[jakash]

சில நாட்கள் கழித்து.  
மதியம் நெருங்கும் நேரம். அரண்மனையின் உள் தோட்டத்தில் அவந்திகாவின் நான்கு வயது மகள் அன்னிகா விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறாள். அவந்திகா சற்று தூரத்தில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.

திடீரென, மரங்களின் நிழலில் இருந்து காலகேயன் மெல்ல வெளிப்படுகிறான். அவன் கையில் காட்டுப் பூக்களின் கொத்து.  

அன்னிகா அவனைப் பார்த்து ஆச்சரியத்துடன் பார்க்கிறாள். வீரன் மெதுவாக அருகில் சென்று, பூக்களை அவள் கையில் கொடுக்கிறான்.  
“இதோ… உனக்காக,” என்று சொல்லி, அவளுடன் சிறிது நேரம் விளையாடுகிறான் – பூக்களை எறிந்து பிடிக்கச் சொல்லி, அவளை சிரிக்க வைக்கிறான்.

பின்னர் அவள் காதில் மட்டும் கேட்கும்படி மெல்லச் சொல்கிறான்,  
“இன்னும் கொஞ்ச நாளில்… உனக்கு ஒரு கருப்புத் தம்பி தரப்போறேன்.”

விவரம் தெரியாத அன்னிகா மகிழ்ச்சியில் குதித்து,  
“அய்யோ! கருப்புத் தம்பி! சந்தோஷம்! சந்தோஷம்!” என்று சத்தமாகக் கத்துகிறாள்.

அப்போது அவந்திகா அருகில் வருகிறாள்.  
அன்னிகா ஓடிவந்து,  
“அம்மா! இந்த மாமா சொல்றாரு… கருப்புத் தம்பி வரப்போறாருன்னு!” என்று உற்சாகமாகச் சொல்கிறாள்.

அவந்திகாவின் முகம் மாறுகிறது. அவள் வீரனைப் பார்த்து,  
“குழந்தைகிட்ட என்ன பேசுற?” என்று கேட்கிறாள்.

வீரன் பதில் சொல்லாமல், திடீரென அவளது வெள்ளை இடையைத் தன் கருப்புக் கைகளால் இறுகப் பிடித்து இழுக்கிறான். அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்து, அவள் காதில் மட்டும்,  
“உண்மைதான் சொல்றேன், அரசி…” என்று முனகுகிறான்.

அவந்திகா பதற்றத்துடன், குழந்தையைப் பார்த்துவிட்டு, மெல்லிய குரலில்,  
“டேய்… குழந்தை இருக்கு…” என்று சொல்கிறாள்.

வீரன் உடனே அவளை விடுவிடுகிறான்.  
சிறிது தூரம் விலகி நின்று, அவளைப் பார்த்தபடி,  
“மேல் மதியம் போல முடிஞ்சா… காட்டுக்கு வாங்க. பகல்ல காடு தான் நல்லா இருக்கும்,” என்று சொல்கிறான்.

அவந்திகா உடனடியாக,  
“முடியாது,” என்று பொய்யாகச் சொல்கிறாள்.

வீரன் சிரித்தபடி,  
“அது நீங்களே வருவீங்க. பகல்ல காடு தான் நல்லா இருக்கும்,” என்று சொல்லிவிட்டு, மரங்களுக்குள் ஓடி மறைந்துவிடுகிறான்.

அவந்திகா நின்றபடி அவன் போன திசையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.  
அன்னிகா இன்னும் பூக்களைப் பிடித்துக்கொண்டு,  
“அம்மா… கருப்புத் தம்பி எப்போ வருவான்?” என்று கேட்க,  
அவந்திகா மெல்லிய குரலில்,  
“ஒன்னும் இல்ல… போ விளையாடு…” என்று சொல்லி, குழந்தையை அனுப்புகிறாள்.

ஆனால் அவளது கண்களில் ஒரு கலக்கம் தெரிகிறது.