[Sandy2009]

கதவைத் திறந்த நந்தினியின் முன்னால், கையில் ஆவி பறக்கும் காபித் தட்டுடன் திலகவதி நின்று கொண்டிருந்தாள். நந்தினியின் முகம் சற்றே வெட்கத்தாலும், திடீரென அம்மாவைப் பார்த்த பதற்றத்தாலும் சிவந்தது. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சில நொடிகள் மௌனமாகப் பார்த்துக் கொண்டனர். நந்தினி தன் தாயின் கைகளில் இருந்த தட்டிலிருந்து காபி டம்பளர்களை மெதுவாக வாங்கிக் கொண்டாள்.

நேற்றிரவு நடந்த சம்பவங்களையும், தற்போது தன் மகள் இருக்கும் நிலையும் திலகவதிக்கு நன்றாகவே புரிந்திருந்தது. அதைத் தன் முகத்தில் காட்டிக் கொள்ளாமல், மகளின் சங்கடத்தைக் குறைப்பதற்காகத் திலகவதி தன் இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய, கனிவான புன்னகையை ஏந்தினாள். அம்மாவின் அந்தப் புன்னகையைக் கண்டதும், நந்தினிக்குத் தன் நிலை அம்மாவுக்குப் புரிந்துவிட்டது என்பதும், அவள் அதைத் தவறாக நினைக்கவில்லை என்பதும் தெளிவானது. நிம்மதியும் நன்றியும் கலந்த ஒரு புன்னகையை நந்தினியும் தன் அம்மாவுக்குத் திரும்பக் கொடுத்தாள். வார்த்தைகள் ஏதுமின்றி இருவருக்குள்ளும் ஒரு புரிதல் ஏற்பட்ட திருப்தியில், திலகவதி அங்கிருந்து மெல்லத் திரும்பிப் படிகளில் இறங்கி கீழே சென்றாள்.

கதவை சாத்திவிட்டு, நந்தினி காபி தட்டோடு அறைக்குள் வந்து, அதை அருகிலிருந்த மேஜையின் மேல் வைத்தாள். படுக்கையில் போர்வைக்குள் சுருண்டு படுத்திருந்த சஞ்சயின் அருகில் சென்று, அவனது தோளை மெதுவாகத் தட்டி காபியை எடுத்துக் கொள்ளும்படி கூறினாள். ஆனால், அவன் இன்னும் ஆழமான தூக்கத்தின் மயக்கத்தில் இருந்ததால், அவளது குரலுக்கு லேசாக முணுமுணுத்தபடி மீண்டும் போர்வையை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டான்.

அவன் உடனே எழும் நிலையில் இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்ட நந்தினி, அவனுக்கான காபி டம்பளரை அங்கேயே வைத்துவிட்டு, தன் காபியை மட்டும் குடித்து முடித்தாள். பின்னர், தன் குளியல் வேலைகளை முடிப்பதற்காக அலமாரியிலிருந்து மாற்று ஆடைகளையும் துண்டையும் எடுத்துக் கொண்டு, அறையோடு இணைந்திருந்த குளியலறையை நோக்கிச் சென்றாள்


நந்தினி குளியலறைக்குள் சென்று, கதவைத் தாழிட்டுவிட்டுத் தான் அணிந்திருந்த நைட்டியைக் கழற்றினாள். கழற்றிய அந்த ஆடையைச் சுருட்டி அங்கிருந்த துணி கூடையில் போட்டாள். இப்போது அவள் உடலில் பிரா மற்றும் உள்ளாடை (Panty) மட்டுமே எஞ்சியிருக்க, குளிப்பதற்கான ஆயத்தங்களுடன் நின்றாள்