడిపోయాయి కానీ, ఇంకా పూర్తిగా మాగన్ను పట్టలేదు.
జూలపాలమ్మ గొంతు వినిపించింది. "ఎండ పోతుందేమో! ముందు బట్టలు పిండి ఆరేసి, ఆ తర్వాతే పప్పు రుబ్బుతాను నువ్వు పడుకో పిన్నీ" అంటోంది.
తువ్వున లేచి కూర్చున్నాడు భుజంగం.
వారంలో ఏరోజు వచ్చినా ఏ రోజు రాకపోయినా శనివారం మాత్రం అక్కడికి విధిగా వస్తుంటుంది జూలపాలమ్మ. వరలక్ష్మి శనివారం చాలా నిష్టగా చేస్తుంది. ఒంటిపూట భోజనం, రాత్రికి ఇడ్లీయో, మినపరొట్టో వేసుకుంటుంది. అయితే అందుకు పప్పురుబ్బే డ్యూటీ జూలపాలమ్మది. సాయంకాలం ఇద్దరూ కల్సి వెంకటేశ్వరస్వామి ఆలయానికెళ్ళి వస్తారు. ఇదక్కడ రొటీన్ గా జరిగే వ్యవహారం. టైము చూశాడు భుజంగం. పావుతక్కువ రెండయింది. వడగాలి చెవులకి వెచ్చగా తగుల్తోంది. ఇంత ఎండలో వచ్చేసిందేవిటి చెప్మా అనుకొంటూ వెళ్ళి కిటికీలోంచి చూశాడు. నూతి పళ్లెం దగ్గర కూర్చుని, ఆ ఉదయం వరలక్ష్మి విడిచేసిన బట్టలు గుంజుతోంది జూలపాలమ్మ. తన చీర తడిచిపోకుండా ముందరివైపు ఎగదోపుకొని కూర్చున్నట్టుంది. మోకాళ్ళు కొనంతవరకూ తొడలూ బేర్ గా కనిపిస్తున్నాయి. ఎండ పొడలో కూర్చున్న మూలాన మొహమంతా చెమట పట్టేసింది. పయిట, భుజం జారింది. జాకెట్టుకి పై బటను లేదో, ఊడిపోయిందోగాని, ఆ రెండూ మొత్తానికి చక్కగా కంపిస్తున్నాయి. అది కూడా, ఆ బట్టలు గుంజడంలో చేతులెంత వేగంగా కదుల్తున్నాయో అవీ అలానే ఊగిసలాడుతున్నాయి. ఇమ్మీడియట్ గా నూట ఇరవై డిగ్రీల కోణంలో లేచిందతని ఉద్రేకం.
ఇందాక వినిపించిన జూలపాలమ్మ డైలాగునుబట్టి వరలక్ష్మి నిద్రపోతూ ఉండాలి. తెల్లవారుజామున నాలుగున్నరకి లేచి ఇంటెడు పనీ తనే చక్కబెట్టుకోవటం వల్ల వళ్ళు అలసి మధ్యాహ్నం పూట ఓ గంట నడుం వాల్చడం అలవాటే ఆమెకి. జూలపాలమ్మతో డీలింగు పెట్టుకోదలుచుకుంటే ఇంతకన్నా మంచి చాన్సు దొరకదనుకున్నాడు భుజంగం. లోపల ఏమిటో భయం భయంగా ఉంది. సన్నగా దగ్గాడు. గిరుక్కున తల తిప్పి చూసిందామె. ఎం చెయ్యాలో పాలుపోక వెకిలిగా నవ్వేడు. ఆమె అధరాల మీద కూడా ధరహాసం విరిసింది. కాని, అంతలోనే ఓసారి క్రిదికి చూసుకుని ఆ రుబ్బు చేత్తోనే గమ్మున పయిట సర్దేసుకుంది. మేఘం కమ్మేసిన చంద్రుడిలా అయిపోయింది భుజంగం మొహం. తల దించేసుకుని యధాప్రకారంగా తన పని చేసేసుకొంటుందామె.
చూస్తూ చూస్తూ కేసు వదలబుద్ది కావడంలేదు! భుజంగానికి అలాగని ముందుకు ప్రొసీడవడనికి ధర్యమూ చాలడం లేదు! పది నుఇముషాలపాటు శ్లేష్మంలో పడ్డ ఈగలా కొట్టుకుందతని మనస్సు ఈలోగా. జూలపాలమ్మ దృష్టి రెండు మూడు సార్లయినా ఇటు పడి ఉంటుంది. దాని వల్లనే అతనిలో కొంచెం సంచలనం కలిగింది.
తలుపు తీసి బయటికొచ్చాడు. అది గమనించి మోకాళ్ళ మీదకి చీరలాక్కొందామె. "మంచి ఎండలో వచ్చారూ?" నూతిగట్టుకి జారబడుతూ అన్నాడు. ఆమె మాట్లాడలేదు. ఓసారి తన మొహంలొకి చూసి సన్నగా నవ్వి ఊరుకుంది. "వరలక్ష్మిగారు పడుకున్నారాండీ?" అంటూ కొద్దిగా ఆమెవైపుకి జరిగాడు. ఔనన్నట్ట్లు తలూపుతూ లేచి నిలబడింది. ఆ లేవడంలో పయిట మళ్ళీ స్థానం తప్పింది.
తాటికాయల్ని బోలిన ఆమె బంతుల బింకాల్ని క్లొజప్లో చూడ్డంతోనే ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు తేలేసి నోరెళ్ళబెట్టాడు తను.
"ఏమిటలా వింతగా చూస్తున్నారూ?" కవ్వింపుగా నవ్వుతూ నిర్లక్ష్యంగా పయిట సవరించుకుంది జూలపాలమ్మ. ఆ నవ్వు అతన్ని మరింత వెర్రెక్కించింది. "నా మాట విని మీరు త్వరగా పెళ్ళి చేసేసుకోండి సార్! అటు పొద్దున్నా సాయంత్రం వంట బాఢా తగ్గుతుందీ! ఇటు హాయిగా..." అని వాక్యాన్ని పూర్తి చేయకుండా నానిచేసింది. జూలపాలమ్మ. "ఊఁ..! ఆ చెప్పదలుచుకున్నదేదో పూర్తిగా చెప్పేయండీ!" భుజంగం కొద్దిగా ఉత్సాహాన్ని పుంజుకున్నాడు. "నేను చెప్పకపోతే మీకు తెలియదంటారా?"
"ఎలా తెలుస్తుందీ?"
"అబ్బా! పాపం, మీరు చిన్నపాపాయి కదూ- అందుకూ!"
"పాపాయిని కాదుగానీ..."
"ఔనౌను- నోట్లో వేలుపెట్టినా కరవలేని అమాయకులు!"
"వెటకారమెందుకులెండి ఒకసారి పెట్టిచూస్తే మీకే నిజం తెలుస్తుంది. ఇక్కడింకెవరూ లేరు కూడానూ!"
ఆ మాటలకి జూలపాలమ్మలో సిగ్గావహించి అవాక్కుగా ఉండిపోయింది.
"కావాలంటే నీళ్ళు నేను తోడిపెడతాను. ఆ తాడు నాకిచ్చి మీరా మాటేదో చెప్పండి" అంటూ బాగా దగ్గరగా వెళ్ళి చొరవగా చేద తాడు లాక్కున్నాడు.
అతని ప్రవర్తన ఆమెకి మహాశ్చర్యంగా వుంది. ప్రక్కకి తప్పుకోవాలన్న విషయం కూడా మర్చిపోయి అక్కడే అచేతనంగా నిలబడిపోయింది. ఈ లోగా ఓ బొక్కెన తోడి ప్లాస్టిక్ బకెట్ లో కుమ్మరించాడు తను. "పిన్ని వచ్చి చూసిందంటే బావుండదు...!" మెల్లగా నసిగింది. ఆ కళ్ళలో సిగ్గు చాయలు కనిపిస్తున్నాయి.
భుజంగం ఆ అవకాశాన్ని వదులుకోలేదు. "ఆవిడ చూడకపోతే బాగానే వుంటుందంటారా?" అని ఠక్కున అడిగేసి, దానికి మళ్ళీ ఆమె నుంచి సమాధానం వచ్చేలోగా తనే అందుకొని "అలా అయితే నా గదిలోకి వెళ్ళిపోదాం- రండి" అన్నాడు.
"ఎందుకూ??" షాక్ తిన్నట్టు చూసింది జూలపాలమ్మ. "నేను చెప్పకపోతే- మీకు తెలియదంటారా?" వ్యంగ్యంగా ఆమె ప్రశ్నను ఆమెకే అప్పగిస్తూ మోచేత్తో జాకెట్టు మీద పొడిచాడు. ఆ స్పర్శకామె షాక్ తింది. అయితే అక్కడ్నుంచి మాట్రం కదలలేదు. భుజంగం హృదయం విజయోస్తాహంతో ఉప్పొంగిపోయింది. నూతిలో వేసిన బొక్కెనను రెండు బారల్లో పైకి లాగిపడేసి "రండి వెడదాం" అంటూ చేయి పట్టుకున్నాడు. భీత హరిణిలా చూస్తూ పట్టు విడిపించుకోబోయిందామె. "ప్లీజ్! సరిగ్గా పదంటే పది నిముషాలు!! కాదనకండి?" సన్నగా గొణుగుతూ ఆశగా చూశాడు. మేకపోతు గాంభీర్యంతో మాటలంటే ఆడేస్తున్నాడు గానీ కాళ్ళూ చేతులూ గజగజ వణికిపోతున్నాయి తనకి.

To be continued... (typed by Satish bro)

[Vikatakavi02]

గుమ్మడికాయలు
(తరువాయి భాగం)

"మీ గదిలోకొద్దండీ- ఇటు వెడదాం-" కళ్ళతో నీటిగదిని చూపించిందామె.
ఇంతింత కళ్ళు చేసుకొని ఒకే ఒక్క క్షణం ఆమె మొహంలోకి సమ్మోహనంగా చూసి, మరుక్షణంలో నడుం మీద చెయ్యి వేసి ఆమె చెప్పిన వైపుకే నడిపించి తీసుకెళ్ళిపోయాడు తను.
పైన ఆస్బెస్టాస్ రేకులు వేయడం వలన ఆ నీళ్ళ గది ఎంత వేడిగా ఉండాలో అంత వేడిగానూ ఉంది. అయితే- వాళ్ళు కూడా అంతకన్నా వేడిమీదున్నారు గనుక ఆ విషయమే పట్టించుకోలేదు! లోపల అడుగు పెట్టడంతోటే అర్జంటుగా ఆమె భుజం మీద నుంచి పయిట లాగిపడేసి, జాకెట్టు మీద నుంచే రెండు రొమ్ములూ అందుకుని పిసికేశాడు భుజంగం. ఆ కంగారు చూసి నవ్వాపుకోలేకపోయింది జూలపాలమ్మ.
"ఇన్ని రోజులూ ఏమీ ఎరగని నంగనాచిలా వుండి ఇవ్వాళ ఒక్కసారే ఇలా విజృంభించేశారేమిటి తమరూ?" వెటకారంగా సాగదీసుకొంటూ జాకెట్టు గుండీలు విప్పేసింది.
ఎంతైనా వరలక్ష్మిగారి ఇష్టసఖివి కదా! ఏదైనా చేస్తే ఎటుతిరిగెటొస్తుందోనన్న భయం చొప్పున ఊరుకునేవాణ్ణి. ఇవ్వాళ నిగ్రహం తప్పిపోయింది. తెగించేశాను" అని మరింకేమీ అడగడానికి సావకాశమివ్వకుండా ఆమె అధరాలని తన పెదాలతో సీలు వేసేశాడు.
రెండు నిముషాలపాటతని వేడి ముద్దుల జోరు ఊపిరిసలపనివ్వలేదామెకి. మొహమంతా ఎంగిలి చేసి పారేశాక మెడ మీదనుంచి భుజాల పైకి దిగాయ్ అతని అధరాలు. ఆ బట్టలు పిండి ఆరేశాక పప్పు కూడా రుబ్బాలి. పిన్ని లేస్తుందో ఏమిటో?" పురేసుకుపోయిన్న అతని నరాలపుట్ట, తన చీర కుచ్చెళ్ళకి గట్టిగా వత్తుకొంటున్నందువల్ల కలుగుతోన్న ఉల్లాసాన్ని దాచుకోడానికి ప్రయత్నిస్తూ గోముగా గొణిగింది జూలపాలమ్మ. ఆ మాటతో తనకేం నిమిత్తం లేనట్టూరుకున్నాడు భుజంగం. తను గదువు పెట్టిన పది నిముషాల్లోనూ అప్పుడే ఐదు నిముషాలు గతించిపోయినట్టు కూడా తెలియదతనికి.
"ఈ కితకితలు భరించలేకపోతున్నాను. ఆ ముద్దుల్లు మానేసి ముచ్చిక చప్పరించు. పాలు మాత్రం రావు సుమీ!" అతని మెడ చుట్టూ చేయి మెలేసి తన ఎదకి హత్తుకుంటూ కొంటెగా నవ్వింది తను. గమ్మున అమ్మాణీ గుర్తొచ్చిందతనికి ఆమె పొంగులు మరీ ఇంత సూపర్ సైజు కాదు. తన చేతులకి సమంగా అమరేవి. వాటినిలా ముట్టీ ముట్టడంతోనే ఆమెలో విపరీతమైన వేడి పుట్టుకొచ్చేది. అతని చేతుల మీద తన చేతులేసి నొక్కుకుంటూ పిచ్చిగా పిసికించుకునేది. ముచ్చికని పెదాల మధ్య పెట్టుకుని చీకుదామనుకుంటే, అలా కాదని మొత్తం రొమ్మునంతా నోట్లో కుక్కి కరిచేయండి బాగా కరిచేయంది అనరిచేది.
"అబ్బా! మండిపోతున్నాయ్! చప్పరించమని అడిగినందుకు శిక్షలగుంది! అమ్మోయ్!!" బేలగా అరచింది జూలపాలమ్మ. తను ఎవరితో ఇదవుతున్నదీ గుర్తొచ్చి, ఈసారామె మొహంలోకి చూసాడు భుజంగం. అప్పటిదాకా అతని నడుమును పట్టుకున్న చేతిని మెల్లగా క్రిందికి పోనిస్తూ "ఆలస్యమైపోతుంది ఇక వెళ్ళిపోదాం!" చిన్నగా అంది.
"ఊఁ..! అసల్ది చేసుకోకుండానే?"
"............"
"ఇంకా సిగ్గేనా? ఇలా చూడు!"
"............"
"ఎప్పుడెప్పుడా అని నాకూ ఎంతో కంగారుగా ఉంది చీర పైకెత్తు"
"ఊఁహుఁ.. అది మీ పనే"
అతను వాదించలేదు. రెండు గుప్పెళ్ళతోనూ పట్టుకుని అంచులు పైకెగలాగేశాడు. అతని కళ్ళల్లోకి ఓరగా చూస్తూ కాళ్ళు దగ్గర సాకూడదీసుకొంది తను. "ఇదిలా పట్టుకో" మీదికెత్తిన చీర చెంగుల్ల్ని ఆమె చేతికందించి, క్రిందికి దృష్టి సారించాడు భుజంగం. అమ్మాణీ తెలుపును చూడ్డానికి అలవాటుపడిన ఆ కళ్ళకి, జూలపాలమ్మ నల్ల తొడల్లో ఓ విషిష్టమైన ఆకర్షణ కనిపించింది. మునివేళ్ళతో వాటి నునుపుని టెస్ట్ చేస్తూ కొద్దిగా వంగి చూశాడు. సిగ్గుతో బిక్కచచ్చిపోయిందామె. తన మందనమందిరానికి దృష్టి తగిలిపోతుందేమో అన్నంత ఆత్రుతతో అక్కFఅ అరచెయ్యి మూతేసింది.
మురిపంతో ఆ చేతిమీదే ఓ ముద్దు పెట్టుకున్ మెల్లగా ఆ అడ్డు తొలగించాడు తను.
"ఊఁ... ఏమిటా చిలిపితనం? త్వరగా తెముల్చుకుపోదాం రండి?"
ఆ మాటలతని చెవుల్లో పడనేలేదు. రెండు రెమ్మల మీదా బొటనవేళ్ళు నొక్కిపట్టి విడదీసి చూస్తున్నానన్నాడు. పగులు విశాలమై బొట్టీం పొడుచుకొచ్చింది. ఇది చూడ్డానికే ఎన్నాళ్ళనుంచో తపించి పోతున్నాడు. ఉప్పెనలా పొంగిన ఉద్రేకానికి నిదర్శనంగా 'చుప్' మంటూ శబ్ధం చేశాయ్ అతని అధరాలు.
"ఛ! ఛ! ఛా!! ఇదేం పిచ్చిపనీ??"
విస్మయంతో, సిగ్గుతో మనిషి వంకర్లు తిరిగిపోతూ క్రిందికి చూసింది జూలపాలమ్మ. మొహం కనిపిస్తేగా? తలలోకి వేళ్ళు దూర్చి తన్మయత్వంతో తనకేసి వత్తుకుంటూ "చాలండీ పైకి లేవండీ" అంటూ గారాలు తీసింది. అంతట్లోనే లేచిపోతే అతని ఆవేశానికర్ధమేముందీ? నల్లగా ఎత్తుగా పెరిగున్న రెమ్మల్ని పెదాలతో పీల్చి పీల్చి వదిలేశాడు. 'హమ్మయ్య!' అని ఊపిరి తిప్పుకొంది జూలపాలమ్మ కానీ, అంతలోనే సురుక్కున గుచ్చుకొందతని నాలుక-
"హేయ్! ఇదెక్కడి చిత్రం బాబోయ్! ప్రాణం జిల్లార్చుకుపోతుంది- అబ్బా! ఏవండీ లోపలకంటా పోనివ్వండీ... ఏమిటో? ఆ పని చేయకుండానే- ఇలాగే అయిపోతుందేమో నాకు! ఆఁ-హాఁ...!!" తాపాన్ని తమాయించుకోలేక నోటికెలావస్తే అలా అనేస్తోంది!
ఆ ఆవేశం చూసి భుజంగానికి తెగ ఆశ్చర్యమేసింది. ఆమె తొడల్లోనుంచి తల పైకెత్తి చూశాడు. సన్నగా నవ్వుతూ పైకి లేవమన్నట్టు కళ్ళతోనే సంజ్ఞ చేసిందామె. లేచి చంకల క్రిందినుంచి రెండు చేతులూదూచి ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
"తమరు చేసినపని నాకేమీ నచ్చలేదు..." మునివేళ్ళతో అతని తడి మూతి తుడిచింది. "ఊఁహుఁ?" అంటూ తన నడుము మీదున్న ఆమె రెండో చేతిని లుంగీ మీద నొక్కుకుని "నాకు నచ్చింది గనుక చేశాను. కావాలంటే నువ్వు ఇప్పుడు నీకు నచ్చిన పని చెయ్యొచ్చు!" అన్నాడు.
జూలపాలమ్మకి అతని ఆంతర్యం అర్ధమైంది. ముసిముసిగా నవ్వుతూ లుంగీలోకి చెయ్యి పోనిచ్చి అతని మగతనాన్ని ఆశగా అందుకొంది. ఇనుపగొట్టంలా గట్టిగా గుండ్రంగా ఉన్నాడు. పిడికిలి నిండిపోయిన ఆ కండరాల్ని కసికొద్దీ నొక్కుతూ "పడుకొని చేసుకుందాం?" అందామె భుజంగం ఆశ్చర్యంగా కనుబొమలెగరేసి "ఇక్కడా! ఎలా పడుకుంటావు?" అనడిగాడు. ఆ ప్రశ్నకి, కొంటె కోణంగిలా చూస్తూ కిలకిల నవ్వి "నేలంతా పొడిగానే ఉందిగా! ఇదే మన మంచమనుకొని వెల్లకిలా కాళ్ళారజాపుకొని తొంగుంటాను. ఏఁ! మోకాళ్ళు కొట్టుకుపోతాయని తమరికి భయంగా ఉందా?" అని ఎదురు ప్రశ్న వేసింది. ఆ చిలిపి మాటలతనికి గిలిగింతలు పెట్టినట్టనిపించాయ్. "నా మోకాళ్ళూ నీ వీపుకన్నా ఎక్కువేం కాదులే- పడుకో" అంటూ కౌగిలి సడలించాడు.
చీరంతా నడుం పైకి ఎగలాక్కొని, అక్షరాలా తను చెప్పినట్టే కాళ్ళు చెరోపక్కా చాపేసి వెల్లకిలా పడుకొంది జూలపాలమ్మ. నల్ల స్తంబాల్లా నిగనిగలాడుతోన్న ఆ తొడలవంక కైపుగా చూస్తూ లుంగీ ఊడలాగేసుకొని వబ్బిడిగా మోకాళ్ళ మీదికి ఒరిగాడు భుజంగం.
అరక్షణం కూడా ఆలస్యం చేయ్యలేదామె. "ఈ స్థలం ఎటువంటిదైనా, మనకిది మొట్టమొదటి ఫిటింగు కనుక ఈ పద్దతే తృప్తిగా ఉంటుంది ఔనా?" తన రెమ్మల మధ్య అతని ఆయుధాన్ని నిలువునా రాపాడించుకొంటూ గోముగా అడిగింది. యాంత్రికంగా బుర్రూపేడు భుజంగం. ఇదివర్కట్నుంచీ నా మీద మీకు మనసుందన్న మాట ఎంతవరకూ నిజమో నాకు తెలియదు. నాకు మాత్రం, ఒడుపుగా ఒక్కసారైనా మీతో ఒత్తించుకోవాలన్న ఉబలాటం మీరీ గదిలోకి చేరినప్పట్నుంచీ ఉంది. కాని మరీ ఆడదాన్ని గనుక నా అంతట నేను బయట పడ్లేక నీరు ముందుకొచ్చేదాకా నిబ్బరించుకోవాల్సొచ్చింది. ఊఁ.. తోసెయ్యండి! ఇన్నాళ్ళ కరువు తీరిపోయేలా కసుక్కున తోసెయ్యండి!" ఆశగా అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ చెరువంత మొత్తని చివాల్న పైకెత్తిపెట్టింది.
