[qisraju]

అపుడు నిర్మలమ్మ వచ్చి లావణ్య ని ప్రేమగా దగ్గరకు తీసుకుంది. నుదుటి మీద ఉన్న చెమట బొట్టు తుడిచి ప్రేమగా ఒక ముద్దు ఇచ్చింది. అపుడు లావణ్య కి ప్రాణం లేచి వచ్చినట్టు అయింది. ఎందుకంటే , ఇందాక ఉన్న పరిస్థితుల వల్ల తొందరపడ్డాను అనే భావన లో ఉన్న తనకి అత్త ఇచ్చిన ఓదార్పు ఏంటో ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది. రేపటి నుండి ఇంట్లో అత్త మొహం ఎలా చూడాలా అని భయం తో తలమునకలవుతున్న తనకి కొత్త శక్తీ వచ్చింది. అపుడు అత్త మెల్లగా చిరునవ్వు నవ్వుతు," పైకి లే " అని మృదువు గ జబ్బ పట్టి కూర్చోబెట్టి , పక్కన పడి ఉన్న జాకెట్ తీసి , లావణ్య కి తొడిగి , హుక్స్ లు పెట్టుకో అని సైగ చేసింది లాలనగా . లావణ్య కి మొహం కంద గడ్డలా ఎర్రగా మారిపోయింది సిగ్గుతో. వెంటనే పక్కకి తిరిగి, వేగం గ హుక్స్ లు పెట్టుకోండి. కానీ ఆ జాకెట్ కి నిప్పల్స్ దగ్గర చిన్న wholes ఉండటం వల్ల బుడిపెలు బయటకి దూరి రావడానికి ప్రయత్నించ డంతో , వాటిని లోపలి అదిమి ,పైకి నెట్టేసి ,వేగం గ పక్కన ఉన్న చీర మీదకి లాక్కుని ,నిలబడి కట్టేసుకుంది. ఏ లోగ రామిరెడ్డి బయటకి వెళ్లి రెండు చుట్టాలు తాగేసి, రిలాక్స్ అయి లోపలి వచ్చాడు. వచ్చేసరికి , అందరు సైలెంట్ గ కూర్చుని ఉన్నారు. ఇంకా వెళ్దాం అని నిర్మలమ్మ రత్నం కి చెప్పగా, రత్నం కూడా వెంటనే తన జాకెట్ లో ఉన్న, ఫోన్ తీసి ఆటో వాడికి ఫోన్ చేసి రమ్మని చెప్పింది .

[qisraju]

ఇంటికి వెళ్ళాక , ముభావం గ ఉన్న లావణ్య ని, అత్త పిలిచి తన గది లోకి తీసుకొని వెళ్ళింది . "చూడు లావణ్య ..మనం చేసేది తప్పా..లేక వప్పా అనే విషయం పక్కన పెడితే..మనకి కుటుంబ విలువలు తెలుసు...ఏది ఎక్కడ ఆపేయాలి కూడా తెలుసు...కాబట్టి జరిగింది...ఆ కాసేపే ...ఇంకరోజంతా అదే భావనలో ఉండకు..నువ్వు ఆలా ఉంటె..న పరిస్థితి ఏంటి...నేను కూడా ని ముందు ఫ్రీ గ ఉండలేను కదా..సరదాగా గడిపాము..ఇంక దాన్ని వదిలేయ్..మనకి అదొక్కటే జీవితం కాదు కదా..దయచేసి నార్మల్ లైఫ్ లోకి వచ్చేసేయ్ " అని చెప్పగానే ,లావన్య కూడా నిజమే అనిపించింది .


ఇలా రోజులు గడుస్తూ ఉన్నాయి. మరల రెడ్డి వల్ల ఇంటి వైపు నిర్మలమ్మ వెళ్ళలేదు . దానికి కారణం కాలేజ్ లో పని వత్తిడి పెరిగిపోవడం ఒకటైతేయ్ , రెడ్డి వల్ల పొలాలు కోతకి రావడం ఇంకొకటి. ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళు బాగా బిజీ అయిపోవడం తో ఆ లోచనలు కూడా వల్ల మధ్య లేవు. ఇలా కాలం గడుతూ ఉండగా...

[qisraju]

జోరుగా వర్షం పడుతూ ఉంది . సాయంత్రం 6 గంటలు దాటిపోయింది. బాగా ముసురు పట్టి ,చీకట్లు కమ్మేశాయి .దానికి తోడు లావణ్య వాళ్ళ మామయ్య,భర్త ఇద్దరు క్యాంపు కి వెళ్లి ఉన్నారు. ఇంట్లో లావణ్య ,వాళ్ళ అత్త మాత్రమే ఉన్నారు . చ్చురెంట్ కూడా పోయి ఉండడం తో , కాండిల్ వెలుతురు లో ఇల్లు అంత కొద్దీ వెలుతురు నిండి ఉంది. ఇంట్లో ఉన్న ఇన్వెర్టర్ లో పవర్ కూడా అయిపొయింది . బాగా బోర్ గ ఉంది వాతావరణం. పెందలాడే భోజనం చేశారు ఇద్దరు .

అలంటి వాతావరణం లో ,లావణ్య వంట్లో వేడి మొదలయింది. పోయినసారి రామిరెడ్డి తో ఆలా జరిగిన తరవాత నుండి తాను దాంట్లో నుండి బయటకి రాలేకపోతు ఉంది. తనని ఆలా కింద పడేసి ,వేరే మగవాడు ఆలా మొరటుగా డామినేట్ చేస్తూ అంత వేగం గ ,ఊపిరి కూడా ఆడనివ్వకుండా చేయడం ఒక కొత్త వింత అనుభూతి తనకి. కళ్ళు మూసుకున్న అదే ఆలోచన. అదే స్పర్శ . వళ్ళు పులకరించి పోతు ఉంది ఆ ఆలోచన వచ్చినప్పుడల్లా. కానీ ఆ విషయాన్నీ ఎవ్వరితోను షేర్ చేసుకోలేని పరిస్థితి. తనకి అలంటి స్నేహితులు కూడా ఎవరు లేరు . వాళ్ళ అత్తయ్య కూడా కేవలం , రెడ్డి వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్న సమయం లో తప్ప ,మిగతా సమయం లో అలంటి మాటలు కానీ, ఆలోచనలు కానీ ఉన్నట్టు కనిపించదు . లావణ్య ఒక్క్కటే సోఫా లో కూర్చుని కిటికీ లో నుండి జోరుగా పడుతున్న వర్షాన్ని చూస్తూ ఉంది పోయింది .బాబు నిద్ర పోతు ఉన్నాడు .


సరిగ్గా ఆ సమయం లో నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ , తలుపు కొట్టిన శబ్దం . ఉలిక్కి పడింది లావణ్య ఆలోచనల లో నుండి. ఏ సమయం లో ఎవరు వచ్చి ఉంటారో అంచనా వెయ్యలేకపోతు ఉంది . తలుపు తెరవడానికి ముందు గ , ఎందుకైనా మంచిది అని వాళ్ళ అత్తయ్య ని పిలిచింది . ఆమె సరిగ్గా అదే సమయం లో స్నానము చేస్తూ ఉంది. ఏమి చేయాలో అర్ధం కాలేదు తనకి. మెల్లగా కిటికీ కొంచం తెరిచి బయటకి తొంగి చూసింది ధైర్యం చేసి . షాక్ తగిలినట్టు అయిపొయింది తాను. కారణం బయట ముద్దముద్దగా తడిచి పోయి ఉన్న బాషా ,ఆచారి నిలబడి ఉన్నారు. బాషా చేతిలో ఎదో కవర్ ఉంది.

వెంటనే తలుపు తీసి , ఆశ్చర్యం గ " ఏంటి..ఏ టైం లో మీరు..ఇక్కడ.." అని అడిగింది. అపుడు ఆచారి " ఏమి అనుకోకు లావణ్య ...ఇద్దరం వేరే వేరే పనులమీద పట్నం వచ్చాము ...తీరా లాస్ట్ బస్సు కి వెళ్లే సమయానికి బస్సు స్టాండ్ లో కలుసుకున్నాము...మా ఖర్మ..ఏ వర్షం దెబ్బ కి ఆ బస్సు కాన్సల్ చేసారు...ఇక్కడ మాకు తెలిసిన వాళ్లు ఎవరు లేరు..బు స్టాండ్ లో పండుకుందామంటే నాకు చలి పడదు...మీ ఇంట్లో రెస్ట్ తీసుకోవడానికి వేలు అవుతుందేమో అడుగుదాము అనుకోని వచ్చాము..అదీ కాకా ఈ సమయం లో మీ మామయ్య గారు కూడా ఉంటారు కాబట్టి ,మీకు ఇబ్బంది ఉండదేమో అనుకున్నాము...కానీ..మీకు ఏ మాత్రం అభ్యన్తరం ఉన్న దయచేసి నాకు చెప్పు..." అని అడుగుతున్నా అంత పెద్ద వయసు ఉన్న ఆచారి గారిని చూసి లావణ్య కి జాలి అనిపించింది . " తెలిసిన పెద్ద వయసు వాళ్ళకి..కనీసం ...ఒక్క రాస్ర్తీ పడుకోవడానికి కూడా అవకాశం లేని పేద వాళ్ళము కాదులెండి " అన్న పిలుపు విని చటుక్కున వెనక్కి తిరిగి చూసింది.

అపుడే స్నానం అయిపోయి నైటీ లో ఉన్న నిర్మలమ్మ ఆలా అనడం తో ఆచార్య కి ప్రాణం లేచివచ్చినట్టు అనిపించింది . లావణ్య కూడా ,వాళ్ళ అత్తయ్య సరే అనడం తో సంతోషం గ పక్కకి జరిగి వాళ్ళని లోపలి ఆహ్వానించింది . ఇద్దరు బాగా తడిచిపోయి ఉండడం తో , ముందు స్నానం చేయమని చెప్పి ,ఇద్దరికీ రెండు టవల్స్ ఇచ్చి రెండు బాత్ రూమ్ లో వెళ్లామన్నారు. ఇద్దరు వేడి నీళ్లతో స్నానం చేసి , లావణ్య ఇచ్చిన పంచ,బనీను వేసుకొని రిలాక్స్ గ వచ్చి సోఫా లో కూర్చున్నారు. ఏ లోగ లావణ్య వెళ్లి వాళ్లు విడిచిన బట్టలు పిండేసి బయట ఆరేస్తుండగా , బాషా అది చూసి " అయ్యో..మేడం..మీకు ఎందుకు ఏ పని..." అని నోచుకున్నాడు . కానీ ,లావణ్య పద్ధతి చూసి ఆచారి కి, బాషా కి ముచ్చట వేసింది. ఇంటికి వచ్చిన అతిథుల్ని ఎలా గౌరవించాలో వాళ్ళకి అర్ధం అయింది. ఆచారి నీళ్లు నిండిన కళ్ళతో లావణ్య వైపు చూస్తూ ఉండగా...నిర్మలమ్మ ఇద్దరికీ వేడి వేడి భోజనం వడ్డించి , తినడానికి రండి అని ప్రేమగా పిలిచింది డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకి . అప్పటికే బాగా అలసిపోయి, ఆకలి రగిలిపోతూ ఉంది ఇద్దరికీ. వేళ్ళు ఆవురావురంటూ , అన్నము, పప్పు,నెయ్యి,కారప్పొడి వేసుకొని తృప్తి గ తిన్నారు. వాళ్లు అంత వేగం గ తినడం చూసి నిర్మలమ్మ కి కూడా పాపం అనిపించింది..ఎంత ఆకలితో ఉన్నారో అని.


తింటూ మధ్యలో ఏదో గుర్తుకి వచ్చిన వాడిలా ఆచారి " మీ సర్ కనిపించలేదు మేడం ..పడుకున్నారు.."అని అడిగాడు. అపుడు నిర్మలమ్మ " లేదు పంతులు గారు ...మా సర్ ,మా అబ్బాయి ఇద్దరి క్యాంపు కి వెళ్లారు..." అని చెప్పడం తో ఆచారి కి చాల ఇబ్బంది గ అనిపించింది. మగవాళ్ళు లేనపుడు, ఇద్దరు ఆడవాళ్ళూ వచ్చిన అతిథుల్ని లోపలి రాణించి,ఇంట ఆప్యాయం గ చూడటం నిజం గ ,వాళ్ళిద్దరికీ చేతులెత్తి దండం పెట్టాలి అనిపించింది. అలంటి సమయం లో రాత్రి కి అక్కడ ఉండటం పద్ధతి కాదు అని నిర్ణయించుకున్నారు ఆచారి ,బాషా . త్వర త్వరగా భోజనం చేసి " మేడం...మేము బయట ఏకాదన్న లాడ్జ్ లో పడుకుతాము...మీ సహాయం మేము జన్మలో మరచిపోలేము.." అని బయట ఆరేసి ఉన్న బట్టలు తీసుకోవడానికి బయటకి వేళ్ళ బోతుండగా ...నిర్మలమ్మ వాళ్ళ ని ఆపి " ఆచారి గారు...మీరు ఎక్కడికి వెళ్లనవసరం లేదు...హాయిగా ఇక్కడే పడుకొని ఉదయాన్నే టిఫన్ చేసి వెళ్ళండి..మాకు ఎలాంటి అభ్యన్తరం లేదు...ఆలా ఉంది ఉంటె..ఇందాకనే చెప్పే దాన్ని కదా..." అని చేపి , సోఫా లో కూర్చోమని చెప్పి , వాళ్ళ భర్త పడుకునే బెడ్ రూమ్ లో మంచం సర్ది , లావణ్య తో చెప్పి వాళ్ళని అక్కడ పడుకోమని , తాను తన బెడ్ రూమ్ కి వెళ్ళింది . లావణ్య వాళ్ళకి మామయ్య బెడ్ రూమ్ లో తీసుకెళ్లి, పడుకోమని చెప్పి బయటకి రాబోతుండగా...ఆచారి లావణ్య చేయి పట్టుకొని " లావణ్య నన్ను క్షమించు ..మీ అత్తగారి గురించి చాల తక్కువ బుద్ధి తో అలోచించి ..చాల తక్కువ స్థాయి లో మాట్లాడాను...నాకు ఇపుడు బుద్ధి వచ్చింది..అన్నిటికన్నా మనిషి గుణం గొప్పది అని " అని లావణ్య చేతులు గట్టిగ పట్టుకున్నాడు. బాషా కూడా " మీ హెల్ప్ మర్చిపోలేను మేడం " అనడు కృతజ్ఞతతో . అపుడు లావణ్య " మీరు మరీ మొహమాట పడిపోతున్నారు..మిమ్మల్ని ఇలా కాదు ..కొంచం ఫ్రీ చేయకపోతే..సెంటిమెంట్ తో చంపేసేలా ఉన్నారు...అసలే ఉదయం నుండి బోర్ కొట్టి కొట్టి చచ్చేలా ఉన్నాను ...మా అత్త ఏమో ఏదో ఒక పుస్తకం చదువుకుంటూ ఉంటుంది..ఎటొచ్చి బోర్ కొట్టేది నాకే...ఇపుడు మీ మాటలకి ఇంకా బోర్ కొట్టేస్తుంది ...నేను మీ చేతులు పట్టుకుంటే..దయచేసి..ఈ సెంటిమెంట్ సీన్ ఇక్కడితో ఆపెయ్యండి మహాప్రభో " అంది ఆచారి చేతులని, బాషా చేతులని కలిపి పట్టుకొని.

లావణ్య ఆలా అనడం తో ఇద్దరికీ ఒక్క్కసారిగా సెగ మొదలయింది మెల్లగా . హాయిగా కడుపు నిండింది . చలి తగ్గి వంటికి నులి వెచ్చగా ఉంది . ఎదురుగా లావణ్య , వాళ్ళ అత్తయ్య . కొవ్వొత్తి వెలుతురూ . ఇంతకన్నా రొమాంటిక్ సీన్ వాళ్ళకి మల్లి జీవితం లో రాదు అని వాళ్ళకి కూడా బాగా తెలుసు . ఒక్కసారిగా ఫుల్ రిలాక్స్ అయిపోయారు .

[qisraju]

ఇంతలో "లావణ్యా..." అన్న అత్తయ్య కేక విన్న లావణ్య వాళ్ళ చేతులు వదిలి పరిగెత్తుకుంటూ అత్తయ్య గది లోకి వేలింది. కొంచం భయపడుతూ..ఆమె ఏమంటుందో అని . "ఇప్పటికే బాగా లేట్ అయింది..పడుకో" అని చెప్పి ఆమెకూడా పడుకుంది. లావణ్య ప్రాణం వుసూరుమంది .

[qisraju]

ఉదయం నుండి బోర్ కొట్టి కొట్టీ , ఆ తరవాత బాగా ఎక్ససిట్మెంట్ కి లోనయ్యి,చివరగా నిరాశ చెందడం వాళ్ళ బాగా అలసిపోయి , పడుకున్న 15 నిమిషాలకే బాగా నిద్రలోకి జారుకుంది లావణ్య .

