[అన్నెపు]

మొగుడి పోస్ట్ కావాలనే అనిరుద్ర... ఇదొద్దు... అదొద్దు... అంటూ మొగుడి పోస్ట్ ఇచ్చిన బాస్ వైఫ్ అనిమిష.. భిన్న ధృవాల్లాంటి వీళ్లిద్దరి మధ్య సంయమనం కోసం ప్రయత్నించే ద్విముఖ... నీకన్నా ఇదీఅదీనే బెటరనే కార్తీక్... కురుక్షేత్రంలో కృష్ణుడి విశ్వరూపాన్ని తన స్టయిల్లో చూపించే బామ్మ...

మొగుడికో/వైఫ్ కో జాబ్ లేకపోతే శాలరీ పెంచి, ఇంక్రిమెంట్లు ఇస్తానని చెప్పే వెరయిటీ బాస్ శోభరాజ్...

బావని మొగుడి పోస్ట్ నుండి ఊస్టింగ్ చేస్తే చెప్పు.... ఆ పోస్ట్ నేనిస్తాననే చెల్లెలు సుధ...

వీళ్లంతా అక్షరాల్లోకి తొంగిచూస్తే మీ కళ్లముందే కనిపిస్తారు... కావాలంటే అనిరుద్ర - H/o అనిమిషలను అడగండి....

ఇక చదవడం మొదలెట్టండి!

సిన్సియర్లీ

ముచ్చర్ల రజనీ శకుంతల

[అన్నెపు]

కావలెను

ఇరవై ఆరు సంవత్సరాల, ఆరు నెలల పదహారు రోజుల, ఆరు గంటల వయసు వున్న అందమైన అయిదు అడుగుల తొమ్మిది అంగుళాల ఎత్తు వున్న పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్ (యావరేజ్ ర్యాంకర్)ని అయిన నాకు ఒక సంవత్సరం అటు ఇటుగా వుండి, ఉద్యోగం లేదా వ్యాపారం చేస్తూ నన్ను 'హౌస్ హజ్బెండ్'గా స్వీకరించి, జీతం (భర్తగా ఉద్యోగం చేస్తున్నందుకు), కూడా ఇచ్చే అందమైన లేదా యావరేజ్ అందమైన యువతి భార్యగా కావలెను. మీరు ఇచ్చే జీతభత్యాల వివరాలతో సంప్రదించవలసిన లేదా ఎస్.ఎమ్. ఎస్ చేయవలసిన ఫోన్ నంబర్.....

అనిరుద్ర

92XXXXXXXX

****

వైజాగ్... సాయంత్రం ఆరు గంటలు....

అప్పటివరకూ గృహిణిలా ఒద్దికగా గంభీరంగా వున్న బీచ్ సాయంత్రం అయ్యేసరికి టీనేజ్ అమ్మాయిలా హొయలుపోతోంది.

కుర్రకారుకు మత్తెక్కించే అమ్మాయి సొగసుల్లా సముద్రపు అలలు వీక్షకులను మెస్మరైజ్ చేస్తున్నాయి.

సముద్రం ఒక్కసారి ఆఫ్ బీట్ సినిమాలా, మరోసారి బాక్సాఫీసు మసాలాలా కనిపిస్తోంది.

సముద్రపు ఒడ్డున వున్న బీచ్ అమ్మాయి చీర పమిటలా ఉంది.

సముద్రపు అలలు హైడ్ అండ్ సీక్ గేమ్ ఆడుతున్నట్టున్నాయి. బీచ్లో సన తలారా స్నానం చేయిస్తున్నాయి. సముద్రపు అలలు. సముద్రాన్ని తలవంచి పెట్టుకుంటున్నట్టుంది ఆకాశం.

పెళ్లయిన వాళ్లకు, పెళ్లికాని వాళ్లకు, ప్రేమలో పడ్డవాళ్లకు, ప్రేమలో దెబ్బతిన.. పిల్లలకు, వృద్దులకు ఆ బీచ్ ఒక రిలాక్సేషన్... ఒక కామన్ ప్లాట్ ఫామ్.

***

ఇసుకలో వెల్లకిలా పడుకొని దూరంగా ఆకాశాన్ని తరుముకుంటూ వెళ్తోన్న సముద్ర అలలను చూస్తున్నాడు అనిరుద్ర.

“అనిరుద్ర... నీకు సముద్రాన్ని చూస్తుంటే ఏమనిపిస్తోంది?” అడిగాడు కార్తీక్

అనిరుద్ర మరోసారి సముద్రం వంక చూసి ఆ తర్వాత తల తిప్పకుండానే, “ట్యాంకర్ తో సముద్రపు నీళ్లని తోడి హైదరాబాద్లో నీళ్ల కరువు వున్న ఏరియాల్లో అమ్మాలనిపిస్తోంది” చెప్పాడు.

“ఏ ప్రశ్నకూ సీరియస్గా జవాబు చెప్పే అలవాటు లేదా?” అడిగాడు కార్తీక్.

“నేనిప్పుడు సీరియస్ గానే చెప్పాను... ఇప్పుడు నీళ్లని మించిన గుడ్ బిజినెస్ లేదు" అన్నాడు అనిరుద్ర.

“అనవసరంగా నిన్ను కదిలించి పొరపాటు చేశాను. అన్నట్టు మన దగ్గర క్యాష్ ఎంతుంది?”

“మన అంటే నిన్ను నన్ను కలిపా? అయినా 'మన'లో 'నీ' తీసేస్తే నా దగ్గర క్యాష్ లేదు... ఎట్ లీస్ట్ యాష్ (బూడిద) కూడా లేదు...”

“అదేంటి... బొత్తిగా క్యాష్ లేకుండా బయటకు ఎలా వచ్చావు?” .

“చెప్పులు వేసుకొని... నడుచుకుంటూ వచ్చాను” "కామెడీనా?”

“సీరియస్సే.... కామెడీ అండర్ కరెంట్”

కార్తీక్ ఓసారి అనిరుద్ర వంక చూశాడు. మొహంలో ఎప్పుడూ ఫ్రెష్ నెస్సే... అతని మనసులో ఏ ఫీలింగ్ వుందో కూడా తెలియదు. ఆరేళ్లుగా అనిరుద్రతో పరిచయం వున్నా అనిరుద్ర అతనికి అర్థంకాలేదు. అతనిలోని టిపికల్ థింకింగ్ మాత్రం కార్తీక్ కి చాలా ఇష్టం. .

“కార్తీక్... ఈ టైంలో బీచ్లో అమ్మే ముంతకింది పప్పుగానీ, మిరపకాయ బజ్జీలుగాని తింటే బావుంటుంది కదూ...” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“ఎందుకలా అనుకుంటున్నావు?”

“రాత్రి ఓ నవల చదివాను. పేరు 'ఒక గుండె సవ్వడి” అనుకుంటాను. అందులో హీరోయిన్ కు ఇలాంటి కోరిక పుడుతుంది”

“నీకో విషయం తెలుసా అనిరుద్ర....” గుసగుసగా అన్నాడు కార్తీక్.

“ఏమిటి... ఆ కథలో హీరోవి నువ్వేనా?” నవ్వుతూ అడిగాడు అనిరుద్ర.

“కాదు... ఆ నవల రాసింది మనమే” ఇంకా గుసగుసగా అన్నాడు. అనిరుద్ర తాపీగా చూసి, “ఒహో... అలాగా....” అన్నాడు.

“అదేంటి షాకవట్లేదు... కార్తీక్ అసహనంగా అడిగాడు.

“షాకా... ఎందుకు? రాసే ఉంటావ్... అన్నట్టు నువ్వెప్పుడు సెక్స్ మార్పిడి చేయించుకున్నావ్?” మరింత తాపీగా అడిగాడు అనిరుద్ర. .

“ఏం... ఎందుకలా అడుగుతున్నావ్?”

“మరేం లేదు... ఆ నవల రాసింది రచయిత కాదు రచయిత్రి...." చెప్పాడు అనిరుద్ర.

***

ఒక్కసారిగా బీచ్లో చిన్న కలకలం.

“అనిరుద్రా... టీవీ వాళ్లు....” హుషారుగా చెప్పాడు కార్తీక్. “అయితే ఏంటి?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“అయితే ఏమిటంటావేంటి? మనమెల్లి వాళ్ల ఎదురుగా నిలబడితే, కెమెరాలోపడి టీవీలో కనిపిస్తాం” ఉత్సాహంగా చెప్పాడు కార్తీక్. .

ఈటీవీలో కనిపిస్తే ఏమిటి?” అని అడిగా “మనల్ని అందరూ చూస్తారు”

“చూస్తే....”

వెర్రిగా చూశాడు కార్తీక్.

“చూస్తే ఏమిటంటే ఏం చెప్పాలి? అందరూ మనల్ని గుర్తుపడతారు”

“గుర్తుపడితే ఏంటి? అని అడుగుతున్నాను”

తలపట్టుకున్నాడు కార్తీక్. ఈలోగా ఓ యాంకర్ మైక్ పట్టుకొని అటువైపే వస్తోంది. వెనకే కెమెరామేన్...

తన కార్తీక్ జేబులోని దువ్వెన తీసి క్రాఫ్ సరిచేసుకున్నాడు.

***

“ఎక్స్ క్యూజ్ మీ... మేము డ్రీమ్ టీవీ నుండి వస్తున్నాం.

'ఏం చేయాలనుకుంటున్నారు?” అనే కాన్సెప్ట్ తో స్పెషల్ ప్రోగ్రామ్ చేస్తున్నాం. ప్రేమికులు, పెళ్లయిన వాళ్లు, నిరుద్యోగులు, వైద్యులు, మహిళలు... ఇలా ఎవరైనా సరే భవిష్యత్తులో ఏం చేయాలనుకుంటున్నారో చెప్పొచ్చు...” కార్తీక్ వైపు చూస్తూ చెప్పింది యాంకర్.

కార్తీక్ కర్చీఫ్ తో మొహం తుడుచుకున్నాడు. మైక్ చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.

“హలో... ఐయామ్ కార్తీక్... పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తయ్యింది. నాకు పెద్ద రైటర్గా పేరు తెచ్చుకోవాలని ఉంది. భవిష్యత్తులో రైటర్ని కావాలనుకుంటున్నాను”

“రైటరా.... ఇప్పుడు పత్రికలు చదివే వాళ్లు ఉన్నారా?” అడిగింది యాంకర్.

“ఏం... మార్కెట్లో పత్రికలు అమ్మడం లేదా?? "

“నా ఉద్దేశం అదికాదండీ... రైటర్ అంటే మార్కెట్ ఉంటుందా? అని”

“విదేశాల్లో రైటర్లు కార్లలో తిరుగుతారు. మన రైటర్లు కూడా ఇప్పుడు బాగానే సంపాదిస్తున్నారు. టి.వి.కి, సినిమాలకు, పత్రికలకు రాసి బోల్డు సంపాదించవచ్చు...

“సో... మీరు భవిష్యత్తులో రైటర్ అవ్వాలనుకుంటున్నారు... ఆల్ ది బెస్ట్ అండీ.., ఇప్పుడు కెమెరా అనిరుద్ర వైపు తిరిగింది.

“మీరేం చేయాలనుకుంటున్నారండీ....” యాంకర్ అనిరుద్రను అడిగింది.

“చెప్తే నాకెంతిస్తారు?” అడిగాడు అనిరుద్ర. యాంకర్ షాకయ్యింది. 'స్టాప్....' అని అరిచింది కెమెరామెన్ వైపు చూసి.

“నాకర్ధం కాలేదు....” అంది అయోమయంగా.

“మీ ప్రోగ్రాంలో పాల్గొంటే నాకెంతిస్తారు? అని అడుగుతున్నాను”

“మేము ఇవ్వడమేమిటండీ... ఇది సరదాగా చేస్తున్న ప్రోగ్రామ్... మీ అభిప్రాయాలను ప్రేక్షకులు చూస్తారు. మిమ్మల్ని గుర్తుపడతారు”

“నా అభిప్రాయాలను ప్రేక్షకులు చూస్తే నాకు వచ్చే లాభం ఏమిటి? నన్ను గుర్తుపట్టడం వల్ల నాకు ఒరిగేదేమిటి? నేనేం సినిమాస్టార్ నో, బిజినెస్ మేన్నో, ఎట్లీస్ట్ డర్టీ పొలిటీషియన్ నో కాదు కదా.... అయినా ఈ ప్రోగ్రామ్ చేయడానికి మీరు యాంకరింగ్ కు డబ్బు తీసుకుంటున్నారు కదా....” అనిరుద్ర అడిగాడు.

“తీసుకుంటున్నాను”

“ఈ కెమెరామెన్”

“తీసుకుంటున్నాడు”

“క్యాసెట్ డబ్బు పెట్టే కొంటున్నారు కదా”

“అవును”

“షూటింగ్ కు, టెలికాస్ట్ కు, మీ కాస్ట్యూమ్స్ కు అన్నింటికీ డబ్బు ఖర్చవుతుంది కదా”

“అవును... అయితే ఏమిటి?

“ఈ డబ్బంతా ఈ ప్రోగ్రామ్ కోసమే కదా ఖర్చవుతోంది” “అవును”

“మరి ఈ ప్రోగ్రామ్ లో పాల్గొన్న మాకు డబ్బు ఎందుకు ఇవ్వరు?” అనిరుద్ర ప్రశ్న వేశాడు.

షాకవడం యాంకర్ వంతయ్యింది. ఇలాంటి రెస్పాన్స్ ఆమె ఊహించలేదు.

“సారీ అండీ... మేము కొన్ని ప్రత్యేకమైన ప్రోగ్రామ్స్ కు రెమ్యునరేషన్ పే చేస్తాం. అదీ మా చానెల్స్ యాజమాన్యం చేతిలో ఉంటుంది. అయినా మీ ప్రశ్న కొంత లాజికల్గా ఉంది. ఇంతకీ మీరేం చేస్తుంటారు?”

“చెప్పానుగా.. లాభం లేకుండా ఏ పనీ చేయాలనుకోవడం లేదు”

“ఈ బీచ్ కు రావడం వల్ల మీకు లాభం కలిగిందా?” అడిగింది యాంకర్.

“గుడ్ క్వశ్చన్... కలిగింది”

“ఎలాంటి లాభం?”

“ఈ బీచ్ కి రావడం వల్ల నా మనసు ప్లెజెంట్ గా ఉంటుంది. మానసికమైన లాభం... కరెన్సీ రూపంలో కాకుండా మానసికమైన ఆనందం రూపంలో వచ్చే లాభం అది...”

యాంకర్లో చిన్నపాటి యాంగ్జయిటీ. వెంటనే తన హ్యాండ్ బ్యాగ్ లో నుండి ఓ యాభై రూపాయల కాగితం తీసి అనిరుద్రకు ఇస్తూ, “ఇది నా పర్సనల్ అమౌంట్. అయినా మిమ్మల్ని ఇంటర్వ్యూ చేయాలనిపించి ఇస్తున్నాను” అంది.

అనిరుద్ర ఆ యాభై రూపాయల కాగితం తీసుకొని యాంకర్వైపు చూసి, 'ఎక్స్ క్యూజ్ మీ” " అంటూ కార్తీక్ ని పిలిచి యాభై నోటు ఇస్తూ, “మిరపకాయ బజ్జీలు తీసుకురా” అని చెప్పాడు.

***

“మీరేం చేయాలనుకుంటున్నారో ఇప్పుడైనా చెప్పండి” అంటూ కెమెరా స్టార్ట్ చేయమంది యాంకర్.

అనిరుద్ర క్రాఫ్ సరిచేసుకోలేదు. మొహాన్ని కర్చీఫ్ తో తుడుచుకోలేదు. చాలా క్యాజువల్ గా చెప్పాడు.

“హౌస్ హజ్బెండ్ ని అవ్వాలని అనుకుంటున్నాను” “వ్వాట్...?” షాకింగ్ గా అడిగింది యాంకర్..

“యస్... హౌస్ హజ్బెండ్ ని అవ్వాలని అనుకుంటున్నాను”

“నేనడిగేది మీరే ఉద్యోగం చేయాలని అనుకుంటున్నారు? అని” యాంకర్ రెట్టించి అడిగింది.

“హజ్బెండ్ జాబ్... భర్తగా జాబ్ చేసి జీతం తీసుకుంటాను” కామ్గా చెప్పాడు అనిరుద్ర.

“భర్తగా జాబ్ చేయడమేంటి?” విస్మయంగా అడిగింది యాంకర్..

“హౌస్ వైఫ్ ఎలానో.... హౌస్ హజ్బెండ్ అలా... కాకపోతే నేను శాలరీ బేసిస్లో పని చేయాలనుకుంటున్నాను... త్వరలో దీనికి సంబంధించిన ఓ ప్రకటన కూడా పేపర్లలో ఇద్దామనుకుంటున్నాను... దట్సాల్... థాంక్యూ...”

****

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 2వ భాగం

కార్తీక్ మిరపకాయ బజ్జీలు తీసుకొచ్చాడు. ఆ మిరపకాయ బజ్జీలు వున్న పొట్లం విప్పి యాంకర్ ముందు పెట్టి, “తీసుకోండి... స్పైసీ బట్ టేస్టీ” అన్నాడు అనిరుద్ర.

యాంకర్ ఓ మిరపకాయ బజ్జీని నోట్లో పెట్టుకుంది. కళ్లల్లోంచి నీళ్ళోచ్చాయి.

అనిరుద్ర మిరపకాయ బజ్జీలను ఇష్టంగా తింటున్నాడు. కార్తీక్ కెమెరామెన్ కు మిరపకాయ బజ్జీలు ఇచ్చాడు.

****

“మిమ్మల్ని ఇంటర్వ్యూ చేయడం మాకు చాలా ఎగ్జయిటింగ్ గా ఉంది. కాకపోతే ఒక వ్యక్తికి రెండు నిమిషాల వ్యవధే కనుక డిటైల్డ్ గా చేయలేకపోయాను. ఎప్పుడైనా మిమ్మల్ని అరగంటపాటైనా ఇంటర్వ్యూ చేస్తాను...”

“అప్పుడైనా మీ ఛానల్ వాళ్లు రెమ్యునరేషన్ పే చేస్తారా?” నవ్వుతూ అడిగాడు అనిరుద్ర.

“నేనే పర్సనల్ గా పే చేసి ఇంటర్వ్యూ చేస్తాను. బైదిబై అయామ్ ద్విముఖ...” అంటూ స్నేహ పూర్వకంగా చెయ్యి చాచింది.

ఆ చేతిని స్నేహ పూర్వకంగా నొక్కి వదిలాడు అనిరుద్ర..

ఆ పరిచయం గొప్ప మలుపుకు నాంది కాబోతోందన్న విషయం ఆ క్షణం వాళ్లకు తెలియదు.

***

బీచ్ రోడ్ లోని అరోమా కాలనీలోని అయిదో యింట్లో వాతావరణం సునామీకి ఎక్కువ, కత్రినాకు తక్కువగా ఉంది. విశాలమైన ఆ ఇంటి చుట్టూ చెక్కలతో ఫెన్సింగ్ ఉంది. మధ్యలో చెక్కగేటు, ఫెన్సింగ్ చుట్టూ బంతిపూల చెట్లు... మధ్యలో ఇల్లు... ఓవైపు బాదం చెట్టు, ఇంటి వెనుకవైపు జామ, దానిమ్మ చెట్లు... బాదం ఆకులు నేల మీద పడి వింత అందంతో మెరుస్తున్నాయి.

ఆ ఇంట్లో వున్న పెద్ద దిక్కు ప్లస్ ఓనర్ అయిన అరవై రెండేళ్ల సత్యవతమ్మ అనబడే బామ్మ తీవ్రంగా ఆలోచిస్తోంది. మధ్య మధ్య అటు ఇటూ పచార్లు చేస్తోంది. ఓసారి సీలింగ్ ఫ్యాన్ వంక, మరోసారి కిచెన్ రూమ్లో వున్న కూరగాయలు తరిగే చాకు వంక చూస్తోంది.

హాలులోకి వెళ్లింది. హాలులో వున్న ఫేము కుర్చీలో కూర్చొని గోడకు వున్న ఫొటో వంక చూసింది. అనిరుద్రకు తెల్ల వెంట్రుకలు వచ్చి, గుబురు మీసాలు పెడితే ఎలా వుంటుందో ఆ ఫొటోలోని రూపం అలా ఉంది. మొగుడి ఫొటో వంక చూడగానే, ఆ ఫొటోలో మొగుడు బదులు స్టయిల్ గా అనిరుద్ర కనిపించాడు.

బామ్మగా ఓ నిర్ణయానికి వచ్చింది. వెంటనే ఫోన్ దగ్గరికి నడిచింది. ఎయిటీస్ నాటి బ్లాక్ కలర్ టెలిఫోన్ అది... ఓ నెంబర్ డయల్ చేసింది.

అయ్యర్ హోటల్. .

బీచ్ ను ఆనుకొని వున్న అయ్యర్ హోటల్లో నుండి కాఫీ వాసన చుట్టూ పరిభ్రమిస్తోంది. దేవుడికి వెలిగించిన అగరొత్తుల పరిమళం గొప్పగా ఉంది. ఓవైపు వేడి వేడి ఫిల్టర్ కాఫీ కప్పుల్లోకి జారిపోతోంది. ఇంకో వైపు జీడిపప్పు ఉప్మా, వేడి వేడి ఇడ్డేనలు.

“కార్తీక్ నువ్వెన్నైనా చెప్పు... అయ్యర్ హోటల్లో వేడి వేడి జీడిపప్పు ఉప్మా తిని, ఫిల్టర్ కాఫీ ఒకటి లాగించి, కాసేపు బీచ్లో షికారుకొట్టి ఇంటికి వెళ్లి ఆరు బయట మంచమ్మీద పడకేసి మీద పడుతున్న బాదం ఆకులతో మాట్లాడుతూ నిద్రలోకి జారుకుంటే ఆ జీవితమే జీవితం” అనిరుద్ర వేడి వేడి ఉప్మా తిని, కాఫీ కప్పు చేతిలోకి తీసుకొని చెప్పాడు. . .

అప్పుడే టేబుల్ మీద వున్న అనిరుద్ర మొబైల్ మోగింది. కార్తీక్ కాఫీ తాగబోతుంటే, అనిరుద్ర సీరియస్గా చూశాడు కార్తీక్ వైపు.

“అదేంట్రా... ఫోన్ నీకొస్తే నా వైపు సీరియస్గా చూస్తావేమిటి?”

“ఫోన్ ఎవరికి వచ్చిందన్నది పాయింట్ కాదు... వెంటనే ఎవరు అటెండయ్యారన్నది ఇంపార్టెంట్. నా ఫోన్ నంబర్ తెలిసిన ఏకైక వ్యక్తివి నిన్ను మైనస్ చేస్తే బామ్మనే... చూడు”

కార్తీక్ మొబైల్లో డిస్ ప్లే చూశాడు... మొబైల్ డిస్ప్లే “బామ్మ రాక్షసి” అని ఉంది.

“ఒరే... బ్రహ్మ రాక్షసి నుండి ఫోన్రా” యాంగ్జయిటీగా అన్నాడు కార్తీక్,

“బ్రహ్మ రాక్షసి కాదు... బామ్మ రాక్షసి... 'బ'కు 'బ్ర'కు తేడా తెలియడంలేదు?” సీరియస్ గా అడిగాడు అనిరుద్ర.

“ఆ డిస్కషన్ ఇప్పుడు అవసరమా? అయినా నెంబర్ ఫీడ్ చేసుకున్నాక పేరు రాసుకుంటారుగానీ ఈ బామ్మ రాక్షసి అని రాసుకున్నావేంటి?”

“నా బామ్మ నా ఇష్టం... అయినా అస్తమానం ఉద్యోగమో ఉద్యోగమో అని క్లాసు

పీకుతుంది...”

“సర్లే... ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయనా?” అడిగాడు కార్తీక్. “చెయ్... ఆలస్యమెందుకు?” ఓకే బటన్ ప్రెస్ చేసి, 'హలో' అన్నాడు కార్తీక్.

“అది తొమ్మిది రెండు నాలుగు ఆరు రెండు శూన్యం రెండు ఆరు ఒకటి ఆరేనా?” అటు వైపు నుండి బామ్మ గొంతు వినిపించింది.

“కాదు, నైన్ టూ ఫోర్ సిక్స్ టు జీరో టూ సిక్స్ వన్ సిక్స్” చెప్పాడు కార్తీక్.

“బాదం కాయతో కొడితే తలకాయ పగులుద్ది తింగరి సచ్చినోడ... ఫోన్ నీ ఎదురుగా కాఫీ తాగుతున్న సన్నాసోడికివ్వు”

“అరే... అంత కరెక్ట్ గా ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది నేనే అని ఎలా కనిపెట్టావ్ బామ్మా?”, ఉత్సాహంగా అడిగాడు కార్తీక్.

“తలకు మాసిన వెధవ్వి నువ్వుగాక వాడితో ఎవడుంటాడు నక్షత్రకుడిలా... పనీపాటా పెళ్లి పెటాకులు లేకుండా”

“అరె... ప్రాసలతో భలే మాట్లాడుతావ్ బామ్మా...” “ప్రాసలేగానీ బ్రాసరీలు వేసుకునే వయసా నాది... ముందు నా మనవడికి ఫోనివ్వు”

“ఎనీ సీరియస్ మ్యాటర్?”

“కళ్లలో నుంచి వాటర్ వచ్చే మ్యాటర్... నేను ఆత్మహత్య చేసుకోబోతున్నాను. ఆల్రెడీ మంచం మీద స్టూలు వేసుకుని, సీలింగ్ కు చీర బిగించి, దాన్ని నా మెడకు కట్టుకునే మాట్లాడుతున్నా....”

“బా...మ్మా....” గట్టిగా అరిచాడు కార్తీక్. ఆ అరుపుకు కస్టమర్లు బెదిరిపోయారు.

“ఒరే... ఏంట్రా ఆ అరుపు... నీ అరుపు విని సముద్రపు అలలు కూడా వెనుక్కు పరుగెడుతున్నాయి”

కార్తీక్ అనిరుద్ర వైపు చూసి, “ఈ వార్త వింటే నువ్వు వెంటనే ఇంటికి పరుగెడతావ్?” అన్నాడు వగరుస్తూ..

“అలా ఆయసపడిపోతావేం... ఏదో రన్నింగ్ రేస్లో పరుగెత్తుకు వచ్చినట్లు?”

“సినిమాల్లో సీరియస్ మ్యాటర్ వచ్చినప్పుడు ఇలాగే పరుగెత్తుకొస్తూ చెబుతారుగా... ముందు నువ్వు పద....” కంగారుగా అన్నాడు కార్తీక్.

“ఎందుకు?? తాపీగా అడిగాడు అనిరుద్ర. ..

“ఘోరం జరిగిపోబోతోంది... బామ్మ ఉరేసుకోబోతోంది...” “ఇంకా ఉరేసుకోలేదుగా…”

“ఏంటి వేళాకోళంగా ఉందా... ముందు పద...” అంటూ లేచాడు కార్తీక్.

“ఆగు... కాఫీ తాగనీ... నాలుగు రూపాయల కాఫీకి కాసేపు న్యాయం చేయొద్దూ...”

“అవతల బామ్మ అన్యాయమైపోతోంది...”

“ఓ పని చెయ్... నువ్వెళ్లు... నేను వెనగ్గా వస్తాను”

“ఇద్దరం కలిసే వెళ్తాం” అంటూ హోటల్ బయటకు అనిరుద్రను లాక్కొస్తూ ఆటోను పిలిచాడు కార్తీక్. ఆటో వచ్చి వాళ్ల ముందాగింది.

అనిరుద్ర సీరియస్గా కార్తీక్ వైపు చూసి, “ఆటో ఎందుకురా.... బస్సులో వెళ్లొచ్చుగా”

పెద్ద వెర్రికేక వేశాడు కార్తీక్. ఆ తర్వాత కీచుగొంతుతో, “అవతల లైఫ్ అండ్ హ్యాంగ్ ప్రాబ్లమ్రా” అన్నాడు.

“ఇవతల మనకు మనీ ప్రాబ్లమ్... బస్సు డబ్బులతో కాఫీ తాగాలని డిసైడయ్యాం కదా... ఇప్పుడు పెద్ద పుడింగిలా ఆటో అని పిలిచావ్... డబ్బులేవరిస్తారు? నువ్వా నీ యబ్బా..

కార్తీక్ మెదడుకు బ్యాలెన్స్ కోల్పోతున్న ఫీలింగ్ కలిగింది. అనిరుద్ర ఆటోవైపు తిరిగి డ్రైవర్ తో చెప్పాడు “నువ్వెళ్లు బాబూ” అని.

ఆటో వెళ్లిపోయింది. ఈలోగా కార్తీక్ కు చిన్న డౌట్ ఎవరో తనను తిడుతున్న ఫీలింగ్ ... అప్పుడు గమనించాడు. తన చేతిలోని అనిరుద్ర మొబైల్ ఫోన్... తను ఆ ఫోన్ ఆఫ్ చేయలేదు... అంటే తమ మాటలన్నీ...
కార్తీక్ గుండె గుబేల్ మంది. ఫోన్ ను చెవి దగ్గర ఆన్చుకున్నాడు. అవతల బామ్మ తిట్టిన తిట్టు తిట్టకుండా తిడుతోంది. అది ఏ భాషో కూడా అర్ధంకాలేదు కార్తీక్ కు.

“బామ్మా” భయంగా అన్నాడు కార్తీక్.

“ఒరే తింగరి సచ్చినోడ... సరిగ్గా... సరిగ్గా పదిహేను నిమిషాల్లో మీరు ఇక్కడ వుండకపోతే నా చావుకు కారణం ఎవరో రాసిపెట్టి మరీ చస్తాను”

“అంత పని చేయకు బామ్మా... అనిరుద్ర ఇబ్బందుల్లో పడతాడు”

“వాడెందుకురా ఇబ్బందుల్లో పడతాడు?”

“మరి నువ్వు నీ చావుకు కారణం ఎవరో రాసి పెట్టి చనిపోతానన్నావ్ గా” అయోమయంగా అడిగాడు కార్తీక్.

“అవును... నేను నీ పేరు రాసి చచ్చిపోతా... నా మనవడు చెడ తిరగడానికి... చెడిపోవడానికి నువ్వే కారణం...” చెప్పి కసిగా ఫోన్ పెట్టేసింది బామ్మ.

***

అనిరుద్ర తాపీగా, కార్తీక్ భయం భయంగా ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టారు. మంచమ్మీద కూచొని, మంచం ముందు వున్న స్టూల్ మీద బిర్యానీ ప్యాకెట్ పెట్టుకొని తింటోంది బామ్మ. ఆమె మెడకు చీర వదులుగా బిగించి ఉంది.

అనిరుద్ర లోపలికి వచ్చి మంచమ్మీద కూర్చొని బిర్యానీ వాసన చూసి ముక్కు ఎగబీల్చి, “బిర్యానీ ఘుమఘుమ బాగానే వుంది... ఎక్కడి నుంచి తెప్పించావే?” అని అడిగాడు.

“దాబా నుంచి తెప్పించానురా.... అయినా డిటైల్స్ అవసరమా? తొందరగా తిననీ... తినేసి ఉరేసుకుంటా” అంది బామ్మ. . ,

“అదేంటే... ఎటూ చద్దామనుకుని డిసైడయ్యావ్... బిర్యానీ ఎందుకే వేస్ట్ చేస్తావ్?” అనిరుద్ర అన్నాడు.

బామ్మ కార్తీక్ వైపు తిరిగి, “ఒరే తింగరోడా... నీ ఫ్రెండ్ కు చెప్పు... నా మాట వినని వాళ్లు నాతో మాట్లాడవద్దని...”

కార్తీక్ అనిరుద్ర వైపు చూశాడు.

“ఏంటి... చెబుతావా... చంపేస్తా... నాకు నిద్రిస్తోంది... బామ్మ ఉరి ప్రోగ్రామ్ పూర్తయ్యాక లేపు... మంచి నిద్రలో వుంటే మాత్రం పొద్దున చెప్పు..” అంటూ బిర్యానీ ప్యాకెట్ నుంచి కొద్దిగా బిర్యానీ తీసి నోట్లో పెట్టుకుని “వెరీ టేస్టీ” అనుకుంటూ బయటకు నడిచాడు అనిరుద్ర.

బామ్మ అనిరుద్ర వైపు గుర్రుగా చూస్తూ బిర్యానీ సీరయిస్గా తినసాగింది.

“ఏం ఫ్యామిలీ అండీ” కార్తీక్ తల పట్టుకున్నాడు.

***

అర్ధరాత్రి రెండు కావస్తోంది.

అనిరుద్ర ఓ మంచమ్మీద కార్తీక్ మరో మంచమ్మీద పడుకున్నారు. ఇద్దరూ మంచి నిద్రలో ఉన్నారు. కార్తీక్ కి అనిరుద్ర ఇంట్లో ఆరుబయట పడుకోవడం చాలా ఇష్టమైన విషయం. నెలలో పదిహేను రోజులకు పైగా అనిరుద్ర ఇంట్లోనే గడుపుతాడు.

బామ్మ హరర్ సినిమాలో డ్రాకులా కళ్లు తెరిచినట్లు ఠపీమని కళ్లు తెరిచింది. ఒళ్లు విరుచుకుని లేచింది. ఫ్రిజ్ దగ్గరికి వెళ్లి, ఓ బాటిల్ తీసుకుని నీళ్లను గటగట సగం బాటిల్ వరకు తాగేసింది. ఓ చిన్న ఆలోచన కలిగిందావిడకు. వెంటనే ఐస్ క్యూబ్స్ వున్న ట్రేని లాగింది.

అందులోని ఐస్ క్యూబ్స్ ని ఓ గ్లాసులో వేసి వాటిని తీసుకొని బయటకు నడిచింది.

అనిరుద్రవైపు చూసింది. హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు. దుప్పటిని మెడ వరకు కప్పి, నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టుకొని కార్తీక్ మంచం దగ్గరికి వచ్చింది. దుప్పటిని మునగదీసుకొని పడుకున్నాడు కార్తీక్. ఆ దుప్పటిని పట్టి పీకింది. చలికి వణికిపోతున్నాడు కార్తీక్.

తన చేతిలో వున్న గ్లాసులోని ఐస్ క్యూబ్స్ ఒక్కొక్కటి తీసి కార్తీక్ చొక్కాలో వేసింది.

పెద్ద వెర్రికేక వేసి లేచి, తన చొక్కాలో పడిపోయిన ఐస్ క్యూబ్స్ ని చూసి మళ్లీ కేకవేసి, “బామ్మా ఏంటిది?” అని ఏడుపుగొంతుతో అడిగాడు.

“ఐస్ క్యూబ్స్... ట్రేలో నీళ్లు పోసి డీప్ ఫ్రిజ్ లో పెడితే ఐస్ క్యూబ్స్ తయారవుతాయి. అప్పుడప్పుడూ మందులోకి వేసుకుంటాను”

“నేనడిగింది ఐస్ క్యూబ్స్ ఎలా తయారవుతాయని కాదు. చలికి వణుకుతుంటే దుప్పటి లాగి... అర్థరాత్రి ఐస్ క్యూబ్లు నా ఒంటి మీద ఎందుకు పోశావని?” ఏడుపు గొంతుతో అన్నాడు కార్తీక్..

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 3వ భాగం

“నీ ఫ్రెండ్ ని ఉద్యోగం త్వరగా వెతుక్కోమను... నాకు వయసైపోతోంది. నేను చచ్చేలోగా వాడు ఏదోక ఉద్యోగం చేయడం చూడాలి...”

“ఆ విషయం నువ్వే చెప్పొచ్చుగా....”

“ఇప్పుడా?... ఇప్పుడు నా బంగారుకొండ నిద్ర చెడిపోదూ....”

నోరు వెళ్లబెట్టి “అందుకని నా నిద్ర చెడగొడతావా? నీ కన్నా ఇడీ అమీన్ బెటర్ బ్రతికున్న రోజుల్లో మెదళ్లు గుండెకాయలు తిన్నా చచ్చి హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు. నువ్వేంటి అంటే నిద్రపోతున్న నన్ను నిద్రలేపి క్లాసు పీకుతున్నావు” కోపం, నిద్ర చెడిపోయిందన్న ఒళ్లు మంటనీ మిక్స్ చేసి అన్నాడు కార్తీక్.

“ఒక్కరోజు నిద్ర పోకపోతే వచ్చే నష్టమేమీ లేదు. రేపట్నుంచి దుప్పటెం ఖర్మ... ఏకంగా పరుపే కప్పుకొని పడుకుందువుగానీ... నేను పోయాక నా పరుపు నీ పేరు మీదే రాసిస్తాలే” బామ్మ అంది.

ఒకసారి బామ్మ వంక పిచ్చిచూపులు చూసి, “రేపట్నుంచి ఇక్కడ పడుకుంటే ఫోర్క్ మాంసం తిన్నంత ఒట్టు” కసిగా అన్నాడు కార్తీక్.

“నువ్వు ఫోర్క్ తింటే నాకెందుకు.... ఎలుగొడ్డు మటన్ ఫ్రై చేసుకుంటే నాకెందుగ్గానీ... ఒరే కార్తీకుడూ... నువ్వూ నా మనవడిలాంటివాడివే కదరా...”

“అబ్బ... సెంటిమెంట్తో ఆయింటిమెంట్ లేకుండా వాతలు పెడతావు కదా బామ్మా.... నీ బాధేమిటో చెప్పు?” అన్నాడు బుద్ధిగా లేచి మంచంలో పద్మాసనం వేసి కూర్చొని.

బామ్మ లేచి నిలబడింది. కురుక్షేత్రంలో కృష్ణుడి విశ్వరూపం కనిపించింది కార్తీక్ కి.

