21-10-2026, 06:41 AM
அங்கே கட்டிலில் அமர்ந்திருக்கும் அவன் பக்கத்தில் சென்று நெருக்கமாக அமருகிறாள்.
அறையின் அந்தத் தனிமையில், இருவருக்குள்ளும் ஒரு மெல்லிய அமைதி நிலவுகிறது. சஞ்சய் அவளைத் திரும்பிப் பார்க்க, நந்தினியின் முகத்தில் ஒரு அழகான புன்னகை அரும்புகிறது. தாயிடம் இதுவரைப் பேசி முடித்த நிம்மதியும், சஞ்சயோடு இருக்கும் இந்த நெருக்கமும் அவளுக்குள் ஒரு புதிய தைரியத்தைத் தருகிறது
அவர்கள் வேலையில் இறங்குகின்றனர்.
இங்கு திலகவதி அறையில்
அவள் தூங்க முயற்சி செய்கிறாள். நேற்றைய அந்த நேரம் வந்ததும் அவளால் தூங்க முடியவில்லை. நேற்று இரவின் காட்சியில் அவளை தூங்க விடவில்லை.
நேற்று நள்ளிரவில் ஜன்னலுக்கு வெளியே நின்றபடி, உள்ளே தன் மகளும் மாப்பிள்ளையும் தங்களை மறந்து இன்பத்தின் உச்சத்தில் திளைப்பதைக் கண்ட அந்த அதிர்ச்சியான காட்சி திலகவதியை இந்த இரவிலும் தூங்கவிடாமல் தவிக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
காமத்தின் தாகமும், உள்ளே கேட்ட நந்தினியின் மெல்லிய முனகல் ஒலிகளும் அவரது முதிர்ந்த உடலை ஒருவித வெறியுடன் நடுங்கச் செய்ததும், தன் ஆடைகளின் தளைகளைத் தளர்த்தி, வெறும் பிராவுடன் ஜன்னல் பற்றியிருந்த அவரது கைகள் தனக்குத்தானே சுகத்தைத் தேடிய அந்த நள்ளிரவு நினைவுகள் அவரது மனக்கண்ணில் மீண்டும் மீண்டும் நிழலாடின.
தன் கைகளாலேயே தேடிக்கொண்ட அந்த உச்சக்கட்ட சுகத்தின் நடுக்கமும், மாப்பிள்ளையின் அந்த வெறித்தனமான அடியும் அவளது எண்ணங்களைச் சுழற்றி அடித்தன. விளக்குகள் அணைக்கப்பட்ட அந்தத் தனிமை அறையில், படுக்கையில் அங்கும் இங்கும் புரண்டு புரண்டு படுத்தாலும் அவளது தவிப்பு ஓயவே இல்லை. தூக்கத்தை வரவிடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
படுக்கையில் தூக்கம் வராமல் தவித்துக் கொண்டிருந்த திலகவதியின் மனதில் ஒரு புதிய எண்ணம் அலைமோதியது. நேற்று நள்ளிரவு கண்ட அந்த வெறித்தனமான காமக் காட்சியின் தாக்கமும், அதன் விளைவாகத் தன் உடலில் ஏற்பட்ட தாகமும் அவரை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தியிருந்தன.
அறையின் அமைதியில், மாடி அறையிலிருந்து ஏதேனும் ஒலிகள் கேட்கிறதா என்று அவரது காதுகள் கூர்மையாயின. "இப்பவும் அவங்க மேலேதான் இருக்காங்க... இப்பவும் அங்கே அதே மாதிரி ஏதாச்சும் நடந்துட்டு இருக்குமோ? நாம மறுபடியும் மேலே சென்று அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்கலாமா?" என்ற விபரீதமான எண்ணம் திலகவதியின் மனதில் எழுந்தது.
அந்த எண்ணமே அவரது முதிர்ந்த உடலை மீண்டும் ஒருமுறை சிலிர்க்க வைத்தது. நேற்று ஜன்னல் வழியே பார்த்த அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தின் நினைவுகள், அவரது கால்களை மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கிப் போகும்படி தூண்டின. தன் மகளும் மாப்பிள்ளையும் தனிமையில் இருக்கும் அந்த அறைக்கு மீண்டும் சென்று பார்க்கலாமா என்ற ஏக்கம், அவரது தூக்கமின்மையையும் தவிப்பையும் இன்னும் அதிகமாக்கியது.
திலகவதியின் மனதுக்குள்ளே ஒரு பயங்கரமான போர்க்களம் நடந்து கொண்டிருந்தது. அவரது பகுத்தறிவு ஒரு பக்கமும், உடலின் தாகம் மறுபக்கமும் நின்று கடுமையாக மோதிக்கொண்டன.
அவரது மூளை "வேண்டாம்... இது தப்பு! நீ ஒரு அம்மா!" என்று அவரைத் திட்டிக் கொண்டே இருந்தது. மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கிப் போகத் துடித்த அவரது கால்களை அந்த அறிவு தடுத்து நிறுத்தியது. ஒரு தாயாக இப்படிப்பட்ட எண்ணம் வரக்கூடாதென அவரது மனசாட்சி அவரை எச்சரித்தது.
