[Kaja.pandiyan]

           தலை வலி அதிகமாக ஆரம்பித்தது. என்னவென்று தெரியவில்லை. இன்று காலையிலிருந்தே கொஞ்சம் பிரச்சினைதான். நல்ல வேளை, இன்று மதியம் நடக்க இருந்த பயிற்சி வகுப்பை நாளை மாற்றி விட்டார்கள். அந்த வகுப்புக்கு உண்டான சப்போர்ட் மெடீரியலை புரட்டி பார்த்து கொண்டிருந்தேன். தலை வலியும், கூடவே ஏதோ யோசனையும் சேர்ந்து கொள்ள, என் அறை வாசலில் சக ட்ரெய்னீ பார்வதி வந்து நின்றதையும், அவள் கதவை தட்டி, "நந்தினி.... நந்தினி.... நந்தினீ...." என்று அழைத்ததையும் கூட நான் கவனிக்கவில்லை. "அப்படி என்ன யோசனை...?... ஆர் யூ...ஆல்ரைட்?" என்று அருகில் வந்தபோதுதான் கவனித்தேன். "யெஸ்.. யெஸ்.. கொஞ்சம் தலைவலி...அவ்வளவுதான்..." என்றேன். அவள் போனவுடன், என் மேலதிகாரியிடம் சொல்லி விட்டு வீட்டுக்கு புறப்பட்டேன். வழக்கமாக பஸ்ஸில் போகாமல் ஆட்டோ வைத்துக் கொண்டேன். சென்னைக்கு வந்து இத்தோடு இரண்டு வாரம் ஆகிவிட்டது. மூன்று மாத பயிற்சி இன்னும் எப்படி போக போகிறதோ என்று மலைப்பாக இருந்தது. 
         வீட்டில் மைதிலியும், கோமதியும் எப்படி இருக்கிறார்களோ தெரியவில்லை. அவர் கூடவே இருந்தாலும் நான் இருப்பது போல ஆகுமா? மைதிலியை நினைத்தால் கொஞ்சம் கவலையாக இருந்தது. இப்போதோ அப்போதோ என்று இருக்கிறாள். பன்னிரண்டு வயதிலேயே நெகு நெகுவென்று வளர்ந்து விட எப்போது உட்கார்ந்து விடுவாள் என்று தெரியவில்லை. இரண்டாமவள் பற்றி அந்த கவலை இல்லை. அவளுக்கு எட்டு வயதானாலும் இன்னமும் குழந்தையாகத்தான் இருக்கிறாள். இந்த ட்ரெயினிங்கும் வேண்டாம், புரமோஷனும் வேண்டாம் என்றிருந்த போது அவர்தான் என்னை வற்புறுத்தி சென்னைக்கு அனுப்பி வைத்தார். குடும்பம், குழந்தைகளை விட்டு விட்டு இங்கே வரவே எனக்கு மனமில்லை. நான் வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்திலேயே தங்குவதற்கு இடம் ஏற்பாடு செய்திருந்தாலும், ஆறு மதங்களுக்கு முன்புதான் கல்யாணமாகி இருந்த என் தங்கை அவள் வீட்டிலேயே என்னை தங்கிக் கொள்ள வற்புறுத்தியிருந்தாள். என் தங்கை பத்மினியும் சரி, அவள் புருஷன் சந்த்ருவும் சரி என்னை மிகுந்த அக்கரையுடன் கவனித்துக் கொண்டார்கள். ஆறு மாதங்களுக்கு முன்புதான் அவர்களுக்கு கல்யாணம் ஆனது. அவர்களுக்கு கல்யாணம் செய்து வைத்ததே நான்தான். என்னுடைய அலுவலகத் தொடர்பு மூலமாக சந்த்ருவின் அப்பா அம்மாவைப் பார்த்து பேசி அவர்கள் கல்யாணத்தை முடித்தேன்.