కట్టుకున్న కళత్రం దూరమై, ఏళ్ళ తరబడి ఆడగాలి కోసం అలమటిస్తోన్న ఏ మగవాడికైనా అటువంటి తరుణంలో వేయి ఏనుగుల బలమొస్తుందంటే అతిశయోక్తి కాదేమో!
జూలపాలమ్మకి కరువు తీరిపోవడమే కాదు వళ్ళంతా నజ్జు నజ్జయిపోయింది. చెవి దగ్గర నోరు పెట్టి ముద్దుగా అతను పిలిచేదాకా కళ్ళు కూడా విప్పలేదు. ఆ వెంటనే సిగ్గు ముంచుకొచ్చి రెండు చేతుల్లోనూ మొహం దాచేసుకొంది. సగర్వంగా నవ్వుకుంటూ, ఆ వేగం తగ్గక, ఇంకా ఎగసెగసి పడుతోన్న ఆమె స్తనాల మధ్య చుంబించాడు భుజంగం.
మరో రెండు నిముషాలకి ఇద్దరి అలసటా తగ్గింది. ఒకరి తరువాత ఒకరు లేచారు. అతను ఒలగబోసిన ఉష్ణం ఆమె గిన్నె నిండిపోయి ఇరుతొడల మీదా ధారలుకట్టింది. "అలా ఎందుకు చూసుకుంటావులే, నేకడిగేస్తాను రా" అని నవ్వేడు భుజంగం. ఆమె వద్దంది. వినిపించుకోకుండా చెంబుతో నీళ్ళందుకున్నాడు తను.
"మళ్ళీ ఈ పండుగ ఎప్పుడు చేసుకుందాం?" ఆశగా అడిగాడు.
దానికి జూలపాలమ్మ మాత్రం ఏం చెప్పగలదూ? ఇలాటి అవకాశం మళ్ళీ ఎప్పుడు దొరికితే అప్పుడే అంది. "అమ్మ బాబోయ్" అంటూ గుండెలు బాదుకున్నాడు. అంతవరకూ తాళలేనని గారం గునిశాడు. సాయంత్రం వరలక్ష్మితో గుడుకి వెళ్ళకుండా వుండిపొమ్మని సజెస్ట్ చేశాడు.
దానికామె గుండెలు బాదుకుని అది మాత్రం కుదరదంది. బిక్క మొహం వేశాడు భుజంగం. జాలేసింది జూలపాలమ్మకి. ఓ క్షణం క్రితమే మరువరాని సుఖాన్నిచ్చాడు. ఈ క్షణంలో ఎప్పుడూ మరిచిపోలేని పని చేస్తున్నాడు. మళ్ళీ ఇంటువంటి చాన్స్ దొరికేదాకా అతను కనబడకుండా ఉండే పరిథితీ కాదు. ఈ ఇంటికి రావడంతోనే అతని మొహం కనిపిస్తుంది. తను మాత్రం చూస్తూ చూస్తూ ఊరుకోగలదా? ఇవాళ ఈ మజా రుచి చూశాకా మళ్ళీ ఇదివరకటి నిబ్బరం వస్తుందా? అసలతని మాటెలా ఉన్నా మళ్ళీ ఇటువంటి రోజు వచ్చేవరకూ ఆగడానికి తనకె నిగ్రహం చాలనట్టుగా ఉంది.
ఓ క్షణం అలా ఆలోచించగా, బ్రహ్మాండమైన ఐడియా తట్టింది జూలపాలమ్మకి. అప్పటికతను కడాగడం కూడా పూర్తయింది. "ఇక మీ సంగతి చూసుకోండి" అంటూ తూము దగ్గర్నుంచి తువ్వున లేచింది. చీర, దానంతటదే క్రిందికి దిగిపోయింది. ఓ క్షణంలో తన వ్యవహారం ముగించుకొని, చెంబు ప్రక్కన పెట్టేసి అతనూ లేచాడు.
"మీరు ధైర్యం చేయగలనంటే ఓ మార్గం చెబుతాను...?" సాలోచనగా అంది. నడుముకి లుంగీ చుట్టబెట్టుకుంటూ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు తను. నవ్వుతూ దగ్గరకొచ్చింది. "మా ఇల్లు మీకు తెలుసుగా! వారం క్రిందటే మేము ఇవతలి ప్రక్క వాటాలోకి మారాం. అంటే సందులోకి వస్తోండగా మొదటి గుమ్మం కనిపిస్తుందీ అదన్నమాట! సాయంత్రం అరున్నర తర్వాత ఎప్పుడు చీకటి పడితే అప్పుడు తిన్నగా అలా వచ్చేయండి. నేను గుమ్మం దగ్గరే ఉంటాను. మీరు వచ్చిన ఆనవాలుగా చిన్నగా ఓ మారు దగ్గండి. నేను అటూ ఇటూ చూసుకుని చెయ్యి ఊపుతాను. వెంటనే మీరు లోపలికొచ్చేయ్యొచ్చు. సరేనా?" కుతూహులంగా చూసింది.
"నీకేం గొడవరాదంటే నాకేం అభ్యంతరం లేదు" అంటూ ఆనందంగా ఆమెను వాటేసుకొని "ఈ ప్లాను ఇవ్వాల్టికా? రోజూ రావడానికా?" అనడిగాడు.
నవ్వింది. "మగవాళ్ళకి అసలు ఇటువంటి మార్గం చెప్పనేకూడాదు. ఒకసారి చెప్పేక మళ్ళీ వద్దన్నా వదల్రు. మీరు మటుకు నేను చెప్పిన వేళకి రోఝూ అలా ఓ మారు దయచేయండి. మా ఆయన తొమ్మిందింటికొస్తాడు. అంచేత ఏదైనా ఇబ్బంది వస్తే ఇరుగు పొరుగు వాళ్ళ వల్లనే రావాలి. అందుకే మనం కొంచెం జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఆరు గంటల నుంచి ఎనిమిది గంటల వరకూ మన ప్రాంతానికి కరెంటుండదు గనుక చీకటి పడ్డపట్నుంచీ మా సందులో కన్ను పొడుచుకున్నా కనబడదు. మా ఇల్లు సంగతి సరేసరి. అసలు కరెంటు గొడవే లేదు. మీరా చీకటి టైములో వచ్చి సర్ధుకొంటూ వుండొచ్చు. ఎలా ఉంది నా ఐడియా?"
"అమోఘంగా ఉంది"
'అయితే ఇప్పుడు నన్ను వదిలిపెట్టేసి మీ దారిన మీరు వెళ్ళండి. అన్నట్టూ ఈ రోజు శనివారం, రేపు ఆదివారం. ఇవ్వాళ నేను ఇంటి దగ్గర ఉండను. రేపేమో మా ఆయనుంటాడు. ఈ రెండురోజులు మినహా, ఏ వారంలో అయినా మిగిలిన ఐదురోజులూ మీ ఇష్టం" అని నవ్వుతూ అతని చేతులు విడిపించుకుని చట్టున బయటికొచ్చేసింది జూలపాలమ్మ.
ఆ సాయంత్రం పనిగట్టుకుని తను కూదా వెంకటేస్వరస్వామి గుడికెళ్ళి శ్రద్ధా భక్తులతో స్వామివారిని సేవించుకొని కరెంటు కోతవల్ల ఈ బ్లాకౌట్ కొనసాగినంతకాలం ప్రతివారం వచ్చి ఓ కోకోనట్ సమర్పించుకుంటాను స్వామీ" అని మనసా వాచా మొక్కుకున్నాడు.
స్వామివారు చిరునవ్వు నవ్వుకున్నారు. కుర్రాడు ఎన్నికాయలు కొడతాడో చూద్దామని.
వరసగా ఆయనకి ఆరు కాయలు దొరికాయి. ఏడోవారం ఏడో కాయ కూడా న్యాయతః ఆయనకి డ్యూ కాని, సరిగ్గా ఆ ముందరి రోజే ఊళ్ళో అధికార్క ప్రకటన వెలువడింది. ఆ మర్నాటి నుంచీ పవర్కట్ కి సంబంధించిన ఆంక్షలన్నీ ఉపసమ్హరించుకోవటం జరిగిందీ" అని.
తత్ఫలితంగా, ఆ సాయంత్రం ఆరు గంటలకల్లా ఆ లొకాలిటీలో అన్ని దీపాలూ వెలిగిపోయి వీధులూ, సందులూ పట్టపగల్లా అయిపోయాయి. బుజంగం పని మాత్రం బ్లాకౌట్ అయిపోయింది.
ఇలా జరిగినందుకు జూలపాలమ్మ కూడా చాలా నిరుత్సాహపడింది. ఆ నెలా పదిహేనురోజుల్లోనూ అతని పోటుకి చాలా అలవాటు పడిపోయింది. పైగా,అతనితో వేయించుకోవడం మొదలెట్టాక ఇంతవరాకూ పాతగుద్దాల అవుసరం పడలేదు. పోనీ ఈ నెల ఆలస్యమైందేమో అనుకోడానికి ఇంతకు ముందెప్పుడూ ఇలా జరగలేదు. నెలతప్పిన లక్షణాలు కొద్దికొద్దిగా బయటపడ్డం కూడా జరుగుతోంది.
ఇటువంటి టైములో అప్పుడప్పుడూ అయినా అతనితో పడుకోకుండా యెలా ఉండగలదు తనూ? ఆ తదుపరి వారం గుడికి వెళ్ళడాం మానేసి, వంట్లో బాగుండలేదని వరలక్ష్మికి మస్కా కొట్టి, ఆమె అటు వెళ్ళగానే అతని గదిలోకి దూరి దూల దుళ్ళగొట్టేసుకొంది.
"ఇదేం బాగాలేదు. ఒకళ్ళనొకళ్ళం చూసుకొంటూ కూడా మనసుదీరా చేసుకోడానికి వీలు చిక్కకుండా ఉంది. ఇంకో మంచి మార్గమేదైనా నువ్వే ఆలోచించు" అన్నాడు భుజంగం.
జూలపాలమ్మకీ ఏమీ పాలుపోవడంలేదు. తను రాననడం వల్ల వరలక్ష్మి ముగ్గురు కొడుకుల్నీ తీసుకుని బయల్దేరిందిగనుక ఈ చాన్సయినా దొరికింది. ఇంటి కాపలాకి పెద్దవాణ్ణి వదిలేస్తే ఇదీ దక్కకపోను.
"ఇంకా ఐదియా ఏమీ తట్టలేదా?" రొమ్ముల మీద నుంచి తల పైకెత్తి అడిగాడు భుజంగం. అప్పటికి ఒక షాటయింది. రెడవ షాటుకి ప్రిలిమినరీస్ మొదలయ్యాయి. ఇద్దరి దేహాల మీదా అడ్డులేమీ ఉంచుకోలేదు.
"నువ్వంటే నాకెంత ఇష్టమున్నా ఈ సరదా కోసం నీ వెనకాల బయటకి రావడం నాకు కుదరదు. అంత ధైర్యం చెయ్యలేను" అతని తల నిమురుతూ బరువుగా నిట్టూర్చింది జూలపాలమ్మ. "మనం కల్సుకోడానికి రెండే రెండు చోట్లున్నాయి. ఒకటి మా ఇల్లు. రెండోది ఈ ఇల్లు. మా ఇంటిదగ్గర బాగోతమైపోయింది. ఇప్పట్లో ఇక కుదరదు. ఏ మాత్రం కక్కుర్తిపడదామనుకున్నా నలుగురి కళ్ళల్లోనూ పడిపోతాం. ఆ సంగతింక వదిలెయ్. ఇక ఈ ఇంట్లో కూడా, మామూలుగా అయితే ఏం లాభంలేదు. మా పిన్నో, పిల్లలో ఎవరొకరు ఎప్పుడూ అటూ ఇటూ తారట్లాడుతూనే ఉంటారు. ఈ వారమంతా అనుభవించాంగా! కొంచెం రహస్యం మాట్లాడుకుందామంటేనే వీలవకుండా ఉంది"
"మరేం చేద్దామంటావ్?" నీరసంగా అడిగాడు భుజంగం.
ఆమె వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు. సాలోచనగా కాసేపు ఇంటి కప్పు వంక చూసి "ఏదైనా చేయవలసివస్తే నువ్వే చెయ్యాలనుకొంటాను!" నిదానంగా అంది.
"చెబుతాను. నువ్వు పిసకడం మాత్రం మానకు. నీ చేతులు పడక వాటికీమధ్య సలుపెక్కువైంది. ఊఁ ఇంకా గట్టిగా?"
"......"
"తేరిపారగా ఎప్పుడైనా మా పిన్ని సళ్ళని చూశావా నువ్వూ?"
కొయ్యబారిపోయాడు భుజంగం. అది ఆమె చాలా సీరియస్ గా అడిగిన ప్రశ్న. లోపల ఏదో మోటివ్ పెట్టుకునే అలా అడిఉండాలి. ఇంతకు ముందు ఏ సంధర్భంలోనూ వరలక్ష్మిని గురించి ఈ విధంగా మాట్లాడ్లేదామె! మరొక సంగతేమిటంటే వరల్క్మికి నాలుగుపదులు నిండినా, ముగ్గురు బిడ్డల తల్లైనా ఆ వంటితీరో ఏమిటోగానీ, ఎక్కడా బిగి సడల్లేదు. ఇదివరకెప్పుడో రెండు మూడు సార్లు ఈ విష్యాన్ని తర్కించుకుని, అంత పెద్దావిడ గురించి అలాంటి ఆలోచనలు చేయడం పాపమన్న లెక్కలో వదిలిపెట్టేశాడు.
"ఏం చెప్ప్పడానికి సిగ్గేస్తుందా?" నవ్వుతూ అడిగింది జూలపాలమ్మ.
"సిగ్గెందుకూ! ఇలా బేర్ గా ఎప్పుడూ చూడలేదు. బాడీతో ఉండగా మాత్రం ఆరుసార్లు చూశాను- అయినా ఆవిడ గొడవెందుకిప్పుడూ?"
"కావాలి. మనిద్దరం ఎప్పుడూ ఇలా కలుస్తుండాలీ అనుకుంటే మనం ఆమెను ఈ విధంగా కూడా మంచి చేసుకోవాలి. నువ్వు మా పిన్నిని తగులుకోడానికి ట్రయ్ చెయ్..."
"ఏడిసినట్టుంది నీ ప్లాను. ఓ ప్రక్క అక్కయ్యగారూ అని పిలుస్తూ ఇలాంటి వెధవ పనికి పూనుకున్నానంటే, వెంటనే ఇక్కడ్నుంచి ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపొమ్మంటుంది!"
"చాల్లే ఊరుకో, తెలిసీ తెలియని కబుర్లు చెప్పకు. ఆవిడేం పెద్ద పతివ్రత కాదు. నాలాంటి చిల్లు చెంబే! అయితే అదిప్పటి మాట కాదనుకో, పదకొండేళ్ళయింది. నా మాట అబద్దమౌకుంటే ఆలయం నుంచి వాళ్ళు రావడంతోటే చూడు, రెండో కుర్రాడిలో వాళ్ళ అమ్మ పోలికగాని, నాన్న పోలికగాని చిన్నమెత్తు కూడా కైపించదు. వాడు అచ్చంగా మా పెద్దన్నయ్య పోలిక. అప్పట్లో వాడంటే పడి చచ్చిపోయేది తను. వాళ్ళిద్దరూ సరసాలాడుకోవడం, షంటింఫు చేసుకోవడం ఎన్నోసార్లు నా కళ్ళతో చూశాను. ఇవ్వాళ తను నా మీద ఇంత ప్రేమా, అభిమానం ఒలకబొసేస్తుందంటే ఊరికే కాదు. అప్పటి తన రహస్యం ఇప్పటికీ నాలో దాచుకున్నాను గనుక.
"అయితే వరలక్ష్మిగారిది కూడా పెద్ద చెయ్యే అన్న మాట?"
"ఆఁ.. అది కూడా పెద్దదే నీ అరచెయ్యంత ఉంటుంది చూసుకో! ఊరికే ఒక్కసారే బయటపడిపోయేలాగ కాకుండా నెమ్మది నెమ్మదిగా పడగొట్టటానికి చూడు. ఈవిడంటే ఇంకా పిక్కలా ఉందికానీ, మా బాబాయిలో సరుకైపోయింది. అప్పుడప్పుడూ ఆవిడ చెప్పే మాటల్నిబట్టి చూస్తే ఈ మధ్య తనకి కొద్దిగా గురెక్కుతున్నట్టు అనుమానమేస్తోంది. ఇలాంటప్పుడే జాగ్రత్త పడ్డావంటే కొన్నాళ్ళకీ గదికి అద్దె కూడా ఇచ్చుకోనక్కరేదు నువ్వు!"
మొత్తం మూడుసార్లు వేయించుకుని జూలపాలమ్మ పెళ్ళిపోయిన తర్వాత కూడా, ఆ ఆఖరి మాటలు భుజంగం చెవుల్లో గింగురుమంటూనే ఉన్నాయి.
"ఏమీ అలికిడి వినిపించడంలేదు. పడుకున్నావేంటయ్యా పంతులూ?" వరలక్ష్మి పిలుపు వినబడీ వినబడ్డంతోటే భుజంగం బుర్రలో మెరుపులాంటి ఆలోచన పుట్టింది. ఆ రోజు శనివారం గ్నౌక, ఆ పూట చేసిన మినపరొట్టె పెట్టడానికి అలా కేకేసి వుండాలి తను. అదే నిజమైతే ఓ క్షణం తనకోసం చూసి తర్వాత ఆవిడే స్వయంగా పట్టుకొస్తుంది. ఈలోగా చిన్న నాటకమాడి ఫస్ట్ టెస్ట్ చేస్తేనో?
భుజంగం ఊహించినట్లే, స్టీలుప్లేటులో మినపరొట్టే పట్టుకుని ఓరగా తెరిచున్న తలుపును తోసుకుంటూ "ఏం జేస్తున్నావయ్యా పంతులూ?" అని గుమ్మంలో అడుగెట్టింది వరలక్ష్మి అంతే! ఆమెకి కళ్ళూ చెదిరిపోయాయి!!
వీక్లీ చదువుతూ చదువుతూ నిద్రపోయినట్టుగా వుందతని వాలకం సన్నగా బుస కూడా విననడుతోంది. అయితే ఆ బుస అతని నిద్రకి సంబందించిందో, లేక లుంగీలోంచి బయటికెగదన్నుకొచ్చి నాగుపాములా ఊగిసలాడుతున్న అతని మగతనం ఆ విధంగా ఏమైనా అల్లరి చేస్తుండో అంతుపట్టలేదు వరలక్ష్మికి అతని మొహం వంకా, మొల వంకా మార్చి మార్చి సుమారు ఐదారు నిముషాలు అట్టే నిలబడిపోయింది. లోపలికి వచ్చేసరికి తెల్లగా ఉండే ఆ మొహం, కొద్ది క్షణాల్లోనే వింతగా ఎరుపెక్కిపోయింది. ఖాళీగా ఉన్న చేత్తో చీర కుచ్చిళ్ళను గట్టిగా అక్కడి దేహానికి వత్తుకుని బరువుగా నిట్టూర్పు విడిచిపెట్టింది. అంతలోంకే- "అమ్మా" అంటూ లోపల్నుంచి చిన్నకొడుకు కేకేశాడు. ఉలిక్కిపడింది వరలక్ష్మి చేతిలో ఉన్న ప్లేటును టేబులు మీద పెట్టేసి, ఎందుకైనా మంచిదని లైటు తీసేసి, బయటకొచ్చి తలుపు దగ్గరకి జారేసి- వడివడిగా నడుచుకొంటూ వెళ్ళిపోయింది.
ఈ వ్యవహారమంతా, నిద్ర నటిస్తూనే అబ్జర్వ్ చేసిన భుజంగం కొండంత ఆనందంతో పొంగిపోయాడు. వరలక్ష్మిని వల్లో వేసుకోవడం పెద్ద విశేషం కాదన్న విషయం మొదటి పరీక్షలో నిర్ధారణైపోయింది గనుక, ఇక ముందు ఏం చెయ్యాలా అనాలోచిస్తూ అలాగే నిద్రపోయాడు.
ఒక రాత్రివేల ఎవరో తనని పట్టుకు లాగుతున్నట్టుగా అనిపించి తృళ్ళిపడి లేచాడు.
"నేనే పంతులూ జడుసుకున్నావేమిటి, కొంపదీసి?" అతని తొడల్లోనుంచి తలపైకెత్తి మొహంలోకి చూస్తూ గోముగా నవ్వింది వరలక్ష్మి. ఆ మొహంలో సిగ్గుగాని సంకోచంగాని కంపించడంలేదు.
తన కళ్ళని తానే నమ్మలేకపోతున్నంత విస్మయంతో చూస్తూ తల అడ్డంగా ఆడించాడు భుజంగం. ఆవిడ ఎప్పుడొచ్చిందో తనకి తెలియదు. లైటు కూడా వేసి ప్రక్కలోకొచ్చి కూర్చుని, తీరుబడిగా తన దానిని పట్టుకుని ఎంగిలి చేసేవరకూ తనకి మెలుకువ రాలేదన్నమాట!
"ఇంతకాలం నుంచీ చూస్తున్నానన్న మాటేగాని ఎప్పుడూ ఏమీ అనిపించలేదు. రాత్రి ఎనిమిదింటికిలా వచ్చినప్పుడు వీదు కనిపించాడు. అంతే..! నిద్రేపట్టలేదనుకో!!" అంటూ ఇంత నోరు తెరిచేసిందామె...!