గిన్నెలు చప్పుడు కావడం తో మెలుకువ వచ్చింది తనకి. సడన్ గ ఇంట్లో ఆచారి,బాషా ఉన్న సంగతి గుర్తొచ్చి ,ఒక్క ఉదుటున లేచి , చీర సరిచేసుకొని ,బయటకి వచ్చింది . అప్పటికే ఆచారి,బాషా ఇద్దరు సోఫా లో కూర్చుని కాఫీ తాగుతూ ఉన్నారు. అత్తయ్య ఎపుడు లేచిందో గని, అప్పటికే స్నానం చేసి , లేత ఆకుపచ్చ రంగు కాటన్ చీర కట్టుకొని, ఎర్రటి మాచింగ్ జాకెట్ వేసుకొని ఉంది. తలా స్నానం చేసి ఉండటం వాళ్ళ లూస్ హెయిర్ లో చాల హాట్ గ అనిఇంచింది తనకే . ఇంకా ఆచారి,బాషల పరిస్థితి ఏంటో అని మనసులో నవ్వుకొని, నేరుగా బాత్ రూమ్ కి వెళ్లి స్నానము చేసి ,చక్కగా రెడీ అయ్యి ,బయటకి వచ్చి ,ఆచారి కి నమస్కారం చేసి , అత్తయ్య దగ్గరకి వేలింది వంట గది లోకి. ఆలా వెళ్తూ ,ఓరగా బాషా వైపు చూసి చిలిపిగా కన్ను గీటివెళ్ళింది. బాషా కి ఒక్కసారిగా జివ్వుమంది ఆ ఎక్స్ప్రెషన్ కి . బయట వర్షం తగ్గిపోయి, ఎర్రటి ఎండ కాస్తూ ఉంది . ఆచారి,బాషా ఇద్దరు నిన్న విప్పిన బట్టలు వేసుకొని బయలుదేరడానికి సిద్ధం గ ఉన్నారు.

అత్తయ్య టిఫన్ సిద్ధం చేసి ,వాళ్ళని పిలవమని చేపి లావణ్య ని వాళ్ళ దగ్గరకి పంపింది . ఆమె , ఆచారి దగ్గరకి వెళ్లి మెల్లగా చెవిలో " ఏంటి పంతులు గారు..ఎలా ఉన్నది మా అత్త.." అంది కవ్విస్తూ. ఆచారి మాట్లాడకుండా ఆమె వైపు చూసి అద్భుతం అన్నటుగా మూతి విరిచి చూపించాడు. అపుడు బాషా, "మేడం..రాత్రి నుండి ఆపుకోలేక చేస్తున్నాము..మీరు మల్ల ఇలా రెచ్చగొట్టడం దారుణం ...మా పరిస్థితి కూడా కొంచం ఆలోచించండి " అన్నాడు జాలిగా . లావణ్య కి కూడా నిజమే అనిపించింది. మగవాడికి ఆడది చేతిదాకా అంది జేరిపోతే ఆ బాధ తాను అర్ధం చేసుకోగలదు. కానీ ఏమి చేయాలో అర్ధం కావడం లేదు. వాళ్ళ అత్త అసలు ఆ ఊసే లేనట్టు ,తన పని తాను చేసుకుంటూ ఉంది. కానీ, ఎలా అయినా ,ఏదో ఒకటి చేసి, ఒక చిన్న శారద పొందాలని లావణ్య కి బలం గ ఉంది మనసులో.

ఏ లోగ , " లావణ్య ..ఒకసారి ..బాషాని లోపలి రమ్మను " అని అత్త గొంతు ,బెడ్ రూమ్ లో నుండి వినిపించింది . లావణ్య గుండె లబ లబ కొట్టుకోవడం మొదలయింది. ఏదో జరగబోతుంది అని తనకి చూచాయగా అర్ధం అవసాగింది. బాషా కి కూడా అర్ధం కాలేదు. గొంతు తడి ఆరిపోయింది. ఆచారి కూడా అర్ధం కానట్టు లావణ్య వైపు చూసి ఎందుకు అన్నట్టు సైగ చేసాడు. లావణ్య ఏమో అన్నట్టు చూసి, బాషా ని తీసుకొని అత్త రూమ్ లోకి వేలింది . అప్పటికే మంచం మీద కొన్ని జాకెట్ గుడ్డలు పెట్టి ఉన్నాయి. అపుడు అర్ధం అయింది బాషా కి ఎందుకు పిలిచిందో.

ఏ అవకాశాన్ని బాగా వాడుకోవాలి అనిఇంచింది లావణ్య కి. ఎందుకంటే ఇది మిస్ అయితే ఇంకా వేరే ఛాన్స్ లేదు అక్కడ. వెంటనే బాషా తో " బాషా..ఏ మధ్య ..ఎదో ఒకటి చెడగొడుతున్నావ్...నాకు,,మా అత్తయ్య కి ..." అని చిన్నగా విసుక్కుంది ప్లాన్ లో భాగం గ . బాషా కి ఏమి చెప్పాలో అర్ధం కాక "మేడం ..మీరు ఆది ఇచ్చిన జాకెట్ ని బట్టే కొడుతున్న.." అన్నాడు కొంచం భయం గ . అపుడు లావణ్య " ఇలా కాదు బాషా..ఏది అడిగిన ఎదో ఒకటి చెప్పి..తప్పు మా జాకెట్లదే అన్నారు చెప్తావ్..ఇలా కాదు కానీ..ఈ సారి మెస్సుర్మెంట్స్ తీసుకొని కుట్టు..అపుడు ఇలా చెప్పే చినన్ నీకు ఉండదు " అంది ఆర్డర్ వేస్తున్నట్టు.

అత్తయ్య కి కూడా ఇది బాగానే ఉన్నట్టు అనిపించింది ."నిజమే లావణ్య ..మంచి సలహా ఇచ్చావు...ఆ బీరువా లో ఉన్న టేప్ ఇవ్వు బాషా కి ..." అని చెప్పి , పవిట సరిచేసుకుంది . బాషా కి ఒక్కసారిగా లుంగీ లో మగతనం బిగిసింది . చేతులు మెల్లగా వెనక సాగాయి . ముందు, కుడి చేతి పొడవు తీసుకున్నాడు టేప్ పెట్టి. బాషా వేళ్ళు వణకడం గమనించిన లావణ్య , "ఏమి బాషా...కొలతలు తీసేటపుడు చేతులు వణుకుతున్నాయి..రేపు మల్లి...మా వంటి తప్పు అనేలా ఉన్నావ్...సరిగా తియ్ బాబు ...." అంది ఉడికిస్తూ.

బాషా కి కొంచం ధైర్యం వచ్చింది . వేళ్ళు కొంచం గట్టిగ ఆనించాడు నిర్మలమ్మ బాడీ కి చేతుల దగ్గర . గట్టిగ ఉంది ఆమె వళ్ళు . కొంచం వేడిగా కూడా . ఈ సమయం లో ఆచారి బయట వంటరిగా ఉండటం లావణ్య కి నచ్చలేదు. ఆయనని కూడా ఎలా అయినా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి..సంతోషపెట్టాలని మనసులో ఉంది. ఈలోగా తనకి ఒక ఆలోచన వచ్చింది .


"బాబు బాషా...నేను పట్టించుకోకపోతే...నువ్వు ఇలా వణుకుతూ ...తప్పుడు కొలతలు...తీసి...ఆ జాకెట్లు మాకు పట్టక...అవసరమా..మాకు ఇదంతా...నేను నీకు హెల్ప్ చేస్తా ఉంది...ఆచారి గారు పేపర్ మీద రాస్తారు ..ఈ కొలతలు " అని , వాళ్ళ అత్త కి మాట్లాడే ఛాన్స్ ఇవ్వకుండా , ఆచారి గారు..ఒకసారి వస్తారా అని పిలిచింది . అపుడు వాలా అత్తయ్య " పెద్ద వాళ్ళకి ఆలా పని చెప్తే బాగుండదు లావణ్య..వద్దు.."అంది . అపుడు లావణ్య " మీరు ఉరుకోండి అత్తయ్య..అయన అంట పెద్ద మనిషి ఏమి కాదులే..అవకాశం వచ్చినపుడు ఇలాంటి వాళ్ళ వాడాలి ...లేకపోతె..వాళ్ళు చాల గొప్పవాళ్ళు అనుకుంటూ ఉంటారు " అంది ఎదో పెద్ద సమాజ శ్రేయస్సు కోరే దానిలాగా. కోడలు చెపింది బాగానే అనిపించింది ఆమెకి. ఎందుకంటె ఆచారి కి వేరే కాస్ట్ వళ్ళు అంటే చాల తక్కువ భావన అని ఆమెకి తెలుసు. ఆలా ఆలోచిస్తూ ఉండగానే , ఆచారి లోపలి వచేసాడు . అపుడు లావణ్య , ఆ బుక్ ఇచ్చి..." పంతులు గారు..ఏమి అనుకోకుండా..కొంచం రాసి పెడతారా..నేను బాషా కి హెల్ప్ చేస్తా " అంది మెల్లగా ఆచారి కి కన్నుకొట్టి.

అవహరి కి విషయం అర్ధం అయి " అలాగే అమ్మ..దానికేం భాగ్యం ..కానివ్వండి " అని పెన్ తీసుకున్నాడు . అత్త వెనక వీపు కొలత తీసుకునే టైం లో,బాషా కళ్ళలోకి చూస్తూ,కన్ను కొట్టీ, అతని పొట్టలో మెల్లగా గిచ్చింది లావణ్య . అల్లాడిపోయాడు బాషా . బిగుతైన వీపు ,విశాలం గ ఉంది . ఎర్రటి జాకెట్ ,పెయింట్ వేసినట్టు వంటికి అతుక్కుపోసి, కండరాలు కూడా పైకి తేలి కన్పిస్తున్నాయి . అంతటితో ఆగకుండా అత్త వీపు నాకి నట్టు నాలుక బయటకి తెచ్చి..బాషా కి ఆలా కావాలా అని కవ్వించింది . ఇవన్నీ , అత్తయ్య కి కనిపించడం లేదు..ఎందుకంటే వళ్ళు ఆమె వీపు కొలతలు తీస్తున్నారు.

వీపు అయ్యాక, అసలు పని లోకి వచ్చారు . బాషా " మేడం ..మీరు కొంచం పవిట తీస్తే..." అని నీళ్లు నములుతుండగా..లావణ్య చొరవగా , పవిట కొంచం కిందకి దించి " కానియ్ బాబు...నీకు సిగ్గు ఎక్కువ అవుతోంది..ఇలా అయితే..నువ్వు జాకెట్లు ఎలా కుడతావ్...నాయన.." అంది పెద్దగా నవ్వుతు. నిర్మలమ్మ కి,ఆచారి కి కూడా నవ్వు ఆగలేదు ఆ మాటలకి .

నిర్మలమ్మ చేతులు ముందు కి వంచగా, పవిట వాటి మీద ఉంది. ఆచారి చూపు నిర్మలమ్మ గుండెల మీద ఇరుక్కుపోయింది . బిర్రుగా, నిగడ దాన్ని , నిండుగా ఉన్నాయి ఎర్రటి జాకెట్ లో నిర్మలమ్మ బాయలు . బాషా కొలత చూసి , 36 అన్నాడు . ఆచారి కి పంచ లో అంగం ఇనప కడ్డీ ల మారిపోయింది . ఆ వేడి అతని తొడలకి తగులుతూ ఉంది .

[qisraju]

కానీ నిర్మలమ్మ ఇవేమి గమనించే స్థితి లో లేదు . బాషా సరిగ్గా కొలతలు తీసుకుంటున్నాడా ,లేదా అనేదానిమీదనే ఉంది ఆమె ద్యాస అంతా. బాషా వాటిలో వేడి పెరగడం నిర్మలమ్మ గమనించలేదు . మరో వైపు ఆచారి పరిస్థితి మరీ దారుణం గ తయారయింది . దానికి తోడు, అత్త వెనక నిలబడ్డ లావణ్య , ఆచారి వైపు చూస్తూ, అత్త బాయల వైపు పైనుండి వేలు చూపిస్తూ...కొంటెగా నవ్వుతు రెచ్చగొట్టసాగింది.

బాషా గొంతు లో తడి ఆరిపోసాగింది . కొలతలు తీసుకోగానే నిర్మలమ్మ పవిట సరిచేసుకుంది. అప్పుడు గమనించింది ఆచారి నోరు వెళ్ళబెట్టుకొని చూడటం. ఆచారి స్పృహ లో లేదు . నిర్మలమ్మ చూస్తుంది అన్న స్పృహ కూడా లేదు. అలాగే కళ్ళు అప్పగించి ఆమె రొమ్ముల వైపు గుటకలు వేస్తూ చూస్తున్నాడు. నిర్మలమ్మ కి చాలా సిగ్గు అనిపించింది. తన తండ్రి వయసు ఉన్న పెద్ద మనిషి తన గుండెల వైపు, అది కూడా తన కోడలు ముందు చూడటం చాల ఇబ్బందిగా, సిగ్గు గ కూడా అనిపించి మరల పవిట సరి చేసుకొని గొంతు సవరించుకుంది . ఉలిక్కిపడ్డాడు ఆచారి ఆ శబ్దం తో. ఒక్కసారి ఉపిరి తీసుకోవడం ఆగిపోయి ,మల్లి మొదలయింది ఆచారి కి. ఏ లోకం లోకి వచ్చిన ఆచారి కూడా తాను చేసిన పనికి కొంచం చిన్నపుచుకున్నాడు .

లావణ్య కి నవ్వు ఆగలేదు అది చూసి . ఆపుకోలేకపోయింది. పగలబడి నవ్వసాగింది. అది గమనించిన నిర్మలమ్మ, " ఏంటి..అంతలా నవ్వుతున్నావు.." అంది కొంచం సిగ్గు పడ్డ మొహం తో. ఎందుకంటే లావణ్య ఎందుకు నవ్వుతుందో తనకి తెలుసు . అపుడు లావణ్య "పంతులు గారి బాధ మీరు చూడలేదు అత్తయ్య...పాల పీక నోటి డాగరనుంది లాగేసి పసి పిల్లాడిలా ..." అంటూ మల్లి పెద్దగా నవ్వసాగింది .


అపుడు ఆచారి ఇంకా అక్కడ ఉండలేకపోయాడు. లేచి " అమ్మ,,..న వల్లకాదు తల్లి ..నేను బయటే కూర్చుంటా...నన్ను పిలవమాక..." అని లావణ్య వైపు ఒక్క చూపు చూసి..మళ్ళా తనకి కూడా వస్తున్న నవ్వు ఆపుకోలేక సిగ్గు తో అక్కడ నుండి బయటకి రావడానికి ప్రయతించాడు. అపుడు లావణ్య " అత్తయ్య ...పంతులు గారు వేద పండితులు ...శాస్త్రం తెలిసిన అంతటి మహానుభావుడిని మనం ఇబ్బంది పెట్టకూడదు..అది మన ఇంటికి మంచిది కాదు " అంది నవ్వు ఆపుకుంటూ.

అపుడు నిర్మలమ్మ ,లావణ్య వైపు చూస్తూ " మరి ఇపుడు ఏమి చేయమంటావ్ " అనేది అర్ధం కానట్టు. అపుడు లావణ్య " అది నేను చెప్పడం కన్నా, పంతులు గారు చెప్తేనే బాగుంటుంది " అని " ఏమండోయ్ ...పంతులు గారు...మీ కోరిక ఏంటో చెప్పండి...నాకు వీలు అయితే...ప్రయత్నిస్తా " అంది పెద్ద ఆరిందాలా పెద్దరికం తీసుకుంటు .

అపుడు ఆచారి ఏమి చెప్పలేక గొనగ సాగాడు లోలోపల . అపుడు నిర్మలమ్మ చొరవ చేసి " చుడండి పంతులు గారు..మీరు అంటే నాకు కూడా గౌరవమే..ఇంతకుముందు మీ మీద నాకు మంచి అభిప్రాయం లేదు కానీ...మీ గురించి తెలుసుకున్నాక..నాకు మీ మీద గౌరవం పెరిగింది..మీరు అన్యధా భావించకపోతే..మీ బాధ చెప్పుకోవచ్చు.." అంది మృదువు గ.

ఆలా అడగడం తో ఏమి చెప్పాలో, ఎలా చెప్పాలో ఆచారి కి తెలియడం లేదు. మరల ఏదన్న మాటాడితే తన పెద్దరికం పోతుందన్న భయం ఆచారి మొహం లో స్పష్టం గ కనిపించసాగింది. అది గమనించైనా లావణ్య " సరే పంతులు గారు ...ఒక పని చేద్దాము..మీరు ఎలా చెప్పలేక పోతున్నారు...ఆలా అని నార్మల్ గ కూడా అనిపించడం లేదు..ఎదో మనసులో దాచుకున్నారు..అది మాకు అర్ధం కావడం లేదు..కానీ..మీరు ఇందాక అత్త పవిట తెసినపుడు అలాగే కళ్లప్పగించడం మేము చూసాము..మీకు ఆలా కావాలా " అంది సూటిగా. లావణ్య ఆలా సూటిగా అడగడం అత్త కి కూడా నచ్చింది .

