11-10-2026, 04:48 PM
மறுவீடு விருந்தின் சுவையான பலகாரங்களையும் இரவு உணவையும் முடித்த பிறகு, சஞ்சய் நந்தினியின் அறைக்குள் சென்று அவளுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தான். அவளது சிறுவயது நினைவுகள் நிறைந்த அந்த அறையை அவன் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
அப்போது கதவு மெதுவாகத் திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது. நந்தினி குளித்து முடித்து, மென்மையான மற்றும் அழகான ஒரு இரவு உடையில் (Night dress) கைகளில் மிதமான சூட்டில் இருந்த பால் டம்ளரை ஏந்தியபடி அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
அவிழ்த்து விடப்பட்ட ஈரக் கூந்தலோடும், அலாதியான வெட்கத்தோடும் அவள் உள்ளே வருவதைக் கண்ட சஞ்சயின் கண்கள் பிரகாசமடைந்தன. அவளது இந்த இயல்பான தோற்றம் அவனுக்குள் ஒரு புதிய ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.
அவள் கதவை உள்பக்கமாகத் தாழிட்டுவிட்டு, அவனருகே மெதுவான நடையுடன் நடந்து வந்தாள். கட்டிலில் அமர்ந்திருந்த சஞ்சயின் அருகில் வந்த நந்தினி, "இந்தா சஞ்சய் பால்..." என்று கூறி டம்ளரை அவனிடம் நீட்டினாள்.
அவளது கண்கள் தரையைப் பார்ப்பதை சஞ்சய் ரசித்துக் கொண்டே அந்தப் பால் டம்ளரை வாங்கினான். ஆனால், டம்ளரை வாங்கிய கையோடு அவளது கையை விடாமல் தன் கைகளுக்குள் மென்மையாகச் சிறைபிடித்தான்.
"ஏன் இவ்வளவு பதற்றம் நந்தினி? இது உன்னோட வீடுதானே... அதுவும் இந்த உடையில் நீ முழுக்க முழுக்க என் நந்தினியாக மட்டுமே தெரிகிறாய்,"
சஞ்சய், பால் டம்ளரை அருகில் இருந்த மேஜை மீது வைத்தான். தன் நெஞ்சில் முகம் புதைத்திருந்த நந்தினியின் முகத்தை அவனது கைகளால் மெதுவாக நிமிர்த்தினான். வெட்கத்தால் சிவந்திருந்த அவளது கண்கள் சஞ்சயின் காதலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தவித்தன.
அவளது தவிப்பைக் கண்டவன், அதற்கு மேல் அவளுக்கு நேரம் கொடுக்க விரும்பவில்லை. மெதுவாக அவளது முகத்தை தன் கைகளுக்குள் ஏந்தி, அவளது இதழ்களுக்கு நேராக தன் முகத்தைக் கொண்டு வந்தான். நந்தினியின் இதழ்கள் லேசாக நடுங்க, அவளது மூச்சுக்காற்று சஞ்சயின் முகத்தில் சூடாகப் பட்டது.
அடுத்த நொடி, சஞ்சய் அவளது வாயோடு வாய் வைத்து மென்மையாக முத்தம் பதித்தான். அந்த முத்தத்தில் அவளது தாகமும், அவனது காதலும் ஒன்றாகக் கலந்தன. நந்தினி தன் கண்கள் மூடி, சஞ்சயின் தோள்களை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு அந்தப் பரவசத்தில் தன்னை முற்றிலும் இழந்தாள். அறைக்குள் பரவியிருந்த அமைதியை, அவர்களது மூச்சுக்காற்றின் சத்தமும், இதழ்களின் தீண்டலும் மட்டுமே கலைத்துக் கொண்டிருந்தது.
அப்போது கதவு மெதுவாகத் திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது. நந்தினி குளித்து முடித்து, மென்மையான மற்றும் அழகான ஒரு இரவு உடையில் (Night dress) கைகளில் மிதமான சூட்டில் இருந்த பால் டம்ளரை ஏந்தியபடி அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
அவிழ்த்து விடப்பட்ட ஈரக் கூந்தலோடும், அலாதியான வெட்கத்தோடும் அவள் உள்ளே வருவதைக் கண்ட சஞ்சயின் கண்கள் பிரகாசமடைந்தன. அவளது இந்த இயல்பான தோற்றம் அவனுக்குள் ஒரு புதிய ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.
அவள் கதவை உள்பக்கமாகத் தாழிட்டுவிட்டு, அவனருகே மெதுவான நடையுடன் நடந்து வந்தாள். கட்டிலில் அமர்ந்திருந்த சஞ்சயின் அருகில் வந்த நந்தினி, "இந்தா சஞ்சய் பால்..." என்று கூறி டம்ளரை அவனிடம் நீட்டினாள்.
அவளது கண்கள் தரையைப் பார்ப்பதை சஞ்சய் ரசித்துக் கொண்டே அந்தப் பால் டம்ளரை வாங்கினான். ஆனால், டம்ளரை வாங்கிய கையோடு அவளது கையை விடாமல் தன் கைகளுக்குள் மென்மையாகச் சிறைபிடித்தான்.
"ஏன் இவ்வளவு பதற்றம் நந்தினி? இது உன்னோட வீடுதானே... அதுவும் இந்த உடையில் நீ முழுக்க முழுக்க என் நந்தினியாக மட்டுமே தெரிகிறாய்,"
சஞ்சய், பால் டம்ளரை அருகில் இருந்த மேஜை மீது வைத்தான். தன் நெஞ்சில் முகம் புதைத்திருந்த நந்தினியின் முகத்தை அவனது கைகளால் மெதுவாக நிமிர்த்தினான். வெட்கத்தால் சிவந்திருந்த அவளது கண்கள் சஞ்சயின் காதலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தவித்தன.
அவளது தவிப்பைக் கண்டவன், அதற்கு மேல் அவளுக்கு நேரம் கொடுக்க விரும்பவில்லை. மெதுவாக அவளது முகத்தை தன் கைகளுக்குள் ஏந்தி, அவளது இதழ்களுக்கு நேராக தன் முகத்தைக் கொண்டு வந்தான். நந்தினியின் இதழ்கள் லேசாக நடுங்க, அவளது மூச்சுக்காற்று சஞ்சயின் முகத்தில் சூடாகப் பட்டது.
அடுத்த நொடி, சஞ்சய் அவளது வாயோடு வாய் வைத்து மென்மையாக முத்தம் பதித்தான். அந்த முத்தத்தில் அவளது தாகமும், அவனது காதலும் ஒன்றாகக் கலந்தன. நந்தினி தன் கண்கள் மூடி, சஞ்சயின் தோள்களை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு அந்தப் பரவசத்தில் தன்னை முற்றிலும் இழந்தாள். அறைக்குள் பரவியிருந்த அமைதியை, அவர்களது மூச்சுக்காற்றின் சத்தமும், இதழ்களின் தீண்டலும் மட்டுமே கலைத்துக் கொண்டிருந்தது.