“చెప్పేది... మొత్తుకునేది... చస్తానని బెదిరించేది అంతా నేనే... అది నైన్టీన్ థర్టీసిక్స్...

“ఎ లవ్ స్టోరీనా?” కూసింత ఆసక్తిగా అడిగాడు కార్తీక్.

“కాదు... ఎ ట్రాజెడీ స్టోరీ... మధ్యలో టీవీ సీరియల్ లో చాలాసేపు వచ్చే యాడ్స్ లా డిస్ట్రబ్ చేయకు....”

“సరే బామ్మా... నువ్వు కూడా డైలీ సీరియల్ మాదిరి కాకుండా, ఇంగ్లీష్ సినిమాలా క్లుప్తంగా చెప్పు”.

బామ్మ చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.

“మా ఆయన మంచి కళాపోషకుడు.. కంటికి నదురుగా కనిపించిన అమ్మాయిలను పోషించడంలో సకల కళా వల్లభుడే... తండ్రితాతల ఆస్తి. ఉద్యోగమూ సద్యోగమూ లేదు. చేతి నిండా డబ్బు... ఒంటి నిండా బంగారం... ఇంకేం... ఆ రోజుల్లో ఊరి చివర వుండే చిత్రాంగి దగ్గర్నుండి నాలుగూళ్ల అవతల వుండే చింతామణి వరకూ ఆయన పాత ఖాతాలే...

“తాతయ్యకు అంత గొప్ప హిస్టరీ ఉందా? మరి నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదించలేదా?. "

“ఏ నిశ్శబ్దం?”

“అదే బామ్మా.. నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదించండి.... పులిరాజా వస్తున్నాడు...” బామ్మకు విషయం సగం అర్ధమైంది.

“ఆయన పులిరాజా లాంటివాడే కానీ పులిరాజా కాదు. ఆ రోజుల్లో ఇలాంటి దిక్కుమాలిన జబ్బుల్లేవ్... అయినా స్టోరీ మధ్యలో ఇంటర్ఫియరవ్వకు...” బామ్మ కసురుకుంది. కార్తీక్ అలాగే అన్నట్టు బుద్ధిగా తలూపాడు.

“వీళ్ల తాతని ముద్దుగా మైనర్ బాబు అని పిలిచేవాళ్లు ఊల్లోని ఆడంగులు... తాసిలార్ ఉద్యోగం చేయబోతున్నాడని చెప్పి నా గొంతు కోశారు....” ముక్కు చీది కార్తీక్ చొక్కాకు తుడిచి కొ...న...సా...గిం...చిం...ది.

“అలా అలా ఆ రోజుల్లోనే అంజలీదేవిని ప్రేమిస్తున్నానని చెప్పాడు. వహీదా రెహ్మాన్ దగ్గరికి వెళ్లి, 'నన్ను పెళ్లి చేసుకోవా?' అని అడుగుతానన్నాడు... చెప్పా పెట్టకుండా మెడ్రాస్ రెయిలెక్కి వెళ్ళొచ్చాడు” .

“వాళ్లు ఒప్పుకున్నారా?” కుతూహలంగా అడిగాడు కార్తీక్.

“చెప్పుచ్చుకున్నట్టున్నారు... తర్వాత వాళ్ల ఊసెత్తలేదు. ఆ తర్వాత మా మన్మధుడు పుట్టుకొచ్చాడు”

“మన్మధుడా... ఏదీ ఆ రతి హజ్బెండ్...”

“స్స్...మీ అనిరుద్దిడి అబ్బరా నీయబ్బ...”

“అంకుల్ పేరు మన్మధరావు కదా”

“ఏదో ఓ రావులే... కొడుక్కి తనలోని కళాపోసన అంతా ఉగ్గుపాలతో పోసి తనంతటోడు కావాలని మన్మధరావన్న పేరు పెట్టాడు. ఆ ముసలోడికి మల్లే వీడికి ఉద్యోగం సద్యోగం లేక, సినిమాల్లో నటిస్తానని మద్రాసెళ్లాడు... జ్యోతిలక్ష్మి, జయమాలినీలని హీరోయిన్లుగా చేయమన్నాడు. ఆ సినిమా పిచ్చితో లక్షలకు లక్షలు హారతులిచ్చేసి వచ్చాక బలవంతంగా మెడలు వంచి పెళ్లి చేస్తే మా అనిరుద్ధుడు పుట్టాడు” బామ్మ చెప్పడం ఆపింది.

“ఆ తర్వాతేమైంది బామ్మా..” ఆవులిస్తూ అడిగాడు కార్తీక్.

“నాకు భయం పట్టుకుంది... మా అనిరుద్ధుడు కూడా వాళ్లలా చెడిపోతాడేమోనని”

“అసలు నీకు అట్లాంటి థాట్ ఎవరు ఇచ్చారు బామ్మా...”

“మా అనిరుద్ధుడు కూడా వాళ్లకు మల్లె ఉద్యోగం చేయనని మొండికేయడం వల్ల.

“ఉద్యోగానికీ చెడిపోవడానికీ లింకేమిటి?”

“ఉందిరా కార్తీకుడు... నా మొగుడు తాసీల్దార్ ఉద్యోగం చేస్తుంటే బుద్దిగా ఉద్యోగం చేసుకుంటూ ఉండేవాడు. తర్వాత బుద్ధిగా పెళ్లి చేసుకొని కాపురం చేసుకుంటూ ఉండేవాడు... ఇట్టా చెడిపోయి ఆస్తినంతా గుమ్మడికాయ హల్వా చేసేవాడు కాదు...”

“స్స్...స్స్...స్స్...” అన్నాడు ఏమనాలో తోచక కార్తీక్

“నా కొడుకు మన్మధరావు కూడా తండ్రి దారిలోనే వెళ్లక హాయిగా ఏ ఉద్యోగమో చేసుకున్నా బావుండు... ఏ పనీలేక దిక్కుమాలిన పనులతో ఒళ్లు ఇల్లు గుల్ల చేసుకునేవాడు కాదు... నా కొడుకు కారు యాక్సిడెంట్లో పోతూ పోతూ అనిరుద్ధుణ్ణి చేతిలో పెట్టాడు. వాడికి వాడి తండ్రి తాతయ్యల పోలిక రాకూడదనే నా కోరిక”

“అసలు నీ పాయింటేమిటి బామ్మా...”

“నా మనవడు ఉద్యోగం చేయాలి... చిన్నదైనా పెద్దదైనా... అప్పుడే ఓ దారిలోకి వస్తాడు. ఆ తర్వాత వాడికి మంచి పిల్లను చూసి పెళ్లి చెయ్యాలి. బుద్ధిగా ఉద్యోగాన్నీ, పెళ్లాన్నీ కనిపెట్టుకొని ఒక్కరు లేక ఇద్దర్ని కనిపెట్టి నా చేతుల్లో పెడతాడు.... నేను రుక్మిణీ, సీత అనుకుంటూ...”

“కృష్ణా రామా కదా బామ్మ...” “నేను ఆడదాన్ని, మా జాతి వాళ్లనే తలచుకుంటాను” అంది 'అలాగా' అన్నట్టు చూశాడు కార్తీక్.

“అదిరా సంగతి... అందుకే నా మనవణ్ణి ఉద్యోగం చేయమంటున్నాను. వాడేమో ఉద్యోగం చేయను అంటున్నాడు" దీర్ఘంగా విశ్వసించి చెప్పింది బామ్మ,

“నీ బాధ వెనుక ఇంత పెద్ద మూడు తరాల ఫ్లాష్ బ్యాక్ ఉందా?” సానుభూతిగా అడిగాడు కార్తీక్.

“ఏం చేయమంటావ్రా... ఉద్యోగం చేసుకుంటే బాధ్యతగా వుండి బుద్ధిగా పెళ్లి చేసుకొని కాపురం చేసుకుంటాడనే... ఉద్యోగం వెతుక్కునే వరకు చిల్లిగవ్వ ఇవ్వనన్నాను. దాంతోవాడు నా దగ్గర డబ్బు తీసుకోవడమే మానేశాడు. అయినా ఈ డబ్బంతా చచ్చేటప్పుడు నేను కట్టుకుపోతానా” అంటూ బొడ్లో నుండి పదివేల రూపాయల కట్ట తీసి కార్తీక్ ఇచ్చింది.

“ఇది నీ ఫ్రెండ్ కివ్వు... నేనిచ్చానని చెప్పకు...” అంటూ కళ్లు తుడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయింది బామ్మ

“అమ్మ నా బామ్మ... ఎంత పెద్ద ఫ్లాష్ బ్యాక్ బాకులా గుండెలో పెట్టుకున్నావ్...” అనుకుంటూ అలాగే నిద్రలోకి జారుకున్నాడు కార్తీక్.

***

పొద్దున్నే ఫ్రెషప్ అయి, బయటకు వెళ్తుంటే అనిరుద్రని పిలిచింది బామ్మ. వెనక్కి తిరిగి, 'ఏంటి' అన్నట్టు చూశాడు.

“స్టీల్ ప్లాంట్లో ఉద్యోగం ఉంది. నీ కోసం అట్టే పెట్టమని చెప్పాను. వెళ్లి చేరరాదూ” బామ్మ అనిరుద్ర గడ్డం పట్టుకొని అడిగింది.

అనిరుద్ర తన గడ్డం మీద వున్న బామ్మ చేతిని తీసేసి, 'ఎట్లీస్ట్ డైమండ్ ప్లాంట్ తప్ప చేయను... అయినా నీకెన్నిసార్లు చెప్పాలే నేనెవరి కిందా పని చేయనని...”

“పోనీ బిజినెస్ చెయ్... ఎన్ని లక్షలు కావాలన్నా ఇస్తాను”

“టెన్షన్స్.. ఆ టెన్షన్స్ తట్టుకోలేను. బిజినెస్ చేయాలంటే రకరకాల జిమ్మిక్కులు చెయ్యాలి. మోసం చేయాలి. ఎదుటివాడిని పడగొట్టాలి. ఇవన్నీ నాకవసరమా... ఎందుకే నన్నిట్లా చంపుతావ్?”

“అనరా అను నేను నిన్ను చంపుతున్నానా? బుద్ధిగా ఉద్యోగం చేసుకోమంటున్నాను… అంతే కదా”

“నాకు తెలియక అడుగుతా మీ నాన్న అదే మా ముత్తాత నిన్ను ఉద్యోగం చేయమన్నాడా.

ఒక్క క్షణం బామ్మ ఆశ్చర్యంగా చూసి, “లేదు... అయినా నాకు ఉద్యోగం ఎందుకు నా మొగుడే సంపాదించి పెడతాడు. నా మొగుడికి వండి వార్చుతూ ఉంటాను”

“నేనూ అంతేనే... నాకెందుకే ఉద్యోగం... నా పెళ్లానికి మొగుడి ఉద్యోగం , వండి వార్చుతూ ఉంటాను”

అనిరుద్ర మాటలతో ఒక్క క్షణం బామ్మ బిత్తరపోయి, “నారాయణ... నారాయణ, అంది అసంకల్పితంగా, “కాదు అనిరుద్ర... అనిరుద్ర... అను” అంటూ బయటకు నడిచాడు అనిరుద్ర.

****

“అనిరుద్రా... రాత్రి నాకో కల వచ్చింది” చెప్పాడు బీచ్ ని ఆనుకొని వున్న రెయిలింగ్ పక్కనే నడుస్తూ కార్తీక్.

“గ్యాస్ రేట్ తగ్గినట్టు కల వచ్చిందా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“కాదు”

“హైదరాబాద్ లో హెల్మెట్లు పెట్టుకోవాల్సిన అవసరంలేదని సి.ఎం టీవీలో చెప్పినట్టు కలొచ్చిందా?”

“కాదు... బామ్మ కలలోకి వచ్చింది”

“వ్వాట్... ఈ వయసులో బామ్మతో డ్యూయెట్ పాడుకున్నావా? అయినా నీకు ప్రేమించడానికి బామ్మే దొరికిందా? బ్యాడ్ టెస్ట్ కూల్గా అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఛఛ... నాకా ఉద్దేశంతో కల రాలేదు”

“మరి ఆస్తి అంతా నీ పేరు మీద రాసినట్లు కల వచ్చిందా?”

“అబ్బా... నన్ను చెప్పనివ్వరా... రాత్రి బామ్మ నా మంచం దగ్గరికి వచ్చి నా చొక్కాలో ఐస్ క్యూబ్స్ పోసింది. నేను కెవ్వున అరిచాను. నా చొక్కాలో ఐస్ క్యూబ్స్ ఎందుకు వేశావని అడిగాను. నా మనవడి చొక్కాలో వేస్తే వాడికి జలుబు చెయ్యదూ. అందుకే నీ చొక్కాలో వేశానంది"

“ఒరే కార్తీక్... నువ్వు ప్రొడ్యూసర్ ని ఇంప్రెస్ చేయడానికి రైటర్ కథ చెప్పినట్టు చెప్పకు... మూడే మూడు ముక్కల్లో చెప్పు. ఏ బుర్రున్న ప్రొడ్యూసర్ అయినా డైరెక్టర్ అయినా క్యాచ్ చేస్తాడు”

కార్తీక్ ఓసారి అనిరుద్ర వంక చూసి చెప్పసాగాడు.

“బామ్మ నీ గురించే బెంగ పడుతుంట. నువ్వు తక్షణమే ఉద్యోగం చేయాలిట. లేకపోతే మీ నాన్న, తాతల్లా ఝనక్ ఝనక్ పాయల్ బాజేట... నీకివ్వమని నాకు డబ్బు కూడా ఇచ్చిందంట...

ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే... నేను కళ్లు తెరిచే సరికి డబ్బు నా దగ్గర ఉంది”

అనిరుద్ర కార్తీక్ వంక చూసి, “నీకొచ్చింది కల కాదు నిజమే.. ఓవరాక్షన్ మానేసి ఆ డబ్బు బామ్మకు ఇచ్చెయ్” అన్నాడు.

“అదేమిట్రా ఎంతో ప్రేమతో బామ్మ డబ్బిస్తే...”

“ప్రేమతో ఇచ్చినా, కోపంతో ఇచ్చినా ఆ డబ్బు నా కష్టార్జితం కాదు. మనవడిగా నాకు వండి పెడుతోంది అది చాలు. మిగతా ఖర్చులన్నీ నావే...”

“అదేమిట్రా... అంత మాట పట్టింపైతే ఎలా?”

“ఇందులో మాట పట్టింపేమీ లేదు... నువ్వు ఉద్యోగం చేయకపోతే ఆస్తిలో చిల్లిగవ్వ రాదు అంది. అసలు నేను ఉద్యోగం చేయకపోయినా ఆ ఆస్తిలో సగం చిల్లిగవ్వ కూడా అక్కర్లేదు. నాకు బామ్మ మీద ఏ కోపమూ లేదు. పదేళ్ల కుర్రాడు కూడా పేపర్లు వేసో, పాల ప్యాకెట్లు అమ్ముతూనో డబ్బు సంపాదిస్తున్నాడు. అట్లాంటిది నేను డబ్బు సంపాదించలేనా?” అనిరుద్ర కుండ బద్దలు కొట్టినట్లు తన అభిప్రాయం చెప్పాడు.

“నిన్ను మార్చడం నా వల్ల కాదుగానీ టిఫిన్ చేయడానికి మన దగ్గర క్యాష్ ఎంతుందేమిటి?”

“ఈడ్చి తన్నినా రష్యా రూబుల్ లేదు. అమెరికా డాలర్ లేదు. ఇండియన్ రూపాయి లేదు” అనిరుద్ర సెటైరిగ్గా చెప్పాడు.

“పోనీ బామ్మ ఇచ్చిన డబ్బు...” అని అనిరుద్ర మొహం వంక చూసి, “అదే అప్పుగా...” అంటూ మళ్లీ అనిరుద్ర ఎక్స్ప్రెషన్స్ చూస్తూ “వద్దులే” అన్నాడు.

సరిగ్గా అప్పుడే అక్కడ చిన్న గొడవ. ఓ వ్యక్తి ఆటో దిగి, ఆటో డ్రైవర్ తో గొడవపడ్డున్నాడు. అనిరుద్ర అటుకేసి నడిచాడు.

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 4వ భాగం

“నేనివ్వనంతే... మరీ ఇంత ఘోరమా... నలభైకి మించదు... వంద ఎలా అవుతుంది?” ఓ వ్యక్తి ఆటో డ్రైవర్తో గొడవపడ్తున్నాడు.

“ఇదిగోండి సార్ మీటర్ చూడండి... ఫ్రీగా ఇస్తున్నట్టు మాట్లాడతారేంటి?” ఆటోడ్రైవర్ గొంతు పెంచాడు. ఇద్దరి వాదనలు ఎక్కువయ్యాయి. ఆ వ్యక్తి కూడా వున్న అతని భార్యో, గర్ల్ఫ్రెండో...

“అయ్యో ఇచ్చేయండి గొండవెందుకు? అసహ్యంగా...” అంటోంది. ఆ వ్యక్తి విసుక్కుంటూ జేబులోంచి వంద రూపాయలు తీసి ఇవ్వబోయాడు.

అనిరుద్ర వెంటనే ఆ వ్యక్తితో “ఆగండి మాస్టారూ...” అని ఆటోడ్రైవర్ వైపు తిరిగి, “ఎందుకొచ్చిన గొడవ... ఓ యాభై తీసుకొని వెళ్లు... నీకు ఓ పది లాభం” అన్నాడు.

“ఏంటి... సెటైర్లు వేస్తున్నావా? నాకు పది లాభం ఏంటి? యాభై బొక్కవుద్ది. మీటర్ చూసి డబ్బు ఇవ్వండి. నేనేం చందాలు అడగడం లేదు” అన్నాడు ఆటోడ్రైవర్ “ఎందుకు చెబుతున్నానో అర్ధం చేసుకో. స్టేషన్ నుంచి ఇక్కడికి నలభైకి మించి అవ్వదు యాభై తీసుకొని వెళ్లు”

“అదేం కుదర్దు... మీటర్ చూసి డబ్బులివ్వండి” “నలభైకి మించి అవ్వదని చెప్తున్నాగా”

“ఎలా చెబుతారండీ... మీటర్ కన్నా మీకు ఎక్కువ తెలుసా?”

“సరే నలభైకి మించి అవ్వదని నిరూపిస్తే” “నిరూపించండి చూద్దాం”

“సరే ఓ పని చేద్దాం... నేను మరో ఆటోని పిలుస్తాను. నా వెనకే వచ్చేయ్. ఆ ఆటో బిల్లు ఎంతయితే అంతే నీకు ఇస్తాను. కానీ నా ఆటో బిల్లు నువ్వు పే చేయాలి” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఏ ఆటో బిల్లు అయినా ఒకటే అవుతుంది” ఆటోడ్రైవర్ అన్నాడు.

“అవుతుంది... ట్యాంపరింగ్ చేస్తే అనిరుద్ర చెప్పాడు. అప్పటివరకూ వాదిస్తున్న ఆటోడ్రైవర్ మొహంలో రంగులు మారాయి.

“మీటర్ వినియోగించే ప్రధాన గేర్ వీల్ కు అరవై నాలుగు పళ్లుంటాయి. ఇది ఒక చుట్టు తిరగడానికి ఎక్కువ సమయం పడుతుంది. దాన్ని తొలగించాలి. యాభై ఆరు పళ్లు వుండే గేర్ వీల్ ని ఏర్పాటుచేస్తే గేర్ వీల్ కు ఎన్ని తక్కువ పళ్లుంటే మీటర్ వేగం అంత ఎక్కువ చూపిస్తుంది.

పాయింట్ నంబర్ టూ... ఆటో మీటర్ దగ్గర వుండే వర్క్ గేర్ కి ఇరవై పళ్లుంటాయి. పదహారు పళ్లు వుండే వర్క్ గేర్ ని ఏర్పాటుచేస్తే త్వరగా తిరిగి బిల్ ఎక్కువ వస్తుంది” అనిరుద్ర చెప్పడం ఆపి ఆటోడ్రైవర్ వంక చూసి, కొద్దిగా ఆగాడు.

“నీ ఆటో నంబర్ ఎంతో చెప్పు... తూనికలు, కొలతల శాఖ లేదా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఏ ఒక్కరికి ఫోన్ చేసినా వాళ్లే చూసుకుంటారు”

ఆటోడ్రైవర్ ఏమనుకున్నాడో వెంటనే, “పొద్దున్నే గొడవ ఎందుకు సార్... ఆ యాభై "ఇచ్చేయండి” అన్నాడు.

“కాదు నలభయ్యే... నాతో పదినిమిషాలు వాగించినందుకు టైం కిల్ అమౌంట్” అంటూ ఆటోలో వున్న వ్యక్తి వైపు చూశాడు. ఆ వ్యక్తి నలభై రూపాయలు ఆటోడ్రైవర్ కు ఇచ్చాడు. ఆటోవాలా గొణుక్కుంటూ వెళ్లిపోయాడు.

“అవునవును...” అంటూ తన పక్కనే వున్న అతణ్ణి మోచేత్తో పొడిచింది. "

ఆ వ్యక్తి అరవై రూపాయలు అనిరుద్ర చేతిలో పెట్టాడు. అనిరుద్ర అందులో నుండి మూడు పది రూపాయల కాగితాలు తీసుకొని, మిగతా మూడు పది కాగితాలు ఆ వ్యక్తికి ఇచ్చాడు.

“థాంక్స్” చెప్పాడా వ్యక్తి. కు

“ఇందాకోటి చెప్పానుగా... సరే... సగం లాభం ఇచ్చారు కాబట్టి మీకు ఎప్పుడూ పనికి వచ్చే రెండు, మూడు టిప్స్ చెబుతాను వినండి. ఎప్పుడైనా ఆటోలోకి ఎక్కగానే మీటర్ ఫ్లాగ్ ని పూర్తిగా డ్రైవర్ కిందకి తిప్పాడో లేదో గమనించాలి. సగమే తిప్పితే మొత్తం కిందకి తిప్పమని చెప్పండి. ఆటోను వెయిటింగ్లో పెట్టాల్సి వస్తే, దిగే ముందు మీటర్ రీడింగ్ గమనించి, ఆ తర్వాత ఆటో ముందుకు కదలగానే రీడింగ్ ను పరిశీలించండి” అని చెప్పాడు అనిరుద్ర. "

ఆ వ్యక్తి సరే అన్నట్టు తలూపి ముందుకు కదిలాడు.

***

“ఒరే అనూ... నీ దగ్గర చాలా ఇన్ఫర్మేషన్ వుందిరా...” అన్నాడు కార్తీక్.

“మూడ్రూపాయలు పెట్టి పేపర్ కొన్నప్పుడు కనీసం ముప్ఫై రూపాయలకు సరిపడా ఇన్ఫర్మేషన్ తీసుకోకపోతే ఎలా... ఎప్పుడూ పత్రికలు కొని చదవడానికి కక్కుర్తి పడుకు” అని చెప్పి అయ్యర్ హోటల్ లోకి దారితీశాడు అనిరుద్ర. వేడి వేడి ఇడ్లీలు రెడీ అవుతున్నాయి అయ్యర్ హోటల్లో,

***

బాత్రూంలోని షవర్ కు చెమట పట్టింది. అద్దానికి ఉద్వేగపు కౌంట్ డౌన్ మొదలైంది. మూలన పడి వున్న బట్టలు వేసే స్టాండ్ కళ్లు విప్పార్చి చూస్తోంది. మొత్తం మీద ఆ స్నానాల గది ఆపసోపాలు పడుతోంది. కారణం మరి కాసేపట్లో అనిమిష ఆ గదిలోకి అడుగుపెట్టబోతోంది.

* * *

“ఏయ్ అనిమిషా... ఆగు... దిష్టి తీయనీ... నీ అందం చూస్తోంటే నాకే ఇంత టెంప్టింగ్గా ఉంది. ఆ బాత్రూంకెంత టెంప్టింగ్ గా ఉంటుందో! అసలింతకూ బాత్రూం మేల్ జెండరా... ఫిమేల్ జండరా?” అని అడిగింది ద్విముఖ అనిమిషను.

రెండు చేతులూ నడుం మీద పెట్టుకొని టవల్ ని భుజమ్మీద వేసుకొని ద్విముఖ వెన చూస్తూ, “ఇవ్వాళ నన్నసలు స్నానం చేయనిస్తావా? లేదా? అవతల మా బాసాసురుడు కుబుసం వీడిన పాములా ఎదురుచూస్తూ ఉంటాడు” అంది అనిమిష

“అబ్బా... ఇంతందంగా ఎలా పుట్టావే?” అంది అనిమిష నడుము వంక చూస్తూ..

“ఏయ్... నీకు అల్లరెక్కువవుతోంది” తర్జనీ చూపిస్తూ అంది అనిమిష.

“అల్లరి అంటే గుర్తొచ్చింది. ఇవ్వాళ ఆఫీసు నుండి ఎన్ని గంటలకు వస్తావ్?” అడిగింది ద్విముఖ.

“ఆరు గంటలకు... ఏం నాతో ఏమైనా పనా?”

“నాకు రూమ్మేట్.... డైనింగ్ మేట్.... బెడ్ మేట్.... టీవీ మేట్ వి నువ్వే కదా... ఇవ్వాళ ఆరు గంటలకు స్పెషల్ ప్రోగ్రామ్ ఉంది”

“స్పెషల్ ప్రోగ్రామా... కొంపదీసి ప్రీమారిటల్ సెక్స్ గురించి కాదు కదా... మన రూమ్ ముందు గొడవైతే నేనూరుకోను” అంది అనిమిష

“అనుకుంటాంగానీ... నీలో సెటైర్ బాగానే ఉంది. మొన్న బీచ్లో షూట్ చేసిన ప్రోగ్రాం ఇవ్వాళ టీవీలో వస్తోంది”

“రోజూ నీ ప్రోగ్రామ్ ఏదో ఒకటి వస్తుందిగా... అందులో న్యూసేముంది?”

"నాన్ సెన్స్ గా మాట్లాడకు. సెన్స్తో ఆలోచించిచు... ఇవ్వాళి ప్రోగ్రామ్లో ఓ వివివిఐపి ఉంటాడు”

“మూడు 'వి'లున్నాయా మీ వివివిఐపిలో?” అడిగింది అనిమిష

“అవును.. అతగాడికి భర్త పోస్ట్ కావాలిట”

“వ్వాట్.. అదిరిపడి అడిగింది అనిమిష

“అందుకేగా... ఆ ఇంటర్వ్యూ మిస్సవ్వద్దు అంటున్నాను. భలే ప్రిన్సిపల్ మేన్.. హీమేన్ కూడా.... సాయంత్రం త్వరగా రావే... వచ్చేటప్పుడు స్నాక్స్ ఏమైనా పట్టుకురా... తింటూ చూడొచ్చు”

“ముందు స్నానం చేయనీ... మా బాస్ గురించి తెలియదు. రాజ్... శోభరాజ్... అంటూ అతడిని యిమిటేట్ చేస్తూ బాత్రూమ్లోకి వెళ్లింది అనిమిష

***

శోభరాజ్ సర్వీసెస్

సరిగ్గా ఆరేళ్ల క్రితం ఓ చిన్న గదిలో ప్రారంభమైన సంస్థ శోభరాజ్ సర్వీసెస్. మార్కెటింగ్, డిస్ట్రిబ్యూషన్, సలహాలు, పబ్లిసిటీ... ఇలా ఎవరికి, ఎలాంటి అవసరం వచ్చినా ముందుగా సంప్రదించేది శోభరాజ్ సర్వీసెస్ నే. శోభరాజ్ కు వచ్చిన ఐడియా ఫలితం ఇది.

ఆరేళ్లలో శోభరాజ్ సర్వీసెస్ కు మంచి పేరు వచ్చింది. శోభరాజ్ వృత్తిపరమైన సమర్ధత ఒక కారణమైతే, అతను తన స్టాఫ్ ను ఎంపిక చేసుకునే పద్దతి... వాళ్లకు అన్ని ఫెసిలిటీస్ కల్పించడం మరో కారణం."

అను శోభరాజ్ది డిఫరెంట్ క్యారెక్టర్. కొన్ని విషయాల్లో ఫ్రాంక్ గా ఉంటాడు. ఏ విషయాన్ని అయినా మొహమ్మీదే చెప్పేస్తాడు. విలక్షణమైన రీతిలో అతని స్వభావం ఉంటుంది. చాలా విషయాల్లో ప్రాక్టికల్. .

విశాలమైన ఆ హాలులో మూడు వరుసల్లో ఒకేలాంటి కుర్చీలు ఉన్నాయి. ఆ కుర్చీల్లో స్టాఫ్ కూర్చున్నారు. స్టాఫ్లో డిజిగ్నేషన్స్ ఏవైనా, అసెంబ్లీ టైంలో అంతా ఒక్కటేననే ఉద్దేశం శోభరాజ్ది. తొమ్మిది నలభై అయిదుకల్లా ముప్పాతిక స్టాఫ్ వచ్చేశారు. పది గంటలకు రిజిష్టర్ లో సంతకం చేయాలి. అరగంట గ్రేస్ టైం. పదిన్నర తర్వాత వచ్చిన వాళ్లు సంతకం చేసి 'ఆలస్యానికి కారణం' లేట్ అన్న కాలమ్లో రాయాలి. అలా నెలలో మూడుసార్లకు మించి వుంటే శోభరాజ్ ఆ ఉద్యోగిని తన ఛాంబర్లోకి పిలిపించి కౌన్సిలింగ్ నిర్వహిస్తారు.

ఆఫీస్ టైంలో ఎవ్వరూ మాట్లాడుకోకూడదు. లంచ్ టైంలో ఎవరి స్వేచ్ఛ వారిది. విజిటర్స్ రూమ్లో కూర్చొని కబుర్లు చెప్పుకోవచ్చు. అతని సంస్థలో పనిచేసే వాళ్లెవరూ బ్యాంకుల్లో లోన్లు తీసుకోకూడదు. తన ఉద్యోగులు ఎక్కడో అప్పు చేయడం ఇష్టం ఉండదు. తనే బ్యాంకు వడ్డీ కన్నా కనీసం ఆరు శాతం తగ్గించి ఇస్తాడు.

ఆ కారణాల వల్ల ఉద్యోగుల్లో 'డ్యూటీ కాన్షియస్ నెస్' పెరుగుతుందన్న నమ్మకం శోభరాజ్ది. ముపై నాలుగేళ్ల శోభరాజ్ అవివాహితుడు. తనకు నచ్చిన అమ్మాయి దొరకనందువల్లే పెళ్లి చేసుకోలేదని 'పెళ్లేందుకు చేసుకోలేదని అడిగిన వాళ్లకు కారణం చెబుతాడు.

మూడు వరుసల్లో వున్న కుర్చీల్లో రెండు కుర్చీలు మాత్రమే ఖాళీగా ఉన్నాయి. అందులో ఒక కుర్చీ అకౌంట్స్ సెక్షన్ లో పనిచేసే నిఖితది కాగా మరో కుర్చీ అనిమిషది.

తొమ్మిది గంటల యాభై ఐదు నిమిషాలు. శోభరాజ్ అసెంబ్లీ హాలులో డయాస్ మీద నిలబడ్డాడు. స్టాఫ్ అటెండెన్స్ రిజిష్టర్లో సంతకాలు చేసి తమ తమ సీట్లలో కూర్చున్నారు. రోజువారీ కార్యక్రమాల్లో భాగంగా శోభరాజ్ టేబుల్ మీద వున్న టేప్ రికార్డర్ లో ప్లే బటన్ నొక్కాడు. అయిదు నిమిషాల ప్రసంగం అందులో ఉంటుంది. టేప్లో నుండి శోభరాజ్ ప్రసంగం వస్తుంటే.. దానికి అనుగుణంగా శోభరాజ్ పెదవులు కదిలిస్తూ హావభావాలు ప్రదర్శిస్తుంటాడు.
“మై డియర్ స్టాఫ్... అయామ్ శోభరాజ్... అలా అని చార్లెస్ శోభరాజ్ ని కాను... పన మాస్టర్ క్రిమినల్... నేను మాస్టర్ బిజినెస్ మాన్ ని... ప్రకాష్ రాజ్ ని కాను అతనో వర్సెటైల్ ఆర్టిస్ట్... నేను మాస్టర్ బిజినెస్ క్రియేటర్స్... నేను ఏది చేసినా ఫేస్ టు ఫేస్... బ్యాక్ టు ఫేస్ నా డిక్షనరీలో లేదు. నేను టైంని దైవంగా భావిస్తాను. ఎందుకంటే... టైం కనిపిస్తుంది. దాన్ని వినియోగం చేసుకుంటే ఎన్నో ఉన్నత శిఖరాలను ఎక్కేలా చేస్తుంది. నేను టైంని మనీగా భావిస్తాను. ఎందుకంటే టైం సద్వినియోగం చేసుకుంటే బిల్గేట్స్ అవ్వొచ్చు. టాటా బిర్లా అవ్వొచు అమితాబ్ కె.బి.సి.లో తన టైం స్పెండ్ చేసి కోట్లు సంపాదించాడు. నేను టైంని లైఫ్గా భావిస్తాను ఈ టైంలో నేను బ్రతికే ఉన్నాను. బ్రతికి వున్న టైంని నేను సద్వినియోగం చేసుకోవాలి. ప్రతిరోజు మీకు ఈ క్యాసెట్ ఎందుకు వినిపిస్తున్నాననంటే... కనీసం రోజులో అయిదు నిమిషాలైనా నా మాటలు మీకు ఆలోచన కలిగిస్తాయని... థాంక్యూ... నా మాటలు శ్రద్ధగా విన్నందుకు మీకు కాంప్లిమెంట్గా కాఫీ...”

టేప్ ఆఫ్ అయ్యింది. అటెండర్ ఆర్ముగం అందరికీ కాఫీలు సర్వ్ చేశాడు. శోభరాజ్ ఖాళీగా వున్న రెండు కుర్చీల వైపు చూశాడు. ముఖ్యంగా అనిమిష వున్న కుర్చీ వైపు.

***

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 5వ భాగం

పది గంటల పది నిమిషాలు.

నిఖిత వగరుస్తూ వచ్చింది. శోభరాజ్ నిఖిత వంక చూశాడు.

“గుడ్ మార్నింగ్ సర్... సారీ సర్” అంది నిఖిత శోభరాజ్వైపు చూసి.

“మొదటిది విష్ రెండోది లేట్గా వచ్చినందుకు అపాలజీ కదూ” అడిగాడు శోభరాజ్.

“నో సర్... యస్ సర్” అంది ఏమనాలో తోచక.

అటెండెన్స్ రిజిష్టర్ ఆమె ముందుకు జరిపాడు శోభరాజ్. రిజిష్టర్లో సంతకం చేసి “లేట్' అన్న కాలమ్ వైపు చూసింది.

మూడు కాలమ్స్ పూర్తయ్యాయి. “ఈ నెలలో ఇది నాలుగో లేట్...” శోభరాజ్ నిఖితవైపు చూశాడు.

“సారీ సర్... సేమ్ రీజన్... బస్సులు దొరకలేదు. ఆటోవాళ్లు మీటర్ చార్జీలు పెంచాలని మళ్లీ స్ట్రయిక్ చేస్తున్నారు” చెప్పింది నిఖిత.

శోభరాజ్ ఓసారి నిఖితవైపు చూసి తలపంకించి, స్టాఫ్ అందరివైపు చూశాడు.

“ఇవ్వాళ సాయంత్రం ఆఫీసు వదిలాక ఇక్కడ చిన్న పార్టీ ఉంది. అందరూ రావాలి... అన్నట్టు ఆ పార్టీ ఇచ్చేది నిఖితే...” అంటూ తన క్యాబిన్ లోకి వెళ్లిపోయాడు.

****

భావన ఫోన్ ని క్లీన్ చేస్తుంటే ఇంటర్కమ్ రింగయింది. ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి, 'యస్ సార్' అంది. "

“అనిమిష ఇంకా రాలేదా?” అడిగాడు శోభరాజ్.

“లేదు సర్”

“టైం పదిన్నర దాటింది కదూ...” తనలో తాను గొణుక్కున్నట్టు అన్నాడు.

“యస్ సర్”

శోభరాజ్ ఫోన్ పెట్టేశాడు. భావన రిసెప్షనిస్ట్ గా పనిచేస్తోంది. నిఖిత భావనవైపు చూసి గుసగుసగా, “ఏమిటి సంగతి?” అని అడిగింది.

“బాస్ ఏడ్చాడు” చెప్పింది భావన అంతే గుసగుసగా. .

“అయితే అనిమిషను రమ్మను... నాలుగేళ్ల క్రితం నుంచీ బాస్ ఇలానే ఏడుస్తున్నాడు” నిఖిత నవ్వి అంది.

ఈలోగా అటెండర్ అర్ముగం ఆ ఇద్దరి మధ్యకు వచ్చి, “ఏమిటి సంగతి?” అని అడిగాడు.

“బాస్ ఏడ్చాడు” అంది భావన నవ్వి. అనిమిష మేడమ్ని రమ్మంటే సరి” అర్ముగం నవ్వి అన్నాడు. ఆ 'ఏమిటి సంగతి?” గుసగుసలా ఆ ఆఫీసులో అలా ఓ రౌండేశాయి. "

ఈలోగా అనిమిష వచ్చింది. వస్తూనే ఆఫీసులో దిష్టిలా వున్న పెద్ద గోడ గడియారం వంక చూసింది. అందులో అంకెలులేవు. అంకెల స్థానంలో శోభరాజ్ తల భాగాలు అతికించబడి ఉన్నాయి.

టైం చూసినప్పుడల్లా తనే గుర్తుకు రావాలని శోభరాజ్ చేసిన ఏర్పాటు అది.

“టెన్ థర్టీ ఫైవ్...” అనిమిష గుండెలు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. ఈలోగా అర్ముగం వచ్చాడు.

“అర్ముగం... రిజిష్టర్ వెళ్లిపోయిందా?”

