[iravoviyan]

05
டோர் நம்பர்-05
ரம்யா-தினேஷ்

---

தினேஷ் மற்றும் ரம்யா தம்பதியினர். இருவருக்கும் வயது முப்பதுகளின் இறுதியை எட்டியிருந்தது—தினேஷுக்கு முப்பத்தொன்பது, ரம்யாவுக்கு முப்பத்தேழு.

பார்ப்பதற்கு மிக ஸ்டைலாக, ஒரு கார்ப்பரேட் உயர் அதிகாரிகளைப் போலப் பொருத்தமான ஜோடியாக அவர்கள் வலம் வந்தனர்.

தினேஷ் ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் இயக்குநராகவும், ரம்யா அதே துறையில் மூத்த ஆலோசகராகவும் வேலை பார்த்து வருகின்றனர். கைநிறையச் சம்பளம், சமூகத்தில் உயர்தர அந்தஸ்து என வெளியில் இருந்து பார்த்தால் இவர்களுடைய வாழ்க்கை எந்தக் குறையும் இல்லாத ஒரு சொர்க்கம் போலத் தெரியும்.

ஆனால், அந்தப் புகழுக்கும் ஆடம்பரமான வாழ்க்கைக்கும் பின்னால், இருவருமே ஒருவருக்கொருவர் தெரியாமல் மறைத்து வைத்திருந்த ரகசியங்கள் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தன.

வெளியில் ஒருவரை ஒருவர் நேசிப்பது போலவும், அன்யோன்யமான தம்பதி போலவும் காண்பித்துக் கொண்டாலும், இருவருமே தங்களது படுக்கையறை வாழ்க்கைக்கு அப்பால் வேறொரு கள்ள உறவை ரகசியமாகப் பேணி வந்தனர்.

தினேஷ் தன் அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் ஒரு இளம் பெண்ணுடன் ரகசியத் தொடர்பில் இருந்தான்; ரம்யாவோ தன் பழைய கல்லூரி நண்பனுடன் அடிக்கடி ரகசியமாகத் தன் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து கொண்டாள்.

இருவருக்குமே தன் துணையின் இந்த ரகசியப் பக்கம் இன்னும் தெரியாது. ஆனால், சொந்தக் கணவன்/மனைவியிடம் கிடைக்காத அந்தப் புதிய உடலின் கிளர்ச்சியும், பிறன்மனை/பிறன்ஆண் தொடர்பில் கிடைக்கும் அந்தத் தடையற்ற போதையும் இருவரின் எண்ணங்களையும் முற்றிலுமாக மாற்றியிருந்தன.

ரம்யா சோபாவில் அமர்ந்து தன் போனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது விரல்கள் வேகமாக மெசேஜ் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தன—தன் கள்ளக் காதலனுக்கு 'இன்னைக்கு நைட்டு ஃப்ரீயா?' என்ற குறுஞ்செய்தியைத் தட்டிவிட்டு, உடனடியாக போனை லாக் செய்து டீபாயின் மீது கவிழ்த்து வைத்தாள்.

அதை மெலிதாகக் கவனித்த தினேஷ், தனக்குள்ளேயே ஒரு சிறிய புன்னகையைச் சிந்திக்கொண்டான்.

அவனும் சற்று முன் தான் தன் அலுவலகக் காதலிக்கு அடுத்த வார டேட்டிங் பற்றி மெசேஜ் அனுப்பிவிட்டு வந்திருந்தான்.

"என்ன ரம்யா... புது வீடுக்கு போலாமா? இல்லை வாடகைக்கு விடலாமா? வீடு நமக்கு ஒரு நல்ல மாற்றத்தைக் கொடுக்குமா?" என்று கேட்டான் தினேஷ்.

ரம்யா நிமிர்ந்து அவனைக் பார்த்தாள். அவளது முகத்தில் எந்தவிதக் குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லை. "மாற்றம் நாம நினைக்கிற இடத்துலதான் இருக்கு தினேஷ். இங்க யாருக்கும் நம்மளைப் பத்தித் தெரியாது. அதுவே எனக்குப் பெரிய நிம்மதியா இருக்கு," என்றாள்.

அவளது வார்த்தைகளின் உண்மையான அர்த்தம் தினேஷிற்குப் புரியவில்லை. அவளுக்கு இந்த புதிய இடம் தன் கள்ளக்காதலனைத் திருட்டுத்தனமாகச் சந்திக்க எந்த இடையூறும் இல்லாத ஒரு பாதுகாப்பு மண்டலமாகத் தெரிந்தது.

