28-10-2026, 01:03 PM
Update - 134
నైనా : సరే, నేను ఇప్పుడు మీదాన్ని.
నేను : బంగారం, నేను నిన్ను దెంగడంలేదు, కేవలం క్రీమ్ ని రాస్తున్నాను.
నేను నైనా పూకు మీద నా మొడ్డని సెట్ చేసి, తన పెదాల మీదికి వంగి, తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను. ఒక్క ఝలక్ ని ఇచ్చాను. నా మొడ్డ లో సగం నైనా పూకులోకి వెళ్లింది.
నైనా 'హ్మ్మ్మ్... హ్మ్మ్మ్...' అని అరవడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఇప్పుడు మరో ఝలక్ ని ఇవ్వలేదు, అలాగే ఒత్తిడితో నా మొడ్డని పూర్తిగా తన పూకులో దించాను, రెండు పోట్లని కొట్టి నా మొడ్డని వెనక్కి తీసేశాను. ఇప్పుడు నైనా ప్రశాంతంగా ఉంది. నేను రెండు నిమిషాలు మళ్ళీ తన పెదాలని చప్పరించి, తన మీది నుండి లేచాను.
నైనా సిగ్గుపడుతోంది.
నేను : ఇప్పుడు ఎలా ఉంది ?
నైనా : ఇప్పుడు బాగానే ఉంది.
నేను : లే, కనీసం నీ బ్రాని అయినా వేసుకో.
నైనా సిగ్గుపడి నిలబడింది. ఇప్పుడు తనకి కొద్దిగా నొప్పి అనిపించింది.
నేను నైనా చొక్కాని తీసేశాను, తనని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను.
నేను : బంగారం, ఇప్పుడు సిగ్గుపడటం ఆపి, ఎంజాయ్ చెయ్. సరేనా ?
నైనా : సరే.
నేను తనని తిరిగి వాష్ రూముకి తీసుకెళ్ళాను. నైనా ముఖం, చేతులు కడుక్కుని, తిరిగి కేబిన్ లోకి వచ్చింది.
తర్వాత నేను తనకి బ్రా ని తొడిగాను, సల్వార్ ని తొడిగి, చొక్కా కూడా వేసాను. నేను వాష్ రూముకి వెళ్లి, నా మొడ్డని శుభ్రం చేసుకుని, ఉచ్చ పోసుకుని తిరిగి వచ్చాను.
నేను : కోమలి దగ్గరికి వెళ్దామా ?
నైనా : హ్మ్మ్మ్.
తర్వాత నైనా మెల్లగా అడుగులు వేస్తూ నడవడం మొదలుపెట్టింది. మేము కోమలి దగ్గరికి వెళ్ళాము. ఇప్పుడు గార్డ్ లేడు.
కోమలి : రాహుల్, భోజనం చల్లబడిపోయింది.
నేను : సరే, నేను వేడి చేయిస్తాను.
కోమలి : నైనా, ఎలా ఉన్నావు ? బాగా నిద్ర పట్టిందా ?
నైనా : అవును, చాలా ప్రశాంతంగా నిద్ర పట్టింది. ఇప్పుడు చాలా ఆకలిగా ఉంది.
వాళ్ళిద్దరూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. నేను బయటికి గార్డ్ ని చూడటానికి వెళ్లాను. ట్రైన్ ఇంకా ఆగే ఉంది.
నేను : ఇక్కడ భోజనం ఎక్కడ వేడి చేస్తారు ?
గార్డ్ : సార్, మీరు క్యాబిన్లోకి వెళ్ళండి. నేను కిచెన్ వాళ్ళని ఇప్పుడే పిలిపిస్తాను.
నేను : థాంక్స్.
తర్వాత అతను తన వాకీ-టాకీలో ఆఫీసర్ కి చెప్పాడు.
నేను తిరిగి కేబిన్ లోకి వెళ్లాను.
కోమలి : ఏమైంది ? భోజనం వేడి చేయలేమా ?
నేను : చేయొచ్చు. వాళ్ళు వస్తున్నారు. వాళ్ళకి భోజనం ఇస్తే, వేడి చేసి తీసుకుని వస్తారు.
కోమలి : గుడ్.
మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 5 నిమిషాల తర్వాత డోర్ కొట్టిన శబ్దం వచ్చింది.
నేను : లోపలికి రండి.
అదే ఆఫీసర్ వచ్చాడు.
ఆఫీసర్ : సార్, భోజనం ఇవ్వండి. నేను వేడి చేయిస్తాను.
నేను తనకి భోజనం ఇచ్చాను.
ఆఫీసర్ : సార్, ఇదంతా వేడి చేయించాలా ?
నేను : అవును, మొత్తం చేయించండి.
అతను తనతో వచ్చిన ఇద్దరు వెయిటర్ లకి భోజనం ఇచ్చి, వాళ్ళతో పాటు వెళ్లిపోయాడు. మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 15 నిమిషాల తర్వాత ఆఫీసర్ వేడి చేసిన భోజనం తీసుకొచ్చాడు. అతను తనతో పాటు పాత్రలు, సామాను మొత్తం తీసుకొచ్చాడు, ఒక టేబుల్ కూడా. అతను టేబుల్ పెట్టాడు, వెయిటర్స్ దాని మీద భోజనం సర్దడం మొదలుపెట్టారు. మేము ముగ్గురం వాళ్ళు భోజనం పెట్టడాన్ని చూస్తున్నాము. వాళ్ళు భోజనం పెట్టేసి నిలబడ్డారు.
నేను : చాలా థాంక్స్.