వెంటనే అర్ముగం కుడి చేతి చూపుడు వేలిని నోటి మీద పెట్టుకొని బాస్ క్యాబిన్వైపు తల తిప్పాడు.

అనిమిష బాస్ క్యాబిన్ వైపు నడిచింది. అనిమిష బాస్ క్యాబిన్లోకి అడుగుపెట్టగానే భావన గుసగుసగా నిఖితతో అంది.

“శోభరాజ్ సమర్పించు... 2006 ఎ లవ్ స్టోరీ” వెంటనే అర్ముగం ఆ ఇద్దరి మధ్యకు వచ్చి “ప్రొడ్యూస్ట్ బై అర్ముగం” అన్నాడు.

****

“సారీ సర్... గుడ్మాణింగ్ సర్” అంది అనిమిష శోభరాజ్ అనిమిష వంక చూస్తూ “మొదటిది అపాలజీ... రెండవది విష్ కదూ”

“యస్సార్... ముందు తప్పు ఒప్పుకోవడం మర్యాద” టేకిటీజీ మిస్ అనిమిష... ఈ నెలలో ఇది మరి ముప్ఫయ్యవ లేట్ కదూ” అడిగాడు

శోభరాజ్.

“అవును సర్... ఈ నెలలో వున్నవి ముఫ్పై రోజులే” చెప్పింది అనిమిష.

“లేట్ రీజన్ సేమ్ టు సేమ్ కదూ”

“అవును సర్... ట్రాఫిక్ జామ్... బస్సులు దొరక్కపోవడం” “చేపా చేపా ఎందుకు ఎండలేదు కథ తెలుసా?” అడిగాడు శోభరాజ్.

“చిన్నప్పుడు విన్నాను సర్... అయినా నాకు ఫిష్ అంటే ఎలర్జీ. చికెన్, మటన్. ఫిష్ తినను... దాని మీద పెద్దగా ఆసక్తిలేదు”

“నేను ఫిష్తో ఏ వెరైటీస్ చెయ్యొచ్చో చెప్పడం లేదు... అదో కథ... ట్రాఫిక్ ట్రాఫిక్ ఎందుకు జామ్ అయ్యావంటే... వెహికల్స్ నడిపేవాళ్లని అడగమందిట... వాళ్లను అడిగితే ఇష్టమొచ్చినట్లు వన్ వేలను పెట్టే వాళ్లను, మినిస్టర్లు వస్తున్నారని... ట్రాఫిక్ ఆపే వాళ్లను అడగమందిట... అంతా తిరిగి గవర్నమెంట్ దగ్గరకి వెళ్లిందట కథ చెప్పి నవ్వి అనిమిష మొహం వంక చూశాడు.

“నవ్వు రాలేదు కదూ... జోక్స్ వేయడం... సమయానుకూలంగా సందర్భోచితంగా మాట్లాడడం నాకు తెలియదు”

“నోనో సర్... అలాంటిదేం లేదు... రిజిష్టర్ లో సంతకం...”

“నోప్రాబ్లెం... అయినా నీ ప్రాబ్లెం సాల్వ్ కావడానికి నేనో మార్గం చెప్తాను. హాయిగా వెహికల్ కొనుక్కో”

“సారీ సర్... ప్రస్తుతం లోన్ కట్టే పొజిషన్లో లేను”

“అనిమిషా... నువ్వొక్కదానివే కదా... నీకు వచ్చే శాలరీ నాలుగు అంకెల్లో ఉంటుంది కదా. అంత డబ్బేంచేస్తావ్?” అని అగి, “సారీ అది నీ పర్సనల్ కదూ” అన్నాడు.

అనిమిష సమాధానం చెప్పలేదు. మౌనంగా ఉండిపోయింది. శోభరాజ్ రిజిష్టర్ ని ఆమె ముందుకు తోశాడు. రిజిష్టర్ లో సంతకం చేసి ఆమె వెళ్తుంటే, “ఎటో వెళ్లిపోయింది మనసు...” పాటను హమ్ చేసుకోసాగాడు శోభరాజ్.

*****

ఈవెనింగ్ ఫైవ్ థర్టీ.

స్టాఫ్ అంతా అసెంబ్లీ హాలులోకి వచ్చారు. డయాస్ మీద టివిఎస్ స్కూటీ కొత్తది ఉంది. . శోభరాజ్ డయాస్ మీదికి వచ్చాడు. అర్ముగం స్వీట్ ప్యాకెట్ తెచ్చాడు.

శోభరాజ్ గొంతు సవరించుకొని, “డియర్ స్టాఫ్... ఈ కొత్త స్కూటీ చూశారుగా... చాలా బావుంది కదూ... దీనికి ఓనర్ ఎవరో తెలుసా? నిఖిత... గివ్ హర్ ఎ బిగ్ హ్యాండ్" అనగానే, స్టాఫ్ అంతా చప్పట్లు కొట్టారు.

“మిసెస్ నిఖితా... కమ్ హియర్ టేక్ కీస్... నీ ఆలస్యానికి కారణం నీకో వెహికల్ లేకపోవడం... నువ్వు లేట్గా వచ్చే ప్రతి నిమిషం మన సంస్థకు నష్టమే... రేపట్నుంచి నువ్వు లేటుగా రావాల్సిన అవసరం ఉండదు. అలా అని ఈ వెహికల్ కోసం డబ్బు ఖర్చయిపోతుందన్న ఫీలింగ్ వద్దు. నీకు నెలకు బస్సు ఛార్జీలు, ఆటో ఛార్జీలకు కలిపి ఎంతవుతుందో... అంతే అమౌంటిని నెలనెలా మన సంస్థలో లోన్ అమౌంట్ కింద కట్టు. నీకు వెహికల్ వుంది కాబట్టి... పెట్రోల్ అలవెన్స్ కూడా ఎక్స్ట్రాగా అందుతుంది” అన్నాడు శోభరాజ్.

నిఖిత సంతోషం ఆపుకోలేక చప్పట్లు కొట్టింది.

శోభరాజ్ అనిమిష వంక చూసి, “మీలో ఎవరైనా సరే... వెహికల్స్ కావాలనుకుంటే అప్లయ్ చేసుకోవచ్చు. మీరు బస్ ఛార్జీలకు చెల్లించే డబ్బును లోన్ అమౌంట్గా పేచేస్తే చాలు. అంతేకాదు పెట్రోల్ అలవెన్స్ కూడా అందుతుంది” అన్నాడు.

స్టాఫ్ మరోసారి చప్పట్లు కొట్టారు. స్టాఫ్ ఒక్కొక్కరే వెళ్తున్నారు. నిఖిత హుషారుగా స్కూటీని బయటకు తీసింది. సరదాగా తీసుకున్న డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ తనకు ఈ విధంగా పనికొచ్చినందుకు మురిసిపోయింది.

అనిమిష ఇంటికి వచ్చేసరికి హాలంతా నీట్గా ఉంది. టీపాయ్ మీద చిప్స్ ప్యాకెట్... కాఫీ ఫ్లాస్క్ రెండు కప్పులు ఉన్నాయి. అనిమిషకు సగం అర్ధమైంది. మిగతా సగం బాత్రూంలో నుండి స్నానం చేసి నైటీలో వస్తూ ద్విముఖ చెప్పింది.

“నా ఫేవరెట్ ప్రోగ్రాం వస్తుంది... ఎంత కష్టపడి చేసి వుంటాననుకుంటావ్... కానీ చూసేవాళ్లు చాలామంది అలా ఛానల్ మార్చి ఇలా చూస్తారుగానీ... ఇలాంటి ప్రోగ్రామ్ చేయడం ఎంత కష్టమనుకున్నావ్?” ఉపోద్ఘాతం లేకుండానే మొదలుపెట్టింది ద్విముఖ.

“నేను కూడా ఫ్రెషప్ అయి వచ్చాక నీ సాధక బాధకాలు వింటాను” అంటూ హ్యాండ్ బ్యాగ్ ని సోఫాలోకి గిరాటేసి బాత్రూంలోకి వెళ్లింది.

పది నిమిషాల తర్వాత మొహం తుడుచుకుంటూ వచ్చి టీవీ ఎదురుగా వున్న సోఫాలో కూర్చుంది.

“ఇప్పుడు చెప్పు... చిప్స్ తింటూ వింటా” అంది చిప్స్ ప్యాకెట్ ఓపెన్ చేస్తూ..

“అసలు యాంకర్ జాబ్.. అంటే...” అని చిప్స్ ప్యాకెట్లోని చిప్స్ నోట్లో వేసుకొని, “చిప్స్ బాగున్నాయి కదూ... మొన్నోసారి స్నాక్స్ స్నాక్స్ ప్రోగ్రామ్ కోసం ఓ బేకరీకి వెళ్లి షూట్ చేస్తుంటే ఆ బేకరీ వాళ్లు నన్ను మెచ్చి ఓ పది పన్నెండు చిప్స్ ప్యాకెట్స్ ఫ్రీగా ఇచ్చారు. కెమెరామెన్, శ్వేత, అసిస్టెంట్లు పంచుకోగా మిగిలిన ప్యాకెట్ ఇది...” చెప్పింది ద్విముఖ.

“యాంకర్ అనిపించుకున్నావు... అసలు ఆ దేవుడు వసపిట్టల్ని సృష్టించినప్పుడు... మా డ్యూటీలేమిటని బ్రహ్మని అడిగాయట... మీ డ్యూటీ... టీవీలు వచ్చాక ఎక్కువవుతుంది...

మీ స్నేహితులు మీ దారిలోనే నడుస్తారు.. మీకు యాంకర్లు అనే కొత్త పేరు జత చెప్పాడట” నవ్వి అంది అనిమిష

“సెటైరా? మా యాంకర్ల కష్టాలేం తెలుసు... మొన్న 'ఏం చేయాలనుకుంటున అన్న ప్రోగ్రామ్లో భాగంగా ఓ శాల్తీని ఇదే ప్రశ్న అడిగితే, “అందమైన అమ్మాయిలను చేయాలనుకుంటున్నాను” అని చెప్పాడు. మరో శాల్తీ అయితే నేనేం చేస్తే మీకెందుకు? అని ఇంకొందరు మావైపు హీనంగా చూశారు. టీవీలో కనిపించాలనే ఇంట్రెస్ట్ వున్న వాళ్లను ఇలా ప్రోగ్రామ్స్ పట్ల ఆసక్తి వున్న వాళ్లను పట్టుకోవడం అంత సులభం కాదు”

“చాలామందికి ఓ అనుమానం. మేమే ప్లాన్డ్ గా ముందు మనుషులను ప్లాన్ చేసి ఉంచుతామని. రిహార్సల్స్ చేయిస్తామని. ఏదో ప్రోగ్రామ్! అలా వుంటే వుండొచ్చుగాక. అన్నీ అలా ఉండవు కదా... కొందరైతే మేము షూటింగ్ చేయడానికి వెళ్తే మా వెనకే ప్రపంచ గూఢచారులా ఉంటారు. మేము వెళ్లకముందే అన్నీ చెక్ చేసుకుంటారు”

“అన్నీ చెక్ చేసుకుంటారంటే గుర్తొచ్చింది. మొన్నీ మధ్య మా కొలీగ్ ఒకనాడు ఏదో వంటల ప్రోగ్రామ్ వాళ్ల ఇంట్లో ఏర్పాటు చేసిందట. షూటింగ్ అయిపోయాక చూస్తే దేవుడింట్లో దేవుడి మినీ హుండీ కనిపించలేదంట. కొంపదీసి షూటింగ్ వాళ్లే నొక్కేసి ఉంటారంటావా? డౌట్ గా అడిగింది అనిమిష

“ఛఛ... అలా అయి ఉండదు. అయినా ఆ విషయాలు నేనెలా చెప్పగలను? అన్నింటిలోనూ ఇంటూలు డివైడెడ్ బైలు ఉంటాయి”

“అదేంటి ప్లస్లు... మైనస్లు అంటారు కదా...” అంది అనిమిష ఆశ్చర్యపోయి.

“టీవీ యాంకర్ ని కదా... వెరైటీ కోసం వాడాను....” అంటూ టైం చూసుకుంది.

“టైమైంది... డిస్ట్రబ్ చేయకుండా ప్రోగ్రామ్ చూడు...” అంటూ టీవీ ఆన్ చేసింది.

***

“హలో గుడ్ ఈవెనింగ్... శుభ సాయంత్రం! నమస్కారం! దిసీజ్ ద్విముఖ... యువర్ ఫేవరేట్ యాంకర్... హాయ్...” స్క్రీన్ మీద ద్విముఖ కనిపించింది.

ద్విముఖ ఓసారి అనిమిష వంక చూసింది.

“ఈ రోజు మేము ఓ వెరైటీ ప్రోగ్రామ్తో మీ ముందుకి వస్తున్నాము... దాని పేరే...” స్క్రీన్ మీద ద్విముఖ మాయమైంది.

“ఏం చేయాలనుకుంటున్నారు?” అన్న అక్షరాలు కనిపించాయి. ఆ తర్వాత సినిమా క్లిప్పింగులు... తర్వాత మళ్లీ ద్విముఖ ప్రత్యక్షమైంది.

“వైజాగ్ బీచ్లో... కుర్రకారు నుండి ఓల్టేజ్ సిటిజన్స్ వరకు 'ఏం చేయాలనుకుంటున్నారో వినండి” అంటూ మైకు పట్టుకొని ముందుకు కదిలింది.

అనిమిష బీచ్లో జనం చెప్పే అభిప్రాయాలు వింటోంది. అనిరుద్ర స్క్రీన్ మీద కనిపించగానే సన్నటి ఉద్వేగం కలిగింది అనిమిషలో అప్రయత్నంగా.

అతని మాటలు వింటుంటే గమ్మత్తుగా అనిపించింది.

***

“అనిమిషా... ప్రోగ్రామ్ ఎలా ఉంది?” అడిగింది ద్విముఖ టీవీ ఆఫ్ చేస్తూ.

“బావుంది... అయినా నీకిలాంటి ప్రోగ్రామ్స్ డిజైన్ చేయాలనే ఐడియాలు ఎలా వస్తాయి?”

“అది మా క్రియేటివ్ హెడ్ చూసుకుంటారు. కానీ నీకో విషయం చెప్పనా? మా ఛానల్ లో చాలామంది మా క్రియేటివ్ హెడ్ లకు 'హెడ్' లేదంటారు. మీరు ఏం చేయాలనుకుంటున్నారని అందర్నీ అడుగుతాడు. వాళ్లు చెప్పిన ఐడియాలు విని, 'వెరీగుడ్... నేనూ ఇలాగే అనుకున్నాను. నాకు దగ్గరగా వచ్చారు. ప్రొసీడ్ అవ్వండి' అంటాడు” చెప్పింది ద్విముఖ నవ్వుతూ.

***

ద్విముఖ అనిమిష కోసం ఎదురుచూస్తోంది. సరిగ్గా అరగంట క్రితం 'ఇప్పుడే వస్తాను” అంటూ వెళ్లిన వ్యక్తి ఇంకా రాకపోవడతో కాసింత కంగారు కలిగింది. అయితే ఇది ద్విముఖకు కొత్తకాదు. తరచూ ఇలా వెళ్తూ ఉంటుంది. 'ఎక్కడికి?” అని ఎప్పుడు అడిగినా చెప్పదు.

అనిమిష, ద్విముఖ బాల్య స్నేహితురాళ్లు కాదు. కనీసం క్లాస్ మేట్స్ కూడా కాదు. అనుకోకుండా కలిశారు. సిటీలో ఇద్దరు ఆడవాళ్లు ఎవరికి వారు ఒంటరిగా వుండడంకన్నా కలిసివుంటే ధైర్యంగా వుంటుందని ఇద్దరూ కలిసి ఒకే ఇంట్లో ఉంటున్నారు. అనిమిష ఎప్పుడూ తన వాళ్ల గురించి చెప్పలేదు. తనకెవరైనా వున్నారో లేదో కూడా తెలియదు. అనిమిష ఏమీ. చెప్పకుండా అడగడం సభ్యతకాదని ద్విముఖ ఏమీ అడగలేదు.

****

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 6వ భాగం

ద్విముఖ అలసటతో వచ్చి సోఫాలో కూర్చుంది. “అనిమిషా... ఎక్కడికేల్లోచ్చావ్... నాకు ఒక్క క్షణం భయమేసింది తెలుసా?

“ఎందుకు?” అడిగింది అనిమిష.

“ఎందుకేమిటి... ఆరునెలల్లో యాభై నాలుగు హత్యలు, అరవై ఆరు హత్యాయత్నాలు, ఎనిమిది బందిపోటు దొంగతనాలు, తొంభై దోపిడీలు, నూట అరవై రెండు స్నాచింగ్లు జరిగాయి. ప్రపంచంలో నిమిషానికో రేప్ జరిగే దుస్థితిలో ఉన్నాం. నువ్విప్పటి వరకు రాకపోతే కంగారు 'వేయదా?” అనిమిష రియాక్షన్స్ అబ్జర్వ్ చేస్తూ అంది ద్విముఖ.

“నూటికి పదిమంది మాత్రమే ఇళ్లల్లో ఉంటారు. మిగతా తొంభై మంది రోడ్లమీదో, ఆఫీసుల్లోనో, షాపుల్లోనో, బార్లలోనో ఉంటారు. భయపడుతూ ఎక్కడికీ వెళ్లకుండా ఎలా ఉండగలం?” నవ్వి చెప్పింది అనిమిష.

“అంతేకానీ ఎక్కడికి వెళ్లావో... ఎందుకెళ్లావో... ఎందుకాలస్యమైందో మాత్రం లాభం లేదు. రహస్య కెమెరాతో నిన్ను ఫాలో అయి ఏదో ఓ రోజు ఆ నిజం నేనే తెలుసుకుంటాను అంది ద్విముఖ.

“ఆపరేషన్ ద్రౌపది...” అని పేరు పెట్టు...” నవ్వి సజెస్ట్ చేసింది అనిమిష.

ద్విముఖ అనిమిష వంకే చూస్తోంది. అనిమిష మొహంలో ఏ భావం కనిపించడంలేదు.

“నాకు నిద్ర వస్తోంది... గుడ్ నైట్” అంటూ మంచం మీద అడ్డంగా పడుకుండిపోయింది అనిమిష బలవంతంగా కళ్లు మూసుకొని నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించింది.

కళ్లు మూసుకుంటే నిద్ర రాదు. కల వస్తుంది. కలతను వెంట పెట్టుకొని పీడకల వస్తుంది. కళ్లు మూసుకుంటే కనిపించేది యాక్సిడెంట్.

***

“ఏయ్ భావనా... అనిమిష ఇంకా రాలేదుగా” నిఖిత మెల్లగా అడిగింది.

“రాలేదు... అయినా మన బాస్ కు అనిమిష ఎగ్జాంప్సనే కదా... అనిమిషను చూడగానే మన బాస్ మొహం చూడాలి.... దీపావళి రోజు రంగు రంగుల బల్బులతో షాపులు అలంకరిస్తారు చూడు... అలా ఉంటుంది” అంది భావన.

“థర్టీ ప్లస్ అయినా పెళ్లి చేసుకోలేదు. థర్టీకి దగ్గరవుతోన్న నాకు పెళ్లి కావడంలేదు" భావన విచారంగా చెప్పింది.

“పోనీ బాస్ ని ట్రై చేయరాదూ... అప్పుడైతే నేను ఏకంగా మధ్యాహ్నమే వచ్చి సంతకం చేసి వెళ్లొచ్చు” అంది నిఖిత.

“ట్రై చేయడాలు... లైన్లు వేయడాలు నాకు ఇష్టం ఉండదు. అయినా నాకు కన్నో కాలో వంకర అయి పెళ్లికావడంలేదన్న సమస్య లేదు... కేవలం నా హైటే సమస్య...” కాసింత విచారంగా మొహం పెట్టి అంది భావన.

“అవునవును... నీకో విషయం తెలుసా భావనా? బాస్ నీ పక్కన నిలబడితే... నువ్వే హైట్ అనిపిస్తావ్”

“అందుకే హైహీల్స్ మానేశాను. ఫ్లాట్ చెప్పులే వేసుకుంటున్నాను” చిన్నగా నవ్వి అంది భావన.

“అవును నాకో డౌట్... మగవాళ్లు హైట్... ఆడవాళ్లు పొట్టిగానే ఎందుకుండాలి అలాంటివాళ్లనే మేడ్ ఫర్ ఈచ్ అదర్ అంటారా?”

“ఏమో... ఓ నవల్లో చదివిన గుర్తు... ఓ క్యారెక్టర్ నాలాంటి క్యారెక్టరే... దేవుణ్ణి వేడుకుంటుంది. 'దేవుడా... వచ్చే జన్మలో అయినా నన్ను పొట్టిగా పుట్టించు లేదా ఈ మగవాడి మనసులో విశాలమైన భావాలనైనా పుట్టించు' అని, నాలాగే తనకూ హైట్ ఓ ప్రాబ్లెమ్...” భావన అలా మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఆమె గొంతులో విషాదంతో కూడిన జీర ధ్వనిస్తోంది.

“ఇంతకీ ఇంధ్రధనుస్సులు ఎప్పుడు కనిపిస్తాయి?” భావన ఫీలింగ్స్ గమనిస్తూ టాపిక్ ను డైవర్ట్ చేస్తూ అడిగింది నిఖిత.

“అనిమిష రానీ...” భావన నవ్వి అంది.

“సాయంత్రం బాస్ పర్మిషన్ ఇస్తే ఎగ్జిబిషన్ కు వెళ్లాలి” అంది నిఖిత.

“అదేంటి మొన్ననే వెళ్లావుగా..”

“చెన్నై వాళ్లు పెట్టిన ఎగ్జిబిషన్ అది... అందులో ఓ చీర చూశాను. దాదాపు యాభై వేల రంగులున్నాయట... ఆ రంగులన్నీ బాస్ మొహంలో అనిమిషను చూసినప్పుడు కనిపిస్తాయట”

“ఇంకేంటి... కొనేసుంటావ్?”

“లేదు నా దైవాన్ని అడిగాను”

“నీ దైవమా... తిరుపతి వెంకటేశ్వర స్వామా?”

“కాదు... నా ఇంటి దైవం... అదే మా ఆయన్ని అడిగాను. “కావాలంటే రేపే దుబాయ్ వెళ్దాం. సింగపూర్ వెళ్దాం. బోర్గా వుంది వెరైటీ కావాలంటే పాకిస్తాన్ వెళ్దాం. ఎంచక్కా నువ్వు పాకిస్తాన్ ప్రెసిడెంట్ ముషారఫ్ ని ఇంటర్వ్యూ చెయ్యొచ్చు. అంతేగానీ పది వేలు పోసి చీర కొంటానంటే నేనొప్పుకోనంతే...” అని జార్జ్ బుష్ లా అడ్డంగా మాట్లాడాడు” కచ్చగా అంది నిఖిత.

. “అంటే పాకిస్తాన్ కు వెళ్లే ఐడియా కూడా ఉందా? ప్రపంచంలో ఇలాంటి వెరైటీ ఐడియాలు మీ ఆయనకు తప్ప మరెవ్వరికీ రావేమో”

“ఏం చేయమంటావ్ భావనా... ఆయనకు ఎక్కడికీ వెళ్లకపోతే తోచదు... ఇంట్లో వుంటే ఎటైనా వెళ్తామని అంటాడనే ఈ జాబ్ చేస్తున్నాను. అయినా నాకు అప్పుడప్పుడూ బోర్ కొడ్తుంది. మన బాసాసురుడు ఇచ్చే జీతం... నా షాపింగులకే సరిపోదు” నిట్టూరుస్తూ అంది నిఖిత.

“క్వయిట్ కామన్... క్వయిట్ నేచురల్... క్వయిట్ ఇంట్రెస్టింగ్...” అంది నవ్వి భావన. హ్యాండ్ బ్యాగ్ తన టేబుల్ మీద పెట్టి బాస్ క్యాబిన్ వైపు నడిచింది.

***

“గుడ్ మాణింగ్ సర్” క్యాబిన్లోకి వెళ్తూనే శోభరాజ్ ని విష్ చేసింది అనిమిష.

“వెరీ గుడ్మాణింగ్... ఏంటీ ఇవ్వాళ కూడా లేటేనా? అయినా మీరు హాయిగా ఓ టూ వీలర్ తీసుకోవచ్చుగా... కంపెనీ లోన్ ఇస్తుంది. పెట్రోల్ అలవెన్స్ ఇస్తుంది” శోభరాజ్ అన్నాడు. "నాకు బస్ లేదా ఆటోనే కంఫర్ట్ సర్... టూ వీలర్ కొని... డ్రైవింగ్ నేర్చుకొని, లైసెన్స్ తీసుకొని... వద్దు సర్”

శోభరాజ్ అనిమిష వంక చూసి, “కాఫీ తాగుతారా?” అని అడిగాడు.

“నో థాంక్స్...” అంది తల వంచుకునే అనిమిష

శోభరాజ్ తన సీటులోంచి లేచాడు. అనిమిష దగ్గరికొచ్చి, “అనిమిషా... నేను పదే పదే మీ వెంటపడ్డం... మిమ్మల్ని 'ఐస్' చేయడానికి ప్రయత్నించడం ఇదంతా మీకు అనిపిస్తోందా? అమెచ్యూర్డ్గా ఫీలవుతున్నారా?”

ఒక్క క్షణం ఆ మాటలతో తడబడింది.

“అదేం లేదు సర్...” అంది. నిజానికి బాస్ ప్రవర్తన ఆమెకు ఇబ్బందిగానే ఉంది.

“చూడండి అనిమిషా... నేను చాలా విషయాల్లో స్టెయిట్... మీ విషయంలోనే స్ట్రెయిట్ ని క్రాస్ చేయాల్సి వచ్చింది. మీరంటే నాకిష్టం. ఓ బాస్గా నేను ఇలా మాట్లాడకూడదు అఫ్ కోర్స్.... నేనిప్పుడు బాస్గా మాట్లాడ్డం లేదు. ఓ మగవాడిగా మాట్లాడుతున్నాను. ఓ అబ్బాయికి అమ్మాయి నచ్చిందనుకోండి అప్పుడా అబ్బాయి ఏం చేస్తాడు? ఐ లవ్యూ చెప్తాడు. రైట్...”

అనిమిష అవుననీ, కాదనీ అన్లేదు.

“కానీ నాలాంటి థర్టీ ప్లస్ అబ్బాయి మాత్రం... సారీ అబ్బాయి అనకూడదు... ఆ వయసు దాటిపోయాను కదూ...” అని ఆగి, “నాలాంటి థర్టీ ప్లస్ వ్యక్తి 'ఐ మ్యారీ యూ' అంటాడు. మిస్... ఐ మ్యారీ యూ... ఐ మీన్ ఇట్...” అన్నాడు శోభరాజ్.

ఒక్క క్షణం కలవరపడింది. ఇన్నాళ్లూ తన పట్ల అతను కన్సర్న్ చూపిస్తుంటే... అతడు తనను ప్రేమిస్తున్నాడన్న విషయం అర్థమైనా దానిని సీరియస్గా తీసుకోలేదు. అతను ప్రేమించుకుంటే తనకేంటి? తను ప్రేమించడం లేదు కదా అనుకుంది. ఇప్పుడు స్ట్రయిట్గా... పెళ్లి ప్రపోజ్ చేశాడు.

“మిస్ అనిమిషా వాడ్డూయూసే... మీ పెద్దవాళ్లతో మాట్లాడడానికి కూడా రెడీ...” అనిమిష ఇబ్బందిగా కదిలి, “నేను వెళ్తాను సర్” అంది.

“మీరు వెళ్లొచ్చు... బట్ నా ప్రపోజల్ ఆలోచించండి” బయటకు వెళ్తాన్న అనిమిషమే చూస్తూ అన్నాడు శోభరాజ్.

***

అనిరుద్ర ఇంటికి వచ్చేసరికి ఇంటి ముందు జనం కనిపించారు. అందులో ఎక్కువమంది స్త్రీలే వుండడం గమనార్హం.

“అనూ... కొంపదీసి బామ్మ గాయబా? యిట్స్ గానా? పోయిందే నా?” చిన్న ఆ ఇచ్చి క్లారిఫికేషన్ కోసం అడిగాడు కార్తీక్.

“అది పోదు... నా పెళ్ళో... నా కొడుకు బారసాలో చూసికానీ పోదు..." వుండగానే ఓ టీ కుర్రాడు అక్కడికొచ్చాడు.

'ఛాయ్... ఛాయ్... గరమ్ ఛాయ్” అంటూ ఆ మహిళా గుంపును అభిమన్యుడు మల్లె ఛేదించుకొని వెళ్తూ అరుస్తున్నాడు.

అనిరుద్ర ఆ టీ కుర్రాణ్ణి పిలిచి, “బాబూ... ఏంటా హడావిడి...” అని అడిగాడు. ఆ కుర్రాడు ఎగాదిగా చూసి, 'చాయ్ కావాలా?' అని అడిగాడు.

“వద్దు" చెప్పాడు అనిరుద్ర.

“సారీ... ఆ విషయాలన్నీ మీకెందుకు? రెండ్రూపాయలు పెట్టి చాయ్ తాగరుగానీ డీటైల్స్ కావాలి..” అంటూ గొణుక్కుంటూ వెళ్లిపోయాడు.

“వార్నీ వేలెడుకు జానెడంత లేడుగానీ ఎంత డవలప్ అయ్యాడు” బుగ్గలు నొక్కుకున్నాడు కార్తీక్. ఈలోగా ఆ గుంపులోని ఒకావిడ, “అదిగో... పెళ్లికొడుకు” అని కీచుగా అరిచింది.

అందరి దృష్టి అనిరుద్ర మీద పడింది. అప్పుడే బామ్మ ఎంట్రీ ఇచ్చింది.

“రారా అనిరుద్ధుడూ...” అంటూ మనవడ్ని ప్రేమగా లోపలికి తీసుకుపోయింది.

“ఒసే బామ్మా... ఈ సీనేంటి?” చిరాగ్గా అడిగాడు అనిరుద్ర.

“స్వయంవరం... నిన్న టీవీలో నీ ఇంటర్వ్యూ చూసి బందరులో వున్న బండ మామయ్య 'ఒరే ఒరె... మన అనిరుద్ధుడికి అప్పుడే పెళ్లి వయసు వచ్చిందా? నా ఎరికలో నాలుగైదు ఆరేడు సంబంధాలు వున్నాయని చెప్పాడు. వెంటనే ఆ సంబంధాలను కొరియర్ చేయమన్నాను. అలాగే నాకు తెలిసిన వాళ్లందరికీ ఫోన్లు చేసి పిలిపించాను. కట్నం ఒక లకారం నుంచి పది లకారాల వరకు పలుకుతుంది. చుడీదార్లు, చీరలు, జీన్స్, మిడ్డీలు... నీ ఇష్టంరా... అన్నట్టు పెళ్లి చేసుకుంటే బోనస్గా ఉద్యోగం ఇప్పిస్తానని కూడా అంటున్నారు” బామ్మ మురిసిపోతూ చెప్పుకుపోతోంది.

ఓసారి బామ్మ వంక కోపంగా చూసి బయటకు వచ్చి గట్టిగా అందరికీ వినిపించేలా చెప్పాడు.

“నన్ను అల్లుణ్ణి చేసుకోవాలని మీరందరూ ఉత్సాహపడిపోతున్నారని మా బామ్మ చెప్పింది. రొంబ సంతోషం... అయితే నాకు కట్నం అక్కర్లేదు... శాలరీ... అదే జీతం కావాలి. నాకెంత జీతం ఇస్తారో ఓ కాగితం మీద రాసి, ఓ కవర్లో పెట్టి... మీ పేరు, అడ్రస్ రాసి...” అని ఆగి ఓ మూలన పడివున్న బిందె తీసి అందులోని నీళ్లు ఒలకబోసి, శుభ్రంగా పొడిగుడ్డతో తుడిచి, “ఈ బిందెలో వేసి వెళ్లండి. తర్వాత మీ కొటేషన్సును బట్టి నేను ఎవరి మొగుడిగా ఉద్యోగం చేయాలో ఆలోచించి పెడతాను” అంటూ చేతులు జోడించి చూసేసరికి అక్కడ ఒక్కరూ లేరు.

ఎవరికి వారే గొణుక్కుంటూ మాయం అయ్యారు.

ఎప్పుడైతే తను కష్టపడి అనిరుద్ర కోసం ఏర్పాటుచేసిన స్వయంవరాన్ని అనిరుద్ర డిఫ్యూజ్ చేశాడో... అప్పుడే బామ్మ అలిగింది. ఈ నిరసనను వినూత్న పద్దతిలో వ్యక్తపరిచింది. బామ్మ ముందు చికెన్, మటన్, వెజ్ బిర్యానీలు, చపాతీ, బట్టర్ ఖాన్, తందూరీలు... స్వీట్స్ ఉన్నాయి. వాటిని ఓ క్రమపద్ధతిలో కాకుండా తనకు ఇష్టమొచ్చిన రీతిలో తింటోంది.

“ఒరే అనూ... బామ్మ వరస చూస్తుంటే తినీ తినీ పోయేలా ఉంది. అయినా ఇదేం నిరసన?” అడిగాడు భయం భయంగా కార్తీక్..

“జపాన్ స్టయిల్... అక్కడ మన వాళ్లలా పని మానేసి రోడ్ల మీద బైటాయించి స్ట్రయికులు చేయరు. ఉత్పత్తి పెంచేసి తమ నిరసనను వ్యక్తం చేస్తారు. బామ్మ కూడా అంతే. తింటూ నిరసన వ్యక్తం చేస్తుంది”

“పొట్ట పగిలేలా ఉంది” భయంగా అన్నాడు కార్తీక్. .. “అందుకే సోడాలు కూడా పక్కనే పెట్టుకుంది”

“జోకులాపు... ఏదో ఒకటి చేసి బామ్మ వింత నిరసనకు ఫుల్ స్టాప్ పెట్టించు... లేకపోతే తన చావుకు కారణం నేనేనని రాసి పెట్టి చచ్చినా చస్తుంది” మరింత భయం భయంగా అన్నాడు కార్తీక్.

****

“బామ్మా... నేను ఉద్యోగం చెయ్యాలి. బుద్ధిగా పెళ్లి చేసుకోవాలి. ఈ రెండూ చేస్తే నీ ఆత్మ సంతోషిస్తుందా?”

“ఆత్మ కాదు. నేనింకా చచ్చి పూడ్చలేదు. నా మనసు సంతోషిస్తుంది” చెప్పింది బామ్మ “సరే... త్వరలో నీ కోరిక నెరవేరుస్తా. నువ్వీ తిండి నిరసన మానెయ్” “ఒట్టు...” అడిగింది బామ్మ..

“ఒట్టు” అంటూ బామ్మ తల మీద చెయ్యి వేయబోతుంటే తల వెనక్కి తీసుకొని, కార్తీక్ ని ముందుకులాగి “వీడి తల మీద చెయ్యి పెట్టి... వీడు చచ్చినంత ఒట్టు... అని ఒట్టు పెట్టు... పోతే వాడు పోతాడు... లేదంటే నువ్వు బాగుపడతావ్” అంది బామ్మ.

కార్తీక్ బిక్క చచ్చిపోయాడు. బామ్మ వింత నిరసనకు స్వస్తి చెప్పింది.

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 7వ భాగం

“ఇప్పుడు ఏం చేద్దామనుకుంటున్నావ్?” బీచ్లో తల కింద చేతులు పెట్టుకొని వెల్లకిలా పడుకొని, ఆకాశం వంక చూస్తున్న అనిరుద్రను అడిగాడు కార్తీక్.

“రామ్ గోపాల్ వర్మకు ఓ మాంచి మర్డర్ థ్రిల్లర్ కథ చెప్పాలనుకుంటున్నాను...

“మీకెప్పుడైనా మీ బామ్మను చంపాలనిపించిందా' అన్నది ట్యాగ్ లైన్ చెప్పాడు కామ్గా అనిరుద్ర.

“వ్వాట్... ఏంటీ నేనిక్కడ సీరియస్గా మాట్లాడుతుంటే సెటైర్స్ వేస్తున్నావా? అయినా బామ్మను చంపే ఉద్దేశం ఉందా? తప్పురా... బామ్మపోతే ఆ ఆస్తి అంతా నీకొస్తుందో? లేదో... కనుక్కొని ప్లాన్ చెయ్యరా" చెప్పాడు కార్తీక్.

“ఏంటీ కార్టూన్లా...” అంటూ లేచి కూర్చున్నాడు అనిరుద్ర. రెండు

“నీకో విషయం తెలుసా అనూ... బామ్మ తను చచ్చేలోగా నువ్వు ఉద్యోగం చేయకపోయినా, పెళ్లి చేసుకోకపోయినా ఆస్తి అంతా అభిషేక్ బచ్చన్ కు ఇస్తుందట”

“అదేంటి? ఎందుకలా?” తాపీగా అడిగాడు అనిరుద్ర.

“చచ్చే ముందు అభిషేక్ బచ్చన్ ని దత్తత తీసుకుంటుందిట... అమితాబ్ ను ఈలోగా సంప్రదించి పర్మిషన్ అడుగుతుందిట. 'మొన్నో రోజు రాత్రి నిద్రలేపి మరీ నాకీ విషయం చెప్పి నువ్వడినా అడగకపోయినా నీకు చెప్పి బెదిరించమని చెప్పింది”

అనిరుద్రకు నవ్వొచ్చింది. బామ్మ చేసే పనులు చాలా వింతగా ఉంటాయి. ఆవిడ బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తుందా?

సరిగ్గా అప్పుడే ఓ అమ్మాయిల గుంపు అటుగా వచ్చి అనిరుద్రను చూసి, కాసేపు వాళ్లలో వాళ్లే గుసగుసలాడుకొని కన్ఫర్మ్ చేసుకొని అతని దగ్గరకొచ్చారు.

