[jakash]

குழியின் உள்ளே இருட்டும், மென்மையான மண்ணும், புற்களின் வாசமும் கலந்திருக்கிறது. மேலே மூடப்பட்ட புற்கள் வழியாகச் சிறிது வெளிச்சம் மட்டும் துளைத்து வருகிறது.

அவந்திகா உடனே கோபத்துடன்,  
“என்ன இது?! என்னை மேலே கொண்டு போ! இப்படி எல்லாம் செய்யக்கூடாது! யாராவது பார்த்தால் என்ன ஆகும்?! விடு என்னை!” என்று திட்டுகிறாள். அவள் அவன் கைகளைத் தள்ளி, மேலே ஏற முயல்கிறாள்.

வீரன் அவளை அனுமதிக்கவில்லை. அவன் மெதுவாக அவளது இரண்டு கைகளையும் பிடித்து, அவளை மீண்டும் கீழே அமர வைக்கிறான்.  
“ராணி… கொஞ்சம் மட்டும்…” என்று மெல்லிய குரலில் சொல்லி, அவளது நெற்றியில் முதல் முத்தத்தை வைக்கிறான்.

அவந்திகா இன்னும் எதிர்க்கிறாள்.  
“வேண்டாம்… போ… மேலே கொண்டு போ…”  

ஆனால் வீரன் அவசரப்படவில்லை. அவன் மெதுவாக அவளது கன்னத்தில் முத்தமிடுகிறான். பிறகு மற்றொரு கன்னத்தில். அவன் உதடுகள் அவளது கழுத்தை நோக்கிச் செல்கின்றன. மென்மையான முத்தங்கள்… ஒவ்வொன்றும் மெல்லியதாக… நீண்டதாக…

“விடு… வீரா…” என்று அவந்திகா முனகுகிறாள். ஆனால் அவளது குரல் ஏற்கனவே சற்று தளர்ந்திருக்கிறது.

வீரன் அவளது தோளில் முத்தமிடுகிறான். பின்னர் அவளது உடையின் கழுத்துப்பகுதியை மெதுவாக இழுத்து, அவளது தோளை வெளிப்படுத்தி முத்தமிடுகிறான். அவன் கைகள் அவளது இடையை மென்மையாகத் தடவுகின்றன.  

அவந்திகா இன்னும் “வேண்டாம்…” என்று சொல்கிறாள். ஆனால் அவள் அவனைத் தள்ளுவதில்லை. அவனது முத்தங்கள் தொடர்கின்றன – கழுத்து, தோள், மார்பின் மேல்பகுதி… ஒவ்வொரு முத்தமும் அவளை மெல்ல மெல்ல உருக்குகிறது.

சிறிது நேரத்தில் அவளது எதிர்ப்பு கரைகிறது.  
அவள் கண்களை மூடி, அவனது கழுத்தைப் பிடித்துக்கொள்கிறாள்.  
“வீரா…” என்று மட்டும் முனகுகிறாள். அப்படியே அவன் கருத்த உதடுகளை கவ்வி இருவரும் சிறிது நேரம் அப்படியே முத்தமிட்டு இருக்கிறார்கள்

வீரன் அப்போதுதான் அவளது உடைகளை ஒவ்வொன்றாகக் களைகிறான். துணி விலகும் ஒவ்வொரு முறையும் அவளது வெள்ளை உடல் வெளிப்படுகிறது. அவன் தன் கருப்பு உடலை அவளது உடலில் படுக்க வைக்கிறான். 

அவன் முதலில் அவளது மார்புகளைச் சுவைக்கிறான். ஒரு முலையைத் தன் வாயில் எடுத்து மென்மையாக உறிஞ்சுகிறான். நாக்கு சுற்றிச் சுற்றிச் சுவைக்க, அவந்திகா “ஆ…” என்று முனகுகிறாள். மற்றொரு முலையையும் அதேபோல் சுவைக்கிறான்.

பின்னர் அவன் கீழே இறங்குகிறான்.  
அவளது வெள்ளை இடையை இரு கைகளாலும் பிடித்து, நீண்ட நேரம் முத்தமிடுகிறான். தொப்புளைக் கண்டுபிடித்து, அதில் தன் உதடுகளை வைத்து மெதுவாக முத்தமிடுகிறான். நாக்கைச் சுழற்றித் தொப்புளுக்குள் மெல்ல நுழைத்துச் சுவைக்கிறான்.

இறுதியாக அவன் அவளது தொடைகளை மெதுவாகப் பிரித்து, அவளது வெள்ளை பெண் உறுப்பைத் தேடிச் செல்கிறான்.  
முதலில் அதன் மேல்பகுதியை மென்மையாக முத்தமிடுகிறான். பிறகு இரு உதடுகளையும் பிரித்து, உள்ளே இருக்கும் இளஞ்சிவப்பு பகுதியைப் பார்த்து, தன் கருப்பு உதடுகளை அதில் வைக்கிறான்.  

நாக்கு உள்ளே சென்று சுழல்கிறது. உறிஞ்சுகிறது. சுவைக்கிறது.  
அவந்திகா குழியின் மண்ணைப் பிடித்துக்கொண்டு “ஆ… ஆ… வீரா…” என்று முனகுகிறாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து வீரன் மேலே வருகிறான்.  
தன் நீண்ட கருப்பு ஆண் உறுப்பை அவளது வெள்ளை பெண் உறுப்பின் வாயில் வைத்து, மெதுவாக உள்ளே தள்ளுகிறான்.  

“ஆ… ஆ… ஆ…”  

முழுமையாக உள்ளே சென்றதும் இருவரும் ஒரே மூச்சில் பெருமூச்சு விடுகிறார்கள்.  
பின்னர் வீரன் அசைக்கத் தொடங்குகிறான். மெதுவாக… பிறகு வேகமாக…  

கருப்பு உடல் வெள்ளை உடலை அழுத்தி, விலக்கி, மீண்டும் அழுத்தி…  
“ஸதக்… ஸதக்… ஸதக்…”  

குழியின் உள்ளே அவர்களின் உடல்கள் பின்னிப் பிணைகின்றன. மண் சிறிது அசைகிறது. மேலே உள்ள புற்கள் மெல்ல அசைகின்றன. வெளியே யாருக்கும் தெரியவில்லை.  

அவந்திகாவின் கைகள் அவன் முதுகைக் கீறுகின்றன. அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்குகின்றன.  
“வீரா… ஆ… ஆ… இன்னும்…”  

இறுதியில் வீரன் அவளது உள்ளே ஆழமாக விதைத்து, அவளுடன் சேர்ந்து உச்சத்தை அடைகிறான்.  
அவந்திகா “ஆ… ஆ… அம்மா…” என்று முனகியபடி அவன் கருப்பு மார்பில் முகத்தைப் புதைத்துக்கொள்கிறாள்.

சிறிது நேரம் இருவரும் அப்படியே படுத்திருக்கிறார்கள்.  
குழியின் இருளில் கருப்பு உடலும் வெள்ளை உடலும் ஒன்றாகப் பிணைந்திருக்கின்றன. அவர்களின் மூச்சு மட்டும் அந்த ரகசிய இடத்தில் ஒலிக்கிறது.

தொடரும்