1 hour ago
உறவு முடிந்த பிறகு அவந்திகா காலகேயனின் கருப்பு மார்பில் சாய்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள். அப்போது வெளியே “ஆ!” என்ற ஒரு கூச்சல்.
இருவரும் விரைவாக வெளியே வந்து பார்க்கிறார்கள். ஒரு பெண் உருவம் முதுகைக் காட்டிக்கொண்டு வேகமாக ஓடுகிறது. அவந்திகா கீழே விழுந்துகிடக்கும் தங்கக் கொலுசை எடுத்துப் பார்த்து, உடனே உணர்கிறாள் – இது தேவசேனாவின் கொலுசு.
---
அன்று இரவு.
அவந்திகா தேவசேனாவின் அறைக்குச் செல்கிறாள். கதவைத் தட்டி உள்ளே நுழைகிறாள். தேவசேனா படுக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறாள். அவளது முகத்தில் இன்னும் குழப்பமும் கோபமும் கலந்திருக்கிறது.
அவந்திகா எதார்த்தமாகப் பேசத் தொடங்குகிறாள்.
“ராஜமாதா… இன்று காட்டில் உங்களைப் பார்த்தேன். உங்கள் அழகு… மாநிற உடல், அந்த மெல்லிய இடை, அரேபிய குதிரையைப் போன்ற உடல் அமைப்பு… எல்லாம் இன்னும் அப்படியே இருக்கிறது.”
தேவசேனா ஒன்றும் பேசவில்லை. அவளது உதடுகள் நடுங்குகின்றன.
அவந்திகா மெல்ல நெருங்கி,
“கணவர் இறந்து இத்தனை வருடங்கள்… காமம் இல்லாமல் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? உங்கள் உடல் காமத்தை நாடுகிறது என்று தெரிகிறது,” என்று சொல்கிறாள்.
தேவசேனா உடனே,
“இல்லை… இல்லை…” என்று தலையை அசைக்கிறாள். அவளது குரல் நடுங்குகிறது.
ஏன் பொய் சொல்கிறீர்கள் உங்கள் முகம் காட்டி கொடுக்கிறது உங்களுக்கு காமம் தேவை என
தேவசேனா உடனே தலையை அசைத்து,
“வேண்டாம்… இது எல்லாம் தவறு…” என்று சொல்கிறாள். அவளது குரல் நடுங்குகிறது.
அவந்திகா அவளை ஆழமாகப் பார்த்து, மென்மையான குரலில்,
“உங்களுக்குச் சுகம் கிடைக்க வேண்டும். நாளை தயாராகி இருங்கள். உங்களுக்குச் சுகம் கிடைக்கட்டும்… அதற்கு ஆன ஏற்பாடு நான் செய்யப்போகிறேன்,” என்று சொல்கிறாள்.
தேவசேனா பயத்துடன்,
“வேண்டாம்… வேண்டாம் அவந்திகா… இப்படி எல்லாம் செய்யக்கூடாது…” என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறாள்.
ஆனால் அவந்திகா சிரித்தபடி எழுந்து,
“நாளை பார்க்கலாம், ராஜமாதா…” என்று சொல்லிவிட்டு, கதவைத் திறந்து வெளியே சென்றுவிடுகிறாள்.
தேவசேனா கட்டிலில் அமர்ந்தபடி, அவள் போன திசையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.
அவளது உடல் இன்னும் சூடாகவே இருக்கிறது. மனதில் பயமும், குழப்பமும், ஏதோ ஒரு ஆழமான ஏக்கமும் கலந்திருக்கின்றன.
இருவரும் விரைவாக வெளியே வந்து பார்க்கிறார்கள். ஒரு பெண் உருவம் முதுகைக் காட்டிக்கொண்டு வேகமாக ஓடுகிறது. அவந்திகா கீழே விழுந்துகிடக்கும் தங்கக் கொலுசை எடுத்துப் பார்த்து, உடனே உணர்கிறாள் – இது தேவசேனாவின் கொலுசு.
---
அன்று இரவு.
அவந்திகா தேவசேனாவின் அறைக்குச் செல்கிறாள். கதவைத் தட்டி உள்ளே நுழைகிறாள். தேவசேனா படுக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறாள். அவளது முகத்தில் இன்னும் குழப்பமும் கோபமும் கலந்திருக்கிறது.
அவந்திகா எதார்த்தமாகப் பேசத் தொடங்குகிறாள்.
“ராஜமாதா… இன்று காட்டில் உங்களைப் பார்த்தேன். உங்கள் அழகு… மாநிற உடல், அந்த மெல்லிய இடை, அரேபிய குதிரையைப் போன்ற உடல் அமைப்பு… எல்லாம் இன்னும் அப்படியே இருக்கிறது.”
தேவசேனா ஒன்றும் பேசவில்லை. அவளது உதடுகள் நடுங்குகின்றன.
அவந்திகா மெல்ல நெருங்கி,
“கணவர் இறந்து இத்தனை வருடங்கள்… காமம் இல்லாமல் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? உங்கள் உடல் காமத்தை நாடுகிறது என்று தெரிகிறது,” என்று சொல்கிறாள்.
தேவசேனா உடனே,
“இல்லை… இல்லை…” என்று தலையை அசைக்கிறாள். அவளது குரல் நடுங்குகிறது.
ஏன் பொய் சொல்கிறீர்கள் உங்கள் முகம் காட்டி கொடுக்கிறது உங்களுக்கு காமம் தேவை என
தேவசேனா உடனே தலையை அசைத்து,
“வேண்டாம்… இது எல்லாம் தவறு…” என்று சொல்கிறாள். அவளது குரல் நடுங்குகிறது.
அவந்திகா அவளை ஆழமாகப் பார்த்து, மென்மையான குரலில்,
“உங்களுக்குச் சுகம் கிடைக்க வேண்டும். நாளை தயாராகி இருங்கள். உங்களுக்குச் சுகம் கிடைக்கட்டும்… அதற்கு ஆன ஏற்பாடு நான் செய்யப்போகிறேன்,” என்று சொல்கிறாள்.
தேவசேனா பயத்துடன்,
“வேண்டாம்… வேண்டாம் அவந்திகா… இப்படி எல்லாம் செய்யக்கூடாது…” என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறாள்.
ஆனால் அவந்திகா சிரித்தபடி எழுந்து,
“நாளை பார்க்கலாம், ராஜமாதா…” என்று சொல்லிவிட்டு, கதவைத் திறந்து வெளியே சென்றுவிடுகிறாள்.
தேவசேனா கட்டிலில் அமர்ந்தபடி, அவள் போன திசையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.
அவளது உடல் இன்னும் சூடாகவே இருக்கிறது. மனதில் பயமும், குழப்பமும், ஏதோ ஒரு ஆழமான ஏக்கமும் கலந்திருக்கின்றன.