“మీరు డ్రీమ్ టీవీ “ఏం చేయాలనుకుంటున్నారు?' ప్రోగ్రామ్లో వచ్చారు కదూ...” అని అడిగారు.

“సారీ మీరు ఎవర్ని చూసి ఎవరు అనుకుంటున్నారో....” అనిరుద్ర అన్నాడు.

“మీ పేరు అనిరుద్ర కదూ...”

“ఏం నేను కూడా బీచ్ లో కనిపించి చచ్చానుగా... నన్నడగొచ్చుగా” పక్కనే వున్న కార్తీక్ కు ఒళ్లు మండి అన్నాడు.

“ఆ అమ్మాయిల్లో జీన్స్ వేసుకున్న ఓ అమ్మాయి అనిరుద్రవైపు తినేసేలా చూస్తూ, “నా దగ్గర పోస్టుంది... అదే మొగుడి పోస్టు చేస్తారా?” అనడిగింది.

అనిరుద్ర ఆ అమ్మాయి మొహంలోకి చూస్తూ, “పార్ట్ టైమా? ఫుల్ టైమా?” అని అడిగాడు. ఆ అమ్మాయి కంగుతిని, “అదేంటి?” అంది.

“పార్ట్ టైమ్కో రేటు. ఫుల్టైమ్ కో రేటు. నైట్ కూడా చేస్తే ఒ.టి ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది. అన్నట్టు మీ ఫోన్ నెంబరెంత?” అన్నాడు జేబులో నుండి పెన్ తీస్తూ.

“ఎందుకు?” అనిరుద్రను సరదాగా ఏడిపించాలనుకున్న ఆ అమ్మాయి కంగారుపడిపోయి అడిగింది.

“మీ పేరెంట్స్తో శాలరీ అగ్రిమెంట్ రాయించుకోవడానికి. అన్నట్టు ఏ కాలేజీ?” మళ్లీ అడిగాడు అనిరుద్ర.

“కాలేజీ పేరెందుకు?”

“మీ ప్రిన్సిపాల్ తో ఈ డిటైల్స్ చర్చించడానికి. మీ కాలేజీలో కూడా అందరికీ తెలిస్తే బాగుంటుంది కదా...” అనరుద్ర కామ్గా చెప్పాడు.

అమ్మాయిల గుంపులో కలకలం. జీన్స్ వేసుకున్న అమ్మాయిలో భయం. ఏదో సరదాగా టీజ్ చేద్దామనుకుంటే అతనే తమకు పాఠం చెప్పేలా వున్నాడన్న భయం పట్టుకుంది. మెల్లిగా అక్కడ్నుంచి జారుకున్నారు.

“అనవసరంగా మంచి బేరం చెడగొట్టావు” కార్తీక్ అన్నాడు.

“వాళ్లేదో సరదాగా మనల్ని ఆటపట్టిస్తున్నారు. మనం ఏం చేసినా సీరియస్గానే పద...” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఎక్కడికి?”

“ఎక్కడికి?”

“పత్రికలో యాడ్ ఇవ్వడానికి

“యాడా! ఏమని?”

“కావలెను. అందమైన పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్ యువకుడికి ‘భర్తగా ఉద్యోగం ఇచ్చే అమ్మాయి కావలెను”

“ఏంటీ ఇలానే ఇస్తావేంటి? సీరియస్సే?” కార్తీక్లో అనుమానం.

“ఇంకా డౌటెందుకు? బామ్మ సమస్యకు, మన సమస్యకు పరిష్కారం ఇదే! అయినా నాక్కూడా లైఫ్ లో సెటిలవ్వాలని ఉంది. హాయిగా మొగుడి ఉద్యోగం చేసుకుంటూ, నెలనెలా జీతం తీసుకొంటూ వుంటే ఆ సెక్యూరిటీనే వేరు. ఎవరి కిందా పని చేయవలసిన అవసరం ఉండదు”

"భార్య కింద పని చేయాలిగా” కార్తీక్ అడిగాడు.

“పని చేయడమేమిటి? నా డ్యూటీ నేను చేస్తాను. కండీషన్స్ వెరీ క్లియర్... ట్రాన్స్పరెంట్...”

“అరే అనూ... మనం కలికాలంలోకి ప్రవేశించాం” అన్నాడు కార్తీక్ “ఫర్ యువర్ కైండ్ ఇన్ఫర్మేషన్... నేనే కల్కిని. పద” అన్నాడు అనిరుద్ర.

***

స్టాఫ్ అంతా అసెంబ్లీ హాలులో బుద్ధిగా కూర్చున్నారు. పది నిమిషాల క్రితమే అందర్నీ అసెంబ్లీ హాలులోకి రమ్మని అనౌన్స్ మెంట్ చేశాడు శోభరాజ్.

'అసెంబ్లీ హాలులో సమావేశం ఏర్పాటుచేశాడంటే ఏదో విశేషం వుండే ఉంటుంది అన్న థాట్ అక్కడున్న వాళ్లందరికీ కలిగింది. శోభరాజ్ డయాస్ మీద వున్న కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. అర్ముగం అందరికీ కాఫీ సర్వ్ చేశాడు.

“మై డియర్ స్టాఫ్... ఈ రోజు నేనో నిర్ణయం తీసుకున్నాను” అని ఆగాడు. ఆ నిర్ణయం ఏమిటో'నని అందరూ ఆసక్తిగా శోభరాజ్వైపు చూడసాగారు.

“మొగుడూ పెళ్లాలు ఉద్యోగం చేసుకుంటూ చన్నీళ్లకు వెడినీళ్లలా కలిసిపోతారు. కాని మొగుడు ఒక్కడే ఉద్యోగం చేస్తే... భార్య ఇంటి పనులు చక్కదిద్దుతూ ఉంటుంది. సంపాదించాలి భర్త ఒక్కడే. హ్... ఎంత కష్టం... అలానే భార్య ఉద్యోగం చేస్తుంటుంది. భర్తకు ఉద్యోగా దొరకదు. అప్పుడెంత కష్టం... భార్య సంపాదనే ఆ కుటుంబానికి ఆధారం”

ఇదంతా బాస్ ఎందుకు చెప్తున్నాడో స్టాఫ్ కు అర్ధంకాలేదు. అనిమిష బాస్ ఏం చెబుతాడోనన్న క్యూరియాసిటీతో ఉంది.

“నేనో నిర్ణయానికి వచ్చాను. మనకంపెనీలో జాబ్ చేస్తున్న ఎంప్లాయికి మేల్ అయినా ఫిమేల్ అయినా... పెళ్లి అయివుంటే వాళ్ల భర్తకో, భార్యకో ఉద్యోగం లేకుండా వుంటే... వాళ్లకి రెట్టింపు జీతం ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాను”

ఒక్క క్షణం అందరూ షాకయ్యారు. వాళ్లకేమీ అర్ధంకాలేదు. శోభరాజ్ స్టాఫ్ వైపు చూసి, “మీరు కన్ఫ్యూజన్లో వున్నారని అర్ధమవుతోంది. ఇందులో కన్ ఫ్యూజన్ ఏమీలేదు. భార్యాభర్తల్లో ఏ ఒక్కరికి మాత్రమే ఉద్యోగం వుంటే ఆ కుటుంబం సాగడానికి ఆర్ధికంగా ఇబ్బంది ఉంటుంది. అలా అని నేను ఆ కుటుంబంలోని మరో వ్యక్తికి ఉద్యోగం ఇవ్వలేను. అందుకని నా వంతుగా నా కంపెనీలో పనిచేసే వాళ్లయిన వారికి వాళ్ల పార్ట్నర్ కి ఉద్యోగం లేని పక్షంలో జీతాన్ని రెండింతలు చేస్తున్నాను. పెరిగిన ఆ జీతం నా వంతుగా అఫిషియల్గా ఇస్తాను. నా కానుకగా! వాటికి మీ శాలరీ స్లిప్పు మీద సంతకం చేయాల్సిన అవసరం లేదు. ఈ కండీషన్ మీ పార్ట్నర్ కి ఉద్యోగం లేనంత వరకే... ఉద్యోగం దొరికితే ఈ సదుపాయం రద్దవుతుంది”

స్టాఫ్ చప్పట్లతో హాల్ మార్మోగిపోయింది. ముఖ్యంగా మగవాళ్లు వాళ్ల భార్యలంతా ఇంట్లో వుంటున్న వాళ్లే. నిఖితకు ఓ డౌట్ వచ్చింది. వెంటనే లేచి క్లారిఫై చేసుకుంది.

“సర్... మా ఆయనకు జాబ్ లేదు. నాక్కూడా డబుల్ శాలరీ ఫెసిలిటీ వర్కవుట్ అవుతుందా?”

“మీ ఆయన ఏం చేస్తారు?

“బిజినెస్”

“ఏం బిజినెస్?” అడిగాడు శోభరాజ్.

“ఫర్నిచర్..” చెప్పింది నిఖిత.

“ఆ బిజినెస్ డీటైల్స్ కనుక్కొని, ఓ క్యాలిక్యులేటర్ తీసుకొని లెక్కలు వేసి, మీ ఆయన సంపాదన నెలకు యాభైవేలకు పైగానే వుంటుంది కదా...” అన్నాడు శోభరాజ్.

“ఉంటుంది సార్... కానీ ఆయనకు ఉద్యోగం లేదు కదా” నిఖిత నెమ్మదిగా అంది.

“పొరపాటు నాదే సిస్టర్... చిన్న సవరణ” అని స్టాఫ్ వైపు చూసి, “నా దగ్గర పనిచేసే స్టాఫ్లోని పార్ట్నర్స్ ఏ ఉద్యోగమూ, వ్యాపారమూ లేకుండా 'హౌస్'కే పరిమితమైన వాళ్లకే ఈ రెట్టింపు శాలరీ” అన్నాడు.

తర్వాత నిఖితవైపు చూసి, “థాంక్యూ సిస్టర్... మంచి ఇన్ఫర్మేషన్ ఇచ్చారు” అన్నాడు శోభరాజ్.

“వెల్కమ్ సర్” కచ్చగా అని కూర్చుంది నిఖిత. "ఏయ్ నిఖితా... ఏంటే సణుక్కుంటున్నావ్?” భావన అడిగింది.

“నాక్కూడా ఈ స్కీమ్ వర్తిస్తుందేమో. ఆ డబ్బులతో నెలకో శారీ కొనుక్కోవచ్చు అనుకున్నాను” అంది నిఖిత.

“నువ్వే అలా ఫీలయితే నేను... మొన్నో సంబంధం వచ్చింది. అబ్బాయికి ఉద్యోగం లేదు. త్వరలో వస్తుందని... ఉద్యోగం లేని మొగుడు నాకెందుకు? అనుకున్నాను. అతన్ని చేసుకుంటే పోయేది...” ఫీలవుతూ అంది భావన. వాళ్ల మాటలు వింటూ ఆలోచనలో పడింది అనిమిష.

****

భోజనాలు చేసి హాలులో కూర్చున్నారు ద్విముఖ, అనిమిష .

“ఏంటి... మీ ఛానల్ విశేషాలు?” అడిగింది అనిమిష ద్విముఖను.

“నేను చేసిన 'ఏం చేయాలనుకుంటున్నారు?' ప్రోగ్రామ్కి మంచి రెస్పాన్స్ వచ్చింది. చాలామంది అనిరుద్ర ఫోన్ నంబర్ కావాలని అడిగారు. మా ఛైర్మన్ పర్మిషన్ తో నేను అనిరుద్రను ఇంటర్వ్యూ చేయాలని అనుకుంటున్నాను. డిఫరెంట్ ఇంటర్వ్యూ అవుతుంది” ద్విముఖ చెప్పింది.

“నీకు అతడి గురించి డీటైల్స్ తెలుసా?” అడిగింది అనిమిష

“డీటైల్స్... అంటే ఫోన్ నంబర్ తెలుసు. గుర్తుండే నంబర్” అని కళ్లు మూసుకొని టకటకా చెప్పింది. “92462-02616”.

“అతనికిదేం పిచ్చి... మొగుడిగా జాబ్ చేయాలన్న ఆలోచన వింతగా లేదూ” అనిమిష అంది.

“ఇలాంటి వింతయిన విషయాలు రోజూ ఎన్నో జరుగుతున్నాయి. విదేశాల్లో ఇలాంటి వింతలకు కొదవేమీ లేదు. ఆ మధ్య ఓ ప్రకటన వచ్చింది వెబ్ సైట్లో... ఆత్మను అమ్ముతున్నారన్న ప్రకటన అది. విచిత్రమేమిటంటే... ఆ ఆత్మను ఓ శాల్తీ కొనేశాడు కూడా...” ద్విముఖ చెప్పింది.

అనిమిష ఆలోచిస్తోంది. ద్విముఖ అనిమిష మొహం వంక పరిశీలనగా చూసి అడిగింది.

“ఏంటో అంత ఇంట్రెస్ట్ చూపిస్తున్నావు? ఏదైనా విశేషం ఉందా? ఉంటే చెప్పు... నాకు చేతనైన సహాయం చేస్తాను”

“అదేం లేదు...” అంది ఏదో ఆలోచిస్తూ అనిమిష.

“నీకు ఇంకో విశేషం తెలుసా? అదీ అనిరుద్రకు సంబంధించిందే...” అంది హుషారుగా ద్విముఖ.

“ఏంటది?” క్యూరియాసిటీతో అడిగింది అనిమిష

“ఇవాళ అతను పేపర్ లో భర్త పోస్టు కావాలని ప్రకటన కూడా ఇచ్చాడు” అంది హ్యాండ్ బ్యాగ్ లో నుంచి పేపర్ తీసి టీపాయ్ మీద పెట్టి.

అనిమిష ఆ పేపర్ తిరగేసింది. ఆరో పేజీలో ఓ కార్నర్ లో వచ్చిందా ప్రకటన. ఆ ప్రకటన చదువుతుంటే చిన్నపాటి ఉద్వేగం కలిగింది అనిమిషలో.

“ఈ ప్రకటన గురించే మా ఛానల్లో డిస్కషన్.. అందుకే నేనీ వివివిఐపీని ఇంటర్వ్యూ చేయాలనుకుంది” ద్విముఖ చెప్పింది.

ఆ రాత్రి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది అనిమిష. ఆ నిర్ణయమే అన్ని సమస్యలకు పరిష్కారం అనుకుంది. 'తన సమస్యలకు పరిష్కారం దొరకాలంటే ఒకే ఒక మార్గం. ఇప్పుడు బాల్ అనిరుద్ర కోర్టులో ఉంది' అనుకుంది అనిమిష .

* * *

బాదం చెట్టు కింద వున్న మంచమ్మీద కూర్చొని రెండు చేతులూ తల మీద పెట్టుకున్నాడు కార్తీక్. అతని పక్కనే తల కింద చేతులు పెట్టుకొని వెల్లకిలా పడుకున్నాడు అనిరుద్ర. మంచం మీద మొబైల్ ఫోన్. ఆ ఫోన్ ఉదయం నుండి నాన్ స్టాప్గా మోగుతూనే ఉంది.

****

“అనూ... ఎంత పనిచేశావు? నువ్విచ్చిన యాడ్ ఏమిటోగానీ ఉదయం నుండి సౌండ్ పొల్యూషన్ ఎక్కువైంది. ఫోన్ నంబర్ ఇచ్చినవాడివి నువ్వే మాట్లాడొచ్చుగా. ముందు నన్ను మాట్లాడమంటావ్. అబ్బ... నీ ఐడియా చూశాక నాకు యాడ్ ఇవ్వాలనిపించింది. అయినా మొగుడి పోస్ట్ కు ఇంత డిమాండ్ ఉంటుందా? అయినా ప్రపంచంలో ఎవరికీ రాని ఐడియాలు నీకే ఎలా వస్తాయిరా....” నాన్ స్టాప్ గా మాట్లాడుతూనే వున్నాడు కార్తీక్.

అప్పుడే మొబైల్ ఫోన్ మళ్లీ మోగింది. కార్తీక్ భయం భయంగా మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకొని ఓకే బటన్ నొక్కి మెల్లిగా 'హలో' అన్నాడు.

“నేనూ హలోనే డియర్... మా ఆయన దుబాయ్ లో ఉన్నాడు. టెంపరరీ మొగుడి పోస్టు ఖాళీగా ఉంది. చేస్తావా?” గొంతులో విస్కీ వున్నట్టు హస్కీగా వుంది అవతలి గొంతు.

కార్తీక్ బెదిరిపోయి మొబైల్ ని అనిరుద్రకు ఇచ్చాడు. అనిరుద్రకు విషయాన్ని షార్ట్ హ్యాండ్ లాంగ్వేజ్ లో చెప్పాడు. ఫోన్ కట్ చేసి నవ్వుతూ చెప్పాడు అనిరుద్ర.

“ఇలాంటివన్నీ కామన్... కొంతమంది కావాలనే టీజ్ చేస్తారు. మరి కొంతమంది ట్రయ్ చేస్తారు... అన్నట్టు మొత్తం ఇవాళ మన ఫోన్ కాల్స్ ఎన్ని?”

“దీంతో కలిపి వన్ ఫార్టీ టూ” అన్నాడు కార్తీక్.

“అంటే వన్ ఫార్టీ త్రీ... అంటే ఐ లవ్ యూకు ఒకటి తక్కువగా వుందన్నమాట...” అన్నాడు ఆ నెక్ట్ కాల్ అనిమిషదే అవుతుందన్న విషయం తెలియని అనిరుద్ర.

****

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 8వ భాగం



రాత్రి పదకొండు నలభై...

అనిమిష ఆలోచిస్తోంది... టేబుల్ మీద ద్విముఖ తెచ్చిన ఆవేల్టి దినపత్రిక ఉంది. అందులో అనిరుద్ర ఇచ్చిన ప్రకటన , ఉంది. అనిమిష కళ్ల ముందు యాక్సిడెంట్ దృశ్యం కదలాడుతోంది. భయానకమైన ఆ సంఘటన ఆమె మొహంలో స్వేదాన్ని అద్దింది. అలా ఆ...లో...చి...స్తూ...నే ఉంది.

పదకొండు యాభై అయిదు నిమిషాలు. యాభై ఆరు నిమిషాలు... యాభై నాలుగు నిమిషాలు...

టేబుల్ మీద వున్న మొబైల్ తీసి డయల్ చేసింది. 92462-02616 ఒక్కో నంబర్ డయల్ చేస్తుంటే ఆమె చేతి వేళ్లు సన్నగా కంపించసాగాయి. చిన్నపాటి ఉద్వేగం ఆమె మహా శరీరాలను ఆక్రమించుకుంది.

అనిరుద్ర ఆకాశం వంక చూస్తున్నాడు. అతని గుండెల మీద మొబైల్ ఫోన్. ఒక్క క్షణం చిన్నపాటి క...ద...లి...క. ఫోన్ రింగవుతోంది. టైం చూశాడు. అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటలు... మొబైల్ తీసి ఓకే బటన్ ప్రెస్ చేసి, 'హలో' అన్నాడు.

“మీరు మిస్టర్ అనిరుద్రే కదూ...” అవతల వైపు నుంచి మనసు పొరలను స్పృశించే కంఠం.

“అవుననే అనుకుంటున్నాను... ఇంతకూ మీరు…”

“మీ ప్రకటన చూశాను. మిమ్మల్ని కలవాలి”

“ఇప్పుడా... ఈ టైంలోనా...”

“సారీ... ఇప్పుడు కాదు. రేపు... రేపొద్దున్నే ఆరు గంటలకు వీలవుతుందా?”

“వ్వా...ట్... మార్నింగ్ సిక్స్ కా? తర్వాతైతే కుదర్దా” కాసింత టీజింగ్ కనిపించింది అనిరుద్ర గొంతులో.

“పది గంటలకు ఆఫీసుకు వెళ్లాలి... అంటే తొమ్మిదిన్నరకు బయల్దేరాలి... తొమ్మిదిన్నరకు బయల్దేరాలంటే ఏడు గంటలకే పనులన్నీ మొదలు పెట్టాలి. అందుకే మిమ్మల్ని ఆరు గంటలకు కలుద్దామని”

“నో ప్రాబ్లమ్... నేనే మీ ఆఫీసులో లంచ్ అవర్లో కలుస్తాను” “వదొద్దు... నేనే కలుస్తాను”

“పోనీ మీ ఇంటికి వచ్చేయమంటారా?”

“వద్దోద్దు... నేనే మా ఫ్రెండ్ ని తీసుకొని వస్తాను”

“జనరల్గా ఇలాంటి అపాయింట్ మెంట్స్ ఇవ్వను. మీ కోసం ఒప్పుకుంటున్నాను. మరో విషయం తెలుసా? చాలామంది కలుద్దాం అన్నారు. అందరికీ రేపు ఉదయం పది తర్వాతే అపాయింట్ మెంట్ ఇచ్చాను”

అవతలివైపు అనిమిష కామ్గా ఉండిపోయింది.

“ఏంటీ... మగవాళ్ల సైకాలజీ ఇలానే ఉంటుంది. వాళ్లను వాళ్లే మోసుకుంటారని ఫీలవుతున్నారా? నేను నిజం చెప్తున్నాను. అన్నట్టు... రేపు ఉదయం క్వశ్చన్ అవర్ ఉంటుందా? ఐ మీన్ మీరు నన్ను ప్రశ్నలడగడం లాంటివి...”

"క్వశ్చనవర్ ఏమీలేదు. ఓన్లీ క్లారిఫికేషన్” అటువైపు నుంచి అనిమిష చెప్పింది.

“ఇంతకీ మీ పేరు చెప్పలేదు”

“రేపు కలిశాక చెప్తాను. అయినా ముందు పని ముఖ్యం కదా”

“మరేం లేదు... నేను పనిచేసే ఆఫీసు పేరు... అదే బాస్ పేరు తెలుసుకోవాలిగా” నవ్వి అన్నాడు అనిరుద్ర..

“గుడ్ నైట్” అంది అట్నుంచి అనిమిష

“గుడ్ నైట్” చెప్పాడు అనిరుద్ర.

****

ఫోన్ మాట్లాడ్డం అయిపోయాక ఓసారి ద్విముఖ వైపు చూసింది. వెంటనే తన దగ్గరకు వెళ్లి భుజాలు కుదిపిలేపింది.

బద్దకంగా కళ్లు తెరిచింది ద్విముఖ. “సారీ... మంచి నిద్ర చెడగొట్టాను” అంది అనిమిష

“ఆ విషయం నిద్ర చెడగొట్టి మరీ చెప్పాలా?” కళ్లు సగం మూసి అంది ద్విముఖ.

“వన్స్ ఎగైన్ సారీ... చిన్న పని ఉంది” అనిమిష అంది. “ఇప్పుడా? ఏమిటి?” అనడిగింది ఆశ్చర్యంగా ద్విముఖ.

. “రేపు మార్నింగ్ నువ్వు నాతో రావాలి...”

“ఎక్కడికి?” అడిగింది ద్విముఖ..

అప్పుడు గుర్తొచ్చింది అనిమిషకు. తను అనిరుద్రను ఎక్కడ కలవాలో చెప్పలేదన్న విషయం. వెంటనే మొబైల్ తీసుకొని అనిరుద్ర నెంబర్ కు డయల్ చేయసాగింది. ద్విముఖకు విషయం అర్ధంకాక తెల్లమొహం వేసింది. సరిగ్గా అప్పుడే అనిరుద్రకు కూడా అదే డౌట్ వచ్చింది. తను ఎక్కడ కలవాలి? ఆ ఆలోచన రాగానే రిసీవ్డ్ కాల్స్లో వున్న నెంబర్ చూసి డయల్ చేశాడు. ఇద్దరూ ఒకేసారి ట్రయ్ చేయడం వల్ల ఎంగేజ్ వస్తోంది. అనిరుధ్రకు విసుగొచ్చి ఆగాడు. అనిమిష ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది. అనిరుద్ర నెంబర్ చూసి ఓకే బటన్ నొక్కాడు.

“సారీ... ఇందాక మనం ఎక్కడ కలుసుకోవాలో చెప్పలేదు”

“అవునవును... నాకూ అదే డౌట్ వచ్చి మీ నెంబర్ కు ట్రై చేస్తున్నాను. చెప్పండి ఎక్కడ కలుద్దాం”

“బీచ్ దగ్గర కలుద్దాం...”

“గుడ్ ఐడియా... ఆ పక్కనే అయ్యర్ హోటల్ ఉంది. ఎర్లీ మార్నింగ్ పొగలు కక్కే ఇడ్లీ, కారప్పొడి, నెయ్యి కాంబినేషన్ తింటే చాలా బావుంటుంది. మీకేం అభ్యంతరం లేదంటే, నేను మా ఫ్రెండ్ ని తీసుకువస్తాను. ఎటూ మీరు మీ ఫ్రెండ్ తోనే కదా వస్తుంది”

“అలాగే” అంది అనిమిష

“మరో విషయం... హోటల్లో టిఫిన్ బిల్లు మీరు పేచేస్తారా? నేను చేయాలా? క్లారిఫికేషన్ బెటర్ కదా”

అనిమిషకు ఒళ్లు మండింది. అయినా తమాయించుకొని “నేనే పే చేసాను”

“థాంక్యూ... గుడ్ నైట్” అని ఫోన్ కట్ చేశాడు అనిరుద్ర.

***

అనిమిష మాట్లాడేది వింటూనే వుంది ద్విముఖ. అయినా ఆమెకు ఏమీ అరం.

అనిమిష ద్విముఖ వంక చూసి, “రేపు మార్నింగ్ మనం బీచ్ దగ్గరకి వెళుతున్నాం రాగలవా?” అడిగింది అనిమిష

“ఎందుకు... నీ వాలకం చూస్తుంటే నాకో డౌట్”

“డౌటా... ఏమిటది?”

“ఏమీలేదుగానీ, రేపు మార్నింగ్ మనం ఎక్కడికి వెళ్లాలి? ఎందుకు వెళ్లాలి?”

“రేపు మనం అనిరుద్రను కలుస్తున్నాం” చెప్పింది అనిమిష.

“అనిరుద్రనా? ఎందుకు... కొంపదీసి...” అని అనిమిష మొహంవైపు చూసింది.

“అందుకే...” అన్నట్టు తలూపింది అనిమిష.

“వావ్... వాటే గ్రేట్ డెసిషన్.... అదేంటి సడన్గా... వెరీ ఇంట్రెస్టింగ్... దీని మీద పెద్ద స్టోరీనే తయారుచేయాలని వుంది” అంది ద్విముఖ.

“అలాంటివేమీ చేయకు... రేపు మనం అతణ్ణి కలుస్తున్నాం”

“అంటే అతణ్ణి పెళ్లి చేసుకోవడం నీకు ఇష్టమే అన్నమాట”

“ఇష్టం కాదు... అవసరం”

“అంటే అతనితో…”

“భర్తగా అతను నా దగ్గర ఉద్యోగం చేస్తాడు. అంతే... “అదేంటి?”

“నాకు డబ్బు కావాలి”

“అతణ్ణి పెళ్లి చేసుకుంటే డబ్బు వస్తుందా? పోతుంది కానీ... నెల నెలా శాలరీ ఇవ్వాలిగా”

“అతణ్ణి పెళ్లి చేసుకోవడం వల్ల నాకు మూడు లాభాలున్నాయి చెప్పింది అనిమిషం .

“ఏమిటో ఆ మూడు లాభాలు?” అడిగింది ద్విముఖ.

“నా పనులు అతను కూడా షేర్ చేసుకుంటాడు కాబట్టి నాకు పనిభారం తగ్గుతుంది

“నెంబర్ టూ... మా బాస్ తనను పెళ్లి చేసుకొమ్మని నా వెంటపడ్తున్నాడు. నేనిప్పుడు అనిరుద్రను పెళ్లి చేసుకుంటే ఇక ఆ ప్రస్తావన తీసుకురాడు”

“అదేం...”

“అంతే... మా బాస్' విలన్ కాదు... అదో టైప్ మనిషి... మనిద్దరం ప్రేమించుకుంటే తప్పేంటి... పెళ్లి చేసుకుంటే తప్పేంటి? అని అడుగుతున్నాడు. ఒకవేళ మీకు బాయ్ ఫ్రెండ్, వుంటే అది వేరే విషయం అంటాడు. ఎవరో ఒకరి చేసుకునే బదులు తననే పెళ్లి చేసుకుంటే ఏమవుతుంది? అంటాడు”అంది.

“మంచి లాజిక్కే.. నిజమే కదా... మరి నువ్వు మీ బాస్నే పెళ్లి చేసుకోవచ్చుగా... ఏకంగా చైర్ పర్సన్ వే కావచ్చు... నీ డబ్బు సమస్యా తీరుతుంది”

“అలా పెళ్లి చేసుకోవడం నాకిష్టంలేదు”

“మరి అనిరుద్రను ఎలా పెళ్లి చేసుకుంటావు?”

“అతనితో పెళ్లి అగ్రిమెంట్... టెంపరరీ... అతనితో తాత్కాలిక ఒప్పందం మాత్రమే ఉంటుంది. ఇందులో అతణ్ణి మోసం చేయడం ఏమీ ఉండదు” “మరి మూడవ లాభం”

“నాకు పెళ్లయితే... మా కంపెనీలో మా బాస్ పెట్టిన కొత్త రూల్ ప్రకారం నా జీతం రెట్టింపవుతుంది. రెట్టింపైన నా జీతంలోంచి నేను సిక్స్టీ పర్సెంట్ అనిరుద్రకు జీతంగా ఇస్తాను. మిగతా ఫార్టీ పర్సెంట్ నాకు మిగులుతుంది. పైగా పెళ్లై విడిగా వుంటే హౌస్ అలవెన్స్, ఫెస్టివల్ అలవెన్స్... మ్యారేజీ అడ్వాన్స్ ఇలా బోల్డు ఇస్తాడు మా బాస్”

“అంటే నీకు కావాల్సింది నిజం మొగుడు కాదు... అద్దె మొగుడన్నమాట”

“అద్దె మొగుడు కాదు... భర్తగా జాబ్ చేసే మొగుడు” చెప్పింది అనిమిష.

“అంతా కుదిరితే... పెళ్లికాగానే ఇక్కడ్నుంచి వెళ్లి విడిగా ఉంటారా?”

“సారీ... అవును” తల దించుకొని చెప్పింది.

“అంతగా డబ్బు అవసరమైన సమస్య ఏమిటి?” అడిగింది ద్విముఖ.

అనిమిష చెప్పసాగింది.

****

“ఐయామ్ సారీ అనిమిషా... నీ పాయింటాఫ్ వ్యూ లోనుంచే కాదు... ఎవరి పాయింటాఫ్ వ్యూలోంచి చూసినా నీదే కరెక్ట్... నీ వ్యక్తితం చూస్తుంటే ముచ్చటేస్తోంది. ఆల్ ద బెస్ట్... రేపు మనం అనిరుద్రని కలుస్తున్నాం” చెప్పింది ద్విముఖ అనిమిష చెప్పిందంతా విన్నాక. అనిమిష ఆ రాత్రి ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది.

****

బీచ్....

జనం పలుచగా ఉన్నారు. అనిరుద్ర, కార్తీక్ రెయిలింగకు ఆనుకొని నిలబడి ఉన్నారు. అనిరుద్ర చేతికి వున్న వాచీ వంక చూశాడు. ఆరు కావడానికి రెండు నిమిషాలు తక్కువ ఉంది.

“అనూ... ఏమిటీ శిక్ష? పొద్దున్నే టిఫిన్ చేయిస్తానని అంటే పేస్ట్ లేకుండానే బ్రష్తో పన్లు బరబరా గీకి మొహం కడుక్కొచ్చాను. అయ్యర్ హోటల్లో ఇడ్లీల వాసన ఇక్కడికి వస్తోంది” అన్నాడు కార్తీక్.

‘గెస్ట్లు రావాలి కదా... వాళ్లే హోస్ట్ లు చెప్పాడు అనిరుద్ర.

ఓసారి కార్తీక్ వైపు ఎగాదిగా చూసి, “నా కళ్లకు నువ్వో పెద్ద ఘోస్టులా కనిపిస్తున్నావు అన్నాడు.

"ఘోస్ట్ అంటే... నేనెవరో ఘోస్ట్ రైటర్ని అనుకుంటారు. అసలే ఈ మధ్య ఘోస్టీన్గ్ గురించి అందరూ చెవులు కొరుక్కుంటున్నారు” అనిరుద్ర మాట్లాడుతూ వుండగానే ఓ ఆటో వాళ్ల ముందాగింది.

అనిరుద్ర ఆ ఆటోలో నుండి దిగిన అమ్మాయిలను చూశాడు. అందులో ద్విముఖ ను గుర్తుపట్టాడు. వాళ్లిద్దరూ అతని దగ్గరికొచ్చారు.

“హలో... నన్ను గుర్తుపట్టారా.... డ్రీమ్ టీవీ... యాంకర్...” అంది ద్విముఖ.

“గుర్తు పట్టకపోవడమేమిటి....” అంటూ కార్తీక్ వైపు చూశాడు అనిరుద్ర.

“ఏంటీ... ఇప్పుడేదైనా ప్రోగ్రామ్ చేస్తున్నారా?” క్రాఫ్ సరిచేసుకుంటూ అడిగాడు కార్తీక్.

“కాదు... పర్సనల్ పని...” అంటూ అనిరుద్రవైపు తిరిగి అనిమిషను పరిచయం చేస్తూ.

“అనిమిష... నా ఫ్రెండ్... రూమ్మేట్... మీ యాడ్ చూసింది. ఆ విషయమై మీతో మాట్లాడాలని” అంటూ ఆగింది ద్విముఖ.

“మనం టిఫిన్ చేస్తూ మాట్లాడుకుందాం” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“దట్స్ గుడ్. నా నోట్లో వున్న మాటలే మా వాడు చెప్పాడు” అన్నాడు కార్తీక్. అందరూ అయ్యర్ హోటల్వైపు కదిలారు. ఎర్లీ మార్నింగ్ కావడం వల్ల రష్ లేదు.

***

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 9వ భాగం

పొగలు కక్కే ఇడ్లీ టేబుల్ మీద ఉంది.

“మీకు భర్తగా జాబ్ చేయాలని ఎందుకు అనిపించింది?” అడిగింది అనిమిష.

“మీకు ఉద్యోగం చేయాలని ఎందుకు అనిపించింది?” ఎదురు ప్రశ్న వేశాడు అనిరుద్ర.

"అదేంటి... బ్రతకడానికి జాబ్ కావాలిగా…’

“నాకూ అంతే...”

“మీ క్వాలిఫికేషన్ కు ఏదో ఓ మంచి జాబ్ వస్తుందిగా...” “అంటే భర్త జాబ్ మంచిది కాదని మీ ఉద్దేశమా?”

“నా ఉద్దేశం అది కాదు...” చప్పున అంది అనిమిష.

“మరేమిటి చెప్పండి... ఈ ప్రపంచంలో భర్త ఉద్యోగం చేస్తుంటే ఇంట్లో వుండే భార్యలు చాలామంది ఉన్నారు. ఒక విధంగా వాళ్లు కూడా ఉద్యోగం చేస్తున్నట్టే. వాళ్లను మనం హౌస్ వైఫ్ అంటాం... అంటే ఇంటి పట్టున వుండి చేసే ఉద్యోగం అన్నమాట. నిజానికి హౌస్వైఫ్ అనే మాట పాతబడి, హౌస్ మేకర్ అనే మాట వాడుకలోకి వచ్చింది. అంటే భర్త ఉద్యోగం చేసి సంపాదిస్తే... భార్య మరోలా పని చేసి సంపాదిస్తున్నట్టే... అలాగే భార్య ఉద్యోగం చేస్తే భర్త ఎందుకు హౌస్ హజ్బెండ్గా ఉండకూడదు?”

“ఉండొచ్చు... కానీ అందుకు శాలరీ…”

“వైనాట్... నేను భర్తగా జాబ్ చేస్తున్నందుకు తీసుకుంటున్నాను. కూరగాయలు తెస్తాను. ఇంటి పనులు చేస్తాను. బిల్లులు కట్టి వస్తాను. ఇంటిని నీట్గా ఉంచుతాను”

“ఇలాంటి ఆడ పనులు”

“అదే తప్పు... పనుల్లో ఆడ పని, మగ పని అని ఉండదు. మహా వుంటే మనుష్యులు చేసే పని, జంతువులు చేసే పని అని ఉండొచ్చు”

“ఇదే జీతం మీకు ఎక్కడ చేసినా దొరుకుతుందిగా...”

“దొరుకుతుంది. కానీ జీతంతోపాటు నాకు తృప్తి కూడా ఉండాలిగా. ఈ ఉద్యోగంలో నా భార్యకే చేస్తున్నానన్న తృప్తి... ఎవ్వరూ చేయని ఉద్యోగం చేస్తున్న క్రెడిట్... ఎవరి దగ్గర పడితే వాళ్ల దగ్గర పనిచేయాల్సిన అవసరం లేదు”

“మీ పని నాకు నచ్చకపోతే”

“నన్ను తీసేయవచ్చు. అలాగే నాకు మీ దగ్గర ఉద్యోగం నచ్చకపోయినా వెళ్లిపోతాను. ముందే విడుకుల కాగితాలు రెడీ చేయిస్తాను... నచ్చినంత కాలం నేనీ భర్త ఉద్యోగం చేస్తాను. నచ్చకపోతే ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేసినట్టు భర్త పోస్టుకు రాజీనామా చేస్తాను. మీరు కూడా... జాబ్లో నుంచి నన్ను తీసేయవచ్చు. ఈ జాబ్ చేయడం చేయించుకోవడం ఇద్దరికీ ఇష్టం వుంటనే ఈ అగ్రిమెంట్...”