అపుడు నిర్మలమ్మ కలగచేసుకొని " ముందు భోజనం టైం అయింది..తినండి ..తరవాత మాట్లాడుకుందాము..." అని భోజనాలు సిద్ధం చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్ళగానే, ఆచారి ,లావణ్య దగ్గరకు వేగం గ వచ్చి...వంట గది వైపు ఓరగా చూస్తూ...లావణ్య చెవి దగ్గర మెల్లగా " నాకు మీ అత్త పవిట లేకుండా భోజనం వడ్డిస్తే తినాలని ఉంది...వీలు అవుతుందా." అని అడిగాడు ఆశగా. ఆచారి చిన్న పిల్లవాడిలా ఆలా అడగడం తో , ఏమి చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు లావణ్య కి. ఒక్క నిమిషం అని చెప్పి వంట గది లోకి వీలుంది లావణ్య .

అపుడు నిర్మలమ్మ , లావణ్య తో " ఏమంటున్నాడు ఆచారి గారు..ఎమన్నా చెప్పాడా...నేను రాగానే..నీ దగ్గరకు వచ్చాడే " అంది. అపుడు లావణ్య ఇంకా దాచడం వద్దు అనుకోని " ఏమి లేదు అత్తయ్య..ఆచారిగారు పెద్ద మనిషే కదా..బాషా ఎలాగూ మనకి కొలతలు తీసుకున్నాడు...ఇపుడు కొత్తగా చూసేది ఏమి లేదు..భోజనం వడ్డించే సమయం లో మీరు పవిట లేకుండా వడ్డిస్తే తినాలని ఆశ పడుతుంది ముసలి ప్రాణం " అంది మెల్లగా నవ్వుతు.

అపుడు నిర్మలమ్మ సంశయిస్తూ." కానీ..అది ఎలా..బాగుండదు కదా..." అని నీళ్లు నమల సాగింది ఏమి చేయాలో అర్ధం కాక. అపుడు లావణ్య " ఒక పని చేద్దాము..మీకు ఏమి తెలియనట్టు ...భోజనం వడ్డిస్తూ ఉండండి ...నేను ..కొంచం సాంబారు మీ పవిట మీద వేష్ట..అపుడు ..నేనే తీస్తా..మీరు నార్మల్ గ ఉండేది ..ఏమి తెలియనట్టు " అని చెప్పింది. నిర్మలమ్మ కి ఏమి చెప్పాలో అర్ధం కాకుండా లావణ్య వైపే ఆలాజె చూస్తూండసాగింది . వెంటనే లావణ్య, అత్త చేతి లో నుండి భోజన పాత్రలు అందుకొని డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర తెచ్చేసి " పంతులు గారు..బాషా..భోజనానికి రండి " అని పిలిచింది.

ఏంటో ఆశగా పంతులు భోజనానికి వచ్చాడు. బాషా అప్పటికే చాల సార్లు కొలతలు తీసి ఉన్నాడు కాబట్టి పెద్ద ఎక్ససిట్మెంట్ తో లేదు . లావణ్య భోజనం వడ్డిస్తూ ఉంది...కానీ ఆచారి చూపు వంట గది వైపే ఉంది . ఒక రెండు నిమిషాలకి నిర్మలమ్మ ఏమి తెలియనట్టు చీర చెంగు తో మోహము ,చేతులు తుడుచుకుంటూ బయటకు వచ్చింది . వచ్చి నేరుగా సాంబారు తీసుకొని బాషా కి వేయబోతుండగా , ముందుగా అనుకున్న ప్లాన్ ప్రకారం లావణ్య లెమ్మగా అత్త చెయ్యి కదిపింది . సాంబారు కొంచం వణికి పవిట మీద పడింది . నిర్మలమ్మ గుండె వేగం పెరగసాగింది . లావణ్య ఒక్క క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా " అయ్యో అత్తయ్య...సారీ ...చూసుకోలేదు..మీ మంచి చీర పాడయినట్టుందే " అని అత్త భుజం మీద నుండి మెల్లగా పవిట తప్పించింది. నిర్మలమ్మ లో ఒక్కసారిగా ఆడతనం నిగారించింది. తన మనసు పవిట తీయడాన్ని అంగీకరించలేకపోయింది. వెంటనే పవిట ని మళ్ళా పైకి వేసుకుంది నేల చూపులు చూస్తూ సిగ్గు తో .

అపుడు లావణ్య , అత్త చెవి దగ్గరకు వచ్చి..."ముందే అనుకున్నాము కదా..ఇపుడు ఇలా చేస్తారేంటి ...ప్లీజ్ ..." అని మెల్లగా అత్తయ్య కి మాత్రమే వినపడేలా చెప్పి..మళ్ళా బలవంతం గ పవిట తీసేసి కుచ్చిళ్ళ దగ్గర దోపేసింది లోపలి. నిండి కుండల్లా ఉన్న తన రొమ్ములు, ఆచారి ముందు ఆలా జాకెట్ తో ఉండటం నిర్మలమ్మ కి ప్రాణం పోతున్నంత పని అయింది . కానీ లావణ్య ఆగేలా లేదు . అప్పటికే నిర్మలమ్మ చంకల్లో నుండి చెమట బయటకి వచ్చి...ఒక పావు వంతు రొమ్ము మీదకి కూడా పాకింది . అసలే ఎర్రగా,బిర్రుగా ఉన్న రవిక అది . దానికి తోడు చెమట . రవిక పిగిలేలా ఉంది తనకి. తన గొంతు దగ్గర కూడా చెమటలు పట్టడం మొదలయ్యాయి. చాల టెన్షన్ లో ఉంది తాను . తన చెమట వాసన తనకే అర్ధం అవుతూ ఉంది . ఇంతలో ఆచారి కి పొలమారింది . దగ్గడం తో ,లావణ్య అక్కడ ఉన్న గ్లాస్ అత్త కి ఇచ్చింది ఆచారికి ఇవ్వమన్నారు. నిర్మలమ్మ అప్రయత్నం గ ఆచారి తలమీద మెల్లగా తట్టి నీటికి గ్లాస్ అందించింది. ఎవరన్నా పొలమారితే ఆలా చేయడం తనకి అలవాటు. నిర్మలమ్మ తన దగ్గరగా వచ్చి తలా మీద మెల్లగా తట్టడం తో, ఆమె ఎర్రటి జాకెట్ లో ఉన్న బాయలు , తన మొహానికి కొంచం దగ్గరగా వచ్చారు. ఆడదాని దేహ సుగంధం తన ముక్కు పుటాలకి సోక సాగింది .


ఏ సందర్భాన్ని ఎలా యినా వదులుకోకూడదు అని గట్టి పట్టుదలగా ఉన్న లావణ్య , వెంటనే అత్తయ్య వెనకనుండి వంటగది లోకి వెళ్తూ, అత్త ని తాగింది కొంచం గట్టిగ కావాలనే . ఆ ఊపుకి నిర్మలమ్మ కొంచం ముందుకి తూలింది . సరిగా అదే సమయం లో కారబూంది పొట్లం లాగా నిక్కపొడుచుకొని ఉన్న ఎడమ బాయి కొన, ఆచారి బుగ్గ కి మెత్తగా గుచ్చుకుంది . కరెంటు షాక్ కొట్టిన కాకి లాగా అయింది ఆచారి పరిస్థితి . అన్ని రోజులు సమాజం లో పెద్దరికం,పరువు కోసం తనలో అణిగి ఉన్న మగతనం ఒక్కసారిగా ఆ స్పర్శ తో మృగం ల లేచింది. ఒక్క క్షణం లో తాను ఎవరో కూడా మర్చిపోయి తల కొంచం పక్క కి తిప్పి అపుడే తన బుగ్గకి తగిలి వెనక్కి వెళ్లపోబుతున్న ఎడమ బాయ కొన ని పళ్లతో పట్టేసాడు వాడుపుగా. కానీ ఎంత అయినా వయసు అయిపోయిన వాడు కావడం తో అంతా లాఘవం గ పట్టలేకపోయాడు . కేవలం కొన దగ్గర ఉన్న జాకెట్ ఉబ్బు మాత్రమే తన పెదాలకి చిక్కింది . ఊహించని విధం గ ఆచారి పెదాలు తన బాయ మీద కి రావడం తో నిర్మలమ్మ కూడా అదే వేగం తో వెనక్కి వెళ్ళబొయింది. కానీ ఆచారి జాక్స్ట్ కొనని పళ్లతో గట్టిగ పట్టేసాడు. నిర్మలమ్మ వెనక్కి వెల్లబోవడం తో ఎడమ వైపు జాకెట్ ఆచారి పళ్ళ లో చిక్కుకొని ,జాకెట్ బాగా ముందుకి సాగింది . అదే సమయం లో లావణ్య వచ్చి చుస్తే, ఆచారి పళ్ళ మధ్యలో అత్త జాకెట్ కొన,,సాగదీస్తున్నటు...ఆచారి కూడా వదలడానికి సిద్ధం గ లేడు. ఇంకా ఒక్క ఇంచ్ వెనక్కి వెళ్లిన జాకెట్ చినిగేలా ఉంది .ఏమి చేయాలో తోచడం లేడు నిర్మలమ్మ కి . బాషా కూడా ఆచారి ధైర్యం చూసి షాక్ అయి నోరెళ్ళబెట్టుకొని చూస్తున్నాడు.

అపుడు లావణ్య వచ్చి , ఆచారి పళ్ళ లో నుండి జాకెట్ ని మెల్లగా విడిపించింది .ప్రాణం లేచి వాచినట్టు అనిపించింది నిర్మలమ్మ కి ఒక్క క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా పవిట వేసుకొని బెడ్ రూమ్ లోకి వడి వడి గ వెళ్లిపోయింది.

[qisraju]

బాషా కూడా ఆచారి చేసిన పనికి కోపం గ చూసాడు . ఆచారి చిన్న బుచ్చుకుంటూ , తల దించుకున్నాడు . ఇది అంతాచుసిన లావణ్య ఆచారి వీపు మీద పర్వాలేదు అన్నట్టుగా మెల్లగా తట్టి , అత్తయ్య ఉన్న బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది . అత్తయ్య మంచం మీద ఒక పక్కకి తిరిగి కూర్చుని కిటికీ లో నుండి బయటకి చూస్తూ కనిపించింది ఎదో ఆలోచిస్తున్నట్టు గ. ఆమె మొహం లో ఎలాంటి భావన లేదు . లావణ్య వెళ్లి మెల్లగా పక్కన కూర్చుంది . అప్పటికి అత్తయ్య తన వైపు చూడలేదు . తానే ధైర్యం చేసి మెల్లగా అత్తయ్య చెయ్యి పట్టుకుంది . అపుడు నిర్మలమ్మ లావణ్య వైపు తిరిగింది మెల్లగా . సారీ అత్తయ్య అన్నట్టు కళ్ళ తోనే చెపింది లావణ్య . దానికి అత్తయ్య కూడా సర్లే అన్నట్టు చూసి మరల తల దించుకుంది. అత్తయ్య ని ఆలా ఎపుడు ఇలా చూడలేదు తాను . రెడ్డి వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్నపుడు చాల హుషారుగా ఉండే ఆమె ఇపుడు ఇలా ఎందుకుందో అర్ధం కాలేదు తనకి.


మెల్లగా గొంతు సవరించుకొని , " అత్తయ్య ..నేనే అనవసరం గ ఏదో చేయబోయి..ఇంకేదో చేసినట్టు ఉన్నా...కానీ..మీరు రత్నం ఆంటీ వాళ్ళ దగ్గర ఉండటం చూసి...మీరు కూడా సరదాగా ఎంజాయ్ చేస్తారనుకొని ఇలా చేశా " అంది .
అపుడు నిర్మలమ్మ " లావణ్య...నాకు ఇలాంటి అనుభవాలు ఎపుడు లేదు...చిన్నప్పటి నుండి ..ఇంట్లో నుండి బయటకి కూడా పోనిచ్చేవాళ్ళు కాదు నన్ను ...కానీ..రత్నం నన్ను ఎదో మాయ చేసింది...నాకు కూడా తెలియకుండా నే ..నేను వాళ్ళకి లొంగి పోయా...కానీ...ఇక్కడ ...నా తండ్రి వయసులో ...పెద్ద మనిషి లాగా ఉండే ఆచారి గారు...ఇలా చేస్తారని అసలు వుహించలేకపోయా.." అంది చాల గుండె లోతుల నుండి మాట్లాడుతూ.

అపుడు లావణ్య "..నిజమే అత్తయ్య..నేను కూడా వుహించలేకపోయా...అయన కూడా చాలా ...కుమిలిపోతున్నారు..అయన చేసిన పని కి " అంది బయటకి చూసి. ఆ మాట విని నిర్మలమ్మ కూడా అర్ధం చేసుకుంది . ఎందుకంటె తాను కూడా రెడ్డి వాళ్ళ దగ్గర ఎంతగా కంట్రోల్ లేకుండా ప్రవర్థించిందో తనకి తెలుసు. ఎంత వారికైనా జీవితం లో కొన్ని బలహీనమైన సందర్భాలు ఉంటాయని ఆమెకి తెలుసు. వాటిని బట్టి ఒక మనిషి మంచివాడా..చెడ్డవాడా..అనేది నిర్ణయించడం తప్పు అని తానే చాలా మంది కి చెప్తూ ఉంటుంది.

కొంచం సేపు అలాగే కూర్చున్న తరవాత ఎదో నిర్ణయించుకున్న దానిలాగా సడన్ గ లేచి బయటకి వెళ్ళింది. లావణ్య కి కూడా అర్ధం కాక, అత్తయ్య వెంట వెళ్ళింది. అప్పటికే బాషా బయటకి ఎదో పని మీద వెళ్లి ఉండడం తో ఆచారిగారు ఒక్కరే సోఫా లో తల దించుకొని కూర్చుని ఉన్నారు..బాగ్ సర్దుకొని..వెళ్ళడానికి సిద్ధం గ ఉన్నది. నిర్మలమ్మ నేరుగా వెళ్లి ఆచారి గారి ముందు నిలబడింది వేగం గ . ఆచారి కి తల ఎత్తి చూసే అర్హత కూడా లేని వాడిలాగా ,అలాగే ఆమె కాళ్ళ వైపు చూస్తూ అలాగే ఉంది పోయాడు . ఒక్క క్షణం అలాగే నిలబడ్డ నిర్మలమ్మ , వెంటనే ఆచారి పక్కన సోఫా లో కూర్చుంది. ఆచారి కి గుండె దడ పెరగసాగింది తనని ఏమి అంటుందో అని . ఇక ఒక్క క్షణం కూడా లేటు చేయకుండా నిర్మలమ్మ చేతులు పట్టుకొని " నన్ను క్షమించు నిర్మల ....మనిషి అన్న విషయం మర్చిపోయా...ఇది మన మద్యే ఉండనివ్వు...నన్ను క్షమించు " అన్నాడు అలాగే తల దించుకొని.

ఆలా చెప్పి ఆమె చేతులు వదలబోగా, నిర్మలమ్మ ఆచారి చేతులను గట్టిగ పట్టేసుకుంది వదలకుండా. ఆచారి కి ఏమి అర్ధం కాలేదు . మెల్లగా తల ఎత్తి ఆమె వైపు చూసాడు . అపుడు ఆమె కోపం గ ఆచారి వైపు చూస్తూ " చేసేది అంతా చేసి ...క్షమించు అంటే సరిపోతుందా...మీ దెబ్బకి..ఏ జాకెట్ కి దారాలు కూడా ఎలా బయటకి వచ్చాయో చుడండి...ఇంకా ఇది నేను బయటకి వేసుకోగలన..." అంది సీరియస్ గ చూస్తూ ఆచారి వైపు.
లావణ్య కి,ఆచారి కి ఫీజులు యెగిరి పోయాయి. ఇలా జరుగుతుందని వాళ్లకు కొంచం కూడా వుహించలేకపోయారు. అపుడు నిర్మలమ్మ ,ఇంకా అలాగే చూస్తూ " ఏమి మాట్లాడరేంటి.. మర్యాదగా జాకెట్ కూడా సారీ చెప్పండి ..."అంది ఆచారి కళ్ల లోకి సూటిగా తీక్షణం గ చూస్తూ .

ఆచారి కి ఏమి చేయాలో అర్ధం కాలేదు ..ఎదో గొణుగుతూ ఉండగా .నిర్మలమ్మ పవిట జార్చి ..."సారీ చెప్తారా..లేక ...." అని ఎదో అనబోగా , లావణ్య కలగా చేసుకొని "ఆచారి గారు..మీరు పెద్ద మనుషులు...చేసిన తప్పు కి పరిష్కారం ఉండాలి..లేకేపోతే శాస్త్రాలు వప్పుకోవు...త్వరగా మా అత్త జాకెట్ కి సారీ చెప్తారా లేదా..." అంటూ వాళ్ళ దగ్గరకి వచ్చి నిలబడింది .