தினேஷ் அவள் அருகில் வந்து அமர்ந்து, அவளது தோளைத் தொட்டான். ரம்யா இயல்பாக நகர்ந்து அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்தாள். ஆனால் அந்த முத்தத்தில் காதலை விட, தான் செய்து வரும் துரோகத்தை மறைக்கும் ஒரு தந்திரமான நாடகமே அதிகமாக இருந்தது. தினேஷும் அதற்கு சளைத்தவன் இல்லை; அவனது அணைப்பிலும் அதே போலித்தனமான பாசமே மிளிர்ந்தது.

இருவரும் கட்டிலில் இணைந்து உறவு கொள்ளத் தொடங்கியபோதும், இருவரின் மனதிலும் தங்களது கள்ளக் காதலர்களின் நினைவுகளே ஓடிக்கொண்டிருந்தன. தினேஷ் ரம்யாவைத் தழுவும்போது, தன் அலுவலகப் பெண்ணின் உடலை நினைத்துக் கொண்டான்; ரம்யாவோ தன் கணவனின் உந்துதல்களைப் பெறும்போது, தன் கள்ளக் காதலனின் வேகத்தையும் அவனது ஆண்மையையும் மனதில் உருவகித்துச் சுகம் கண்டாள்.

வெளியே இருவரும் தங்களது திருமண பந்தத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் 'நாகரிகமான தம்பதியாக' நடித்தாலும், உள்ளுக்குள் இருவருமே துரோகத்தின் உச்சத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தனர்.

இந்தச் சூழலில், அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை ஒரு இயந்திரத்தனமான சுழற்சியில் இயங்கத் தொடங்கியது. இருவரும் காலை எழுந்தவுடன்  உடைகளை அணிந்துகொண்டு, வெவ்வேறு கார்களில் அலுவலகத்திற்குப் புறப்படுவார்கள். மாலைகளில் சந்திக்கும் போது பரஸ்பரம் அலுவலக விவகாரங்களைப் பற்றிப் பேசுவார்கள். ஆனால், அந்தப் பேச்சுக்களில் காதலோ ஆழமோ இருக்காது; வெறும் சடங்குகள் மட்டுமே மிஞ்சியிருக்கும்.

தினேஷின் அலுவலகத்தில் அவனுடன் பணிபுரியும் அர்ச்சனா மிகவும் இளமையானவள். வயது இருபத்தி ஆறு மட்டுமே ஆகிறது. எந்தவொரு காரியத்திலும் துறுதுறுவென இருக்கும் அவள், தினேஷின் நேரடிப் பார்வையின் கீழ் வேலை பார்த்தாள். ஆரம்பத்தில் ஒரு மேலாளராகவும் ஊழியராகவும் தொடங்கிய அவர்களின் பழக்கம், படிப்படியாக எல்லை மீறிச் சென்றது. ஒருமுறை ஊருக்கு வெளியே அலுவலகப் பணி நிமித்தமாகச் சென்றபோது, அங்கே ஒரு ஹோட்டல் அறையில் வைத்து அவர்கள் முதல் முறையாக எல்லை மீறினர். அர்ச்சனாவின் மென்மையான இளமையான உடலும், எதற்கும் தயாராக இருக்கும் அவளது துணிச்சலும் தினேஷை முழுமையாக அடிமையாக்கியிருந்தன. வீட்டுக்கு வந்தால் மனைவி ரம்யாவுடன் சாதாரணமாக இருக்கும் தினேஷ், அலுவலகம் சென்றால் அர்ச்சனாவின் நினைவிலேயே மிதப்பான்.

மறுபுறம், ரம்யாவின் நிலைமையும் வேறுவிதமாக இல்லை. அவளது கல்லூரி காலத்து காதலன் பிரகாஷ், இப்போது அதே நகரில் ஒரு பிசினஸ் செய்து வருகிறான். கல்லூரியில் இவர்கள் காதலித்தபோது குடும்பத்தின் எதிர்ப்பால் திருமணம் கைகூடவில்லை. ஆனால், திருமணத்திற்குப் பிறகு ஒரு தற்செயலான சந்திப்பில் மீண்டும் இணைந்தவர்கள், தங்கள் பழைய காதலைத் தொடரத் தொடங்கினர்.