“అయితే ఓ కండీషన్... మీరు ‘భర్త'గా జాబ్లో చేరాక మరే ఉద్యోగమూ చేయకూడదు”

“చేయను. కానీ నాకు ఇష్టమొచ్చిన దగ్గరకి వెళ్తాను. సినిమాలు, ఫ్రెండ్స్, హోటల్స్ నా ఇష్టం” -

“ఓకే నేను కూడా అంతే”

"రైట్ ఇంకా...”

“ఇంకా మనం ప్రపంచ దృష్టికి భార్యాభర్తలం. అంతే కానీ ప...” అనిమిష మొహం ఎర్రబడింది.

“చెప్పండి... 'పని కంటిన్యూ చేయండి”

“పడగ్గదిలో...” ఆమె మొహం మరింత ఎర్రబడింది.

“అది వద్దా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“ఏది...?” మొహాన్ని మరింత ఎర్రగా మార్చి అడిగింది అనిమిష.

“అదే... అదొద్దా...” తల అడ్డంగా ఊపి.

“అలాంటి హోప్స్ పెట్టుకోవద్దు. ఇది కేవలం బిజినెస్సే.

భర్తగా జాబ్ నాలుగ్గోడల బయట చేస్తే చాలు.. లోపల కాదు” అని చెప్పింది.

"రైట్ ఇంకా...”

“మీరు జీతం ఎంత ఎక్స్ పెక్ట్ చేస్తున్నారు?” “మీరెంత ఇవ్వగలరు?”

“నిజాయితీగా చెప్తున్నాను... మన పెళ్లయితే నాకు వచ్చే జీతం రెట్టింపవుతుంది అంటే ఆరు వేల రూపాయలు పెరుగుతుంది. అందులో సగం మీకు ఇస్తాను. అంటే మీ శాలరీ త్రీ టౌజండ్)

“సారీ... ఆరు నా లక్కీ నెంబర్... ఆరుకు తక్కువైతే చేయను”

“అలా అయితే త్రీ ఫౌజండ్ సిక్స్ హండ్రెడ్ తీసుకోండి” అనిరుద్ర ఓ నిమిషం ఆలోచించి, "రైట్... మరి ఖర్చు…

“హౌస్ రెంట్ ఫిఫ్టీ ఫిఫ్టీ... ఖర్చులన్నీ షేర్ చేసుకుందాం”

“నాకు వారానికోసారి నాన్ వెజ్ తప్పనిసరిగా కావాలి”

“సారీ... నేను నాన్ వెజ్ తినను”

“నేను నా విషయం చెప్తున్నాను”

“నేను తినకుండా ఎలా...”

“నేను వండుకుని తింటాను” అనిమిష ఏమీ అన్లేక “సరే” అంది.

“పెళ్లయ్యాక నేను మిమ్మలి “ఒసే' అనొచ్చా. భార్యను అలా పిలవడం నాకిష్టం”

“అదేం కుదర్దు... కావాలంటే నువ్వు' అని ఏకవచనంతో పిలవచ్చు”

“ఇంకా ఏమైనా కండీషన్స్ ఉన్నాయా?”

“ఏమీ లేవుగానీ... మనిద్దరి మధ్య వున్న ఈ ఒప్పందం మూడో మనిషికి తెలియకూడదు”

“సారీ... మూడో మనిషికి తెలియకుండా వుండడం నా వల్ల కాదు. ఆరో మనిషికి తెలియకుండా చూడగలను”

“అదేంటి?”

“మీ ఫ్రెండ్ కు తెలుసుగా... తను మూడో మనిషి మా ఫ్రెండ్ కు తెలుసు... వాడు నాలుగో మనిషి మా బామ్మకు ఈ విషయం క్లియర్ గా చెప్పాలి. తప్పదు... ఆరో మనిషికి మాత్రం తెలియనివ్వను. మీరు చెప్పుకుంటే నాకు అభ్యంతరం లేదు”

“సరే... వెంటనే మ్యారేజ్... గుడిలో సింపుల్గా... అన్నట్టు మ్యారేజ్ అయ్యాక నేను మ్యారేజ్ పేరుతో లోన్లు తీసుకుంటాను. వాటి ఇన్స్టాల్ మెంట్స్ నేనే కట్టుకుంటాను... ముందే చెప్తున్నాను”

“మీ ఇష్టం..” భుజాలు ఎగరేసి చేసి అన్నాడు అనిరుద్ర.

టిఫిన్ చేసి కాఫీ తాగి లేచారు. బిల్లు అనిమిషే పే చేసింది.

“కంగ్రాట్స్ అనిరుద్రగారూ... మంచి అమ్మాయిని కొట్టేశారే.. పార్టీ ఇవ్వాలి”

“ఫిఫ్టీ ఫిఫ్టీ అయితే ఓకే. అయినా మీరు జాబ్ కొట్టేశారే అనాలి... అమ్మాయిని కాదు.. పైగా మీ ఫ్రెండ్ 'అది' వద్దంది” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“అదా...? ఏది?” అంటూ అనిమిష వంక చూసి, “ఏమొద్దన్నావే” అని అడిగింది. అనిమిష మొహం ఇంకా ఎర్రబడింది.

“ఇంటికెళ్లాక అడగండి. ఓసారి ఆలోచించుకోమనండి” చెప్పాడు వాళ్ల ఆటో కదుల్తుండగా.

***

ఒక్క క్షణం షాక్ అయ్యాడు శోభరాజ్. “వ్వా...ట్... మీరు చెప్తోంది నిజమా? మీ పెళ్లా? రేపేనా?” అడిగాడు

“ఇంత సడన్గా పెళ్లేమిటి? దానిక్కూడా నేను కారణం కాదు కదా” అడిగాడు శోభరాజ్.

“ఛఛ... అదేం కాదు సర్... ఎప్పట్నుంచో ప్రేమించుకుంటున్నాం. చిన్న చిన్న ప్రాబ్లమ్స్. ఎవ్వరికీ చెప్పుకోలేని ప్రాబ్లమ్స్... ఇప్పుడు అవన్నీ సాల్వ్ అయ్యాయి... అందుకే రేపే పెళ్లి చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాం. సారీ సర్ మిమ్మల్ని డిజప్పాయింట్ చేస్తే”

శోభరాజ్ అనిమిష వంక చూశాడు. అతని మొహంలో చిన్న బాధావీచిక క్షణంలో మెరుపులా మెరిసి మాయమైంది.

“అదేం లేదు మిస్ అనిమిషా... ప్రేమ ఒక గేమ్.. అందులో ఎవరో ఒకరే గెలుస్తారు. అవతలి వ్యక్తి ఓటమిని స్పోర్టివ్గా తీసుకోవాలి. గెలిచిన వాళ్లను మనస్ఫూర్తిగా అభినందించాలి. అడ్వాన్స్ గా కంగ్రాట్స్... ఈ అకేషన్ ని గ్రాండ్ గా సెలెబ్రేట్ చేసుకోవాలి” అంటూ క్యాబిన్లో నుండి బయటకు వచ్చాడు.

అప్పటివరకూ క్యాబిన్లో ఏం జరుగుతుందో తెలుసుకోవాలన్న యాంగ్జయిటీలో వున్న స్టాఫ్ ఎక్కడి వాళ్లక్కడే సర్దుకున్నారు.

"మైడియర్ సాఫ్... మీకు స్వీట్ న్యూస్... ముందు స్వీట్స్ తినండి” అంటూ ఆర్ముగం వైపు చూశాడు. ఆర్ముగం స్వీట్ ప్యాకెట్ పట్టుకొచ్చాడు.

“అందరూ స్వీట్స్ తినండి... వేడి వేడి సమోసా తినండి... కాఫీ తాగండి... నేను చెప్పే న్యూస్ వినండి”

స్వీట్స్, సమోసా అందరికీ సర్వ్ చేయబడ్డాయి. శోభరాజ్ ఓసారి గొంతు సవరించు, “ఈ రోజు అనిమిష మనకో స్వీట్ న్యూస్ వినిపించబోతున్నారు...” అంటూ అనిమిషవైపు తిరిగి “మీరు చెప్తారా? నన్నే చెప్పమంటారా?” అని అడిగాడు.

అనిమిష సిగ్గుపడిపోయింది. శోభరాజ్ కొనసాగించాడు. “రేపు మన అనిమిష... మిసెస్ కాబోతున్నారు”

అందరూ ఆశ్చర్యంగా చూశారు. బాసే అనిమిషను పెళ్లి చేసుకోబోతున్నారా? వెంటనే స్టాఫ్లో నుంచి నిఖిత, “కంగ్రాట్స్ సర్” అంది.

శోభరాజ్ ఒక్కక్షణం ఇబ్బందిగా కదిలి, “కంగ్రాట్స్ చెప్పాల్సింది నాక్కాదు... అనిమిషకు కాబోయే శ్రీవారికి... అన్నట్టు మీక్కాబోయే శ్రీవారి పేరేమిటి అనిమిషా...” అని అడిగాడు.

“అనిరుద్ర” సిగ్గుపడ్తూ చెప్పింది అనిమిష, స్టాఫ్ అంతా షాకయ్యారు. నిఖిత ఇబ్బందిగా బాస్వైపు చూసింది. భావనలో చిన్న ఫీలింగ్. బాస్ మొహంలోని బాధ ఆమెకు అర్ధమవుతూనే ఉంది.

“లెటజ్ కంగ్రాట్స్ హర్...” అనగానే స్టాఫ్ ఒక్కొక్కరూ అనిమిషను అభినందించసాగారు.

“డియర్ స్టాఫ్... నిన్ననే నేనో ప్రామిస్ చేశాను. నా దగ్గర పనిచేసే స్టాఫ్లో ఎవరి పార్ట్నర్ కి ఉద్యోగం లేకపోయినా రెట్టింపు జీతం ఇస్తానని. అలా పెళ్లయిన వెంటనే డబుల్ జీతం అందుకునే అదృష్టవంతురాలు మన అనిమిషే. అంతేకాదు... మన సంస్థలో పనిచేసే అనిమిష కొత్త కాపురానికి కావాల్సిన ఫర్నిచర్ సమకూర్చుకోవడానికి కావాల్సిన లోన్ ఇంట్రెస్ట్ లేకుండా... సంవత్సరంపాటు కటింగ్ లేకుండా అందిస్తున్నాను” అన్నాడు శోభరాజ్.

అందరూ చప్పట్లు కొట్టారు. శోభరాజ్ మరోసారి స్టాఫ్ వైపు చూసి, “ఈ రోజంతా మీరు పని చేయనక్కర్లేదు... జాలీగా కబుర్లు చెప్పుకోవచ్చు... అఫ్ కోర్స్ నా గురించి కామెంట్స్ కూడా చేసుకోవచ్చు... రేపు అనిమిష మ్యారేజ్ డే కోసం గిఫ్ట్ కోసం షాపింగ్ చేయడానికి మ్యారేజ్ ఏర్పాట్లు చేయడానికి సెలవు ప్రకటిస్తున్నాను. ఆల్ ద బెస్ట్ అనిమిషా... సీ యూ టుమారో...” అంటూ శోభరాజ్ తన క్యాబిన్ లోకి వెళ్లిపోయాడు.

టెంపుల్లో పెళ్లి సింపుల్ గా జరిగింది. ఆఫీసు స్టాఫ్ అంతా వచ్చారు. అనిరుద్ర తరపు నుంచి బామ్మ, కార్తీక్ మాత్రమే వచ్చారు. పెళ్లి తంతు ముగిశాక అంతా ఎవరిళ్లకు వాళ్ళు వెళ్లిపోయారు. అనిరుద్ర అనిమిషతోపాటు బయల్దేరే ముందు బామ్మ అనిమిషను ఆపింది.

“చూడమ్మా.. అనిమిషా... నువ్విప్పుడు నాకు మనవరాలివి... నా మనవడికి ఓ విధంగా బాస్... వాడు నీ దగ్గర మొగుడు ఉద్యోగం చేస్తున్నందుకు నాకేం బాధగా లేదు... ఆ ఉద్యోగం పర్మినెంట్గా వుండేలా చేయమని ఆ తిరుపతి వెంకటేశ్వరుణ్ణి వేడుకుంటున్నాను. నీకు ఎన్నో ముచ్చట్లు జరిపించాలని ఉంది. అవేవీ మీ ఒప్పందంలో లేవని మా అనిరుద్దుడు చెప్పాడు. నీకో విషయం తెలుసా అనిమిషా... అనిరుద్దుడు మన్మధుడి కొడుకు పేరు. ఆ పేరు పెట్టుకున్న మా అనిరుద్ధుడికి మొదటి రాత్రి యోగం లేదు... అయినా బాధలేదు. ఇంకా ఎన్నో రాత్రులు ఉన్నాయి. వాడి పెళ్లయినా వాడికి ఉద్యోగం దొరికినా కాశీకి వస్తానని మొక్కుకున్నా. రేపే బయల్దేరుతున్నాను. నేను కాశీ నుండి వచ్చేటప్పటికి నువ్వు నా మనవణ్ణి పర్మినెంట్ మొగుడిగా చేసుకోవడం నేను చూడాలి...” అంటూ కళ్ళు ఒత్తుకుంది బామ్మ.

అనిమిష కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. ఇలాంటి వ్యక్తిత్వం వున్న బొమ్మలు కూడా ఉంటారా? బామ్మ అనిరుద్రవైపు తిరిగి చెక్ బుక్, తాళాల గుత్తి చేతిలో పెట్టింది.

“ఒరే... ఈ ఆస్తి అంతా నీదే... నా మనవడికి కాకుండా ఎవరికిస్తాను? ఆ దేవుడే వచ్చి అడిగి ఒక్క పైసా కూడా ఇవ్వను... జాగ్రత్తగా...” అంటూ అనిరుద్ర బుగ్గల మీద ముద్దు పెట్టుకుంది. అనిరుద్ర కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి.

****

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 10వ భాగం

అనిమిష ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టేసరికి హాలులో సామాన్లతో రెడీగా వుంది ద్విముఖ.

“ఏమిటిది?” ఆశ్చర్యంగా అడిగింది అనిమిషం

“నేను వేరే ఫ్రెండ్ రూమ్లోకి మారుతున్నాను. నీకు ఇప్పటికిప్పుడు వేరే ఇల్లు దొరకడం కష్టం. పైగా ఇలాంటి ఇల్లు దొరకదు. నాకంటే పెద్ద ప్రాబ్లమ్ లేదు. నేను అప్పుడప్పుడు వచ్చి వెళ్తుంటాను” అంది ద్విముఖ.

అనిమిష ద్విముఖను వాటేసుకుంది. ఏం మాట్లాడాలో కూడా అర్ధంకావడంలేదు. అప్పుడే ఓ, కారు వాళ్ల ఇంటి ముందు ఆగింది. శోభరాజ్ కారులో నుండి దిగాడు. భావన, నిఖిత, ఆర్ముగం కారులో నుంచి దిగారు. పళ్లు, స్వీట్స్... ఆర్ముగం తెచ్చి ఇంట్లో పెట్టాడు.

“సర్... ఏమిటిది?” అడిగింది అయోమయంగా అనిమిష

“మీ ఏర్పాట్లు మీకు ఉంటాయి. నేనెలా చెప్పాలి...” అంటూ భావనవైపు చూసి, "మీరు చెప్పండి భావన...” అన్నాడు. భావన వచ్చి అనిమిష చెవిలో చెప్పింది. అనిమిష మొహం ఎర్రబడింది.

నిఖిత అనిమిష చెయ్యి నొక్కి వదుల్తూ, “ఈ రోజంతా మేము ఇక్కడే ఉంటాం. అఫ్ కోర్స్

హాలులో... ఇది బాస్ ఆర్డర్...” అంది.

ద్విముఖ, అనిమిషలు మొహమొహాలు చూసుకున్నారు. “కొంపదీసి మీ బాస్ కి అనుమానం రాలేదు కదా...” మెల్లిగా అడిగింది అనిమిషకు మాత్రమే వినిపించేలా ద్విముక.

“ఏమో... ఇప్పుడెలా?” అడిగింది అనిమిష.

“ఎలా ఏమిటి... కానిచ్చేయడమే...” అంది ద్విముఖ. అనిమిష సీరియస్గా చూడడంతో “అదే నాటకం కంటిన్యూటీని కానిచ్చేయడమే. గదిలో మీరేం చేసేది వీళ్లు చూడొచ్చారా అంది.

శోభరాజ్ అనిమిషవైపు చూసి, “అనిమిషా నీకు ఎవరూ లేరని ఫీలవ్వకు... ఎటు జెడ్ అన్నీ సమకూరుతాయి. అన్నీ శాస్త్ర ప్రకారం, సంప్రదాయబద్ధంగా జరుగుతాయి” అంటూ ద్విముఖవైపు చూసి, “మనం ఆరు బయట కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుందాం” అన్నాడు అంతా ఆరు బయట సెటిలయ్యారు. శోభనం గదిలో అనిమిష, అనిరుద్ర.

****

మంచం మధ్యలో కూర్చొని రెండు చేతులు చుబుకానికి ఆన్చుకొని మొకాళ్ల మధ్య తల పెట్టి ఓరగా కోరగ అనిరుద్ర వైపు చూడసాగింది అనిమిష.

“ఎంతసేపు చూస్తావు? మెడ పట్టేస్తుంది. లుక్కు మార్చు” “నీ చూపులో నాకు డిఫరెన్స్ కనిపిస్తోంది” అంది అనిమిష

“ఇప్పుడు నన్నేం చేయమంటావ్... బయటకు వెళ్లిపోనా...” అడిగాడు తలుపు దగ్గరకి నడుస్తూ అనిరుద్ర.

“వద్దు... మా బాస్ చూస్తే డౌటొస్తుంది” అంది.

“మరేం చేయను”

“ఇదిగో ఇప్పుడే చెప్తున్నాను. నా మీద అలాంటి హోప్స్ పెట్టుకోవద్దు” అంది అనిమిష,

“ఎలాంటి హోప్స్?” అడిగాడు ఆమె నడుం మడత వంక చూస్తూ. వెంటనే నడుం మడతను చీర కొంగుతో సరిచేసుకొని కోపంగా అనిరుద్రవైపు చూసింది అనిమిష

“మీరు ఎక్కడో చూస్తున్నారు”

“ఎక్కడో కాదు నడుం మడత వంక చూశాను. చాలా బావుంది. చాలా టెంప్టింగ్గా ఉంది” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“అదిగో అలాంటి మాటలు నాకు నచ్చవ్... మన అగ్రిమెంట్ మర్చిపోతున్నారు"

“అగ్రిమెంట్ ఏం మర్చిపోలేదు... సరే కాస్త జరిగితే నేను అటువైపు తిరిగి పడుకుంటాను"

“వ్వా...ట్... అదిరిపడి అంది అనిమిష.

“నా పక్కన పడుకుంటారా... నో... నెవర్” అంది ఎగిరిపడిన లేవల్లో.

“సారీ...” మళ్లీ తనే అంది అనిమిష.

“ఎందుకు?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“మిమ్మల్ని నేల మీద పడుకోబెడుతున్నందుకు” .

“నెవ్వర్... నేను నేల మీద పడుకోవడమేంటి? ఇది నీ కోసం...” దిండు, దుప్పటి ఆమె చేతిలో పెట్టి మంచం మీద పడుకుంటూ అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఓరి దుర్మార్గుడా...” మనసులోనే కచ్చగా అనుకుంది అనిమిష

“లైట్ ఆర్పేయనా... వెలుతురులో నాకు నిద్ర పట్టదు” అడిగాడు అనిరుద్ర.
“వద్దు... లైట్ ఆర్పేస్తే నువ్వు వెధవ్వేషాలు వెయ్యవని గ్యారంటీ ఏంటి?” అనిరుద్ర అనిమిష వైపు సీరియస్గా చూశాడు.

“అది కాదు... ఈ ఒక్క రాత్రి అడ్జస్టయిపోండి. రేపట్నుంచి వేరు వేరు గదుల్లో పడుకోవచ్చు” కాస్త నచ్చచెప్తున్నట్లుగా అంది అనిమిష.

“అంటే తెల్లవార్లు మెలకువగా ఉండాలా? నో నెవర్...” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఓ పనిచేద్దాం. మనం అగ్రిమెంట్ రాసుకుందాం... ఇటు టైమ్ పాస్... అటు అగ్రిమెంట్ రాసుకోవడం రెండూ పూర్తవుతాయి”

“అగ్రిమెంటా? నా మెమరీలో ఎప్పుడో డిటిపి చేయించి పెట్టాను. ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు ప్రింటవుట్ తీసుకోవచ్చు” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“రిటన్గా వుంటే మంచిది కదా...” అంటూ వెళ్లి టేబుల్ మీద వున్న ప్యాడ్ తీసుకొచ్చింది అనిమిష.

“హు... మొదటి రాత్రి ఇలా వుంటుందన్న విషయం నాకు ఇప్పుడే తెలిసింది” అంటూ నిట్టూర్చాడు అనిరుద్ర.

****

“ఇదిగో మీ డ్యూటీస్ వరుసగా రాస్తున్నాను. అన్నింటికీ స్టార్ గుర్తు పెడ్తున్నాను” అంది అనిమిష

నికిష్టమున్న గుర్తులు పెట్టుకో... అన్నట్టు ఓ అపాయింట్మెంట్ లెటర్ కూడా రాయి. మొగుడిగా అపాయింట్ చేసుకున్నట్టు” అన్నాడు అనిరుద్ర.

ఆమెకు చాలా గమ్మత్తుగా అనిపించింది. అనిమిష బుద్ధిగా రాసుకుంటూ పోతోంది. ఆమె వంకే చూస్తుండిపోయాడు అనిరుద్ర.

“అవును... ఉదయమే వాకిలి ఊడ్చి.... ముగ్గు వేసే డ్యూటీ కూడా మీదే కదా” అడిగింది డౌట్గా అనిమిష.

“ఆ డ్యూటీ కూడా చేయాలా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“ఏం భార్యగా మేము చేయమా... మీరెందుకు చేయరు...” "రైట్... రైట్” అన్నాడు అనిరుద్ర..

“కూరగాయలు తేవడం... వేణీళ్లు కాయడం... కూరలు వండడం... టిఫిన్... నీట్గా ఉంచడం... బట్టలు వాషింగ్ మెషిన్లో వేయడం...” చెప్పుకుంటూ రాసుకుపోతోంది అనిమిష.

“ఆగాగు... బట్టల లిస్ట్ లో ఏమేం ఉన్నాయి?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“ఏముంటాయి? చీరలు... బ్లౌజులు... లంగాలు.. బ్రా...” అని ఆగి అనిరుద్ర మొహంకేసి చూసి సిగ్గుతో చప్పున తలదించుకుంది.

“బట్టలు నావి నేనే పిండుకుంటాను” అంది అనిమిష నవ్వుకున్నాడు అనిరుద్ర. అనిమిష అన్ని పాయింట్స్ రాస్తూ ఉంది.

“ఇంతకీ హాలిడేస్ లిస్ట్ ఉందా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“హాలిడేనా? అదేంటి?”

“అదేంటి అంటే అదే మరి... జాబ్ చేసే వాడికి హాలిడే ఉండదా? ఎవ్రీ సండే హాలిడే... సెకండ్ సాటర్ డే హాలిడే... పండుగలు.. నెలకు రెండు ఆప్షనల్ హాలిడేస్...' లిస్ట్ చెప్పుకుపోతున్నాడు అనిరుద్ర.

బద్దకంగా కళ్లు తెరిచింది అనిమిష. తను మంచం మీద ఉంది. పక్కనే ప్యాడ్ పెన్ను. కుర్చీలో కూర్చొని కాళ్లు టేబుల్ మీద పెట్టి నిద్రపోతున్నాడు అనిరుద్ర.

'తాను మంచం మీదికి ఎలా వచ్చింది?' వెంటనే ఉలిక్కిపడి అద్దంలో తన మొహం చూసుకుంది. చీర చూసుకుంది. బ్లౌజు చూసుకుంది.

“నిన్నేమీ చేయలేదు. అమాంతం ఎత్తుకొని మంచమ్మీద పడుకోబెట్టాను... అంతే” కళ్లు మూసుకునే చెప్పాడు అనిరుద్ర. టైం చూసింది నాలుగున్నర కావస్తోంది.

కంగారుగా లేచి చీర సరిచేసుకొని బాత్రూంలోకి పరుగెత్తింది. స్నానం చేయాలన్న ఆలోచన వచ్చింది. వెంటనే బాత్రూంలో నుండి బయటకు వచ్చింది. కుర్చీలో కూర్చొని నిద్రపోతున్నాడు అనిరుద్ర. తను స్నానం చేస్తుంటే బాత్రూం డోర్ పీప్ హోల్లో నుంచి చూస్తే.. వెంటనే సిగ్గుపడిపోయింది. అతను చూసేసినంతగా.

“ఎక్స్ క్యూజ్ మీ” అతని కళ్ల ముందు చేతులు పెట్టి పిలిచింది.

“ఏంటి? రాత్రి అసలే నాకు నిద్రలేదు” బద్దకంగా అన్నాడు అనిరుద్ర.

“నిద్రలేదా... ఏం చేశావేంటి?” అనుమానంగా అడిగింది.

“ఏం చేయలేదు కాబట్టే నిద్రలేదు... షుగర్ పేషెంట్ ముందు బందరు లడ్డు పెట్టినట్టయింది” అన్నాడు అనిమిషను ఉడికించాలని. .

‘అగ్రిమెంట్లో క్లియర్ గా ఉంది. మళ్లీ ఇలా మాట్లాడితే నేనూర్కోను... ఇక దయచేయండి” అంది అనిమిషం


“ఎక్కడికి?”

“ఎక్కడికేంటి? బయటకు”

“ఎందుకు... నాకు ఇక్కడ కంఫర్ట్ గానే ఉంది”

“నాకే కంపరంగా ఉంది. నేను స్నానం చేయాలి”

“ఏంటి? ఇక్కడా... బావోదేమో... బెడ్ రూమ్లో స్నానం చేస్తే ఏం బావుంటుంది?”

“ఇదిగో ఇలాంటి జోక్స్ వేస్తే నాకు ఒళ్లు మండుతుంది. నేను బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి స్నానం చెయ్యాలి”

“చేయ్... బాత్రూంకు బోల్ట్ లేదా.. ఫర్లేదు. ఎవ్వరూ రాకుండా నేను చూసుకుంటాను”

“నువ్వు రాకుండా చూసుకోవడానికే బయటకు వెళ్లమనేది”

“ఛఛ... నేనా టైప్ కాదు. పిలవని పేరంటానికి, ఇన్వయిట్ చేయని షవర్ బాత్ స్నానానికి వెళ్లే అలవాటు లేదు నాకు”

“అరె... మీకెలా చెప్పాలి... నేను స్నానం చేస్తుంటే పీప్ హోల్ నుంచి చూడరని గ్యారంటీ ఏమిటి??

“ఎంత మంచి ఐడియా ఇచ్చావ్... నిజానికి నాకా ఐడియానే తట్టలేదు. బాత్రూంలో ఈ ఫెసిలిటీ కూడా వుంటుంది కదూ” టక్కున అన్నాడు అనిరుద్ర..

“అంటే చూసేద్దామనే...” కోపంగా అంది అనిమిష

“నేనేం చూసేయను.. ఇంతోటి అందాలు కనిపించక ఇక్కడెవరూ మొహం వాచిలేరు” అన్నాడు అనిరుద్ర. .

“అంటే మీరు అందాలను కూడా చూసేశారా?” అంది ఉక్రోషంగా.

“మరి మాకేం పని? పొద్దస్తమానం అందాలు బాబోయ్... అంటూ విశాఖపట్నం అంతా రౌండేస్తాం.. చాల్చాల్లే.. వెళ్లవమ్మా... వెళ్లు” అంటూ చెయ్యి చూపించాడు.

“నువ్వు బయటకు వెళ్తేనే నేను బాత్రూంలోకి వెళ్తాను” మొండిగా అంది అనిమిష.

“నీ ఖర్మ...” అంటూ అనిరుద్ర లేచి బయటకు నడిచి గోడకు కొట్టిన బంతిలా వెనక్కొచ్చి పడ్డాడు.

“ఏంటీ... మళ్లీ వచ్చారు?”

"నేను రాలేదు. మీ యాంకర్ ఫ్రెండ్ తోసేసింది. డిటైల్స్ మొబైల్లో చెప్తుందిట” అన్నాడు. అప్పుడే అనిమిష మొబైల్ మోగింది.

“ఏయ్ అనిమిషా... నీకస్సలు బుద్ది ఉందా? బయట మీ బాస్, స్టాఫ్ ఉన్నారు. తెలుగు సినిమాల్లో వంద మందిని చితగ్గొట్టి కూడా క్రాఫ్ చెదిరిపోకుండా, బట్టలు నలగకుండా వుండే హీరోలా.. శోభనం గదిలో నుండి, అప్పుడే లాండ్రీ నుంచి తెచ్చిన డ్రెస్సేస్కొని వచ్చే శాల్తీలా అనిరుద్ర బయటకు వస్తే జనాలకు డౌట్ రాదా?” మొబైల్లో క్లాసు పీకింది ద్విముఖ.

అనిమిషకు అదీ నిజమే అనిపించింది. ఏం చేయాలా? అని ఆలోచిస్తుండగానే ఓ ఐడియా ఫ్లాషయింది.

“నేను కళ్లకు గంతలు కడతాను. నా సేఫ్టీ కోసం” అంది అనిమిషం

“సరే” అన్నాడు అనిరుద్ర.

అనిమిష అతని కళ్లకు గంతలు కట్టి బాత్రూంలోకి వెళ్లింది. అనిమిష బాత్రూంలో బట్టలు విప్పి స్టాండ్ మీద వేసి కూడా టెన్షన్గా పీప్ హోల్లో నుండి చూసింది. అనిరుద్ర తన పక్కనే వున్న ఫీలింగ్. చిత్రంగా కోపం రావడంలేదు. సిగ్గు ముంచుకు రావడంలేదు. చిన్నపాటి ఉద్వేగం... వేల వేల ప్రకంపనలయ్యాయి.

****

అనిమిష స్నానం చేసి బయటకు వచ్చి చూసి గతుక్కుమంది. అనిరుద్ర తాపీగా మ్యాగజైన్ చదువుతున్నాడు. కళ్లకు కట్టిన గంతలు కిందికి జారి ఉన్నాయి.

“ఏం చేస్తున్నావ్?” కీచు, గొంతుతో అడిగింది అనిమిష.

“కనపడట్లేదా? మ్యాగజైన్ చదువుతున్నాడు. సెక్స్లో ఆసక్తి లేకపోవడానికి ప్రిజిడిటీ అంటారుట...” అన్నాడు. అనిమిష" వంక చూస్తూ... స్నానం చేసొచ్చిన అనిమిష దగ్గరకు లాక్కోవాలన్నంత ఫ్రెష్ గా ఉంది.

“నన్ను మోసం చేశారు. కళ్లకు గంతలు విప్పేశారు” ఉక్రోషంగా అంది.

“సారీ... నేనేం మోసం చేయలేదు. నా కళ్లకు గంతలు కడతానంటే సరేనన్నాను. కళ్లకు గంతలు విప్పుకోకూడదన్న షరతు ఏమీలేదు. అయినా కళ్లకు గంతలు కట్టాలన్న గుడ్డి ఆలోచన వచ్చింది కానీ... గంతలు విప్పుకోకుండా చేతులకు కూడా కట్టాల్సింది...” అన్నాడు అనిరుద్ర. .

ఓసారి కోపంగా అనిరుద్ర వంక చూసి, “నాకు ఛాన్స్ వస్తుంది” అంది అనిమిష

“అవును... ఇప్పుడే వస్తుంది. నేను స్నానం చేయడానికి వెళ్తున్నాను. నీ పగ, నీ ప్రతీకారం తీర్చుకోవచ్చు. పీప్ హోల్లో నుండి చూసి” చెప్పి బాత్రూంలోకి వెళ్లాడు అనిరుద్ర.

ఈసారి అనిమిషకు కోపం రాలేదు. పైగా నవ్వొచ్చింది. అనిరుద్ర మాటలకు ముద్దోచ్చింది.

****

[అన్నెపు]

మధ్యలో కొంత మిస్ అయ్యినట్టు వుంది ఒకసారి చూసుకోండి.


అనిరుద్ర సెలవలు గురుంచి మాట్లాడుతున్నాడు. వెంటనే అనిమిషా నిద్ర లేచినట్టు రాసారు మధ్యలో ఏమైనా మిస్ అయ్యింది ఏమో చూసుకోండి.

మీరు చెప్పక అప్డేట్ సరి చూసుకున్న .....సరిగానే ఉన్నది .....కంటిన్యూటీ మిస్ అవ్వలేదు

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 11వ భాగం

బాత్రూంలో నుండి బయటకు వచ్చి అడిగాడు అనిరుద్ర. “ముగ్గు గిన్నె ఎక్కడ?” అని.

“ఎందుకు?” అడిగింది అనిమిష.

“ఎందుకేమిటీ... డ్యూటీ ఎక్కడానికి... వాకిలి ఊడ్చి నీళ్లు జల్లి ముగ్గులు పెట్టాలిగా... డ్యూటీలో జాయిన్ అయిపోతాను”

“వద్దోద్దు... బయట మా బాస్ ఉన్నారు. ఈ ఒక్కరోజు నేనే చేస్తాను” అంది అనిమిష.

“నా జీతంలో కట్ చేస్తే ఊర్కోను” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“చేయను...”

“సరే... అన్నట్టు ఈవేళ కూరేం చేయాలి” అడిగాడు అనిరుద్ర..

“ఈ రోజు ఆఫీసులో మా బాస్ పార్టీ ఇస్తున్నారు. నాతోపాటు మీరూ రావాలి”

“బస్సులో అయితే రాను.. ఎట్లీస్ట్ ఆటోలో అయితేనే వస్తాను”

“సరే” అంది అప్పటికా గండం తప్పించుకోవాలని.

****

ఆ వేళ మధ్యాహ్నం శోభరాజ్ ఓ స్టార్ హోటల్లో గ్రాండ్ గా పార్టీ ఇచ్చాడు అనిమిష దంపతులకు. అనిమిష అనిరుద్రలకు కలిపి ఓ చెక్ వున్న కవర్ ఇచ్చి చెప్పాడు, “ఇంటికి వెళ్లాక చూసుకోవాలి. అప్పటివరకు సస్పెన్స్” అని. అంతా భోజనాలు చేస్తున్నారు. శోభరాజ్ అనిరుద్రతో అన్నాడు.

“మిస్టర్ అనిరుద్ర... మీరు లక్కీ.. అనిమిషలాంటి అమ్మాయి మీకు భార్యగా దొరికినందుకు”

నవ్వాడు అనిరుద్ర. శోభరాజ్ కొనసాగించాడు.

“నిజం చెప్పాలంటే... టుబీ ఫ్రాంక్ నేను అనిమిషను పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకున్నాను. పెళ్లి ప్రపోజల్ కూడా చేశాను. అయినా అనిమిష ధైర్యంగా సిన్సియర్గా నాకు ‘నో’ చెప్పింది. మీరు లక్కీ అని ఎందుకు అన్నానంటే... ఏ అమ్మాయి అయినా డబ్బుకన్నా కీర్తిప్రతిష్టలకన్నా ఎవరు ముఖ్యం అని భావిస్తుందో ఆ వ్యక్తి నిజంగా అదృష్టవంతుడే. ఆ విధంగా నన్ను రిజెక్ట్ చేసి మిమ్మల్ని సెలక్ట్ చేసుకుంది. మనస్ఫూర్తిగా మిమ్మల్ని అభినందిస్తున్నాను. మీ జంటను

ఆశీర్వదిస్తున్నాను”

అనిమిష మనసులో చిన్న గిల్టీ ఫీలింగ్. తను మోసం చేసిందా... అన్న గిల్టీ కాన్షియసనెస్.

"ఫ్ అంతా గిఫ్ట్లు ఇచ్చారు. కొందరు క్యాష్ చెక్లు ఇచ్చారు. ద్విముఖ ఓ కవర్లో చెక్ పెట్టి అనిమిషకు ఇచ్చింది. అనిరుద్రకు ఓ కార్డు మీద, 'కలిసి వుంటే కలదు సుఖం' అని క్యాప్షన్ రాసి కవర్లో పెట్టి ఇచ్చింది.

***

ద్విముఖ మరో ఫ్రెండింటికి షిఫ్ట్ అయ్యింది. ఆ రాత్రి అనిరుద్ర, అనిమిష గిఫ్ట్ ప్యాకెట్లు, సర్దుతున్నారు. అనిమిష తన పేరు మీద వచ్చిన కవర్లు ఓ పక్కన పెట్టింది. అందులో వున్న ద్విముఖ కవర్ తీసింది. చెక్ లో అమౌంట్ చూసి షాకయ్యింది. వెంటనే ద్విముఖకు ఫోన్ చేసింది.

“నా బ్యాంక్లో వున్న అమౌంట్... నిజానికి ఇంకా పెద్ద మొత్తమే ఇద్దామనుకున్నాను. నీ కథ విన్నాక, నేను ఇచ్చింది చిన్న మొత్తమే అనిపిస్తోంది. జీరో బ్యాలెన్స్ ఫెసిలిటీ వుంది కాబట్టి ఆ మొత్తం ఇచ్చాను. ప్లీజ్ అపార్ధం చేసుకోవద్దు” ద్విముఖ మాట్లాడుతుంటే అనిమిష కళ్లల్లో సన్నటి కన్నీటి పొర.

“అనిమిషా... మీ ప్రేమకు రిటైర్మెంట్ వుండకూడదనే నా కోరిక” అంది ఫోన్ పెట్టేసే ముందు. .

****

“మీ బాస్ చెక్ ఇది” అన్నాడు శోభరాజ్ ఇచ్చిన చెక్ అనిమిషకు ఇస్తూ. చెక్ అమౌంట్ చూసి మరోసారి షాక్ తింది. పాతిక వేల చెక్ అది... కొత్త సంసారంలో సామాను కొనుక్కోవడానికి... చిన్న కానుక" అన్న అక్షరాలు వున్న కాగితం వుంది ఆ కవర్లో.