నేను నా పర్సు లో నుండి డబ్బులు తీసి ఆ వెయిటర్స్ కి ఇచ్చాను. వాళ్ళు చాలా సంతోషించారు.
ఆఫీసర్ : సార్, మీరు తిన్న తర్వాత గార్డ్ కి చెప్పండి. మేము వచ్చి మొత్తం తీసుకెళ్తాము. మీరు హాయిగా భోజనం చేయండి.
నేను : చాలా థాంక్స్.
తర్వాత అతను క్యాబిన్ డోర్ ని మూసి వెళ్లిపోయాడు.
కోమలి : వావ్ ! నేను పాత్రలు తీసుకురావడం మర్చిపోయాను.
నేను : హ్మ్మ్, అయితే మంచి పనే జరిగింది.
తర్వాత నేను రెండు ప్లేట్లలో భోజనం తీసుకుని, క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చి గార్డ్ లకి ఇవ్వడానికి వెళ్ళాను.
నేను : ఇదిగోండి, మీరు కూడా భోజనం చేయండి.
గార్డ్స్ : వద్దు సార్, మీరు తినండి. మేము రాత్రే తిన్నాము.
నేను : పర్లేదు, ఇప్పటికి జీర్ణం అయిపోయి ఉంటుంది. తినండి. ఇది ఇంటి భోజనం.
తర్వాత అతను ప్లేట్లు తీసుకుని, ఇంకో గార్డ్ ని కూడా పిలిచాడు. వాళ్ళిద్దరూ భోజనం మొదలుపెట్టారు. నేను నా కేబిన్ కి తిరిగి వచ్చి భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాను. నైనా, కోమలి ముందే మొదలుపెట్టేశారు. మేము కొద్దిసేపట్లో భోజనం పూర్తి చేశాము. రైలు ఇంకా ఆగి ఉంది. కోమలి పాత్రలు సర్దడం మొదలుపెట్టింది. నైనా కూడా తనకి సాయం చేస్తోంది. తర్వాత నేను బయటికి వచ్చాను. గార్డ్ లు వాళ్ళ స్థానాల్లో ఉన్నారు.
నేను : మీరు భోజనం చేశారా ?
గార్డ్స్ : అవును సార్, థాంక్స్.
నేను : ఇట్స్ ఓకే. ఆఫీసర్ కి చెప్పండి, వాళ్ళు పాత్రలు, టేబుల్ లని తీసుకెళ్తారు.
గార్డ్స్ : సరే సార్.
తర్వాత అతను వాకీ-టాకీలో ఆఫీసర్ తో మాట్లాడాడు. నేను అక్కడే నిలబడ్డాను. సుమారు రెండు నిమిషాల తర్వాత వెయిటర్స్ వచ్చి పాత్రలు, టేబుల్ లని తీసుకెళ్లారు.
ఆఫీసర్ : సార్, ఇంకేమైనా అవసరం ఉంటే ఎప్పుడైనా అడగండి.
నేను : చాలా థాంక్స్. ఈ ట్రైన్ ఎందుకు ఆగింది ?
ఆఫీసర్ : సార్, ముందు ట్రాక్ లో కొంచెం ఇబ్బంది వచ్చింది. అందుకే సిగ్నల్ డౌన్ అయింది. సిగ్నల్ రాగానే ట్రైన్ కదులుతుంది.
నేను : సరే. మనం హైదరాబాద్ కి ఎప్పటికి చేరుకుంటాం ?
ఆఫీసర్ : ఇప్పుడు ట్రైన్ 5 నిమిషాల్లో కదిలితే, మనం 8 గంటల వరకు చేరుకుంటాం.
నేను : సరే, థాంక్యూ.
తర్వాత అతను వెళ్లిపోయాడు. మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 20 నిమిషాల తర్వాత ట్రైన్ కదిలింది.
కోమలి : దేవుడి దయ ! ట్రైన్ కదిలింది.
నైనా : అవును, ఎంతసేపటి నుంచి ట్రైన్ ఆగింది ?
నేను : నాకు తెలియదు. నేను నిద్ర లేచేసరికి ట్రైన్ ఆగి ఉంది.
నైనా : రాహుల్, మీ దగ్గర టాబ్లెట్ ఉందా ? నాకు జ్వరం వచ్చినట్టు అనిపిస్తోంది.
నేను : వుంది, ఇస్తాను.
నేను రెండో కేబిన్ కి వెళ్లి, నా బ్యాగ్ లో నుండి ఒక పెయిన్ కిల్లర్, ఒక జ్వరం టాబ్లెట్ తీసుకుని, నైనా, కోమలిలు వున్న కేబిన్ దగ్గరికి తిరిగి వెళ్లాను.
నేను : ఇవిగో, రెండూ వేసుకో.
కోమలి : నైనా, ఆరోగ్యం అసలు బాగోలేదా ?
నైనా : లేదు, కేవలం జాగ్రత్తగా ఉండడం కోసం వేసుకుంటున్నాను.
కోమలి : సరే.
తర్వాత నైనా టాబ్లెట్ వేసుకుంది.
నేను : నైనా, నువ్వు ఇప్పుడు రెస్ట్ తీసుకో. అప్పుడే టాబ్లెట్ ప్రభావం ఉంటుంది.
నైనా : అలాగే, మీరు చెప్పింది నిజమే. నేను పడుకుంటాను.
నేను : గుడ్. నువ్వు ఇక్కడే పడుకో. సరేనా ?
నైనా : సరే.
నేను : రా కోమలి, మనం రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్దాం.