ஆனால், அவரது மனமோ "போ... போ... அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று போய் பார்!" என அவளை மாடி அறையை நோக்கி வெறியுடன் விரட்டியது. நேற்று நள்ளிரவில் தன் கைகளாலேயே அனுபவித்த அந்த உச்சக்கட்ட சுகத்தின் நினைவுகளும், அவளது மனதை முழுமையாகக் காமத்தின் வசப்படுத்தியிருந்தன
அறையின் அந்தத் தனிமையில், இருவருக்குள்ளும் ஒரு மெல்லிய அமைதி நிலவுகிறது. சஞ்சய் அவளைத் திரும்பிப் பார்க்க, நந்தினியின் முகத்தில் ஒரு அழகான புன்னகை அரும்புகிறது. தாயிடம் இதுவரைப் பேசி முடித்த நிம்மதியும், சஞ்சயோடு இருக்கும் இந்த நெருக்கமும் அவளுக்குள் ஒரு புதிய தைரியத்தைத் தருகிறது
அவர்கள் வேலையில் இறங்குகின்றனர்.
இங்கு திலகவதி அறையில்
அவள் தூங்க முயற்சி செய்கிறாள். நேற்றைய அந்த நேரம் வந்ததும் அவளால் தூங்க முடியவில்லை. நேற்று இரவின் காட்சியில் அவளை தூங்க விடவில்லை.
நேற்று நள்ளிரவில் ஜன்னலுக்கு வெளியே நின்றபடி, உள்ளே தன் மகளும் மாப்பிள்ளையும் தங்களை மறந்து இன்பத்தின் உச்சத்தில் திளைப்பதைக் கண்ட அந்த அதிர்ச்சியான காட்சி திலகவதியை இந்த இரவிலும் தூங்கவிடாமல் தவிக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
காமத்தின் தாகமும், உள்ளே கேட்ட நந்தினியின் மெல்லிய முனகல் ஒலிகளும் அவரது முதிர்ந்த உடலை ஒருவித வெறியுடன் நடுங்கச் செய்ததும், தன் ஆடைகளின் தளைகளைத் தளர்த்தி, வெறும் பிராவுடன் ஜன்னல் பற்றியிருந்த அவரது கைகள் தனக்குத்தானே சுகத்தைத் தேடிய அந்த நள்ளிரவு நினைவுகள் அவரது மனக்கண்ணில் மீண்டும் மீண்டும் நிழலாடின.
தன் கைகளாலேயே தேடிக்கொண்ட அந்த உச்சக்கட்ட சுகத்தின் நடுக்கமும், மாப்பிள்ளையின் அந்த வெறித்தனமான அடியும் அவளது எண்ணங்களைச் சுழற்றி அடித்தன. விளக்குகள் அணைக்கப்பட்ட அந்தத் தனிமை அறையில், படுக்கையில் அங்கும் இங்கும் புரண்டு புரண்டு படுத்தாலும் அவளது தவிப்பு ஓயவே இல்லை. தூக்கத்தை வரவிடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
படுக்கையில் தூக்கம் வராமல் தவித்துக் கொண்டிருந்த திலகவதியின் மனதில் ஒரு புதிய எண்ணம் அலைமோதியது. நேற்று நள்ளிரவு கண்ட அந்த வெறித்தனமான காமக் காட்சியின் தாக்கமும், அதன் விளைவாகத் தன் உடலில் ஏற்பட்ட தாகமும் அவரை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தியிருந்தன.
அறையின் அமைதியில், மாடி அறையிலிருந்து ஏதேனும் ஒலிகள் கேட்கிறதா என்று அவரது காதுகள் கூர்மையாயின. "இப்பவும் அவங்க மேலேதான் இருக்காங்க... இப்பவும் அங்கே அதே மாதிரி ஏதாச்சும் நடந்துட்டு இருக்குமோ? நாம மறுபடியும் மேலே சென்று அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்கலாமா?" என்ற விபரீதமான எண்ணம் திலகவதியின் மனதில் எழுந்தது.
அந்த எண்ணமே அவரது முதிர்ந்த உடலை மீண்டும் ஒருமுறை சிலிர்க்க வைத்தது. நேற்று ஜன்னல் வழியே பார்த்த அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தின் நினைவுகள், அவரது கால்களை மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கிப் போகும்படி தூண்டின. தன் மகளும் மாப்பிள்ளையும் தனிமையில் இருக்கும் அந்த அறைக்கு மீண்டும் சென்று பார்க்கலாமா என்ற ஏக்கம், அவரது தூக்கமின்மையையும் தவிப்பையும் இன்னும் அதிகமாக்கியது.
திலகவதியின் மனதுக்குள்ளே ஒரு பயங்கரமான போர்க்களம் நடந்து கொண்டிருந்தது. அவரது பகுத்தறிவு ஒரு பக்கமும், உடலின் தாகம் மறுபக்கமும் நின்று கடுமையாக மோதிக்கொண்டன.
அவரது மூளை "வேண்டாம்... இது தப்பு! நீ ஒரு அம்மா!" என்று அவரைத் திட்டிக் கொண்டே இருந்தது. மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கிப் போகத் துடித்த அவரது கால்களை அந்த அறிவு தடுத்து நிறுத்தியது. ஒரு தாயாக இப்படிப்பட்ட எண்ணம் வரக்கூடாதென அவரது மனசாட்சி அவரை எச்சரித்தது.
ஆனால், அவரது மனமோ "போ... போ... அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று போய் பார்!" என அவளை மாடி அறையை நோக்கி வெறியுடன் விரட்டியது. நேற்று நள்ளிரவில் தன் கைகளாலேயே அனுபவித்த அந்த உச்சக்கட்ட சுகத்தின் நினைவுகளும், அவளது மனதை முழுமையாகக் காமத்தின் வசப்படுத்தியிருந்தன