ఆచారి లో భయం వాళ్ళ ఎలాంటి స్పందన లేకపోవడం తో , లావణ్య అత్తయ్య వెనక్కి వెళ్లి, అత్తయ్య రెండు చేతులు వెనక నుండి పట్టుకొని పైకి లేపి పట్టుకుంది. ఎందుకంటే ఆచారి కి వాళ్ళ అత్త జాకెట్ చెమట తడి చుస్తే రెచ్చిపోతాడని ఆమెకి తెలుసు . అప్పటికే జాకెట్ కి చెమట పట్టి ఆరిపోయి..మరల మెల్లగా పడుతూ ఉంది. ఆరెండు మరకలు చాలా అందం గ కనిపిస్తూ ఆ ఎర్ర జాకెట్ అందాన్ని ఇంకా రెండింతలు పెంచేసాయి. దానికి తోడు చేతులు పైకి ఎత్తి పట్టుకోవడం వల్ల బాయలు కొంచం పైకి లేచి ముందుకి పొడుచుకొచ్చాయి.

ఆచారి ఆమెని ఆలా చూసి ఇంకా ఆపుకోలేకపోయారు . వెంటనే ఆమె పొత్తి కడుపు మీద చెయ్యి వేసి పిసుకుతూ, మొహాన్ని నిర్మలమ్మ బాయల మీదకి తెచ్చి...లేగ దూడ ...పాలు తాగేటపుడు కుమ్మినట్టు ఆమె రొమ్ములను మొహం తో ఆవేశంగా రుద్దుతూ..మధ్య మధ్యలో కుమ్ముతూ...చంక లో చెమట సుగంధాన్ని గుండె నిండా పీల్చుకుంటూ....ఇందాక సరిగ్గా పట్టుకోలేకపోయిన ఎడమ బాబు కొన ని ఏ సరి జాకెట్ పైనుండే వాడుపుగా పట్టేసాడు . అప్పటికే నిర్మలమ్మ బుడిపెలు నిక్కపొడుచుకొని ఉండటం వల్ల కూడా ఆచారి కి పట్టు లో కలిసి వచ్చింది. సీడ్ లెస్ నల్ల ద్రాక్ష లాగా, పెద్ద సైజు లో కొంచం గట్టిగ, ఛుబాకడానికి అనువుగా నోటి కి బాగా దొరికింది నిపుల్ . ఎన్నో సంవత్సరా ల తరవాత, అది కూడా తాను బాగా ఇష్టపడే నిర్మలమ్మ లావు బుడిపె తన నోటిలో నానుతూ ఉండటం ఆచారి కలలో కూడా ఉహించని అరుదైన సందర్భం.

[qisraju]

[qisraju]

ఆచారి నోటి పని చాల మెత్తగా ఉంది. ఇదేపని రెడ్డి వాళ్ళు చేసినపుడు కొంచం నొప్పిగా,మంటగా అనిపించింది. కానీ ఆచారి చప్పరిస్తూ ఉంటె చాల హాయిగా,ప్రేమగా, తన్మయత్వగ్ గ ఉంది నిర్మలమ్మకి . కాసేపటికి లావణ్య మెల్లగా అత్తయ్య చేతులు కిందకి దించేసింది . కొంచం రిలాక్సింగ్ గ అనిపించింది నిర్మలమ్మకి. అప్పటి వరకు చేతులు ఆలా పైకి ఎత్తి పట్టుకోవడం వాళ్ళ కొంచం నొప్పిగా అనిపించి, దించిన తరవాత , హాయిగా అనిపించింది .

అపుడు లావణ్య మెల్లగా ఆచారి గారి బట్ట తల మీద చేతితో ప్రేమగా పామ సాగింది అత్త బాయి కుడుస్తూ ఉంటె . తనని దేవతలు ఆశీర్వదిస్తూ ఉన్నట్టు అనిపించింది ఆచారి గారికి. కాసేపు ఆలా అన్న తరవాత , కాఫీ తీసుకొని రావడానికి వంటగది లోకి వెళ్ళింది లావణ్య. కాఫీ చేస్తూనే ఉంది కానీ,బయట ఏమి జరుగుతుందో తెలుసుకోవాలన్న కుతూహలం మనసుని ఉండబట్ట నియ్యడం లేదు . ఎలాగోలా అణుచుకోని మంచి కాఫీ చేసుకొని మూడు కప్పులు తీసుకొని బయటకి వచ్చింది . బయట దృశ్యం చూసి వళ్ళు జిల్లుమంది తనకి .

లోపలి పోయేటప్పుడు అత్త వంటి మీద ఉన్న జాకెట్టు , ఇపుడు సోఫా ముందు ఉన్న టీ పాయ్ మీద కిందకి వేలాడుతూ కనిపించింది . బయట నుండి సన్నటి గాలి వస్తూ ఉండటం వల్ల, కిందకి వేలాడుతూ ఉన్న జాకెట్టు చెయ్యి మెల్లగా ఊగుతూ ఉంది గాలికి లయబద్దం గ . ఇందాక సోఫా లో కూర్చుని ఉన్న అత్తయ్య ఇపుడు మెల్లగా వెనక్కి పడుకొని ఉంది కొంచం వెనక్కి వంగి . ఆచారి ఒక బాయి ని పెదాలతో పట్టి సాగదీస్తూ , ఇంకో చేత్తో రెండో బాయి కుచాగ్రన్ని పట్టి మెల్లగా లాగి వదులుతూ ఉండగా, అత్తయ్య అరమోడ్పు కళ్ళతో సుఖాన్ని ఆస్వాదిస్తూ ఉంది . ఆ సమయం లో వాళ్ళని దిస్తుర్బ్ చేయడం పాపం అనిపించింది లావణ్య కి . కానీ , కాఫీ వేడి తగ్గుతుంది అనుకోని "ఏమండోయ్ ...కొత్త దంపతులు ...మీ వేడి కొంచం తగ్గించుకుంటే , వేడి కాఫీ ఇస్తా .." అని మెల్లగా అనగానే , ఉలిక్కి పడి లేచారు ఇద్దరు. అసలు వళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నామో కూడా మర్చిపోయి ఉన్నారు . ఆచారి గబుక్కున లేచి , మూతి తుడుచుకుంటూ పక్కకి జరిగి కూర్చున్నాడు. నిర్మలమ్మ కూడా చటుక్కున లేచి కూర్చుని , అటు ఇటు వెతికి టీ పాయ్ మీద ఉన్న జాకెట్ అందుకొని పరుగు పరుగు న బెడ్ రూమ్ లోకి పరిగెత్తినట్టు వెళ్ళింది. అది చుసిన లావణ్య , ఆచారి కి కాఫీ ఇస్తూ "చూసారా..ఆచారి గారు..మా అత్తయ్య కుర్ర పిల్ల లాగా ఎలా పరిగెతిందో..మీ దెబ్బకి " అంది కాఫీ అందిస్తూ . ఆచారి కాఫీ అందుకుంటూ " మీ అత్త పెట్టి పుటింది ...ఇంత కసి ...ఇంత రుచి...వెయ్యి లో ఒక్కరి దగ్గర కూడా దొరకదు... దేవత ఆమె...పద్మిని జాతి .." అన్నాడు ఆరాధనగా..ఆమె బెడ్ రూమ్ వైపు చూస్తూ .

[qisraju]

కాసేపటికి ఏమి తెలియని దానిలా తలా దువ్వుకొని బయటకి వచ్చింది నిర్మలమ్మ. జాకెట్టు మార్చుకొని వచ్చింది . అదే చీర . వచ్చి అసలు ఏమి జరగనట్టుగా సోఫా లో కూర్చొని కాఫీ తీసుకొని తాగసాగింది . ఎన్ని సార్లు చుసిన లావణ్య కి అదే ఆశ్చర్యం..అసలు ఇలా ఎలా మైంటైన్ చేయగలుగుతుంది అని. ఆ టైం లో తప్ప మిగతా టైం లో చాలా మాములుగా ఉండటం ఆమెకే సాధ్యం . అత్తయ్య లాగా ఉండాలని తన కోరిక. కానీ తాను ఆలా చేయలేకపోతు ఉంది. బ్యాలన్సుడ్ గ ఉండలేకపోతు ఉంది. ఎలా అయినా ఆమెని అనుసరించాలని గట్టిగ నిర్ణయించుకుంది లావణ్య .

ఆచారి కి కూడా ఏమి అర్ధం కాలేదు. అసలు ఏమి మాట్లాడాలో అర్ధం కాక మాటలు పెగలడం లేదు . కాసేపటికి నిర్మలమ్మే నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ , "పంతులు గారూ ...ఏది జరిగిన మన మధ్యనే ...మీకు చెప్పాల్సిన పని లేదు అనుకుంటాను...పెద్ద వారు ..." అనగానే ఆచారి తేరుకొని "తప్పకుండా నిర్మల..నువ్వు నాకు ఇచ్చిన అదృష్టాన్ని...దురుపయోగం చేసుకుంటానా..చెప్పు .." అని కొంచం ఫ్రీ అయ్యాడు.

ఈ లోగ లావణ్య భోజనాన్ని సిద్ధం చేసింది డైనింగ్ టేబుల్ మీద . బాషా ఇంకా రాలేదు . ముందు ఆచారి గారిని తినమని చెపింది. ఎందుకంటే వయసులో పెద్దవాడు ..సమయానికి తినాలి అన్న ఉద్దేశం తో . ఆచారి కూడా చేతులు కడుక్కొని వచ్చి భోజనానికి వచ్చి కూర్చున్నాడు. నిర్మలమ్మ బెడ్ రూమ్ లో ఉంది. లావణ్య వడ్డించసాగింది . ఆలా వడ్డిస్తూ ,మెల్లగా ఆచారి గారి తో " గురూజీ..మీకు సంతొషమేగా.." అంది . అపుడు ఆచారి.."సంతోషమా...నా జన్మ ధన్యం లావణ్య..అసలు ఇలాంటి అదృష్టం ఈ జీవితానికి ఉంటుంది అని నేను కలలో కూడా ఊహించలేదు " అన్నాడు . అది వినగానే లావణ్య కి కూడా చాలా ఆనందం అనిపించింది . ఆ సమయం లో బాషా పని ముగించుకొని ఇంటికి వచ్చాడు. కానీ ఇక్కడ ఏమి జరిగిందో బాషా కి తెలియదు. ఆచారికి,నిర్మలమ్మ కి కూడా బాషా లేడనే ఫ్రీ గ ఉన్నారు. ఇపుడు బాషా కి ఎప్పటికి తెలిసే అవకాశం లేదు. ఎందుకంటే ఆచారి కూడా చెప్పాడు కాబట్టి.

[qisraju]

భోజనము చేస్తూనే లావణ్య వైపు చూస్తూ ఏమన్నా జరిగిందా అన్నట్టుగా కళ్ళతో సైగ చేసాడు భాష . లావణ్య నవ్వు ఆపుకుంటూ , ఏమి లేదన్నట్టు ప్రతి సైగ చేసింది . ఎదో వుహించుకున్న బాషా కొంచం నిరాశ పడ్డాడు . దానికి తోడు బాషా బయటకి వెళ్లే ముందు జరిగిన దానివల్ల , ఆచారి మీద కొంచం కోపం వచ్చిన, అతడు చేసిన పనికి కసి ఎక్కిపోయింది బాషా కి.

అప్పటికే బయట పనులవల్ల బాగా అలసిపోయి ఉండటం తో కొంచం బడలిక గ అనిపించి కాసేపు పడుకుంటా అని చెప్పి తనకి ఇచ్చిన లావణ్య బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్లి పడుకున్నాడు . పడుకున్నాడే కానీ,మనసెంతో ఏదోలా ఉంది. లావణ్య పడుకునే బెడ్ మీద తాను ఏ రోజు ఉన్నాడు. పక్కన చైర్ లో లావణ్య విప్పిన నైటీ , చీర, బ్ర అన్ని కుప్పగా వేసి ఉన్నాయి. వాటిని చూసాక ఇంకా కసి రేగిపోయింది .కానీ ఏదన్న చెయ్యాలంటే ధైర్యం చాలడం లేదు.

ఆచారి కూడా బయట సోఫా లో చిన్న కునుకు తీయసాగాడు . లావణ్య ,వాళ్ళ అత్త ఇద్దరు , అత్త వాళ్ళ బెడ్ రూమ్ లో బాబు ని వేసుకొని నడుము వాల్చారు . అత్తయ్య కూడా చిన్నగా నిద్రకు ఉపక్రమించింది . కొంచం సేపటికి బాబు కూడా నిద్ర పోయాడు. లావణ్య కూడా స్నానం చేసి కాసేపు పడుకుందాం అనుకోను, లేచి గీజర్ ఆన్ చేసుకోండి. తన బట్టలు ,భాష పడుకున్న రూమ్ లో ఉండటం తో , తెచ్చుకోవడానికి రూమ్ దగ్గరకి వెళ్లి చప్పుడు చేయకుండా బీరువా ఓపెన్ చేసింది,మల్లి భాష లేస్తాడేమో అని. లెమన్ యెల్లో చీర, దానికి మాచింగ్ గా ఆకుపచ్చ జాకెట్టు తీసుకుంది . బీరువా వేసి లాక్ చేసే చప్పుడు కి భాష ఉలిక్కి పడి లేచాడు. అపుడు లావణ్య " సారీ ..భాష..నీకు ఇబ్బంది ఉండకూడదనే మెల్లగా తీసా...కానీ..." అని సంశయించింది .

బాగా గాఢ నిద్ర లో నుండి లేవడం వాళ్ళ, కళ్ళు ఎర్రగా ఉన్నాయి భాషా కి . " పరవాలేదు మాడం" అని చెప్పి మల్ల పక్కకి తిరిగి పడుకోబోతు, చప్పున లేచి కూర్చుని .."మాడం ....నిజం గా ఏమి జరగలేదా..."అనడు కుతూహలం గా. అపుడు లావణ్య "మ్మ్...ఏంటి భాషా..నీ గోల..అంటే..ఎదో జరుగుతుంది అని ఉహించుకొని వచ్చావా..బయటనుండి " అంది.
అపుడు భాషా నోటి మీద వేలు పెట్టుకొని చూపిస్తూ..మెల్లగా అని సైగ చేసాడు. ఇంకా మెల్లగా..:అది కాదు మాడం...అంటే..ఏదన్న జరిగి ఉండొచ్చు అనుకున్న..ఆచారి చేసిన పనికి ..ఇంకొకరైతే..లాగి చెంప మీద కొట్టేవాళ్ళు..కానీ..నిర్మల మాడం కాబట్టి...ఊరుకుంది..అందువల్ల..దాని తరవాత ఏమన్నా జరిగిందోమో అని అడిగా..అంతే " అనడు.


అపుడు లావణ్య భాషా ఎదురుగా నడుము మీద రెండు చేతులు పెట్టుకొని నిలబడి " ఇపుడు ఏంటి..అయితే...ఎదో ఒకటి జరగాలి అంటావ్...జరగకపోతే...నువ్వే ఎదో చేసేలా ఉన్నావ్ గా.." అంది కళ్ళు ఎగరేస్తూ. భాషా కి కొంచం భయం అనిపించింది లావణ్య బాడీ లాంగ్వేజ్ చూసి. "సారీ...న ఉద్దేశం అది కాదు.." అని ఎదో చెప్పబోతుండగా ..."ఉండు ..నీ పని చెప్తా...మా అత్తయ్య ని పిలుచుకొని వస్తా..డైరెక్ట్ గా ఆమెనే అడుగు" అంటూ బయటకి రాబోయింది.

భాష కి గుండెలో రాయి పడ్డట్టు అయింది. ఈరోజు తన కొంప మునిగేలా ఉంది అనుకోని ,మంచం మీద నుండి ఒక్క ఉదుటున దూకి " మేడం..మీ కళ్ళు పట్టుకుంటా..ఇంతటి తో వదిలేయండి..ఎదో బుధ్ధి గడ్డి తిని అడిగా" అనడు బతిమాలుతూ. "అబ్బో...పిల్లోడికి చాలా కోరికలు ఉన్నాయే..." అంటూ నవ్వింది లావణ్య. భాషా కి సిగ్గు అనిపించింది .
అది గమనించిన లావణ్య ,భాషా ఆలా భయపడుతూ సిగ్గు పడుతూ ఉండటం తనకి బాగా నచ్చింది. కాసేపు అలాగే ఆట పట్టించాలి అనుకుంది. ఇంకా రెట్టిస్తూ.."ఇంకా ఏమి ఉన్నాయో..తమరి కోరికల చిట్టా ..."అంది మాట విరుస్తూ. అపుడు భాషా.."అమ్మ తల్లి..మీకో దండం..ఎపుడు ఎలా ఉంటారో నాకు అర్ధం కావడం లేదు ...ఎపుడు ఏది మాట్లాడాలో కూడా తెలియక చస్తున్నా..మళ్ళీ చిట్టా ఒకటి నా మొహానికి "అనడు చిన్నబుచ్చుకుంటూ. అపుడు లావణ్య తనలో తాను నవ్వుకుంటూ..అది బయటకి కనపడనియ్యకుండా " ఇవన్నీ కాదు..నీ కోరికలు చాంతాడంత ఉన్నాయి...వామ్మో..భాషా..నువ్వు మాములోడివి కాదు నాయన..."అంది ఉడికిస్తూ. "నేనేం చేశాను మేడం.."అని భాషా అనగానే..."అంటే..ఎదో చేసెయ్యాలి అని డిసైడ్ అయి ఉన్నావ్ అనమాట...సరే...ని ఇష్టం వాచినట్టు చేసుకో..." అంది మంచం మీద కూర్చుంటూ. ఆమె ఆలా మంచం మీద కూర్చునే సరికి బాషా గుండె దడ పెరిగిపోయింది. ఎందుకంటే మల్ల వాళ్ళ అత్తయ్య వస్తే ఏమనుకుంటుందో అని . ఇంకా లావణ్య ఊరిస్తూ.." ర..ఎదో జరగాలి..చెయ్యాలి అన్నావ్..గా...చెయ్ చూద్దాం...లాగేయ్ నా చీర...చించేయ్ నా జాకెట్టు...ఏంటి..లేట్...ఓ..మొహమాటమా...నీకు అవన్నీ సెట్ అవ్వవులే..రా.."అంటూ పతాక స్థాయిలో రెచ్చగొట్టసాగింది. ఆమె ఎంత రెచ్చగొడితే భాషా కి అంట గుండె దడ పెరగసాగింది.