నైనా అక్కడే కింద బెడ్ మీద పడుకుంది. నేను తనకి దుప్పటి కప్పాను. మేము క్యాబిన్ డోర్ ని మూసి, రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్ళాము. నేను కింద బెడ్ మీద పడుకున్నాను. కోమలి నా పైకి వచ్చి పడుకుంది, నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. మేమిద్దరం ఒకరి పెదాలని ఒకరు చప్పరించుకుంటున్నాము. సుమారు 5 నిమిషాలు మాత్రమే పెదాలని చప్పరించామో లేదో, ట్రైన్ మళ్ళీ వణుకుతూ ఆగిపోయింది.
నేను : షిట్, ఇది మళ్ళీ ఆగిపోయింది.
నేను కిటికీ కర్టెన్ పైకి తీసి చూశాను. ట్రైన్ స్టేషన్లో ఆగి ఉంది.
నేను : ఇదేం ప్లేస్ ?
మేమిద్దరం లేచి కూర్చున్నాము. నేను కర్టెన్ ని పైకి జరిపాను.
కోమలి : విజయవాడ జంక్షన్. అదిగో చూడు, రాసి ఉంది.
నేను : అవును, నిజమే.
ట్రైన్ అక్కడ సుమారు 15 నిమిషాలు ఆగి, మళ్ళీ కదిలింది. నేను కర్టెన్ ని మళ్ళీ కిందకి దించాను, మళ్ళీ పడుకున్నాను. కోమలి నా చేతుల్లో ఉంది. ఇరుకుగా అనిపిస్తోంది.
నేను : కోమలి, పై బెడ్ మీదికి వెళ్దామా ?
కోమలి : అవును, అది కొంచెం పెద్దగా ఉంటుంది.
తర్వాత నేను పై బెడ్ ని ఓపెన్ చేసాను. ముందు కోమలి ఎక్కింది, తర్వాత నేను ఎక్కాను. మేమిద్దరం ఒకరి చేతుల్లో ఇంకొకరం ఉన్నాము. కొంచెం అల్లరి చేస్తూ ఉండగా, ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో తెలీలేదు, మేమిద్దరం పడుకున్నాము. నాకు మెలకువ వచ్చినప్పుడు, నా సెల్ మోగుతోంది. చూస్తే, ఉమ దగ్గర నుండి కాల్. నేను కాల్ ని తీశాను.
ఉమ : హలో రాహుల్, ఎక్కడికి చేరుకున్నావు ?
నేను : తెలీదు. చెక్ చేసి కాల్ చేస్తాను. ఇప్పుడే నిద్ర లేచాను.
ఉమ : సరే.
తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేసి, కిందకి దిగి చూడడం మొదలుపెట్టాను. కిటికీలోంచి చూస్తే అంతా పచ్చదనం కనిపిస్తోంది. ఏమీ అర్థం కావట్లేదు. నేను టైం చూశాను, 7:30 అవుతోంది. నేను వాష్ రూముకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యాను, క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చాను. గార్డ్ కుర్చీలో కూర్చుని నిద్రపోతున్నాడు. నేను తనని డిస్టర్బ్ చేయడం మంచిది కాదని అనుకుని, ఇంకొక గార్డ్ ని చూశాను. అతను కూర్చుని కనిపించాడు. నేను అతని దగ్గరికి వెళ్ళాను.
నేను : మనం ఎక్కడి వరకు చేరుకున్నాము ?
గార్డ్ : సార్, మనం ఇప్పుడే కాజిపేట్ ని దాటాము. మరికొద్దిసేపట్లో ఆలేరు వస్తుంది.
నేను సెల్ ఫోన్ తీసి ఉమ కి కాల్ చేసి చెప్పాను. తిరిగి వచ్చి కోమలి క్యాబిన్లో కింద కూర్చున్నాను. లాప్టాప్ ని బయటికి తీసి, నెట్ కి కనెక్ట్ చేసి, ఆఫీస్, ఇంటి కెమెరా వీడియోలు చూడడం మొదలుపెట్టాను. అందరూ నిద్రపోతున్నారు. నేను అంతకుముందు వున్న రికార్డింగ్ ని చెక్ చేశాను. జయ, రేష్మాతో అల్లరి చేస్తూ కనిపించింది. నేను వీడియో చూడటం మొదలుపెట్టాను. జయ పదేపదే రేష్మా రొమ్ముల మీద తన వేళ్లతో కొడుతోంది. ఏమీ మాట్లాడటం లేదు, కేవలం అల్లరి చేస్తూ నవ్వుతోంది. నేను లాప్ టాప్ తో సుమారు అరగంట గడిపి ఉంటాను, నా సెల్ మోగింది. చూస్తే, మోహిని దగ్గర నుండి కాల్.
మోహిని : హలో బంగారం.
నేను : హలో బంగారం, ఎలా ఉన్నావు ? ఏమైనా చేశావా, లేక రాత్రంతా పడుకున్నావా ?
మోహిని : బంగారం, నేను బాగానే ఉన్నాను. ఇంతకీ దాన్ని కెలికారా లేదా ?
నేను : ఇంటి నుండి బయలుదేరినప్పుడే కెలకడం మొదలుపెట్టాను, రాత్రి తనని దెంగాను.
మోహిని : నిజంగా, మీరు దాన్ని దెంగారా ?
నేను : అవును బంగారం. ఇప్పుడు చెప్పు, తనని మనతో ఎలా కలుపుకుంటావు ?
మోహిని : దాని గురించి మీరు కంగారు పడకండి. మీరు తిరిగి రండి. తర్వాత నేను ఏం చేస్తానో చూడండి.