“మీ బాస్ బాసాసురుడు కాదు... బాసురుడే... అన్నట్టు ఇందులో పన్నెండున్నర వేలు నావి. ఎందుకంటే... గిఫ్ట్ మనిద్దరి పేరు మీద వుంది” అనిరుద్ర అన్నాడు.

“అదేం కుదర్దు... నా బాస్... కాబట్టి గిఫ్ట్ అమౌంట్ నాదే...” అంది అనిమిష.

“మీ బాస్ ఫోన్ నెంబర్ ఉందా?” అడిగాడు అనిరుద్ర “ఎందుకు?”

“మన లెక్క సెటిల్ చేసుకుందాం. నిజాయితీగా ఎవరి గిఫ్ట్లు వారికే చెందాలి. నువ్వు చీట్ చేస్తే ఊర్కోను”

“ఛీఛీ... గిఫ్ట్ లో కూడా కక్కుర్తేనా?” అంది అనిమిష. “కక్కుర్తి... దాని కజిన్ చీకుర్తి నీదే...” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“పోనీ నేను ఇరవై వేలు తీసుకుంటాను. నువ్వు అయిదు తీసుకో “అదేం కుదర్దు... ఫిఫ్టీ... ఫిఫ్టీ... దట్సాలంతే” అన్నాడు.

కోపంగా అతని వంక చూసి, “ఛఛ... కాసింత మానవత్వం కూడా లేదు” అంది.

“అంతా మనీ తత్వమే... నో... మానవత్వం...” అన్నాడు అనిరుద్ర ఆవులిస్తూ.

****

“నాకు నిద్రిస్తోంది” అంది అనిమిష.

“నాకూ వస్తోంది... నిద్ర...” అన్నాడు అనిరుద్ర. . “అయితే గుడ్ నైట్...” అంది అనిమిష.

“గుడ్ నైట్” అన్నాడు అక్కడి నుండి కదలకుండానే.

“మీరెల్తే నేను పడుకోవాలి”

“ఎక్కడికి?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“ఎక్కడికేమిటి... మీ గదిలోకి...” అని ఓ క్షణం ఆగి, “ఓహో... మీ గది ఇంకా ఫిక్స్ చేయలేదు కదా...” అంటూ లేచి అనిరుద్రను పక్క గదిలోకి తీసుకెళ్లి, “ఇది ఇవాల్టి నుండి మీ

గది” అంది.

“నేను ఎక్కడ పడుకోవాలి?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

. “ఈ గదిలోనే” అంది అనిమిష.

“నేల మీద పడుకునే క్యారెక్టర్ కాదు నాది..”

“షిట్” అంది నుదురు మీద చేత్తో కొట్టుకుంటూ అనిమిష. “షిట్ అంటే బురద అని అర్ధముంది” అన్నాడు అనిరుధ్ర.

“నా బ్రతుకు బురదలో ఇరుక్కుపోయిన...” అని ఎలా పోల్చాలో అర్ధంకాలేదు అనిమిషకు. .

“సామెతలు రానప్పుడు సైలెంటైపోవాలి. ఎగేసుకొని మాట్లాడ్డం కాదు” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“సామెతలు తమరికొచ్చేమిటి... అయినా అందంగా పోల్చడం ఓ కళ...” అంది అనిమిష.

“అవునవును... బురదను అందంగా పోల్చు చూద్దాం”

“అంటే...” .

“బురదతో కలిపి... అందంగా నిన్ను నువ్వు పోల్చుకో” అనిమిషకు ఏం మాట్లాడాలో తోచలేదు.

“వెళ్లు... వెళ్లి పడుకో” అన్నాడు అనిరుద్ర.

అనిమిష వెళ్తుంటే మనసులో అనుకున్నాడు, “బురదలో కమలానివి నువ్వు” అని.

***

సడన్గా మెలకువ వచ్చి కళ్లు తెరిచింది. నిద్రలో ఓ కల. అనిరుద్ర గళ్ల లుంగీతో, పెట్టుడు మీసాలతో తన గదిలోకి వచ్చి తన మీద పడ్డట్టు... వికటాట్టహాసం చేసినట్టు... వెంటనే అది... తలుపు వేసి, అనిరుద్ర గదివైపు వెళ్లింది. ఒకవేళ అర్ధరాత్రి తన గదిలోకి వస్తే... బోల్టు దొంగతనంగా తీస్తే...

ఆ ఆలోచన రావడంతోనే భయమేసింది. ఏం చేస్తే బావుంటుందో... ఆలోచించగా ఓ ఐడియా వచ్చింది. వెంటనే గదికి బయట్నుంచి తాళం వేసింది. తాళం చెవిని హ్యాండ్ బాగ్ లో వేసి, రేపొద్దున్నే అతను నిద్రలేవక ముందే తీస్తే సరి” అనుకుంది. హాయిగా కళ్లు మూసుకుంది.

***

అర్ధరాత్రి ఒంటి గంటకు మెలకువ వచ్చింది. అదీ ఆమెకు అనిరుద్ర కలలో రావడం వల్లనే. మళ్లీ అనిరుద్ర కలలోకి వచ్చాడు. ఈసారి జీన్స్ ప్యాంట్తో కలలోకి వచ్చాడు. తన మీదికి వంగి వికృతంగా నవ్వి... రేప్ చేస్తా... అన్నట్లు వచ్చిన కల అది. ఇప్పుడు అనిరుద్ర ఎం చేస్తున్నాడు... జీన్స్ ప్యాంటు వేసుకొని కత్తి బ్యాక్ ప్యాకెట్లో పెట్టుకొని రావడం లేదు కదా..

పోనీ ద్విముఖకు ఫోన్ చేస్తే, తనని తిట్టిన తిట్టు తిట్టకుండా తిడుతుంది. లాభం లేదు. తనే చెక్ చేసుకోవాలి. వెంటనే హ్యాండ్ బ్యాగ్ లో నుండి అనిరుద్ర గదికి వేసిన తాళం తాలూకు తాళం చెవిని తీసుకొని అనిరుద్ర పడుకున్న గదివైపు వచ్చింది. తాళం తీసి మెల్లగా తలుపు తీసి షాకయ్యింది. లోపల అనిరుద్ర లేడు. ఆమె గుండె కొట్టుకోవడం క్షణకాలం ఆగినట్టనిపించింది.
'ఇదెలా సాధ్యం? అంటే... తనకు కలొచ్చినట్టుగానే...' ఆమె గుండె వేగం పెరిగింది. గబగబా కిచెన్ లోకి వెళ్లి కూరగాయలు తరిగే చాకు తీసుకుంది. మెల్లిగా హాలులోకొచ్చింది. అనిరుద్ర పడుకున్న గది మొత్తం వెతికింది. తర్వాత తన గదిలోకి వచ్చి షాకైంది. బాత్రూంలో నుండి నీళ్ల శబ్దం.

తన బాత్రూంలో ఎవరున్నారు? ఏ దొంగ వెధవైనా వచ్చాడా? అసలీ అనిరుద్ర ఎక్కడికి " వెళ్లాడు?

మెల్లిగా గొంతు తగ్గించి, “ఏమండీ... ఏమండీ... ఉన్నారండీ” అని పిలిచింది.

అప్పుడే బాత్రూమ్ డోర్ తెరుచుకుంది. చాకును కుడిచేతిలో బిగించి పట్టుకుంది. అయినా చెయ్యి వణుకుతోంది. బాత్రూమ్ పక్కనే నక్కింది. ఆగంతకుడు బయటకు రాగానే ఒక్క పోటు పొడవాలని డిసైడైపోయింది. బాత్రూమ్ నుండి బయటకు వచ్చిన శాల్తీని చూసి మరోసారి షాకయ్యింది. ఆ వ్యక్తి అనిరుద్ర.

చాకుతో పొడవబోయి ఆగిపోయి…

“మీరా... నువ్వా?” అని అడిగింది.

“మీరా... నువ్వా... రెండూ కాదు.. ఒక్కటి నేనే” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“పడగ్గది బయట తాళం వేస్తే ఎలా వచ్చారు? పైగా నా గదిలోకి?” అడిగింది అనిమిష.

“నీకసలు బుద్ది ఉందా? మెదడు తక్కువ మొద్దు... ఇంకా నయం... గదిలో నేను లేనప్పుడు తాళం వేశావు. అయినా నీకింత అనుమానం అయితే ఎలానే...” టపటపా నాలుగు దులిపేశాడు. అనిమిషకు ఏడుపొక్కటే తక్కువ.

అది గమనించి కాస్త తగ్గి, “ఈ ఇల్లేమైనా మైసూరు ప్యాలెస్ అనుకున్నావా? ఉన్నది ఒక్క బాత్రూమ్. అదీ అటాచ్డ్... అదీ నీ గదిలోనే వుంది. రాత్రి మెలకువ వచ్చి చూస్తే నువ్వు పడుకున్నావు. డిస్ట్రబ్ చేయడం ఎందుకని... బయటకు వెళ్తే... దిక్కుమాలిన సంత... బాత్రూమ్లు లేవు దరిదాపుల్లో, తిరిగొచ్చి చూసేసరికి నా గదికి తాళం ఉంది. నీ గది ఓపెన్ చేసి ఉంది. అర్జంటు కదానని బాత్రూమ్ కి వెళ్లాను. ఇదిగో ఇదే లాస్ట్ వార్నింగ్. నా గదిలో అటాచ్డ్ బాత్రూమ్ అయినా కట్టించు... రాత్రి నీ గది తలుపులు తెరిచైనా ఉంచు” అంటూ తన గదివైపు వెళ్లబోయాడు. మళ్లీ ఆగి, “బయట నుండి తాళం వేసే బిజినెస్ మానెయ్” అన్నాడు.

****

పొద్దున్నే నిద్రలేచి బద్ధకంగా ఒళ్లు విరుచుకొని బయటకు వచ్చి షాకైంది అనిమిష - అనిరుద్ర వాకిలి ముందు ముగ్గు వేస్తున్నాడు. చుట్టపక్కల వాళ్లంతా 'షో' చూస్తున్నారు.

“ఇదేంటి... అంతా రివర్స్... జంబలకిడి పంబలా ఉందే” అని ఒకావిడ.

“పెళ్లాం అంటే ఎంత ప్రేముంటే మాత్రం... ఇలా వాకిలి ఊడ్చి, కడిగి ముగ్గు పెట్టడమేమిటి?” అని ఇంకొకావిడ.

"ఈ ఐడియా బాగానే వుంది... మా ఆయనో నేనూ ముగ్గులేయిస్తాను” అని ఓ ఫెమినిస్టావిడ. సూటిగా ఎవరికి వారు కామెంట్స్ చేస్తూ ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు. అనిరుద్ర మాత్రం ఇవేమీ

పట్టించుకోకుండా ముగ్గుల పుస్తకం చేతిలో పట్టుకొని అది చూస్తూ చుక్కలు పెట్టకుండానే ముగ్గు ' వేస్తున్నాడు... ఆర్టిస్టు బొమ్మ గీసినట్టు.

అనిమిష బయటకు రావడం చూసి ఎదురింటి బామ్మ, “ఏంటమ్మాయ్... ఎంత కొత్తగా పెళ్లి కూతురివి అయితే మాత్రం... మొగుడితో ముగ్గేయించడమేమిటమ్మా.. చోద్యం కాకపోతే...” అంది. సరిగ్గా అప్పుడే ఆటో దిగిన ద్విముఖ అనిరుద్ర ముగ్గు వేస్తున్న దృశ్యం చూడనే చూసింది.

అనిరుద్ర ముగ్గు వేసి... దాని కింద 'ఏ ముగ్గు డిజైన్ బై అనిరుద్ర' అని ముగ్గుపిండితో రాసి, డేట్ వేశాడు టైమ్తో సహా..

అనిరుద్ర ముగ్గు గిన్నెతో లోపలికి అడుగు పెట్టడంతోనే అనిమిష గయ్మంది. “మీకసలు బుద్ధి ఉందా? పొద్దున్నే ఎవడు ముగ్గు వేయమన్నాడు” అంది.
“సో... మధ్యాహ్నమో రాత్రో వేయమంటావా? అయినా ముగ్గు ఎప్పుడు వేయాలో చెప్పు... బుద్ధి ఉందా అని తిడితే దానికి ఎక్స్స్ట్రా ఛార్జి చేయాల్సి వస్తుంది” అన్నాడు అనిరుద్ర.

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 12వ భాగం

అప్పుడే లోపలికి అడుగుపెట్టిన ద్విముఖ తన క్యారీబ్యాగ్ లో వున్న టిఫిన్ అందిస్తూ, కొత్త దంపతులు కదా అని నా వంతుగా అయ్యర్ హోటల్ నుండి టిఫిన్ పట్టుకొచ్చాను.

వస్తూనే మంచి సీన్ చూశాను. వాహ్ క్యా సీన్ హై... మా కెమెరామేన్ ని తీసుకురాలేదు ...

“మొగుడేసిన ముగ్గు' అని ఓ ప్రోగ్రామ్ తయారుచేసేదాన్ని” నవ్వుతూ అంది.

“మగవాడు ముగ్గులు వేయకూడదా? ఇవి ఆడవాళ్ళే చేయాలి... ఇవి మగ చేయాలి అని రాజ్యాంగంలో ఎక్కడా లేదే” అన్నాడు అనిరుద్ర. .. "

“నిజమే... మీరు హండ్రెడ్ పర్సంట్ కరెక్ట్... ముందు టిఫిన్ చేయండి. చల్లారిపోతుంది మీకిష్టమని అయ్యర్ హోటల్ నుంచి తెచ్చాను” అంది ద్విముఖ.

“ఇంత శ్రమపడి పొద్దున్నే తీసుకురావాలా? మేము చేసుకుంటాంగా” అంది అనిమిష.

“ఏదో ఫస్ట్ డే అని తెచ్చాను”

“నువ్వు కూడా మాతో జాయినవ్వు...” అంది అనిమిష ప్లేట్స్ లో టిఫిన్ సర్దుతూ.

“మా కార్తీక్ వుంటే బావుండేది. వాడికి అయ్యర్ హోటల్ ఇడ్లీలంటే చాలా ఇష్టం అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఎందుకు? తేరగా వచ్చాయనా?” అని నాలుక కరుచుకుంది అనిమిష.

“ఫోన్ చేసి రమ్మనండి” అంది ద్విముఖ.

“అక్కర్లేదు... నేను వచ్చేశాను” రొప్పుతూ వచ్చి అన్నాడు కార్తీక్.

“అరె.. అదేంట్రా... నీకప్పుడే ఇడ్లీ వాసన వచ్చిందా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“కాదు ద్విముఖ కనిపించింది. నేను జాగింగ్ చేస్తుంటే ద్విముఖగారు ఇడ్లీలు ప్యాక్ చేయించుకోవడం చూశాను. ఖచ్చితంగా మీకోసమే అని అర్ధమైంది. నేనూ మీతో జాయిన్ అవ్వొచ్చని ద్విముఖగారిని పిలిచాను. అప్పటికే ఆటో కదిలింది...”

“అలాంటప్పుడు మరో ఆటో ఎక్కి రావొచ్చుగా. ఇలా పరుగెత్తుకుంటూ రావడమెందుకురా?”

“పాయింట్ నెంబర్ వన్... జాగింగ్ కదా అని పర్సు తేలేదు. పాయింట్ నెంబర్ టు... నీకు తెలుసుగా నాకు కుక్కలంటే ఎలర్జీ అని. నేను ఆటోని పిలుస్తూ పరుగెడుతుంటే ఓ కుక్క వెంటపడింది. అది ఆడకుక్కేమో... దాని బాయ్ ఫ్రెండ్ కుక్క గర్ల్ ఫ్రెండ్ కుక్క వెంటపడింది. ఆ రెండూ నా వెంటపడ్డాయి. జాగింగ్ కాస్తా రన్నింగ్ అయింది. పాయింట్ నెంబర్ త్రీ... ఆలస్యమైతే మీరెక్కడ నాకు టిఫిన్ మిగల్చకుండా తినేస్తారేమోనన్న భయం...” !

ద్విముఖ నవ్వింది. అనిమిష టిఫిన్ నాలుగు ప్లేట్లలో సర్దింది. నలుగురు టిఫిన్ చేశాక కాఫీ తాగి బయల్దేరారు. కాఫీ తానే కలుపుతానని చెప్పి కాఫీ కలిపి అందరికీ ఇచ్చింది అనిమిష. ద్విముఖ, కార్తీక్ వెళ్లిపోయారు.

***

“ఏం కూరలు వండను” నేల మీద కూర్చొని కూరగాయల్ని నేల మీద పరిచి అడిగాడు అనిరుద్ర.

“కూరలా.. బహువచనం లేదు... ఏకవచనమే... ఏదో ఒకటి వండండి” అంది అనిమిష.

“అదేంటి డాళింగ్... మూడు కూరలు... రసం... సాంబారు... వడియాలు... గడ్డ పెరుగు... మన మెనూలో ఇవేమీ ఉండవా?”

“ఆ ఉంటాయి... మీరు తాజ్ బంజారా ఛైర్మన్ కూతురినో, టాటా బిర్లాల వారసులో చేసుకుంటే... ఈ కూరలన్నీ వారం రోజులు రావాలి. ఒక పచ్చడి... ఒక కూర... రసం చాలు...”

“ఎట్లీస్ట్ కాస్త మజ్జిగ కూడా ఉండదా?”

“ఉండదు. అది వుంటే నా సంపాదనంతా వాటికే సరిపోతుంది” అనేసి అనిమిష బాత్రూమ్లోకి వెళ్లింది.

“హలో... బాత్రూమ్లో వున్న మహారాణి... ఆమ్లెట్ వేసుకోవచ్చా... అసలే మనకు నాన్ వెజ్ లేకుండా ముద్ద దిగదు... ఆమ్లెట్ వుంటే అడ్జస్ట్ చేసుకుంటాను” గట్టిగా అరిచి అడిగాడు అనిరుద్ర.

“వేసుకోవచ్చు... ఎగ్ ఆమ్లెట్ కు అయ్యే గ్యాస్ మీ అకౌంట్లోకి వస్తుంది” బాత్రూమ్లో నుండే చెప్పింది అనిమిష.

“రొంబ థాంక్స్” అంటూ కూరలు తరగడం మొదలుపెట్టాడు.

టైం చూసుకుంది అనిమిష. తొమ్మిదిన్నర. కిచెన్ లోకి తొంగి చూసింది. కిచెన్లో నుండి ఘుమఘుమలు... అనిరుద్ర సీరియస్గా కూర కలుపుతున్నాడు.

“తొందరగా... ఆఫీసుకు టైం అవుతోంది” అరిచింది అనిమిష.

“వన్ మినిట్ ప్లీజ్...” అంటూనే అనిరుద్ర డిషెస్ ఒక్కోటి తెచ్చి డైనింగ్ టేబుల్ మీద పెట్టాడు.

“అవునూ... ఈ వంటలన్నీ ఎక్కడ నేర్చుకున్నారు?” అడిగింది అనిమిష.

“ఎక్కడా నేర్చుకోలేదు... జస్ట్ ప్రాక్టీస్ ప్రయోగం... అంతే “వ్వా...ట్” అదిరిపడి అంది అనిమిష.

“అవును. మనకు ఒకరి దగ్గర నేర్చుకునే అలవాటు లేదు. కాస్త మెదడుతో ఆలోచించి, టేస్ట్ చూసి చేసేయడమే” అంటూ అన్నం వడ్డించాడు ఆమె ప్లేటులో.

“ఫర్లేదు... నేను వడ్డించుకుంటాను” అంది అనిమిష. “వద్దులే... ఆనక వడ్డించలేదు... జీతంలో కట్... అంటే ప్రమాదం” అన్నాడు అనిరుద్ర.

అనిమష టమోట కర్రీ వేసుకుంది. కాస్త ఉప్పు తక్కువైనా బాగానే ఉంది.అనిరుద్ర డబుల్ ఆమ్లెట్ వేసుకొని తింటున్నాడు.

“అదేంటి... అన్నం తినరా?” అడిగింది అనిమిష.

“తినను... అన్నం బదులు ఆమ్లెట్. ఆ డబ్బులతో ఆమ్లెట్ తింటున్నాను. చాలా బావుంది విజయవాడ రైల్వేస్టేషన్లో బ్రెడ్ ఆమ్లెట్ బావుంటుంది. అప్పట్నుంచి అలా ఆమ్లెట్ వేయడానికి ట్రై చేస్తున్నాను”

“అలా ఒక్కడివే మింగకపోతే కాస్త ఇవ్వొచ్చుగా” అనుకుంది మనసులో. అతను ఆమ్లెట్ తినే విధానం చూసి నోరూరింది అనిమిషకు. అతడు ఆమ్లెట్ తింటూ వుంటే చూడాలనిపిస్తోంది. ఆమ్లెట్ చివర్లు పెదవుల మధ్య పెట్టుకొని తింటున్నాడు. ఆ క్షణం అతని పళ్ల మధ్య వున్న ఆమ్లెట్ ని సగం కొరికేయాలనిపించింది. పెదవులు తడుపుకుంది. గుర్రుగా చూసింది అనిరుద్రవైపు. అనిరుద్ర ఇదేమీ పట్టించుకోకుండా ఆమ్లెట్ తిని, ప్లేటు సింక్లో వేసి... వాష్ బేసిన్ దగ్గరకెళ్లి అద్దంలో మొహం చూసుకుంటున్నాడు. అనిమిష కోపంగా అన్నం ముద్ద నోట్లో పెట్టుకొని ప్లేట్ పక్కనే వున్న ఆమ్లెట్ ని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది..

“అది నీకోసమే... ఈ ఒక్క రోజు కాంప్లిమెంటరీ బ్రేక్ ఫాస్ట్” చెప్పాడు అనిరుద్ర.

ఒక్క క్షణం గిల్టీ ఫీలింగ్. అతడి గురించి తనెంత తక్కువగా ఆలోచించింది. 'కనీసం తన కోసం వండిన అన్నం కాస్త పెట్టినా సరిపోయేది” అనుకుంది.

****

అన్నం టిఫిన్ బాక్స్ లో పెట్టుకొని బయటకు నడిచింది అనిమిష.

“హలో... వన్ సెకన్” పిలిచాడు అనిరుద్ర.

ఆగి ఏమిటన్నట్టు చూసింది. అనిరుద్ర ఓ కవర్ తీసుకొచ్చి ఇచ్చాడు. అరటి ఆకులో మల్లెపూల మాల. అనిరుద్రవైపు చూసింది.

“మల్లెపూలలో మత్తు మందేమీ స్ప్రే చేయలేదు. కొత్తగా పెళ్లయిన అమ్మాయి మల్లెపూలు పెట్టుకోకుండా వస్తే ఆఫీసులో డౌటొస్తుంది. అయినా నన్నో మల్లెపూలు అమ్మే శాల్తీ అనుకో. నీకంతగా ఇష్టంలేకపోతే మల్లెపూల ఖరీదు ఇచ్చెయ్” అని ఆగాడు అనిరుద్ర.

చివుక్కుమంది అనిమిష మనసు. మౌనంగా ఆ మల్లెపూలను జడలో పెట్టుకుంది. అద్దంలో చూసుకుంది. కొత్త అందమేదో వచ్చినట్టు అనిపించింది.

“థాంక్స్...” అంది మనస్పూర్తిగా అనిమిష

“రొంబ వెల్కమ్... అలాగే వెళ్లేముందు బై చెప్పు... అఫ్ కోర్స్ నా కోసం కాదు. చుట్టుపక్కల వాళ్లు చూసి 'వాహ్' అనుకోవడం కోసం”

“బై” మనస్ఫూర్తిగానే చెప్పింది. ఆ క్షణం తనే అతని దగ్గరకెళ్లి అతణ్ణి గట్టిగా వాటేసుకుని ‘బై’ చెప్పినట్టు అతను తన నడుం చుట్టూ చెయ్యి వేసి దగ్గరికి హత్తుకున్నట్టు ఫీలయ్యింది. ఆ ఫీలింగ్ ఆమెలో మధురోహలను శృతి చేశాయి.

***

అనిమిష వెళ్లాక ఇల్లంతా సర్దే కార్యక్రమంలో వుండగా కార్తీక్ వచ్చాడు. వస్తూనే లోపలికి తొంగిచూశాడు.

“కార్తీక్... లోపలికి రాకుండా ఏంటలా తొంగి చూస్తున్నావ్?” అడిగాడు అనిరుద్ర కార్తీక్ ని లోపలికి ఆహ్వానిస్తూ,

“సిస్టర్ వుందేమోనని”

“సిస్టరా? ఈ టైంలో వుండేది మిస్టరే. అయినా సిస్టర్ అంటే ఎందుకంత భయం? హాస్పిటల్లో సిస్టర్ ని చూసి ఇంజెక్షన్ పొడుస్తుందేమోనని భయం. ఈ సిస్టర్ కి భయపడ్డం ఎందుకు?”

“పెళ్లయితే మగవాడి స్వేచ్ఛ ఐస్లా కరిగిపోతుందని నా అభిమాన రచయిత సరసమైన కథలో రాశాడు” -

“నా బాడీ ఫ్రీజర్ లాంటిది. ఇక్కడ కరిగేవేమీ ఉండవు. మనసు తప్ప... ఇంతకీ విశేషాలేమిటి?”

“ఏమున్నాయి అనూ... నీ పెళ్లయ్యాక నన్ను ఒంటరితనం సునామీలా చుట్టేసింది”

“ఈ డైలాగ్ వింటే రీడర్స్ అపార్ధం చేసుకుంటారు. ఇంకోమాట చెప్పు... ఈలోగా నేను మొహం కడుక్కొస్తాను... అలా బయటకెళ్లి కాఫీ తాగొద్దాం” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“అదేంట్రా అనూ... ఫ్రెండొస్తే కనీసం కాఫీ కూడా ఇవ్వొద్దంటుందా మీ ఆవిడ”

“అనదు.. ఆవిడ అనురాగదేవత... మట్టిలో మాణిక్యం...” “అమ్మోరు ఏమీ కాదు... పొగడ్తలు ఆపి విషయం చెప్పు”

“ఈ ఇంట్లో జరిగే ఖర్చులు ఫిఫ్టీ ఫిఫ్టీ... గెస్ట్లకు అయ్యే ఖర్చు ఎవరి గెస్ట్లు వస్తే వారే భరించాలి. ఆమె అకౌంట్లో కాఫీ తాగడం తప్పుకదరా...”

కార్తీక్ మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు.

“ఏం చేస్తున్నావురా...” కంగారుగా అడిగాడు అనిరుద్ర.

“నీ నిజాయితీ ముందు మోకరిల్లుతున్నాను. వెయ్యేళ్లు మీ చుట్టుపక్కల వాళ్ల ఆయుషు

పోసుకొని వర్ధిల్లరా...”

“థాంక్స్... పద” అంటూ తాళం కప్పతో బయటకు నడిచాడు అనిరుద్ర.

****

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 13వ భాగం

సాయంత్రం అనిమిష ఆఫీసు నుండి వచ్చేసరికి అనిరుద్ర చపాతీలు చేస్తూ కనిపించాడు. అలసటగా హ్యాండ్ బ్యాగ్ ను సోఫాలోకి గిరాటు వేసి, బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి ఫ్రెషప్ అయ్యి... శారీ విప్పేసి, నైటీ కోసం చూస్తోంది అలవాటుగా.

అప్పుడే కాఫీ పట్టుకొచ్చిన అనిరుద్ర పెట్టీకోట్, బ్లౌజ్తో వున్న అనిమిషను చూసి అలాగే నిలబడిపోయాడు.

“ఏయ్... ద్విముఖా... ఏం చేస్తున్నావే...” అంటూ ఎదురుగా వున్న అనిరుద్ర చూసి కెవ్వున అరిచి రెండు చేతులను క్రాస్లా గుండెలకు అడ్డుపెట్టుకుంది.

“థాంక్యూ” అని కాఫీ కప్పు అక్కడ పెట్టి వెళ్లాడు . గబగబా చీర కట్టుకొని ఓరకంటి హాలులో కూర్చున్న అనిరుద్ర వైపు చూసింది. తనకు పెళ్లయ్యిందన్న విషయమే మర్చిపోయింది ద్విముఖ ఉన్నట్టే ఫీలై, అలవాటుగా నైటీ మర్చిపోయింది. తనని చూసిన అనిరుద్ర 'సారీ' చెప్పకుండా 'థాంక్స్” అని ఎందుకు వెళ్లిపోయాడు.

వెంటనే సిగ్గును పక్కన పెట్టి అనిరుద్ర దగ్గరకెళ్లి, “హలో... ఏమిటీ.. ఫ్రీ షో చూసినట్లు చూసి... చప్పున సారీ చెప్పకుండా 'థాంక్స్' అని చెప్పడంలో మీ ఉద్దేశం ఏంటి?” అని అడిగింది.

“శారీ లేకుండా మలయాళ కుట్టేలా కనిపించారు. ఇలాంటి క్లిప్పింగుల కోసం సినిమాలకెళ్తాం. నా పెళ్లాం అలా కనిపించేసరికి కర్టెసీ కోసమైనా థాంక్స్ చెప్పొద్దా. అయినా , ఇందులో మిస్టేక్ ఏముంది? డోర్ ఓపెన్ చేసి, షట్టర్ ఓపెన్ చేసినట్టుగా అందాల్ని క్యాట్ వాక్లా చూపిస్తుంటే నా తప్పేముంది...” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఛీఛీ... మీ నోట్లో నోరు పెట్టడం నాదీ తప్పు” అంది అనిమిష.

“నా నోట్లో నువ్వు నోరెప్పుడు పెట్టావు? కనీసం ముద్దు కూడా పెట్టలేదు. కమల్ హాసన్ ఈ డైలాగ్ వింటే సంతోషపడిపోతాడు” అనిమిష రుసరుసలాడుతూ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది.

****

అనిరుద్ర చేసిన కాఫీ ఆమెకు బాగా నచ్చింది. చపాతీ వాసన అదిరిపోతోంది.

“చపాతీలోకి ఏం చేస్తున్నారు? బంగాళాదుంప అయితే అదిరిపోతుంది” అంది కిచెన్ లోకి వచ్చి అనిమిష.

“అదిరిపోతే చెయ్... నాకూ ఆకలి దంచేస్తోంది” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“నేనా... ఇప్పుడా...”

“నువ్వు కాకపోతే కరీనాకపూర్ వచ్చి చేస్తుందా? ఇప్పుడు కాకపోతే వచ్చే సంవత్సరం చేస్తావా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“మీరు చేయరా?”

“హలో... ఈవెనింగ్ డ్యూటీ నీదే... ఆఫీసుకు వెళ్లే హడావుడిలో వున్నావని మార్నింగ్ ఎక్స్ట్రా పనులు కూడా చేశాను”

అనిమిష వెంటనే బంగాళాదుంప కూర చేయడంలో మునిగిపోయింది.

* **

రాత్రి పది దాటింది. హాలులో కూర్చొని టీవీ చూస్తున్నాడు అనిరుద్ర. అనిమిషకు నిద్ర ముంచుకొస్తోంది. అనిరుద్ర పడుకున్నాక అతని పడగ్గదికి బయట్నుంచి తాళం వేయాలన్నది ఆమె ఆలోచన.

“హలో... నువ్వు పడుకునే వరకూ పడుకోను. నేను ముందే పడుకుంటే బయట్నుంచి తాళం వేసినా వేస్తావు” ఆమె మనసులోని ఫీలింగ్స్ చదివినట్టు అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఈ మనిషికి ఫేస్ రీడింగే కాదు... హార్ట్ రీడింగ్ కూడా తెలుసునేమో” అనుకుంది అనిమిష “మరి నేనేం చేయాలి?

. “ఓ పని చేద్దాం. నా కళ్లకు గంతలు కడతావా?” అడిగాడు అనిరుద్ర. “చేతులు కట్టేస్తాను” అంది అనిమిష.

“థాంక్స్... కళ్లకు గంతలు కట్టనందుకు”

“రెండూ... కళ్లకు గంతలు కడితే చేతుల్తో విప్పేసుకుంటారు”

“పోనీ కళ్లకు గంతలు కట్టకుండా చేతులు కట్టేయ్”

“అప్పుడు కళ్లు మిటకరిస్తూ అర్ధరాత్రి వచ్చి నా గదిలోకి తొంగి చూస్తే”

“ఛఛ... నీకింత అనుమానం అయితే ఎలా? పోనీ పక్కింటికెళ్లి పడుకోనా?” అడిగాడు ఒళ్లు మండి అనిరుద్ర.

“పక్కింటాయన ఊర్కోడు... ఒళ్లు చీరేస్తాడు” అంది అనిమిష.

రాత్రి పదకొండు అవుతుండగా అనిరుద్ర అనిమిష గది దగ్గరకొచ్చి, పిలిచాడు. అనిమిష తలుపు తీసి, 'ఏంటి?' అని అడిగింది.

“నోటితే చెప్తేగానీ నీకు సమ్మగా ఉండదా? బాత్రూమ్ కి వెళ్లాలి” కోపంగా చూసి.

“వెళ్లండి” అంది పక్కకు జరిగి.

“ఎలా వెళ్లను. గుడ్డి ముండావాడిని తీస్కెళ్లు” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“నేనా.. ఛఛ... నేను తీసుకెళ్లను”

“అయితే కళ్ల గంతలు, చేతికి వున్న కట్లు విప్పు”

అనిమిష అతణ్ణి బాత్రూమ్ దగ్గరకి నడిపించుకుంటూ వెళ్లి, అతని చేతికి వున్న కట్లు విప్పింది. అయిదు నిమిషాల తర్వాత బాత్రూమ్లో నుండి బయటకు వచ్చాడు. మళ్లీ అతని చేతుల్ని కట్టేసింది. తాపీగా నడుచుకుంటూ బయటికెళ్లాడు అనిరుద్ర.

“అదేంటి... కళ్లకు గంతలు కట్టినా అలా ఫ్రీగా నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నావ్...'

“అలవాటైంది... అన్నట్టు ఓ విషయం తెలుసుకో... కళ్ల గంతలు, చేతులకు , కడితే సరిపోదు. మనసుకు గంతలు కట్టుకోవద్దు” తన గదిలోకి వెళ్తూ చెప్పాడు అనిరుద్ర..

ఇంకెప్పుడూ అలా కళ్లకు గంతలు కట్టకూడదని, చేతులు కట్టి పడేయకూడదని నిర్ణయించుకుంది అనిమిష.

***

ఆఫీసు వదిలే సమయానికి వచ్చింది ద్విముఖ. .

“కొత్త కాపురం ఎలా ఉంది?” అడిగింది ద్విముఖ క్యాంటీన్లో కూర్చొని సమోసా తింటూ.

“నాకేం కొత్తగా అనిపించడంలేదు.. నీ బదులు అతను... కాకపోతే ఒక్కోసారి నాకే గిల్టీ ఫీలింగ్...”

“నీలో గిల్టీ ఫీలింగ్ మొదలైందీ అంటే అనిరుద్ర మీద సాఫ్ట్ కార్నర్ డెవలప్ అవుతోందన్నమాట... నువ్వు అతడి ప్రేమలో పడిపోతున్నావన్నమాట” అంది ద్విముఖ.

“ఛఛ... అలాంటిదేమీ లేదు”

“లేదని నీ నోరు చెప్తోంది. ఉందని నీ బుగ్గలోని ఎరుపు చెప్తోంది. ఇంతకీ నీ పని ఎంతవరకు వచ్చింది?”

“చాలావరకూ అయిపోయినట్టే.. అనిరుద్ర పేరు మీద బైక్ తీసుకోవాలని మా బాస్ ను 'లోన్' అడిగాను. అనిరుద్రతో మాట్లాడికానీ లోన్ శాంక్షన్ చేయనని చెప్పాడు. ఈ విషయం అనిరుద్రకు చెప్పాలి. ఆయన్నెలా కన్విన్స్ చేయాలో అర్ధంకావడంలేదు. పైగా చెక్ ఆయన పేరుతోనే ఇస్తాడట”

“పోనీ అనిరుద్రతో నేను మాట్లాడనా?” అంది.

“వద్దోద్దు... బావోదు... అతను అపార్ధం చేసుకుంటాడేమో” “ఏం చేస్తావ్?”

“ఏదో విధంగా నేనే మేనేజ్ చేస్తాను”

“సరే... అప్పుడే మీకు పెళ్లయి ఇరవై రోజులు దాటిందంటే నమ్మబుద్దేయడం లేదు” అంది ద్విముఖ.

“అవునవును” నవ్వుతూ అంది అనిమిష.

****

అనిమిష ఇంటికొచ్చేసరికి అనిరుద్ర పేపర్ చదువుతున్నాడు. అనిమిష ఫ్రెషప్ అయి వచ్చి, అనిరుద్ర పక్కనే కూర్చుంది.

“హలో... నేను అనిరుద్రని”

“తెలుసు... నా మొగుడు...” అంది అతనికి మరి కాస్త దగ్గరగా జరుగుతూ.

“ఏమో.. మళ్లీ గతంలోకి వెళ్లి... మన పెళ్లయిన విషయం మరిచి, నీ ఫ్రెండ్ ద్విముఖ అని కూర్చున్నావేమోనని”

“ఛఛ... అలాంటిదేం లేదు... అన్నట్టు మీకిష్టమైన స్వీట్ తెచ్చాను” అంటూ హ్యాండ్ బ్యాగ్ ఓపెన్ చేసింది.

“నాకిష్టమైన స్వీటా... నా దృష్టిలో ముద్దు తప్ప... ఇంకేమీ స్వీట్గా వుండదే” అనిమిష పెదవుల వంక చూస్తూ అన్నాడు.

మరోసారి అయితే ఉక్రోషంగా ఏదో ఓ సమాధానం చెప్పేదే... కానీ ఇప్పుడలా కాదు.