"అయినా నీకు మా శరీరాలు ..కొత్త ఏమి కాదు కదా..కొలతలు తీసే నెపం తో నలిపేస్తావ్ గాచాలాసార్లు..దుర్మార్గుడా.." అంది . ఇంకా తట్టుకోవడం బాషా వాళ్ళ కాలేదు. ఏది జరిగితే అది అన్నట్టు మానసికం గా సిద్ద పడిపోయాడు. చప్పున లేచి వేగం గా మంచం వైపు నడిచాడు. భాషా ఆలా చేస్తాడని లావణ్య అసలు ఉహించలేదు. ఎదో సరదాగా కాసేపు ఆట పట్టిద్దాము అని అనుకుంది తాను. దగ్గరకి రాగానే లావణ్య ని జబ్బా పట్టుకొని బలంగా మంచం మీద నుండి పైకి లేపి నిలబెట్టి ...లావణ్య కింద పెదవి ని నోట్లో కి లాగేసి...రెండు చేతులతో వెనక పిర్రలు గట్టిగ చీర పైనే పిండుతూ...ఆమె ఎంగిలి జుర్రసాగాడు.ఇవ్వాలి ఒక్క క్షణ కలం లో జరిగిపోయాయి. అసలు ఏమి జరుగుతుందో లావణ్య కి అర్ధం కాలేదు. బాషా కి ఇంట ధైర్యం వస్తుంది అని కలలోకూడా ఉహించలేదు తాను.

తాను పెదాలని విడిపించుకుని లోగ బలంగా ఆమెని వెనక్కి టిప్పు మంచం మీద విసురుగా తోసాడు. వెంటనే ఆమె వెనక వీపు మీద బలం గా పడి...వీపు అంతా కొరుకుతూ నాకుతూ.. జాకెట్టు ని నలిపి పారేయ సాగాడు వీరావేశం తో. పులి చేతిలో ఇరుక్కున్న జింక పిల్ల లా ఉంది లావణ్య పరిస్థితి. భాషా బలం ముందు తన బలం చాలడం లేదు. దానికి తోడు భాషా మొరటు శృంగారానికి చాల కొత్త హాయి అనిపించసాగింది తనకి. వద్దు అనే పరిస్థితి లేదు తనలో. వీపు అంతా తన ఎంగిలి తో నింపేసి , కుడి చెయ్యి పట్టుకొని పైకి ఎత్తి ముందు కి తిప్పాడు బలం గా. జాకెట్ లో నిండుగా ఉన్న కుడి బాయి ని చూస్తూ "నీ యమ్మ ...ఏమి పెంచావే...సళ్ళు..ఒక్కోటి చూడు ... బంగిన పల్లి బాయిలు..." అని బూతులు మాట్లాడడం తో లావణ్య కి నోటా మాట రాలేదు. అసలు భాషా యేన అనిపించింది తనకి. తన దగ్గర భాషా చాల వినయం గా ఉంటాడు. కానీ ఇపుడు చాల తేడాగా ఉన్నాడు. బహుశా తాను అనవసరం గా రెచ్చగొట్టానేమో అనుకుంది మనసులో. నికార్సయిన మగవాడిని రెచ్చగొడితే ఏమి జరుగుతుందో ఇపుడు తెలుస్తుంది తనకి.

భాషా ఆలా బూతులు తిట్టి, కుడి చంక లో ఉన్న చెమట మరకని నాలుకతో పైకి కిందకి రెండు సార్లు బలం గా నాకి, నేరుగా జాకెట్ పైనుండే ముచ్చికను దొరక పుచ్చుకొని బలం గా చుబాకసాగారు. తప్..తప్ ..మని చప్పుడు కూడా రాసాగింది రూమ్ లో. లావణ్య లో రక్తం అంతా ముచికల్లోకి బలం గా దుకసాగింది. దానికి తోడు పాలు కూడా వస్తుండటం తో భాషా రెండు సార్లు చీకి పాలు రావడం గమనించి..." అబ్బా...నీ అమ్మ...గుమ్మ పాలు....పాలు వచ్చే దానితో సరసం...స్స్ .." అంటూ మళ్ళీ బలం గా పీల్చసాగాడు. లావణ్య లో నిగ్రహం తగ్గిపోసాగింది. భాష బూతులు మాట్లాడటం తో తనలో కామం పతాక స్థాయికి చేరింది. అపుడు భాషా " నువ్వు..నీ అత్త...మామూలోళ్లు కాదే..మిమ్మల్ని ఎగరేసి ఎగరేసి దెంగాలి...ఆడు ఆచారి వాళ్ళ ఏమి అవుతుంది...సరసం గా ఉన్న ..నా సంగతి ఏంటో చూడు...చిన్నపుడు మీ అమ్మ సళ్ళలో తగిన పాలు బయటకి రావాలి.."అంటూ ,రెండు హుక్స్ లు తీసి మిగతావి రాకపోవడం తో ఒక్క గుంజు గుంజాడు. " జాకెట్ చించేయ్ అన్నావ్ గా...చించేసా...అన్ని చించుతా..నీకు ఈ రోజు...ఆరు నెలలు గుర్తు ఉండాలి నీకు నా దెబ్బ " అంటూ ముచ్చికను బాగా పైకి సాగదీస్తూ...టాప్ మని వదులుతూ ...మళ్ళీ బాగా పైకి సాగదీస్తూ ఉండగా...ఇంకా తట్టుకోవడం లావణ్య వాళ్ళ కాలేదు. " ఆరు నెలలు గుర్తు పెట్టుకునే దెబ్బేనీది..భాషా ..నన్ను చంపెయ్....అహ్హ్...సరైన మగడు తగలక..ఎదో వాగాను..నన్ను క్షమించకు...ని ఇష్టం వాచినట్టు చేసుకో...నా తప్పు కి తగ్గ శిక్ష ఇవ్వు " అని పచ్చిగా మూలగా సాగింది.

[qisraju]

అపుడు భాష " మీ అత్తాకోడళ్ళకి మాములు శిక్షలు చాలావే...మగాళ్లని చంపుకొని తినడానికి పుట్టారు మీరు.." అని మల్లి లావణ్య రెండు చేతులు పైకి ఎత్తి, వెనక్కి తిప్పి జాకెట్ ని విసురుగా పీకేసాడు . అపుడు లావణ్య "అదేంట్రా...మగాడా..ఆలా చించేసావు.."అనగానే.." పోతే పోయింది లేవే లవడలో జాకెట్టు..వంద కుట్టిస్తా ఫ్రీ గ ...అయినా నీకు జాకెట్ ఎందుకె...బాడీ లు కుడతా ఉండు..సన్నీ లియోన్ లాగా ఉంటావ్ అపుడు నీ యమ్మ..." అంటూ మల్లి ముందుకి తిప్పి రెండు బాయలని కలిపి పట్టుకొని గట్టిగ పిసికి పట్టుకోవడం తో బుడిపెలు లేచి నిటారుగా నిలబడ్డాయి. వాటి మీద పాల చుక్కలు బొట్టు బొట్టుగా పక్కకి కారుతూ ఉన్నాయి భాష వత్తిడికి . అపుడు బాషా వాటిని చూస్తూ.."అబ్బా..పాలు వచ్చే దాన్ని దెంగాలి అని చిన్నప్పటి నుండి కోరిక..ఏ రోజు తీరబోతుంది..అది కూడా నా ముద్దుల..లం...."అని అనబోతూ ఆపుకోగా, లావణ్య " ఏంట్రా..మగడా..ఎదో అనబోయి ఆపుకున్నట్టు ఉన్నావ్..అనెస్కో..ని ఇష్టం ఈ రోజు ...పిండేసుకో రాజా" అంది సగం కళ్ళు మూసుకొని తమకం తో. అపుడు బాషా రెచ్చిపోతూ " నువ్వు నా ముద్దుల లంజవే...నిన్ను టేక్ అదృష్టం కూడా నాకు రాదు ఈ జన్మకి మాములుగా..కానీ ఈ రోజు ని సళ్ళ పాలు పిండుతున్న...దీనెమ్మ జీవితం..ఇంకా చచ్చిపోయిన చాలే" అంటూ మల్లి గట్టిగ పిండుతూ...రెండు బుడిపెలని దగ్గర గ చేర్చి ఒకేసారి నోట్లో పెట్టుకొని బలం గ స్ట్రా వేసి పీల్చినట్టు పీలచసాగాడు. ఆ దెబ్బతో లావణ్య గుండె లో నుండి పాలు ఉబకసాగాయి. అదే తమకం లో "స్..అమ్మ..." అని లావణ్య మెల్లగా మూలగా గానే , "చెప్పను కదే...మీ అమ్మ గుర్తు వస్తుంది అని..నాకోసమే కన్నట్టు ఉంది ...నాకు పాలు పట్టమని కన్నట్టు ఉంది మీ యమ్మ ...ఇంతకీ నీ యమ్మ పేరు ఏంటే...నీలాంటి దాన్ని కన్న ఆమెని చూడాలని ఉంది " అని ఇంకా బలంగా పీల్చుతూ, తొడలు పిసకసాగాడు . అపుడు లావణ్య బాషా చేతుల్లో నుండి తన కుడి చెయ్యి విడిపించుకొని , పైకి ఎత్తి , గోడమీద ఉన్న ఫామిలీ ఫోటో వైపు వేలు చూపించింది . అది లావణ్య పెళ్లి ఫోటో.పక్కనే వాళ్ళ అమ్మానాన్న ఉన్నారు. వాళ్ళ అమ్మ కూడా లావణ్య లగే బాగా ఎత్తుగా,తెల్లగా ఉంది . అది చుసిన భాష" అబ్బా...దానికి తగ్గట్టే పుట్టావ్..ఆమెకి కూడా నీ లాగే గుండు సళ్ళు..తల్లి సళ్ళ బింకం కూతురికి వచ్చింది " అని అనగానే లావణ్య కొంచం సిగ్గు పడింది . ఆమె మొదటిసారి..ఇలాంటి బూతులు, తన ఫామిలీ మీద బూతు కామెంట్స్ వినడం కొత్తగా, సమ్మగా ఉంది ఆ సమయం లో. అపుడు భాష ఇంకా రెచ్చగొడుతూ.." ఇంతకీ పిల్లకి ,తల్లి సల్లేనా...లేక తల్లి బుద్దులు కూడా వచ్చాయో " అనగానే లావణ్య వంట్లో రక్తం బుగ్గల్లోకి ఎగ జిమ్మింది . గట్టిగ వాటేసుకుంది భాష ని. భాష ఫోటో లో ఉన్న లావణ్య వాళ్ళ అమ్మని చూస్తూ , లావణ్య కుడి బుగని నోటి నిండా కుక్కుకొని చుబాకసాగాడు. మొహం అంట నాకసాగాడు . వాళ్ళ రూమ్ తలుపు తీసే ఉంది. కానీ ఎవరన్నా వస్తారన్న ద్యాస కూడా లేదు వాళ్ళిద్దరికీ .

[qisraju]

తలుపు తీసి ఉన్నాయన్న స్పృహ కూడా లేదు వాళ్ళకి . లావణ్య కి బలవంతం గ చేయటం లో కూడా ఇంత కసి ఉంటుందా అనిపిస్తోంది. సున్నితం గ అలవాటు అయినా ఆడవాళ్లు, ఒక్కసారి అయినా ఇలాంటి అనుభవం పొందాలి అని అని లావణ్య నిర్ణయించేసింది . అంత అద్భుతం గ ఉంది ఆ అనుభవం. ఇంకా , భర్త తో చేసేటపుడు , అది చాల ప్రొఫెషనల్ గ ఉంటుంది. మనసులో ఉన్న భావాలూ అన్ని బయట పెట్టడం ఇద్దరికీ కుదరదు. కాబట్టి అది కొన్ని రోజులకి మొనాటనీ అయిపోతుంది. కానీ, ఇలా ఉహించని మనిషి తో, ఉహించని విధం గ జరిగే శృంగారం , వంట్లో ఉన్న నర నరాన్ని జివ్వున గుంజుతూ ఉంటె ఆపుకునేది ఎలా . ఇంకా పూర్తిగా ,పచ్చిగా ఓపెన్ ఆవలి అనిపిస్తోంది లావణ్య కి. కానీ , మళ్ళా సెక్స్ అయిపోయాక, బాషా దగ్గర చులకన అవుతానేమో అనే ఒక్క చిన్న భయం ఆమెని ఆపేస్తోంది.

అసలు తాను ఏ లోకం లో ఉన్న నా తనకే అర్ధం కావడం లేదు . మనసు అంత ఉరకలెతే కామం తో నిండి పొర్ల సాగింది . సరిగ్గా ఆన్ చేయటం తెలిసిన వాడికి , ఆడదాని శరీరం ఒక ట్రాన్స్ఫార్మర్ . ఆ విషయం లో బాషా ఏ రోజు, రెడ్డి వాళ్ళని మించిపోయాడు . అసలు బాషా లో ఇంత పవర్ ఉంది అని చుసిన వాళ్ళు ఎవరు అనుకోరు.

మనసునిండా అంతులేని కామ కోరికలు కసి రేపుతూ ఉండగా బాషా చెవి దగ్గర కి వచ్చి అన్న ఒక్క మాటతో , లావణ్య చను మొనలు గులక రాళ్ల అంత గట్టిగ నీలిగాయి . మెల్లగా చెవిలో " ని అమ్మని దేంగా...కమ్మని లంజా...." అనడు బాషా . అప్పటికే ఆలా అంటదు అని వుహించినప్పటికీ, అతని నోటిలో నుండి వినేసరికి జివ్వుమంది వళ్ళంతా. ఆలా అనేసి వెంటనే లావణ్య చెవి లోకి నాలుక చొప్పించాడు బాషా వడుపుగా. ఆలా చెవిలోకి నాలుక వెళ్లడం లావణ్య కి మొదటిసారి . తట్టుకోవడం తన వాళ్ళ కావడం లేదు. పెద్దగా అరవాలి అనిపిస్తోంది ఆ సుఖాన్ని తట్టుకోలేక. కానీ అరవడం ఇపుడు కుదరని పని. కానీ ఎలా అణుచుకోవాలో అర్ధం కావడం లేదు. అవకాశం పోతే మళ్ళా జీవితం లో ఇలాంటి సుఖం దొరుకుతుందా అన్న భయం.

తన భుజం తో పైకి గట్టిగ నెట్టి, తన చెవిలో ఉన్న బాషా నాలుకని ఎలాగో విడిపించుకుంది. అపుడు " ఎం రా..మగాడా ..ఇందాకటి నుండి చూస్తున్న...అనుభవిస్తుంది నన్ను...మనసులో పెట్టుకుంది మా అమ్మ నా..ఒక్కరు చాలార నీకు " అంటూ , కుడి చేతిని తనకి ,బాషా కి మధ్య లో దూర్చి, అప్పటికే వేడిగా సెగలుకక్కుతున్న , బాషా బారు ని గట్టిగ పట్టేసుకుని పిసికింది. లావణ్య సున్నితమైన మెత్తటి చేతిలో తన బారు బంధీ అవడం తో బాషా కి ,సుఖం తార స్థాయికి చేరుకుంది . అపుడు " అవునే... మీ అమ్మ సళ్ళ లో పాలు తాగి ఇంత అందం గ ,పొగరుగా అయ్యవంటే..అసలు ఆ సళ్ళ పొగరు ఏంటో చూడాలని ఉండదా...అసలు మీ అమ్మెంటే...అంత పొడుగ్గా ఉంది ...." అని అనగానే , లావణ్య ఒక్క నిమిషం అని అని చెప్పి , కొంచం అక్కకి తిరిగి ,పక్క అలమారా లో ఉన్న ఫోటో ఆల్బం అందుకొని "ఇది గో ..చూసుకో...కళ్లారా ..."అంటూ బాషా కి ఇచ్చింది. బాషా ఆ ఆల్బం ని లావణ్య పక్కన పెట్టి, ఒక బుడిపె చీకుతూ ఓపెన్ చేసాడు. దాంట్లో వాళ్ళ అమ్మ ఫొటోస్ ఉన్నాయి. అది లావణ్య పెళ్లి ఆల్బం. ఆ ఫొటోస్ చూస్తూ.." అబ్బా..లేత ముంజికాయలాగా ఉన్నవే...నే పక్కన మీ అమ్మ చూడు...పెళ్ళికి వచ్చిన వాళ్ళు అందరు మీ అమ్మ వైపు ఎలా చూస్తున్నారో చూడు..."అంటూ లావణ్య బుడిపేని కసుక్కున కొరికాడు అనుకోకుండా. కెవ్వుమంది లావణ్య ఆపుకోలేక. ఆ దెబ్బకి బాషా కి మొత్తం వదిలింది . లావణ్య గబ్బుకున్న బాషా ని నెట్టేసి ,గబా గబా జాకెట్ హుక్స్ పెట్టుకొని, చీర సర్దుకొని ,పరిగెత్తుకుంటూ వంటగది లోకి వెళ్ళిపోయింది. ఒకవేళ వాళ్ళ అత్తయ్య వచ్చిన అనుమానం రాకుండా.

