09-10-2026, 03:18 PM
அதிகாலை நேரம்.
அறையின் ஜன்னல் வழியே லேசான வெளிச்சம் உள்ளே வரத் தொடங்கியிருந்தது. அப்போது, அறையின் மரக்கதவு "டக், டக், டக்" என்று பலமாகத் தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டு நந்தினி திடுக்கிட்டு கண்விழித்தாள். தூக்கக் கலக்கத்திலும், கதவு தட்டப்படும் வேகம் அவளுக்குள் ஒரு பதற்றத்தை உருவாக்கியது. சஞ்சய் இன்னும் நல்ல உறக்கத்தில் இருந்தான்.
அவள் சட்டென்று படுக்கையை விட்டு எழுந்து, கீழே சிதறிக்கிடந்த தன் ஆடைகளை அள்ளிக்கொண்டு அவசர அவசரமாக அணிந்து கொண்டாள். கலைந்திருந்த கூந்தலை ஒற்றைக் கையால் அள்ளி முடிந்துவிட்டு, படுக்கையில் இருந்த ஒரு பெட்ஷீட்டை அவன் உடலின் மேல் போர்த்திக் கொண்டு விறுவிறுவென்று சென்று கதவைத் திறந்தாள்.
அங்கே, கதவுக்கு வெளியே கமலம் அம்மா—(அதாவது சஞ்சய்யின் வளர்ப்பு அம்மா)—கையில் இரண்டு பித்தளைக் டம்ளர்களில் ஆவி பறக்கும் காபியுடன் நின்று கொண்டிருந்தார். அவரது முகத்தில் வழக்கமான அதிகாலை சுறுசுறுப்பு தெரிந்தது.
நந்தினியின் தூக்கக் கலக்கத்தையும், அவசரக்கோலத்தையும் பார்த்த கமலம் அம்மா லேசாகப் புன்னகைத்து, "என்ன நந்தினி, இன்னும் தூங்கி எந்திரிக்கலையா? சஞ்சய் இன்னும் தூங்குறானா?" என்று கேட்டபடியே காபி டம்ளர்களை அவளிடம் நீட்டினார்.
நந்தினி சற்றுத் தயக்கத்துடனும் பதற்றத்துடனும், "இல்ல அம்மா... இதோ எந்திரிச்சுட்டோம். சஞ்சய்யும் முழிச்சுட்டான்," என்று சமாளித்தாள்.
கமலம் அம்மா அவளிடம், "சீக்கிரம் கிளம்புங்கள், இன்னைக்கு விடியற்காலையிலேயே கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும். பூசாரி கிட்ட அர்ச்சனைக்கு சொல்லி வச்சிருக்கேன். காலம் தாழ்த்தாம ரெண்டு பேரும் சீக்கிரம் குளிச்சுட்டுக் கிளம்பி வாங்க," என்று அன்புக் கட்டளையிட்டு விட்டுப் பூசை அறைப் பக்கம் நகர்ந்தார்.
கமலம் அம்மா சென்றதும் நந்தினி நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டு, கதவைச் சாத்திவிட்டு காபியுடன் சஞ்சய்யை எழுப்ப படுக்கை நோக்கி நடந்தாள்.
நந்தினி கதவைச் சாத்திவிட்டு, கையில் இருந்த இரண்டு காபி டம்ளர்களுடன் படுக்கையை நோக்கி வந்தாள். சஞ்சய் இப்போதுதான் மெல்லக் கண்விழித்து, படுக்கையில் எழுந்து அமர்ந்திருந்தான். கலைந்த தலைமுடியும், தூக்கக் கலக்கமான அவனது முகமும் அவளுக்குள் ஒரு மெல்லிய அழகைத் தந்தது.
"இந்தா சஞ்சய், அம்மா காபி கொடுத்துட்டுப் போனாங்க. சீக்கிரம் குடி, கோவிலுக்குக் கிளம்பணுமாம்," என்று கூறி ஒரு டம்ளரை அவனிடம் நீட்டினாள்.
சஞ்சய் காபியை வாங்கி ஒரு மடக்கு குடித்தான். பின்னர் குறும்புத்தனமாக நந்தினியின் கையில் இருந்த டம்ளரையும் வாங்கி, அவளது எச்சில் பட்ட பகுதியில் தன் இதழ்களைப் பொருத்தி ஒரு மடக்கு குடித்தான். "ம்ம்... என்னோட டம்ளரை விட, உன் டம்ளர்ல இருக்கிற காபிதான் இன்னும் ரொம்ப சுவையா இருக்கு நந்தினி," என்று அவளைப் பார்த்து ஒற்றைக் கண்ணை அடித்தான்.
