21-10-2026, 06:42 AM
வேண்டாம்" என்று தடுக்கும் மூளையின் குரலுக்கும், "போ போ" என்று கட்டளையிடும் மனதின் குரலுக்கும் இடையே சிக்கித் தவித்த திலகவதி, படுக்கையிலேயே சுருண்டு கொண்டு தன் மார்புகளை இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்துக் கொண்டார். அவளது உடல் அந்த இருளிலும் வியர்வையால் நனைந்து கொண்டிருந்தது.
திலகவதியின் நிலை உண்மையில் மிகவும் பரிதாபகரமானதுதான். அவளுக்குள் இருக்கும் இந்தத் தவிப்புக்குக் பின்னால் ஒரு நீண்ட கால ஏக்கம் கலந்த வலியின் கதை இருக்கிறது.
திலகவதிக்கு 35 வயதாக இருக்கும்போதே அவளது கணவன் இறந்துவிட்டார். அன்றிலிருந்து இன்று வரை, தன் மகளுக்காகவும் தன் குடும்பத்திற்காகவும் தன் சொந்த ஆசைகள், கனவுகள் அனைத்தையும் துறந்து, மகள் தான் உலகம்' என்றே தன் வாழ்க்கையைச் சுருக்கிக் கொண்டு வாழ்ந்து வந்தவர் அவர். ஒரு பெண்ணாக அவளுக்குள் இருந்த உடலின் தேவைகளையும் உணர்ச்சிகளையும் கடந்த பல வருடங்களாக இரும்புத் திரை போட்டு அடக்கி வைத்திருந்தார்.
ஆனால், நேற்று நள்ளிரவில் தன் மகளும் மாப்பிள்ளையும் தங்களை மறந்து அனுபவித்த அந்தத் தீவிரமான உடலுறவை நேரில் பார்த்த அந்த ஒரு நொடி, அவளுக்குள் இத்தனை வருடங்களாகத் தூங்கிக் கிடந்த ஆசையையும் தாகத்தையும் எரிமலை போலப் பொங்க வைத்துவிட்டது.
இத்தனை காலம் ஒரு தாயாக, கண்ணியமான பெண்ணாகக் கட்டுக்கோப்பாக வாழ்ந்தவளால், இப்போது தன் உடலுக்குள் கட்டுக்கடங்காமல் எழும் அந்தக் காம அலையை எதிர்கொள்ள முடியவில்லை. இத்தனை வருடத் தனிமையும் ஏகப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளும் ஒரே இரவில் உடைந்ததால், அந்த ஆவேசமான இன்பத்தை நோக்கி ஏங்கித் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
அவளது மூளையின் எச்சரிக்கைகளையும் மீறி, இத்தனை வருடங்களாக அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தத் தீராத ஆர்வமே இறுதியில் திலகவதியின் மனதில் வென்றது.
மனசாட்சியின் தடையை உடைத்தெறிந்த அவளது கால்கள், படுக்கையிலிருந்து மெதுவாகத் தரை நோக்கி இறங்கின. அந்த நள்ளிரவின் இருளில், தன் அறையின் கதவை எந்தவொரு சத்தமும் இல்லாமல் மிக மிக மெதுவாகத் திறந்தார். நேற்று கண்ட அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தின் காட்சியை மீண்டும் ஒருமுறை பார்க்க வேண்டும் என்ற தீராத ஆர்வம் அவளது உடலையும் மனதையும் முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தது.
மூச்சடக்கி, பூனை நடப்பது போல மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கி நகர்ந்தார். ஒவ்வொரு படியிலும் அவளது இதயம் பயத்தினாலும் ஆவலாலும் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது. மாடி அறையை நெருங்க நெருங்க, இத்தனை வருடத் தனிமைக்குப் பிறகு தன் கண்களால் ஒரு ரகசிய உலகத்தைக் காணப் போகிறோம் என்ற தவிப்போடு, நந்தினியின் அறையை நோக்கி திலகவதி மெல்ல நகர்ந்தார்
திலகவதியின் நிலை உண்மையில் மிகவும் பரிதாபகரமானதுதான். அவளுக்குள் இருக்கும் இந்தத் தவிப்புக்குக் பின்னால் ஒரு நீண்ட கால ஏக்கம் கலந்த வலியின் கதை இருக்கிறது.
திலகவதிக்கு 35 வயதாக இருக்கும்போதே அவளது கணவன் இறந்துவிட்டார். அன்றிலிருந்து இன்று வரை, தன் மகளுக்காகவும் தன் குடும்பத்திற்காகவும் தன் சொந்த ஆசைகள், கனவுகள் அனைத்தையும் துறந்து, மகள் தான் உலகம்' என்றே தன் வாழ்க்கையைச் சுருக்கிக் கொண்டு வாழ்ந்து வந்தவர் அவர். ஒரு பெண்ணாக அவளுக்குள் இருந்த உடலின் தேவைகளையும் உணர்ச்சிகளையும் கடந்த பல வருடங்களாக இரும்புத் திரை போட்டு அடக்கி வைத்திருந்தார்.
ஆனால், நேற்று நள்ளிரவில் தன் மகளும் மாப்பிள்ளையும் தங்களை மறந்து அனுபவித்த அந்தத் தீவிரமான உடலுறவை நேரில் பார்த்த அந்த ஒரு நொடி, அவளுக்குள் இத்தனை வருடங்களாகத் தூங்கிக் கிடந்த ஆசையையும் தாகத்தையும் எரிமலை போலப் பொங்க வைத்துவிட்டது.
இத்தனை காலம் ஒரு தாயாக, கண்ணியமான பெண்ணாகக் கட்டுக்கோப்பாக வாழ்ந்தவளால், இப்போது தன் உடலுக்குள் கட்டுக்கடங்காமல் எழும் அந்தக் காம அலையை எதிர்கொள்ள முடியவில்லை. இத்தனை வருடத் தனிமையும் ஏகப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளும் ஒரே இரவில் உடைந்ததால், அந்த ஆவேசமான இன்பத்தை நோக்கி ஏங்கித் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
அவளது மூளையின் எச்சரிக்கைகளையும் மீறி, இத்தனை வருடங்களாக அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தத் தீராத ஆர்வமே இறுதியில் திலகவதியின் மனதில் வென்றது.
மனசாட்சியின் தடையை உடைத்தெறிந்த அவளது கால்கள், படுக்கையிலிருந்து மெதுவாகத் தரை நோக்கி இறங்கின. அந்த நள்ளிரவின் இருளில், தன் அறையின் கதவை எந்தவொரு சத்தமும் இல்லாமல் மிக மிக மெதுவாகத் திறந்தார். நேற்று கண்ட அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தின் காட்சியை மீண்டும் ஒருமுறை பார்க்க வேண்டும் என்ற தீராத ஆர்வம் அவளது உடலையும் மனதையும் முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தது.
மூச்சடக்கி, பூனை நடப்பது போல மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கி நகர்ந்தார். ஒவ்வொரு படியிலும் அவளது இதயம் பயத்தினாலும் ஆவலாலும் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது. மாடி அறையை நெருங்க நெருங்க, இத்தனை வருடத் தனிமைக்குப் பிறகு தன் கண்களால் ஒரு ரகசிய உலகத்தைக் காணப் போகிறோம் என்ற தவிப்போடு, நந்தினியின் அறையை நோக்கி திலகவதி மெல்ல நகர்ந்தார்