నేను : గుడ్. మరి సోమేశ్ ఎక్కడ ?
మోహిని : తెలీదు, రూములో రెడీ అవుతున్నాడేమో.
నేను : సరే సరే, అయితే తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.
మోహిని : సరే.
తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను. నేను కిటికీలోంచి పొలాలని, తోటలని చూస్తున్నాను. లాప్టాప్ తీసి ఎదురుగా వున్న టేబుల్ మీద పెట్టాను, నైనాని చూడటానికి వెళ్ళాను. క్యాబిన్ లో లైట్ ఆఫ్ చేసి ఉంది. నేను కిటికీ కర్టెన్ ని పైకి జరిపాను, క్యాబిన్లో వెలుతురు వచ్చింది. నేను లైట్ ని కూడా ఆన్ చేశాను. నైనా పక్కకి తిరిగి పడుకుంది. నేను నైనా బయటికి వచ్చిన గుద్ద మీద చేత్తో రాస్తూ నిమరడం మొదలుపెట్టాను. నైనా కళ్ళు తెరిచి నన్ను చూసింది, నవ్వింది. నేను తన ముఖం దగ్గర నా ముఖాన్ని పెట్టాను, తన పెదాలని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. నైనా నవ్వుతోంది. నేను తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను, తన గుద్దని నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. సుమారు 5 నిమిషాలు నైనా పెదాలని చప్పరించి, గుద్దని నొక్కాను. తర్వాత పైకి లేచాను. నైనా తన పెదాలని శుభ్రం చేసుకుంటూ కూర్చుంది, దుప్పటిని పక్కకి జరిపి లేచి నిలబడింది. నేను తనని చూస్తూనే ఉన్నాను.
నేను : ఇప్పుడు నొప్పి ఉందా ?
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : లేదు.
నేను : ఒక విషయం అడగనా ?
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : వద్దు.
నేను : ఎందుకు ? నేను ఏం అడుగుతానో నీకు ఎలా తెలుసు ? ఎందుకు అడగొద్దని అంటున్నావు ?
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : మీరు ఏం అడుగుతారో నాకు తెలుసు.
నేను : అయితే చెప్పు, నేను ఏం అడుగుతాను ?
నైనా తప్పకుండా సరిగ్గా చెబుతుందని నాకు నమ్మకం ఉంది.
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : అవును, నాకు మంచిగా అనిపించింది.
అంటూనే నైనా తొందరగా వాష్ రూములోకి దూరిపోయింది.
నైనా ఇంత కచ్చితంగా చెప్పడం చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను, తన మెదడు ఎలా పని చేస్తుందా అని ఆలోచించాను. నైనా ప్రతి విషయాన్ని ఎలా పసిగడుతుంది ?
కొద్దిసేపటి తర్వాత నైనా వాష్ రూమ్ లో నుండి తిరిగి వచ్చింది. సిగ్గుపడుతూ నా వైపు చూసి, మళ్ళీ చూపు తిప్పుకుంది.
నేను : ఏంటి సంగతి ? ఏమైనా కావాలా ?
నైనా : అది... బట్టలు మార్చుకోవాలి. నా బ్యాగ్ ఆ క్యాబిన్లో ఉంది. టూత్పేస్ట్, బ్రష్ కూడా అందులోనే ఉన్నాయి.
నేను : సరే. నేను బట్టలు, బ్రష్, టూత్పేస్ట్ తీసుకొస్తాను.
తర్వాత నేను రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్లి, నైనా బట్టలు, అన్నీ తీసుకొచ్చాను. కొత్త బ్రా, ప్యాంటీ లని కూడా తీసుకున్నాను. నా బ్రష్ కూడా తీసుకుని నైనా దగ్గరికి వెళ్లాను.
నేను : ఇవిగో, అన్నీ తెచ్చాను.
నైనా (బ్రా, ప్యాంటీ లని చూసి సిగ్గుపడుతూ) : ఇవి ఎందుకు తీసుకొచ్చారు ?
నేను : నువ్వు ఇప్పుడు వేసుకున్నవి రాత్రి ఎన్నిసార్లు నీ నోట్లో పెట్టుకున్నావు ? అందుకే మార్చుకో.
నా మాట విని నైనా మళ్ళీ సిగ్గుపడసాగింది. నైనా సిగ్గు నాకు చాలా బాగా అనిపించింది. నా మనసుని తాకుతోంది. తర్వాత నైనా బ్రష్ మీద పేస్ట్ పెట్టుకుని బ్రష్ చేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది.
నేను : నాకు కూడా టూత్పేస్ట్ ఇవ్వు, నేను కూడా బ్రష్ చేసుకుంటాను.
నైనా నన్ను చూసి నవ్వుతూ పేస్ట్ ని ఇవ్వసాగింది. నేను తన చేతి మణికట్టు పట్టుకుని, తన చేతి మొత్తాన్ని నిమురుతూ పేస్ట్ ని తీసుకున్నాను. నైనా సిగ్గుపడసాగింది. మేమిద్దరం బ్రష్ చేసుకున్నాము. తర్వాత నైనా వాష్ రూముకి వెళ్లి, కొద్దిసేపట్లో ముఖం, చేతులు కడుక్కుని తిరిగి వచ్చింది. నేను నైనా కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను. తర్వాత నేను కూడా వాష్ రూముకి వెళ్లి మళ్ళీ ఫ్రెష్ అయ్యాను, బయటికి వచ్చాను. నైనా ఎదురుగా నిలబడి కనిపించింది.