[qisraju]

బాబు ఏడవడం తో నిర్మలమ్మ కి కూడా గబుక్కున మెలుకువ వచ్చింది . పక్కన లావణ్య లేకపోవడం గమనించి , బాబు ని దగ్గరకు తీసుకొని లావణ్యా అని పెద్దగా పిలిచింది . లావణ్య కి ఏమి చేయాలో ఒక్క క్షణం తోచలేదు. తన జుట్టు చెరిగి ఉంది . బొట్టు దాదాపు సగం పైగా కిందకి చెమట వాళ్ళ కారినట్టు అయింది. దానికితోడు జాకెట్టు మీద బాషా ఎంగిలి గుర్తులు. ఇపుడు లోపలి వెళ్లడం ఎలా..వెళ్ళగానే బాబు కి పాలు ఇవ్వాలి...కానీ బాషా ఎంగిలి అంటకూడదు. సడన్ గ మనసులోకి ఒక ఆలోచన వచ్చి, వెంటనే హాల్ లో కామన్ గ ఉండే బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది . వెళ్లి మొహం బాగా సోప్ తో కడిగేసింది. కొంచం నీళ్లు జాకెట్టు మీద చిలకరించుకుంది . గబా గబా జాకెట్టు హుక్స్ తీసి నిప్ప్లేస్ ని సోపుతో కడిగేసి మళ్ళా హుక్స్ పెట్టుకొని బాబు దగ్గరకి వీలుంది . అపుడు అత్త ఆమెని చూసి, బయట బాత్రూం కి ఎందుకు వెళ్లవు...ఇక్కడ వెళ్లొచ్చు కదా అనింది . దానికి లావణ్య " నీళ్ల సౌండ్ వస్తే ,బాబు లేస్తాడు అని అక్కడికి వెళ్ళాను అత్తయ్య"అంది తడుకుకోకుండా . సరే అని చేపి నిర్మలమ్మ మల్లి పడుకుంది . లావణ్య కి ప్రాణం లేచివచ్చినట్టు అనిపించింది . మెల్లగా బాబు ని దగ్గరకి తీసుకొని పాలు పట్టసాగింది.

కాసేపటికి బాషా పిల్లి లాగా మెల్లగా అడుగులు వేసుకుంటూ బయటకి వచ్చాడు . అత్తయ్య బెడ్ రూమ్ తలుపు కొంచం తెరిచి ఉండడం తో , దానిలో నుండి మెల్లగా తొంగి చూసాడు . లావణ్య పాలు పడుతూ ఉంది. బాషా ని గమనించింది .
గమనించి పక్కన అత్తయ్య ఉంది వేళ్ళు అన్నట్టు సైగ చేసింది . బాషా వెళ్లకుండా అక్కడే ఉంది నాకు పాలు కావాలని అన్నట్టు నోట్లో బొటన వేలు వేసుకొని చీకసాగాడు . అది చూసి లావణ్య కి కిసుక్కున నవ్వు వచ్చింది . బాషా కి వేలు అడ్డం గ తిప్పుతూ "కుదరదమ్మ.."అన్నట్టు ఓరగా చూస్తూ ,కొంటెగా ఊపసాగింది. అపుడు బాషా ,నువ్వు బయటకి రాకపోతే,లోపలి వచ్చేస్తా అన్నట్టు సైగ చేసాడు . అపుడు లావణ్య ,లోపలి వస్తే మా అత్త నీదికోసేస్తుంది అన్నట్టు సైగ చేసింది . బాషా కి ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కావడం లేదు . కానీ ఆపుకోలేని పరిస్థితి.

కొంచం సేపటికి మళ్ళా బాబు నిద్ర పట్టించాడు . మెల్లగా బాబు ని పండేసి , బయటకి రాబోయింది లావణ్య . అపుడు వాళ్ళ అత్త "లావణ్య..ఒక్క నిమిషం "అని పిలిచింది. గుండెలో పిడుగు పడ్డట్టు అనిపించింది తనకి. సరే అన్ని దాగరకు వెళ్ళగానే పక్కన కూర్చో అని చెప్పింది అత్త . ఎదో మేటర్ ఉంది అని కొంచం అర్ధం అయింది లావణ్య కి . "ఏంటి అత్తయ్య " అంది మెల్లగా. అపుడు నిర్మలమ్మ " ఆ పెద్దాయన మీద నీ అభిప్రాయం ఏంటి " అని డైరెక్ట్ గ అడిగేసింది. లావణ్య కి అర్ధం అయినా కానట్టు మొహం పెట్టి ,"పెద్దాయనా..అంటే " అంది అమాయకం గ . "అబ్బా..అదే..పంతులు గారు.." అంది అత్త . లావణ్య కి విషయం కాస్త అర్ధం అయి ఉత్సాహం పెరిగిపోసాగింది . కానీ అది మొహం లో కనపడనీయకుండా దాచేసి " పెద్దవారు..మంచి వారు కూడా ...విషయం ఏంటో చెప్పండి అత్తయ్య " అంది లాలనగా. అపుడు నిర్మలమ్మ లేచి కూర్చుని "ఇందాక నువ్వు స్నానం చేయడానికి వెళ్ళగానే న దగ్గరకి వచ్చాడు...వచ్చి...నిర్మలా..నువ్వు అంటే నాకు ఎంత ఇష్టమో చెప్పడానికి నావయసు అడ్డం వస్తుంది. నా భార్య చనిపోయి 20 సంవత్సరాలు అయింది..ఇంతవరకు ఇంకొక ఆడదాన్ని స్పర్శ కూడా ఎరగను ...కానీ నిన్ను బడి దగ్గర చుసిన దగ్గర నుండి మనసు నిండా నువ్వు నిండిపోయావు...వేరే వాళ్ళ ని వుహించుకోవడానికి కూడా వీలు కానంత గా..." అని అన్నాడు. అపుడు లావణ్య " అవునా..అత్తయ్య..మీరు ఏమన్నారు "అంది కొంచం చొరవ తీసుకొని . దానికి వాళ్ళ అత్త " ఏమి మాట్లాడాలో నాకు అర్ధం కాలేదు ...సైలెంట్ గా ఉన్నాను . అయన కూడా ఒక్క నిమిషం నా సమాధానం కోసం ఎదురు చూసి , బయటకి వెళ్ళిపోయి సోఫా లో పడుకున్నాడు ...నాకు కాసేపు ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు ...నీ సలహా కావాలి " అంది ప్రేమ గా .

అపుడు లావణ్య " అత్తయ్య ..మీ ఇష్టం...మీరు ఏది చెయ్యాలి అనిపిస్తే అది చేయండి ...మీకు నా సహకారం ఎప్పుడు ఉంటుంది ..అయన కూడా చిల్లర మనిషి ఏమి కాదు ...పెద్దవాడు..పెద్దరికం ఉన్నవాడు ...ఇంతకన్నా చెప్పలేను..." అంది పెద్ద మనిషి లాగా . ఒక్క నిమిషం మౌనంమ్ గా ఉన్నా నిర్మలమ్మ , గొంతు సవరించుకొని " ఆయనకి దగ్గర అవమంటావా..సమస్య ఏమి ఉండదంటావా " అంది . అపుడు లావణ్య " సమస్య ఏమి ఉంది అత్తయ్య ...మీరు పెద్దవారు ..అయన పెద్దవారు ...మీ పరువు మీరు బజార్లో పెట్టుకోరు కదా.." అంది . అపుడు అత్తయ్య " అయన సంగతి సరే..మరి ఏ బాషా సంగతి ఏంటి...వాడిని ఎలా నమ్మగలం ..." అనగానే లావణ్య కలగా చేసుకొని "అత్తయ్య...మీరు ప్రొసీడ్ అవండి..బాషా బయటకి రాకుండా చూసుకునే బాధ్యత నాది..కాసేపు బాబు ని అడిచామని చెప్తా..కాసేపు ఎదో ఒక కబుర్లు పెడతా...నేను ఉన్నా కదా " అంది భరోసా ఇస్తున్నట్టు .

సరే అని స్నానం కి వెళ్ళింది నిర్మలమ్మ . ఆమె ఆలా బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్ళగానే లావణ్య గబుక్కున బయటకి వచ్చింది. ఆమెని చూసి బాషా బయటకి రాబోగా ,ఒక్క నిమిషం అని చెప్పి బాషా బయటకి రాకుండా బయట గడి పెట్టేసి , నేరుగా పంతులు గారి దగ్గరకి వెళ్ళింది . అయన అపుడే నిద్ర లేచాడు . లావణ్య దగ్గరకి రావడం తో ఏంటో అని లేచి కూర్చున్నాడు. అపుడు లావణ్య "పంతులు గారు..మీ రొట్టె విరిగి నేతి లో పడింది ...అత్తయ్య మీకోసం రెడీ అవుతూ ఉంది..అయితే నేను మీతో ఏ విషయం చెప్పినట్టు ఆమెకి చెప్పకండి..మీరు మాములు గానే ఉండదని..ఏమి జరుగుతుందో చూద్దాం " అని అనగానే పంతులు వెయ్యి ఏనుగుల బలం వచ్చిన వదిలి గబుక్కున సోఫా లో నుండి లేచి " ని మేలు మర్చిపోలేను లావణ్య "అంటూ లావణ్య ని గట్టిగ వాటేసుకున్నాడు . ఉహించని ఈ పరిణామానికి ఎం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు లావణ్య కి . "సరే.సరే...వదలండి..అత్తయ్య వచ్చేస్తుంది..అయినా ..నాకు థాంక్స్ ఎందుకు..మీరే డైరెక్ట్ గా అడిగారట కదా..దొంగా.."అంటూ మెల్లగా బుగ్గ మీద గిచ్చింది పంతులు గారి కి. పంతులు గారు సిగ్గు పడుతూ..."నీకు చెప్పేసిందా...అయ్యో...నేను ఆపుకోలేక పోయాను అమ్మాయి..."అంటూ వప్పుకున్నాడు నిజాయితీ గా . అపుడు లావణ్య " అయితే..ఇపుడు మీ 20 ఏళ్ళ ప్రతాపం చూపిస్తారు అనమాట ...వామ్మో...భూకంపం వచ్చేస్థుడేమో..."అంది బుగ్గలు నొక్కుకుంటూ ,కళ్ళు పెద్దవి చేసి . అపుడు ఆచారి గారు.."ని దెబ్బ కి నాలో ఉన్నా నరాలన్నీ ఊపిరి పోసుకుతున్నాయి..అల్లరి పిల్ల "అంటూ లావణ్య నడుము మీద గిల్లాడు . ఆచారి గారు తీసుకునే చొరవ లావణ్య కి చాల కొత్తగా ఉంది. ఇందాక వాటేసుకోవడం, ఇపుడు నడుము గిల్లడం. అవకాశాన్ని బాగానే ఉపయోగించుకుంటున్నాడు గురుడు అని మనసులో నీ అనుకొని, "సరే..నేను వెళ్తున్న..మీ మధ్య నేనేందుకు మళ్ళా ..." అని , బెడ్ రూమ్ లోకి వచ్చేసింది .అపుడే అత్త చీర కట్టుకొని తల తుడుచు కుంటూ ఉంది . వెంట్రుకల లో నుండి జారిన కొన్ని నీళ్లు ఆమె వేపు మీద ఉన్నా జాకెట్టు ని తడిపి, పిచ్చెక్కేలా చేస్తున్నాయి. పింక్ రంగు జాకెట్టు వేసుకొని ,దాని మీదకి తెల్ల టి కాటన్ చీర కట్టుకుంది. ఆమె చమన ఛాయా వంటి మీద టైట్ గా ఉన్నా పింక్ జాకెట్టు,పచ్చిగా రెచ్చగొడుతూ ఉంది . తనకే ఆలా ఉంటె,,,ఇంకా మగవాళ్ల పరిస్థితి ఎంత అనిపించింది లావణ్య కి. ఆ పింక్ జాకెట్టు చాల పల్చగా ఉంది. కావాలని బ్ర వెయ్యలేదు అత్తయ్య అనుకుంది మనసులో. ఆ జాకెట్టు లో నుండి ఆమె వంటి గట్టితనం బయటకి తెలుస్తూ ఉంది ఆమె కదిలినప్పుడల్లా.పలకలు తేలిన వీపు.నిండుగా ఉండే భుజాలు.విశాలమైన మెడ. సన్నటి నడుము. ఈ ఏజ్ లో కూడా ఇలా మైంటైన్ చేయటం ఇంపాసిబుల్ అనుకుంది లావణ్య .

[qisraju]

హాయ్ ఫ్రెండ్స్, మీ రిప్లై చూస్తుంటే నాకు ఉత్సాహం రావడం లేదు...నేను కస్టపడి కధ రాస్తే, మీరు దాన్ని చదివి ,జస్ట్ ఒక్క మెసేజ్ పెడుతున్నారు...మీకు నా కథ నచ్చినందుకు అదృష్టవంతుడిని . అదే సమయం లో కథ , పాత్రల గురించి కొంత డిస్కస్ చేస్తే ,నాకు ఇంటరెస్ట్ అనిపిస్తుంది. రెట్టించిని ఉత్సాహం తో కథ రాయగలను. ఏక వాక్య కామెంట్స్ కాకుండా , మీకు నచ్చిన అంశాన్ని కొంచం విశదీకరిస్తే సంతోషిస్తా ..

[qisraju]

లావణ్య తన ని అలాగే తదేకం గ గమనిస్తూ ఉండటం తో " ఏంటి ..ఎదో కొత్తగా చూస్తున్నావ్ " అంది నిర్మలమ్మ నవ్వుతు . అపుడు లావణ్య " ఏ వయసులో కూడా ఇలా మైంటైన్ చేయటం...వామ్మో...ఎవరి వల్లా కాదు ...నాకు కుళ్ళు వేస్తుంది ...మిమ్మల్ని చూస్తుంటే...ఇంకా పంతులు గారి సంగతి ఏంటో " అంది బుగ్గలు నొక్కుకుంటూ . అపుడు నిర్మలమ్మ కలగా చేసుకొని " నిజమే లావణ్య..అయన..చాల..ఆవేశం గ ఉన్నాడు ...అసలు న శరీరం తగిలితేనే అయన లో వణుకు వస్తూ ఉంది..అయన గుండె దడ పెరిగినట్టు నాకు అర్ధం అవుతూ ఉంది..అందుకే పాపం అనిపించింది ..." అంది . అపుడు లావణ్య "ఆలా అయితే ఒక పని చేద్దాం...ఆయనకి ఇది ఒక మధురమైన జ్ఞాపకం గ ఉండేలాగా " అంది ఎదో ప్లాన్ చేస్తునట్టు. అంటే ఎలా అంది అత్తయ్య కళ్ళతోనే . " ఆయనకి ఇలాంటి అరుదైన అవకాశం అంత సులభం గ దొరికి తే ..దాని విలువ తెలియకపోవచ్చు..లేదా ..ఆ ఆవేశం లోనే ఆయనకి ఏమి అయినా అవచు..వయసు లో పెద్దవాడు కదా " అంది. అపుడు వల్లా అత్తయ్య " నిజమే..నాకు కూడా అదే అనిపించింది ..." అంది .

అపుడు లావణ్య " ఒక పని చేద్దాము...ఆయనని కొంచం రెచ్చగొడితే ....ఆయనలో ఆవేశం తార స్థాయికి వెళ్తుంది ..అపుడు దొరికే అందం విలువ తెలుస్తుంది..దానితో పటు అయన శరీరం కూడా కొంచం రెడీ అవుతుంది " అంది. అపుడు అత్తయ్య " ఎలా...ప్లాన్ ఎమన్నా ఉందా " అంది మంచం మీద కూర్చుంటూ . "ప్లాన్ ఉంది ..కానీ దానికి మీ కోఆపరేషన్ కావాలి. "అంది ఉత్సాహం కలిగేలా . ఆ మాట విన్నపుడు నిర్మలమ్మ కి కూడా చాల ఆసక్తిగా అనిపించింది . అపుడు లావణ్య " మీరు బయటకి రావద్దు నేను పిలిచేవరకు ..ఎందుకంటే ...ఇక్కడ మేరె హీరోయిన్ ...నేను సైడ్ క్యారెక్టర్ ..సో కాబట్టి..నేను ఆయన్ని ప్రిపేర్ చేస్తా ...అంత ఓకే అనుకున్నాక..మిమ్మల్ని పిలుస్తా " అంది. దానికి వల్లా అత్తయ్య " ఆలా వద్దు...మల్లి ని మీద కూడా ఆయాకాని కోరిక కలగవచ్చు..అది నీకు మంచిది కాదు ...దానికి తోడు ఆ భాష కూడా ఉన్నాడు..నాకు ఎందుకో భయం గ ఉంది " అంది కొంచం ఆందోళనగా . దానికి లావణ్య నవ్వుతు " నేను చిన్న పిల్లని కాదు అత్తయ్య ...నే సేవ చేసుకునే భాగ్యం నాకు దక్కనివ్వు ...నేను చూసుకుంటా కదా..భాష ని ఆల్రెడి రూమ్ లో పెట్టి బయట గడి పెట్టేసా. సో బయటకి వచ్చే ఛాన్స్ లేదు ..." అనగానే , నిర్మలమ్మ కి కొంచం ధైర్యం వచ్చింది . సరే కానివ్వు అని మంచం మీద పడుకుంది మెల్లగా . లావణ్య బయటకి వెళ్లి తలుపు దగ్గరగా లాగింది వాళ్ల అత్తకీ బయట ఏమి జరుగుతుందో కనపడకుండా .


