[Sandy2009]

அதிகாலைப் பொழுது மிகவும் அழகாகப் புலர்ந்தது. சென்னைக்குக் கிளம்ப வேண்டிய மற்ற அனைவரும் தங்களின் பைகளை எடுத்துக்கொண்டு கார்களின் அருகே தயாராக நின்றுகொண்டிருக்க, அவர்களைத் தவிர்த்து சஞ்சய்யும் நந்தினியும் காலையிலேயே எழுந்து, குளித்து முடித்துத் தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொண்டனர்.

அவர்கள் இன்னும் ஒரு வாரம் இதே ரெசார்ட்டில் தங்கப் போகிறார்கள் என்றாலும், சென்னைக்குக் கிளம்பும் தங்களின் அன்பிற்குரியவர்களை வழிஅனுப்பி வைப்பதற்காக மிக லட்சணமாக ஆடை அணிந்து வெளியே வந்தனர். நந்தினி ஒரு மென்மையான காட்டன் புடவையில், நெற்றிக் குங்குமத்தோடு குடும்பத் தலைவியாகக் காட்சியளித்தாள். சஞ்சய்யும் புத்துணர்ச்சியோடு அவளது கைகளைப் பற்றியபடி கூடவே வந்தான்.

அனைவரும் சென்னை செல்ல வெளியே தயாராக இருப்பதை அறிந்து, சஞ்சய்யும் நந்தினியும் ஒவ்வொருவரிடமும் சென்று விடைபெற்றுக் கூறத் தொடங்கினர்.

அப்போது கமலம் அம்மா அவர்களின் அருகில் வர, சஞ்சய்யும் நந்தினியும் ஜோடியாகக் குனிந்து அவரது கால்களில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கினர். கமலம் அம்மாவின் மனம் நெகிழ்ந்தது. அவர் இருவரையும் மனதாரஆசீர்வதித்தார். பின்னர், பேரன்போடு நந்தினி மற்றும் சஞ்சய்யின் நெற்றியில் ஆழமாக முத்தமிட்டு, "ரெண்டு பேரும் எந்தக் குறையும் இல்லாம தீர்க்க சுமங்கலியா, சந்தோஷமா வாழணும். நல்லா ரெஸ்ட் எடுத்துட்டுப் பொறுமையா சென்னைக்கு வாங்கப்பா," என்று கூறி விடைபெற்றார்.

அதனைத் தொடர்ந்து, அவர்கள் நந்தினியின் அம்மாவிடமும் சென்று காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கினர். அவர் நந்தினியின் தலையை வருடி, சஞ்சய்யின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு தன் மகளை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்ளுமாறு நெகிழ்ச்சியுடன் கூறி ஆசீர்வதித்தார்.

கடைசியாக, மீரா, நந்தினியிடமும் சஞ்சய்யிடமும் மிகவும் இயல்பாகக் கைக்குலுக்கி (Handshake) விடைபெற்றுச் சென்றாள். "சென்னை வந்ததும் பார்ப்போம்," என்று அவள் கைக்குலுக்கும் போது அவளது கண்கள் சஞ்சய்யை ஒரு நொடி ஆசையோடு பார்த்துவிட்டு நகர்ந்தன.