నైనా : సరే, నేను ఇప్పుడు మీదాన్ని.
నేను : బంగారం, నేను నిన్ను దెంగడంలేదు, కేవలం క్రీమ్ ని రాస్తున్నాను.
నేను నైనా పూకు మీద నా మొడ్డని సెట్ చేసి, తన పెదాల మీదికి వంగి, తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను. ఒక్క ఝలక్ ని ఇచ్చాను. నా మొడ్డ లో సగం నైనా పూకులోకి వెళ్లింది.
నైనా 'హ్మ్మ్మ్... హ్మ్మ్మ్...' అని అరవడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఇప్పుడు మరో ఝలక్ ని ఇవ్వలేదు, అలాగే ఒత్తిడితో నా మొడ్డని పూర్తిగా తన పూకులో దించాను, రెండు పోట్లని కొట్టి నా మొడ్డని వెనక్కి తీసేశాను. ఇప్పుడు నైనా ప్రశాంతంగా ఉంది. నేను రెండు నిమిషాలు మళ్ళీ తన పెదాలని చప్పరించి, తన మీది నుండి లేచాను.
నైనా సిగ్గుపడుతోంది.
నేను : ఇప్పుడు ఎలా ఉంది ?
నైనా : ఇప్పుడు బాగానే ఉంది.
నేను : లే, కనీసం నీ బ్రాని అయినా వేసుకో.
నైనా సిగ్గుపడి నిలబడింది. ఇప్పుడు తనకి కొద్దిగా నొప్పి అనిపించింది.
నేను నైనా చొక్కాని తీసేశాను, తనని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను.
నేను : బంగారం, ఇప్పుడు సిగ్గుపడటం ఆపి, ఎంజాయ్ చెయ్. సరేనా ?
నైనా : సరే.
నేను తనని తిరిగి వాష్ రూముకి తీసుకెళ్ళాను. నైనా ముఖం, చేతులు కడుక్కుని, తిరిగి కేబిన్ లోకి వచ్చింది.
తర్వాత నేను తనకి బ్రా ని తొడిగాను, సల్వార్ ని తొడిగి, చొక్కా కూడా వేసాను. నేను వాష్ రూముకి వెళ్లి, నా మొడ్డని శుభ్రం చేసుకుని, ఉచ్చ పోసుకుని తిరిగి వచ్చాను.
నేను : కోమలి దగ్గరికి వెళ్దామా ?
నైనా : హ్మ్మ్మ్.
తర్వాత నైనా మెల్లగా అడుగులు వేస్తూ నడవడం మొదలుపెట్టింది. మేము కోమలి దగ్గరికి వెళ్ళాము. ఇప్పుడు గార్డ్ లేడు.
కోమలి : రాహుల్, భోజనం చల్లబడిపోయింది.
నేను : సరే, నేను వేడి చేయిస్తాను.
కోమలి : నైనా, ఎలా ఉన్నావు ? బాగా నిద్ర పట్టిందా ?
నైనా : అవును, చాలా ప్రశాంతంగా నిద్ర పట్టింది. ఇప్పుడు చాలా ఆకలిగా ఉంది.
వాళ్ళిద్దరూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. నేను బయటికి గార్డ్ ని చూడటానికి వెళ్లాను. ట్రైన్ ఇంకా ఆగే ఉంది.
నేను : ఇక్కడ భోజనం ఎక్కడ వేడి చేస్తారు ?
గార్డ్ : సార్, మీరు క్యాబిన్లోకి వెళ్ళండి. నేను కిచెన్ వాళ్ళని ఇప్పుడే పిలిపిస్తాను.
నేను : థాంక్స్.
తర్వాత అతను తన వాకీ-టాకీలో ఆఫీసర్ కి చెప్పాడు.
నేను తిరిగి కేబిన్ లోకి వెళ్లాను.
కోమలి : ఏమైంది ? భోజనం వేడి చేయలేమా ?
నేను : చేయొచ్చు. వాళ్ళు వస్తున్నారు. వాళ్ళకి భోజనం ఇస్తే, వేడి చేసి తీసుకుని వస్తారు.
కోమలి : గుడ్.
మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 5 నిమిషాల తర్వాత డోర్ కొట్టిన శబ్దం వచ్చింది.
నేను : లోపలికి రండి.
అదే ఆఫీసర్ వచ్చాడు.
ఆఫీసర్ : సార్, భోజనం ఇవ్వండి. నేను వేడి చేయిస్తాను.
నేను తనకి భోజనం ఇచ్చాను.
ఆఫీసర్ : సార్, ఇదంతా వేడి చేయించాలా ?
నేను : అవును, మొత్తం చేయించండి.
అతను తనతో వచ్చిన ఇద్దరు వెయిటర్ లకి భోజనం ఇచ్చి, వాళ్ళతో పాటు వెళ్లిపోయాడు. మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 15 నిమిషాల తర్వాత ఆఫీసర్ వేడి చేసిన భోజనం తీసుకొచ్చాడు. అతను తనతో పాటు పాత్రలు, సామాను మొత్తం తీసుకొచ్చాడు, ఒక టేబుల్ కూడా. అతను టేబుల్ పెట్టాడు, వెయిటర్స్ దాని మీద భోజనం సర్దడం మొదలుపెట్టారు. మేము ముగ్గురం వాళ్ళు భోజనం పెట్టడాన్ని చూస్తున్నాము. వాళ్ళు భోజనం పెట్టేసి నిలబడ్డారు.
నేను : చాలా థాంక్స్.