****సమాప్తం****

(typed by Satish bro)

[Vikatakavi02]

సంకరజాతి

"ఒరే తమ్ముడూ ఎమిట్రా, ఈ మధ్య నీ పెళ్ళాం ఒళ్ళు చేసినట్టుంది?"
గ్లాసులోకి విస్కీ వంచుతున్న మరదలు సంధ్యను చూసి కామెంట్ చేశాడు ఆనంద్. ఆమె పైటజారినా సర్దుకోలేదు. లోనెక్*లోంచి బలిసిన రొమ్ములు కుదుళ్ళతోసహా కనిపిస్తున్నాయి.
"వూరుకోండి బావగారు, మీ దిష్టే తగిలేలా వుంది" అంది ముసిముసిగా నవ్వుతూ.
"అన్నయ్యా మరదల్ని మెచ్చుకుంటున్నావేగాని వదిన సంగతేంది, ఈ మధ్య బాగా అరగదీస్తున్నట్టున్నావే, చేవదేలి మరీ గంధం బొమ్మలా వుంది; ముద్దొచ్చేస్తుందనుకో!" అన్నాడు అద్దంముందు కూర్చుని జుత్తు దువ్వుకుంటున్న వదిన సరళని చూస్తూ నవీన్.
సదరు ఒదినగారు ఓసారి తిరిగిచూసి ముగ్గురివంక - ముసిముసిగా నవ్వింది.
"మరిదిగారు, మెచ్చుకోవాలన్న టేస్ట్ వుండాలి - మీ అన్నయ్యకి అదిలేదులే" అంది మొగుణ్ణి ఉడికిస్తూ.
"ఏందక్కా, బావగారికి అదిలేదా? ఏంచేశావ్? కొంపదీసి కొరికేశావా?" అంది సంధ్య.
"నేనేం కొరుక్కుతినలేదు. నా ఉద్దేశ్యం టేస్ట్ లేదని - మొడ్డలేదని కాదు. సందేహంగా వుంటే లుంగీ ఎత్తి చూడు. అప్పుడే నిగడదన్ని వుంటుంది" అంది సరళ.
"అయితే నేను దోపుకోనా? నువ్వు దోపుకుంటావా?" అని అడిగింది సంధ్య.
"దోపుకోడానికీ - దెంగించుకోడానికి బోలెడు టైముందిగా ముందా ఇద్దర్నీ మందు ఫినిష్ చేయనీ" అంది సరళ.
"అదేమిటి మీరు పుచ్చుకోరా?" అడిగాడు నవీన్.
"మాదేముంది చెరోపెగ్గు చాలు. ఏయ్ సంధ్యా మన కోటా కలిపి పట్రా" అంది జడ అల్లుకుంటూ.
ఆవిడ వంటిమీద లంగా జాకెట్ మాత్రం వున్నాయి. అంతక్రితమే ఆమె స్నానం చేసినట్టుంది. నిజంగానే గంధంచెక్కలా వుంది బాడీ. ఎక్కడికక్కడ కొవ్వుపట్టి షేపుదేలిన అందాలు మగాణ్ణి వచ్చి దెంగమని రెచ్చగొడతాయి. సంధ్య సళ్ళకి ఏమాత్రం తీసిపోవు. ఎత్తుగా బరువుగా పూర్ణకుంభాల్లాంటి సళ్ళు.
సంధ్య రెండు గ్లాసుల్లో విస్కీ తెచ్చింది. ఇద్దరూ పుచ్చుకున్నారు.
"ఏంది అన్నదమ్ములిద్దరూ ఆట మొదలెడతారా? మమ్మల్ని ఆడుకోమంటారా?" అడిగింది సంధ్య చీర తీసిపడేస్తూ.
"ఏందన్నయ్యా నువ్వెళ్తావా?" అడిగాడు నవీన్.
"నాకింకా టైం వుందిలే నువ్వెళ్ళు" అన్నాడు ఆనంద్. 
"నేనూ కాస్త పుచ్చుకోవాలి; హలో గరల్స్, మేం జాయిన్ అవుతాంలేగానీ ఈ లోపల మీరు ఆరంభించండి!" అంటూ గ్లాసును ఫినిష్ చేశాడు తను.
"సర్లే, ఈరోజు కొత్తేముంది? రావే అక్కా! మనం మొదలెడదాం! అంటూ లంగా జాకెట్ కూడా విప్పుకుని పక్కనే వున్న బెడ్ ఎక్కేసింది సంధ్య.
సరళకి సంధ్యకి చిన్న తేడా వుంది. సరళ -మనిషి మంచి కలర్. సంధ్య కాస్త చామన చాయ. సరళ కాస్త పొడుగు. సన్నగా నాజూగా వున్నట్టుంటుంది. పొడగరి కావటంతో ఒళ్ళు తెలీదుగాని మంచి కండపుష్టి వుంది.
ఐనా సంధ్య గునపంకొడిలాంటి మనిషి. కాస్త ఎత్తు తక్కువైనా ముద్దబంతిపువ్వు. సరళకన్నా సీటు పెద్దది. నడుస్తుంటే పిర్రలు రబ్బరుబంతుల్లా ఎగురుతాయి.
సంధ్య నగ్నగా తయారై మంచం ఎక్కగానే- సరళ తను కూడా అన్నీ విప్పుకుని సంధ్య పక్కన చేరి కూర్చుంది.
అన్నదమ్ములిద్దరూ తీరిగ్గా మందుకొడుతూ వాళ్ళిద్దర్నే చూస్తున్నారు.
ఆనంద్, నవీన్*లిద్దరూ పరాయివాళ్ళేమీకాదు. స్వయానా అన్నదమ్ములు. మొదట ఆనంద్ పెళ్ళి జరిగింది. మొదట్లో ఇలాంటి వ్యవహారం ఏమీలేదు. కానీ తమ్ముడు నవీన్ పెళ్ళయ్యాక సంధ్యను మోజుపడ్డాడు ఆనంద్. అది గ్రహించిన నవీన్ వదినమీద నాకు మనసుంది అభ్యంతరం లేదంటే చెప్పరా! సంధ్యను నీకూ వాటా ఇస్తానన్నాడు. సంతోషంగా ఒప్పుకున్నాడు ఆనంద్. చిన్నగా ఇద్దరూ కలిసి తోడికోడళ్ళకి మందు అలవాటుచేసి తమ ట్రాక్*లోకి తెచ్చుకున్నారు. అంతే అప్పట్నుంచి ఎవరు ఎవర్ని దెంగినా అభ్యంతరం లేకుండా సంకరజాతి దొమ్మరి సంసారం అయిపోయిందది. పైగా ఇద్దరూ ఒకే ఇంట్లో కాపురం. కాబట్టి లోన భాగోతం బయటి ప్రపంచానికి తెలిసే అవకాశమేలేదు.
"నా మొగుడు చెప్పింది కర్క్టేనే సంధ్యా ఈ మధ్య మరీ ఒళ్ళు చేస్తున్నావ్" అంటూ సంధ్య సళ్ళమీద అరచేతులు బోర్లించింది సరళ.
చేతికి ఇమడని సైజుల్లో రబ్బరు బంతుల్లా ఎదురు తిరుగుతున్నాయి రొమ్ములు. కుదుళ్ళతోసహా అదిమి పిసికింది. మత్తుగా మూల్గింది సంధ్య.
"ఊరుకో అక్కా నువ్వుకూడా ఏంది? ఆమాటకొస్తే నువ్వుమాత్రం తక్కువ తిన్నావా? పొడుగు మీద తెలీడంలేదుగాని నీకు పూకు బలిసింది. పిర్రలు పలకదేరిపోయి వెనకనుంచి నాకే దెంగాలనిపిస్తోంది తెలుసా?" అంటూ ఆమె తొడలమీద చెయ్యేసి నిమిరింది.
"నన్ను దెంగుతావా? అయితే నీ మొగుడి మొడ్డని అరువు తెచ్చుకో!" అంటూ వంగి ఓ చన్ను మీద ముద్దుపెట్టుకుంది.
తన చేతుల్ని సరళ రొమ్ములమీద వేసి పట్టుకుని పిసికింది.
ఆడాళ్ళిద్దరూ ఒకరి సళ్ళు ఒకరు పిసుక్కొవడం మజాగా చూస్తూ మందుకొడుతున్నారు అన్నదమ్ములిద్దరూ. సరళ సాంతం సంధ్యమీదకు ఎక్కి- మగరాయుడిలా మీద పడుకుంది. సంధ్య తనతొడలు ఎడంచేసి ఆమె నడుంమీదా లంకె పెడుతూ చేతులు సరళ చాతీచుట్టూ తిప్పి కౌగలించుకుంది. ఇద్దరి రొమ్ములూ ఒకదానికొకటి హత్తుకుపోయాయి. సరళ పూకు తిన్నగా సంధ్య పూకుమీద ఆనింది. మొత్తని అటూ ఇటూ కదిపింది సరళ. రెండు పూకులూ రెమ్మలు ఒరుసుకున్నాయి. చింతగింజలు ముక్కులు రాసుకుని జివ్వున సుఖం నరాలకు ఎగబాకింది. సుఖంతో మత్తుగా మూలుగుతూ సంధ్య తన పెదవులతో మూసేసింది సరళ. దాంతో గమ్మత్తుగా మూలుగుతూ మొత్తను లేపి సంధ్య పూకుమీద తన పూకుతో కసకస నాలుగు దెబ్బలు వేసింది. పెనంలా కాలిపోతున్నాయి కుర్రపూకులు. పెదాలు రాపిడి దిమ్మమీద దిమ్మ సమ్మెట దెబ్బలా తాకేసరికి ఇద్దరికీ దిమ్మల్లోని నరాలు సాగి పూకుకు సుఖంతో జివ్వుమన్నాయి. సంధ్య తన రెండు కాళ్ళు ఎత్తి సరళ నడుంమీద లంకె వేసింది. సరళ నున్నగా గుండ్రటి పిర్రలమీద అరచేతులు బోర్లించి తన పూకుమీదకు గట్టిగా అదుముకుంది. సంధ్య బుగ్గలు పెదవులు ముద్దులు నింపేసింది సరళ. మోజుగా చేతులతో రొమ్ముల్ని లొంగదీసి పట్టుకుని మార్చి మార్చి చీకింది. చను ముచ్చికల్ని నాలుకతో రాపాడిస్తుంటే ఆగలేక సరళ రొమ్ముల్ని బలంగా పిసుక్కుంది. శరీరాలు క్రమంగా వేడెక్కుతున్నాయి. అక్కడ ఇద్దరు మగాళ్ళున్న సంగతే మర్చిపోయారు. సరళను కిందకు తోసి తను పైకి వచ్చింది సంధ్య. సరళకన్న సంధ్య పిర్రలు పెద్దవి. ఇసుకతిన్నెల్లా వున్నాయి. పిర్రలమధ్య గాడి, ఆ షేపు మతిపోగొడతాయి. తన పూకును సరళ పూకుమీద ఆనించి అదుముతూ, సరళ సళ్ళు ముద్దులు పెట్టేసింది. సరళ తొడల్ని పిసికి ముద్దాడింది.
"ఆగలేనే బాబు, కాస్త నాకిపెట్టు" అంది సరళ సంధ్య జుత్తు నిమురుతూ. అంతే- అడ్డంతిరిగి సరళ దిమ్మమీద ముఖం ముంచేసింది సంధ్య. ఆమె తొడల్ని కౌగలించుకుని తలని ముంచి పూకుమీద కండని పళ్ళతో మెత్తగా అదిమింది. సుఖంతో విలవిల్లాడుతూ సంధ్య పిర్రల్ని అరిచేతులతో నిమిరింది సరళ. తన ముఖంమీద వుంది సంధ్య దిమ్మ. అసలే బోర్లించిన మూకుడులాంటి పిర్రలు, పట్టులా మృదువుగా వుంది. చర్మం కొవ్వుపట్టి ఉబ్బెత్తుగా వుంది దిమ్మ. పూకు రెమ్మలు దళసరిగా నారింజతొనల్లా వునాయి. చింతగింజ బాగా ఉబికి దుంగలా వుంది. రెమ్మల పక్కన గజ్జల్లో కండ మడతపడి మోజుగా వుంది. సంధ్య పూకును విడదీసి -నాలుకను లోనకు దోపింది. ఆడాళ్ళిద్దరూ అలా -ఒకరినొకరు నాక్కుని చీక్కుంటూ రెచ్చిపోతుంటే అన్నదమ్ముల గూటాలు లుంగీల్లో లేచి ఆడుతున్నాయి.
"అన్నయ్యా ఇక ఆగలేను నేను ఎక్కేస్తాను" అన్నాడు ఆనంద్. ఇంతలో సంధ్య తలెత్తి చూసింది ఇద్దర్నీ.
"ఏంది? ఇద్దరు మగాళ్ళుండి మొడ్డ చేత్తో పట్టుకుని తమాషా చూస్తున్నారా? ఒకరి పూకు ఒకరి నాక్కుని మేం అవస్థపడుతుంటే కాస్త వచ్చి దెంగిపెట్టలేరూ?" అంది.
"కోప్పడకు మరదలా తమ్ముడ్ని పంపిస్తున్నాలే, ఒరే ముందు నీ పెళ్ళాం పూకులోకి తోసెయ్యరా, లంజ కసిమీదున్నట్టుంది" అన్నాడు ఆనంద్.
"కసి నాకేకాదు బావగారూ! నీ పెళ్ళాంకి వుంది, దిబ్బరొట్టె సెగమీద వుంది; వచ్చి తోస్తే అక్కా సంతోషిస్తుంది" అంది నవ్వుతూ.
"ఇంకాస్త వేడెక్కనీ, వచ్చి మూకుడు దించుకుంటాలే!" అన్నాదతను.
"ఆ శ్రమ నీకొద్దులే అన్నయ్యా ఈ లంజ సంగతి నువ్వే చూసుకో, బావ మొడ్డంటే ఎగబడి నాకుతుంది. నేసు వదిన సంగతి చూసుకుంటాలే!" అంటూ లుంగీ విప్పిపడేసి మంచం ఎక్కాడు నవీన్.
"ఏడ్చావులే, నీకు వదినంటే మోజని ఏడవరాదూ! రా పగలదీసి నేనే తోస్తాను" అంది సంధ్య.
దెంగేది వదిన పూకయినా చీకాల్సింది నువ్వే, కాస్త మొడ్డ చీకిపెట్టు" అంటూ వదిన టొడలమీద చెయ్యేసి దిమ్మముందు గొంతుక్కూర్చున్నాడు.
వీళ్ళ గోలతో సంబంధంలేనట్టు -సంధ్య పిర్రలమీద చేతులేసి అదుముకుంటూ -కిందనుంచి ఆమె పూకుని పగలదీసి నాకుతోంది సరళ. సరళ పూకు మీదనుంచి ముఖాన్ని ఎత్తి మొగుడి మొడ్డవంక చూసింది. జాన పొడవున దుంగలా నిక్కిపోయి వుందది. ఆ బలుపుకి నరాలు ఉబ్బి, ముందోలు తానుగా సగం వెనక్కిపోయి మొడ్డ చివర టోపీ తడిదేరి తేనెలో ముంచితీసిన టమాటోపండులా మిలమిలా మెరుస్తోంది. తొండలా ఎగనిక్కుతోంది.
మోజుగా నోరు సున్నాలా చుట్టి మొగుడి మొడ్డను నోటినిండా తీసుకుంది. సుఖంతో సమ్మగా మూలుగుతూ కళ్ళు మూసుకుని చేతుల్లొని వదిన తొడల్ని పిసుక్కున్నాడు. సంధ్య ఆత్రంగా మొడ్డగుడుస్తోంది. తోలు వెనక్కిలాగి మరీ నాలుకతో రాపాడిస్తూ, ఎగపీల్చి పెదవుల్ని మొడ్డచుట్టూ బిగించి గుడుస్తోంది. కిందనుంచి సరళ నాకుడికి తన దిమ్మ సుఖంతో జివజివలాడుతుంటే ఆ సుఖాన్ని అనుభవిస్తూనే నవీన్*ని మొడ్డగుడిచి రెచ్చగొట్టింది. మూడు నిముషాల తర్వాత వెచ్చగా కాలిపోతున్న మొడ్డని నోట్లోంచి తీసింది.
"ఇక చాలుగానీ తోసెయ్!" అంటూ ఓచెత్తో సరళ పూకు బాగా విడతీసి రెండోచేత్తో మొగుడి మొడ్డని పూకులోకి నెట్టింది. సరళ తొడల్ని పట్టుకుని బలంగా ఓ తోపు తోసాడు. సర్రున చివరంటా దూసుకెళ్ళి గుద్దుకున్నాడు.
అక్కడే కళ్ళింత చేసుకుని చూస్తున్న మధ్య వాళ్ళిద్దరి పూకు సుల్ల కలిసి మొత్తలు తాపడం కావటం సెవెంటీ ఎం.ఎం.లా వుండి కనువిందుచేసింది. సంధ్య సళ్ళు పిసుక్కుంటూ సరళ పూకును దెంగసాగాడు నవీన్.
ఇంతలో ఆ దృశ్యం చూసి రెచ్చిపోతూ గ్లాస్ ఫినిష్ చేసి లేచి వచ్చడు ఆనంద్. లుంగీ తీసిపడేసి మంచం ఎక్కి సంధ్య వెనక్కి చేరాడు. సంధ్య పిర్రల్ని మోజుగా నిమిరాడు. కింద అంతవరకూ సంధ్య పూకు నాకుతున్న సరళ, మొగుడు రావటం చూసి తల తిప్పింది.కింద మరిదిగారి దెంగుడికి పూకు పాకమై సుఖంతో కళ్ళు అరమూతలు పడుతున్నాయి. చేయి చాపి మొగుడి గూటం అందుకుంది. ఎనిమిదంగుళాల పొడవున ఎగనిక్కిపోతూ కేరెట్ దుంపలా వుంది. నరాలు తాళ్ళలా ఉబ్బిపోయాయి. అతడు చెప్పకుండానే లాగి నోటినుండా పెట్టుకుంది.
పెళ్ళాం చేత రెండునిమిషాలు గుడిపించుకున్నాడు. తర్వాత కాస్త నడుం లేపాడు. సరళ ముఖం మీద వుంది సంధ్య దిమ్మ. పిర్రమీద సరళ తట్టగానే కాస్త నడుం పైకి లేపిందామె. ఓ చేత్తో సంధ్య పూకు బాగా విడదీసి రెండోచేత్తో మొగుడి గూటాన్ని లాగి పూకులోకి నెట్టింది. నడుం దించాడు
"ఆ శ్రమ నీకొద్దులే అన్నయ్యా ఈ లంజ సంగతి నువ్వే చూసుకో, బావ మొడ్డంటే ఎగబడి నాకుతుంది. నేసు వదిన సంగతి చూసుకుంటాలే!" అంటూ లుంగీ విప్పిపడేసి మంచం ఎక్కాడు నవీన్.
"ఏడ్చావులే, నీకు వదినంటే మోజని ఏడవరాదూ! రా పగలదీసి నేనే తోస్తాను" అంది సంధ్య.
దెంగేది వదిన పూకయినా చీకాల్సింది నువ్వే, కాస్త మొడ్డ చీకిపెట్టు" అంటూ వదిన టొడలమీద చెయ్యేసి దిమ్మముందు గొంతుక్కూర్చున్నాడు.
వీళ్ళ గోలతో సంబంధంలేనట్టు -సంధ్య పిర్రలమీద చేతులేసి అదుముకుంటూ -కిందనుంచి ఆమె పూకుని పగలదీసి నాకుతోంది సరళ. సరళ పూకు మీదనుంచి ముఖాన్ని ఎత్తి మొగుడి మొడ్డవంక చూసింది. జాన పొడవున దుంగలా నిక్కిపోయి వుందది. ఆ బలుపుకి నరాలు ఉబ్బి, ముందోలు తానుగా సగం వెనక్కిపోయి మొడ్డ చివర టోపీ తడిదేరి తేనెలో ముంచితీసిన టమాటోపండులా మిలమిలా మెరుస్తోంది. తొండలా ఎగనిక్కుతోంది.
మోజుగా నోరు సున్నాలా చుట్టి మొగుడి మొడ్డను నోటినిండా తీసుకుంది. సుఖంతో సమ్మగా మూలుగుతూ కళ్ళు మూసుకుని చేతుల్లొని వదిన తొడల్ని పిసుక్కున్నాడు. సంధ్య ఆత్రంగా మొడ్డగుడుస్తోంది. తోలు వెనక్కిలాగి మరీ నాలుకతో రాపాడిస్తూ, ఎగపీల్చి పెదవుల్ని మొడ్డచుట్టూ బిగించి గుడుస్తోంది. కిందనుంచి సరళ నాకుడికి తన దిమ్మ సుఖంతో జివజివలాడుతుంటే ఆ సుఖాన్ని అనుభవిస్తూనే నవీన్*ని మొడ్డగుడిచి రెచ్చగొట్టింది. మూడు నిముషాల తర్వాత వెచ్చగా కాలిపోతున్న మొడ్డని నోట్లోంచి తీసింది.
"ఇక చాలుగానీ తోసెయ్!" అంటూ ఓచెత్తో సరళ పూకు బాగా విడతీసి రెండోచేత్తో మొగుడి మొడ్డని పూకులోకి నెట్టింది. సరళ తొడల్ని పట్టుకుని బలంగా ఓ తోపు తోసాడు. సర్రున చివరంటా దూసుకెళ్ళి గుద్దుకున్నాడు.
అక్కడే కళ్ళింత చేసుకుని చూస్తున్న మధ్య వాళ్ళిద్దరి పూకు సుల్ల కలిసి మొత్తలు తాపడం కావటం సెవెంటీ ఎం.ఎం.లా వుండి కనువిందుచేసింది. సంధ్య సళ్ళు పిసుక్కుంటూ సరళ పూకును దెంగసాగాడు నవీన్.
ఇంతలో ఆ దృశ్యం చూసి రెచ్చిపోతూ గ్లాస్ ఫినిష్ చేసి లేచి వచ్చడు ఆనంద్. లుంగీ తీసిపడేసి మంచం ఎక్కి సంధ్య వెనక్కి చేరాడు. సంధ్య పిర్రల్ని మోజుగా నిమిరాడు. కింద అంతవరకూ సంధ్య పూకు నాకుతున్న సరళ, మొగుడు రావటం చూసి తల తిప్పింది.కింద మరిదిగారి దెంగుడికి పూకు పాకమై సుఖంతో కళ్ళు అరమూతలు పడుతున్నాయి. చేయి చాపి మొగుడి గూటం అందుకుంది. ఎనిమిదంగుళాల పొడవున ఎగనిక్కిపోతూ కేరెట్ దుంపలా వుంది. నరాలు తాళ్ళలా ఉబ్బిపోయాయి. అతడు చెప్పకుండానే లాగి నోటినుండా పెట్టుకుంది.
పెళ్ళాం చేత రెండునిమిషాలు గుడిపించుకున్నాడు. తర్వాత కాస్త నడుం లేపాడు. సరళ ముఖం మీద వుంది సంధ్య దిమ్మ. పిర్రమీద సరళ తట్టగానే కాస్త నడుం పైకి లేపిందామె. ఓ చేత్తో సంధ్య పూకు బాగా విడదీసి రెండోచేత్తో మొగుడి గూటాన్ని లాగి పూకులోకి నెట్టింది. నడుం దించాడు"ఆ శ్రమ నీకొద్దులే అన్నయ్యా ఈ లంజ సంగతి నువ్వే చూసుకో, బావ మొడ్డంటే ఎగబడి నాకుతుంది. నేసు వదిన సంగతి చూసుకుంటాలే!" అంటూ లుంగీ విప్పిపడేసి మంచం ఎక్కాడు నవీన్.
"ఏడ్చావులే, నీకు వదినంటే మోజని ఏడవరాదూ! రా పగలదీసి నేనే తోస్తాను" అంది సంధ్య.
దెంగేది వదిన పూకయినా చీకాల్సింది నువ్వే, కాస్త మొడ్డ చీకిపెట్టు" అంటూ వదిన టొడలమీద చెయ్యేసి దిమ్మముందు గొంతుక్కూర్చున్నాడు.
వీళ్ళ గోలతో సంబంధంలేనట్టు -సంధ్య పిర్రలమీద చేతులేసి అదుముకుంటూ -కిందనుంచి ఆమె పూకుని పగలదీసి నాకుతోంది సరళ. సరళ పూకు మీదనుంచి ముఖాన్ని ఎత్తి మొగుడి మొడ్డవంక చూసింది. జాన పొడవున దుంగలా నిక్కిపోయి వుందది. ఆ బలుపుకి నరాలు ఉబ్బి, ముందోలు తానుగా సగం వెనక్కిపోయి మొడ్డ చివర టోపీ తడిదేరి తేనెలో ముంచితీసిన టమాటోపండులా మిలమిలా మెరుస్తోంది. తొండలా ఎగనిక్కుతోంది.
మోజుగా నోరు సున్నాలా చుట్టి మొగుడి మొడ్డను నోటినిండా తీసుకుంది. సుఖంతో సమ్మగా మూలుగుతూ కళ్ళు మూసుకుని చేతుల్లొని వదిన తొడల్ని పిసుక్కున్నాడు. సంధ్య ఆత్రంగా మొడ్డగుడుస్తోంది. తోలు వెనక్కిలాగి మరీ నాలుకతో రాపాడిస్తూ, ఎగపీల్చి పెదవుల్ని మొడ్డచుట్టూ బిగించి గుడుస్తోంది. కిందనుంచి సరళ నాకుడికి తన దిమ్మ సుఖంతో జివజివలాడుతుంటే ఆ సుఖాన్ని అనుభవిస్తూనే నవీన్*ని మొడ్డగుడిచి రెచ్చగొట్టింది. మూడు నిముషాల తర్వాత వెచ్చగా కాలిపోతున్న మొడ్డని నోట్లోంచి తీసింది.
"ఇక చాలుగానీ తోసెయ్!" అంటూ ఓచెత్తో సరళ పూకు బాగా విడతీసి రెండోచేత్తో మొగుడి మొడ్డని పూకులోకి నెట్టింది. సరళ తొడల్ని పట్టుకుని బలంగా ఓ తోపు తోసాడు. సర్రున చివరంటా దూసుకెళ్ళి గుద్దుకున్నాడు.
అక్కడే కళ్ళింత చేసుకుని చూస్తున్న మధ్య వాళ్ళిద్దరి పూకు సుల్ల కలిసి మొత్తలు తాపడం కావటం సెవెంటీ ఎం.ఎం.లా వుండి కనువిందుచేసింది. సంధ్య సళ్ళు పిసుక్కుంటూ సరళ పూకును దెంగసాగాడు నవీన్.
ఇంతలో ఆ దృశ్యం చూసి రెచ్చిపోతూ గ్లాస్ ఫినిష్ చేసి లేచి వచ్చడు ఆనంద్. లుంగీ తీసిపడేసి మంచం ఎక్కి సంధ్య వెనక్కి చేరాడు. సంధ్య పిర్రల్ని మోజుగా నిమిరాడు. కింద అంతవరకూ సంధ్య పూకు నాకుతున్న సరళ, మొగుడు రావటం చూసి తల తిప్పింది.కింద మరిదిగారి దెంగుడికి పూకు పాకమై సుఖంతో కళ్ళు అరమూతలు పడుతున్నాయి. చేయి చాపి మొగుడి గూటం అందుకుంది. ఎనిమిదంగుళాల పొడవున ఎగనిక్కిపోతూ కేరెట్ దుంపలా వుంది. నరాలు తాళ్ళలా ఉబ్బిపోయాయి. అతడు చెప్పకుండానే లాగి నోటినుండా పెట్టుకుంది.
పెళ్ళాం చేత రెండునిమిషాలు గుడిపించుకున్నాడు. తర్వాత కాస్త నడుం లేపాడు. సరళ ముఖం మీద వుంది సంధ్య దిమ్మ. పిర్రమీద సరళ తట్టగానే కాస్త నడుం పైకి లేపిందామె. ఓ చేత్తో సంధ్య పూకు బాగా విడదీసి రెండోచేత్తో మొగుడి గూటాన్ని లాగి పూకులోకి నెట్టింది. నడుం దించాడు"ఆ శ్రమ నీకొద్దులే అన్నయ్యా ఈ లంజ సంగతి నువ్వే చూసుకో, బావ మొడ్డంటే ఎగబడి నాకుతుంది. నేసు వదిన సంగతి చూసుకుంటాలే!" అంటూ లుంగీ విప్పిపడేసి మంచం ఎక్కాడు నవీన్.
"ఏడ్చావులే, నీకు వదినంటే మోజని ఏడవరాదూ! రా పగలదీసి నేనే తోస్తాను" అంది సంధ్య.
దెంగేది వదిన పూకయినా చీకాల్సింది నువ్వే, కాస్త మొడ్డ చీకిపెట్టు" అంటూ వదిన టొడలమీద చెయ్యేసి దిమ్మముందు గొంతుక్కూర్చున్నాడు.
వీళ్ళ గోలతో సంబంధంలేనట్టు -సంధ్య పిర్రలమీద చేతులేసి అదుముకుంటూ -కిందనుంచి ఆమె పూకుని పగలదీసి నాకుతోంది సరళ. సరళ పూకు మీదనుంచి ముఖాన్ని ఎత్తి మొగుడి మొడ్డవంక చూసింది. జాన పొడవున దుంగలా నిక్కిపోయి వుందది. ఆ బలుపుకి నరాలు ఉబ్బి, ముందోలు తానుగా సగం వెనక్కిపోయి మొడ్డ చివర టోపీ తడిదేరి తేనెలో ముంచితీసిన టమాటోపండులా మిలమిలా మెరుస్తోంది. తొండలా ఎగనిక్కుతోంది.
మోజుగా నోరు సున్నాలా చుట్టి మొగుడి మొడ్డను నోటినిండా తీసుకుంది. సుఖంతో సమ్మగా మూలుగుతూ కళ్ళు మూసుకుని చేతుల్లొని వదిన తొడల్ని పిసుక్కున్నాడు. సంధ్య ఆత్రంగా మొడ్డగుడుస్తోంది. తోలు వెనక్కిలాగి మరీ నాలుకతో రాపాడిస్తూ, ఎగపీల్చి పెదవుల్ని మొడ్డచుట్టూ బిగించి గుడుస్తోంది. కిందనుంచి సరళ నాకుడికి తన దిమ్మ సుఖంతో జివజివలాడుతుంటే ఆ సుఖాన్ని అనుభవిస్తూనే నవీన్*ని మొడ్డగుడిచి రెచ్చగొట్టింది. మూడు నిముషాల తర్వాత వెచ్చగా కాలిపోతున్న మొడ్డని నోట్లోంచి తీసింది.
"ఇక చాలుగానీ తోసెయ్!" అంటూ ఓచెత్తో సరళ పూకు బాగా విడతీసి రెండోచేత్తో మొగుడి మొడ్డని పూకులోకి నెట్టింది. సరళ తొడల్ని పట్టుకుని బలంగా ఓ తోపు తోసాడు. సర్రున చివరంటా దూసుకెళ్ళి గుద్దుకున్నాడు.
అక్కడే కళ్ళింత చేసుకుని చూస్తున్న మధ్య వాళ్ళిద్దరి పూకు సుల్ల కలిసి మొత్తలు తాపడం కావటం సెవెంటీ ఎం.ఎం.లా వుండి కనువిందుచేసింది. సంధ్య సళ్ళు పిసుక్కుంటూ సరళ పూకును దెంగసాగాడు నవీన్.
ఇంతలో ఆ దృశ్యం చూసి రెచ్చిపోతూ గ్లాస్ ఫినిష్ చేసి లేచి వచ్చడు ఆనంద్. లుంగీ తీసిపడేసి మంచం ఎక్కి సంధ్య వెనక్కి చేరాడు. సంధ్య పిర్రల్ని మోజుగా నిమిరాడు. కింద అంతవరకూ సంధ్య పూకు నాకుతున్న సరళ, మొగుడు రావటం చూసి తల తిప్పింది.కింద మరిదిగారి దెంగుడికి పూకు పాకమై సుఖంతో కళ్ళు అరమూతలు పడుతున్నాయి. చేయి చాపి మొగుడి గూటం అందుకుంది. ఎనిమిదంగుళాల పొడవున ఎగనిక్కిపోతూ కేరెట్ దుంపలా వుంది. నరాలు తాళ్ళలా ఉబ్బిపోయాయి. అతడు చెప్పకుండానే లాగి నోటినుండా పెట్టుకుంది.
పెళ్ళాం చేత రెండునిమిషాలు గుడిపించుకున్నాడు. తర్వాత కాస్త నడుం లేపాడు. సరళ ముఖం మీద వుంది సంధ్య దిమ్మ. పిర్రమీద సరళ తట్టగానే కాస్త నడుం పైకి లేపిందామె. ఓ చేత్తో సంధ్య పూకు బాగా విడదీసి రెండోచేత్తో మొగుడి గూటాన్ని లాగి పూకులోకి నెట్టింది. నడుం దించాడు
"ఆ శ్రమ నీకొద్దులే అన్నయ్యా ఈ లంజ సంగతి నువ్వే చూసుకో, బావ మొడ్డంటే ఎగబడి నాకుతుంది. నేసు వదిన సంగతి చూసుకుంటాలే!" అంటూ లుంగీ విప్పిపడేసి మంచం ఎక్కాడు నవీన్.
"ఏడ్చావులే, నీకు వదినంటే మోజని ఏడవరాదూ! రా పగలదీసి నేనే తోస్తాను" అంది సంధ్య.
దెంగేది వదిన పూకయినా చీకాల్సింది నువ్వే, కాస్త మొడ్డ చీకిపెట్టు" అంటూ వదిన టొడలమీద చెయ్యేసి దిమ్మముందు గొంతుక్కూర్చున్నాడు.
వీళ్ళ గోలతో సంబంధంలేనట్టు -సంధ్య పిర్రలమీద చేతులేసి అదుముకుంటూ -కిందనుంచి ఆమె పూకుని పగలదీసి నాకుతోంది సరళ. సరళ పూకు మీదనుంచి ముఖాన్ని ఎత్తి మొగుడి మొడ్డవంక చూసింది. జాన పొడవున దుంగలా నిక్కిపోయి వుందది. ఆ బలుపుకి నరాలు ఉబ్బి, ముందోలు తానుగా సగం వెనక్కిపోయి మొడ్డ చివర టోపీ తడిదేరి తేనెలో ముంచితీసిన టమాటోపండులా మిలమిలా మెరుస్తోంది. తొండలా ఎగనిక్కుతోంది.
మోజుగా నోరు సున్నాలా చుట్టి మొగుడి మొడ్డను నోటినిండా తీసుకుంది. సుఖంతో సమ్మగా మూలుగుతూ కళ్ళు మూసుకుని చేతుల్లొని వదిన తొడల్ని పిసుక్కున్నాడు. సంధ్య ఆత్రంగా మొడ్డగుడుస్తోంది. తోలు వెనక్కిలాగి మరీ నాలుకతో రాపాడిస్తూ, ఎగపీల్చి పెదవుల్ని మొడ్డచుట్టూ బిగించి గుడుస్తోంది. కిందనుంచి సరళ నాకుడికి తన దిమ్మ సుఖంతో జివజివలాడుతుంటే ఆ సుఖాన్ని అనుభవిస్తూనే నవీన్*ని మొడ్డగుడిచి రెచ్చగొట్టింది. మూడు నిముషాల తర్వాత వెచ్చగా కాలిపోతున్న మొడ్డని నోట్లోంచి తీసింది.
"ఇక చాలుగానీ తోసెయ్!" అంటూ ఓచెత్తో సరళ పూకు బాగా విడతీసి రెండోచేత్తో మొగుడి మొడ్డని పూకులోకి నెట్టింది. సరళ తొడల్ని పట్టుకుని బలంగా ఓ తోపు తోసాడు. సర్రున చివరంటా దూసుకెళ్ళి గుద్దుకున్నాడు.
అక్కడే కళ్ళింత చేసుకుని చూస్తున్న మధ్య వాళ్ళిద్దరి పూకు సుల్ల కలిసి మొత్తలు తాపడం కావటం సెవెంటీ ఎం.ఎం.లా వుండి కనువిందుచేసింది. సంధ్య సళ్ళు పిసుక్కుంటూ సరళ పూకును దెంగసాగాడు నవీన్.
ఇంతలో ఆ దృశ్యం చూసి రెచ్చిపోతూ గ్లాస్ ఫినిష్ చేసి లేచి వచ్చడు ఆనంద్. లుంగీ తీసిపడేసి మంచం ఎక్కి సంధ్య వెనక్కి చేరాడు. సంధ్య పిర్రల్ని మోజుగా నిమిరాడు. కింద అంతవరకూ సంధ్య పూకు నాకుతున్న సరళ, మొగుడు రావటం చూసి తల తిప్పింది.కింద మరిదిగారి దెంగుడికి పూకు పాకమై సుఖంతో కళ్ళు అరమూతలు పడుతున్నాయి. చేయి చాపి మొగుడి గూటం అందుకుంది. ఎనిమిదంగుళాల పొడవున ఎగనిక్కిపోతూ కేరెట్ దుంపలా వుంది. నరాలు తాళ్ళలా ఉబ్బిపోయాయి. అతడు చెప్పకుండానే లాగి నోటినుండా పెట్టుకుంది.
పెళ్ళాం చేత రెండునిమిషాలు గుడిపించుకున్నాడు. తర్వాత కాస్త నడుం లేపాడు. సరళ ముఖం మీద వుంది సంధ్య దిమ్మ. పిర్రమీద సరళ తట్టగానే కాస్త నడుం పైకి లేపిందామె. ఓ చేత్తో సంధ్య పూకు బాగా విడదీసి రెండోచేత్తో మొగుడి గూటాన్ని లాగి పూకులోకి నెట్టింది. నడుం దించాడు ఆనంద్. అడుగు నుంచి ఇద్దరి అంగాల్ని ఆనందంగా చూస్తోంది సరళ. సంధ్య పూకులోకి చివరంటా దూసుకుపోయాడు అతను. మొత్తలు తాపడం అయిపోగా, అతడి గోళీలు ముఖం మీద ఆడుతుంటే ముద్దుగా వాటిని నిమిరి ముద్దుపెట్టుకుంది సరళ. తన మొగుడు సరళను దెంగుతుంటే షూస్తూ వినోదిస్తోంది సంధ్య పైనుంచి. తన మొగుడు సంధ్యను దెంగుతుంటే చూసి అనందిస్తూ మరింత కసెక్కిపోతుంది కిందనుంచి సరళ. క్రమంగా తోపుడు వేగం పెంచారు అన్నదమ్ములిద్దరూ. సుఖంతో శరీరాలు గాల్లొ తేలిపోతునట్టున్నయి.
"దెంగు... కొట్టు... చించు... లంజకి పూకు పచ్చదైపోవాలి" అని సంధ్య అరుస్తుంటే
"చించెయ్... పగలగొట్టు... ఇంకా గట్టిగా... లంజకి పూకు కొవ్వెక్కువైపోయి మిటమిటలాడుతోంది దంచు" అని సరళ అరుస్తోంది.
వాళ్ళ అరుపులతో మరింత రెచ్చిపోయి అటునుంచి ఆనంద్, ఇటునుంచి నవీన్ శివమెత్తినట్టు వూగిపోతున్నారు. ఆ రెండు జంటల బరువు మోయలేక మంచం కిరకిరలాడిపోతోంది. కాస్సేపటికి నవీన్ వదిన పూకులోంచి లేచిపోయాడు.
"అన్నయ్యా దానిసంగతి నేను చూస్తా, నువ్విటురా!" అన్నాడు.
ఆనంద్ సంధ్య పిర్రల మధ్యనుంచి మొడ్డలాగేసుకుని ఇటు వచ్చాడు. ఒకరి చోటుకి మరొకరు మారారు.పెళ్ళాం సంధ్య దిమ్మలోకి నవీన్ తోస్తే -తన పెళ్ళం సరళ పూకులోకి ఆనంద్ దిగబడిపోయాడు.
కాస్సేపటికి సంధ్య సరళ మీదనుంచి లేచి విడిగా ఒంగుంది. ఈసారి మళ్ళి ఆనంద్ ఎక్కాడు. సరళ ఒంగుని మరిదిచేత తోయించుకుంటుంది. గంటసేపు ఆడాళ్ళిద్దర్నీ మార్చిమార్చి దెంగారు. అక్కడ వరస -వాయి లేదు. ఉనంది సుఖం ఒక్కటే. అదికూడా కాదు.
ఒక్కోసారి సంధ్యను ఆనంద్ మీద ఎక్కించుకుని ఆనంద్ చేయించుకుంటుంటే నవీన్ ఆమె వెనకచేరి మొడ్డని ఆమె గుద్దలోకి తోసేసేవాడు. అలా ఒకేసారి ఇద్దరూ సరళను సంధ్యను అనుభవించిన సందర్భాలున్నాయి.
"అయిపొయింది... అయిపోయింది" అంటూ ముందుగా సరళ సుఖంతో గుప్పిళ్ళు ఒదిలేసింది. అంతలో తన లావాని సంధ్యలోకి చిమ్మేసాడు ఆనంద్. ఆ తర్వాత నవీన్ అయిపోయాడు. అలా కాస్త తేడాతో నలుగురూ తృప్తిపడిపోయి ఆయాసంతో రొప్పుతూ ఒకరిమీద ఒకరు ఒరిగిపోయారు.
ఇలాంటి సంకరజాతులు లోకంలో చాలా ఉన్నాయి తెలిసి గుండెలు బాదుకుని ప్రయోజనం లేదు. ఎవరి దూల వాళ్ళకీ అనందం మరి అంతేగా!

*** సమాప్తం ***
(Typed by Satish bro)

[Vikatakavi02]

[Vikatakavi02]

భయ్యా దీనికి కొనసాగింపు లేదా?