பிரகாஷின் கரடுமுரடான பேச்சும், படுக்கையில் அவன் காட்டும் அதீத வெறியும் ரம்யாவை மயக்கியிருந்தன. கணவன் தினேஷால் எப்போதுமே ஒரு சாந்தமான, மெதுவான உறவை மட்டுமே கொடுக்க முடியும்; ஆனால் பிரகாஷோ அவளது உடலை ஒரு மிருகத்தைப் போல வாரி அணைத்து, அவளுக்குள் உச்சத்தைத் தொடும் திறமை பெற்றவன். அதனால் தான், ரம்யா தன் கணவனை ஏமாற்றுகிறோம் என்ற குற்ற உணர்வே இல்லாமல் பிரகாஷுடன் ரகசியத் தொடர்பைத் தொடர்ந்தாள்.

இந்த நிலையில், அன்று சனிக்கிழமை என்பதால் அலுவலக விடுமுறை. ஹாலில் சோபாவில் அமர்ந்திருந்த தினேஷ் தன் லேப்டாப்பில் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ரம்யா சமையலறையில் காபி தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்போது ரம்யாவின் போன் டைனிங் டேபிளில் வைப்ரேட் ஆனது. ஸ்கிரீனில் 'பிரகாஷ்' என்று பெயர் மின்னியது. இதைக் கவனித்த தினேஷ், தன் கவனத்தை லேப்டாப்பில் வைத்திருப்பது போல நடித்தாலும், அவனது காதுகள் விழிப்பாகின. ரசனை இல்லாமல் போனை எடுக்கச் சென்ற ரம்யா, தினேஷ் பார்ப்பதை அறியாமல் சட்டென்று போனை எடுத்துக்கொண்டு பாத்ரூமிற்குள் நுழைந்து கதவைத் தாக்கிக் கொண்டாள்.

அறைக் கதவு சாத்தப்படும் சத்தம் கேட்டதும், தினேஷின் முகம் லேசாக மாறியது. அவனுக்குள் ஒரு சந்தேகம் ஊடுருவியது. 'இவ யாருகிட்ட இவ்வளவு ரகசியமா பேசுறா? ஒருவேளை...' என்று யோசித்தவன், தன் போனை எடுத்து அர்ச்சனாவுக்கு ஒரு  மெசேஜ் தட்டினான்—'இன்னைக்கு ஈவினிங் உன்னை எங்காவது மீட் பண்ணலாமா?' என்று.

அடுத்த சில விநாடிகளில் அர்ச்சனாமிடமிருந்து 'Sure sir, 7 மணிக்கு அதே கஃபேல சந்திக்கலாம்' என்று ரிப்ளை வந்தது. அதைப்பார்க்கும்போது தினேஷின் முகத்தில் ஒரு குரூரமான புன்னகை தோன்றியது.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு பாத்ரூமிலிருந்து வெளியே வந்த ரம்யா, மிகவும் இயல்பான முகத்துடன் காபி கப்பை தினேஷிடம் நீட்டினாள்.
"என்ன தினேஷ், இன்னைக்கு ஈவினிங் ஏதாவது பிளான் இருக்கா? ரொம்ப நேரமா லேப்டாப்பிலேயே இருக்கீங்க," என்று கேட்டாள்.

தினேஷ் காபி கப்பை வாங்கியபடியே, "ஒன்னும் இல்ல ரம்யா, ஈவினிங் ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணலாமான்னு கேக்குறாங்க " என்றார் மிகத் தெளிவாகப் பொய் சொன்னான்.

ரம்யா இதைக் கேட்டு உள்ளுக்குள் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டாள்.

ஏனென்றால், அன்று மாலை பிரகாஷை சந்திப்பதற்காக அவள் ஏற்கனவே நேரம் குறித்துவிட்டிருந்தாள். கணவன் வெளியே செல்வது தனக்கு மிகப் பெரிய வசதியாகப் போய்விட்டது என்று நினைத்துக்கொண்டவள், "ஓ... அப்படியா சரிங்க, சீக்கிரம் வந்துடுங்க," என்று முகத்தில் பாசாங்கான அக்கறையை வரவழைத்துக் கொண்டாள்.