“అది కాదు... మీకు తిరుపతి లడ్డు ఇష్టం కదా. మా కొలీగ్ తిరుపతి వెళ్తుంటే మీ కోసం ఓ లడ్డూ తీసుకురమ్మని చెప్పాను. తీసుకొచ్చింది” అంటూ లడ్డూ ప్యాకెట్ తీసి ఇచ్చింది.

ఓసారి అనిమిష వంక చూసి, “ఏంటీ.. ఈ రాత్రి లడ్డూలో మత్తు కలిపి ఇచ్చి పడుకోబెడదామనే...”

“ఛఛ... నిజంగా మీ కోసమే... మీకు నమ్మకం లేకపోతే నేను తింటాను...” అంటూ కొద్దిగా చిదిమి లడ్డూ కళ్లకు అద్దుకొని నోట్లో వేసుకుంది.

“కొద్దిగా తింటే నమ్మేస్తానా... సగమైనా తినాలి” అనిమిష సగం లడ్డు తను తీసుకొని మిగతా సగం అనిరుద్రకు ఇచ్చింది. అనిరుద్ర లడ్డూను కొద్దికొద్దిగా తింటూ, “ఇక రాసెయ్” అన్నాడు.
“ఏంటి?” అడిగింది అర్ధంకాక.

“ఐస్ రాసే పని ఏమైనా ఉందా?” అనిమిష వంక చూసి అడిగాడు.

“మీరలా అంటే నేనేమీ రాయను” అంది అలిగిన ఎక్స్ప్రెషనిస్తూ.

“సరే... ఏమీ అననుగానీ ఏంటీ విషయం?”

“పాప ఏడ్చిందా?”

“అలా కాదు సీరియస్... నేను మీ కోసం బైక్ కావాలని లోన్ కు అప్లయ్ చేశాను”

“బైకా... ఆల్రెడీ నాకోటి ఉంది. టివియస్ విక్టర్... మళ్లీ ఎందుకు? అయినా నేనంటే మీకు ఎంత ప్రేమ అనిమిషా? ఇంతకీ ఆ బైక్ ఫ్రీనా? ఇన్స్టాల్మెంట్లు నేను కట్టుకోవాలా? లేదా ఆ బైక్ మీద రోజూ నిన్ను దింపాలా?”

“అసలు బైకే కొనడం లేదు”

“కొనడం లేదా... మరి లోనెందుకు?”

"ఆ డబ్బుతో నాకు కాస్త పర్సనల్ పని ఉంది. నేను లోన్ ఇన్స్టాల్ మెంట్స్ పే చేస్తాను”

“అంటే లోన్ పేరుతో తీసుకుంటున్నావన్నమాట... అవునూ నాకో డౌట్... నన్నేమి ఇరికించవు కదా... నిన్ను చూస్తుంటే కృషీ బ్యాంక్ గుర్తిస్తోంది. నాకేం టెండర్ పెట్టవు కదా..

'ఒక్క క్షణం ఆమె కళ్లలో నుండి నీళ్లు ఉబికివచ్చాయి.

“అంత నమ్మకం లేకపోతే అప్పు వున్నట్టు ప్రామిసరీ నోటు రాసిస్తాను. ఆఫ్రాల్ అరవై వేలు నమ్మరా?” అంది ఏడుపును అదిమిపెట్టుకుంటూ..

“వద్దు... నవరసాల్లో నాకు నచ్చని రసం ఒకే ఒకటి... అది శోక రసం” చెప్పాడు అనిరుద్ర.

“అయితే మా బాస్ మీకు ఫోన్ చేసి లోన్ కావాలా? అని అడుగుతాడు. కావాలని చెప్పండి. చెక్ ఇస్తానంటాడు. తీసుకోండి. ఆ తర్వాత ఆ చెక్ క్యాష్ చేసి నాకివ్వండి”

“మనలో మాట ఈ డబ్బుతో షేర్లు కొంటున్నావా? బిజినెస్ చేస్తున్నావా?”

“ఏదో ఒకటి... ప్లీజ్” అని అనిమిష వెళ్లబోతుంటే...

“మీ బాసాసురుడు పొద్దున్నే ఫోన్ చేసి డిటైల్స్ అడిగాడు. చెక్ కూడా పంపించాడు. చెక్ ని క్యాష్ చేశాను. ఆ డబ్బు నీ గదిలో వుంది” అని చెప్పాడు అనిరుద్ర.

ఒక్క క్షణం ఆగి తన గదిలోకి వెళ్లి టేబుల్ మీద అరవై వేలు చూసింది అనిమిష. వెనక్కి పరుగెత్తుకొచ్చి అనిరుద్రను గట్టిగా వాటేసుకుంది చాలా గట్టిగా.

“థాంక్యూ.. థాంక్యూ...” అంది అతణ్ణి అలా పట్టుకొని. అప్రయత్నంగానే అతని చెయ్యి ఆమె తల నిమిరింది.

****

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 14వ భాగం

బ్యాంక్ నుంచి బయటికొచ్చింది అనిమిష బైక్ కోసం బాస్ ఇచ్చిన డబ్బును కూడా బ్యాంక్లో డిపాజిట్ చేసింది. రోడ్డు క్రాస్ చేస్తుండగా ద్విముఖ కనిపించింది.

“హాయ్... ఇదేంటి... రోడ్లన్నీ సర్వే చేస్తున్నావా?” అడిగింది అనిమిష.

“ఏ ప్రోగ్రామ్ చేయాలో అర్ధంకావడం లేదు. మా క్రియేటివ్ హెడ్ సంగతి తెలుసుగా... ఆలోచించండి.... వెరైటీగా... నాలా... అంటాడు. అతడాలోచించింది ఏమీ ఉండదు. మేము చించలేక చావాలి” అంది ద్విముఖ. ఆ అంది. “మేము టీవీ ఛానెల్స్ తిప్పుతూ క్షణాల్లో నిర్దాక్షిణ్యంగా మారుస్తూ ఉంటాం. మీకేమో “ఏ ప్రోగ్రాం చేయాలా? ఎలా డిఫరెంట్ గా ఉండాలా? అన్న తాపత్రయం” అంది అనిమిష.

“ఏం చేస్తాం? పీత కష్టాలు పీతవి... జార్జి బుష్ కష్టాలు సద్దాం హుస్సేన్ వి” అంది ద్విముఖ.

“పాలిటిక్స్ లోకి వెళ్లవా.... అద్సరేగానీ కాఫీ తాగుతావా?” అడిగింది అనిమిష.

“కాఫీనా...? అని ఆగి, “సరే పద... కాఫీలో కెఫిన్ మన మెదడును ఉత్తేజ పరుస్తుంది అంటూ కాఫీ షాప్ వైపు నడిచింది.

***

“ఇంతకీ ఏం పని మీద ఇటొచ్చావ్?”

“బ్యాంక్లో మనీ డిపాజిట్ చేద్దామని”

“ఎంత వరకొచ్చింది?” అడిగింది ద్విముఖ.

“వనెండాఫ్ వరకూ అడ్జస్టయ్యింది. ఇంకా మూడున్నర లక్షలు కావాలి. ఎంతగా సేవ్ చేసినా కుదరటం లేదు”

“పోనీ ఫైనాన్స్లో ట్రై చేద్దామా?” అడిగింది ద్విముఖ.

. “వద్దు... వడ్డీ భరించడం మన వల్ల కాదు” అంది . “పోనీ మీ ఆయన్ని అడక్కూడదా?”

“ఆయనా... మొన్నోసారి రెండోసారి కాఫీ అడిగానని దానికి నాలుగు రూపాయలు వసూలు చేశాడు. మనీ మైండెడ్ మొగుడు” అంది కచ్చగా.

“ఏమో... నాకు అలా అనిపించడంలేదు”

“ఎందుకనిపిస్తుంది... రెండు రోజులు ఆయనతో వుండి చూడు.. నీకే తెలుస్తుంది” అంది అనిమిష.

“నీకభ్యంతరం లేదా?” అడిగింది ద్విముఖ.

“ఏయ్... యూ... నాటీ” అంది అనిమిష .

“చూశావా... 'నా మొగుడు నాకే సొంతం' సినిమా అందుకే వచ్చింది” అనిమిష హాయిగా నవ్వింది. ఇద్దరూ కాఫీ తాగి డిస్పర్స్ అయ్యారు.

***

“హలో... ఎక్స్ క్యూజ్ మీ” అనిమిష ఆఫీసుకు బయల్దేరుతుంటే పిలిచాడు అనిరుద్ర.

"ఏంటీ...” ఆగి వెనక్కి తిరగకుండానే అడిగింది. “మన శాలరీ ఎప్పుడిస్తారు?”

“శాలరీనా? దానికింకా రోండ్రోజుల టైం వుందిగా... ఎప్పుడూ మనీ మనీ అని చంపుతావేంటి?”

"అది కాదు నాకర్జంటుగా కొంత అమౌంట్ కావాలి. ఓ ఫైవ్ హండ్రెడ్ సర్టగలవా?”

“ఏం... ఫైవ్ హండ్రెడ్ లేదా?”

“నా స్వార్జితం లేదు” చెప్పాడు ఒళ్లుమండి అనిరుద్ర.

“అయితే ఓ పని చేయండి. బీచ్ రోడ్డులో ఏదైనా పని వెతుక్కోండి” చెప్పి విసురుగా బయటకు నడిచింది.

“పోవే... రాక్షసి” కసిగా బయటకే అనేశాడు అనిరుద్ర. “ఏంటీ... ఏమన్నారు?” అనడిగింది వెనక్కొచ్చి.

“బైబై.. సీ.. యూ... అన్నాను" చెప్పాడు అనిరుద్ర.

* * *

ఆఫీసు వదిలిపెట్టగానే ఆటోలో బయల్దేరింది బస్సు కోసం వెయిట్ చేసే ఓపిక లేక అనిమిష, ఆటో ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ దగ్గర ఆగింది.

ఓ వ్యక్తి ఆటో లోపలికి తల పెట్టి, “ఎక్స్ క్యూజ్ మి మేడమ్... అందమైన టెడ్డీబేర్... జత అరవై రూపాయలు. చాలా బావుంటాయి. టెడ్డీబేర్లను అందమైన అమ్మాయిలతో పోలుస్తారు. టెడ్డీబేర్ మీ ఇంట్లో వుంటే...” అతను చెప్తుండగానే తల తిప్పి చూసి షాకైంది అనిమిష.

ఎదురుగా అనిరుద్ర. టెడ్డీబేర్ బొమ్మలు చేతిలో పట్టుకుని తనకు చెప్తున్నాడు.

“మీరా..” షాకింగ్ గా అడిగింది.

“యస్ మేడమ్... టెడ్డీబేర్ కావాలా వద్దా.. మీకైతే యాభైకే...” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఇదేంటి... అసహ్యంగా... ముందు ఆటో ఎక్కండి” అంది ఆటోడ్రైవర్ తనను చూస్తున్నాడేమోనని ఫీలవుతూ.

“సారీ... మా బాస్ జీతం ఇవ్వలేదు. అందుకే పార్ట్ టైం బిజినెస్ చేస్తున్నాను. అన్నట్టు నీకు అన్నం వండి పెట్టాను. బాగా మెక్కి పడుకోవచ్చు. నాకు వద్దు” చెప్పాడు మెల్లిగా అనిమిష చెవిలో అనిరుద్ర.

ఆటోవాడు విచిత్రంగా రియర్ వ్యూ మిర్రర్ లో నుండి చూస్తున్నాడు.

“ఏయ్ టెడ్డీ బేర్.. కమ్ హియర్... అటు పక్క పాలియో కారులో నుండి ఓ మిడిల్ ఏజ్ ఆంగ్లో ఇండియన్ పిలిచింది.

“కమింగ్ మేడమ్...” అంటూ అటు వెళ్లాడు అనిరుద్ర.

అనిమిషకు ఇరిటేటింగ్ గా ఉంది. ఎప్పుడు అనిరుద్ర వస్తాడా? ఎప్పుడెప్పుడు దులపాలా? అని ఎదురుచూస్తోంది. తొమ్మిది అయింది. పది దాటింది. అయినా రాలేదు. కోపం క్రమక్రమంగా తగ్గుతోన్నట్టు అనిపించింది. కోపం స్థానే ఇంకా రాలేదే... అన్న ఆదుర్దా చోటు చేసుకుంది.

ఆ ఆదుర్గా స్థానే... పాపం అతనికి డబ్బుతో ఏం అవసరమో... తను ఇచ్చినా బావుండుననే ఫీలింగ్ చోటు చేసుకుంది. అతని కోసం పదకొండున్నర వరకూ ఎదురుచూసి తలుపు దగ్గరగా వేసి తన గదిలోకి వెళ్లి పడుకుంది. ఈసారి తన గదికి బోల్ట్ పెట్టలేదు.

***

ఎవరో తనను పిలిచినట్టు అనిపించి ఉలిక్కిపడి కళ్లు తెరిచింది అనిమిష, ఒక్క క్షణం కంగారు... భయం... “ఏంటి... నా గదిలోకి వచ్చావ్?” కంగారుగా అడిగింది అనిరుద్రని.

“ఒక్కసారి అలా హాలులోకి వస్తావా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“ఎందుకు?” అనుమానంగానే అడుగుతూనే లేచింది.

హాలు చీకటిగా అనిపించింది. హాలు లోపలికి అడుగు పెట్టి షాకయింది. హాలు మధ్యలో టేబుల్ మీద కేక్... క్యాండిల్స్ వెలిగించి ఉన్నాయి. కేక్ మీద... 'హ్యాపీ బర్త్ డే టు అనిమిష’ అన్న అక్షరాలు....

“మెనీ మోర్ హ్యాపీ రిటర్న్ ఆఫ్ ది డే” చప్పట్లు కొట్టి అన్నాడు అనిరుద్ర. అనిమిష షాకయ్యింది. అప్రయత్నంగానే ఆమె కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి.

“కమాన్ కేక్ కట్ చెయ్...” అంటూ చాకు చేతికి ఇచ్చాడు. 'కీ' ఇచ్చిన ఉమెన్ రోబోలా ఆమె కేక్ దగ్గరకి వెళ్లి కేక్ కట్ చేసింది.

“బీ హ్యాపీ... నువ్వెప్పుడూ హ్యాపీగా, నీకిష్టమైన లైఫ్ ని లీడ్ చేస్తూ ఉండాలి. దిసీజ్ మై స్మాల్ గిఫ్ట్... జస్ట్ ఫర్ హండ్రెడ్ వేల్యూ.. కైలాసగిరి వెళ్లి తెచ్చాను. నీకో విషయం తెలుసా... ఉదయం నుండి టెడ్డీ బేర్లు అమ్మితే వచ్చిన డబ్బుతో వీటిని కొన్నాను. చీరకే నాలుగు వందలు సరిపోయాయి. కైలాసగిరి నుండి లెఫ్ట్ అండ్ రైటే...” అనిరుద్ర చెప్తుంటే అతని మొహం వంకే చూస్తుండిపోయింది.

అతని మొహం వాడిపోయింది. కళ్లు ఎర్రబడి ఉన్నాయి. జుట్టు రేగిపోయింది. అంటే ఉదయం తనని శాలరీ అని అడిగింది. ఇందుకోసమా...

“నీ సర్టిఫికెట్స్లో నీ డేటాఫ్ బర్త్ ట్వంటీ ఫస్ట్ అని ఉంది. వన్స్ ఎగైన్ మెనీ మోర్ హ్యాపీ రిటర్న్ ఆఫ్ ది డే” అంటూ కేక్ ను ఆమె నోట్లో పెట్టాడు.

ఆ తర్వాత వెళ్లి లైట్ వేసి, మెయిన్ డోర్ క్లోజ్ చేసి తన గదిలోకి వెళ్తూ, “గుడ్ నైట్” అన్నాడు.

“ఆ చీర నాకెందుకు?” అని అడిగింది అనిమిష

“బర్త్ డే గిఫ్ట్... మన ప్రొఫెషనల్ అకౌంట్లోకి రాదు. నా భార్యకు నేనిచ్చే గిఫ్ట్. నచ్చకపోతే వదిలెయ్... ఎవరికైనా ఇచ్చెయ్” చెప్పాడు అనిరుద్ర.

అనిమిష అద్దం ముందు నిలబడింది. తను కట్టుకున్న చీర విప్పేసింది. పెట్టీకోట్ తో ఉంది. అనిరుద్ర తెచ్చిన చీర ఒంటికి చుట్టుకుంది. తర్వాత ఇష్టంగా కట్టుకుంది. చిత్రంగా అనిరుద్ర తనను చుట్టేసిన ఫీలింగ్ కలిగింది. ఆ చీరను విప్పేయబుద్ధికాలేదు. అలాగే
చిరతో పడుకుండిపోయింది. తెల్లవారుఝామునే అనిరుద్ర ఆ చీరలో తనను చూడకముందే విప్పేసింది.

“ఇవ్వాళ టిఫినేమిటి?” అడిగింది అనిమిష కిచెన్లో వున్న అనిరుద్రను.

“పైనాపిల్ కేక్” చెప్పాడు అనిరుద్ర.

“నేనడిగేది టిఫిన్”

“నేను చెప్పేది టిఫిన్ గురించే. నిన్న తెచ్చిన కేక్ ఫ్రిజ్ లో పెట్టాను. ఇవ్వాళ బ్రేక్ ఫాస్ట్ కు అదే. లంచ్ కు వంకాయ ఫ్రై” చెప్పాడు అనిరుద్ర.

“బుద్ధి వున్న వాడెవడైనా కేక్ ను బ్రేక్ ఫాస్ట్గా తింటాడా?” అడిగింది అనిమిష.

“హలో... ఎక్స్ క్యూజ్ మీ... వాయిస్ డౌన్ చేయండి. మన అగ్రిమెంట్లో బ్రేక్ ఫాస్ట్ రోజు విడిచి రోజు నా డ్యూటీ. బ్రేక్ ఫాస్ట్లో ఫలాన ఐటమే ఉండాలని ఏం లేదు. ఏం మొన్న అన్నం తిరగమోత పెట్టి ఇదే బ్రేక్ ఫాస్ట్ అంటే నేను తిన్లెదా? కావాలంటే చెప్పు పైనాపిల్ కేక్ ని కూడా తిరగమోత పెడతాను”

“ఛీ.. ఛీ...” అని బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి వెంటనే బయటికొచ్చి, “నాకు వంకాయ వద్దు. టమోటా కర్రీ కావాలి” అంది.

“సారీ... టమోటా నో స్టాక్.... అన్నట్టు కూరలకు డబ్బులిచ్చి వెళ్లు”

“ఏం మొన్ననే ఇచ్చానుగా..”

“టమోటా కేజీ పదహారు. తమరిచ్చింది ఎనిమిది లెక్కన. వంకాయ పన్నెండు. తమరిచ్చింది ఆరు చొప్పున, పచ్చిమిర్చి పద్దెనిమిది. తమరిచ్చింది తొమ్మిది చొప్పున. తమరికి సగం సగం ఇచ్చి, సగం సగం నొక్కడం అలవాటా?” అనిరుద్ర అన్నాడు.

“నాకేం అలవాటు లేదు. మీకే లేకపోతే ధరలు అంతలా మండిపోతున్నాయా? వేరీజ్ బిల్లూ...” అడిగింది దీర్ఘం తీసి మరీ.

“యూ వాంట్ బిల్లూ... నీ హ్యాండ్ బ్యాగ్ కు చిల్లుపడేలా తెస్తాను బిల్లు” కసిగా అనుకున్నాడు అనిరుద్ర.

“సాయంత్రం నేనే తెస్తాను కూరగాయలు. అయినా కేజీల చొప్పున అక్కర్లేదు” అంటూ విసవిసా బాత్రూమ్లోకి వెళ్లింది అనిమిష

***

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 15వ భాగం

లంచ్ అవర్.

అనిమిష లంచ్ బాక్స్ తీసుకొని తన సీటులో నుండి లేచింది. అప్పుడే అనిరుద్ర వచ్చాడు. రిసెప్షన్లో వున్న భావన అనిరుద్రను చూసి లేచి విష్ చేసింది.

“హలో... బావున్నారా సార్... అనిమిషను పిలుస్తాను. ఉండండి” అంది.

“అక్కర్లేదు... మా ఆవిడకు స్లిప్ ఇచ్చి వెళ్తామని వచ్చాను. ఇది తనకు ఇవ్వండి” అంటూ ఓ స్లిప్ ఇచ్చాడు. దాని మీద టమోటా... పదహారు రూపాయలు కిలో, పచ్చిమిర్చి... పద్దెనిమిది రూపాయలు... వంకాయలు పన్నెండు రూపాయలు.. మొత్తం నలభై ఆరు రూపాయలు.. కొత్తిమీర రెండు రూపాయలు, కరివేపాకు రెండు రూపాయలు... మొత్తం యాభై రూపాయలు. అనిరుద్ర సార్ ఇచ్చినది నలభై రూపాయలు. బాకీ పది రూపాయలు... నాగలక్ష్మి, కూరగాయలమ్మి చేవ్రాలు... అని ఉంది.

అది చూడకూడదనుకుంటూనే చూసి, “ఇదేంటి సార్?” అని అడిగింది భావన క్యూరియాసిటీ ఆపుకోలేక.

“బిల్లు... మా ఆవిడ బిల్లు కావాలంది. ఎందుకైనా మంచిదని ఆఫీసుకొచ్చి ఇస్తున్నాను. అన్నట్టు ఈ పాన్ కూడా మా ఆవిడకివ్వండి. తనకు భోం చేయగానే 'కామత్ స్వీట్ పాన్' తినడం అలవాటు.

“మంచిది కాదు మొర్రో' అన్నా వినదు. మర్చిపోకుండా ఇవ్వండి” అంటూ మరో మాటకు అవకాశమివ్వకుండి వెనుదిరిగాడు అనిరుద్ర.

అనిమిష భయపడ్తూనే భావన దగ్గరికొచ్చింది. అప్పటికే భావన ఈ విషయాన్ని నిఖితకు పాస్ చేసింది.

“ఇదేం బావోలేదు అనిమిషా... మీ ఆయన్ని చూస్తుంటే జెంటిల్మెన్ లా ఉన్నాడు. అయినా కూరగాయలకు కూడా లెక్కలు అడుగుతావా.. మరీ అంత అనుమానం పనికిరాదే... పాపం... నాగలక్ష్మి అట... ఆవిడ చేవ్రాలు కూడా రాసుకొచ్చాడు. బంగారంలాంటి ఆయన్ని లెక్కలడుగుతావ్... ఆ పాప పరిహారానికి లక్షోత్తుల నోము నోయాల్సిందే” చెప్పింది నిఖిత.

భావన అనిరుద్ర ఇచ్చిన పాన్ని అనిమిషకు ఇచ్చి, దాంతోపాటు కూరగాయలు రేట్లు వున్న స్లిప్ కూడా ఇచ్చింది..

అన్నం తిని కోపంగా పాన్ని బయటకు గిరాటు వేయబోయింది. అయినా స్వీట్ పాన్ని గిరాటు వేయడం ఇష్టంలేక నోట్లో పెట్టుకొని అనిరుద్రను ఊహించుకుంటూ నమిలి నమిలి తినేసింది అనిమిష.

****

ఆఫీసు వదలగానే కూరగాయల మార్కెట్ కు వెళ్లింది. రెగ్యులర్గా కూరలు కొనే నాగలక్ష్మి దగ్గరకెళ్లింది.

“నమస్తే మేడమ్... బావున్నారా? అయినా ఇదేం బావోలేదు మేడమ్... పాపం సార్ ఎంత బాధపడ్డారు. మా ఆవిడ నమ్మడం లేదు. బిల్లు ఇవ్వమని అడిగారు. నాతో కాగితం రాయించారు. అయినా సారు చాలా మంచోరు...” నాగలక్ష్మి చెప్పుకుపోతోంది. అనిమిష కూరగాయలు కొనకుండానే ఇంటికొచ్చింది. అనిరుద్రను కరిచేయాలన్నత కోపంగా ఉందామెకు.

* * *

“అసలు మీరేమనుకుంటున్నారు? ఆఫీసుకు వచ్చి బిల్లు ఇస్తారా? నాగలక్ష్మితో చెప్పిస్తారా?” గయ్మంది ఇంటికి వస్తూనే అనిమిష.

“నువ్వేగా బిల్లు అడిగావ్... అందులో నా తప్పేముంది...” తాపీగా అన్నాడు. ఏమనాలో అనిమిషకు తోచలేదు. తనేమంటే అతనేమంటాడోనన్న భయం కూడా ఉంది.

“త్వరగా ఫ్రెషప్ అయి వస్తే వేడి వేడి కాఫీ రెడీ చేసి పెడతా... ఆ తర్వాత చల్లారింద లాభం లేదు” అన్నాడు అనిరుద్ర. ఆలస్యం చేస్తే చల్లారిన కాఫీ ఇస్తాడన్న భయంతో బాత్రూమ్లోకి దూరింది ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి.

***

రోజులు గడిచిపోతున్నాయి. అనిరుద్రతో క...లి...సి...వుం...డ...డం... అనిమిషలో కొత్త ఆశలను చిగురింపజేస్తుంది. ఇద్దరి మధ్య గిల్లికజ్జాలు వున్నా, అతను ఆమెను ఎంత ఇరిటేట్ చేసినా అందులో ఏదో మత్తు వున్నట్టు అనిపిస్తోంది. మరో పక్క ఆమె సమకూర్చుకోవాల్సిన డబ్బు కూడా జమ అవుతూ వస్తోంది. అనిరుద్ర కాలిక్యులేటెడ్గా ఉంటాడు. ఓ రోజు సినిమాకు వెళ్లాలని డిసైడ్ అయ్యారు. ఎవరి డబ్బులు వాళ్లే పెట్టుకోవాలనుకున్నారు. ఆటోలో వెళ్లారు. కనీసం ఆటో డబ్బులైనా అనిరుద్ర ఇస్తాడనుకుంది. తన వంతుకు సగం డబ్బు ఇచ్చి కామ్గా థియేటర్ వైపు నడిచాడు.
మరోసారి సన్నజాజులు జడలో పెట్టుకోవాలని అనుకుంది. అదీ అనిరుద్ర కొనిపెడితే పెట్టుకోవాలని... సన్నజాజులు తెచ్చిచ్చి అందులో సగం డబ్బులు డిమాండ్ చేశాడు. అనిరుద్ర ఎలా ప్రవర్తించినా ఆమెలో ఉక్రోషం కలుగుతుందేగానీ ద్వేషం కలగడంలేదు. స్వీట్ పెయిన్ లా ఉంది.

****

“అప్పుడే మీ పెళ్లయి ఆరు నెలలు దాటిందంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంది” అంది ద్విముఖ.

“నాకూ అలానే ఉంది. బెంగుళూరులో ఫైనల్ ట్రీట్ మెంట్ మొదలైంది. వన్ ఆర్ టూ వీక్స్లో సర్జరీ మొదలవుతుంది. ఈలోగా మొత్తం ఆరు లక్షలు సమకూరాలి. లోన్స్, అడ్వాన్స్లు, శాలరీ... అన్నీ కలిపి మూడు లక్షలు దాటలేదు” బాధగా నిట్టూర్చి చెప్పింది.

“చూద్దాం... మీ బాస్ ని పర్సనల్ లోన్ కూడా అడిగావ్గా”

“ఏం చేస్తాడో ఏమో... టైం తక్కువగా ఉంది” అంది అనిమిష.

“అనిరుధ్రను అడక్కూడదనే డిసైడ్ అయ్యావుగా” " “అవును... ఆయన అదో టైప్ మనిషి”

“ఇంతకీ ఇంతవరకూ 'అది' లేదా?” అడిగింది లోగొంతుకతో ద్విముఖ.

“అదేంటి.. అదంటే... ఏది?” ముందు అర్ధంకాక అడిగింది అనిమిష.

“అదంటే 'అదే'... మీ ఆయనతో “అది” అంది ద్విముఖ.

ఎర్రబడ్డ మొహంతో తలదించుకొని, “ఏదీ లేదు. అయినా ఆయన చేస్తోంది హజ్బెండ్ జాబ్... అందులోనూ టెంపరరీ..” చెప్పింది.

“పర్మినెంట్ చేసెయ్... 'అది'కి ఒప్పుకుంటే పర్మనెంట్ అయిపోతుంది”

“నాకిప్పుడు వేటి మీదా ఎలాంటి ఆశలు లేవు” అంది అనిమిష ఓ విషాద వీచిక ఆమెను ఆవరిస్తుండగా.

***

అనిరుద్ర కూరగాయలు తరుగుతున్నాడు. అనిమిష అతనికి హెల్ప్ చేస్తోంది.

“ఆడుతూ పాడుతూ పనిచేస్తుంటే అలు పేముంది. అన్న పాట నిజమే కదూ...” అడిగింది అనిమిష.

“కాదు... అసలు ఆడుతూ పాడుతూ పని ఎలా చేస్తారు? నీలా ఆ కూరగాయలు అటూ ఇటూ కెలకడం తప్ప” అన్నాడు అనిరుద్ర..

“మీకు వంకరగా తప్ప చక్కగా మాట్లాడ్డం రాదా?” ఉక్రోషంగా అంది అనిమిష.

“హలో... మనకు మాట్లాడ్డమే వచ్చు. అది ఎవరితో... ఎప్పుడు... ఎలా... ఎందుకు... ఏ స్టయిల్లో... ఏ పాట్రన్లో... ఏ విధంగా మాట్లాడాలో అన్నది ఎదుటివాళ్లను బట్టి డిసైడ్ చేసుకుంటాను”

“ఏంటి... ఏలు ఎ ఏలు ఉపయోగించారు. ప్రాస కోసమా...” అంది అనిమిష.

అప్పుడే ద్విముఖ వాళ్లిద్దరిని దగ్గరగా చూసి, “సారీ... డిస్ట్రబ్ చేశానా... తర్వాతొస్తాన్లే” అంది వెనక్కి వెళ్లబోతున్నట్టు నటిస్తూ,

“అంతొద్దు. వచ్చేయండి... ఇక్కడ అలాంటి 'అది' ప్రోగ్రామ్స్ ఏమీ జరగడంలేదు. అసలు మీ ఫ్రెండ్ 'ఇదికే ఒప్పుకోవడం లేదు. ఇక 'అది'కేం ఒప్పుకుంటుంది?”

“ఇది' అంటే ఏది?”

“అది”కి ముందు 'ఇది'... అబ్బ... చెప్పాలంటే నాకు సిగ్గు” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఇదిగో ఇలాంటి తింగరి వేషాలే వద్దు. బీ సీరియస్... అయామ్ యువర్ బాస్..”

“నేనింకా బ్రాస్ అనుకున్నాను. సారీ... బ్రా..స్” అన్నాడు అనిరుద్ర.

ద్విముఖ నవ్వుతోంది. అనిరుద్ర ద్విముఖ వంక చూస్తూ, “ఎంత బాగా నవ్వుతున్నారు... నవ్వడం కూడా ఓ ఫైన్ ఆర్ట్... అందులో ఆడవాళ్ల నవ్వులకు అర్ధాలే వేరేలే” అన్నాడు అల్లరిగా.

“ఏంటీ... నవ్వుల్లో కూడా ఆడ.. మగ... నవ్వులుంటాయా?”

"వైనాట్... మీకో విషయం తెలుసా? మగవారికన్నా ఆడవారే 126 శాతం ఎక్కువగా నవ్వుతారట. ఓ పరిశోధనలో తేలిన అంశం. కాకపోతే మగవాళ్లు సెక్సీ జోకులను ఆస్వాదిస్తారు.

ఆడవాళ్లు అలాంటివాటి పట్ల ఆసక్తి చూపించరు. డిగ్నిటీగా వినగానే ఫ్రెష్ గా నవ్వొచ్చే జోకుతలే ఇష్టం. నవ్వితేనే ఎండార్ఫిన్లనే సహజ ఉత్పత్తి బాధానివారిణీలు పనిచేసేవి. అంతెందుకు.. బాగా నవ్వినప్పుడు మీ గుండె మీద చెయ్యి పెట్టుకొని చూసుకోండి. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది. నవ్వడం ఆగిపోయిన తర్వాత ముఫ్పై సెకన్ల వరకు అలాగే కొట్టుకుంటుంది”

“మీకు చాలా విషయాలు తెలుసే....”

“ఆ విషయాన్ని మీ ఫ్రెండ్ గుర్తించడం లేదు” అంటూ అనిమిష వైపు చూశాడు.

“ద్విముఖ కాఫీ తెస్తానుండు” అంటూ లేచింది అనిమిష .

“నేను తీసుకొస్తాను... మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి”

“అక్కర్లేదు... మీరు తీస్కొస్తే సర్వీస్ ఛార్జ్ అని అకౌంట్ రాస్తారు”

“ద్విముఖగారు నాక్కూడా గెస్టే... నాలుగైదుసార్లు కాఫీ తాగించారు. దీనికి సర్వీస్ ఛార్జ్ వేయనులే” అంటూ కిచెన్ లోకి వెళ్లాడు అనిరుద్ర.

****

“అనిమిషా... నీకో గుడ్ న్యూస్... 'రియల్ అండ్ ఫెయిర్' పేరుతో బెస్ట్ కపుల్ పోటీ ఏర్పాటుచేశారు. దానికి చీఫ్ గెస్ట్ మా డ్రీమ్ టీవీ ఛైర్మన్, వాళ్లావిడే... జడ్జెస్ ఎవరో తెలుసా? మీ బాస్ శోభరాజ్... మా బాస్, మా బాస్ భార్య... ఇంకా కమిటీ వుందిలే.... ప్రైజ్ మనీ ఎంతనుకున్నావ్... అక్షరాల లక్ష...”

“లక్షా...” అంది కళ్లు పెద్దవి చేసి.

“లక్షణంగా లక్షే. ఆ విషయం నాకూ తెలుసూ...” కాఫీ కప్పులతో వచ్చి ఓ కప్పు ద్విముఖకు, మరో కప్పు అనిమిషకు ఇచ్చి తనో కప్పు తీసుకొని అన్నాడు అనిరుద్ర.

“తెలుసా... తెలిసేందుకు చెప్పలేదు”

“చెప్పడం ఎందుకు?”

“మనకు లక్ష వస్తుందిగా” అంది అనిమిష .

“మనకా... మనకెందుకు వస్తుంది. మనకు 'అది' జరగలేదుగా. 'అది' జరక్కుండా కూడా బెస్ట్ కపుల్ అని లక్ష ఇస్తారా? ఉండు కనుక్కుంటాను” అంటూ కాఫీ కప్పు కింద పెట్టి ఫోన్ చేయబోయాడు. ద్విముఖ నవ్వును బలవంతాన ఆపుకుంది.

“చూశావా ద్విముఖా... బాస్ అన్న జాలి కూడా లేదు” అంది అనిమిష.

“బాస్ అంటే బాధ్యత ఉండాలి. జాలి ఎందుకు?” సెటైరిగ్గా అన్నాడు అనిరుద్ర.

ద్విముఖ వాళ్ల మధ్య కలుగజేసుకొని, “ఇప్పుడు అసలు విషయం ఆలోచించండి. ఆ 'షో'లో పార్టిసిపేట్ చేస్తే మీకు బహుమతి రావచ్చు”

“నాకు నమ్మకం లేదు. ఈ తింగరి బుచ్చితో వెళ్తే ప్రైజేమొస్తుంది” అనిరుద్ర తేల్చేశాడు.

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 16వ భాగం

“మరెవ్వరితో వెళ్లే వస్తుందో...” కోపంగా అనిరుద్రవైపు చూస్తూ అంది అనిమిష.

“అబ్బ... మీ గొడవ ఆపండే...” అంటూ అనిరుద్రవైపు చూసి, “చూడండి అనిరుద్రా... దీంట్లో మీక్కూడా లాభం ఉంది” అంది ద్విముఖ.

“అవును... దీంట్లో గెలిస్తే.. ఒక నెల శాలరీ బోనస్గా ఇస్తా” అంది అనిమిష.

“ఏంటీ... లక్ష రూపాయలు గెలిస్తే... ఒక నెల శాలరీ బోనస్గా ఇస్తావా? థాంక్స్ ఓ పని చెయ్... షోకి నా ఫొటో తీసుకొని వెళ్లు. నేను రాను”

“నువ్వు రాకుండా వాడెలా ఇస్తాడు లక్ష?”

“మరదే... నీకు లక్షిస్తే... నాకు నెల బోనస్సేమిటి? నాదే మేజర్ పార్ట్... నాకు సిక్స్టి నీకు ఫార్టీ...”

“అక్కర్లేదు” అంది ఉక్రోషంగా అనిమిష.

వెంటనే ద్విముఖ అనిమిషను మోచేత్తో పొడిచి, “తొందరపడకు. అతణ్ణి జాగ్రత్తగా హ్యాండిల్ చెయ్యాలి. అవసరం మనది. ఫిఫ్టీ ఫిఫ్టీ ఇచ్చినా యాభై వేలు వస్తుంది కదా” అంది.

అనిరుద్ర ఓ చెవి అటువేశాడు.

అనిమిష అనిరుద్రవైపు చూసి, “సరే సరే... ఫిఫ్టీ ఫిఫ్టీ... కానీ ఓ షరతు”

“షరతు కాదు. రిక్వెస్ట్ అనాలి. చెప్పు”

“సరే రిక్వెస్ట్... మిగతా నీ వంతు యాభై వేలు... నాకు అప్పుగా ఇవ్వాలి. నెలనెలా కొంత పే చేస్తాను”

“నాకు డౌట్ గా ఉంది. ఈ డబ్బంతా ఏం చేస్తున్నావు? ఏ స్విస్ బ్యాంక్ కో తరలించడం లేదు కదా... నన్నేమీ ఇరికించవు కదా” అన్నాడు అనిరుద్ర అనుమానంగా.