నాదగ్గర లేదు సోదరా...
ధన్యవాదాలు

[Vikatakavi02]

ఒకే గూటి పక్షులు

— అశవాని

దసరా పండగకి అన్నగారింటి కొచ్చిన కావేరికి ఎదురింట్లో ఓ క్రొత్త ముఖం కనిపించింది. వాకబు చెయ్యగా అతను పార్వతి పెద్ద తమ్ముడనీ, పేరు వీరేంద్ర అనీ, ఆ ఊరు కాలేజీలో — బి.ఏ. మొదటి సంవత్సరం చదువుతున్నాడనీ తెల్సింది.
కుర్రాడేమో సన్నగా పొడవుగా చామనచాయగా బాగానే వున్నాడు. కాస్త బడాయి బసవయ్యలా అవుపిస్తున్నాడు. మొదటిసారి కిటికీలోంచి తనని చూస్తూనే కనురెప్పలు రెపరెపలాడించి 'నువ్వెవరూ?' అన్నట్లు కళ్ళతోనే ప్రశ్నించి,
వెంటనే 'బాగున్నావ్!' అన్నట్లు కనుబొమ్మలెగరేశాడు.
సాయంత్రం మళ్ళీ కిటికీ దగ్గర తారసపడినప్పుడు 'పైట సర్దుకో' మన్నట్లు సైగ చేశాడు. ఏమిటోనని క్రిందకి చూసుకుంటే నిజంగానే పయిట ప్రక్కకి జరిగి, ఓ వైపు రొమ్ము వాటంగా కనిపిస్తోంది జాకెట్లో నుంచి. అది సర్దుకుని అతనివైపు కోపంగా చూడబోయేసరికి 'నీవి చాలా బాగున్నాయి. పెద్ద సైజులు' అన్నట్లు రెండు చేతులతోనూ సైగలు చేస్తూ నవ్వేడు. తన కోపం కాస్త సిగ్గుగా మారిపోయింది.
అందుకనే అతని గురించి ఆసక్తిగా వాకబు చేసింది. దసరాకి రెండ్రోజుల ముందు అక్కడకొచ్చింది కావేరి. దసరా అయిపోయిన రెండు రోజులకి స్వంత వూరునుంచి అక్కగారింటికి తిరిగొచ్చాడు వీరేంద్ర. ఆ ఒక్క రోజులోనే ఇదంతా జరిగింది.
కావేరికిప్పుడు ఇరవై నాలుగేళ్ళు. పెళ్ళయి ఆరేళ్ళయింది. పెళ్ళయిన మరుసటి సంవత్సరం గర్భవతి అయ్యింది. ఎనిమిదవ నెల మధ్యలోనే పురుడొచ్చి మగపిల్లవాడిని ప్రసవించింది. ఆ నెల తక్కువ బిడ్డకు మూడవ రోజుకే ఆయువు మూడిపోయింది. ఆ తర్వాత మళ్ళీ ఎప్పుడూ నెల తప్పలేదు ఆమెకి.
ప్రతీ పండుగకీ తప్పకుండా పుట్టింటి కొస్తుంటుంది. దసరాకి వచ్చిందంటే — దీపావళి నాగుల చవితి అయిపోయిన తర్వాతనే తిరిగి వెడుతుంది. ఆమె మొగుడు ఆమె మాటని జవదాటడు. అదే ఆమె బలం... ధయిర్యానికీ స్వేచ్ఛకీ మూలకారణం.
రెండవరోజు ఉదయం కావేరి కనిపిస్తుండగానే 'హలో' అని చెయ్యి వూపి పలకరించాడు వీరేంద్ర. దానికామెకి కోపం రాకపోగా పెదవుల మీద చిరునవ్వు చిందులాడింది.
సాయంత్రం అతను కాలేజీ నుంచి తిరిగొచ్చే సమయానికామె వీధి గుమ్మంలో నిలబడి పక్కింటి పదేళ్ళ పాపతో మాట్లాడుతోంది. అతను రావడం చూసి చిన్నగా నవ్వింది. దానికి సమాధానంగా తనుకూడా నవ్వుతూ కన్నుగీటాడు.
'ఇదేం కుర్రాడు బాబూ!' అనుకుని తనలోతానే ఆశ్చర్యపోయింది కావేరి.
అతని చురుకుతనం ముచ్చట కలిగించింది ఆమెకి. పద్దెనిమిదేళ్ళ కుర్రాడు ఎంతో ఆరిందలాగా ప్రవర్తించడం ఆమెకి విడ్డూరంగా కూడా కనిపించింది.
మూడవరోజు—
ఉదయం నుంచీ కిటికీ దగ్గరే కాపు కాసి కూర్చున్నాడు వీరేంద్ర. అటువైపు కిటికీలోంచి అతడిని గమనిస్తున్న కావేరి 'కాలేజీకి వెళ్ళవా?' అన్నట్టు సైగ చేసింది.
నవ్వుతూ తల అడ్డంగా ఆడించాడు అతను. 'ఒకసారి ఇక్కడికిరా' అని సైగచేసి పిలిచాడు. ఈసారి ఆమె తల అడ్డంగా వూపింది.
కానీ — తొమ్మిదన్నరకి చక్కగా సింగారించుకుని మెల్లిగా అడుగులేసుకుంటూ లోపలికొచ్చి "పార్వతీ పిన్నీ!" అని పిలిచింది కావేరి. ఆమె గొంతు కొంచెం బొంగురుగా వుంటుంది.
వీరేంద్ర ప్రక్కగదిలోంచి బయటకొచ్చాడు. "అక్కా బావా పిల్లలూ ఉదయం ఫస్టు బస్సులో అన్నవరం వెళ్ళారు. ఇంట్లో నేను ఒక్కడినే వున్నానండి!" అన్నాడు నవ్వుతూ.
"అలాగా! నాకు తెలియదు. అయితే - వస్తాను" అని వెనక్కి తిరగబోయింది.
"ఇది మీకు ధర్మం కాదు.... మీరు వస్తారనీ సరదాగా మీతో మాట్లాడొచ్చనీ కాలేజీ ఎగ్గొట్టి కూర్చున్నాను. రండి" అంటూ సాదరంగా ఆహ్వానించాడు అతను.
వాస్తవానికి ఇందాకా అతను రమ్మని సైగ చేయడం వల్లనే 'ఇతగాడి సంగతేమిటో చూద్దాం' అనుకుని పని గట్డుకుని వచ్చిందామె. అయినా పైకి ఇష్టం లేనట్టు ముఖం పెట్డి "మంచివాడివే లాగున్నావ్! నాతో ఏం మాట్లాడాలి నువ్వు?" అడిగింది విలాసంగా పయిట సర్దుకుంటూ.
"ముందు మీరు లోపలికి రండి" అని మొహమాటపెట్టాడతను.
అయిష్టంగా చూస్తూనే అతని వెనుక గదిలోకి నడిచింది.
అతను చూపించిన కుర్చీలో కూర్చుంటూ "యిక్కడికి చదువుకోవటానికి వచ్చావట కదా! మీ వూళ్ళో కాలేజీ లేదా?" అనడిగింది.
నవ్వుతూ తల అడ్డంగా వూపేడు. తమ వూరికి ఐదు కిలోమీటర్ల దూరంలో మరొక వూళ్ళో కాలేజీ వుంది. అక్కడే యింటర్ చదివాడు తను. కానీ, ఇంటర్ ఫెయిలయి తర్వాత సెప్టెంబరు లో పాసవ్వటం చేత ఆ కాలేజీలో అతనికి సీటు దొరకలేదట.
"నువ్వు కూర్చో..." అందామె నవ్వుతూ.
"ఫర్వాలేదులెండి" అంటూనే గోడవారగా వున్న కుర్చీని ఆమె దగ్గరగా లాక్కుని కూర్చుంటూ "మీరు చాలా అందంగా వుంటారు. నాకు బాగా నచ్చారు" అన్నాడు.
"కళ్ళలో కళ్ళు కలిపి చూస్తూ అతనంత మెచ్చుకోలుగా అన్న మాటలకి ఆమె బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్ర బడ్డాయ్. మాట రాలేదు.
"మీరు చాలా సరదా అయినవారనీ, చిన్నా పెద్ద అందరితోనూ కలుపుగోలుగా మాట్లాడతారనీ మా అక్క కూతురు బేబీ చెప్పింది నాకు. అలా సరదాగా మాట్లాడేవాళ్ళంటే చాలా యిష్టం."
మాట్లాడకుండా అతని ముఖంలోకి చురుకుగా చూసిందామె.
"నేనేమైనా తప్పుగా మాట్లాడుతున్నానాండీ!" అమాయకంగా చూస్తూ కుర్చీ హేండ్ రెస్ట్ మీదున్న ఆమె చేతి మీద చెయ్యేసి మరీ అడిగాడు తను.
"అబ్బే.... లేదు" తల అడ్డంగా ఆడించింది.
"మీది ఏవూరండీ?" టాపిక్ మారుస్తూ అడిగాడు.
ఆమె సమాధానం చెప్పింది. ఆ వూరి గురించి, తన అత్తవారింటి గురించి కూడ చెప్పుకొచ్చింది.
ఆ తర్వాత అతను కూడా తన వూరి విషయాలూ ఇంటి విషయాలూ రిల్లించుకొచ్చాడు. ఆ సంభాషణ సాగుతున్నంతసేపూ అతని చెయ్యి ఆమె చేతిని నిమురుతూనే వుంది. అతని కళ్ళు ఆమె ముందుల్ని గుచ్చి గుచ్చి చూస్తూనే 
వున్నాయ్...
కొంతవరకు స్థానభ్రంశం పొందిన పయిటను సవరించుకోవడానికి చెయ్యి వెనక్కి తీసుకోబోయిందామె.
"దిష్టి తగులుతుందని భయమాండీ!" ఆమె చేతిని విడవకుండా పట్టుకుని కొంటెగా నవ్వేడు.
ఆ మాట ఆమెకు కితకితలు పెట్టింది. పయిట పూర్తిగా భుజం జారిపోయింది. ఆమె వేసింది ఎర్ర జాకెట్టు కావడం చేత ఆమె ఎత్తులు మరీ కొట్టొచ్చినట్లు కన్పిస్తున్నాయి. "చాలా మంచి సైజండీ" అన్నాడు.
"నువ్వు చాలా సైజులు చూసినట్టుందే" వ్యంగ్యంగా అడిగింది. అతని తెగింపు ఆమెకి చాలా నచ్చింది.
ఆ ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పకుండా రెండో చెయ్యి అటు చాపేడు. పావుగంట పరిచయంతో యిలా రంగంలోకి దిగిపోవడమన్నది మాత్రం సరిక్రొత్త అనుభవం. పైగా అతను తనకన్నా చాలా చిన్నవాడు. ఇంకా మీసం కూడా పూర్తిగా నల్లబడలేదు. అయినా, అతని పద్ధతి చూస్తుంటే ఈ వ్యవహారంలో చాలా పండిపోయినట్లు కనిపిస్తోంది.
వేళ్ళు బాగా చాపి ఎడమ రొమ్ముని గట్టిగా పిసికి వదిలిన ఆ స్పర్శకి ఆమె నరాలు జివ్వుమన్నాయి. అయాచితంగా బోర విడిచి కుర్చీలో ముందుకి జరిగింది. అతను కుర్చీలోనుంచి లేస్తూ ఆమె మెడ సందున ముద్దుపెట్టి మరోసారి పిసికాడు.
ఆ పట్టుతో ఆమె వళ్ళంతా తియ్యగా తిమ్మిరెక్కి పోయింది.
వెంటనే అతని చెయ్యి ఆమె నడుముకు చుట్టుకుపోయింది.
బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకుని మంచం దగ్గరకి తీసుకెళ్ళి కూర్చోబెట్టి "జాకెట్టు విప్పండి" అన్నాడు నవ్వుతూ.
"ఏఁ? ఇంత తెల్సిన వాడివి - జాకెట్టు విప్పడం తెలియదా?" కవ్వింపుగా చూస్తూ అడిగింది.
"క్రొత్త జాకెట్టులా వుంది. నా కంగారులో హుక్స్ తెగిపోతాయేమోననిపించి అడిగాను...."
"అయితే జాకెట్లు విప్పే అలవాటు బాగా వుందన్న మాట!"
ఆ మాటకి బదులు చెప్పకుండా నవ్వేసి వూరుకున్నాడు.
ఆలోగా ఆమె అన్ని హుక్స్ విప్పేసింది. బ్రాసరీలోంచి వెన్న ముద్దల్లా అవుపిస్తున్న రొమ్ముల్ని చూస్తూనే వెర్రెత్తిపోయాడతను. రెండు చేతులతోనూ రెండు పట్టుకుని కసి కసిగా పిసికేశాడు.
దాంతో కావేరికి కూడా కసెక్కిపోయింది. అతనివంక మోజుగా చూస్తూ పైజామా పిస్తా తడిమింది. పిడిలా తగిలిందక్కడ. మనసుండబట్టక సున్నితంగా నొక్కింది. ఒక్కొక్కటిగా బటన్స్ విప్పింది. లోపల డ్రాయర్ వేసుకోలేదతను. పుట్టలోంచి పడగ పయికెత్తిన త్రాచుపాములా, లోపల్నుంచి తోసుకొచ్చింది అతని యవ్వనం.
ఆమె కళ్ళు ఆనందంగా మెరిశాయి. "బావుంది" అంది గుప్పిడితో ఒడుపుగా పట్టుకుంటూ. చిన్నగా నొక్కి గుప్పిడిని వెనక్కి జరిపింది.
ఆ విచ్చలవిడితనం వీరేంద్రకి చక్కలిగింతలు పెట్టింది. మరొక్కసారి ఆ రెండూ పిసికేస్తూ మెడ సందున ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
కావేరి వివశురాలై పోయింది. ఆమెకి సహజంగానే ఆ గుల కాస్త ఎక్కువ. అతనిని వదిలేసి మంచంమీద వెనక్కి వాలిపోయింది. రెండు చేతులతోనూ చీర లంగా కలిపి పట్టుకుని చాలా వేగంగా నడుం వరకూ ఎగలాగేసుకుంది. తొడల్ని లాకు తలుపుల్లా విప్పి సమ్మోహనంగా చూస్తూ "వచ్చేయ్...." అంది.
ఆ పిలుపు చెవుల్లో పడుకుండగానే మంచమెక్కిపోయి ఆమె మీదకి ఒరిగిపోయాడతను. ఒక చెయ్యి అతని నడుము మీదవేసి రెండవ చేతిని క్రిందకి పోనిచ్చిందామె.
"నువ్వు నాకు చాలా నచ్చావు" ఆనందంగా గొణిగాడతను. "నాకూ నువ్వు నచ్చబట్టే ఇచ్చేస్తున్నాను. ఊ" మొత్త చిన్నగా కుదుపుతూ దోరగా నవ్విందామె.
దానికి సమాధానంగా తన నడుమను బలంగా క్రిందకి గుచ్చాడతను. కావేరి మధురంగా మూలిగింది. అతని నడుముకు రెండు చేతులూ పెనవేసి ప్రేమగా చెక్కిలి ముద్దాడింది.  "బాగా - జోరుగా చెయ్యాలి మరి!" చెవిలో గుసగుసలాడింది.
విలాసంగా నవ్వి విసురుగా కదలడం ప్రారంభించాడతను. అబ్బురపడిపోయింది కావేరి ఆ దూకుడుకి. ఆహ్లాదం పట్టలేక క్రిందినుంచి ఎదురొత్తుతూ "ఈ లేత వయసులో యింత మోతగా చెయ్యడం ఎవరి దగ్గర నేర్చుకున్నావ్?" ఆసక్తిగా అడిగింది.
"మా వూళ్ళో. మా వీధిలోనే, కాంతం అనీ — నాకు అత్తయ్య వరసవుతుంది - ఆమె నేర్పింది."
"బావుంటుందా? ఎంత వయసుంటుందీ...!"
"బాగానే వుంటుంది. దాదాపు నలభై ఏళ్ళుంటాయ్. మొగుడు పోయాడు. ఇద్దరు బిడ్డల తల్లి. వాళ్ళింట్లో వాళ్ళంతా ఒకసారి పుట్టపర్తి వెళ్ళారు. అప్పుడు నేను ఆమెకి సాయం పడుకోడానికి వెళ్ళేవాడిని. నాకు చెయ్యి జాడించుకొనే అలవాటుండేది. మొదటిరోజు పడుకోడానికి వెళ్ళినప్పుడే నేనాపని చేస్తూ ఆమెకి దొరికిపోయాను.
కోప్పడుతుందనుకున్నాను. కానీ, మెల్లగా నా మంచం దగ్గరకొచ్చి కూర్చుని 'తప్పురా బడుద్దాయ్! యిలా చేస్తే నరాల్లో సత్తువ చచ్చిపోతుంద'ని లెక్చరిచ్చి నాది చేత్తో పట్డుకుంది — అంతే! ఆ అయిదు రాత్రులూ మేం అస్సలు నిద్రపోయేవాళ్ళం కాదు..." అని విలాసంగా నవ్వేడు వీరేంద్ర.
"అంటే ఆవిడ మహా గులెక్కి పోయిందన్నమాట. యింకా ఎవరినైనా వేసుకున్నావా?"
"ఊహూఁ.... యింటికి వెళ్ళినప్పుడల్లా ఆమెనే వేసుకుంటున్నాను. మొన్న శలవులకి వెళ్ళినప్పుడు కూడా నాలుగుసార్లు వాయించుకున్నాది."
"యింత బాగా చేస్తోంటే — ఎవత్తయినా ఎన్నిసార్లయినా చేయించుకుంటుంది. ఊఁ — నాకు చివరికొచ్చేస్తోంది. లాగించు..." కైపుగా గొణుగుతూ మొత్తను మరింత విసురుగా ఎగరేసింది కావేరి.
అతను కూడా ఓ రొమ్ముని పడిదిప్పి పిసుకుతూ టాప్ గేర్ లో లాగించాడు. ఇద్దరిలోనూ ఆయాసం పెరిగింది. గమ్యం చేరువవుతున్న కొద్దీ ఒకరినొకరు కసికసిగా కుమ్ముకుని, ఆహ్లాదంగా ఒగరుస్తూ ఆ పట్టనే సోలిపోయారు.
"సరదా తీరిపోయిందిగా, ఇంక దిగు - నేను వెళ్ళాలి" అభిమానంగా వీపు నిమురుతూ అంది కావేరి. "ఊఁ హుఁ" అంటూ గారంగా తల అడ్డంగా ఆడించాడు.
"మధ్యాహ్నం మళ్ళీ వస్తాను. అప్పుడు కావాలంటే వరుసగా రెండుసార్లు లాగించుకో" అంది.
మరింక మారాం చెయ్యకుండా ప్రక్కకి జరిగాడు వీరేంద్ర.
అతనికిచ్చిన మాటను ఆ మధ్యాహ్నం అక్షరాలా నిలబెట్టుకోవడమే కాకుండా — "మరి రేపటి నుంచి ఎలాగా?" అని తనే అడిగింది కావేరి.
మళ్ళీ మళ్ళీ అతనితో యిదవ్వాలని బాగా యిదిగా వుందామెకు.
"అది నువ్వే చెప్పాలి. ఏదో మార్గం ఆలోచించు—" అన్నాడు అతను.
ఆ సమస్య పరిష్కారాని కామెకెంతోసేపు పట్టలేదు. సాయంత్రం ఆరు గంటల సమయంలో వీరేంద్ర అక్క వంటింట్లో వుంటుంది. వంటిల్లు వెనకవైపున వేరుగా వుంది గనుక ఆ వేళప్పుడు ఎలాగో వీలుచూసుకుని వచ్చి అతని గదిలో దూరతానంది.
"అయిడియా బ్రహ్మాండంగా వుంది" అని మెచ్చుకున్నాడు అతను.
ఆ టయాములో తన బావగారు యింట్లో వుండరు. పిల్లలకి కూడా ఆడుకునే టయము. ఒకవేళ యింట్లోనే వున్నా, తను పనిగట్టుకుని పిలిస్తే తప్ప ఆ గదిలోకిరారు.
అందుచేత కావేరి అక్కడున్నన్ని రోజులూ మూడు పువ్వులు ఆరు కాయలుగా సాగిపోయింది అయ్యగారి వ్యవహారం.
నాగులచవితి వెళ్ళిన మూడోరోజున కావేరి అత్తవారింటికి వెళ్ళిపోయింది. ఏమాత్రం వీలుచిక్కినా నెల రోజుల్లో మళ్ళీ వస్తానని చెప్పింది.
ఆమె ప్రయాణమై వెళ్ళిపోయిన రోజు వీరేంద్ర మనసు మనసులో లేదు. కాలేజీలో ఏ లెక్చరూ బుర్రకెక్కడంలేదు. సాయంత్రం దిగాలుగా యింటికొచ్చాడు. ఎక్కడికీ వెళ్ళబుద్ధి కాలేదు.
తన అవస్థను ఎవరూ పసిగట్టకుండా ఉండేందుకు ఓ పుస్తకం అద్దేసుకుని కూర్చున్నాడు. దృష్టి మాత్రం ఎదురింటి కిటికీ మీదనే వుంది. కావేరి లేని వెలితి కొట్టొచ్చినట్లు కనపడుతోంది. అక్కడ నిలబడి నవ్వుతూ, నవ్విస్తూ ఏవేవో సైగలు ద్వారా కనిపిస్తుండేదామె.
కర్టెన్ తప్పించుకుని ఎవరో గదిలోకి ప్రవేశించిన అలికిడి లీలగా చెవినబడ్డంతో విసురుగా ఆవైపు చూశాడు వీరేంద్ర. తలుపు ప్రక్కన నిలబడి తనవంక ఓరగా చూస్తూ దోరగా నవ్వుతున్న శాల్తీని విశ్మయంగా చూస్తూ అప్రయత్నంగా కుర్చీలోంచి లేచి నిలబడ్డాడు.
ఆమె పేరు అంజమ్మ. ఆ ప్రక్కయిల్లే ఆవిడది. అతని అక్క పార్వతికీ ఆమెకీ మంచి దోస్తీ వుంది. తన అక్క కన్నా రెండు మూడేళ్ళు చిన్నది. ఒక కొడుకున్నాడు. మనిషి బాగానే వుంటుందిగానీ రంగు కొంచెం నలుపు. అవయవ పుష్టి చాలా బావుంటుంది, కావేరి కన్నా చక్కటి వంపులు.
దగ్గరకి రమ్మని కళ్ళతోనే పిలిచింది అంజమ్మ. మెల్లగా అడుగులేసుకుంటూ ఆమె ముందు కెళ్ళాడు. అదోలా నవ్వుతూ ఎడమ చేత్తో తలుపుని పదిలంగా మూసేసింది.
"కావేరీ వెళ్ళిపోయిందని బెంగపెట్టుకున్నావా?" వెటకారం ఒలకబోస్తూ చిన్నగా అడిగింది.
కొయ్యబారిపోయాడు వీరేంద్ర.
"నాకంతా తెలుసు. మీరీగదిలో క్రిందామీదా పడ్డం రెండు సార్లు చూశాను. నువ్వు బాగా చేస్తావ్! అందుకే ఆ దూల ముండ అలా బరితెగించి ఈ గదిలోకి దూరుతుండేది."
అతని అరచేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని తన ముందులకి రుద్దుకుంటూ కవ్వింపుగా చూసింది.
"ఆ సంగతి మా అక్కతోగానీ చెప్పేవా?!" ఆదుర్దా పట్టలేక అడిగేశాడు.
తల అడ్డంగా వూపిందామె. "మా ఆయన వట్టి సోమరిపోతు. మంచం మీద కూడ అలాగే వుంటాడు. ఆ కావేరి ముండ వెళ్ళిపోయాక ఆ పనేదో నేను చేయించుకోవచ్చుకదా అని, మీ అక్కకి చెప్పలేదు" చమత్కారంగా నవ్వుతూ నడుం మీద చెయ్యివేసి దగ్గరకు తీసుకుంది....
వీరేంద్ర తటపటాయింపుగా చూస్తూ వుండిపోయాడు. "ఏమిటీ, నల్లగా వున్నానని సంకోచిస్తున్నావా?" పెద్దవైన రొమ్ముల్ని అతని ఛాతీకి రుద్దుతూ అడిగింది.
"ఉఁహూఁ... నీతో యిలా యిదవ్వటం మా అక్కకి తెలిస్తే, చదువు మానేసి పొమ్మని నన్ను మా వూరు తరిమేస్తుంది" బేలగా చూశాడతను.
"నీకా భయమేం అక్కర్లేదు. అంతవరకూ వస్తే నేను తనకు నచ్చచెబుతానులే. నా అవస్థ తనకి తెలుసు. నా మాటెప్పుడూ కాదనదు. మరేం ఆలోచించకు..." ప్రోత్సాహంగా చూస్తూ మెల్లగా చీర పయికి లేపింది.
అంత భరోసా ఇచ్చాక అతను మాత్రం ఆగుతాడా?
ఒక్కుదుటలో ఆమెను వాటేసుకుని మంచం మీదకి తీసుకెళ్ళిపోయాడు....
ఇక, అవసరమైతే పార్వతిని ఒప్పిస్తానని అంజమ్మ అంత నమ్మకంగా చెప్పడంలో ఏమాత్రం అతిశయోక్తి లేదు.
ఆమె తప్పకుండా ఆ పని చెయ్యగలదు. కారణం —
పార్వతి ఎప్పట్నుంచో అంజమ్మ మరిదితో ఇదవుతోంది!

—'కథ' సమాప్తం—

[Vikatakavi02]

మిత్రులందరికీ కార్మిక దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు...

[Vikatakavi02]

రారా బచ్చా!

('రంభ' పత్రిక నుంచి)

"సావిత్రీ!" అని చెవి దగ్గర ఎవరో పిలిచినట్టై ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచిందామె.

చీకటైనా ఆ పిలిచింది భర్త అని ఆమె వెంటనే గ్రహించింది.

"ఏమిటండీ?" అని దీర్ఘం తీస్తూ అడిగింది.

అతడు వొంగి, ఆమె చెవి దగ్గర, "నా కళ్ళతో చూశాను. మెట్ల మీద నుంచి ఎవరో వొంగి నడుస్తూ మేడమీదకు వెళ్ళారు," అన్నాడు.

"ఎవరై వుంటారు?" అంది అర్ధంగాక అయోమయంగా సావిత్రి.

"ఓసి పిచ్చిమొహమా! నీకు సాయంత్రం చెప్పలేదటే... పైప్రక్క వుంటున్న భీమారావుగారి పెద్దమ్మాయి చెడుగా తిరుగుతోందనీ! దానికోసం ఎవడో పిల్లిలా మేడ మెట్లు ఎక్కి పైకి వెళ్ళాడు." అన్నాడు ఆమె భర్త ఉరఫ్ గణపతి.

భీమారావుది ఫ్యాన్సీ స్టోర్స్. అతడికి నలుగురు పిల్లలు. భార్యపోయి రెండేళ్ళవుతోంది. పెద్ద కూతురి పేరు లక్ష్మి. ఇరవై రెండేళ్ళు. పెళ్ళయింది. తల్లిపోయాక, తండ్రికి వొండి పెట్టే నెపంతో ఆమె తరచుగా పుట్టింట్లో వుంటోంది. ఆమె తిరిగే రకమని వాడకట్టువాళ్ళు అనుకుంటూ వుండగా సావిత్రి విన్నది. ఆమె గూర్చి తన భర్త ఎక్కడ విన్నాడో... ఆ వార్తని సాయంత్రం మోసుకొచ్చి తన చెవిలో వేశాడు.

"ఎవరి ఏడుపు వాళ్ళది. మనకెందుకు? మనం పడుకుందాం" అంది నిద్దర బద్ధకంతో ఆవులిస్తూ సావిత్రి.

"ఛీ! వెధవ నిద్ర — నువ్వూనూ... వాడీపాటికి మేడ మీదకి వెళ్ళి ఆ లక్ష్మి గదిలోకి దూరిపోయివుంటాడు. అవునూ... నువ్వు అప్పుడప్పుడు ఆ పోర్షన్ కి వెళ్తుంటావుగా... ఆ లక్ష్మి ఎక్కడ పడుకుంటాదో నీకు తెలుసా...?" అని అడిగాడు కుతూహలంగా.

"ఏఁ... వెళ్ళి చూస్తారా ఏమిటి కొంపదీసి?"

గణపతి నవ్వుతూ, "నేను ఒక్కడినే కాదు. మనిద్దరం వెళ్ళి చూద్దాం. లోకులు అనుకోవటమేనా లేక నిజంగా ఆ లక్ష్మి బోకేనా — అన్నది తేల్చుకుందాం!" అన్నాడు.

సావిత్రికి ఇది సుతరామూ నచ్చలేదు. ఎవరి గోల వారిది.  ఇప్పుడు లక్ష్మి ఎవరితోనో రంకు పెట్టుకుంటే మనకొచ్చే లాభం ఏమిటి? దానికి జిలగా వుంది. అది తీర్చుకుంటూ వుండొచ్చు.

ఇదంతా తన భర్తకి చెబుదామని ఆమె అనుకుంటుండగా గణపతి మంచం దిగి సావిత్రి రెక్క పట్టుకుని ఆమెను రమ్మనట్టుగా లాగాడు.

"వద్దండీ... బాగోదు. కావలంటే మీరెళ్ళి చూసి రండి. నేనిక్కడే వుంటాను" అంది ఆమె.

"నాన్సెన్స్! నోర్మూసుకుని నాతో రా...!" విసుక్కున్నాడు గణపతి. ఆమెకు అతనంటే భయం! దాంతో, యిష్టం లేకపోయినా మంచం దిగి భర్త వెనుక మేడమెట్లు ఎక్కింది.

మెట్లమీద చీకటిగావుంది.

పై మెట్టుమీద అడుగువేస్తూ గణపతి ఆగి, "ఆగాగు! వాళ్ళిక్కడే వున్నారు'' అన్నాడు మెల్లగా.

"ఎక్కడ?" గొణిగింది సావిత్రి.

"మెట్ల ప్రక్క వసారాలో గుసగుసలు వినపడుతున్నాయి. కావాలంటే విను" అంటూ గణపతి తన పెళ్ళాం చెయ్యి పట్టుకుని తన ప్రక్కకు లాక్కున్నాడు.

మసక చీకట్లో వసార్లో నేల మీద ఎవరో పడుకుని వున్నట్లు సావిత్రికి కుడా లీలగా కనిపించింది.

"చీ! వెళ్ళిపోదాం!" అంటూ మరలబోయిందామె.

"నీ మొహం! అసలు రంజు యిప్పుడే వుంది. చూడు."

మెల్లగా గదిమాడు గణపతి.

అంతలో లక్ష్మి నవ్వు వినిపించింది. చీకట్లో ఆమె అతడి ఒళ్ళో కూర్చుని వుండాలి. ఒకరినొకరు ఏం చేసుకుంటూన్నారో చీకటి వల్ల సరిగ్గా తెలియటంలేదు. ఎందుకో గణపతి  మాత్రం అక్కడ్నించి కదలక, సావిత్రిని కదలనీయక వారి నవ్వులు చెవి కోసుకు వింటున్నాడు.

అంతలో లక్ష్మి మూల్గింది.

గనపతి తన భార్య చెయ్యి నొక్కడు.

"ఏమిటి?" అందామె మెల్లిగ.

"వినబడ్డంలే... దాని మూల్గులు. వాడు దాన్ని పడుకోబెట్టి ఏమాత్రమో ప్రవేశించుండాలి." అన్నాడు.

గణపతి అనుకున్నట్లుగా... మూలుగులు వెనుక, చిన్నగా చప్పట్లు చరచిన శబ్దం వినిపించసాగింది సావిత్రికి.

"బాగా విశాలమా?" అని అడిగాడు మెల్లిగా భార్యని గణపతి.

"ఏమిటీ?" అంది అమాయకంగా సావిత్రి.

