11-10-2026, 05:21 PM
அதன் விளைவாக, அவளது முதிர்ந்த உடலின் அந்தப் பழுத்த மார்புகளின் மென்மையான சருமம் முழுவதும் ஆங்காங்கே சிவந்து தடித்திருந்தது. தன் கைகளில் ஏந்தியிருந்த அந்தச் சிவந்த தழும்புகளைப் பார்த்த திலகவதிக்கு, நேற்றிரவு நடந்த சம்பவங்களின் உஷ்ணம் மீண்டும் ஒருமுறை உடலுக்குள் பரவுவது போல இருந்தது. அந்த எரிச்சலையும், அதோடு சேர்ந்த புதியதொரு கூச்சத்தையும் தாங்கிக் கொண்டு அவசர அவசரமாகக் குளியலை முடிக்க முற்பட்டாள்.
திலகவதி குளியலை முடித்துவிட்டு, ஈரக் கூந்தலை ஒரு துண்டால் கொண்டையாகக் கட்டி, உடம்பைச் சுற்றி மற்றொரு பெரிய துண்டை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள். அவளது படுக்கையறைக்குள் நுழைந்தவள், அங்கிருந்த பெரிய நிலைக்கண்ணாடியின் முன் போய் நின்று, தன் ஈரத் தலையைத் துடைக்கத் தொடங்கினாள்.
அவள் கைகளை உயர்த்தித் தலையைத் துவட்டத் துவட்டிய வேகத்தில், அவளது உடம்பில் அரைகுறையாகச் சுற்றப்பட்டிருந்த துண்டு மெல்ல நழுவி, எதிர்பாராதவிதமாகத் தரையில் விழுந்தது. அந்த விநாடி, நிலைக்கண்ணாடியில் அவளது முழு நிர்வாண உடம்பும் அப்படியே பிரதிபலித்தது. பல வருடத் தனிமையிலும் ஒரு தாயாகத் தற்கட்டுப்பாட்டுடன் பராமரித்து வந்த அவளது முதிர்ந்த, செழுமையான உடல் நிலவொளியைத் தாண்டி இப்போது பகல் வெளிச்சத்தில் அவளது கண்களுக்கு நேராகத் தெரிந்தது.
கண்ணாடியில் தன் சொந்த உடலையே சில நொடிகள் உற்றுப் பார்த்தவளுக்குள், நேற்றிரவு அவளை ஆட்கொண்ட அந்த அதீத காமத்தின் ஆரம்பப் புள்ளிகள் மீண்டும் மெல்ல எட்டிப்பார்ப்பது போல் இருந்தது. ஆனால், அடுத்த கணமே அவளது மனசாட்சி அவளை உலுக்கியது. திலகவதி இயல்பாகவே அப்படிப்பட்ட ஒரு பெண் அல்ல; தன் வாழ்நாளில் ஒழுக்கத்தையும் குடும்ப மாண்பையும் மட்டுமே பெரிதாக நினைத்து வாழ்ந்தவள் அவள். நேற்று இரவு அவளைச் சுற்றியிருந்த சூழலும், பல வருடங்களாக நெஞ்சுக்குள் பூட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த தனிமையின் ஏக்கம் தாளாமல் போனதும்தான், அவளை அவளையறியாமல் அப்படி ஒரு நிலைக்குத் தள்ளியிருந்தது என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். தன் மீதே ஒருபுறம் ஆச்சரியமும், மறுபுறம் வெட்கமும் வர, அவள் அவசர அவசரமாகத் தரையில் கிடந்த துண்டை எடுத்துத் தன் உடலை மூடிக் கொண்டாள்.
திலகவதி குளியலை முடித்துவிட்டு, ஈரக் கூந்தலை ஒரு துண்டால் கொண்டையாகக் கட்டி, உடம்பைச் சுற்றி மற்றொரு பெரிய துண்டை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள். அவளது படுக்கையறைக்குள் நுழைந்தவள், அங்கிருந்த பெரிய நிலைக்கண்ணாடியின் முன் போய் நின்று, தன் ஈரத் தலையைத் துடைக்கத் தொடங்கினாள்.
அவள் கைகளை உயர்த்தித் தலையைத் துவட்டத் துவட்டிய வேகத்தில், அவளது உடம்பில் அரைகுறையாகச் சுற்றப்பட்டிருந்த துண்டு மெல்ல நழுவி, எதிர்பாராதவிதமாகத் தரையில் விழுந்தது. அந்த விநாடி, நிலைக்கண்ணாடியில் அவளது முழு நிர்வாண உடம்பும் அப்படியே பிரதிபலித்தது. பல வருடத் தனிமையிலும் ஒரு தாயாகத் தற்கட்டுப்பாட்டுடன் பராமரித்து வந்த அவளது முதிர்ந்த, செழுமையான உடல் நிலவொளியைத் தாண்டி இப்போது பகல் வெளிச்சத்தில் அவளது கண்களுக்கு நேராகத் தெரிந்தது.
கண்ணாடியில் தன் சொந்த உடலையே சில நொடிகள் உற்றுப் பார்த்தவளுக்குள், நேற்றிரவு அவளை ஆட்கொண்ட அந்த அதீத காமத்தின் ஆரம்பப் புள்ளிகள் மீண்டும் மெல்ல எட்டிப்பார்ப்பது போல் இருந்தது. ஆனால், அடுத்த கணமே அவளது மனசாட்சி அவளை உலுக்கியது. திலகவதி இயல்பாகவே அப்படிப்பட்ட ஒரு பெண் அல்ல; தன் வாழ்நாளில் ஒழுக்கத்தையும் குடும்ப மாண்பையும் மட்டுமே பெரிதாக நினைத்து வாழ்ந்தவள் அவள். நேற்று இரவு அவளைச் சுற்றியிருந்த சூழலும், பல வருடங்களாக நெஞ்சுக்குள் பூட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த தனிமையின் ஏக்கம் தாளாமல் போனதும்தான், அவளை அவளையறியாமல் அப்படி ஒரு நிலைக்குத் தள்ளியிருந்தது என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். தன் மீதே ஒருபுறம் ஆச்சரியமும், மறுபுறம் வெட்கமும் வர, அவள் அவசர அவசரமாகத் தரையில் கிடந்த துண்டை எடுத்துத் தன் உடலை மூடிக் கொண்டாள்.
