[jakash]

உச்சத்திற்குப் பிறகு இருவரும் குழியின் மென்மையான மண்ணில் படுத்திருக்கிறார்கள்.
வீரனின் கருப்பு உடல் அவந்திகாவின் வெள்ளை உடலுடன் இன்னும் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. அவர்களின் மூச்சு மெல்ல இயல்பு நிலைக்கு வருகிறது.

வீரன் மெதுவாக அவளது வெள்ளை இடையைத் தன் கையால் தடவுகிறான். அவளது கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, மெல்லிய குரலில் சொல்கிறான்,
“மண்ணுக்குள் வைத்து… உங்களுக்கு விதை போட்டுவிட்டேன், ராணி…”

அவனது கருப்பு விரல்கள் அவளது அடிவயிற்றை மென்மையாகத் தடவுகின்றன. அவன் தொடுதல் அவளது தொப்புளுக்குக் கீழே சுற்றி வருகிறது.

அவந்திகா உடனே அவன் கைகளைப் பிடித்து விலக்க முயல்கிறாள்.
“வேண்டாம் வீரா… போதும்… நம் உறவு இத்துடன் முடியட்டும்,” என்று சொல்கிறாள். அவளது குரலில் பயம் கலந்திருக்கிறது.

வீரன் அவளை விடவில்லை. அவன் மெல்ல அவளது இடையை நோக்கிச் சென்று, அங்கே மென்மையாக முத்தமிடுகிறான். அவன் உதடுகள் அவளது வெள்ளைத் தோலில் படர்ந்து,
“ஏன் ராணி… உங்களை நான் கர்ப்பம் ஆக்கக் கூடாதா?” என்று கேட்கிறான்.

அவந்திகா அதிர்ச்சியுடன் எழுந்து உட்கார்கிறாள்.
“என்ன பேசுகிறாய் நீ?! இது எல்லாம் தவறு! போதும் நம் உறவு!” என்று உரத்த குரலில் சொல்லி, தன் உடைகளைத் தேடி அணிந்துகொள்கிறாள். அவளது கைகள் நடுங்குகின்றன.

வீரன் எதிர்க்காமல், மெதுவாக அவளுக்கு உதவுகிறான். அவளது உடையை சரியாக அணிவித்து, அவளை மேலே ஏற உதவுகிறான்.
புற்களை விலக்கி, இருவரும் குழியிலிருந்து வெளியே வருகிறார்கள்.

தோட்டத்தின் வெளிச்சத்தில் அவந்திகா அவனைப் பார்க்காமல்,
“இனி இப்படி வரவேண்டாம்,” என்று சொல்லிவிட்டு, விரைவாக அரண்மனைக்குள் செல்கிறாள்.

வீரன் அவள் போன திசையைப் பார்த்தபடி நின்றிருக்கிறான். அவன் கைகளில் இன்னும் அவளது உடலின் வெப்பம் எஞ்சியிருக்கிறது.