సావిత్రి తొడల మధ్య తన చేతిని అదిమి, "దాని మొత్త!" అన్నాడు.

"ఏం?" అందామె విసుగ్గా.

"అంత శబ్దమవుతుంటేనూ?" అన్నాడు తన చేతిని ఆమె కుచ్చిళ్ళలోకి పోనిస్తూ.

"చీ పాడు! సిగ్గులేకపోతే సరి" అంది సావిత్రి.

అయితే, చీకట్లో ఆ జంట గుసగుసలు, మూలుగులు, చప్పుళ్ళు విని ఒళ్ళంతా టింటిమలాడుతోంది ఆమెకి. ఇక తన భర్త కెలుకుడికి జిలరేగి కళ్ళు మూసుకుంది.

అటు చాలాసేపు చప్పుళ్ళూ లయబద్దంగా వినిపించాయి. చప్పుళ్ళ వెనుక మూలుగులు కూడా... లక్ష్మి నేల మీద పడుకుని, బాగా చెయ్యించుకుంటూన్న భావం కలిగింది ఆ దంపతులిద్దరికీ.

గనపతి చెయ్యి వేగంగా సావిత్రిలో ఊగుతోంది. ఆమెకూడా అతని లుంగీలోకి చేతిని పెట్టీ అతని తొండాన్ని గుప్పిట బిగించి ముందుకి వెనక్కీ చేస్తోంది. గణపతి మధ్యమధ్యలో తల ఎత్తి నీడలో దూరంగా కదులుతున్న రూపాలను చూసి కసెక్కిపోసాగాడు.

అంతలో ఆ మగతను మూల్గడం వినిపిచిందా యిద్దరికి.

గణపతి సావిత్రి భుజాని గట్టిగా నొక్కి, "అయిపోయింది" అన్నాడు నవ్వుతూ. అతని ముహంలో తానే లక్ష్మి మీద పడుకొని అవ్వగొట్టిన గర్వం కనపడింది సావిత్రికి.

ఆ తరువాత ఇద్దరూ క్రిందకి దిగి వచ్చేసారు.

తమ పోర్షనులోకి వెళ్ళి, కిటికీ చాటున నిలబడ్డారు.

లక్ష్మిని అనుభవించినవాడు తప్పక మెట్లు దిగి వెళ్ళాలి! అతడెవడో పరిశీలిద్దామని గణపతి ప్లాన్! చీకట్లో నిలబడి కళ్ళు ఇంతింతలు చేసుకుని మెట్లవంకే చూస్తున్నాడు.

అయిదు నిమిషాల తర్వాత వారికి ఎవరో మెట్లు దిగుతున్న శబ్దం వినిపించింది. అతడు లక్ష్మి ప్రియుడై వుండాలి. గణపతి ఊపిరి బిగదీసుకున్నాడు.

వారి ముందునుండి మెట్లు దిగుతూ ఓ ఆకారం నడిచి వెళ్ళింది. అతడెవరో గణపతి గుర్తించలేకపోయాడు. సావిత్రి మాత్రం అతడెవరో గుర్తించింది. ఇదే వీధిలో చివరవున్న టైలర్ అతను. అతడి సన్నం — పొడవును ఆమెకు గుర్తే! ఎర్రగా వుంటాడు... వంకీల తలతో! రెండ్రోజుల క్రితం అతడికి రవికెలు కుట్టమని ఇచ్చింది.

రేపు ఇస్తానన్నాడు. తెల్లారాకా అతడి టైలరింగ్ షాపుకి వెళ్ళాలని అనుకుంది.

"నీవు గుర్తుపట్టావా?" అని అడిగాడు తన భర్త.

గుర్తుపట్టానంటే అతనితో తంటా వస్తుందనిపించింది సావిత్రికి. అందుకే తానూ గుర్తుపట్టలేకపోయానని చెప్పింది.

"ఈ బచ్చాగాడు రేపూ వస్తాడు. వీడిని పట్టేయనూ!" అన్నాడు గణపతి గర్వంగా.

ఇద్దరూ వెళ్ళి మంచం మీద పడుకున్నారు. సావిత్రిని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు గణపతి. ఆమె కూడా ఇందాకటి అతని కెలుకుడికి బాగా వేడెక్కి వుండటంతో అతనికి వీలుగా పడుకుంది.

అతను ఆమె బట్టలను గబగబా ఊడదీసి ఆమెను ఆక్రమించేశాడు. తన క్రింద నలుగుతుంది తన భార్యే అయినా మనసులో మాత్రం లక్ష్మిని వేస్తున్నట్లు ఊహించాడు అతను. అతని దూకుడికి సావిత్రికి కూడా కాస్తంత సందేహం వచ్చినా అతనంటే భయం వల్లన అడగటం మానేసింది.

కాసేపటికి ఇద్దరూ ఒకేసారి ఔటయిపోయారు. సావిత్రికి వెంటనే నిద్ర పట్టేసింది. కానీ, గణపతి మాత్రం ఏదో గుర్తుకొచ్చినట్లు లేచి అల్మరాలోంచి టార్చ్ లైట్ తీసి మళ్ళా మట్లెెక్కాడు. అంతకు పూర్వం వాళ్ళు ఎక్కడ పడుకున్నారో అతనికి గుర్తే!

అక్కడ టార్చి వేసి చూశాడు.

కటికనేల! ఆ నేలమీద వెల్లకిలా పడుకుని లక్ష్మి ఒప్పగించి చేయించుకుందంటే గణపతికి ఏదోగా వుంది. కొంతసేపు అక్కడే నిలబడి నిలబడి ఆమె ఎలా చేయించుకుందో వూహించుకున్నాడు. చాలాసేపటి తరవాత కిందకు వచ్చి అతడు నిదురపోయాడు.

మర్నాడు తన రవికెలు తెచ్చుకునేందుకు టైలరింగ్ షాపుకి వెళ్ళింది సావిత్రి. వెళ్తూనే ఆ టైలరు వంక పరిశీలనగా చూసింది. పైజామా వేసుకున్నాడు. పైజామాకి గుండీలు వున్నాయి. రాత్రి ఇలాగే వచ్చి వుంటే ఆ గుండీలు విప్పి చేసి వుండాలి. అందులోంచి దూకినట్టు వూహించుకుంటే, ఆమెకు ఏదోలా అయిపోయింది. తెలియకుండానే అతని తొడల్లోకి, ముఖ్యంగా పైజామా గుండీలా సమీపాన చూపు పడిపోయింది. కత్తెర పడిన చప్పుడైతే తలెత్తింది. అతను తననే చూస్తున్నాడు. తత్తరపడిందామె. సన్నగా నవ్వుతూ ఓసారి క్రిందకి చూసి మళ్ళా ఆమె మొహంలోకి చూస్తూ "ఏమిటి చూస్తున్నావ్?" అన్నట్లు కళ్ళెగరేశాడు. అతని కళ్ళలో ఏదో కొంటెతనం తొణికిసలాడింది.

సావిత్రి బెదిరిపోయి చూపు మార్చుకొని — తన రవికెల సంగతి ఏవేవో అడిగేసి ఇవతల పడబోయింది. అతడు లేచి నిలబడి "వుండండి" అంటూ లోపలికి వెళ్ళాడు. 'బాగా సన్నగా వున్నాడు. వీడికి లక్ష్మి ఎలా తగులుకుంది?' అనుకుంది మనసులో.

అతడు తిరిగి వస్తున్న శబ్దమైతే అటువైపు చూసింది. పైజామా గుండీలన్నీ విప్పేసుకుని — నిగిడించుకుని వచ్చి నిలబడ్డాడతను.

"అమ్మ చచ్చినోడో!" అనుకుని సావిత్రి అక్కణ్ణుంచి గబగబా రోడ్డుమీదకొచ్చేసింది. రాత్రి లక్ష్మి ఎంత ఎక్కించుకుందో ఆమె మెదడులో మెదులుతోంది.

వెదురుబొంగులా వున్న వాడికి రూళ్ళకర్రలా అది అంతుండటం ఆమెకు మ్రింగుడుపడటంలేదు.

వాడి సాహసానికి కాసేపు ఆమె బుర్ర మొద్దుబారిపోయింది. అలాటి వాణ్ణి ఇంతకు పూర్వం చూసి ఎరుగదు.

తన యింటికి తిరిగి వస్తూనే మేడమీదకి వెళ్ళింది.

లక్ష్మి చిన్న చెల్లెలు సింధూ కనిపించి, "అక్క స్నానం చేస్తోంది" అంది. సావిత్రిలో ఆరాటం హెచ్చుతోంది. కళ్ళముందు ఆ టైలరు నిడివి మెదులుతూనేవుంది.

'లక్ష్మిదీ చూడాలి' అన్పించిందామెకు.

స్నానాల గది దగ్గరికి వెళ్ళి "లక్ష్మీ!" అని పిలిచింది. ఆమె ఊ కొట్టి స్నానాల గది తలుపు తెరిచింది. సావిత్రి గదిలోకి అడుగుపెట్టి, తలుపు గడియ పెట్టి, లక్ష్మి వైపు తిరిగింది.

లక్ష్మి తన కాళ్ళని విప్పదీసుకుని కూర్చుని వుంది. అలా కూర్చోటం వల్లన కాబోలు... ఆమెది విశాలంగా కప్పలా తెరుచుకున్నట్లు కనిపించింది. ఆ టైలర్ ని ఎంత మింగగలిగి వుంటుందో సావిత్రికి అర్ధమైంది.

లక్ష్మి నవ్వుతూ— "ఏమిటలా చూస్తున్నావ్? రాత్రి వాడిది ఎంతవరకు దిగబడిందోననా?" అంది. సావిత్రి తెల్లమొహం వేసింది.

లక్ష్మి పగలబడి నవ్వుతూ, "రాత్రి మీ ఆయన మళ్ళా వచ్చాడు. టార్చిలైటు పట్టుకుని. నేను పడుకున్న చోటంతా చేత్తో తడిమి వెళ్ళాడు పాపం! మీ ఆయన చూశాడని వాడు చెబుతూనే వున్నాడు. ఆతర్వాత మెట్ల దగ్గర గుసగుసలు వినిపించాయి. అలాగని నేనూ, అతనూ సుఖాలు చంపుకునే రకాలం కాదు గనుక, మా పని మేం చేసుకుపోయాం. ఇక్కడికి ఎవరొచ్చి వెళ్ళారో మీరు చూసే వుంటారు. నువ్విక్కడికి వచ్చి నా వడి చూస్తున్నావంటే అతను నీకు చూపించాడు కదా!" నిర్ఘాంతపోయింది సావిత్రి.

అది చూసి లక్ష్మి కిలకిల నవ్వుతూ, "నాతో అన్నాడులేఁ, నీకు చూపిస్తాననీ. నీ రవికెలు కుట్టమని వాడికిచ్చావటగా!" అంటూ తన తొడలను మరింత ఎడం చేసింది. 'వాడినే కాదు వాడి మిషను కూడా దూరిపోతుంది ఇందులో!' అని తను చిలిపిగా అన్నట్లు అన్పించింది సావిత్రికి.

'ఒకవేళ తన మొగుడికి ఈ లక్ష్మి దక్కినా దీని నదిలో ఆ తాబేలు ఏమూలకో!" అనుకుందామె.

లక్ష్మి ఏదో రహస్యం చెప్తున్నట్టు నెమ్మదిగా, "రాత్రి మీ ఆయన్ని పడుకోనిచ్చి రా! ఆ టైలర్ ని పంచుకుందాం" అంది.

"ఛీ!" అంటూ సావిత్రి ఇంటికి తిరిగి వచ్చేసింది. ఆ రాత్రి తిరిగి భర్త నిదరపోకుండా కాపలా కాయటం చూసి, "నేనొక ఉపాయం చెప్పేదా?" అంది.

"ఏమిటి?"

"చీకటిగా వుందికదా! మీరో, ఆమె ప్రియుడో ఆ లక్ష్మికి తెలియదు. కాబట్టి కాపలా కాసి వాడినెవడినో చూసే బదులు, మీరే ఆమె ప్రియుడిలా వెళ్ళి దాని దూల బాగా వదిల్చి రండి," అంది సావిత్రి.

ఆమె అలాంటి సలహా చెప్పటం విని గణపతి నిర్ఘాంతపోయాడు. నిజానికి అతడికి లక్ష్మి మీద చాలారోజులుగా కోరికగా వుంది. తన భార్య కూడ ఇప్పుడు ప్రోత్సాహించేసరికి ఉత్సాహం పొంగుకొచ్చింది.

ఐనా, "స్పృహలో వుండే మాట్లాడుతున్నావా నువ్వు?" అనడిగేడు ఆమెను మళ్ళా.

"నేను అన్నీ తెలిసే అంటున్నాను. వెళ్ళి దాని పని చూడండి!" అని సావిత్రి అనటంతో ఎగిరి గెంతేసి మేడమీదకి పరుగుతీశాడు గణపతి.

చీకట్లో సమీపిస్తున్నది ఆ టైలరే అనుకుని "ఏమిటంత ఆలస్యం" — అంటూ దగ్గరకు లాక్కుంది లక్ష్మి. దొరికిన ఛాన్సుకు పొంగిపోతూ ఆమె వక్షద్వయాన్ని అందుకున్నాడు గణపతి. అతని మగసిరిని అందుకుని గుప్పిట బిగించిందామె. సైజులో ఏదో తేడా కన్పించింది. కామావేశంలో పట్టించుకోలేదు ఆమె.

తొడలు ఎడం చేసి లోపలకు దూకాడు గణపతి కోరికతో. వక్షాల్ని అదిమిపెట్టి కదులుతున్నాడు. ఆవేశంతో అతన్ని మరింత కరుచుకుపోయింది లక్ష్మి.

క్రింద టైలరు, అతడి మామూలు వేళకి పైకి వెళ్ళబోతూ వుంటే సావిత్రి కిటికీలోంచి చేతులు జాపి పైజామా గుండీల దగ్గర అతడిని  పట్టేసి, "మనకి ఏ సంతా అడ్డు రాకుండా చేశాను. రారా!! బచ్చా!!" అంది.

ఆ తరువాత అతడు వచ్చి సాంతంగా దిగబడుతుంటే అంచులు పెటపెటలాడి కళ్ళు మూతలు పడ్డాయి సావిత్రికి.

(అయిపోయింది)

[Vikatakavi02]

Please Support

Hi People

We all know that this site's primary motive is to provide entertainment not profit making. Here, we are finding our hearts content and enjoy being here. 

The Admin and the Team running this site with good intent and with their own funds. They're trying to provide quality service by not allowing any erratic advertisements.

Yet, with the limited funds it is not possble for the Team to run this site for long time. And for purchasing good server capacity, they are in need of huge funds.

In this respect, your support in the form of monetary donations to this site will make our journey lively and lovely.

Last time, we had one such platform (xossip.com) where we used to have lots of fun. We've made good friends and great memories there. But, due to some unforeseen reasons we've lost many of them.

Now, we are fortunate enough to have this site where we can have entertainment we desire and be connected to each other.

We don't want this site to go the same way as the old one, do we?

So, I request you all to come forward to and contribute a minimum sum of $1/- or ₹100/- per month.

Maximum amount contribution is your wish.

The Admin & Team will keep a record of the amount received and how much amount is used. This will be a transparent process.

Please support.

Regards

Vikatakavi02

PS: For more info on this matter, Contact Site Admins
Sarit
Shivareddy

[Vikatakavi02]

తులసి... అచ్చంగా తెలుగు కథ... అనువాద కథ కాదు.

[Vikatakavi02]

కాదంబరి

— నాచర్ల

"నీకు బానిసలా పడివుండే రోజులు పోయాయ్! సహనానికైనా ఓ హద్దుంటుంది. నా మంచితనాన్ని నువ్వు చేతకానితనంగా భావించేటట్టయితే మాత్రం మరి యింక గౌరవం దక్కదు. చెత్త ముండల మీదుండే మోజు పెళ్ళాంమీద లేనివాడితో కాపురం చేయడం బుద్ధి తక్కువే అవుతుంది!"
వళ్ళు తెలియని ఆవేశంలో నా ఇష్డమొచ్చినట్టు దులిపేశాను. నా మాటలకి రంగారావు మొదలు బిత్తరపోయి తర్వాత మొహం కందగడ్డలా చేసేసుకున్నాడు.
"నాతో కాపురం చేయడం నీకంత ఇబ్బందిగా ఉంటే, ఇంకో మంచివాడి నెవడినైనా చూసుకో పోనీ!" అన్నాడు తన కోపాన్నంతా ఆ వెటకారంలో వెళ్ళగక్కుతూ.
నాకింకా వళ్ళు మండిపోయింది. "మొగుడు చేతకాని వాడైతే ఏ ఆడదైనా అదే చేస్తుంది - దానికి నీ సలహా ఏమీ అక్కర్లేదు. 'ఫలానా వాడి పెళ్ళాం ఎవడితోనో లేచి పోయిందని' పది మందీ చెప్పుకోడం వల్ల నీ పలుకుబడి పెరుగుతుందనుకుంటే ఏదో రోజు ఆ పని చేయడం కన్నా నాకు గత్యంతరం కన్పించడం లేదు!" అన్నాను తనకన్నా వెటకారంగా.
వెంటనే నా చెంప ఛళ్ళుమంది. ఆ దెబ్బకి నా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయ్ కానీ___ఏడవలేదు. బాధ ఓర్చుకొంటూ నిర్లక్ష్యంగా నవ్వేను.
కొయ్యబారి పోయాడు తను. ఇంతకుముందల్లా తను ఇలా చెయ్యి చేసుకోవడంతోనే 'బేర్' మంటూ ఏడుపు లంకించుకునే దాన్ని. దాంతో ఏదో ఘనకార్యం సాధించిన వాడిలా 'జాగ్రత్త! ఇలా ఎప్పుడైనా ఇంటికి రాగానే వెధవ పేచీ పెడితే పళ్ళు రాలగొట్టేస్తాను' అంటూ హీరో ఫోజు కొడుతుండే వాడు. ఇప్పుడు తనకా అవకాశమివ్వక పోయేసరికి అయ్యగారి కాశ్చర్యమేసింది.
"సిగ్గు లేకుండా ఇంకా ఆ వెధవ నవ్వెందుకూ?" అని గొణిగాడు పౌరుషంగా.
"తమరు చేసిన చేతకాని పనికి నవ్వకపోతే ఏం చెయ్యాలీ?" అనడిగాను బుకాయింపుగా.
ఆ ప్రశ్నకి తానెంతగా ఉడికిపోయాడో ఆ ముఖ కవలికల్ని బట్టి అర్ధమైంది.
"ఛీ! ఇంటికి రాగానే వెధవ పోరు!" అని తనలో తానే గొణుక్కొని సిగరెట్టు వెలిగించుకున్నాడు.
"ఆ మాటే అనొద్దు. 'మగాడు యింటికొచ్చే టైము ఇదేనా?' అని అడిగినందుకు నువ్వే యింత రాధ్ధాంతం చేశావ్!" అన్నాను.
ఏమనుకున్నాడో ఏమో, మాట్లాడకుండా మంచమెక్కి పోయి తలగడ మీదకి వాలిపోయాడు.
"భోజనం చెయ్యకుండా మంచమెక్కావేఁ? రా... వడ్డిస్తాను," అంటూ కిచెన్ వైపు నడిచాను.
"వద్దు - ఇవ్వాళ ఓ డిన్నర్ పార్టీ అయింది. ఇప్పుడింకేం తినను?" అన్నాడు ముక్తసరిగా.
నేనింక మాట్లాడలేదు. అప్పటికి టైము పన్నెండు దాటింది. నా పని పూర్తిచేసుకుని కిచెన్ లోంచి వచ్చి ట్యూబు తీసేసి మంచమెక్కిపోయాను. సుమారు రెండేళ్ళ నుంచి ఇలా గొడవలు పడ్డం అలవాటైపోయిన మూలాన ఓ పది నిముషాల్లో నిద్ర పట్టేసింది.
భుజం పట్టుకు లాగుతోన్న స్పర్శకి మెలకువొచ్చి వెల్లకిలా తిరిగి తన వంక చూశాను.
"జాకెట్టు విప్పు!" అన్నాడు పైట లాగేస్తూ.
నా వంటి మీద చేయి చేసుకున్న ప్రతిసారీ తను రాజీకి వచ్చే పద్ధతి ఇదే గనుక నాకాచర్య ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించలేదు. కాగా, మేం చేసుకుని ఐదారు రోజులవుతుందేమో!
"ఏం? అర్ధరాత్రి వరకూ అక్కడ లాగించింది చాల లేదా?...." అన్నాను జాకెట్టు హుక్స్ ఒక్కొక్కటిగా తప్పించుకుంటూ.
మాట్లాడలేదు తను.
"బంగారమ్మ దగ్గర్నుంచా, సుశీలమ్మ దగ్గర్నుంచా వస్త?..."
"సుశీల దగ్గరకు రాత్రుళ్ళు వెళ్ళడం కుదరదు అని చెప్పానుగా!"
"ఏమో! ఈ మధ్య ఆవిడా రూలేమైనా సడలించిందేమోనని!"
"---------"
"సరే! బంగారమ్మకి ఎన్ని సార్లు సరిపెట్టావ్?"
"---------"
"రెండు సార్లయినా వాయించుకోకుండా వదులుకుందేమిట్లే?"
"దయచేసి - ఇప్పుడింకా గొడవ వదిలెయ్."
ఇందాక కూడా తనింత సౌమ్యంగా మాట్లాడి వుంటే నేనింత ఇదిగా రెచ్చిపోయే దాన్ని కాదు! తనెప్పుడొచ్చినా కొశ్చన్ చెయ్యకుండా కుక్కిన పేనులా పడుండాలన్నట్టు ముఖం మాడ్చుకుని కోపంగా చెప్పేసరికి నా సహనం చచ్చిపోయింది.
మౌనంగా లేచి కూర్చుని జాకెట్టు తీసేశాను. బ్రాసరీ హుక్ తనే సడలించేడు. మళ్ళీ తలగడ మీదకి వాలుతూ బ్రా చిప్పల్ని పైకి లాక్కున్నాను. కుడి చేత్తో నా రెండింటినీ ఓ మారు తడిమి, ఒరచేతిని నా ఎడమ రొమ్ము మీద బోర్లించి సుతాతంగా పిసికేడు. నరాలు జివ్వుమన్నాయ్ నాకు. ఆ చేతిమీద ఓ చెయ్యి వేసి నొక్కుకుంటూ రెండో చేతిని తన మెడకు లంకె వేసి దగ్గరకి లాక్కుని ఖాళీగా వుండిపోయిన కుడి రొమ్మును నోటికందించాను. నాకు చీకించుకోవడం ఇష్టం. ఆ సంగతి తనకి తెల్సు.
తనకి అలవాటైన పద్ధతిగా ఒకదాని తర్వాత ఒకటి చీకుతూ, మధ్య మధ్య కొరుకుతూ, ముచ్చికలను మునిపళ్ళతో చిలిపిగా లాగి వదుల్తూ మెల్లగా నామీదకి చేరాడు. తన మగతనం నా చీర కుచ్చెళ్ళకు గట్టిగా తగిలిన స్పర్శకు నా చెయ్యి అప్రయత్నంగా తన లుంగీలోకి పోయింది. నా స్వంతమని చెప్పుకోదగిన ఆ వస్తువుతో మరో ఇద్దరుకూడ దొంగ చాటుగా ఆడుకుంటున్నారంటే నాకు కడుపు మండదూ?
"బంగారమ్మ దగ్గర్నుంచి వచ్చేటప్పుడు కడుక్కునే వచ్చావా?" మునివేళ్ళతో తనది సవరదీస్తూ కొంటెగా అడిగాను.
అయ్యగారు అలా కడుక్కోకుండా వచ్చిన సందర్భాలు చాలా వున్నాయ్ గనుక నా ప్రశ్న హాస్యాస్పదం కాదు. ఐతే, అటువంటప్పుడది జిగురుగా తగులుతుంటుంది: ఈరోజు మాత్రం పొడిగానే వుంది.
తను చెప్పకపోయినా ఆ స్పర్శను బట్టి నేనే అర్ధం చేసుకుంటాననో, లేక-మళ్ళీ నేనా ప్రస్థావన ప్రారంభించడం యిష్టం లేకనో తెలీదు___ నా అధరాంకు తన పెదాలతో సీలువేసి పీల్చుడు ముద్దుతో ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసేశాడు. దాంతో, నాకు బాగా హీటందుకొంది, నాగుప్పిట్లోవున్న తన మగతనాన్ని కసిగా నొక్కాను. వెంటనే నా చీరా, లంగా పైకి లాగేసి "పెట్టుకో" అంటూ చెవి కొరికాడు.
"ఉఁహుఁ...." అన్నాను బెట్టుగా.
"ప్లీజ్......." అన్నాడు లాలనగా.
వివాహ బంధంలో వున్న మహత్తేమిటో మరి! ఎప్పుడు ఏసమస్య మీద ఎంత సేపు వాదులాడుకున్న కీచులాడుకున్నా మంచ మెక్కగానే అన్నీ సర్దుబాటై పోతాయ్. సద్దు మణిగి పోతాయ్!
నేను గురి చూపించడం తడువుగా సర్రున నాలోకి దిగపడిపోయాడు, ఆ తోపుకి గుండె తక్షణం ఆగి, మళ్ళీ కొట్టుకోడం మొదలెట్టింది. తన బలమంతా నామీద మోపి రెండు చేతుల్తోనూ రెండు రొమ్ముల్నీ మర్దించటం మెదలెట్టాడు.
"ఊఁ__కానిద్దూ...." మొత్త కుదేస్తూ మందలింపుగా గొణిగాను.
మందహాసం చేస్తూ " నేడు చేతకానివాడి నన్నావ్ గా! పోనీ నన్నిలా క్రిందకి తిరగదోసి నువ్వు పై కెక్కి కొట్టకూడదూ?" అన్నాడు.
"నేనేందీని గురించి అన్లేదు...." అన్నాను ముక్తసరిగా....
"ఎలాగైనా నీకు గోరోజనం పెరిగింది. ఈమధ్య చాలా పెంకితనంగా మాట్లాడుతున్నావ్!" అని ఉక్రోషంగా ఊగడం ప్రారంభించాడు. మరింక నాకు మాట్లాడానికి సావకాశ మివ్వకుండా.
* * *
మా వివాహమై పదేళ్ళు కావస్తోంది. పెళ్ళైన మూడోయేట సుధాకర్ పుట్టాడు. మరో మగపిల్లాడు కానీ, ఆడపిల్ల కానీ పుడితే ఆపరేషన్ చేయించుకుందామనుకున్నాను. కానీ, ఇంతవరకూ మళ్ళీ అలికిడి లేదు. 'ఒకసారి టెస్ట్ చేయించుకుందామా?' అనిపిస్తుంటుంది. 'ఈ కరువు రోజుల్లో ఒకడు చాల్లెద్దు!' అని నాలో నేనే మళ్ళీ సమాధాన పడుతుంటాను. ఇంగ్లిష్ మీడియం కాలేజ్లో సుధాకర్ మూడో తరగతి చదువుతున్నా డిప్పుడు.
మా సంసారంలో ఏ చీకూ చింతా లేకుండా ఎనిమిదేళ్ళు బాగానే గడిచాయ్. ఆ యేడాది రంగారావ్, వాళ్ళ ఫాక్టరీ వర్కర్స్ యూనియన్ కి సెక్రెటరీగా ఎన్నిక కావడంతో ప్రారంభమైందీ చిచ్చు!
బంగారమ్మ భర్త ఆ ఫాక్టరీలో ఫిట్టరుగా పనిచేస్తూ గుండెపోటు వల్ల చచ్చిపోయాడుట. సుశీల భర్త కూడా అక్కడే లేబర్ గా చేసేవాడట. అతను ఓ లారీ ఏక్సిడెంటులో దుర్మరణం పాలయ్యేడు. కట్టుకున్న వాళ్ళు కన్నుమూయడంతో తమకి జీవనాధారం లేకుండా పోయిందనీ, అందుచేత ఆ పోయిన వాళ్ళ స్థానంలో తమకి ఏదైనా ఉపాధి కల్పించమనీ బంగారమ్మా, సుశీలా దరఖాస్తులు పెట్టుకున్నారు.
ఇదంతా, రంగారావు సెక్రెటరీగా ఎన్నికైన ముందు ఏడాది జరిగిన విషయం. ఎప్పటికప్పుడు ఏదో కుంటి సాకు చెబుతూ ఆ ఇద్దరి దరఖాస్తుల్నీ ఓ పారేసింది యాజమాన్యం. తమ విషయంలో శ్రద్ధ వహించి ఏదొక విధంగా తమకు బ్రతుకు తెరువు చూపించడానికి ప్రయత్నించమని ఆ ఇద్దరూ రంగారావ్ చుట్టూ తిరగడం మొదలెట్టేరు. ఆ సందర్భంలో ఆ ఇద్దరూ తరచూ మా ఇంటికొచ్చేవారు. ఐతే, అప్పుడు ఈ ఇల్లు కాదు - వేరే ఇంట్లో వుండేవాళ్ళం.
ఎంతలేదన్నా బంగారమ్మకి ముప్పై ఐదేళ్ళుంటాయ్. అంటే, ఇంచుమించు రంగారావ్ వయసు. ఆమె కిద్దరు సంతానం - ఒక ఆడపిల్ల, ఒక మగ పిల్లాడు. రెండు మూడుసార్లు వాళ్ళని కూడా తీసుకొచ్చింది. చామన ఛాయగా కొంచెం పొడవుగా వుంటుంది తను. చూడ్డానికి భర్త పోయిన బెంగతో కన్పించినా మనిషి నిండుగానే వుండేది. ఇక, సుశీల విషయానికొస్తే - సుమారుగా నావయసే వుంటుంది తనకి. అంటే, బంగారమ్మ కన్నా ఐదారేళ్ళు చిన్నదన్న మాట. పిల్లలు లేరు. ఒకసారి మూడో నెల కడుపు పోయిందని చెప్పింది. కొంచెం తెల్లగా, సన్నగా, నాజూగ్గా బాగానే వుంటుంది మనిషి.
తమ విషయంలో శ్రద్ధ పెట్టేలా రంగారావుకి నచ్చ జెప్పమని నన్ను నాలుగైదు సార్లు బ్రతిమాలారు. ఇవ్వాళ వాళ్ళు ఇలా నాకు సవతులై కూర్చుంటారనుకుంటే - అప్పట్లో వాళ్ళని గుమ్మం తొక్కనిచ్చేదాన్ని కాదు!
వాళ్ళ విషయం ప్రిస్టేజి ఇష్యూ క్రింద తీసుకుని యాజమాన్యంతో పోరాడి చివరికెలాగైతేనేం, ఇద్దర్నీ వాటర్ ఉమెన్ గా ఎప్పాయింటు చేయించాడు రంగారావు. అతని ఉపకారానికి కృతజ్ఞతగా బంగారమ్మ వెయ్యి, సుశీల ఐదు వందలూ ఇంటికి తెచ్చి ఇచ్చారు. అదేం వద్దని తనూ, నేనూ ఎంత చెప్పినా విన్పించుకోలేదు. ఆ ఇద్దరూ ఇచ్చిన డబ్బుతో నల్లపూసల హారం చేయించుకున్నాను. అంతవరకూ బాగానే వుంది.
మరి, ఆ తర్వాత రంగారావే వాళ్ళమీద మోజుపడ్డాడో, లేకపోతే తమ గురించి కష్టపడ్డాడని వాళ్ళకే అతనిమీద గ్లామరు కలిగిందో తెలియదు! నాకు మాత్రం ఒక అనుమనముంది. ముందుగా బంగారమ్మే అతనికి ఛాన్సిచ్చివుండాలి. ఎందుకంటే ఆమె నా కంటికి ఆ యావ కాస్త ఎక్కువున్న మనిషిలా కన్పించింది. బంగారమ్మ అతనితో వేయించుకుంటోందని తెలిసాక సుశీలకి కూడ టిమటిమలాడి వుండవచ్చు. పాపం తనకీ భర్త లేడుకదా మరి!
"ఆ మధ్య మీ ఇంటికొస్తుండే బంగారమ్మతో కలిసి రాత్రి మీ ఆయన సిన్మాకొచ్చాడమ్మీ! ఇద్దరూ ప్రక్క ప్రక్కనే కూర్చున్నారు." అని మా ప్రక్కింటావిడ చెప్పినప్పుడు నా గుండె జల్లుమంది. ఆ రాత్రి ఎంత ఏడ్చానో నాకే తెలీదు! అసలు ఆరోజు నుంచే మా ఇద్దరి మధ్యా గొడవలు ప్రారంభమయ్యేయి. అప్పటిదాకా వారానికి ఒక రోజూ, రెండు రోజులూ లేటుగా వస్తుండే వాడల్లా, నాకా సంగతి ఎలాగూ తెలిసిపోయింది గదా అనో ఏమిటో___ఇక రోజూ ఆలస్యంగా రావడం ప్రారంభించాడు. దాంతో నాకు మరీ కడుపు మండిపోయి ఓరోజు పెద్ద గొడవ పెట్టి సుధాకర్ ని తీసుకుని పుట్టింటికి పోయేను.
నెల్లాళ్ళు పోయాక వరుస వరుసగా మూడు ఉత్తరాలు రాశాడు వచ్చేయమని. అప్పటికా బంగారమ్మ మీది మోజు కాస్త తగ్గివుంటుందేమో అనుకుని వచ్చేశాను. ఇలా ఇంట్లో కాలు పెట్టానో లేదో మా పక్కింటావిడ మరో పిడుగులాంటి వార్త చెప్పింది. "మీ ఆయన ఆ సుశీలను అయిదారుసార్లు ఇంటికి తెచ్చుకున్నాడు. తన సంగతి తెల్సి నువ్వు ఇల్లు వదిలిపెట్టి వెళ్ళడమే పొరపాటు!" అంది. నాకు గుండె ఆగిపోయింది.
ఆ రాత్రి తనని నిలదీసి అడిగేసరికి నిజం వప్పుకున్నాడు. బంగారమ్మలా సుశీల ధైర్యస్తురాలు కాదట. అదీగాక, మొగుడు పోయినప్పట్నుంచీ ఆమె పుట్టింట్లో వుంటోందట. అందుచేత వాళ్ళింట్లో ఇదవ్వడానికి వీలుపడక ఇంకో చోటుకీ, ఇంకో చోటుకీ తీసుకెళ్ళడమెందుకని ఇంటికి తీసుకొచ్చానన్నారు. ఇంకేమనాలా మనిషినీ?
అతనంత నిర్వాకం చేశాక అక్కడుండాలంటే నాకే సిగ్గనిపించింది. వీలైనంత త్వరగా మరో ఇల్లు చూడమని చెప్పేను. 'అలాగే' అన్నాడు. కానీ, తానా ప్రయత్నం చేస్తోన్న జాడ కనపడక పోయేసారికి, ఆ తదుపరి నెల నేనే శ్రద్ధ తీసుకుని తిరిగి చివరికీ పోర్షన్ ఫిక్స్ చేశాను.