నేను నా పర్సు లో నుండి డబ్బులు తీసి ఆ వెయిటర్స్ కి ఇచ్చాను. వాళ్ళు చాలా సంతోషించారు.
ఆఫీసర్ : సార్, మీరు తిన్న తర్వాత గార్డ్ కి చెప్పండి. మేము వచ్చి మొత్తం తీసుకెళ్తాము. మీరు హాయిగా భోజనం చేయండి.
నేను : చాలా థాంక్స్.
తర్వాత అతను క్యాబిన్ డోర్ ని మూసి వెళ్లిపోయాడు.
కోమలి : వావ్ ! నేను పాత్రలు తీసుకురావడం మర్చిపోయాను.
నేను : హ్మ్మ్, అయితే మంచి పనే జరిగింది.
తర్వాత నేను రెండు ప్లేట్లలో భోజనం తీసుకుని, క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చి గార్డ్ లకి ఇవ్వడానికి వెళ్ళాను.
నేను : ఇదిగోండి, మీరు కూడా భోజనం చేయండి.
గార్డ్స్ : వద్దు సార్, మీరు తినండి. మేము రాత్రే తిన్నాము.
నేను : పర్లేదు, ఇప్పటికి జీర్ణం అయిపోయి ఉంటుంది. తినండి. ఇది ఇంటి భోజనం.
తర్వాత అతను ప్లేట్లు తీసుకుని, ఇంకో గార్డ్ ని కూడా పిలిచాడు. వాళ్ళిద్దరూ భోజనం మొదలుపెట్టారు. నేను నా కేబిన్ కి తిరిగి వచ్చి భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాను. నైనా, కోమలి ముందే మొదలుపెట్టేశారు. మేము కొద్దిసేపట్లో భోజనం పూర్తి చేశాము. రైలు ఇంకా ఆగి ఉంది. కోమలి పాత్రలు సర్దడం మొదలుపెట్టింది. నైనా కూడా తనకి సాయం చేస్తోంది. తర్వాత నేను బయటికి వచ్చాను. గార్డ్ లు వాళ్ళ స్థానాల్లో ఉన్నారు.
నేను : మీరు భోజనం చేశారా ?
గార్డ్స్ : అవును సార్, థాంక్స్.
నేను : ఇట్స్ ఓకే. ఆఫీసర్ కి చెప్పండి, వాళ్ళు పాత్రలు, టేబుల్ లని తీసుకెళ్తారు.
గార్డ్స్ : సరే సార్.
తర్వాత అతను వాకీ-టాకీలో ఆఫీసర్ తో మాట్లాడాడు. నేను అక్కడే నిలబడ్డాను. సుమారు రెండు నిమిషాల తర్వాత వెయిటర్స్ వచ్చి పాత్రలు, టేబుల్ లని తీసుకెళ్లారు.
ఆఫీసర్ : సార్, ఇంకేమైనా అవసరం ఉంటే ఎప్పుడైనా అడగండి.
నేను : చాలా థాంక్స్. ఈ ట్రైన్ ఎందుకు ఆగింది ?
ఆఫీసర్ : సార్, ముందు ట్రాక్ లో కొంచెం ఇబ్బంది వచ్చింది. అందుకే సిగ్నల్ డౌన్ అయింది. సిగ్నల్ రాగానే ట్రైన్ కదులుతుంది.
నేను : సరే. మనం హైదరాబాద్ కి ఎప్పటికి చేరుకుంటాం ?
ఆఫీసర్ : ఇప్పుడు ట్రైన్ 5 నిమిషాల్లో కదిలితే, మనం 8 గంటల వరకు చేరుకుంటాం.
నేను : సరే, థాంక్యూ.
తర్వాత అతను వెళ్లిపోయాడు. మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 20 నిమిషాల తర్వాత ట్రైన్ కదిలింది.
కోమలి : దేవుడి దయ ! ట్రైన్ కదిలింది.
నైనా : అవును, ఎంతసేపటి నుంచి ట్రైన్ ఆగింది ?
నేను : నాకు తెలియదు. నేను నిద్ర లేచేసరికి ట్రైన్ ఆగి ఉంది.
నైనా : రాహుల్, మీ దగ్గర టాబ్లెట్ ఉందా ? నాకు జ్వరం వచ్చినట్టు అనిపిస్తోంది.
నేను : వుంది, ఇస్తాను.
నేను రెండో కేబిన్ కి వెళ్లి, నా బ్యాగ్ లో నుండి ఒక పెయిన్ కిల్లర్, ఒక జ్వరం టాబ్లెట్ తీసుకుని, నైనా, కోమలిలు వున్న కేబిన్ దగ్గరికి తిరిగి వెళ్లాను.
నేను : ఇవిగో, రెండూ వేసుకో.
కోమలి : నైనా, ఆరోగ్యం అసలు బాగోలేదా ?
నైనా : లేదు, కేవలం జాగ్రత్తగా ఉండడం కోసం వేసుకుంటున్నాను.
కోమలి : సరే.
తర్వాత నైనా టాబ్లెట్ వేసుకుంది.
నేను : నైనా, నువ్వు ఇప్పుడు రెస్ట్ తీసుకో. అప్పుడే టాబ్లెట్ ప్రభావం ఉంటుంది.
నైనా : అలాగే, మీరు చెప్పింది నిజమే. నేను పడుకుంటాను.
నేను : గుడ్. నువ్వు ఇక్కడే పడుకో. సరేనా ?
నైనా : సరే.
నేను : రా కోమలి, మనం రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్దాం.