                                என்னுடைய இரண்டாவது தங்கை ராகினியை கல்யாணம் செய்து கொடுத்தவுடனேயே என் அப்பா போய் சேர்ந்து விட்டார். அதன் பின் மூன்றாமவள் தாரிணியையும், பத்மினியையும் நான்தான் மூத்தவள் ஸ்தானத்தில் இருந்து எல்லாம் செய்து கொடுத்தேன். இன்னமும் அவர்களை பொறுத்தவரை தாய்வீடு என்பது என் வீடுதான். அதனால் என் மேல் அவர்களுக்கு மிகுந்த அக்கரையும், பாசமும் உண்டு. ஆனால் அவர்கள் என்னதான் கவனித்துக் கொண்டாலும், என் குடும்பத்துடன் கோயம்புத்தூர் வாழ்க்கை மாதிரி வரவில்லை. மூன்று மாதங்கள்தானே என்று பொறுத்துக் கொண்டேன். பத்மினி, சந்த்ரு இருவருமே IT துறையில் நல்ல வேலை பார்க்கிறார்கள். அடையாறில் புதிதாக வந்திருந்த அடுக்கு மாடி குடியிறுப்பில் இரண்டு பெட்ரூம் •ப்ளாட்டில் இருக்கிறார்கள் என்றால் அவர்கள் வசதியை சொல்லத் தேவையில்லை. ஆனால் பத்மினிக்குத்தான் ஒரு வாரம் பகல், மற்ற வாரம் இரவு என்று ஷி•ப்டில் வேலை. கொஞ்ச நாள் அவளை மெய்ன்டெனன்ஸில் போட்டிருப்பதாகவும் சீக்கிரமே ப்ராஜக்ட்டுக்கு மாறி விடுவாள் என்று சொல்லியிருந்தாள். யோசனை செய்து கொண்டே வந்ததில் வீடு வந்ததை கவனிக்கவில்லை. மணி மதியம் மூன்றாகியிருந்தது. போய் படுத்தால் போதும் போல இருந்தது. லி•ப்ட் மூன்றாவது மாடிக்கு வழக்கத்தைவிட மெதுவாக போவது போல தோன்றியது. சாவியை போட்டு திறந்தவுடன் ரேடியோ சப்தம் கேட்டது. 

     ஹாலுக்கு நுழையும் முன் இருந்த சிறிய காரிடாரில் செருப்பை விட்டேன். அப்போதுதான் ரேடியோ சப்தத்துடன் இன்னுமொறு வினோத சப்தமும் கேட்டது. யாரோ அழுவது போல...என் அறைக்கு போய் படுத்து விடலாம் என்று நினைத்திருந்த நான், ஹாலுக்கு போய் பார்த்துவிடலாம் என்று முடிவு செய்தேன். ரேடியோ பாட்டுடன் சேர்ந்து யார் அழ முடியும்? ஹாலையும், காரிடாரையும் பிரிக்கும் இடத்தில் இருந்த திரைச்சீலை காற்றில் ஆடிக் கொண்டிருந்தது. திரைச்சீலையை கொஞ்சம் ஒதுக்கி விட்டு மெள்ள எட்டிப் பார்த்தேன். மை... காட்... சடாலென்று திரும்பிக் கொண்டேன். ஐயோ... கருமம்... இதுகள் என்ன காரியம் செய்கிறதுகள்? அந்த காட்சியின் பிம்பம் கண்களை விட்டு அகலவில்லை. உடனடியாக என் அறைக்கு போக வேண்டும் என்று என் மனம் சொன்னாலும், அடி மனதில் இன்னுமொறு குரல், ஏன் பார்க்க கூடாது என்று கூவியது. சே... இதை போய் பார்ப்பதா? இப்போது ரேடியோ சப்தம் என் காதில் ஒலிக்கவில்லை. மாறாக பத்மினியின் முனகல் சப்தம் மட்டுமே கேட்டது.

[Kaja.pandiyan]

Episode : 2

                        பார்க்கலாம்........ என்று ஒரு புறமும் பார்க்ககூடாது என்று இன்னொறு புறமும் ஒரு போராட்டமே என மனதில் நடந்தது. இரண்டு பெண் பிள்ளைகளை பெற்ற நான் இந்த ஈனத்தனமான காரியத்தை செய்ய கூடாது என்று என் படிப்பும், சமூக அந்தஸ்தும் போராடின. அந்த காட்சியின் தாக்கம் ஏற்படுத்திய கிளுகிளுப்பும், அடி மனதில் எங்கோ இருந்த மிருக லஜ்ஜையும் சேர்ந்து என்னை பார்க்கத் தூண்டின. இரு மன நிலையின் ஊடே நான் போராடியபோது என் அடி மனதின் வெறியே வென்றது. நான் பார்ப்பதை அவர்கள் பார்த்தால்தானே தப்பு, அவர்கள் பார்க்கவில்லையென்றால் தவறில்லியே என்ற ஓட்டை சமாதானத்தை உள் மனம் முன் வைத்தது. இதயம் பட படக்க மெள்ள எட்டிப் பார்த்தேன். அங்கே...... அங்கே...... என் தங்கை பத்மினி முழு நிர்வாணமாக டைனிங் டேபிளில் படுத்து கிடந்தாள். அவள் இடுப்பு டைனிங் டேபிளுக்கு கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. சந்த்ரு டைனிங் டேபிள் நாற்காலியில் ஏதோ சாப்பிட உட்கார்ந்தவன் போல நிர்வாணமாக உட்கார்ந்து கொண்டு அவள் பெண்மையை சுவைத்து நக்கிக் கொண்டிருந்தான். பத்மினியின் வலது தொடை அவன் தோள் மேலும் இடது தொடை கீழேயும் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. பத்மினி தன் கைகளை டைனிங் டேபிளின் இரு பக்கமும் பிடித்துக் கொண்டு தலையை ஆட்டி அசைத்துக் கொண்டு இன்பம் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளுடையை பிளந்த பெண்மையை சந்த்ரு தன் நாக்கால் துவம்சம் செய்து கொண்டிருந்தான். என் பார்வை உடனடியாக அவனுடைய இடுப்புக் கீழே போனது. மை காட்... இவ்வளவு பெரிதா? என்னால் நம்ப முடியாத அளவு பெரியது. இரண்டு கைகளால் சேர்த்து பிடித்தாலும் கொள்ள முடியாத அளவுக்கு பெரியது. நீளம் மட்டுமில்லை, அதன் அகலமும் பெரியது. அவனுடைய ஆண்மை ஆடி துள்ளிக் கொண்டிருந்தது. தன் இரண்டு கைகளாலும் பத்மினியின் பெண்மையை பிரித்து வைத்துக் கொண்டு நக்கினாலும் அடிக்கடி தன் இடது கையால் தன் ஆண்மையை பிடித்து உருவி நீட்டிக் கொண்டிருந்தான். என் உடல் நடுங்க, நான் அவர்கள் புணர்வதை பார்க்க ஆரம்பித்தேன். இன்னமும் என் உள் மனதின் குரல் வலிமையில்லாமல் ஒலித்து கொண்டிருந்தது. என் கால்கள் தரையில் நிற்க முடியாமல் சக்தியிழந்தவை போல துவண்டன.