ఇల్లంటే మార్పించ గలిగానుగానీ, తన చేత ఆ తిరుగుడు మాన్పించడం అంత సులువైన పనా?
"నువ్వింత మెత్తగా వూరుకుంటే కాదు! ఆడది మరీ మంచితనంగా ఉంటే మగవాడది చేతకాని తనంగా తీసుకుని ఇంకా చులకనచేసి పారేస్తాడు. నువ్వు కొంచెం మారాలి. మొదట కొంచెం గట్టిగా మాట్లాడ్డం నేర్చుకో" అని సలహా యిచ్చింది నా పరిస్థితిని అర్ధం చేసుకున్న సరోజిని.
ఆమె, మా పక్క పోర్షన్లో వుంటోన్న పాపారావ్ అక్కగారు. మేం అక్కడ దిగిన రెండు నెలలకొచ్చిందామె. ఆవులిస్తే పేగులు లెక్కపెట్టేంతటి తెలివైన ఘటం. గొప్ప కలుపుగోలుగా వుంటోంది. ఇక్కడికొచ్చిన నాల్గు రోజుల్లోనే మా ఆయన తిరుగుడూ దానికి నా ఆందోళనా అర్ధం చేసేసుకుంది. వయసులో నాకన్నా రెండు మూడేళ్ళు పెద్దదైనా, చూడ్డానికి నా ఈడు దానిలానే కన్పిస్తుంది. మనిషి కూడా నాకన్నా బావుంటుంది. కానీ, పాపం, చిన్న వయసులోనే పసుపు కుంకుమలు పోగొట్టుకొంది!
మొదట్లో ఆమె వైఖరి నన్ను కాస్త తికమక పెట్టింది. అప్పటికే ఇద్దరు ముండలు నన్ను పీడలా పట్టుకుని నా సంసారంలో చిచ్చుపెట్టారు. 'ఇక ఈవిడ గారు గూడా ఏదైనా కథ మొదలెడుతుందేమో బాబూ!' అనుకునేదాన్ని. ఆ భయం చొప్పునే ఆవిడ ఇంట్లోకొచ్చి ఎంతో కలివిడిగా మాట్లడుతున్నప్పటికీ నేను కొంచెం తటపటా యిస్తుండేదాన్ని.
క్రమంగా తన తత్వం తెల్సిన మీదట మనసిచ్చి మాట్లాడటం మొదలెట్టాను. పట్టుమని అయిదు సంవత్సరాలు గూడా కాపురం చేయలేదుట తను. ఒక రాత్రప్పుడు కడుపు నొప్పి వచ్చి విపరీతంగా బాధపడి హాస్పిటలుకి తీసుకెడుతోంటే ఆ దారిలోనే ప్రాణం పోయిందట అతనికి. అపెంటసైంటిస్ అలక్ష్యం చేయటం వల్ల ఆ గ్రహచారం జరిగిందట. పిల్లలు గూడ లేరు పాపం! మొగుడు పోయాక మరింక అక్కడ ఉండబుద్ధి కాక పుట్టింటి కొచ్చేసిందట. అప్పుడప్పుడు ఇలా తమ్ముడి దగ్గరకొచ్చి రెండు మూడు నెలలు వుండి వెడుతుంటుందట.
రంగారావు ఆ మాయ ముండలకి మరిగి నన్ను అలక్ష్యం చేస్తున్నాడనే గుండా పిండి అయిపోతున్నాను. వారానికోసారో పదిరోజులకోసారో పని జరుగుతున్నప్పటికీ మనసు తీరక శ్లేష్మంలో పడ్డ ఈగలా కొట్డుకుంటున్నాను. అటువంటిది____'సరోజిని మొగుడు పోయిన ఇన్నేళ్ళనుంచీ ఎలా వుండగలుగుతోందా?' అనుకునేదాన్ని. ఆ మాట తనని అడగడానికి మొహమాట పడుతుండేదాన్ని.

ఒకరోజు___అనుకోకుండా నా ప్రశ్నకి సమాధానం దొరికింది.
* * *
ఆరోజు నేను బట్టలుతుకుతోండగా వచ్చింది తను. పీట వేసుకుని కొంచం దూరంలో కూర్చుని వాళ్ళ పుట్టింటి విషయాలూ, ఆ విషయాలూ ఈ విషయాలూ పుట్టెడు కబుర్లు చెప్పింది. ఆ మాటల్లో నా పని కూడా త్వరగా అయిపోయినట్టు అనిపించింది. "స్నానం చేస్తానుండు" అని బాత్ రూంలోకి టవలు పట్టుకెళ్ళాను. కిచెన్ ని ఆనుకునే బాత్ రూం వుంది. తను అక్కడ కూర్చునుండగా తలుపేసుకోవడం ఏం బాగుంటుందీ! అలాగే బట్టలు విప్పుకోవడం మొదలెట్టాను....
తను ఏదేదో మాట్లాడుతూనే వుంది. కానీ, ఆ చూపులు మాత్రం నన్ను గొప్ప ఇబ్బంది పెట్టేశాయ్. ఆ స్థానంలో ఓ మగవాడున్నా అంత ఇదిగా చూడకపోనేమో నా వంక.
"వీపు తోమమంటావా?"అనడిగిం దొకసారి నవ్వుతూ.
వద్దన్నాను. స్నానమైపోయాక టవల్ ని చుట్టబెట్టుకుని గదిలోకి వచ్చాను బట్టలు కట్టుకోడానికి. తనూ నా వెనకనే వచ్చింది. ఆమె మాటల్లోపడి ముందుగా బట్టలు తీసిపెట్టుకోవడం మరిచిపోయాను. యధాలాపంగా టవల్ని కుర్చీమీద పడేసి బీరువా దగ్గరకి నడిచాను.
"దృష్టికొడుతున్నాననుకోకు - నీ ముందులూ, వెనకలూ నాకు చాలా నచ్చాయ్..." అంది పుసుక్కున.
బీరువా తెరవబోతోన్న దానినల్లా ఆగి, తనవంక చూశా విస్మయంగా. సాటి ఆడదాని చేత అలా పొడిగించుకోగలిగినందుకు చిన్న గర్వమూ, మరింత సిగ్గూ గూడా ఆవహించాయ్ నన్ను.
"నేనేం హాస్యమాడ్డంలేదు నిజం చెప్తున్నాను. నీ దేహంలో ఎక్కడుండాల్సిన వంపూలక్కడవున్నాయ్"! అంటూ నా ప్రక్క కొచ్చింది.
"సరేలే! ఆమాటకొస్తే నీకేం తక్కువా!" అన్నాను నవ్వుతూ.
"నావి తక్కువని అనలేదుకదా! సైజుకి నావే పెద్దవి కానీ - నేను చెప్పేది ఫార్మేషన్ గురించి," అంది తను.
"వూరుకో... ఎవరైనా వింటే నవ్వుతారు" అంటూ బట్టలు తీయడానికి రెండు చేతులూ బీరువాలోకి చాపేను.
అంతే —
వెనక వాటంగా తన రెండు చేతులతోనూ నా రెండు రొమ్ముల్నీ అందుకుని సుతారంగా పిసికింది. వళ్ళు జల్లుమనిపోయింది. క్రొత్తక్రొత్తగా అవి మొలకెత్తుతున్న వయసులో అదేదో సామెత చెప్పినట్టు ఉబలాటంకొద్దీ నావి నేను పిసుక్కొని వుండొచ్చు! కానీ-ఇన్నేళ్ళ జీవితంలోనూ వాటిమీద రంగారావ్ చెయ్యి తప్ప మరో స్పర్శ ఎరుగను!
"ఊఁ- గట్టిగానే ఉన్నాయ్! ఈ చేతుల్తో చిన్నాపెద్దా చాలా సైజులు చూశాను గానీ, నా చేతులకింద నిండుగా వాటంగా ఎవరివీ తగల్లేదు! నువ్వేమనుకున్నా సరేగానీ ఓ పట్టు పట్టకుండా వదలాలనిపించడం లేదు!" అంటూ కొంచెం గట్టిగా పిసకడం మొదలెట్టి నా మెడా, భుజాలూ ముద్దులతో తడిపేసింది.
ఆ మాటలకీ, ఆ స్పర్శకీ, ఆ ముద్దులకీ విశ్మయంతో నాకు మాటలేదు. వయసులోవుండి ముండమోసిన వాళ్ళు ఆ కోరిక చంపుకోలేక ఒకళ్ళ నొకళ్ళు పిసుక్కుని క్రిందా పడుతుంటారని ఎవరో ఎప్పుడో అనుకోవడం విన్నాను - సరోజిని కూడా అదే విధంగా తృప్తి పడుతోందని ఆ మాటల వల్ల స్పష్టమైంది. ఆమె నాపట్ల అంత మోజుగా ఇదౌతున్నప్పుడు, కాదు పొమ్మనడం బావుండదేమో అనిపించింది. "పోనీ- ఆ అనుభవమెలా ఉంటుందో ఒకసారి చూస్తేనో-?" అన్న కుతూహలం కూడా పుట్టుకురావడంతో బీరువా తలుపు మూసేసి తనవైపు తిరిగాను అదో బిడియంగా నవ్వుతూ.
సరోజిని ముఖం పద్మంలా వికసించింది. ఆనందం పట్టలేక మగరాయుడిలా నన్ను వాటేసుకుని ముఖం నిండా ముద్దులు పెట్టేసింది. అంతలోనే ఏదో గుర్తొచ్చినట్టు "ఒక నిముషం" అని నా నుంచి దూరంగా జరిగి, గబగబా వంటిమీద బట్టలన్నీ విప్పేసుకుని తనుకూడా దిసమొలతో నిలబడింది.
తను నాకన్నా తెలుపు, పొడవూ, ఆ పొడవుకు తగ్గ వళ్ళూ గల మనిషేమో, ఆమె విశాల సమోన్నత సౌష్టవాలను చూస్తోంటే నా కళ్ళు చెదిరాయ్. ఇందాక నా ఫార్మేషన్ గురించి తను పొగడాలని పొగిడిందేమో తప్ప తన స్తనానికి తన వంపు సొంపుల ముందు నావి తీసి కట్టే! ముచ్చికలు నిక్కబొడుచుకొని టెన్షన్ గా అవుపుస్తోన్న ఆ రొమ్ములు భలే అందంగా వున్నాయ్. నడుం మరీ సన్నం కాకపోయినా ఆ వంటికి తగినట్టుంది. మొత్త మాత్రం చెరువులా ఉంది. ఇక ఆ తొడల విషయం చెప్పక్కర్లేదు. అచ్చం అరటి బోదెలే! అవి కలిసేచోట పొత్తుకడుపు క్రింది పల్లంలో ఉబ్బెత్తుగా వున్న ఉపస్తు- నా అరచేయికన్నా ఓ రవ్వ పెద్దదిగానే అవుపిస్తోంది. రెమ్మలమీది వెంట్రుకలు కనుపించీ కనిపించనట్టున్నాయ్. ఈ ఊరు వచ్చేముందు గొరుక్కుందేమో!
"మరీ అంత ఇదిగా చూడక్కర్లేదు. నీకన్నా అందగత్తెను కానని ఇందాకే చెప్పాను.." దోరగా నవ్వుతూ దగ్గరగా వచ్చింది సరోజిని.
నా రొమ్ములకి తన రొమ్ములు సున్నితంగా వత్తుకున్న స్పర్శకి నావళ్ళు జల్లుమంది. నేను కూడా ఓ రవ్వ పొడుగై వుంటే సమంగా మా ఇద్దరి ముచ్చికలూ ముద్దులాడుకునేవి! ఆ అనుభవం పూర్తిగా క్రొత్త మూలాన్ని నాకు భలే సిగ్గేసింది. అవాక్కుగా తన మొహంలోకి చూస్తూ వుండిపోయాను.
ఓ చెయ్యి నా నడుం మీద వేసి తన వైపు లాక్కుని రెండవ చేతిని నా కుడి పిర్రమీద వేసి నిముద్దూ చెక్కిలి చుంబించింది. యాంత్రికంగా రెండో బుగ్గ అందించాను. మునిపళ్ళతో మృదువుగా కొరికి చిలిపిగా నవ్వింది. నేనూ నవ్వేను. మరుక్షణం తన అధరాలు నా అధరాల నందుకున్నాయ్. ఆ పీల్చుడు ముద్దుకు ఉక్కిరి బిక్కిరై పోతూ తన మెడను నడుమునూ రెండు చేతులా ఆలింగనం చేసుకున్నాను.
"మంచం మీదకి పోదాం...." అందిి లాలనగా. మంత్ర ముగ్ధలా తలూపేను. మా తొలిరాత్రి రంగారావ్ నన్ను మంచం దగ్గరికు తీసుకువెడుతున్నప్పుడెలా ఫీలయ్యానో యిప్పుడూ అలాంటి అనుభూతి కలిగింది. నన్ను కూర్చోబెట్టి తనూ ప్రక్కన కూర్చొంది. ఎడమ చేత్తో నడుంపట్టుకుని, కుడిచేత్తో నా ఎడమ రొమ్మును వాటంగా పిసుకుతూ మెడసందున ముద్దు పెట్టు కొంది. సన్నగా అదో తన్మయత్వంగా మూల్గాను. తన అధరాల మీద చిందులేస్తున్న చిరునవ్వుతో చిన్న గర్వం తొంగి చూసింది.
బుజాలు పట్టుకుని తలగడమీదకి పడుకోబెట్టి ఈమారు రెండు చేతులతో రెండూ అందుకుని పిసకడం మొదలెట్టింది. అప్రయత్నంగా నా చేతులు తన ముందుల్ని అందుకున్నాయ్. ఆ సైజులు నా అరచేతుల సందుల్ని మించిపోయున్నాయ్. ఎక్కడా వాటి బిగి సడల్లేదేమో గట్టిగా గుండ్రాళ్ళలా తగిలాయ్! "ఇంతవరకూ బాగానే వుందికానీ - - మరింక వేడెక్కిస్తే భరించలేను! నీ దగ్గర దాపరిక మెందుకూ - - నేనూ దూల ముండనే! యిన్నేళ్ళ నుంచీ కాపురం చేస్తున్నా రోజూ కావాలనే అనిపిస్తుంది - - ఊఁ - - ఈ పిసుకుడూ చీకుడూ యింతటితో సరిపెట్టి యింకేదైనా చేయ్...!" తాపం భరించలేక ఏదేదో వాగేశాను. తనని కసికసిగా పిండేస్తూ.
తన కుడి చెయ్యి నా పొత్తికడుపు మీదుగా క్రిందకి ప్రాకింది. వెచ్చటి ఆ స్పర్శకి పులకరించిపోతూ పుస్తకంలా విప్పుకున్నాను తొడల్ని. "మరీయిలా అడవిలా వదిలేసావేఁ?" అంది గుప్పిడితో పట్టుకుని పిసుకుతూ. "వూరికే... అశ్రద్ధ...." అన్నాను ఆ చేతిమీద నా చెయ్యి వేసి నొక్కుకొంటూ. "మరేం పర్వాలేదు - - నాకిది యిష్టమే! ఏంచెక్కా తాటి టెంక పీక్కు తిన్నట్టుంటుంది!" అంది చిలిపిగా నవ్వుతూ. నాకా ఉపమానం అర్ధంకాలేదు. అయోమయంగా చూస్తూ అసహనంగా మొత్త కదిలించాను.
ఆ కూర్చున్న చోటునుంచే నా మీదకి వంగి నాభిని చుంబించింది. కితకితలుపుట్టి కిచక్కన్నవ్వేను. తన అధరాలు నా పొత్తు కడుపు మీదకి మళ్ళేయ్. "బావుందోయ్!" అనరిచాను ఆహ్లాదంగా. మరి ఆ తర్వాత తను చేసిన పని యింకా యింకా బావుంది. రంగారావ్ ఎప్పుడు అలా చెయ్యలేదు. యింత పొడుగు లోపలికి తోసి అతను గుభికీ గుభికీ గుద్దేదాని కన్నా సరోజిని నాలుకతో సరుక్ సరుక్ మని పొడవడంలోనే గొప్ప సుఖం కన్పించింది నాకు. ఆ అనుభూతికి ఆనందంతో కేరింతలు పెడుతూ సుఖశికరాలు చేరుకున్నాను.
"మీ ఆయనా నువ్వూ పెద్ద పొత్తుగా వున్నట్టు కనబడ్డంలేదేమిటి?" అనడిగింది నా సరసన పడుకుని ఓకాలు నా నడుం మీద పడేసి. మరింక దాపరిక మెందుకని అతని తిరుగుళ్ళ గురించి చెప్పేను. "మంచివాడనీ, మనసు తీరా పెడుతున్నాడనీ మొగుడ్ని మరీ నెత్తి కెక్కించుకుంటే యిలాంటి అనార్ధాలే జరుగుతాయ్. గుర్రాన్ని అదుపులో పెట్టుకోవడానికి కళ్ళెం ఎంత అవసరమో, మగవాణ్ణి చెప్పు చేతల్లో పెట్టుకోవడానికి మనకి గయ్యాలి తనం కూడా అంతే అవసరం!" అంటూ చిన్న ఉపన్యాసం దంచి - "మరిప్పుడు నువ్వు నన్నో పట్టు పట్టాలి..." అని నన్ను తన మీదికి లాక్కొంది సరోజిని.
నేను పెంకిదానినయ్యానని రంగారావ్ మూలుగుతున్నాడంటే... నేను మారినందువల్లే!
* * *
"ఏమిటంత తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నావ్?" నవ్వుతూ వచ్చి నా ప్రక్కలో కూర్చుంది సరోజిని.
"నీ గురించే!" అన్నాను నవ్వుతూ.
మరదలితో కలిసి తను 'దేవీ దర్శనం' మోర్నింగ్ షో కెళ్ళింది. నన్ను కూడా రమ్మంది గానీ, నేనది ఇంతకుముందే చూసేసిన మూలాన "మీరెళ్ళి రండి!" అనేశాను. సినిమా నుంచొచ్చి భోజనం చేసి వెంటనే ఇటొచ్చిందిలా వుంది. టైము రెండవుతుంది. అంతకుముందే సుధాకర్ కాలేజీకి వెళ్ళాడు.
"మా మోర్నింగ్ షో మూలాన మన మోర్నింగ్ షో పోయిందనా?" అనడిగింది కొంటెగా.
"అంతే కదా మరీ!......" అలా పడుకునే తన పైట లాగేశాను.
"ఔను గానీ, మీ ఆయన కాస్త దారిలో కొస్తున్నటుందేమిటి? నిన్నా, మొన్నా, రాత్రి ఎనిమిది కాకుండానే వచ్చేశాడులా వుంది కదూ?"
"అదంతా నీ ఉపదేశపు చలువ! నేను తిరగబడి తన కన్నా పెద్ద గొంతుచేసి మాట్లాడ్డం వల్ల అయ్యగారి గొంతుకలో పచ్చి వెలక్కాయ పడ్డట్టుంటోందనుకో! ఇరుగూ-పొరుగూ వింటే తన పరువు పోతుందన్న భయంతో కాళ్ళ బేరాని కొచ్చేశాడు. ఇక మీదట వారానికి రెండు రోజులు మాత్రం అక్కడికి వెడతానన్నాడు. "అది మాత్రమెందుకు? బంగారమ్మ తొడల సందున ఏదైనా బంగారముందా?" అనడిగాను. తనకి రెండ్రోజులు పర్మిషనివ్వమని గెడ్డం పట్టుకుని బ్రతిమాలాడు. మరీ తెగే వరకూ త్రెంచకూడదని "సరే!" అన్నాను. ఒక్కసారే మానేయమంటే కూడా మనిషి మళ్ళీ మొండికేయ వచ్చు. ఈ ఒప్పందం నిన్న రాత్రే జరిగింది. మంగళవారం, శనివారం వెళ్ళమన్నాను. "అలాగే!" అన్నాడు. ఇకమీద ఎలా వుంటుందో చూడాలి మరి! పనిలో పనిగా, నాలో లేని స్పెషాల్టీ ఆ బంగారమ్మలో ఏముందని అడిగాను. అదేం లేదని ముందు నసిగేసినా, తరువాత చెప్పేడు - మహా మోజుగా కుడుస్తుంటుందట! పాపం, ఉద్యోగమేయించాడు కదా మరీ! తానా మాట చెప్పగానే నాకో సందేహం వచ్చింది. ఆ ముండ అంత ఇదిగా కుడుస్తోందిగదా అని, తను కూడా నోటిపని చేస్తున్నాడేమోనని! తీరా అడిగేసరికి "చఛా" అన్నాడు. "నీకే చెయ్యని పని దానికెలా చేస్తాననుకున్నావ్?" అనడిగాడు ఉక్రోషపడిపోతూ. "పోనీ, నాకిప్పుడు చెయ్యరాదా?" అనడిగేను కవ్వింపుగా. దాంతో ముఖం కందగడ్డ జేసేసుకుని ఎర్రగా చూశాడు. నవ్వుతూ లేచి కూర్చుని తన తొడల మీదకి వంగేను. "ఛీ-వద్దు" అని నా నోటికి చెయ్యి అడ్డం పెట్టబోయేడు. కానీ,అప్పటికే నేను తనది అంటేసుకున్నాను. అలా చేయడం మొదటిసారైనా నాకేం పెరవరమన్పించలేదు. కుడుస్తున్నకొద్దీ కుతి రేగిపోయింది. ఐపోయేముందు వదలమని గోలెట్టాడు. విన్పించుకోలేదు. తన ఉద్రేకం నా గొంతుకలోకి ఫొంటెన్ లా ఎగమ్మినపప్పుడు మాత్రం అది మ్రింగేయాలో ఉమ్మేయాలో పాలు పోలేదు. కానీ, చివరకు మ్రింగేశాను. నేనలా చేసినందుకు మహదానంద పడిపోయేడు తను. కాసేపు కౌగిట్లోకి తీసుకుని తెగ ముద్దులాడేసి, ఆ పట్టు మీదే నన్ను వెనక్కి పడుకోబెట్టి, చీర పైకెత్తేసి, అక్కడ నోరు పెట్టేశాడు. తనకీ క్రొత్త కదా అదీ - నీ అంత నేర్పుగా చెయ్యలేదు! ఎలాగైనా నీ నాలుకలో ఏదో మంత్రముంది!" అన్నాను తన వంక కాంక్షగా చూస్తూ.
మా ఆయన గొడవ చెబుతూ నేను తన జాకెట్ తీసేయడం, తను నా జాకెట్ హుక్స్ సడలించి పిసుకుడు ప్రారంభించడం యాంత్రికంగా జరిగిపోయింది. మా ఇద్దరి మధ్యా ఈ వ్యవహారం ప్రారంభమైనప్పటినుంచి ఇద్దరం బ్రాసరీలు వేసుకోడం మానేశాం. ఉదయం పనైపోవడంతోనే ఓ రెండు వేసుకుంటున్నాం. మళ్ళీ మధ్యాహ్నము ఈ టైముకి మరోసారి క్రిందా మీదా పడుతూ కాలక్షేపం చేయడం గడిచిన రెండువారాల నుంచీ మాకు నిత్యకృత్యమై పోయింది.
సరోజిని సలహా పుణ్యమా అని, రెండేళ్ళ నుంచి నా మనసును గుండా పిండీ చేసేస్తోన్న సమస్య ఓ కొలీక్కి వచ్చింది. ఇవ్వాళ రంగారావ్ నా చెప్పు చేతల్లో కొచ్చాడంటే - అంతకన్నా ఏం కావాలీ? అందుకే సరోజినీ మీద మరీ అభిమానం పెరిగిపోయింది.
రెండు బుజాలు పట్టుకుని తనని మీదకి లాక్కొని రెండు చేతులతోనూ వాటేసుకుని ముఖమంతా ముద్దులతో తడిపశాను. ఆనందంతో ఉక్కిరి బిక్కిరై పోతూ నా రొమ్ముల్ని కసి కసిగా పిసికేసింది తను. దాంతో నాకింకా వేడెక్కి పోయింది. ఒక రొమ్ముని ఒడుపుగా పట్టుకుని వడిదిప్పి నలుపుతూ రెండోదాన్ని నోట్లో పెట్టుకుని కిసుక్కున కొరికాను.
"ఏయ్, ఏమిటీ కసి? అంత గట్టిగానా కొరకడం?" అంది మందలింపుగా.
నేను విన్పించుకోలేదు. రెండోదసనిని కూడా అలాగే కొరికేశాను.
"ఏమిటే బాబూ, ఇది? ఉదయం నిన్నొసిలేసి సిన్మాకి పోయేనని కోపం కాదు కదా, కొంపదీసి?" అనడిగింది. నా చీర, లంగా పైకెగలాగేసి ఉపస్తుని అరచేత్తో రాస్తూ. తన కళ్ళలో ఎర్ర జీరాలు పేరుకున్నాయ్. అంటే, అమ్మగారికి పూర్తిగా హీటెక్కిందన్న మాట!
"ఈసారి నువ్వు నావి కరిచేయ్!" అంటూ తన మెడ చుట్టూ లంకెవేసి ఓ రొమ్మును నోటిలో కుక్కేను.
చెప్పిన పని చేయటం మానేసి చీకడం ప్రారంభించింది. నాకు చిర్రెత్తుకొచ్చింది. "నేను చెప్పిందేమిటీ, నువ్వు చేస్తున్నదేమిటే ముండా?" అన్నాను మహా కైపుగా.
తల పైకెత్తి నా ముఖంలోకి చూసి "మరీ నేనంత గట్టిగా కొరికి పారేస్తే మీ ఆయన ఈ గాట్లేమిటని నిగ్గదీస్తాడేమోనని ఆలోచిస్తున్నానే దూల ముండా!" అని వెటకారంగా నవ్వింది తను.
"పర్వాలేదు - అంతవరకూ వస్తే నాకో రంకు భర్త ఉన్నాడని చెప్తాను. ఓసారి మా గొడవలో ఆ ప్రస్తావన కూడా వచ్చిందని చెప్పాను కదా!"
నేనా మాటన్నాక తనింక మాట్లాడలేదు. ఒకసారి నా రొమ్ముల మధ్య ముద్దాడి, కుడి రొమ్మును నోటితో అందుకుని కొరికింది. చెప్పలేనంత ఆనందంతో పాటు చిన్న బాధ కూడా కలిగింది నాకు.
"ఈ పక్కది కూడా కొరికేయ్!" అంటూ తన తలని రెండో ప్రక్కకి జరుపుకున్నాను.
"ఎలాగైనా నువ్వీపూట చాలా హుషారుగా ఉన్నావ్?" అంటూ తను అలా కాసేపు కొరికీ, చప్పరించీ, చీకీ మెల్లగా క్రిందకి పాకింది. ఆనందంతో తొడల్ని విశాలంగా విప్పుకున్నాను. నా నిలువు పెదాలకు తన అధరాలు నునువెచ్చగా తగలడంతోనే నా దేహంలోవున్న రోమాలన్నీ ఒక్కసారి ఉద్వేగంతో నిక్కబొడుచుకున్నాయ్.
మొత్తను పైకెత్తి తన తలను ఆబగా నొక్కేసుకుంటూ "అది కూడా కరిచెయ్యవే ముండా!" అనరిచాను మహా కసిగా.
ఆ సమయంలో న ప్రవర్తన నాకే ఆశ్చర్యమనిపించింది. రంగారావ్ ఆ బంగారమ్మతోనూ, సుశీలతోనూ ఇదౌతున్నందుకు బెంగ పెట్టేసుకున్న నేను, ఇప్పుడు చేస్తున్నదేమిటీ? ఈ మా వ్యవహారం అతనికి తెలిస్తే భరించగలడా? రాత్రి తనతో రెండుసార్లు చేయించుకున్నాను. ఒకసారి నాకించుకున్నాను. తెల్లారేసరికి పరగడుపై పోయింది! సరోజిని ఇక్కడున్నంత కాలం ఈ పగటి పని ఇలా సాగాల్సిందే! రంగారావ్ బంగారమ్మకి తిరగడం తగ్గించుకున్నా, నేనీ మోజులోంచి బయటపడలేనేమో!

