[Sandy2009]

கோவில் அறங்காவலர் சஞ்சய்யிடம் வந்து, "தம்பி, உங்க குடும்பப் பாரம்பரியப்படி இந்த வருஷத்து விசேஷமும் ரொம்ப நல்லபடியா நடந்து முடிஞ்சிருக்கு," என்று கூறி அவர்களுக்குச் சிறப்பு மரியாதைகளைச் செய்தார்.
கோவிலுக்கு வந்திருந்த மற்ற பொதுமக்களும், சஞ்சய் எவ்வளவு பெரிய ஆள் என்பதையும், அவன் நந்தினியின் மீது காட்டும் அன்பையும் வியப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். நந்தினி சஞ்சய்யைத் திரும்பிப் பார்க்க, அவன் அவளைப் பார்த்து மென்மையாகப் புன்னகைத்தான். அந்தப் புனிதமான சூழலில் இருவரின் மனங்களும் இன்னும் நெருக்கமாக இணைந்தன




கோவில் வழிபாடுகள் அனைத்தும் முறைப்படி நிறைவடைந்ததும், கமலம் அம்மா சஞ்சய் மற்றும் நந்தினியின் திருமணத்தை முன்னிட்டு ஒரு நெகிழ்ச்சியான ஏற்பாட்டைச் செய்திருந்தார். சஞ்சய்யின் குலதெய்வம் கோவிலில், அவர்களின் திருமணத்தை ஒட்டி ஒரு பிரம்மாண்டமான அன்னதானத்திற்கு (Free Feast) ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.
கோவில் வளாகத்தில் உள்ள பெரிய அன்னதான மண்டபத்தில், நூற்றுக்கணக்கான பொதுமக்கள், ஏழை எளியவர்கள் மற்றும் பக்தர்கள் வரிசையாக அமர்ந்திருந்தனர். அனைவருக்கும் தலைவாழை இலை போடப்பட்டு, சமையற்காரர்கள் தடப்புடலான விருந்து உணவுகளைப் பரிமாறத் தயாராக இருந்தனர்.

கமலம் அம்மா சஞ்சய்யையும் நந்தினியையும் அழைத்துக்கொண்டு அந்த மண்டபத்திற்குள் நுழைந்தார். அங்கிருந்த அனைவரும் இந்தத் தம்பதியினரை வாழ்த்துகளுடன் வரவேற்றனர்.

தலைமைப் பூசாரி மற்றும் கோவில் அறங்காவலர் முன்னிலையில், சஞ்சய்யும் நந்தினியும் ஜோடியாக இணைந்து அந்த அன்னதானத்தைத் தொடங்கி வைத்தனர். நந்தினி தன் கைகளால் பக்திப் பேரன்போடு முதல் இலையில் சுடச்சுடச் சாதமும், சர்க்கரைப் பொங்கலும் பரிமாற, சஞ்சய் அவளோடு இணைந்து நெய்யையும் குழம்பையும் ஊற்றித் தொடங்கி வைத்தான்.

நெற்றியில் குங்குமம், வகிட்டில் செந்தூரம், மற்றும் மார்பின் முன்னே சஞ்சய் குங்குமமிட்ட மாங்கல்யத் தாழியோடு நந்தினி அன்னம் பரிமாறிய விதம், அங்கிருந்த அனைவருக்கும் ஒரு நிஜமான அன்னபூரணி வீற்றிருப்பது போலத் தோன்றியது.
"தம்பி, உங்க கல்யாண ஜோடி ரொம்ப லட்சணமா இருக்கு. நூறு வருஷம் தீர்க்க சுமங்கலியா நல்லா இருக்கணும்," என்று அன்னதானம் சாப்பிட வந்த பெரியவர்கள் அனைவரும் இருவரையும் மனதார வாழ்த்திவிட்டுச் சாப்பிடத் தொடங்கினர்.
தங்கள் திருமணத்தின் மகிழ்ச்சியை இத்தனை ஏழை எளிய மக்களின் பசி ஆற்றுவதன் மூலம் கொண்டாடுவதை நினைத்து நந்தினியின் நெஞ்சு பெருமிதத்தால் நிறைந்தது. அவள் சஞ்சய்யைப் பார்த்து நெகிழ்ச்சியுடன் புன்னகைக்க, சஞ்சய் அவளது தோள்களை அன்போடு அணைத்துக் கொண்டான்


அன்னதான மண்டபத்தில் நந்தினியும் சஞ்சய்யும் ஜோடியாக நின்று அன்னபூரணி போல மக்களுக்கு உணவு பரிமாறி, அனைவரின் ஆசிர்வாதங்களையும் பெற்றுக்கொண்டிருந்த அந்த உன்னதமான காட்சியைத் தூரத்திலிருந்து கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள் மீரா.

அவள் உதடுகளில் ஒரு போலிப் புன்னகையைத் தாங்கியிருந்தாலும், அவளது மனதிற்குள் ஒரு மாபெரும் பொறாமையும் உறுத்தலும் மெல்லத் தலைதூக்கியது.
"ஆபீஸில் என்னிடம் ஒரு சாதாரண கொலீக்காக, எனக்குக் கீழ் வேலைக்கு வந்த ஒரு பெண்ணுக்கு இப்படி ஒரு வாழ்க்கையா? கோடீஸ்வர வீட்டு மருமகளாக, கழுத்து நிறைய நகைகளோடும் கம்பீரமான தாழியோடும் இத்தனை பேர் போற்றும் உயரத்தில் இவள் நிற்பதா?" என்று நினைத்தபோது மீராவின் ஈகோ பலமாக அடிவாங்கியது. நந்தினிக்குக் கிடைத்த இந்த மாபெரும் அந்தஸ்தும், சஞ்சய்யின் எல்லையற்ற அன்பும் அவளது கண்களை உறுத்தின.

ஆனால், ஒரு சாதுரியமான பெண் என்பதால் அவள் அதைத் தன் முகத்தில் சற்றும் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. மனதில் மட்டுமே இந்த வன்மத்தை மறைத்து வைத்துக் கொண்டாள்.
அதே விநாடியில், அவளது மனதில் கேவலமான எண்ணங்கள் மிக மோசமாகத் துளிர்விடத் தொடங்கின. நந்தினியின் இந்த மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையில் விளையாட வேண்டும் என்ற ஆபத்தான திட்டங்களை அவளது மூளை ரகசியமாகத் தீட்டத் தொடங்கியது.

"இப்போதைக்குச் சந்தோஷமாக இரு நந்தினி... உன்னுடைய இந்த ஆட்டம் சென்னைக்கு வந்ததும் அடங்கும்," என்று தனக்குள் வஞ்சகமாக நினைத்துக் கொண்ட மீரா, தன் புடவை முந்தானையைச் சரிசெய்தபடி அவர்களை நோக்கிப் புன்னகையோடு நடந்து வந்தாள்.
அன்னதானம் நல்லபடியாக நிறைவடைந்ததும், அனைவரும் கோவிலை விட்டு வெளியே வந்து மீண்டும் தங்களின் சொகுசு கார்களை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினர்.