గబా గబా పక్కకి వచ్చి తాను వేసుకున్న జాకెట్ విప్పేసింది . పవిట ని జాగ్రత్తగా కప్పేసింది ఏమి కనపడకుండా . ఆ జాకెట్ ని భుజం మీద వేసుకొని ఫోన్ లో ఎదో మాట్లాడుతున్నట్టు , ఆచారి ఉన్న హాల్ లోకి వెళ్ళింది చాల మాములు గా. లావణ్య గొంతు వినిపించడం తో సోఫా లో పడుకొని ఉన్న ఆచారి లేచి కూర్చొని ఆమెవైపు చూసాడు. ఒక్కసారిగా ఆచారి గుండె ఆగినట్టు అయింది . తెల్లటి భుజాలు మెరుస్తూ ఉన్నాయి. జాకెట్ రోజు వేసుకోవడం వాళ్ల చేతులకి అక్కడ దాక కలర్ వేరుగా ఉంది . ఆలా జాకెట్ భుజం మీద వేసుకొని ఏమి పట్టనట్టుగా అక్కడ తిరుగుతూ ఫోన్ మాట్లాడటం ఆచారి కి పిచ్చెక్కినట్టు చేసింది. డైరెక్ట్ గా చుస్తే ఎమన్నా అనుకుంటుందేమో అని దొంగ చూపులు చూడసాగాడు . అది గమనించిన లావణ్య నవ్వుకోసాగింది లోలోపల . ఆచారి పెదాలు తడి ఆరిపోసాగాయి . కొంచం సేపు అయ్యాక మాట్లాడటం ఆపేసి ఫోన్ కట్ చేసి ఆచారి వైపు చూసింది . ఆచారి చటుక్కున తలా దించుకున్నాడు . అపుడు లావణ్య " ఏంటి..పంతులు గారు..చూపులతో చంపేస్తారా ..కళ్ళ తో తినేస్తారా ...అంత ఆకలిగా ఉందా ..ఏ జాకెట్టు వేపు దగ్గర కొంచం చినిగి ఉంది..కుట్టుకుంటూ ఉండగా..ఫోన్ వచ్చింది..అక్కడ బాబు నిద్ర పోతున్నాడు..అందుకే బయటకి వచ్చా " అంది . అపుడు ఆచారి " పర్వాలేదు..అది న అదృష్టం " అందు ధైర్యం చేసి . అపుడు లావణ్య ఆచారి దగ్గర కి వేగం గా వెళ్లి " ఏంటి అదృష్టం..ఆడవాళ్లు జాకెట్లు లేకుండా తిరిగితే..అది మీకు అంత సంతోషమా.."అంది కళ్ళు ఎగరేస్తూ. లావణ్య అంత దగ్గర వచ్చి ఆలా రెట్టిస్తూ ఉండేసరికి ఊపిరి అందనంత పని అయింది ఆచారి కి . కానీ కొంచం చొరవ చేసి "ఇంతకీ కుట్టేశావా..లేక నన్ను కుట్టమంటావా " అని వాడుపుగా భుజం మీద ఉన్న జాకెట్టు లాగేసాడు. ఇది లావణ్య అసలు ఉహించలేదు . భయపడితే చూసి ఎంజాయ్ చేయాలి అనుకుంది తాను. కానీ ఆచారి జాకెట్టు చాటుకున్న లాగేసి వేపు మీద పరిశీలనగా చూస్తూ...ఎక్కడ అమ్మాయ్ చిరిగింది...బాగానే ఉంది గా "అంటూ అటు ఇటు తిప్పి చూస్తూ ,సరిగ్గా చంక దగ్గర ఉన్న తడి మరకను చూసి ఆగిపోయాడు . తరవాత ఏమి జరుగుతుందో లావణ్య కి అర్ధం అయిపొయింది . అప్పటికే తన జాకెట్టు ని ఆలా పట్టి పట్టి చూడటం , తనకి సిగ్గు తో బుగ్గలు కందేలా చేస్తే..ఇపుడు అయన చెయ్యబోయే పని..తనని ఇంకా ప్రాణాలు తోడేస్తుంది. పరుగు పరుగు న వెళ్లి జాకెట్ ని లాగేసుకుంది. అసలు భాష మరియు ఆచారి తాను అనుకున్నట్టు లేరు. సరిఅయిన అవకాశం వస్తే ప్రతి మగడు ఇలాగె ఉంటాడు అని అర్ధం అయింది లావణ్య కి. వేళ్ళ కన్నా రెడ్డి వల్లే చాల బెటర్ అనుకుంది మనసులో. వాళ్ళకి కనీసం పంతులమ్మ kodalu అనే మర్యాద అయినా ఉంది.

[qisraju]

జాకెట్టు లాగేసుకున్నాక ఎందుకన్నా మంచిది అని గబా గబా తొడుక్కోసాగింది . ఆ సమయం లో ఆచారి కసి చూపులు కనిపెట్టి , పవిట ని పళ్ళ తో పట్టుకొని , కొంచం కూడా ఏమి బయటకి కనపడకుండా లాఘవం గ జాకెట్టు తొడుక్కుంది . చివరి హుక్ పెట్టుకున్నాక తనకి మనసు కొంచం కుదుట పడింది. ఎందుకంటే ఆచారి ఆవేశం చుస్తే కొంచం కూడా మొహమాటం, భయం అనేవి లేకుండా తయారయ్యాడు. పొరపాటున అత్తయ్య బయటకి వస్తే, తనని జాకెట్టు లేకుండా చుస్తే, మరీ తెగించినట్టు ఉంటుందని అనిపించి త్వర త్వగ సర్దుకుంది .

జాకెట్టు వేసుకున్నాక అసలు అతని ఆవేశం ఏంటో తేల్చుకోవాలని వెళ్లి సోఫా కి ఎదురుగ ఉన్న చైర్ లో కూర్చుంది . " అసలు ఏంటి పంతులు గారు..మీరు ఇలా ఉన్నారు...కొంచం కూడా మొహమాటం లేదా..అయ్యూ రామా.." అంది కొంటెగా. అపుడు ఆచారి " ఇలా మొహమాట పడే ..జీవితం లో ఎన్నో అవకాశాలు కోల్పోయాను...రాక రాక దొరికే ఇలాంటి అవకాశాలు వదులుకుంటే ఇంకా న అంత మూర్కుడు ఇంకొకకు ఉండదు ...రంభ ని ఎదురుగ పెట్టుకొని కుదురుగా ఎలా ఉండాలి..నేనేమన్నా నపుంసకుడినా..." అనడు. అపుడు లావణ్య కి అర్ధం అయింది అయన ప్రవర్తన కి కారణం ఏమిటో. నిజమే కదా అనిపించింది . ఎందుకంటే ఆచారి కి దాదాపు 70 ఏళ్ళ దాక ఉంది ఉంటాయి. ఏ వయసులో ఆయనని ఎవరు దగ్గరకి రానివ్వరు . కోరికలు అందరికి ఉంటాయి కదా..పాపం అనిపించింది లావణ్య కి . కానీ అది బయట పడనీయకుండా " అయితే మాత్రం..ఇలా ఆడవాళ్ళ జాకెట్టు ,లంగాలు లాగేస్తారా.." అంది రెట్టిస్తూ.

అపుడు ఆచారి " నేను జాకెట్టు కదా..లాగాను..లంగా ఎక్కడ లాగనిచ్చారూ...నువ్వు మీ అత్తయ్య గారూ ..." అనడు సరసం గ దీర్ఘం తీస్తూ. వామ్మో అనిపించింది లావణ్య కి .
ఏమి మాట్లాడాలో అర్ధం కాలేదు తనకి .ఆచారి తన లంగా వైపు అదే పనిగా చూస్తూ ఉండటం తో కొంచం ఇబ్బందిగా అనిపించి లంగా సర్దుకుంది అప్రయత్నం గా. అపుడు ఆచారి నవ్వుతు "చూసావా..మెగా వాడి కంటి చూపు పడితేనే,మీ ఆడవాళ్లు పైన కింద సర్దుకుంటారు..మరి మెగా వాళ్ళు ఆలా కదా..దానిలో తప్పు ఏముంది.." అనడు పెద్ద మనిషి లాగా. లావణ్య కి ఏమి చెప్పాలో అర్ధం కాకా తత్వం బాధపడిన దానిలా రెండు చేతులు ఎత్తి నమస్కారం చేసి " మహానుభావా...ఇక నా వల్ల కాదు...మా అత్త రావాల్సిందే " అనగానే , ఆమె చంకల్లో ఉన్న చిన్న చెమట మరకని చూసి " మహానుభావా కాదు..బావ అనొచ్చు కదా..ఆ కమ్మని సుగంధాన్ని అనుభవించడం కొద్దిలో తప్పి పోయింది " అనడు నాలుకతో పెదాలు తడుపుకుంటూ . ఆచారి మాట్లాడుతుంది దేని గురించో అర్ధం అయి ,చటుక్కున చేతులు కిందకి దించేసుకొని ఇక నా వల్ల కాదు బాబూ ...అంటూ " అత్తయ్యా...." అంటూ పిలిచింది చైర్ లో నుండి లేస్తూ .

ఆ పిలుపు విని బెడ్ రూమ్ లో నుండి జడ ని ముడి పెట్టుకుంటూ బయటకి వచ్చింది నిర్మలమ్మ . అపుడు లావణ్య " అత్తయ్యా..నేను కాసేపు బాబు దగ్గర ఉంటాను..నిద్ర వాస్తు ఉంది " అని సైగ చేసి రూమ్ లోకి వెళ్ళింది .

నిర్మలమ్మ రాగానే ఆచారి సోఫా లో నుండి లేచి నిలబడ్డాడు మర్యాద పూర్వకం గా . నిర్మలమ్మ వచ్చి ఆచారి దగ్గర ఆశీర్వాదం తీసుకునేందుకు ముందుకి వంగింది. ఆచారి కి కొత్తగా అనిపించింది . ఎందుకంటే ఆమె ఇంతకుముందు ఇలా ఎప్పుడు చేయలేదు . "దీర్ఘ సుమంగళి భవా " అని దీవించి ,ఆమె భుజాలు పట్టుకొని పైకి లేపాడు . ఆమె జబ్బలు గట్టిదనం ,వెచ్చదనం ఆచారి అరచేతులకి పూర్తిగా అర్ధం అయింది . తలా దించుకొని అలాగే నిలబడి ఉన్న నిర్మలమ్మ తో "ఇంట గట్టిదనం ఎలా..ఏ వయసులో " అని అడిగాడు ఆచారి. నిర్మలమ్మ బుగ్గలు ఎరుపెక్కాయి . తలా ఇంకా దించేసింది . అపుడు ఆచారి " భుజాలు ఒక్కటేనా..ఇంకా అని ఇలాగె ఉన్నాయా " అనగానే నిర్మలమ్మ పక్కకి కదలబోయింది వేగం గా . ఆచారి ఒక్క ఉదుటున పవిట లాగేసాడు . పల్చటి పింక్ రంగు జాకెట్టు లో నుండి నిర్మలమ్మ నల్లటి ముచ్చికల చుట్టూ ఉన్న పెద్ద మచ్చ కొంచం స్పష్టం గా కనిపించసాగింది . అపుడు ఆచారి కుడి వైపు ఉన్న ఆ మంచంమీద మెల్లగా చూపుడు వేలితో ఒక్క రౌండ్ తిప్పగానే , అప్పటి దాక జాకెట్ లో అణిగిపోయి ఉన్న బుడిపె , గాలి కొట్టినట్టు టంగున ఊపిరి పోసుకోవడం మొదలెట్టింది . అంత ఫాస్ట్ గా అవి ఆలా ఉబ్బుతు ఉండటం ఆచారికి ఆశ్చర్యం అనిపించి అలాగా వాటి చూడసాగాడు. ఒక్కక్క 5 సెకండ్స్ కాళ్ళ అని పూర్తిగా నిక్కీ , జాకెట్టు ని కూడా పైకి నెట్టి పట్టుకున్నాయి . అది చూడగానే ఆచారి కి బాహుబలి సినిమాలో డైలోగ్ గుర్తు వచ్చి , మెల్లగా ఆమె చెవి దగ్గర " నిర్మలమ్మా..ని కుచాగ్రమ్ నన్ను చూసి ఊపిరి పోసుకుంది ...తీసేయ్ ...దానిని అవుతున్న నీ రవిక విప్పేయ్ .." అంటూ గుసగుస లాడాడు . పిచ్చెక్కినట్టు అనిపించింది నిర్మలమ్మకి . శరీరం వెనక సాగింది ఆమెకి ఆచారి మాటలు వింటే కామం తో . "నువ్వు పద్మిని జాతి ప్రౌఢ వి ..అందుకే నీ పిరుదులు బలిసి ,బిగిసి ఉన్నాయి..."అనడు మెల్లగా పిరుదుల మీద చెయ్యి వేసి చుట్టుకొలత చూస్తూ . మెల్లగా ఆమె వీపు దగ్గరకి వంగి గట్టిగ వాసనా పీల్చి " ఏ మధురమైన సువాసన ...నీ జాతి ఆడదానికే సొంతం ..ఎంతటివాడినైనా పడగొడుతుంది .." అంటూ మెల్లగా కుచ్చిళ్ళు తాగేశాడు . కుప్పగా పడింది చీర ఆమె కాళ్ళ ముందు . కేవలం పింక్ రంగు జాకెట్టు, లేత ఆకుపచ్చ లంగా మాత్రమే ఉంది . ఆరోజు ఏమి అయిందో కానీ ,ఆచారి మాటలకి వాళ్ళు అంత పొంగిన భావన. అందుకే జాకెట్టు చాల బిగుతుగా అనిపించసాగింది. లంగా కూడా పిరుదుల దగ్గర వరిసిపోసాగింది . కానీ ఆచారి ఎక్కడ తొందర పాడడం లేదు. తాకి తాకనట్లు మెల్లగా తాకుతూ , వీణ వాయిస్తున్నట్టు మృదువుగా ఆమె సువాసమా అఙ్గరాణించసాగాడు . ఇలాంటి అనుభవం తనకి పూర్తి కొత్తగా ఉంది . అందువల్ల ఆమెలో ఉన్న ఆడతనం తనకే తెలేయకూడ మెల్లగా పురివిప్పుకోసాగింది.

ఆడదాన్ని వడిసి పట్టుకోవడం లో పంతులు గారికి ఉన్న అనుభవం ఆమెకి తెలియసాగింది. ఆమె తన మీద తనకి నిగ్రహం కోల్పోసాగింది . ఆచారి ఆమె కుడి జబ్బ మీద మెల్లగా సుతి మెత్తగా కొరికి , "జబ్బ చూడవే...కోమలాంగి ...దబ్బపండుకు అక్క లావుంది " అనడు మల్లి మెత్తగా పెదాలతో వత్తుతు . ఆ వర్ణనలు వింటూ ఉంటె ఆమెకి ఇంకా ఇంకా వినాలి అనిపించసాగింది . ఆలా జబ్బ పైనుండి ముందు జరిగి నిక్క పొడుచుకొని ఉన్న బుడిపెల దగ్గరకి వచ్చి, వాటిని తాకకుండా " చూసావా నిర్మల...ఇంతమచ్చ ఉన్న ఆడదానికి ఒక మగవాడు చాలదు అని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి...ఇక ఈ మిగల పండిన ఈత పళ్ళని చూస్తుంటే...చచ్చిని కడుపునా పుట్టి ,...వాటిలో పాలు తాగాలని అనిపిస్తుంది " అంటూ మెల్లగా ఒక బుడిపె ని పళ్ళ తో వత్తి పెట్టి వదిలాడు . ఒక్కసారిగా వంట్లో రక్తం అంత ఆ బుడిపె లోకి ఎగ జిమ్మినట్టు అనిపించింది తనకి. అపుడే వదలడం ఆమెకి నచ్చలేదు. మల్లి పెదాలతో వత్తితే బాగుండు అని బలం గా ఉంది తన మనసులో. కానీ అడిగితె చులకన అయిపోతానేమో అని భయం.