నైనా అక్కడే కింద బెడ్ మీద పడుకుంది. నేను తనకి దుప్పటి కప్పాను. మేము క్యాబిన్ డోర్ ని మూసి, రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్ళాము. నేను కింద బెడ్ మీద పడుకున్నాను. కోమలి నా పైకి వచ్చి పడుకుంది, నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. మేమిద్దరం ఒకరి పెదాలని ఒకరు చప్పరించుకుంటున్నాము. సుమారు 5 నిమిషాలు మాత్రమే పెదాలని చప్పరించామో లేదో, ట్రైన్ మళ్ళీ వణుకుతూ ఆగిపోయింది.
నేను : షిట్, ఇది మళ్ళీ ఆగిపోయింది.
నేను కిటికీ కర్టెన్ పైకి తీసి చూశాను. ట్రైన్ స్టేషన్లో ఆగి ఉంది.
నేను : ఇదేం ప్లేస్ ?
మేమిద్దరం లేచి కూర్చున్నాము. నేను కర్టెన్ ని పైకి జరిపాను.
కోమలి : విజయవాడ జంక్షన్. అదిగో చూడు, రాసి ఉంది.
నేను : అవును, నిజమే.
ట్రైన్ అక్కడ సుమారు 15 నిమిషాలు ఆగి, మళ్ళీ కదిలింది. నేను కర్టెన్ ని మళ్ళీ కిందకి దించాను, మళ్ళీ పడుకున్నాను. కోమలి నా చేతుల్లో ఉంది. ఇరుకుగా అనిపిస్తోంది.
నేను : కోమలి, పై బెడ్ మీదికి వెళ్దామా ?
కోమలి : అవును, అది కొంచెం పెద్దగా ఉంటుంది.
తర్వాత నేను పై బెడ్ ని ఓపెన్ చేసాను. ముందు కోమలి ఎక్కింది, తర్వాత నేను ఎక్కాను. మేమిద్దరం ఒకరి చేతుల్లో ఇంకొకరం ఉన్నాము. కొంచెం అల్లరి చేస్తూ ఉండగా, ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో తెలీలేదు, మేమిద్దరం పడుకున్నాము. నాకు మెలకువ వచ్చినప్పుడు, నా సెల్ మోగుతోంది. చూస్తే, ఉమ దగ్గర నుండి కాల్. నేను కాల్ ని తీశాను.
ఉమ : హలో రాహుల్, ఎక్కడికి చేరుకున్నావు ?
నేను : తెలీదు. చెక్ చేసి కాల్ చేస్తాను. ఇప్పుడే నిద్ర లేచాను.
ఉమ : సరే.
తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేసి, కిందకి దిగి చూడడం మొదలుపెట్టాను. కిటికీలోంచి చూస్తే అంతా పచ్చదనం కనిపిస్తోంది. ఏమీ అర్థం కావట్లేదు. నేను టైం చూశాను, 7:30 అవుతోంది. నేను వాష్ రూముకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యాను, క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చాను. గార్డ్ కుర్చీలో కూర్చుని నిద్రపోతున్నాడు. నేను తనని డిస్టర్బ్ చేయడం మంచిది కాదని అనుకుని, ఇంకొక గార్డ్ ని చూశాను. అతను కూర్చుని కనిపించాడు. నేను అతని దగ్గరికి వెళ్ళాను.
నేను : మనం ఎక్కడి వరకు చేరుకున్నాము ?
గార్డ్ : సార్, మనం ఇప్పుడే కాజిపేట్ ని దాటాము. మరికొద్దిసేపట్లో ఆలేరు వస్తుంది.
నేను సెల్ ఫోన్ తీసి ఉమ కి కాల్ చేసి చెప్పాను. తిరిగి వచ్చి కోమలి క్యాబిన్లో కింద కూర్చున్నాను. లాప్టాప్ ని బయటికి తీసి, నెట్ కి కనెక్ట్ చేసి, ఆఫీస్, ఇంటి కెమెరా వీడియోలు చూడడం మొదలుపెట్టాను. అందరూ నిద్రపోతున్నారు. నేను అంతకుముందు వున్న రికార్డింగ్ ని చెక్ చేశాను. జయ, రేష్మాతో అల్లరి చేస్తూ కనిపించింది. నేను వీడియో చూడటం మొదలుపెట్టాను. జయ పదేపదే రేష్మా రొమ్ముల మీద తన వేళ్లతో కొడుతోంది. ఏమీ మాట్లాడటం లేదు, కేవలం అల్లరి చేస్తూ నవ్వుతోంది. నేను లాప్ టాప్ తో సుమారు అరగంట గడిపి ఉంటాను, నా సెల్ మోగింది. చూస్తే, మోహిని దగ్గర నుండి కాల్.
మోహిని : హలో బంగారం.
నేను : హలో బంగారం, ఎలా ఉన్నావు ? ఏమైనా చేశావా, లేక రాత్రంతా పడుకున్నావా ?
మోహిని : బంగారం, నేను బాగానే ఉన్నాను. ఇంతకీ దాన్ని కెలికారా లేదా ?
నేను : ఇంటి నుండి బయలుదేరినప్పుడే కెలకడం మొదలుపెట్టాను, రాత్రి తనని దెంగాను.
మోహిని : నిజంగా, మీరు దాన్ని దెంగారా ?
నేను : అవును బంగారం. ఇప్పుడు చెప్పు, తనని మనతో ఎలా కలుపుకుంటావు ?
మోహిని : దాని గురించి మీరు కంగారు పడకండి. మీరు తిరిగి రండి. తర్వాత నేను ఏం చేస్తానో చూడండి.