                     சுவற்றை பிடித்துக் கொண்டு அங்கே நடப்பதை ஆர்வத்துடன் பார்த்தேன். அதை நான் ஏன் பார்க்க ஆரம்பித்தேன் என்று சரியான காரணம் தெரியவில்லை. அல்லது உண்மையான காரணத்தை என் மனம் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். நான் கிட்டத்தட்ட அவர்களுக்கு பக்கவாட்டில் நின்று கொண்டிருந்ததால் அவர்களால் என்னை பார்க்க முடியவில்லை. சந்த்ரு கருமமே கண்ணாக அவள் பெண்மையை ஆழ்ந்து சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான். பத்மினியோ என்னை பார்க்கும் நிலையில் இல்லை. ஒரு கையால் தன் மார்பை தானே பிசைந்து கொள்வதும், சந்த்ருவின் தலையை கோதி விடுவதுமாக காம நிலையின் உச்சத்தை நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருந்தாள். சந்த்ரு நாக்கால் அவள் பெண்மையை பொறுமையாக ஆழ்ந்து சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான். அந்த காம நிலை என்னை மயக்க வைத்து அங்கேயே ஆணி அடித்தாற் போல நிற்க வைத்தது. என்னை அங்கேயே நிற்க வைத்தது எனக்குள் இருந்த காம ஆசையா இல்லை இதுவரை பார்க்காததை பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்ததாலா, இல்லை இது வரை எனக்கு இது போல ஒரு காம அனுபவம் கிடைக்காததா எதுவோ என்னால் அங்கிருந்து நகர முடியவில்லை. 

                  சந்த்ரு தன் நாக்கை நீட்டி அவள் பெண்மையை இதழ் இதழாக பிரித்து உள் பக்கமும் வெளி பக்கமும் மாற்றி மாற்றி நக்கிக் கொண்டிருந்தான். தன் இடது கையால் அவள் பெண்மையை நன்றாக விரித்து வைத்து நக்கினான். நக்கும் போதே தன் வலது கை விரல்களை உள்ளே விட்டு ஆட்டி தடவி சுவைத்தான். பத்மினி சப்தம் போட்டு துடித்தாள். என் உடம்பிலும் மனதிலும் ஒரு ஏக்கம் கலந்த இன்பம் பரவியதை நான் ஒப்புக் கொண்டே ஆக வேண்டும். நெற்றியில் வியர்வை துளி துளியாக வியர்க்க ஆரம்பித்தது. என் மார்பு காம்புகள் விரைப்படைந்தன. என் வலது கையால் ஜாக்கெட் மேலோடு வைத்து தடவினேன். ஜாக்கெட், மற்றும் பிரா இவைகளையும் மீறி அந்த விரைப்பை என்னால் ஸ்பரிசிக்க முடிந்தது. மூச்சு விட முடியாதது போல என் மார்புகள் விம்மின. கன்னங்களில் சூடுபரவியது. கண்கள் நெருப்பு போல எரிய ஆரம்பித்தன.

[Kaja.pandiyan]

indha kadhai inga yerkanave irukku nanbaa.
https://xossipy.com/showthread.php?tid=12240

ok..ithu ennaku pidicha kadhai...athu thaan repost panalaamnu parthen...ok.....itharku mel naan ithai update seiyavillai....nanba