ఆలా అనిపించిందో లేదో, ఆచారి ఆమె బుడిపె మొత్తం ,దాని చుట్టూ ఉన్న మెత్తని కండ తో సహా ఎంత నోటిలో పడితే అంత తీసుకొని దూడ పాలు గడిచినట్టు బలంగా కుడవసాగాడు . వంట్లో శక్తీ అంతాకోల్పోతున్నట్టు ఉంది ఆమెకి .ఇంకా నిలబడి ఉంటడం ఆమె వల్ల కావడం లేదు. నీరసం ఆవహిస్తోంది. మెల్లగా సోఫా లో కూర్చోసాగింది.

కానీ ఇంతలో భాష ఉన్న రూమ్ తలుపు కొంచం పెద్ద శబ్దం తో తెరుచుకుంది . అంటే బలం గా నెట్టడం తో గడి తో సహా ఊడిపోయింది .

[qisraju]

ఊహించని ఆ పరిణామానికి నిర్మలమ్మ బిత్తరపోయింది ...ఆ సమయం లో ఆమె కుడి చన్ను ముప్పాతిక భాగం ఆచారి నోటి నిండా కుక్కుకొని ఉన్నాడు . ఇంకో చేతి తో ఆమె ఎడమ బుడిపె ని గట్టిగ సాగదీసి లాగి పట్టి ఉన్నాడు . ఆచారి కి ఎలా ఆ సమస్యని ఎదుర్కోవాలో అర్ధం కాలేదు. నిర్మలమ్మ పరిస్థితి కూడా అలాగే ఉంది. భాష ని చూసి కూడా ఆ చన్ను ని ఆచారి నోటి నుండి బయటకి లాగాలి అనిపించలేదు..ఆ సుఖం ఎక్కడ దూరం అవుతుందో అన్న బలహీనతతో...కళ్ళు అరమోడ్పులవా సాగాయి...

ఆచారి మాత్రం కొంచం బిడియం గ చన్ను వదిలి లేచి నిలబడ్డాడు...అది గమనించిన నిర్మలమ్మ చటుక్కున పవిట లాక్కుంది .భాషా మాత్రం ఎర్రటి కళ్ళతో అలాగే నిర్మలమ్మ గుండెల వైపు చూస్తూ ఉండ సాగాడు రెప్ప వెయ్యకుండా . ఆ శబ్దం విన్న లావణ్య పరుగున బయటకి వచ్చింది . తాను కూడా ఇలా జరుగుతుంది అని కొంచం కూడా ఊహించలేదు . బయటకి వచ్చి అక్కడ భాషా ని, అత్తయ్య ని,ఆచారిని మర్చి మర్చి చూడసాగింది ఏమి జరగబోతుందో అన్నట్టుగా.

కానీ తాను కొంచం కూడా ఊహించనట్టుగా భాషా తన వైపు మెరుపు వేగం తో దూసుకొని వచ్చి ,గట్టిగ వాటేసుకున్నాడు..మృగం లాగా...అత్తయ్య ముందే ఆలా చేయడం తో లావణ్య కి ఫీజులు పోయాయి...గట్టిగ విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నించినా , భాషా లో ఉన్న మగశక్తీ ముందు ఆమె ఆడతనం ఓడిపోయింది .

తన కాళ్ళ ముందే లావణ్య ని ఆలా గట్టిగ వాటేసుకోవడం తో నిర్మలమ్మ కూడా షాక్ అయింది. భాషా కి అంత ధైర్యం ఎలా వచ్చిందో అర్ధం కాలేదు . కానీ ఆలా చేయడం తనకి నచ్చలేదు. కోపం గ వెళ్లి భాష వీపు మీద గట్టిగ చరిచింది . ఒక్కసారిగా తల తిప్పి చూసాడు భాషా. లావణ్య ని వదిలేసి నిర్మలమ్మ పవిట లాగాడు బలం గ . పవిట లాగి ఆమె కుడి చెయ్యి పట్టుకొని గట్టిగ దగ్గరకి లాగి వాటేసుకొని...మెడ మీద మెల్లగా కొరకసాగాడు . అత్తా కోడళ్ళిద్దరికి మనసు మొద్దుబారిపోయింది.భాషా ని ఆపడం తమ వాళ్ళ కాదు అని తెలిసిపోయింది. వెంటనే నిర్మలమ్మ కళ్ళతో సైగ చేసింది లావణ్య ని లోపలి వెళ్లి గడి పెట్టుకోమని . . అది గమనించిన భాషా ఆమె మెడ ని వదిలి కిందకి జరిగి ఎడమ బుడిపె ని పళ్లతో పట్టి రాక్షస బలం తో లోపలి బలం గ పీల్చి చుబాకసాగాడు. అదే సమయం అనుకోని లావణ్య వెనక్కి తిరిగి బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్లబోగా , ఇంకో చేతితో భాషా , ఆమె వీపు మెడ ఉన్న జాకెట్ ని పట్టుకొని పర్రున లాగాడు.అసలే పల్చగా ఉన్న ఆ జాకెట్టు పర్రుమన్న శబ్దం తో చిరిగి తెల్లటి వీపు,,,దానిమీద ఉన్న శనగ పిండి రంగు బ్రా స్ట్రాప్స్ బయట పడ్డాయి. అదే సమయం లో పట్టు చిక్కించుకొని వీపు మీదనున్న బ్రా స్ట్రాప్స్ ని గట్టిగ పట్టేసాడు భాషా.లావణ్య కదలలేకపోయింది.ముందుకి వెళితే,బ్రా మొత్తం ఊడి భాషా చేతికి వెళ్ళిపోతుంది. ఒక వైపు నిర్మలమ్మ ఎడమ బుడిపి ని అలాగే వదలకుండా చీకుతూ..ఇంకో చేత్తో లావణ్య బ్రా ని బలం గ పట్టేసి..మృగం లా తయారయ్యాడు భాషా..కొంచం కూడా భయం అనేది లేకుండా ..

[qisraju]

భాష ని చూస్తుంటే , రెండు చేతులతో ఇద్దరు ఆడవాళ్ళని బంధించి , యుద్దానికి సిద్ధం గ ఉన్న పోరాట యోధుడిలా ఉన్నాడు . భాష నిలబడి ఉన్న పోసిషన్ చుస్తే, ఆచారి కి చెమటలు పట్టేసాయి. మదగజం అనే పదాన్ని చాల సార్లు వాడాడు కానీ ,మొదటిసారి చూస్తున్నాడు . భాష తో పోల్చుకుంటే తన మగతనం అసలు దేనికి పనికి రాదు అన్న విషయం అర్ధం అవసాగింది ఆచారి కి.

రెండు చేతుల్లో బలం గ ఇరుక్కొని ఉన్న ఇద్దరి అత్తాకోడళ్ళకి ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కాకుండా అచేతనం గ ఉన్న సమయం లో , భాషా చటుక్కున లావణ్య ని ఆచారి వైపు తోసి , రెండు చేతులతో నిర్మలమ్మ ని ఎత్తుకొని పరుగున గది లోకి వెళ్లి ధడేల్ మని తలుపు మూసేసాడు . ఆ శబ్దం కి అందరి శరీరాలతో పాటు ఇంటి గోడలు కూడా కంపించాయి. లావణ్య కి అసలు ఏమి అర్ధం కాలేదు. నిర్మలమ్మ పరిస్థితి కూడా అంతే . లోపలి వెళ్ళగానే మంచం మీద తోసి, వెనక్కి తిప్పి , వీపు అంతా నాలుకతో కలియతిప్పుతూ మధ్య మధ్య లో కందని పెదాలతో దొరకపుచ్చుకొని , వత్తుతు...వీపు మీద అడ్డం గ ఉన్న జాకెట్ ని పర్రున చించాడు . ఆలా చించి ఆ గుడ్డ ముక్కని మూలకి విసిరేసి ముందుకి తిప్పాడు ఆమెని. ఆమె రెండు చేతులతో రొమ్ములని కప్పుకోబోగా , ఆ రెండు చేతులని కత్తిగా పట్టేసి బలం గ విడదీసి , పైకి ఎత్తి పట్టుకుని..ఆమె మొహం లోకి చూడసాగాడు . కానీ నిర్మలమ్మ , భాషా కళ్ళలోకి నేరుగా చూడలేకపోతుంది. ఎందుకంటే , తనకన్నా చిన్నవాడు..తన ముందు ఏంటో వినయం గ ఉండే భాషా ఆలా చేస్తాడని ఊహకి కూడా రాలేదు ఆమెకి . అలాగే కళ్ళు మూసుకొని ఉంది పోయింది. నుదుటి మీద చిరు చెమటలు పట్టసాగాయి . అపుడు భాష " పంతులమ్మ ...ఇలాంటి రోజు న జీవితం లో వస్తుందని అనుకోలేదు ...మిమ్మల్ని ఒక్కసారి అయినా అనుభవించాలి అనుకున్న..కానీ ఎపుడు ధైర్యం చాలలేదు ...ఇది జరిగిన తరవాత ..మీరు నన్ను చంపేసిన నాకు బాధ లేదు..కానీ..ఈ అవకాశాన్ని వదులుకోలేను " అంటూ మెల్లగా కుడి బుడిప చుట్టూ ఉన్న భాగాన్ని నాలుకతో రౌండ్స్ చుడుతూ..మధ్య మధ్య లో నిటారుగా నిలబడి ఉన్న బుడిపె ని నాలుక కొన తో పొడుస్తూ ...ఒక్కసారిగా తలా పైకి ఎత్తి నిర్మలమ్మ కింది పెదం తన నోటిలోకి లాక్కున్నాడు . నిర్మలమ్మ కి అదోలా అనిపించింది .భాషా తన నాలుక ని ఆమె నోటిలోకి దూర్చి ..ఆమె నాలుక కోసం వెతుకినట్టు కలియతిప్ప సాగాడు . నిర్మలమ్మ కళ్ళు తెరవలేకపోతుంది . కానీ మనసు లో భాషా మీద కొంచం కోపం తగ్గి ఆ స్తానం లో ఒక ఆలోచన మొదలయింది. ఎలాగూ తెగించి తప్పు చేయునపుడు , వయసులో ఉన్న తన కోడలిని ఆలా వదిలేసి , తనని ఎత్తుకొని గది లోకి రావడం అనేది తనకి కొంచం గర్వం కలుగచేసింది. అంటే, ఏ వయసులో కూడా అంతా నచ్చానా అనే భావన భాషా మీద కోపం తగ్గిపోయేలా చేయసాగింది. భాషా లో కూడా మెల్లగా మొరటు తనం తగ్గి, నెమ్మదిగా ప్రవర్తించడం మొదలెట్టాడు . ఆమె పెదాన్ని తనివి తీరా చుబాకసాగాడు .


అపుడు నిర్మలమ్మ ధైర్యం చేసి , భాష పెదాన్ని మెల్లగా కొరికింది. అపుడు భాష ఆమె పెదాన్ని వదిలి.." అబ్బా..ఏంటి.." అనడు , ఆమె సహకరిస్తుంది అన్న ఆనందం తో . అపుడు ఆమె " నన్నే ఎందుకు ఇలా " అనేది భాష కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ . అపుడు భాష " ఎందుకు అంటే..ఇందుకు " అని ఆమె ఎడమ బుగ్గ మొత్తాన్ని నోటి లోకి లాక్కుని చప్పరిస్తూ , అలాగే కిందకి జరిగి, ఆమె చంకల్లో ఉన్న చెమటని గట్టిగ వాసనా పీల్చి..పెదాలతో ఆ భాగాన్ని రుద్దుతూ ఆమె వైపు చూసాడు కొంటెగా . ఆమె సిగ్గుతో చితికిపోయింది భాష తనని ఆలా చేస్తుంటే .

ఏ లోగ బయట లావణ్య ని ఆచారి వార్పు నెట్టడం తో దాదాపు ఆచారి దగ్గరగా వెళ్లి ఆగిపోయింది ఆమె. అప్పటికే జాకెట్ వెనక వైపు పూర్తిగా చిరిగి , వేలాడుతూ ఉంది. తన గుండెల మీద గట్టిగ చేతులు ఉంచడం వాళ్ళ అది ఊడి కింద పడకుండా ఉంది .

[qisraju]

అప్పటికే లావణ్య జాకెట్ దాదాపు గ ఊడిపోయి వేలాడుతూ ఉండగా ...ఆమె దాన్ని గుండెలమీద పై నుండి జారిపోకుండా గట్టిగ చేతులతో అదిమిపట్టుకుని ఆచారి ముందు కొంచం టెన్షన్ గ నిలబడి ఉంది. కానీ ఆచారి అవేమి పట్టనట్టు ఆమె చేతులవైపు కన్ను రెప్ప వెయ్యకుండా చూడసాగాడు. అంతా కవర్ చేసిన కూడా ఇంకా ఏమి చూస్తున్నాడు ఈ మహానుభావుడు అని లావణ్య కి అర్ధం కాక..కిందకి చూసుకుంది.

అపుడు అర్ధం అయింది ఏమి చూస్తున్నాడో.ఆమె గుండెల మీద ఊడిపోయిన జాకెట్ ని అదిమిపెట్టి చేతులతో పట్టుకుని ఉన్నపుడు...సరిగ్గా మోచేతి సందులో నుండి నిక్క పొడుచుకుని ఉన్న బుడిపె జాకెట్ ని నెడుతూ నిలబడి ఉంది. దానికి తోడు పాలు ఇస్తూ మధ్యలో రావడం వాళ్ళ కొన్ని చుక్కల పాలు జాకెట్టు కి అంటుకుని నిక్క పొడుచుకుని ఉన్న బుడిపేని ఇంకా బాగా జాకెట్ పైకి తెలుస్తూ కనిపిస్తూ ఉంది.

అది చూసి " అబ్బా..చచ్చాన్రా..దేవుడా" అనుకుంది ఆమె. ఎందుకంటె అప్పటికే పరిస్థితులు చెయ్యి జారిపోయి ఉన్నాయి. ఎవరిని అదుపు చేసే ల లేదు అక్కడి వాతావరణం.గబుక్కున మోచేయి పైకి జరిపి ఆ నిక్కిన బుడిపె ని అణచడానికి ప్రయాణించబోగా అప్పటికే ఆలస్యం అయింది. మేక మీదకి పులి లాగా దూకాడు ఆచారి . చొక్కా కూడా విప్పి అవతల పారేసాడు . బక్క పల్చటి దేహం మీద జంధ్యం వేలాడుతూ ఉంది . చర్మం కూడా మెతకగా ఎముకలకు అతుక్కీని ఉంది.

పులి దూకినట్టు ఆమె ముందుకి దూకి ఆమె సర్దుకోబతున్న చేతిని అపి...నిగడడాన్ని ఉన్న బుడిపేని చూపుడు వేలు..బొటన వేళ్ళతో గట్టిగ పట్టేసాడు. ఆమెకి వేళ్ళతో పట్టుకున్నట్టు లేదు. పట్టకార తో బిగించినట్టు ఉంది. అంటే ఆచారి లో కామం ఏ స్థాయిలో ఉందొ..ఎంత ఉద్రేక స్థితిలో ఉన్నదో ఆ పట్టులోనే అర్ధం అయింది ఆమెకి, ఆ సమయం లో అతనిని అదుపు చేయడానికి ప్రయత్నిస్తే..ఏది చేయడానికి అయినా వెనకాడేలాగా లేడు.

ఇపుడు ఆచారి ని అదుపు చేయడం కన్నా..కొంచం రెచ్చగొట్టి పెద్ద ముప్పు ని తపించుకోవడం బెటర్ అనిపించింది. ఎందుకంటే ఆ ఏజ్ లో ఉన్నవాడిని బాగా రెచ్చగొడితే వెంట నే పాల పొంగులాగా చల్లారిపోతారు అని ఎక్కడో చదివింది ఆమె.

అపుడు ఆచారి వేళ్ళ మధ్యలో నుండి బుడిపె ని మెల్లగా విడిపిస్తు ..ఆచారి కళ్ళలోకి చూస్తూ " నే జాకెట్ ఏస్త పిలగో ... .. నే జాకెట్ ఏస్త పిలగో ...దాని సాయ సూడకుంటే తీసేస్తా పిలగో...జంబాలకిడి జాకెట్టు బాయ " అని కసిగా చిన్నగా "జాకెట్టు బాయ " అనే పదాలు వతి పలుకుతూ ..ఆచారి కళ్ళలోకి చుతూ..అయన మీదకి రాబోతుండగా..అప్పటికే ఆచారి చాల ఆవేశం లో ఉండడం వాళ్ళ...లావణ్య నోటా నుండి అలంటి పాట..అంతా కసిగా ఉండటం వాళ్ళ సర్రున అవుట్ అయిపొయింది.

తోటకూడా కాడలాగా మెత్తబడిపోయాడు ఆచారి. తన ట్రిక్ ఫలించినందుకు మనసులోనే చాల సంతోషపడుతూ ...పైకి అది కనబడనియ్యకుండా " ఏంటి..పంతులు గారు...రండి...ఏంటి..రారా...జాకెట్టు విప్పి విసిరెయ్యల...మ్మ్.." అంటూ ఇంకా కావాలని రెచ్చగొట్టసాగింది అపి పైకి వాస్తు. వెంటనే ఆచారి బాత్రూం లోకి వెళ్ళాడు..పంచ కడుక్కోవడానికి