నేను : గుడ్. మరి సోమేశ్ ఎక్కడ ?
మోహిని : తెలీదు, రూములో రెడీ అవుతున్నాడేమో.
నేను : సరే సరే, అయితే తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.
మోహిని : సరే.
తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను. నేను కిటికీలోంచి పొలాలని, తోటలని చూస్తున్నాను. లాప్టాప్ తీసి ఎదురుగా వున్న టేబుల్ మీద పెట్టాను, నైనాని చూడటానికి వెళ్ళాను. క్యాబిన్ లో లైట్ ఆఫ్ చేసి ఉంది. నేను కిటికీ కర్టెన్ ని పైకి జరిపాను, క్యాబిన్లో వెలుతురు వచ్చింది. నేను లైట్ ని కూడా ఆన్ చేశాను. నైనా పక్కకి తిరిగి పడుకుంది. నేను నైనా బయటికి వచ్చిన గుద్ద మీద చేత్తో రాస్తూ నిమరడం మొదలుపెట్టాను. నైనా కళ్ళు తెరిచి నన్ను చూసింది, నవ్వింది. నేను తన ముఖం దగ్గర నా ముఖాన్ని పెట్టాను, తన పెదాలని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. నైనా నవ్వుతోంది. నేను తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను, తన గుద్దని నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. సుమారు 5 నిమిషాలు నైనా పెదాలని చప్పరించి, గుద్దని నొక్కాను. తర్వాత పైకి లేచాను. నైనా తన పెదాలని శుభ్రం చేసుకుంటూ కూర్చుంది, దుప్పటిని పక్కకి జరిపి లేచి నిలబడింది. నేను తనని చూస్తూనే ఉన్నాను.
నేను : ఇప్పుడు నొప్పి ఉందా ?
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : లేదు.
నేను : ఒక విషయం అడగనా ?
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : వద్దు.
నేను : ఎందుకు ? నేను ఏం అడుగుతానో నీకు ఎలా తెలుసు ? ఎందుకు అడగొద్దని అంటున్నావు ?
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : మీరు ఏం అడుగుతారో నాకు తెలుసు.
నేను : అయితే చెప్పు, నేను ఏం అడుగుతాను ?
నైనా తప్పకుండా సరిగ్గా చెబుతుందని నాకు నమ్మకం ఉంది.
నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : అవును, నాకు మంచిగా అనిపించింది.
అంటూనే నైనా తొందరగా వాష్ రూములోకి దూరిపోయింది.
నైనా ఇంత కచ్చితంగా చెప్పడం చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను, తన మెదడు ఎలా పని చేస్తుందా అని ఆలోచించాను. నైనా ప్రతి విషయాన్ని ఎలా పసిగడుతుంది ?
కొద్దిసేపటి తర్వాత నైనా వాష్ రూమ్ లో నుండి తిరిగి వచ్చింది. సిగ్గుపడుతూ నా వైపు చూసి, మళ్ళీ చూపు తిప్పుకుంది.
నేను : ఏంటి సంగతి ? ఏమైనా కావాలా ?
నైనా : అది... బట్టలు మార్చుకోవాలి. నా బ్యాగ్ ఆ క్యాబిన్లో ఉంది. టూత్పేస్ట్, బ్రష్ కూడా అందులోనే ఉన్నాయి.
నేను : సరే. నేను బట్టలు, బ్రష్, టూత్పేస్ట్ తీసుకొస్తాను.
తర్వాత నేను రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్లి, నైనా బట్టలు, అన్నీ తీసుకొచ్చాను. కొత్త బ్రా, ప్యాంటీ లని కూడా తీసుకున్నాను. నా బ్రష్ కూడా తీసుకుని నైనా దగ్గరికి వెళ్లాను.
నేను : ఇవిగో, అన్నీ తెచ్చాను.
నైనా (బ్రా, ప్యాంటీ లని చూసి సిగ్గుపడుతూ) : ఇవి ఎందుకు తీసుకొచ్చారు ?
నేను : నువ్వు ఇప్పుడు వేసుకున్నవి రాత్రి ఎన్నిసార్లు నీ నోట్లో పెట్టుకున్నావు ? అందుకే మార్చుకో.
నా మాట విని నైనా మళ్ళీ సిగ్గుపడసాగింది. నైనా సిగ్గు నాకు చాలా బాగా అనిపించింది. నా మనసుని తాకుతోంది. తర్వాత నైనా బ్రష్ మీద పేస్ట్ పెట్టుకుని బ్రష్ చేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది.
నేను : నాకు కూడా టూత్పేస్ట్ ఇవ్వు, నేను కూడా బ్రష్ చేసుకుంటాను.
నైనా నన్ను చూసి నవ్వుతూ పేస్ట్ ని ఇవ్వసాగింది. నేను తన చేతి మణికట్టు పట్టుకుని, తన చేతి మొత్తాన్ని నిమురుతూ పేస్ట్ ని తీసుకున్నాను. నైనా సిగ్గుపడసాగింది. మేమిద్దరం బ్రష్ చేసుకున్నాము. తర్వాత నైనా వాష్ రూముకి వెళ్లి, కొద్దిసేపట్లో ముఖం, చేతులు కడుక్కుని తిరిగి వచ్చింది. నేను నైనా కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను. తర్వాత నేను కూడా వాష్ రూముకి వెళ్లి మళ్ళీ ఫ్రెష్ అయ్యాను, బయటికి వచ్చాను. నైనా ఎదురుగా నిలబడి కనిపించింది.
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)