* * *

--- సమాప్తం ---

[Vikatakavi02]

కాలుజారిన కాంత

— ఈర్ల

"మగాడివంటే నీవేనోయ్ అబ్బా! ఎంత బాగుంది నీ గూటం. నేనిలాగే వంగుంటాను. సరిగ్గా బొక్కలో దూర్చాలి..." అంది తియ్యగా పాతికేళ్ళ పార్వతి పదిహేనేళ్ళ కుమార్ తో.
కుమార్ ఆమెకు అల్లుడి వరస అవుతాడు. ఈ మధ్యే వేసవి శెలవులకు అత్తా మామలని చూడాలని వచ్చాడు. పార్వతి భర్త పంచాయితీ ప్రెసిడెంట్. ఆయనకు రచ్చబండ వద్ద తీర్పులు చెప్పడానికీ, రంగమ్మతో రంకు సాగించడానికే సమయం దొరకడం లేదు. ఈ మధ్య మేరీ అనే గ్రామసేవిక అతని వలలో పడింది. పెళ్ళి కాని మేరీ ఆపిల్ పండు రంగులో ఉంది. అందంగా ఉంది. నాల్గు పదులు దాటిన ప్రెసిడెంట్ చలపతి క్రింద బంతిపూవులా ప్రతి రోజూ నలుగుతోంది.
చలపతికి కామసూత్రాలు బాగా తెలుసు. అమ్మాయిలను ఆకర్షించి ఆనందంగా అక్కున చేర్చుకోవడం అతనికి వెన్నతో పెట్టిన విద్య. చలపతి పదిహేను రోజుల్నుండీ ప్రతి రాత్రీ మేరీ ఇంటిలోనే సుఖాన్ని పొందుతున్నాడు.

★★★

పార్వతి జామపండు రంగులో ఉంటుంది. తీర్చి దిద్దినట్టు సర్వాంగాలూ జివజివ లాడుతున్నాయ్. అసలే వయసులో వుంది. పిల్లా జిల్లా లేక పిటపిట లాడుతుంది. తన పెనిమిటి ఊర్లోని ఆడాళ్ళతో రంకు సాగిస్తున్నాడని పనిమనిషి యెంకి ద్వారా తెలుసుకుని మొదట తను చాలా బాధపడింది. ఆ తర్వాత తన భర్త పై వున్న కోపం చేతనో లేక తనలో చెలరేగుతున్న తాపంతోనో ఆమె మనసు కూడా అక్రమ సంబంధం వైపు మొగ్గింది. ఎవరితో మొదలుపెట్టాలా అని తను అనుకుంటుంది. అదే సమయంలో కుమార్ ఊరికి వస్తున్నాడని కబురందడంతో అతనితో తొడ బంధానికి తెరతీయాలని తీర్మానించుకుంది.
అయితే, ఆ ఇంటి ఆడపడుచు కుమార్ వచ్చిన రోజే రంగాపురం నుండి వచ్చింది. ఆవిడ బి.ఏ. చేసింది. పేరు సరిత. పొట్టిగా బొద్దుగా అందంగానే వుంది.
సరితకి పెళ్ళి జరిపించే భారం చలపతిపై పడింది. మంచి సంబంధం దొరికే వరకూ తనూ ఆ ఇంట్లోనే ఉంటుంది. సరిత ఆ ఇంట్లోవుంటే పార్వతి కుమార్ క్రింద పడుకోడానికి వీలు కుదరడంలేదు!
అలా వారం నుండీ ట్రయ్ చేస్తుంది పార్వతి. పార్వతికి కసి మరింత పెరిగింది. ఏది ఏమైనా తను అనుకున్నది సాధించాలనుకుంది. ఓ అర్ధరాత్రి పిల్లిలా వచ్చింది. అతని ప్రక్కే పడుకుంది. రవికగుండీలు విప్పుకుంది. లోన బ్రాసియర్ లేదు. కుమార్ నోరు తెరుచుకుని నిద్ర పోతున్నాడు. అతని నోటిలో ఓ రొమ్ముని కుక్కింది. అతడు ఆ వేడి స్పర్శ తగలగానే ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచాడు. "అత్తయ్యా!" అన్నాడు బ్లూ జీరో వాల్ట్ బల్బులో ఆమెను చూస్తూ.
"ఉష్... అరవకు! పడుకో. బాగా చెయ్.." అంటూ అతని లుంగీలోకి చేతిని దూర్చి గూటాన్ని చేత్తో పట్టుకొని ఆడించేసరికి అతని నోటినుండి మాటలు పెగల్డం లేదు. అతనికీ ఆడదాని స్పర్శ కొత్తగా, మత్తుగా, మధురంగా ఉంది. ఎన్నాళ్ళనుండో ఆడదాన్ని ఎక్కాలనుకుంటున్నాడు. ఏది ఎప్పుడు జరుగుతుందో ఎవరూ ఊహించలేరు. అతడు అత్తయ్య మీద ఎక్కవలసి వస్తుందని కలలో కూడా ఊహించలేదు.
పార్వతి మంచం మీదే మోకాల్లు ముడిచి వొంగుంది. ఆ తర్వాత చీరను నడుం వరకూ జరుపుకుంది. పాల కొండల్లా పిరుదులు కనిపించేసరికి అతనికి మరింత కసి, కైపు ఎక్కువయింది. పిరుదుల వెనక్కు వచ్చాడు. చేత్తో రాడ్ ను పట్టుకుని రెండు పిరుదుల మధ్య దూర్చాడు. వేడిగా బలంగావున్న అతని గూటం స్పర్శకు తను పరవశించి పోయింది కొన్ని క్షణాలు - అతనికంతా అయోమయంగా వుంది. అందుకే, దూర్చలేకపోతున్నాడు. అతని అవస్థకు ముసిముసిగా నవ్వి తనే గూటాన్నందుకుని పూరెమ్మల్ని మరో చేత్తో విడదీసింది. గుండు బైటపడేలా తొక్కను వెనక్కు లాగింది. తర్వాత రెమ్మల మధ్య ఇమిడించుకుంది. అంతే,అతడు ఒక్కసారిగా ఆమెలోకి సర్రున ప్రవేశించాడు. పార్వతి "అబ్బా! మెల్లగా..!" అంటూ గొణిగింది. అతడు కొద్దిసేపు నెమ్మదిగా లోపలికి పెట్టడం బయటకు తీయడం చేశాడు. అతని చేతుల్లో ఆమె రొమ్ములు నలిగిపోతున్నాయి. క్రమంగా అతడు స్పీడును పెంచాడు. ఆమె రెండు రొమ్ముల్ని ఆసరాగా చేసుకుని ఆనందంగా ఊగుతున్నాడు. ఆమె అతన్ని రెచ్చగొట్టేలా బూతులు మాట్లాడుతోంది. దాంతో అతడు మరింత కసిగా ఆమె బుగ్గల్ని కొరుకుతూ, ముద్దాడుతూ ఊగుతూ ఉన్నాడు. ఆమె అతన్ని ఇంకా రెచ్చగొడుతూనే ఉంది. ఆ రాత్రంతా వాడితో రకరకాలుగా చేయించుకుంది. అలా అలా ప్రారంభమైంది వారి పంగ సంబంధం. రోజు రోజుకూ మరింత అభివృద్ధి చెంది విడరాని బంధంగా మారిపోయింది.

★★★

సరిత ఆలోచనలో పడిపోయింది. తను బి.ఏ. చదివే రోజుల్లో స్టేట్ ఫస్ట్ రావాలని ఎప్పుడూ తన ధ్యాసంతా చదువుమీద వుంచేది. ఇప్పుడు పరీక్షలైపోయి ఊరుకొచ్చేసి ఆరు నెలల నుండీ ఖాళీగా వుంది. ఈ ఆరు నెలలూ ఆరు యుగాలుగా అన్పించింది తనకి. ఎవడైనా అందగాడు కన్పిస్తే చాలు... తొడల్లొ తడి వెంటనే వూరుతోంది.
ఇంటి ప్రక్కే వున్న అనసూయా, సుమిత్రా, నందినీ, అంజలీలు తమ బాయ్ ఫ్రెండులతో తిరుగుతుంటే తనకు కూడా ఎవరితోనైనా హాయిగా తిరగాలనిపిస్తోంది. సుమిత్రకు పెళ్ళయింది. ఆవిడ ఆ వూర్లో ఉచితంగా వైద్యం చేస్తోంది. బాగా డబ్బున్న ఇంట్లో పుట్టింది. మగడు ఏ కారణం చేతనో వొదిలేశాడు. తనా ఎమ్ బీ బీ ఎస్ చేసిందాయే... పైగా అందగత్తె. సరితకు, సుమిత్రకు మంచి దోస్తీ ఏర్పడింది. తను సుమిత్ర ఇంటికి వెళ్ళి మంచి సెక్స్ బుక్స్ తెచ్చుకుని రహస్యంగా చదువుతోంది.
సుమిత్ర యింటికొచ్చినప్పుడల్లా సరితను ఊరికే వెళ్ళనివ్వదు సుమిత్ర. దిమ్మను చేత్తో వత్తడమో, బుగ్గలు కొరకడమో చేస్తుంది. ఆ రోజు ఎప్పటిలాగే సరిత సుమిత్ర ఇంటికెళ్ళింది. రాగానే సరితను వాటేసుకుని "మీ వదిన పార్వతి ఆ కుర్రకుంకతో బాగా వేయించుకుంటుంది; నువ్వు కూడా వాడితో వేయించుకుంటున్నావా వళ్లు లావయ్యాయి" అని అడిగింది సుమిత్ర.
సరిత విశ్మయంగా చూసింది. తనకు ఇంతవరకూ ఆ విషయం తెలీదు. సుమిత్ర కల్పించుకొని కట్డుకథ చెపుతుందేమోనని సరిత అనుకుంది. సరిత రొమ్ములు జాకెట్ మీదుంచే పిండుతూ, "అబ్బా! కుర్రకుంకది ఎంత పొడవుందనీ... సరిగ్గా గాడిదకున్నట్లు మూరెడు పొడవుంది. లావుకూడా నిమ్మకాయ సైజులో వుంది. అంత పొడవుది దూర్చేసరికి గుండెలకు తగిలి వుంటుందేమో, భలే కసి మీద మీ వదిన ఆ కుర్ర వెధవని క్రింద పడేసి తనే మీద పడుకుని బలంగా వూగుతోంది. మొన్న నువ్వు వున్నావేమోనని ఇరువురం కల్సి మామిడి తోటకి వెళ్దాం అనుకుని మీ ఇంటికి వచ్చాను. నువ్వు కనిపించలేదు. వంటగదికేసి వస్తే ఆ కుర్రోడూ మీ వదినా పంగపని మీదున్నారు. కాసేపు చూసి తిరిగొచ్చేశాను," అంది సుమిత్ర.
ఆ మాటలకే కైపు వచ్చింది తనకు. సళ్ళు బరువెక్కి వూగుతున్నాయ్.
"మామిడితోట కెళ్దామా?" అడిగింది దిమ్మను చీర మీదుంచే పిండుతూ సుమిత్ర.
"ఎందుకూ?" అడిగింది బుసకొడుతూ.
"ఎందుకేమిటీ నీకో కేసును పరిచయం చేస్తా"
ఆ మాటకు తనకు రెమ్మల్లో తడి వూరింది.
"అబ్బా! సూరిగాడిది మూరెడు పొడవుంటుంది. సాయంత్రం ఇద్దరం వెళ్దాం. వాడితో తృప్తిగా చేయించుకొని వద్దాం. ఏమంటావ్?" అడిగింది సుమిత్ర. సరిత తొడలమధ్యనున్న గోపురాన్ని మళ్ళీ నొక్కేసరికి 'జివ్'న మూల్గాయామె నరనరాలు.
"ష్ ష్ ష్ ష్.... అబ్బా! రావాలనే వుంది. బాగా వేయించుకోవాలనే వుంది. ఇంతవరకూ మగాడిది దూరితే ఎంత తియ్యగా ఉంటుందో తెలీదు. కానీ, ఎవరికైనా తెలిస్తే...?" అని నసిగింది సరిత.
"ఎవరికీ తెలియదులే... బాగా చీకటి పడ్డాకనే వెళ్దాం"
"అలాగే, మరి నేను వస్తా"
"సాయంత్రం.. మర్చిపోకు"
"ఓ-కే- తప్పకుండా వస్తాను."
అని వెళ్ళిపోయింది సరిత. ఇంట్లోకి వెళ్ళగానే "ష్ ష్ ష్ చాలు... చాలు కుమార్! సరిత వచ్చేస్తుంది. దిగూఁ... దానికి తెల్సిపోతుంది..." అంటున్న పార్వతి మాటలు విన్పించేసరికి అక్కడే ఆగిపోయింది సరిత.
"ఊహూ... ఇంకా కాలేదు సరిగ్గా.. ఎదురుపోటు పొడు... లంచా! అబ్బా... నీది బలే రుచిగా వుందే!" అంటూ కసిగా కుమార్ ఊగుతున్నాడు. "మీ మామయ్య ఎక్కక సరిగ్గా నెలరోజులయ్యింది. నీ వల్ల నా బొక్కకు నెలనుండీ విశ్రాంతి లేదు. ఇప్పుడు తల్లిని కూడా కాబోతున్నాను నీ పుణ్యమా అనీ. కుమార్! నీకు తప్పకుండా బంగారు ఉంగరం చేయిస్తాను... ఊఁ.. ఇంకా బాగా చెయ్" అంది.
సుమిత్ర చెప్తే కల్పన అనుకుంది సరిత. చెవులారా వీరి మాటలు వినేసరికి సుమిత్ర అబద్ధం చెప్పే రకం కాదని మనసులో అనుకుంది. పిచ్చి పట్టినట్లుంది తనకు.
సాయంత్రం ఎప్పుడవుతుందా అని ఎదురు చూస్తోంది. తను స్నానం చేసింది. మల్లెపూవులాంటి దుస్తులు సింగారించుకుంది. ముఖానికి పౌడరు పులుముకుంది. కురులలో సన్నజాజులను తుడుముకుంది. పార్వతితో తను మామిడితోటకు వెళ్తున్నట్లు చెప్పి సుమిత్ర వద్దకు వచ్చింది.
ఇరువురూ మామిడితోట కెళ్ళారు. సూరిగాడు అక్కడే వున్నాడు. అప్పటికే మసకచీకటి పడింది. తోట మధ్యన చిన్న పూరిల్లు వుంది. వాడు హరికెన్ లాంప్ వెలిగిస్తూ సుమిత్రను నవ్వుతూ చూశాడు. సుమిత్ర వాడిని చూసి నవ్వింది. వాడికి పదహారేళ్ళుంటాయి. బాగా కాయాకష్టం చేసిన వొళ్లు వాడిది. కండలు మెలితిరిగి వున్నాయి. నిక్కరు, బనియను వేసుకున్నాడు.
సుమిత్ర లోనికి వచ్చింది. వాడు ఈతదాన నేలమీద పరిచి "కూర్చోండమ్మగారూ!" అన్నాడు. వారిరువురూ కూర్చున్నారు. సరితకు లోలోన భయం పీకుతోంది. వాకిలి మూసింది సుమిత్ర. లోన హరికెన్ లాంప్ వెలుగుల్లో సుమిత్ర బంగారు బొమ్మలా వెలిగిపోతుంది. సూరిగాడి నిక్కరు పట్టుకుని సర్రున క్రిందకు లాగింది. లోన డ్రాయరు గూడ లేదు. వాడు బిత్తరపోయి చేత్తో రాడ్ ను మూసుకున్నాడు. సుమిత్ర నేలమీదున్న చాప మీదపడి గలగలా నవ్వుకుంది. జాకెట్ లోంచి బంగారు ముద్దల్లా వున్న రొమ్ములు కనిపిస్తున్నాయి.
"వచ్చిందే ఆ పని కోసమైతే దాన్నెందుకు దాస్తావురా మగడా!" అంటూ కిలకిలా నవ్వింది సుమిత్ర. సూరిగాడు అయోమయంగా సరిత వంక చూశాడు. సుమిత్ర తన పైటను తొలగిస్తూ వాడి చెయ్యి పట్టుకుని తన మీదకు లాక్కుంది. చూస్తున్న సరితకు లోలోన భయంగా వుంది. సుమిత్ర వాడి దడ్డుని చేత్తో పట్టుకుని గట్టిగా నొక్కింది. వాడు వెంటనే పిచ్చెక్కిన వాడిలా సుమిత్ర రొమ్ములను పట్టుకుని కస-కసా పిండుతూ తన నోటితో ఆమె మెడమీద కొరికాడు.
"అబ్బా — మొరటు పట్టు!" అని వాడ్ని పక్కకు నెట్టింది. వాడికి ఆమెపై కోపం ముంచుకొచ్చింది. సరిత ఇటు తిరిగి దూరం జరిగి ముడుచుక్కూర్చుంది.
"మనం రోజూ చేసుకుంటున్నదేగానీ - అది ఇంతవరకూ ఎవడినీ మీదెక్కించుకో లేదు. ఇవాళ నీ అదృష్టం అనుకో... దాని బొక్కను ప్రారంభించాల్సింది నువ్వే...!" అంది సుమిత్ర.
"నేను ముందే అనుకున్నాను. ఇది అలాంటి కేసే అని!" అంటూ పళ్ళికిలించాడు సూరిగాడు.
"అనుకున్నావ్ లే గానీ అసలు విషయం మర్చిపోయా! దీనిపేరు సరిత. మరీ మొరటుగా దూర్చకు. కాస్త సున్నితంగా చేయ్. నువ్వు బాగా చేశావనుకో రోజూ నీకింద ఇద్దరం పడుకుంటాం!"
"అలాగే!" తలాడించాడు వాడు.
ఉతికిన బ్లాంకెట్ ను చెక్క పెట్టెలోంచి పైకి తీశాడు. చాపమీద పరిచాడు. సరిత చీరనూ, రవికనూ సుమిత్ర విప్పేసింది. సరిత చంకల్లో రింగులు తిరిగిన బొచ్చును చూడగానే వాడు మరింత హుషారయ్యాడు. ఇంకేముంది? సరిత లంగా, బ్రాసియర్ కూడా వెంటనే నేలపాలయింది. సరిత నగ్న దేహం లైటు వెలుతురులో జిగేల్ మంది. ఆమెను చాపమీద వెల్లకిలా పడుకోబెట్టాడు. తొడలను విడదీసి దిమ్మను ఆశగా చూశాడు. సరిత సిగ్గుపడి తన తొడలను వెంటనే మూసేసింది. వాడికి మరింత ఉద్రేకం పొంగింది. తొడలను చీల్చి వేళ్ళతో పూపెదాలను విడదీశాడు. ఎర్ర గులాబీ కన్పించింది.
"ఆలస్యం ఎందుకు - దూర్చు!" సుమిత్ర అతని రాడ్ నందుకుని సరిత విప్పారిన పూ పెదాల దగ్గర పెట్టింది.
అంతే! బిగుతుగా వున్న రాడ్ ని కసుక్కున చివరికంటా నెట్టాడు. సరితకు లోన మంట ఎక్కువైంది. సరిత సళ్ళను చీకుతూ వూగుతున్నాడు. అతడలా చేస్తూవుంటే సుమిత్రకూ చేయించుకోవా లనిపించింది. చీరా, లంగాలనూ నిక-నికా ఒదిలింది. దిమ్మను అతని మూతికి బలంగా అదిమింది. అతడామె దిమ్మను చీకుతూ సరితమీద ఊగుతూ వుంటే ఇప్పుడు సరితకు హాయిగా ఆనందంగా వుంది.
అలా వారిద్దరూ రోజూ వాడి క్రింద పడుకుంటున్నారు.
అప్పటివరకూ శాకాహారానికి అలవాటు పడిన పులి మొదటిసారి మాంసాన్ని రుచిచూశాక పూర్తి మాంసాహారిగా మారిపోయినట్టుగా సరిత సూరిగాడి దెబ్బకి అలవాటు పడ్డాక ఇక ఆమెలో కామదాహం నూరురెట్లు పెరిగింది. ఆమె మనసు రోజూ కొత్తరకం కోసం ఎదురుచూస్తుంది. మగాళ్ళ కోసం తన వేటని కొనసాగించింది.
సంవత్సరాలు దొర్లిపోతున్నాయి. కుమార్ కు పెళ్ళయింది. సుమిత్రను ఫారిన్ లో వున్న భర్త తీసుకెళ్ళి పోయాడు. సరిత గుట్టు చప్పుడు కాకుండా ఇంకా ఎవడినో ఒకడిని మీదెక్కించుకొని సంసారం సాగిస్తోంది. మేరీకి కూడా పెళ్ళయింది. ఎవరితోనో కాదు కుమార్ తో... సూరిగాడికీ పెళ్ళయింది ఓ అనాధతో. కానీ, సరితకే ఇంకా పెళ్ళి కాలేదు. మొగుడెందుకు నాకు, ఊర్లో ఇంతమంది మొగాళ్ళు వుండగా — అన్నట్టుగా తయారయింది తన పరిస్థితి.
తను అలాగే కంటికి ఎవరు ఇంపుగా కనిపిస్తే వాళ్ళకి కాలెత్తుతుంది. చలపతికి ఆ సంగతి చెవిన పడగానే ముందు బాధపడ్డాడు. "అన్నగా నా బాధ్యతను మరిచినందుకు నాకీ శాస్తి జరగాల్సిందే!" అనుకున్నాడు. రాత్రంతా బాగా ఆలోచించి ఓ నిర్ణయానికి వచ్చాడు. తన పరపతిని ఉపయోగించి పట్నంలో ఆమెకు ఓ స్థిరమైన ఉద్యోగం యిప్పించాడు. ఆ వెంటనే నాలుగు లక్షలు కట్నంతో డాక్టరును కొని ఆమెకు వివాహం జరిపించాడు.
అప్పటికైనా ఆమె మారుతుందనుకున్నాడు చలపతి. ఆరు నెలల తర్వాత వెళ్ళాడు. ఎవడో పదమూడేళ్ళ కుర్రవాడితో వేయించుకుంటోంది. బాధ పడ్డాడు. గట్టిగా మందలించాలనుకున్నాడు. ఎలా మందలించాలో తెలీదు... అక్కడికీ ఎవరెవరివో ఉదాహరణలుగా చెప్పి ఆమెను గట్టిగా హెచ్చరించి మరీ వెళ్ళాడు. అతడు ఊరు వెళ్ళగానే టెలీగ్రాము వచ్చింది. అందులో సరిత ఆత్మహత్య చేసుకుందని వుంది. ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆమె నిజంగా ఆత్మహత్య చేసుకోలేదని అతనికి తెలుసు. ఆమె భర్త ఆమెను చంపి వుంటాడనీ తెలుసు. క్షణం బాధపడి ముందుకి కదిలాడు.

★★★

— సమాప్తం —

[Vikatakavi02]

May the new year be filled with brightness and hope so that darkness and sadness stay away from you.

Happy New Year

2020

My Dear Friends

[Vikatakavi02]

ఏమీ అనుకోవద్దు కవి గారూ.. ఇది కొంచెం average గా ఉంది...  
మీరు కష్టపడి రాస్తే(అదే టైప్ చేస్తే) నేను ఇలా అన్నందుకు ఫీల్ అవ్వకండేం...
నాకు అనిపించింది చెప్పా..  

ఫర్వాలేదులెండి. అది నా కథ కాదు కదా. ఎప్పుడో నేను టైపు చేసిన కథ. తవ్వకాల్లో దొరికితే ఇక్కడ పోస్టు చేసాను.
ధన్యవాదములు.

