[Sandy2009]

திலகவதி மெல்லக் கண்களைத் திறந்து பார்த்தபோது, நிலவின் வெளிச்சம் அவளது முகத்தில் விழுந்து கொண்டிருந்தது. இன்பத்தின் அதீத உக்கிரத்தால் ஏற்பட்ட மயக்கம் விலக, அவளது சுயநினைவு முழுமையாகத் திரும்பத் தொடங்கியது. தரையின் குளுமையும், இரவு நேரத்துக் குளிர்ந்த காற்றும் அவளது உடலைத் தீண்டியது.

அப்போதுதான் தன் உடலின் நிலையை அவள் கவனித்தாள். கலைந்து கிடந்த கூந்தலும், இடுப்பு வரை ஏறியிருந்த சேலையும் அவளது பெண்ணுறுப்பை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியிருந்தன.
அவளது நெஞ்சுப் பகுதியும் ஆடைகளின் பிடியின்றி அப்படியே தெரிந்திருந்தது. தன் உடலின் இந்தத் தோற்றத்தைக் கண்டதும், அவளுக்குள் அதுவரை இருந்த காம உணர்வுகள் அனைத்தும் மிக வேகமாக வடியத் தொடங்கின.

அந்த உணர்வுகள் குறைந்த அடுத்த விநாடியே, அவளது நெஞ்சுக்குள் ஒரு மாபெரும் குற்ற உணர்வு உறைப்பது போல் எழுந்தது. "பல வருடத் தனிமை உந்தித்தள்ளினாலும், ஜன்னலுக்கு வெளியே நின்று ஒரு ஜோடியைப் பார்த்துவிட்டு, இப்படி நிலைகுலைந்து கிடக்கிறோமே" என்ற எண்ணம் அவளைத் துளைத்தெடுத்தது. அவளது கைகள் நடுங்கத் தொடங்கின. அவசர அவசரமாகத் தன் ஆடைகளைச் சரிசெய்து, உடலை மூடிக்கொள்ள முயன்றாள். அவளது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் கன்னங்களில் வழிந்தன.


திலகவதி நடுங்கும் கைகளுடன் தன் ஆடைகளைச் சீரமைக்கத் தொடங்கினாள். நிலவொளியில் பளபளத்த அவளது 36 சைஸ் கனத்த மார்புகளை மெதுவாகப் பிராவுக்குள் அடக்கி, தளர்ந்திருந்த ஜாக்கெட் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாகப் போட்டாள். ஒவ்வொரு கொக்கியை மாட்டும்போதும் அவளது நெஞ்சுப் பகுதி இன்னும் வேகமாக ஏறி இறங்கியது