“నేను జెన్యూన్” అంది ఉక్రోషపడిపోతూ అనిమిష.

“థాంక్స్... సరే... ఏం చేస్తాం... బట్ వన్ కండీషన్... ఆ యాభై వేలకు ఇంట్రెస్ట్ పే చెయ్యాలి. లేకపోతే నీకు డబ్బివ్వడానికి నాకు ‘ఇంట్రెస్ట్’ ఉండదు”

“సరే...” అంది అనిమిష.

“పద... చెక్ తెచ్చేసుకుందాం” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఏంటీ తెచ్చుకునేది... పోటీలో పాల్గొని బెస్ట్ కపుల్ గా ప్రైజ్ కొట్టేయాలి. ఈలోగా బాగా ప్రిపేర్ అవ్వండి” ద్విముఖ చెప్పింది..

“నేను బాగానే ప్రిపేర్ అవుతాను. వన్ మోర్ కండీషన్. పోటీలో నేను జీవించేస్తాను. ఆఫర్స్ ప్రైజ్ కోసమే... అందులో భాగంగా నేను తన నడుం మీదో, ఇంకెక్కడో చెయ్యి " దగ్గరకు లాక్కున్నా “ఇది’ పెట్టుకున్నా అభ్యంతరం పెట్టకూడదు”

“నేనొప్పుకోను” అంది అనిమిష.

“అయితే నేనూ ఒప్పుకోను” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“అనిమిషా పోనీలేవే... ఎంత కాదన్నా నీ మొగుడే కదా. పైగా వోన్లీ ఎక్స్టర్నల్ యూజే కదా? అవసరం మనది కదా”

“ఇది అంటున్నాడు. 'ఇది' అంటే ఏమిటో కనుక్కో” అంది కాస్త మెత్తబడిపోతూ.

“మిష్టర్ అనిరుద్రగారూ... 'ఇది' అంటే ఏమిటో... అని అడుగుతోంది మా అనీమిష.

“అబ్బ... మీకేదీ అర్ధంకాదు... ఈ గవర్నమెంట్ బడిపిల్లలకు కండోమ్స్ ఇస్తుందిగానీ “ఇది' అంటే ఏమిటో చెప్పదు. ఇది అంటే... ఉమ్మా... ముద్దు” అన్నాడు నవ్వుతూ. ఈసారి అనిమిష ముఖం ఎర్రబడింది.

“వోన్లీ... ఒకే ఒక 'ఇది’. అంతకుమించి ఒప్పుకోను” అంది అనిమిష.

“రొంబ థాంక్స్...” అంటూ అల్లరిగా నవ్వి అక్కడ్నుంచి కిచెన్ లోకి వెళ్లాడు అనిరుద్ర.

“హమ్మయ్య... ఓ ప్రాబ్లెమ్ సాల్వ్ అయ్యింది. నువ్విక బెస్ట్ కపుల్ గా గెలవడానికి సిద్ధంగా ఉండు. ఎన్ని తెలుగు సినిమాలలో చూడలేదు ఇలాంటి సీన్లు... రెచ్చిపో... ఆల్ ద బెస్ట్... అన్నట్టు ఎల్లుండే పోటీ... ఈలోగా ప్రిపేర్ అవ్వండి. నేనొస్తాను” అంటూ బయల్దేరింది ద్విముఖ.

“ఇదిగో ఇప్పుడే చెప్తున్నాను. ఛాన్స్ దొరికింది కదానని ఎక్కడిపడితే అక్కడ చెయ్యేస్తే ఊర్కోను” సీరియస్గా అంది అనిమిష.

“నేనూ ఇప్పుడే చెప్తున్నాను. ఛాన్స్ దొరికింది కదానని... నన్ను విదిలిస్తే ఊర్కోను. మూడ్ ని బట్టి, టైంని బట్టి, సిట్యుయేషన్ ని బట్టి నేను రియాక్టవుతూ ఉంటాను” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“ఏదో ఒకటి చెయ్... ఊర్కోక చస్తానా... అవసరం నాది కదా”

“ఆ విషయం అండర్లైన్ చేస్కో..” అన్నాడు అనిరుద్ర. అనిమిష అద్దంలో తనను తాను చూసుకుంది. సింపుల్ గా ఉంది. ఇద్దరూ ఇంటికి తాళం వేసి బయల్దేరారు.

బెస్ట్ కపుల్ పోటీ ప్రారంభమైంది. ఎక్కడ చూసినా జంటలే. ఫార్టీ ప్లస్ జంటలు కూడా ఉన్నాయ్. ప్రపంచంలోని ప్రేమనంతా ఒలకబోస్తున్నాయి. ఒకరి కళ్లలోకి ఒకరు చూసుకోవడం... నోట్లో నోరు పెట్టి ముద్దు పెట్టుకోవడం, అన్నం తినిపించుకోవడం, వాటేసుకోవడం, నడుం చుట్టూ చేతులు వేసుకోవడం... లాంటి యాక్షన్ పార్ట్స్ యాక్షన్ కట్లు లేకుండానే మొదలయ్యాయి.

డ్రీమ్ టీవీ ఛైర్మన్, అతని భార్య, శోభరాజ్, ఓ టేబుల్ ముందు కూర్చున్నారు. వాళ్ల ముందు టీవీ ఉంది. ఆ ప్రిమిసెస్ అంతా క్లోజ్ సర్క్యూట్ టీవీ కెమెరాలు ఉన్నాయి. కొన్ని కెమెరాలు నిరంతరం ఆ దంపతుల చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి.

టీవీ ఛానెల్స్, మీడియా వచ్చేసింది. ద్విముఖ, కార్తీక్లు ఓ వైపు నుండి ఆసక్తిగా గమనిస్తున్నారు. కెమెరా అనిరుద్ర, అనిమిషల మీద ఫోకస్ అయ్యింది. ఈలోగా మైక్లో జడ్జేస్

ఓ ప్రశ్న అడిగారు.

“ప్రేమంటే ఏమిటి?”

జంటలు తమ తమ నిర్వచనాలు చెప్పడం మొదలు పెట్టారు. చచ్చే వరకూ కలిసివుండేది. ప్రే అంటే ప్రేమించు. మ... అంటే మరచిపో... అజరామరం... అదో మైకం.. ఇలా ఎవరికి తోచిన సమాధానాలు వాళ్లు చెప్పారు. మైక్ అనిరుద్ర ముందుకొచ్చింది.

“ప్రేమంటే... అదో కెమికల్ రియాక్షన్. రసాయనిక చర్య. ప్రేమంటే మనకు తెలియనిది... మనసుకు మాత్రమే తెలిసింది. మన చేతల్లో చూపించలేనిది. ఎదుటి మనిషి మనసు పొరల్లోకి దూసుకువెళ్లేది” అని చెప్పాడు.

క్లాప్స్... క్లాప్స్... క్లాప్స్.... అనిరుద్ర మెల్లిగా అనిమిష చెవిలో గొణిగాడు.

“ఏమిటా గొణుగుడు... విషయమేమిటో?” అడిగింది లోగొంతుకతో అనిమిష.

మెల్లగా కిందికి వంగి ఎవ్వరూ చూడకుండా (కెమెరా తమవైపు వుందని గమనించి) అనిమిష నడుము మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అనిమిష మొహం సిగ్గుతో గులాబీ తోటగా మారింది.

ఆ దృశ్యం చూసిన జడ్జెస్ నవ్వుకున్నారు ముసిముసిగా. ఈలోగా అనిరుద్ర ఆపిల్ కట్ చేస్తూ ఎవ్వరూ చూడకుండా అనిమిష చెవిలో 'సారీ' అని ఓసారి చెప్పేసి చాకుతో ఆమె చేతి వేలి మీద చిన్న గాటు పెట్టాడు. అనిమిష కెవ్వుమంది.

వెంటనే అనిరుద్ర కంగారు నటిస్తూ, “ఏమైంది అనూ...” అంటూ ఆమె తర్జని రక్తసిక్తం అవ్వడం గమనించి ఆమె చేతి వేలిని తన నోట్లోకి లాక్కున్నాడు.

జడ్జెస్ ఆ దృశ్యాన్ని అలానే చూస్తుండిపోయారు. అనిరుద్ర కర్ఛీఫ్తో ఆ వేలికి కట్టుకట్టాడు.

****

“డియర్ పార్టిసిపెంట్స్... బెస్ట్ కపుల్ పోటీ ముగిసింది. దంపతులు తమ దాంపత్య మధురిమలను మా ముందు ప్రదర్శించారు. ప్రేమంటే ఏమిటో సరైన నిర్వచనం చెప్పడమే కాదు తన భార్య చేతికి అయిన చిన్న గాయానికే తల్లడిల్లిపోయిన అనిరుద్ర ప్రేమను ప్రత్యక్షంగా చూసాం. “బెస్ట్ కపుల్గా ఎంపిక చేసి లక్ష రూపాయల బహుమతి అందిస్తున్నాం” జడ్జెస్ అనౌన్స్ చేసారు. శోభరాజ్ అనిరుద్ర దంపతులను మనస్పూర్తిగా అభినందించాడు.

*****

“మీకసలు... కాదు... కాదు... నీకసలు బుద్ధి ఉందా? ఎంత శాడిస్ట్ వి కాకపోతే చాకుతో వేలి మీద గాయం చేస్తావా? ఏం నువ్వే కోసుకోవచ్చుగా. పైగా నా వేలేమైనా ఐస్ ఫ్రూట్ అనుకున్నావా? ఛాన్స్ దొరికింది కదా అని అదే పనిగా అరిగిపోయేంతవరకూ చప్పరిస్తావా? ఛ..ఛ... పది సబ్బులు అరగదీసి ఆ వేలిని కడుక్కోవాలి. అరడజను డెట్టాల్ బాటిల్స్తో క్లీన్ చేసుకోవాలి” ఇంటికి వచ్చాక అప్పటివరకూ వున్న ఉక్రోషాన్ని తిట్ల రూపంలో వెళ్లగక్కింది అనిమిష.
అనిరుద్ర ఆ తిట్లను కామ్ గా విన్నాడు.

“ఏంటీ... నేను నోరు నొప్పి పుట్టేలా తిడ్తుంటే... మిడ్ నైట్ మసాలా చూసినట్టు ఆ ఎక్స్ప్రెషన్ ఏమిటి? అక్కడే పీక పిసికేయాలనుకున్నాను” మరింత ఇరిటేటింగ్గా అంది.

“హలో... ఏంటీ తెగ రెచ్చిపోతున్నావ్... ఏదో నీకు బహుమతి తెచ్చిపెడదామని.. కాస్త ఓవరాక్షన్ చేశాను. అసలు నా నోటిని యమునా నదిలో కడుక్కోవాలి. కృష్ణా నదిలో స్నానం చేయాలి” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“బహుమతి కోసం అంతసేపు వేలు చప్పరించాలా? అయినా ఆ కోసుకునే వేలేదో నువ్వు కోసుకోవచ్చుగా” అంది ముక్కుపుటాలెగరేస్తూ అనిమిష.

అనిరుద్ర అటూ ఇటూ చూసి కిచెన్ లో నుండి చాకు తీసుకొచ్చి, “అయితే నా వేలు కోసుకుంటాను. నువ్వొచ్చి చప్పరించు” అన్నాడు ఆమెను రెచ్చగొడ్తూ.

“ఛీ.. ఛీ... నోరు విప్పితే సెన్సారే..”

“థాంక్స్... భళారే...” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“నీ మొహం చూడాలంటేనే ఇరిటేటింగ్ గా ఉంది. నాక్కనిపించకు... నిన్నీ క్షణమే మొగుడి పోస్టు నుండి పీకేస్తున్నాను” అంది అనిమిష.

“రొంబ థాంక్స్... నా లెక్క సెటిల్ చెయ్... అమౌంట్ క్లియర్ చెయ్యి. రేపే ఇంటర్నెట్లో యాడ్ ఇస్తాను. హాయిగా ఏ చైనా అమ్మాయినో చేసుకొని మొగుడి జాబ్ చేసి పెడతా...”

“మీ ఫేస్ కు కరెక్ట్ సూటబుల్” అంది అనిమిష.

"వన్స్ ఎగైన్ రొంబ థాంక్స్” అంటూ బయటకు నడిచాడు అనిరుద్ర.

****

అనిరుద్ర బయటకెళ్లి రాత్రి పదకొండు అయినా రాలేదు. ఒక్కదానికి అన్నం తినబుద్దికాలేదు. వాష్ బేసిన్ దగ్గరకి వెళ్లి చెయ్యి కడుక్కోబోయి ఆగింది. కుడి చెయ్యి చూపుడు వేలు... అనిరుద్ర నోట్లో పెట్టుకున్న వేలు... ఆ వేలిని కడుక్కోవాలనిపించలేదు. తన పెదవులకు ఆన్చుకుంది. అర్ధరాత్రి పదకొండు అవుతుండగా అనిరుద్ర నుండి ఫోన్.

“హలో... నేను అనిరుద్రను”

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - 17వ భాగం

అప్పుడే అనిరుద్ర కనిపించక ఒక రోజు దాటింది. అనిరుద్ర లేని లోటు తెలుస్తోంది. ఎప్పుడూ గిల్లికజ్జాలు... మాటకు మాట అన్నా... అనిరుద్ర ఎంత తిట్టినా, ఆ తిట్టులో ఇష్టం.. ఆ సెటైర్లో ఎఫెక్షన్ ఆమెకు గుర్తిస్తోంది. సరిగ్గా అప్పుడే ద్విముఖ వచ్చింది.

“ద్విముఖా... ఎల్లుండిలోగా మరో రెండు లక్షలు సర్దితే సరిపోతుంది. కాకపోతే ఆయనకు ఓ రెండు లక్షలు బాకీ ఉంటాను” అంది అనిమిష.

****

“అనిరుద్ర కనిపించడం లేదేంటి?” అడిగింది ద్విముఖ..

“ఆయనకేదో రాచకార్యాలున్నాయట. పెళ్లాన్ని ఒంటరిగా వదిలి ఎలా వెళ్లాలని అనిపించిందో... పైగా డబ్బో... డబ్బో... అంటాడు” అంది అనిమిష.

“అనిరుద్ర గురించి అలా మాట్లాడకు. అయినా నాకో సంగతి చెప్పు. నిజంగా అనిరుద్ర అంటే నీకు ఇష్టం లేదా? కేవలం అతణ్ణి ఓ మొగుడు జాబ్ చేసే వ్యక్తిగానే చూస్తున్నావా?”

ద్విముఖ ప్రశ్నకు అనిమిష తలదించుకుంది.

“నువ్వు అనిరుద్రను ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నావో తెలియదుగానీ... అనిరుద్ర నిన్ను గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాడు. మగవాడు.. సప్తపది నడిచి, మూడు ముళ్లు వేసి, చేతిలో చెయ్యి వేసి నువ్వే నా భార్యవి... నీ కష్టాలు, కన్నీళ్లు నావి అని ప్రమాణం చేసి ఏమాత్రం ఛాన్స్ వున్నా... డబ్బా కొట్టుకుంటాడు. కానీ అనిరుద్ర అలాంటి ప్రమాణాలు ఏమీ చేయకపోయినా, మిమ్మల్ని కట్టిపడేసే సంబంధం లేకపోయినా, నిన్ను సిన్సియర్గా ప్రేమిస్తున్నాడు” ద్విముఖ సీరియస్ గా చెప్పింది.

చేయగలిగే గొప్ప గుణం ఆ బెస్ట్ కపుల్గా సెలక్టయ్యా క... రాత్రి నా దగ్గరకొచ్చాడు

“నిజమా... నీకెలా తెలుసు?!”

"ప్రేమించే మనిషికి ఆమె మనసులో నుంచి మాట బయటకు రాకుండానే ఏదైనా గొప్ప గుణం అనిరుద్రకు వుందని తెలిసింది కాబట్టి. అసలేమైందో తెలుసా? మీరు

గా సెలక్టయ్యాక... ఆ డబ్బును నీకిచ్చి నీతో ప్రామిసరీ నోటు రాయించుకున్నాక " దగ్గరకొచ్చాడు అనిరుద్ర. అప్పుడేం జరిగిందంటే...” అంటూ చెప్పడం మొదలు పెట్టింది ద్విముఖ.

****

రాత్రి పది దాటుతుండగా వచ్చిన అనిరుద్రను చూసి ద్విముఖ షాకైంది.

“ఇదేంటి... ఈ టైమ్లో... కొంపదీసి అనిమిషతో గొడవపడ్డారా?” అతణ్ణి ఆహ్వానిస్తూ అడిగింది ద్విముఖ..

“మీరు అనిమిషకు నిజంగా బెస్ట్ ఫ్రెండేనా?” సూటిగా అడిగాడు అనిరుద్ర.

“అదేంటి? ఆ డౌట్ ఎందుకొచ్చింది?”

“ఎందుకొచ్చిందంటే... అనిమిష మీ బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అయితే ఆమె కష్టాల్లో వున్నప్పుడు గమనించకుండా వుండడం వల్ల వచ్చింది” .

“వాడూ యూ మీన్” “మీ ఫ్రెండ్ ఏదో సమస్యలో వుంది కదూ”

“అవును” అంది ద్విముఖ తల వంచుకొని.

“ఏమిటా సమస్య?”

“అది మీకెందుకు చెప్పాలి?”

“నేను అనిమిష భర్తను కాబట్టి. ఆమె సుఖాల్లోనే కాదు... కష్టాల్లో కూడా నాకు భాగం వుంటుంది కాబట్టి, ఆమె మంచి చెడులు నేనే చూడాలి కాబట్టి...”

అనిరుద్ర మాటలకు అలాగే చూస్తుండిపోయింది ద్విముఖ.

“అవును... నేను ఆమె దగ్గర భర్త ఉద్యోగమే చేస్తూ ఉండవచ్చు. అయినా ఆమెను ప్రేమిస్తున్నాను తోటి మనిషిగానే కాదు... నా చిటికెన వేలు పట్టుకొని... నాటకమే అయినా... మనసులో లేకపోయినా... నన్ను పదిమంది కోసం భర్త అని గౌరవించినందుకు... ఆమె కష్టాలను పట్టించుకోకపోతే నా వ్యక్తిత్వానికి అర్థమేలేదు...”

“సారీ... మీలో అనిమిష మీద ఇంత ప్రేమ ఉందనుకోలేదు. అసలేం జరిగిందంటే...” అని చెప్పడం మొదలు పెట్టింది.

"అనిమిషకు ఒకే ఒక చెల్లెలు ఉంది. తన పేరు సుధ. ఆమె తప్ప మరెవ్వరూ లేరు. చెల్లెలంటే ప్రాణం. బెంగుళూరు నుండి వస్తుంటే రోడ్డు పక్కనే వున్న చెట్టు కొమ్మ బలంగా తాకడంతో ఆమె ప్రయాణిస్తున్న బస్సు పై కప్పు ఎగిరిపోయింది. అందులో వున్న వాళ్లల్లో పదిమంది చనిపోయారు. ఎనిమిది మంది తీవ్రంగా గాయపడ్డారు”
“అవునవును... చాలాకాలం క్రిందట జరిగింది. ఆ వార్త చదివిన గుర్తు”

“తీవ్రంగా గాయపడ్డ వాళ్లలో అనిమిష చెల్లెలు సుధ కూడా ఉంది. మొహం నుజ్జునుజ్జు అయ్యింది. చాలామంది డాక్టర్లు చేతులెత్తేశారు. ఓ న్యూరో సర్జన్ ముందుకొచ్చాడు.

“అనిమిష బెంగుళూరులో వున్న ఇల్లు... తన ఒంటి మీద వున్న బంగారం... అన్నీ అమ్మేసి అనేక ఆపరేషన్లు చేయించింది. సుధ మొహం ఓ రూపానికి వచ్చింది. మందులకయ్యే ఖర్చులు విపరీతంగా ఉన్నాయి. ఇక్కడ జాబ్ చేస్తూ తను చాలా పొదుపుగా వుంటే చెల్లెలికి డబ్బు పంపిస్తూ

వచ్చింది. ఈ విషయం మొన్న మొన్నటివరకూ నాకూ తెలియదు. వాళ్ల బాస్ పెళ్లి చేసుకోవడానికి ముందుకు వచ్చినా ఎందుకు చేసుకోలేదో తెలుసా? ముందు తన చెల్లెలు బాగుడాలి. తన పెళ్లి చెయ్యాలి. ఆ తర్వాత తనకు నచ్చినవాడిని పెళ్లి చేసుకోవాలి. అంతేగానీ డబ్బుకోసం బాస్ ని మోసం చేయడానికి ఇష్టపడలేదు” అదే సమయంలో మీ ప్రకటన చేస్తుంది. ఇందులో మోసం లేదు... రెండు పక్షాలకూ అంగీకారమే. మిమ్మల్ని చేసుకుంటే డబ్బు సమకూరుతుంది. తన సమస్య పరిష్కారం అవుతుంది. అందుకే మీకు మొగుడు ఉద్యోగం ఇచ్చింది. ఆ విధంగా మిమ్మల్ని కూడా మోసం చేసే ఉద్దేశం తనకు లేదు”

“ఆఫీసులో అడ్వాన్సుగా తీసుకున్నా, గిఫ్ట్ డబ్బు కలెక్ట్ చేసుకున్నా, బెస్ట్ కపుల్గా డబ్బు వచ్చినా, మీ దగ్గర అప్పు చేసినా చెల్లెలి కోసమే. ఇంకా అనిమిష చెల్లెలు సుధకు దవడ ఎముక పెరగాలి. కృత్రిమంగా పళ్లు కట్టాల్సి ఉంది. కంటిని కూడా అమర్చాలి. ఆపరేషన్ కోసం ఇంకా అయిదారు లక్షలు కావాలన్నారు. ఇతరుల సాయాన్ని అర్ధించడానికి ఆమె అభిజాత్యం అడ్డు వచ్చింది. మీ వల్ల చాలా సమకూరింది. ఇంకా రెండు లక్షలు కావాలి. అందుకే తీవ్రంగా ప్రయత్నిస్తోంది”

“నిజం చెప్పాలంటే... ఇన్ని బాధల మధ్య మీతో గొడవపడ్డా ఆమెకు మీతో రిలీఫ్ కలుగుతోంది. ఇదీ అనిమిష జీవితం వెనుక పరుచుకున్న విషాదపు క్రీనీడ” చెప్పింది ద్విముఖ.

“థాంక్యూ... ఇప్పటికైనా నిజం చెప్పారు” అంటూ లేచాడు అనిరుద్ర.

"ఈ విషయం అనిమిషకు చెప్తారా?” అడిగింది ద్విముఖ.

. “చెప్పను... అసలు అనిమిషను కొన్ని రోజులపాటు కలవను”

“ఎందుకని... మొత్తంగా ఆమె జీవితంలో నుంచి తప్పుకుంటారా?” ఆందోళనగా

అడిగింది.

'లేదు... నా భార్య చెల్లెలిని... నా మరదలిని కాపాడుకుంటాను. బావ స్థానంలో పెద్దగా నా బాధ్యత నెరవేరుస్తాను. ఒక్క విషయం... ఈ సంగతి అనిమిషకు

చెప్పకండి. నా భార్య అభిజాత్యం దెబ్బ తినడం భరించలేను. తనో ఉత్త మొద్దుమొహం” ఈ అన్నప్పుడు అనిరుద్ర కళ్లల్లో సన్నటి కన్నీటి పొర.

****

అదీ జరిగింది. ఆ తర్వాత కార్తీక్ ద్వారా తెలిసింది. అనిరుద్ర తన బైక్ అమ్మేశాడని. తనఖా పెట్టి ఆ డబ్బుతో బెంగుళూరు వెళ్లాడు. మీ చెల్లెలి ఆపరేషన్ నీ స్థానంలో

వుంది చేయించాడు. అనిరుద్ర డబ్బు వెంటనే సర్దడం వల్ల నీకు చెప్పిన టైమ్ కన్నా ముందే ఆపరేషన్ చేసేశారు డాక్టర్లు” చెప్పింది ద్విముఖ.

ఒక చిన్న ఉద్వేగం వేనవేల భూకంప ప్రకంపనలయ్యాయి. ఒక చిన్న సన్నటి కన్నీటిపా వేనవేల సునామీలయ్యాయి.

“ఏయ్... అనూ... ఏంటి?”

“ద్విముఖ... నేను అనిరుద్రను మిస్సయ్యాను. ఆయన మిసెస్ అయి కూడా. నాకిప్పుడు సిగ్గు, బిడియం వదిలి ఆయనను గట్టిగా వాటేసుకోవాలని ఉంది” నిజాయితీగా చెప్పింది అనిమిష.

“అయితే ఎందుకాలస్యం? నేనై..” అన్న మాటలు వినిపించి తలెత్తింది.

ఎదురుగా అనిరుద్ర... మొహమంతో వాడిపోయి ఉంది. ఆ పక్కనే తన చెల్లెలు... ప్రమాదానికి గురి కాకముందు ఎలా వుందో.. అచ్చంగా అలాగే ఉంది.

“అక్కా.. బావ చాలా బావున్నాడు. స్మార్ట్ గా ఉన్నాడు...” చెల్లెలు అంటోంది. ఆ క్షణం చెల్లెల్ని పలకరించాలని కూడా అనిపించలేదు.

తనకిప్పుడు తల్లి తండ్రి సర్వం... తన దైవం అనిరుద్రే. పరుగెత్తుకెళ్లి అతణ్ణి తన దగ్గరకు లాక్కొని వాటేసుకుంది. ఆమె కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు రాలి అతని గుండెను అభిషేకిస్తున్నాయి.

****

ఆ గదిలో ఇద్దరే ఉన్నారు. అనిరుద్ర... అనిమిష.

ఇద్దరూ మౌనాన్నే ఆశ్రయించారు. అనిరుద్ర ముందు కదిలి అనిమిష చుబుకాన్ని పైకెత్తాడు. ఆమె కళ్లు కిందికి వాలాయి. అతని చూపులు ఆమె నడుమందాల వైపు మళ్లాయి ఆ సిట్యుయేషన్ లో కూడా. అతను తన నడుం వంక, నడుం మడత వంక చూస్తున్నాడని తెలిసినా తన చీర కొంగును నడుమందాలకు అచ్ఛాదనగా మార్చుకోలేదు. ఆ నడుం అనిరుద్రదే అన్నట్టుగా ఉంది.

“అనిమిషా... మాట్లాడవేంటి?”

“ఏం మాట్లాడను... మాట్లాడ్డానికి స్వర పేటిక సిద్ధంగాలేదు. అది మౌనాన్నే ఆశ్రయించింది. నన్నెందుకు పర్మినెంట్గా పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకోలేదు... ఎందుకు మొగుడి పోస్ట్ లోకి వచ్చారు?” చిన్నపిల్లలా అడిగింది ఏడుస్తూ.

“పోనీ... నన్ను పర్మినెంట్గా మొగుడు పోస్ట్లో కొనసాగించు” “మొగుడి పోస్ట్ కి మీరు రిజైన్ చేస్తే మిమ్మల్ని చంపి నేను చస్తాను” కోపంగా అంది.

“పిచ్చి అనిమిషా... నేనెందుకు మొగుడి పోస్ట్ లో జాబ్ చేస్తున్నానో తెలుసా? నాకే ఉదోగ్యం దొరక్క కాదు. చేయలేకా కాదు”

[అన్నెపు]

అనిరుద్ర H/o అనిమిష - చివరి భాగం

“మరి?!”

చాలామంది హౌస్ వైఫ్ అంటే చులకన. భార్యలు ఇంటి పట్టునే ఉంటారు. అదేమైనా జాబ్ చేయడం కన్నా గొప్పనా? అన్న ఫీలింగ్... నిజంగా భర్త హోదాను ఓ ఉద్యోగంగా భావిస్తే హౌస్ హజ్బెండ్లా వుంటే... నా భార్య పడే బాధలు... నా భార్యలో కలిగే ఫీలింగ్స్ ఏమిటో తెలుస్తాయి... అన్నది నా స్ట్రాంగ్ ఫీలింగ్. భర్త అనుబంధాన్ని ఉద్యోగ బంధంగా మారిస్తే ఎలా ఉంటుందో... అందులోని సరదాలు... అల్లర్లు... కిలికించితాలు... గిలిగింతలు... గిల్లికజ్జాలు ఎలా వుంటాయో తెలుసుకొని వాటిని మధుర జ్ఞాపకాలుగా, మధురోహలుగా సృష్టించుకోవాలి.

నీ అమాయకత్వం నన్నూ ఆకర్షించింది. నీ నిస్సహాయత నన్ను కదిలించింది. నీ నిజాయితీ నన్ను నీ కౌగిలిలో కట్టి పడేసింది. అందుకే మొగుడి ఉద్యోగం నీ దగ్గరే చేశాను”

అనిమిష వార్డ్రోబ్ దగ్గరికి వెళ్లి షరతుల కాగితం, అగ్రిమెంట్ కాగితం తీసుకొచ్చి పరపరా చింపేసింది.

“ఇవాల్టి నుండి ఒక జీవిత కాలంపాటు నా మొగుడిగా పర్మినెంట్ చేస్తున్నాను” అంది. అతణ్ణి అల్లుకుపోయి.

“నేనే అగ్రిమెంట్ పేపర్ ని... నీ పెదాలతో నా పెదాల మీద సంతకం చేస్తే ఓ పనైపోతుంది” అన్నాడు అనిరుద్ర.

“సంతకానికి ముందు అడ్వాన్స్ ఇవ్వాలిగా” అంటూ అతని చేతిని తన నడుము మీదికి చేర్చింది.

****

అసలు సిసలైన ఫస్ట్ నైట్.

ఆమె తన నడుమును దాచుకోలేదు. ఆ మాటకొస్తే ఆమె తనలోని ఏ అందాలనూ దాచుకోలేదు. అతనూ అంతే... అతణ్ణి తన అనాచ్చాదిత దేహంలోకి లాక్కొని... “మీ లక్కీ నంబర్ ఆరు... నా లక్కీ నంబర్ ఏడు... మొత్తం పదమూడు... తెల్లవారేలోగా మన లక్కీ అందం పదమూడు అని ప్రూవ్ అవ్వాలి. నాకు తెలుసు మీరు ప్రూవ్ చేస్తారు” అంది అతణి దుప్పటితో చుట్టేసి.

ఎర్లీ మార్నింగ్ ఆమె నుండి విడివడి అన్నాడు... “థర్టీనే కానీ... ఒకటి ఫినిషింగ్ టచ్... సరిగ్గా కౌంట్ చేయ్...”

****

ఉపసంహారం.

శోభరాజ్ భావనను స్ట్రెయిట్ గా అడిగాడు, “నేను మిమ్మల్ని పెళ్లి చేసుకుంటాను. మీకు ఓకేనా?కాని ఒక షరతు... పెళ్లయ్యాక హైహీల్స్ వేసుకోకూడదు...” అని.

భావన సరేనంది. తమ ప్రేమతో మరింతగా హైట్ తగ్గి అతని ప్రేమను అందుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది.

నిఖితను వాళ్లాయన కుజ గ్రహానికి తీసుకువెళ్తానుగానీ అయిదొందలు పెట్టి చీర, కొననుగాక కొనను అనడంతో తప్పనిసరిగా కుజగ్రహానికి టికెట్లు బుక్ చేయించమని చెప్పి మొగుడికి.

ద్విముఖను సిగ్గుపడ్తూనే అడిగాడు కార్తీక్.

“మనం పెళ్లి చేసుకుందామా?” అని. సరేనని ద్విముఖ.

డ్రీమ్ ఛానల్లో క్రియేటివ్ హెడ్ ని అతనికి హెడ్ లేదన్న విషయం తెలిసిన తర్వాత అతణ్ణి పీకేసి, ఒరిజినల్ క్రియేటివ్ హెడ్ పోస్టును ద్విముఖకు అప్పగించారు.

బామ్మ కాశీ నుంచే ఫోన్ చేసి విషయం తెలుసుకొని కాశీ నుండి తిరుపతికి వెళ్లింది.

కార్తీక్ పత్రికలు, పుస్తకాలు తెగ చదివి... చెత్తగా ఎలా రాయకూడదో, కొత్తగా ఎలా రాయలో తెలుసుకున్నాడు. ఓ సీరియల్ ని కూడా ప్రారంభించాడు.

ఆ సీరియల్ కథ అనిరుద్ర, అనిమిషలదే. టైటిల్ అర్ధంకాక బుర్ర బద్దలు కొట్టుకుంటుంటే... ఆ సీరియల్ కి ఏం టైటిల్ పెట్టాలో అనిరుద్రే చెప్పాడు.

ఆ సీరియలకు అతను సూచించిన టైటిల్... 'అనిరుద్ర H/o అనిమిష'.

సీరియస్ గా ఆలోచిస్తోంది సుధ.

“ఏంటే ఆలోచిస్తున్నావు?” అడిగింది అనిమిష.

“బావ గురించే...

“బావ గురించి ఆలోచించాల్సింది నేను... నువ్వెందుకు?” అనుమానంగా అడిగింది అనిమిష.

“బావ... మొన్న బెంగుళూరు వచ్చినప్పుడు నా తల్లో ఒడి పెట్టి ఛఛ... నా ఒడిలో తల పెట్టి, 'మీ అక్క బాస్ దగ్గర పనిచేయలేకపోతున్నాను. తన దగ్గర 'అది' లేదు. 'ఇది’ లేదు. మీ అక్క దగ్గర మొగుడి పోస్ట్ కి రిజైన్ చేసేస్తాను. నీ దగ్గరేమైనా వేకెన్సీ వుంటే చెప్పు' అన్నాడు. నేను ఆపరేషన్ టేబుల్ మీద వున్నప్పుడు చూద్దాం...' అని మాట ఇచ్చాను” అక్క మొహంలో రియాక్షన్స్ ని గమనిస్తూ చెప్పింది సుధ.

“ఏయ్... నా మొగుడితో నీకు పనేంటే... అయినా నేను నా మొగుడ్నింకా ఊస్టే చేయలేదు. పైగా పర్మినెంట్ చేయబోతున్నాను. అసలు నిన్ను కాదే... అతగాడిని అనాలి..." అంటూ చుట్టూ చూసింది. .

అనిరుద్ర లేడని కన్ఫర్మ్ చేసుకొని, “ఒరేయ్... అనిరుధ్రా... ఎక్కడ్రా...” అని అరిచింది.

“నీ వెనకే ఉన్నాను...” తాపీగా చెప్పాడు అనిరుద్ర.

అనిమిష గతుక్కుమంది. నాలిక్కరుచుకొని ఓ కన్ను మూసి ఓ కన్ను తెరిచి ఓరగా మొగుణ్ణి చూసింది.

అనిరుద్ర సుధ వైపు చూసి, “మరదలా... నీ దగ్గర వేకెన్సీ ఏమైనా వుందేమో చెప్పు... నేను రిజైన్ చేసి నీ దగ్గర జాయినైపోతా...” అన్నాడు.

అనిరుద్ర జుట్టును మొత్తం చెరిపేసి, “ఏంటీ... నీకు మా చెల్లెలు కావాలా?” అని అడిగింది అనిమిష.

“అక్క మొగుడు అర్ద మొగుడు కదా... అని ఫీలవుతున్నావా?” అడిగాడు అనిరుద్ర.

“లేదు... నాకిష్టమే... మీరెక్కడ... ఎప్పుడు... ఎవరితో వున్నా... మీ మనసులో వుండేది నేనే కదా... సుధతో మాట్లడనా?” అడిగింది అనిమిష.

షాకవడం అనిరుద్ర వంతయ్యింది. అనిమిష సరదాకు అన్లేదని తెలిశాక అతని మనసు చెమ్మగిల్లింది. ఆమె మెడ వంపులో తలపెట్టి, “నీకింకో ముగ్గురు చెల్లెళ్లు వుంటే బావుండేది” అన్నాడు.

***

తెల్లవారుఝామున మొబైల్ మోగింది. అప్పటికే అనిరుద్రను దుప్పటిలో చుట్టేసింది. అనిమిష. బద్దకంగా తన తలకు కుడివైపున వున్న మొబైల్ అందుకొని ఓకే బటన్ నొక్కి 'హలో' అన్నాడు..

“నేను కువైట్ నుండి మాట్లాడుతున్నాను. మొగుడి పోస్ట్ కావాలన్న మీ ప్రకటన ఆలస్యంగా చూశాను. మీకు మొగుడి పోస్ట్ ఇవ్వడానికి రెడీ...” ఓ అందమైన ఆడపిల్ల కంఠం వినిపించింది.

నిద్రలో కూడా ఆ మాటలు విన్న అనిమిష కళ్లు తెరిచి మొగుడి దగ్గర్నుండి మొబైల్ లాక్కొని... “సారీ... మొగుడి పోస్ట్ని నేను నా మొగుడికి పర్మినెంట్ చేశాను. టింగ్... టింగ్... దిస్ నంబర్ ఈజ్ పర్మినెంట్లీ అవుటాఫ్ సర్వీస్... ప్లీజ్ డయల్ ఆప్టర్ హండ్రెడ్ ఇయర్స్... టింగ్... టింగ్...” అంటూ ఫోన్ కట్ చేసి, మొగుడి పెదవులకు తన పెదవులతో తాళం వేసింది.

అప్పుడే మొబైల్లో ఓ మెసేజ్ వచ్చింది. “ఆల్ ద బెస్ట్ రా మనవడా... నేనొచ్చేసరికి బుల్లి అనిరుద్ధుడు మీ ఆవిడ కడుపులో ఉండాలి. బామ్మ రాక్షసి ఫ్రమ్ తిరుపతి...” పేరుతో

మెసేజ్ అది.

ఓ ప్రముఖ పత్రికలో కార్తీక్ రాసిన సీరియల్ మొదలైంది. ఆ సీరియల్ పేరు 'అనిరుద్ర H/o అనిమిషు.

*****