[Vikatakavi02]

[Vikatakavi02]

పిచ్చి మొహం

— పెద్దింటి జగన్నాధాచార్యులు

నాకప్పటికే ఏళ్ళు వచ్చాయి. ఇంకా పెద్దమనిషిని కాలేదు. మా అమ్మా నాన్నల లాగే బలమైనదానినేమో, నాకు ఏ **, ** అనుకుంటున్నారనీ, నా పెళ్ళి సంగతి విచారించమనీ, మా అమ్మ, మా నాన్నని పోరుతున్నది.
మా తల్లిదండ్రులకు నేనొక్కదాన్నే సంతానం. గారాలపట్టిని కావటంతో నాకు దేనిలోనూ లోపం జరగడం లేదు. కానీ మా నాన్న, అమ్మ కూడా నన్ను కొంత కాయిదామీదే పెంచుకుంటూ వచ్చారు.  మా క్లాసులో ఉన్న నలుగురు ఆడపిల్లలలోకీ నేనే చిన్నదానిని. వనజ, సరోజినీ, సరళా కూడా నాకంటే బాగా పెద్దవారే. వాళ్ళు ముగ్గురూ చీరలు కట్టుకుంటూ రోజుకో పేషనులో తయారై వస్తూ వుండేవారు. నేను క్రిందటి సంవత్సరమే ఆ కాలేజీలో చేరాను. మా నాన్నగారు నిరుటి సంవత్సరం ట్రాన్సఫరయి ఈ ఊరికి వచ్చారు. క్రిందటేడు నేను క్లాసులో చేరేసరికి వీళ్ళు ముగ్గురూ ఆ క్లాసులో చదువుకుంటున్నారు.
నాకు చీరలు కట్టుకోవటం అలవాటు లేదు. మేము మొదట ఉన్న ఊరిలో కాన్వెంటులో చదువుకునేదాన్ని. ఎత్తు మడమల జోళ్ళు, గౌన్లు, మెడమీదకు కొంచెం జీరాడేటట్లుగా నా జుత్తు కత్తిరించబడి వుంది. అసలే గోధుమరంగు ఛాయేమో చందనపు బొమ్మలా ఉందని ఇరుగుపొరుగు వారనుకుంటూ ఉండేవారు.
ఈ సంవత్సర కాలంలో నా గుండెలు బాగా ఎత్తుగా పెరిగాయి. బలమైన శరీరం కావడం చేత నా చేతికి సరిపోయేటట్లుగా గుండ్రంగా తెల్లగా ఉన్నాయి. ఒంటరిగా బట్టలిప్పుకుని, స్నానాల గదిలో స్నానం చేస్తూ ఉన్నప్పుడు రుద్దుకుంటూ ఉంటే గుండెలు నొక్కి నొక్కి రుద్దుకోవాలని బాగా వాంఛగా వుండేది. తొడల మధ్య, పొత్తి కడుపు క్రింద అరచెయ్యి సరిపోయేది కాదు. నూగారు పట్టుకుచ్చులా వుండేది నా చేతికి.
ఆ రోజు నా బట్టలు చూచి అమ్మ నాన్ను బడికి వెళ్ళవద్దంది. నాన్నను పిలిచి ఏమేమో చెప్పింది. 'ఏమిటమ్మా' అన్నాను. 'ఏమీ తెలీదటే మొద్దూ. నువ్వు పెద్ధదానివయ్యా'వంది. జరగవలసిన తతంగం ప్రారంభమైంది.
వచ్చేవారు, పొయ్యేవారు, పేరంటం వగైరా వగైరాలతో ఇల్లు సందడిగా తయారయింది, ఆ నాలుగు రోజులున్నూ.
తరవాత అంతా మామూలే. అమ్మ నన్ను చీర కట్టుకోమంది. నాకు రాదంటే నేర్పిస్తానంది. కాదన్నాను.
"పోనీలేవే! ఇంకా చిన్న పిల్ల అది. పక్కవాళ్ళ పద్మిని చూడు. పద్దెనిమిదేళ్ళయినా వాళ్ళమ్మ లాగూ, గౌనూ తొడిగి పన్నెండేళ్ళు అంటూంది. మనమీ ఇంటికొచ్చేసరికే పన్నెండు దానికి. ఇప్పుడూ పన్నెండే. సిగ్గు, సిగ్గు" అన్నారు నాన్న. అక్కడితో సరిపెట్టింది అమ్మ.
రోజులు గడిచిపోతున్నాయి. రాత్రిపూట మటుకు ఒంటరిగా పడుకుంటే అదోలా ఉండేది. అలవాటుగా అమ్మ దగ్గర పడుకునేదాన్ని. తలగడ గట్టిగా గుండెలకి హత్తుకుంటూ పడుకుంటే తొడలమధ్య ఏదోలా ఉండేది. అదే! ఏదో మధురానుభూతి. ఏమీ అర్ధమయ్యేది కాదు. కానీ కాలేజీకి వెళ్తే మటుకు మునుపటికంటే ఇప్పుడు ఎక్కువ మగపిల్లలు, బాగా నాకంటే పెద్దవాళ్ళు, నా ఈడువాళ్ళు కూడా నా వైపదోలా చూడ్డం గమనించాను. నాకూ చూడాలని అనిపిస్తూ ఉండేది.
ఆరోజు మాఇంటికి మా పిన్ని కూతురు వచ్చింది. పిన్ని కూతురు బి.ఏ. చదువుతూంది. యిరవై ఏళ్ళు ఉండవచ్చును. తెల్లని స్ఫటికం లాంటి రంగు. ఎత్తయిన గుండెలు, పెద్ద కళ్ళు, వెడల్పాటి ముఖం. పెద్ద త్రాచుపాముల్లా అనిపించే రెండు జడలు. నవ్వుతూ ఉన్న ముఖం. నాలుగేళ్ళ క్రిందట నేను చూచినప్పుడు ఇంత పెద్దగా లేదు. నన్ను చూడగానే 'ఎంత పెద్దదానివైపోయావే' అంటూ నన్ను కౌగిలించుకుంది. దాని చేతుల్లో నలిగిపోయాను. మధ్యాహ్నం కాఫీలు అయినాయి. అమ్మ పక్క ఇంటి వాళ్ళతో లోకాభిరామాయణానికి వెళ్ళింది. షికారు వెళదాం వేగం రా దొడ్డమ్మా అంది మా అక్క-అదే-మా పిన్ని కూతురు. అప్పటికే మా నాన్న చదరంగం ఆడటానికి వీధిలోకి వెళ్ళిపోయాడు. ఆదివారం అంటే అందరికీ ఆటవిడుపేగదా మరి! ఇంట్లో ఉన్నది నేనూ, మా అక్కా...
"స్నానం చేసి వస్తాను నువ్వు కూర్చోవే" అంటూ స్నానాల గదివేపు దారితీసింది. ఈవేళే అందిన ఆంధ్ర పత్రిక చేతిలోకి తీసుకుని పేజీలు తిరగవేస్తున్నాను. అక్క స్నానాల గదిలోంచి ఇంకా రాలేదు. నాకేమీ తోచటం లేదు. అలా బయలుదేరి పెరటికేసి వెళ్ళాను. స్నానాలగది తలుపువేసి ఉంది. గేటు తలుపుల కిటికీలోనుండి చూచాను. చీర, జాకెట్టు బాడీ వంకీని తగిలించి ఉన్నాయి. తువాలు పక్కన పడి ఉంది. అక్కయ్య కాళ్లు రెండూ ముడుచుకుని రెండు వైపులా ఎడంగా పెట్టుకుని నాన్న గడ్డం గీసుకునే రేజరులాంటి రేజరుతో పొత్తికడుపు క్రిందనున్న అరచెయ్యంత భాగాన్ని ఏదో చేస్తోంది. కిటికీకి పక్కగా తప్పుకుని లోనికి చూస్తున్నాను. వీధి తలుపు గడియ వేసివుంది. అమ్మగానీ, నాన్నగానీ వస్తారన్న భయం లేదు. రేజరు బాగుచేసి పక్కను పెట్టుకుంది. ఆ పొత్తికడుపు కింద కూడా స్ఫటికంలా పొట్లాం మాదిరి కనిపిస్తోంది. ఉన్నట్టుండి అక్క ఎడం చేతిని తొడల్లోకి గుచ్చేసి కనిపించకుండా చేసేసింది.
ఆ గారడీ నేనిదివరకు చూడలేదు. చెయ్యి కిందకీ పైకీ కదులుతోంది. అక్క తొడలు ఎడం అయ్యాయి. నడుం చేతివైపు వొంగివుంది. మెలికలు తిరుగుతూ, కళ్ళు మూస్తూ, తెరుస్తూ, మధ్య మధ్య తన కుడి చేత్తో బలంగా తన ఎత్తయిన రొమ్ములను అదుముకుంటూంది.
ఉన్నకొద్దీ చేతివేగం ఎక్కువయింది. రొప్పుతూంది అక్కయ్య. కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుంది. చెయ్యి బలంగా అదిమి పట్టుకుంది. అలా కొంతసేపు ఉండి, లేచి తర్వాత వేళ్ళనీ, వొంటిని శుభ్రంగా కడుక్కుని స్నానానికి ఉపక్రమించింది. నా తొడల లోతుల్లో ఏదో బాధ. చెప్పలేని బాధ. ఏదో కావాలి. ఏమిటో అర్ధం కావటంలేదు. నాకు తెలియకుండానే నా చెయ్యి పడిపోయిందా చోట. ఎలాగో ఉంది. ఏదో తపన. అక్కను చూచాను. తుడుచుకుంటూంది. వెనుతిరిగి ఉన్న అక్కయ్య  శరీరం ఎంతో అందంగా ఉంది. అమె పిర్రలు ఎత్తుగానూ, పెద్దవిగానూ ఎంతో బాగున్నాయి. అక్క వంగుంది. అబ్బా! ఎంత బాగుందో అక్కయ్య. ఇవతలకు వచ్చేశాను. అమ్మ పిలుస్తూంది. తలుపు తీసాను. అక్కయ్య శుభ్రంగా ముస్తాబై వచ్చింది కాసేపటికి.
మేమిద్దరం ఆ రాత్రి సినిమాకి వెళ్ళాం.
ఇంటికి తిరిగి వచ్చేసరికి పది అయ్యింది. అమ్మ మాకు భోజనాలు పెట్టి సర్దుకుంది. నాకు అక్కయ్యకూ ఒక మంచం అమర్చి, తాను వేరే దగ్గర్లోనే మంచం వేసుకుంది. నాన్న మామూలుగా చావిట్లో పడుకున్నారు. అక్క ఏదో లోకాభిరామాయణం చెబుతూంది. అమ్మ గుర్రు వినపడుతూంది. నాకూ చిన్న మూగన్నులా వచ్చింది. నా రొమ్ములు గట్టిగా అదిమినట్టయింది. తుళ్ళిపడ్డాను. అక్కయ్య నావేపు తిరిగివుంది. అక్కయ్య కాలు నా పొత్తికడుపు క్రిందుగా పైని వేసివుంది. అక్కయ్య చేతుల్లో నా గుండెలు నలుగుతున్నాయి. నేను మెదలకుండా పడుకున్నాను. నా గౌను బొత్తాలు విడి వచ్చాయి. నా రొమ్ములు ఇంకా బాగా బలంగా అదుముతూంది అక్కయ్య. వెల్లకిలా ఉన్న నేను బొత్తాలు తియ్యగానే నగ్నంగా తయారయ్యాను. గౌను పక్కలకి జారిపోయింది. అక్కయ్య తొడతో నా పొత్తికడుపు సమీప భాగాల్లో రాస్తూంది. నొక్కుతుంది. అలాగే మెదలకుండా పడుకున్నాను. కానీ నా శరీరం మటుకు ఏదోలా అవుతూంది. ఆ తొడల మధ్య లోతుల్లో ఏదో తడితడిగా అయిపోతూంది. ఏదో కావాలి. ఏదో కావాలి. ఇంతలో అక్కయ్య తన చేతిని రొమ్ముల మీదనుండి తొడల సమీపాన్ని చేర్చింది. కొంచెం నా కాళ్ళు తానే ఎడంగా జరిపి, తన చేతితో నా లోతులపై మెదల నారంభించింది. అదో కొత్తరకం అనుభూతి. నాకెలాగో అయిపోతూంది. అక్కయ్య వేలు క్రిందకు జారి ఊరుకోలేదు. పని చెయ్యటం ప్రారంభించింది.
నా నరాలు పట్లు తప్పి పోతున్నాయి. నా శరీరం గాలిలో తేలిపోతూంది. అదే పనిగా ఆడిస్తూ అదుముతూ నొక్కుతూ ఒక్కసారిగా అదిమింది. నా శరీరంలో ఏదో అయిపోతూంది. పరిసరాలను పూర్తిగా మరిచిపోయాను. అంతే, అలాగే నా తొడలను గట్టిగా దగ్గరకు అదుముకుని, నా రెండు చేతులతోనూ అక్కయ్య చేతిని గట్టిగా మరీ గట్టిగా అదుముకున్నాను. ఏదో జారిపోయింది. ఎప్పుడూ లేని అనుభూతి. శరీరం ఎంతో తేలిక అయిపోయింది. 'అమ్మదొంగా' అంటూన్న అక్కయ్య మాటలకు ప్రతిగా అక్కయ్యవేపు తిరిగి గట్టిగా కౌగలించుకున్నాను.అక్కయ్య నా చేతిని లాక్కుంది. ఏమిటో అదో సరదా పని. అక్కయ్య మరీ చాటంత మనిషి. లోతైన కోరిక ఆమెది. ఆ రాత్రి అయిపోయింది.
మర్నాడు మధ్యాహ్నం మామూలుగా అమ్మ పురాణానికీ, నాన్న చదరంగానికీ వెళ్ళారు. మేమిద్దరం చావిడి తలుపులు వేసి నగ్నంగా తయారయ్యాము. అక్కయ్యా, నేనూ క్రిందా మీదా అవుతూ ఒకరి రొమ్ములు మరొకరి చేతుల్లో నలుగుతూ ఉంటే, ఒకరి లోతులు మరొకరం కొలుస్తూ తృప్తితీరా అనుభవించాం. ఇంక చాలు, మళ్ళీ రాత్రికి అని అక్కయ్య అంటూ ఉంటే, స్నానాల గదిలో శుభ్రపరుచుకుని ముస్తాబుకు పడ్డాం.
సాయంకాలం తిన్నగా తోటకు చేరుకున్నాం. నా ఆకుపచ్చ టైటు గౌనుకు సరిపోయినట్లుగా అక్కయ్య ఆకుపచ్చ రంగు చీర, అదే రంగు పొట్టి జాకెట్టు, రెండు జడలు సగం వరకు అల్లి రిబ్బను కట్టుకుని, ఒకటి ముందుకు రెండు రొమ్ముల మధ్యన వేసుకుని, ఒకటి వెనక్కు వదిలేసింది. ఎడమ జడలో ఒకే ఒక్క ఎర్ర గులాబీ. తోటలో కూర్చున్నాం.
అక్కయ్య అడిగింది, 'నీకెవరేనా మగవాళ్ళతో స్నేహం ఉందే?' అని.
'అంటే?' అన్నాను.
'అదేనే, మనమిద్దరము చేసుకుంటున్నాము. అలాగే.'
'ఛా! ఛా! అలాంటిదేమీలేదు. అయినా ఇది కూడా ఏదీ, నిన్న రాత్రి నువ్వు చెప్పిన తరువాతే.'
'నిజంగా!'
'అవును. నమ్ము. ఒట్టు,' అన్నాను అక్కయ్యతో.
అప్పుడు చెప్పింది అక్కయ్య. మగవాళ్ళు కవ్వించి, నవ్వించి, నమ్మించి, స్వాధీనం చేసుకుని, అనుభవించి వాసన చూచి పారేసిన పువ్వులా వదిలివేస్తారనీ, అలా ఎప్పుడూ ఎవరినీ నమ్మకూడదనీని. 'చూడు, నాకూ ఏమీ తెలిసేది కాదు. కాలేజీ పైనలు క్లాసుకొచ్చాను. అప్పటికే పెద్దదాన్నయి రెండేళ్ళ అయ్యింది. ఎందరో మగవాళ్ళు ఎన్నెన్నో ప్రయత్నాలు చేశారు. నాకూ ఎలాగో వుండేది. కానీ ఏదో భయం. అందుచేత ముందుకు అడుగు వెయ్యలేక పోయినాను. నువ్వు గౌన్లు వేసుకుంటూన్నట్లుగానే నేనూ బిగుతు షరాయి, అంగరఖా వేసుకుని, వోణీ వేసుకుంటూ వుండేదానిని. నీలాగే నేనూ ఒక్కదానినే కాబట్టీ నా మాటకేనాడూ అడ్డు లేదు. అదో వెర్రిగా నన్ను చూస్తూ ఉండేవారు. అయినా సాహసించలేక పోయేదాన్ని.
కాలేజీ ఫైనలులో నాకు ఇంగ్లీషు చెప్పడానికి రజినీ మాస్టారుగారిని కదిర్చారు. రజినీ అనడం కంటే అప్సరస అంటే బాగుంటుదేమో. అంత లేసి కళ్లు, పట్టెడు జడ. పొట్టిగా వుంటుంది జడ గాని చాలా వెడల్పు. వయసు ముప్పై అయిదు నలభై లోపు. చదువు చెప్పడంలో మంచి దిట్ట. ఆమె చదువు వల్లే ఫస్టు మార్కులతో పరీక్షలలో పాసయ్యాను. మా యింట్లోనే చదువు చెప్పేది. నేనూ అప్పుడప్పుడు ఆమె యింటికి వెళ్ళేదాన్ని. ఒక రోజు అలాగే మధ్యాహ్నం సమయం మాయింట్లో భోజనం చేసి ఆమె యింటికి వెళ్ళాను. అలా మాట్లాడుకుంటూ మేమిద్దరం పందిరి మంచం మీద చారబడ్డాము. ఎప్పుడు నాకు కునుకు పట్టిందో, తెలివి వచ్చేసరికి మెల్లిగా కళ్ళు విప్పాను. మా టీచరమ్మ కట్టుకున్న బట్టలు లేవు వొంటిమీద. కాళ్ళు రెండూ ముడుచుకుని, తొడలు పక్కలకు తేలవేసి, ఎడంగా ఉంచుకుని, కూర్చుని, తన ఎడమ చేత్తో అదుముకుంటూంది. నాకేలాగో అనిపించింది. చూస్తున్నాను. ఆమె తృప్తి తీర్చుకుని, బట్ట సర్దుకుని నన్ను లేపింది.  నేను తొందరగా ఇంటికి చేరుకుని స్నానం చేసే మిషతో స్నానాల గదిలో ప్రవేశించి ఆమెలాగే చేసుకున్నాను. ఎంతో తృప్తిగా అనిపించింది. ఆనాటితో నాకీ పని రోజూ ఒక్కసారైనా కావలసి వచ్చేది.
అర్జంటుగా విశాఖపట్టణం వెళ్ళవలసి వచ్చి నన్ను మా టీచరు కప్పగించి అమ్మా నాన్నా వెళ్ళారు. అప్పుడు నాకు పరీక్షలు దగ్గర పడుతున్నాయి మరి. ఆనాడు రాత్రి ఆమెతో పాటే పందిరి మంచంమీద పడుకున్నాను. ఆతర్వాత నీకు చెప్పేదేముంది? అంతా రాత్రి మన మధ్య ప్రారంభమైనట్లే ప్రారంభమై కథ రసవత్తరంగా ముగిసింది' అంది అక్కయ్య.
ఆమె ఉన్నంతకాలం ఇవే కబుర్లు, ఇవే పనులు అక్కయ్యతో నాకు.
ఓరోజున అర్ధరాత్రి అక్కయ్య నన్ను తట్టి లేపింది. అమ్మ పడుకునే మంచం వైపు చూపించింది. మంచం మీద అమ్మ లేదు. నన్ను రెక్క పట్టుకు లెమ్మంది. నన్ను తీసుకు గది ద్వారం వద్దకు వెళ్ళింది. చావిట్లోకి తొంగి చూసాము. క్రింద అమ్మ, పైన నాన్న. ఏదోలా కదులుతున్నారు. రాత్రి ఒంటి గంట అయ్యింది. తాను తెలివిగానే ఉన్నాననీ, అమ్మ లేచి వెళ్ళడం కనిపెట్టి తాను తొంగి చూస్తే, వాళ్ళ పనిలో వాళ్ళు ఉండడం చూచి నన్ను లేపినట్లుగా చెప్పింది. అమ్మా నాన్నా ఆటని చూస్తూంటే నాకు ఏదోలా అనిపించింది. అక్కయ్య నన్ను వాటేసుకుని మంచమ్మీదకు లాక్కు పోయి నొక్కి నొక్కి ముద్ద చేసేసింది.
అక్కయ్య శలవులాఖరుకి వెళ్ళిపోయింది. నాకు తను నేర్పిన విధంగానే నేను తృప్తి పడుతున్నాను. కానీ, ఇంకా ఏదో కావాలనే తపన. ఆనాడు సాయంకాలం కాలేజీ వదిలిపెట్టారు. నేనూ వనజ బయటకి వస్తున్నాం. అప్పటికే అంతా వెళ్ళిపోయారు. మేం నోట్సు రాసుకోవడం ఆలస్యం అయ్యింది. వస్తూ ఉంటే మా క్లాసు ప్రక్కనున్న చిన్న వరండా వారగా మా సీనియర్ వాసూ సరోజినీ వెనకగా పట్టుకుని నొక్కుతూ 'పార్కుకు ఏడు గంటలకు వస్తావు కదూ' అంటున్నాడు. మా చడి విని అటువైపుగా వాసూ జారిపోయాడు. సరోజినీ ఏమీ ఎరగనట్లుగా మాతో కలిసి వచ్చింది. వనజా నేనూ కూడా ఏమీ ఎరుగనట్లే ఆమెతో కలిసి వెళ్ళిపోయాం. సరోజిని వాళ్ళ ఇంటికి పోయింతర్వాత చెప్పింది వనజ. ఈ తతంగం చాలామందికి తెలుసుననీ, చాలాకాలంగా సాగుతుందనిన్నీ. ఏ తతంగం అన్నాను. 'చీ, ఫో. మొద్దూ, నీకేం తెలియదు. అదే, వాసూ సరోజినీ. అర్ధం అయ్యిందా?' అంటూ మోచేత్తో పొడిచింది.

రోజులు దొర్లిపోతున్నాయి. అమ్మ నా పెళ్ళికి నాన్నను తొందరపెడుతూంది. మా పెద్ద అత్తయ్య, ఆమె కొడుకు అనంతం ఆరోజున వచ్చారు. సుమారు 25 సంవత్సరాలు వుంటాయి. చాలాకాలంగా మాకూ వాళ్ళకూ ఏవో స్పర్ధలు వచ్చి దూరం అయ్యారు. వెంటనే మా అమ్మ, నాన్నా కూడా ఆనవాలు పట్టలేకపోయారు.
అనంతం బావ అందంగానే ఉంటాడు. మంచి బలమైన విగ్రహం. బి.యస్సీ. పాసైన తర్వాత ఉన్న భూములు స్వంతంగా సేద్యం చేసుకుంటున్నాడు. అత్తయ్య స్ఫురద్రూపమే బావకు వచ్చింది. నాన్న ఏవో భూములు కొనటానికి ప్రయత్నిస్తున్నారని తెలిసి తమ భూములకు చేరువగా అమ్మకానికి వచ్చినవి మంచి సారవంతమైన భూములని కొనటానికి ఒప్పుకుంటారేమోనని కనుక్కుందామని వచ్చినట్లుగా చెప్పారు బావ.
తన అక్కయ్యను చాలాకాలానికి చూసిన నాన్న చలించిపోయారు! చిన్నపిల్లాడిలా కంట తడి పెట్టుకున్నారు. ఓదార్చిందత్తయ్య. పాత పగలు సమిసిపోయాయి.
'మా కోడలు మా కోడలు' అంటూ అత్తయ్య నన్ను కౌగిలించుకొని లాలించడం మొదలుపెట్టింది. మధ్యాహ్నం కాఫీలు తాగి మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు, బావకు నన్నిచ్చి వివాహం జరిగించడానికి ఒప్పందం అయ్యింది. ఆ మాసంలోనే మరో పదిరోజులలో ఉన్న ముహూర్తానికి. నా మనస్సులో ఏవేవో ఊహలు. బావ రూపం, బావను సమీపంగా చూస్తూ ఉంటే నాలో ఏవో భావాలు.
సంధ్య చీకట్లు అలుముకుంటున్నాయి. స్విచ్చి వేసి దేవుని చుట్టూ నమస్కరిస్తూన్న నన్ను హటాత్తుగా వాటేసుకున్నాడు బావ. తుళ్ళిపడి అరవబోయిన నా నోటిని తన నోటితో మూసేసి, నా స్తనాలను ఒక్కసారిగా నలిపివేశాడు. 'అమ్మా! అమ్మా!' అన్నాను వదిలించుకుంటూ. నన్నొదిలేసి వెళ్ళిపోయాడు. నా శరీరంలో తియ్యని మధురానుభూతి.
అర్ధరాత్రి అనుకుంటాను. మంచి నిద్రలో ఉన్నాను. తియ్యని స్వప్నంలో తేలియాడుతూన్నాను. అప్పుడే నా గుండెలను ఎవరో గట్టిగా అదుముతూ ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తే ఠక్కున కళ్ళు తెరచి చూశాను. 'బావ'. అప్పటికే నా గౌను గుండీలు విడిపోయాయి. అమ్మ, అత్తయ్య వసారాలో పడుకున్నారు. నాన్న, బావ చావిడిలో పక్కలేసుకున్నారు. నేను మధ్య గదిలో.
అంతే— బావ నన్ను ఆక్రమించుకుంటున్నాడు.
బావ చాలా సీనియర్ అనుకున్నాను. తీరా పనివరకు వచ్చేసరికి బావకి ఏం చెయ్యాలో అర్ధంకాలేదు. తడుముతున్నాడు. నేను కాళ్ళను వెనక్కి లాక్కుని మా అక్కయ్య చెప్పిన అనుభవాలు, నేను చూసిన అమ్మ, నాన్నల దృశ్యాలను పురస్కరించుకుని బావను సరిజేసి నా కళ్ళను మూసుకున్నాను. అంతే! బావ నాలో దారి చేసుకుపోయాడు. తొడల లోతుల్లో ఏదో లోతుగా పోతూంటే అదో బాధ, అదో తియ్యదనం. బావను పట్టుకొని క్రిందనుంచి నేనూ ఎదురు పోయాను. కొద్దిసేపటికి నా శరీరంలో ఏదో తేలికవుతున్న బాధ కలిగింది. బావ నామీద పూర్తిగా వాలిపోయాడు.
బావ పెదాలకు నా పెదాలను ఆన్చాను.
నేను శరీరం విప్పి యివ్వటం చూసి బావ నా చుబుకం గిల్లి 'నీకిదివరకే అనుభవం వన్నట్లుందే!' అడిగాడు నవ్వి.
'ఛీ!' అన్నాను.
'లేదు, నీ కనుభవంవుంది. లేకపోతే యింత తట్టుకోలేవు' అన్నాడు బావ నవ్వి.
నేను పరస్పర్శ ఎరుగనని బావకి నచ్చజెప్పాలి.
నాకు కావలసిన భర్త! ఐతే, నేనిలా ఎలా శరీరం పూర్తిగా మొదటిసారే ఒప్పగించ గలుగుతున్నానూ! బావకి నిజం చెప్పేస్తే తప్ప మా సంసార జీవితం సుఖమయం కాదనిపించింది. బావ దగ్గర నాకు దాపరికం ఏమిటి?
నాకు మా పిన్ని కూతురు నేర్పిన విషయాల గూర్చి దాపరికం లేకుండా చెప్పేశాను. మగవారిని నమ్మవద్దని ఎవరికీ శరీరం యివ్వ వద్దని ఆమె చెప్పిన మాటలు కూడా చెప్పాను.
'నాకు నమ్మకం ఏమిటి?' అన్నాడు బావ నవ్వుతూ.
'అంటే?'
'మీ పిన్ని కూతురితోనే నీవు సుఖించావని!'
'అయితే, నమ్మకం కలిగించడం ఎలా?'
'నిజంగా మీ పిన్ని కూతురు లోతులు చూసి వుంటే - ఆ వివరాలు చెప్పు' అన్నాడు.
నాకు నవ్వాగలేదు. చెప్పాను —– ఆమె ఎర్రగా ఉంటుంది. పెద్ద తొడలు, అంతకన్నా విశాలంగా, కొవ్వు బట్టి పొట్లాంలా కనిపించే ఎర్రటి పొత్తి కడుపు సమీప భాగం!!
అక్కయ్యను గురించి బావకు చెపుతుంటే నోరు ఊర్తూన్నట్లు కనిపించాడు. బొద్దుగా లావుగా ఎర్రగా అందంగా వుండే అక్కను గురించి బావ దగ్గర దాచిందంటూ ఏమీలేదు. బాత్ రూమ్ లో రేజరు నుండి పడకగదిలో చిరుతపులిలా నా మీద పడి నా బల్లపురుపుకు ఆ పీటాన్ని అందించిన విషయం వరకు విడమర్చి చెప్పాను. అక్క అంతటితో వూరుకోలేదు. తన కన్నెరికంతో పాటు నా కన్నెరికంకూడా వ్రేలితో చించేసింది. చిలిపిది. కొంటెది.
బావ నేను చెప్పినదంతా నమ్మాడు. నన్ను కౌగిలించుకుని నా నుదుటిని ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. బావకి నామీద రవ్వంత అనుమానం లేదని నాకు అర్ధమైంది. అలాగని చేతిలో చెయ్యి వేసి ఒట్టు వేసాడు. సంతోషమేసింది. బావకు మరలా నన్ను ఒప్పగించాను.
అయితే, బావ వాళ్ళ ఊరు వెళ్లాక అతగాడు చేసిన మోసాన్ని నా జన్మలో మరువను. బావ నన్ను చేసుకోనని మొండికేసి, మా పిన్ని కూతురిని చేసుకుంటానని మొరాయించాడట. నాచేత అక్కయ్యను గూర్చి సర్వం చెప్పించుకుని, ఆమె శరీరాకర్షణలో పడిపోయాడంటే నా హృదయానికి అగ్గిపుల్ల గీసినట్లు అవుతోంది. వాళ్ళిద్దరి పెళ్ళి శుభలేఖ అందింది. దాన్ని చూశాక నాకు కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. అక్క మీద ఈర్ష్యతో కాదు. నన్ను బావకు సమర్పించుకున్నందుకు. పిచ్చి మొహంలా నేను బావ దగ్గర పరాయి ఆడదాన్ని విడదీసి కళ్ళకి కట్టినట్టు చెప్పినందుకు.

అయిపోయింది