[jakash]

இருவரும் உச்சத்திற்குப் பிறகு சோர்வாக மெத்தையில் உறங்கியபடி படுத்திருக்கிறார்கள்.
குகைக்குள் அமைதி. வெளியே காட்டின் காற்று மட்டும் ஒலிக்கிறது.

அப்போது…

மகேந்திரன் நண்பன் நாட்டிலிருந்து திரும்பும் வழியில் வழி தவறி, தன் படை வீரர்களுடன் அந்தப் பக்கம் வருகிறான். இளைப்பாற நினைத்து குகைக்கு வெளியே உட்கார்ந்து, வீரர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கிறான்.

அவனது குரல் உள்ளே கேட்கிறது.

அவந்திகா அதிர்ச்சியில் கண்கள் விரிந்து, உடனே வீரனைத் தள்ளி,
“வேண்டாம்… வேண்டாம் வீரா… வெளியே அரசர்…” என்று மெல்லிய குரலில் பயத்துடன் சொல்கிறாள்.

வீரன் அவளை விடவில்லை. அவன் கண்களில் வெறி.
“வேணும்…” என்று முனகியபடி, அவளது வெள்ளை இடையைத் தடவி, மீண்டும் அவளது புண்டையை நக்கத் தொடங்குகிறான்.

அவந்திகா “ஆ… ஆ…” என்று மெல்ல முனங்குகிறாள். அவள் கைகளால் தன் வாயைப் பொத்திக்கொள்கிறாள்.

வெளியே மகேந்திரன் ஓய்வெடுக்க மரநிழலில் படுத்து உறங்க ஆரம்பிக்கிறான். வீரர்களும் சிறிது தூரத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள்.

உள்ளே வீரன் அவளை மீண்டும் ஒத்தத் தொடங்குகிறான்.
அவனது கருப்பு சுன்னி அவளது வெள்ளை புண்டையில் வேகமாக அசைகிறது.

“பட்… பட்… பட்…”
“ஸத்… ஸத்… ஸத்…”

சத்தம் தெளிவாகக் கேட்கிறது.

அவந்திகா பயத்தில் வாயை இரு கைகளாலும் இறுகப் பொத்தி, ஒலி வாங்க முயல்கிறாள். ஆனால் வீரன் வெறியுடன் ஓத்துக்கொண்டே இருக்கிறான். அவனது அசைவுகள் இன்னும் வேகமாகின்றன.

இறுதியில் அவந்திகா தன்னை மீறி,
“ஆ… ஆ… ஆ…” என்று உரக்கக் கத்துகிறாள்.

அந்தக் குரல் குகைக்கு வெளியே ஒலிக்கிறது.

மகேந்திரன் உடனே எழுந்து உட்கார்கிறான்.
படை வீரர்களும் எழுந்து, குகையை நோக்கிப் பார்க்கிறார்கள்.

“என்ன சத்தம்…?” என்று மகேந்திரன் கேட்க,
வீரர்கள் வாளை உருவி, குகை வாயிலை நோக்கி நகர்கிறார்கள்.