[Vikatakavi02]

అద్భుతముగా ఉంది మిత్రమ.
రెండు విషయములు నాకు వింతగా అనిపిస్తాయి కృష్ణావతారములో.

1) కృష్ణుడినే నమ్ముకున్న రాధకి అతడు మథురకని బయల్దేరాక మరలా కనపడలేదు.



2) యుద్ధం మొదట్లో కృష్ణుడు  అంత సేపు భగవద్గీత చెప్పినా అన్నీ మర్చిపోయిన అర్జునుడు, అభిమన్యుడు చనిపోగానే తన కొడుకుని చంపిన జయద్రథుడిని మర్నాడు సూర్యాస్తమయం లోపు చంపడమో లేక తాను ఆత్మహత్య చేసుకోవడమో తథ్యం అని ఆవేశపడ్డాడు. నేరుగా విన్న అర్జునుడి మీదే భగవద్గీత ప్రభావం అంత తక్కువ సేపు ఉంటే ఇంక జనసామాన్యం సంగతి వేరే చెప్పాలా అనిపిస్తుంటుంది మిత్రమ.

నమస్కారం మిత్రమా...
కృష్ణావతారంలోని రెండు విషయాలను మీరు ప్రస్తావించటం బాగున్నది.
కేవలం రాధనే కాదు తనని పెంచి పెద్ద చేసిన యశోదను కూడ శ్రీ కృష్ణుడు చాలాకాలం కలవలేదు.
అలాగే, కృష్ణుడు చెప్పిన గీత విన్న అర్జునుడు అలా ప్రవర్తించాడు అన్నారు... మరి చెప్పిన కృష్ణుడు కూడా తను ఆయుధం పట్టను అన్న మాటను మరచి భీష్ముని కవ్వింపు చర్యలకి ఆయుధం పట్టాడు.
మనిషి పుట్టుక పుట్టినవాడికి (అతను పరమాత్ముడైనా) ఆకలి, దప్పిక, నిద్ర ఎంత సహజమో... మరుపు, కోపం, కన్నీళ్ళు అంతే సహజం.