அறையின் ஜன்னல் வழியே லேசான வெளிச்சம் உள்ளே வரத் தொடங்கியிருந்தது. அப்போது, அறையின் மரக்கதவு "டக், டக், டக்" என்று பலமாகத் தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டு நந்தினி திடுக்கிட்டு கண்விழித்தாள். தூக்கக் கலக்கத்திலும், கதவு தட்டப்படும் வேகம் அவளுக்குள் ஒரு பதற்றத்தை உருவாக்கியது. சஞ்சய் இன்னும் நல்ல உறக்கத்தில் இருந்தான்.
அவள் சட்டென்று படுக்கையை விட்டு எழுந்து, கீழே சிதறிக்கிடந்த தன் ஆடைகளை அள்ளிக்கொண்டு அவசர அவசரமாக அணிந்து கொண்டாள். கலைந்திருந்த கூந்தலை ஒற்றைக் கையால் அள்ளி முடிந்துவிட்டு, படுக்கையில் இருந்த ஒரு பெட்ஷீட்டை அவன் உடலின் மேல் போர்த்திக் கொண்டு விறுவிறுவென்று சென்று கதவைத் திறந்தாள்.
அங்கே, கதவுக்கு வெளியே கமலம் அம்மா—(அதாவது சஞ்சய்யின் வளர்ப்பு அம்மா)—கையில் இரண்டு பித்தளைக் டம்ளர்களில் ஆவி பறக்கும் காபியுடன் நின்று கொண்டிருந்தார். அவரது முகத்தில் வழக்கமான அதிகாலை சுறுசுறுப்பு தெரிந்தது.
நந்தினியின் தூக்கக் கலக்கத்தையும், அவசரக்கோலத்தையும் பார்த்த கமலம் அம்மா லேசாகப் புன்னகைத்து, "என்ன நந்தினி, இன்னும் தூங்கி எந்திரிக்கலையா? சஞ்சய் இன்னும் தூங்குறானா?" என்று கேட்டபடியே காபி டம்ளர்களை அவளிடம் நீட்டினார்.
நந்தினி சற்றுத் தயக்கத்துடனும் பதற்றத்துடனும், "இல்ல அம்மா... இதோ எந்திரிச்சுட்டோம். சஞ்சய்யும் முழிச்சுட்டான்," என்று சமாளித்தாள்.
கமலம் அம்மா அவளிடம், "சீக்கிரம் கிளம்புங்கள், இன்னைக்கு விடியற்காலையிலேயே கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும். பூசாரி கிட்ட அர்ச்சனைக்கு சொல்லி வச்சிருக்கேன். காலம் தாழ்த்தாம ரெண்டு பேரும் சீக்கிரம் குளிச்சுட்டுக் கிளம்பி வாங்க," என்று அன்புக் கட்டளையிட்டு விட்டுப் பூசை அறைப் பக்கம் நகர்ந்தார்.
கமலம் அம்மா சென்றதும் நந்தினி நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டு, கதவைச் சாத்திவிட்டு காபியுடன் சஞ்சய்யை எழுப்ப படுக்கை நோக்கி நடந்தாள்.
நந்தினி கதவைச் சாத்திவிட்டு, கையில் இருந்த இரண்டு காபி டம்ளர்களுடன் படுக்கையை நோக்கி வந்தாள். சஞ்சய் இப்போதுதான் மெல்லக் கண்விழித்து, படுக்கையில் எழுந்து அமர்ந்திருந்தான். கலைந்த தலைமுடியும், தூக்கக் கலக்கமான அவனது முகமும் அவளுக்குள் ஒரு மெல்லிய அழகைத் தந்தது.
"இந்தா சஞ்சய், அம்மா காபி கொடுத்துட்டுப் போனாங்க. சீக்கிரம் குடி, கோவிலுக்குக் கிளம்பணுமாம்," என்று கூறி ஒரு டம்ளரை அவனிடம் நீட்டினாள்.
சஞ்சய் காபியை வாங்கி ஒரு மடக்கு குடித்தான். பின்னர் குறும்புத்தனமாக நந்தினியின் கையில் இருந்த டம்ளரையும் வாங்கி, அவளது எச்சில் பட்ட பகுதியில் தன் இதழ்களைப் பொருத்தி ஒரு மடக்கு குடித்தான். "ம்ம்... என்னோட டம்ளரை விட, உன் டம்ளர்ல இருக்கிற காபிதான் இன்னும் ரொம்ப சுவையா இருக்கு நந்தினி," என்று அவளைப் பார்த்து ஒற்றைக் கண்ணை அடித்தான்.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)