மாலை, இருவரும் தங்களது திட்டங்களை நிறைவேற்றத் தயாராகினர். தினேஷ் முறையான ஃபார்மல் உடையில் காரை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே கிளம்பினான்; ரம்யாவும் தான் அணிவதற்குக் கவர்ச்சியான ஒரு சுடிதாரைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டு, கணவன் சென்ற சில நிமிடங்களில் வீட்டைப் பூட்டிவிட்டு வேறொரு திசையில் கிளம்பினாள்.

நகரின் மையப்பகுதியில் உள்ள ஒரு சொகுசு ஹோட்டல் அறை. அங்கே ஏற்கனவே காத்திருந்த அர்ச்சனா, தினேஷ் கதவைத் திறந்தவுடன் ஓடிவந்து அவனது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளது உதடுகள் தினேஷின் உதடுகளைச் சூடாகக் கவ்வின. தினேஷ் தன் கைகளால் அவளது இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்து, அப்படியே கட்டிலில் தள்ளினான். அலுவலகத்தில் அமைதியான இயக்குநராக வலம் வரும் தினேஷ், அந்த அறைக்குள் ஒரு வேறுபட்ட மிருகமாக மாறினான். அர்ச்சனாவின் உடலைத் துண்டு துண்டாகக் கிழிப்பது போல அவன் செய்த சேஷ்டைகள் அவளுக்குக் চরম சுகத்தைக் கொடுத்தன.

மறுபுறம், அதே நகரின் மறுமுனையில் உள்ள ஒரு தனி அபார்ட்மெண்ட். ரம்யா அவசர அவரமாகக் கதவைத் திறந்ததும், அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த பிரகாஷ் அவளைப் பிடித்துச் சுவரில் சார்த்தி முத்தமிட்டான். அவனது கரடுமுரடான கைகள் அவளது ஆடைகளைக் கழட்டின. "ஏன்டா இவ்வளவு லேட்?" என்று ரம்யா மூச்சு வாங்கக் கேட்டதற்கு, பிரகாஷ் தன் வாயால் அவளது முலைகளைச் சப்பிச் சத்தமிட்டான். அந்த அறையில் அவர்களின் முனகல்களும், உடல்கள் மோதும் சத்தமும் மட்டுமே எதிரொலித்தன. இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் எல்லை மீறி, தங்களது தாகத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டனர்.

இரவு 9 மணியைக் கடந்துவிட்டது. இருவரும் தங்களது கள்ள உறவின் போதையில் திளைத்துவிட்டு, நைட்டோடு நைட்டாக வீடு வந்து சேர்ந்தனர். கதவைத் திறந்துகொண்டு உள்ளே நுழைந்த தினேஷ், தன் உடைகளில் இருந்த சென்ட் வாசனையை மறைக்க முயன்றான்.

அதேபோல, ரம்யாவும் தன் தலைமுடியைச்சரிசெய்து கொண்டு சாதாரணமாக உள்ளே நுழைந்தாள்.
இருவரும் ஹாலில் நேருக்கு நேர் சந்தித்தனர். ஒருவருக்கொருவர் கண்கள் சந்தித்துக் கொண்டன. அந்த மௌனமான பார்வையில், இருவரும் ஏதோ தப்பு செய்துவிட்டு வந்திருக்கிறார்கள் என்பது இருவருக்கும் புரிந்ததுபோல இருந்தது. ஆனால், அதை வெளிப்படையாகக் கேட்கும் தைரியமோ அல்லது அக்கறையோ இருவரிடமும் இல்லை.

"என்ன தினேஷ், ரொம்ப லேட் ஆயிடுச்சு?" என்று ரம்யா கேட்டாள்.

"ஆமாம் ரம்யா, மீட்டிங் கொஞ்சம் நீண்டுடுச்சு," என்று தினேஷ் எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லாமல் பதிலளித்தான்.

"சரி, போய் தூங்குவோம்," என்று இருவரும் பேசிக்கொள்ளாமல் படுக்கையறைக்குச் சென்றனர்.

கட்டிலில் படுத்தபோதும், இருவரும் தங்கள் பக்கத்தில் படுத்திருப்பது வாழ்க்கைத் துணையை அல்ல, மாறாக தங்களை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கும் மற்றொரு எதிரியைத்தான் என்ற உண்மையை மறந்துவிட்டனர். வெளியில் நாகரிகமான தம்பதியாகவும், உள்ளுக்குள் துரோகத்தின் உச்சத்திலும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த இருவரின் ரகசிய நாடகம் எங்கே போய் முடியப் போகிறது?