27-09-2026, 04:45 PM
Chapter 9 cont....
மறுநாள் ரவி....வீட்டில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒருவரை அழைத்தார்.
ரவி: “தம்பி வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்து இப்படித்தான் இருக்காரா?”
வேலைக்காரர்: “இல்ல சார். இவ்வளவு நாள் அவரோட நண்பர் ராகுல் வீட்டுலதானே இருந்தாரு. அங்கிருந்து வந்ததிலிருந்துதான் கொஞ்சம் அமைதியா இருக்காரு.”
ரவி: “அப்படியா…”
சில நொடிகள் யோசித்தார்.
ரவி: “சரி. நான் பார்த்துக்கறேன்.”
அடுத்த நாள் காலை, கவுதம் காலை உணவை முடித்துவிட்டு எழுந்தபோது ரவி அவனை அழைத்தார்.
ரவி: “கவுதம்… இங்க வா.”
கவுதம் அருகில் வந்து நின்றான்.
ரவி: “நேத்து கேட்டேன்ல. ஏதாவது பிரச்சனை இருந்தா சொல்லுன்னு.”
கவுதம்: “ஒண்ணுமில்லப்பா.”
ரவி: “சரி. அப்போ ஒரு விஷயம் மட்டும் கேக்கறேன்.”
கவுதம் அவரைப் பார்த்தான்.
ரவி: “ராகுல் வீட்டுல ஏதாவது நடந்துச்சா?”
அந்தக் கேள்வி கேட்டவுடன் கவுதத்தின் முகம் ஒரு கணம் மாறியது.
கவுதம்: “இல்லப்பா… அப்படி எதுவும் நடக்கல.”
ரவி: “ராகுல் கிட்ட ஏதாவது சண்டையா?”
கவுதம்: “இல்ல.”
ரவி: “அவன் ஏதாவது சொல்லிட்டானா?”
கவுதம்: “இல்லப்பா.”
ரவி: “அப்புறம் ஏன் இப்படி இருக்க?”
கவுதம் அமைதியாகிவிட்டான்.
ரவி: “உன்னை அங்கிருந்து கூட்டிட்டு வந்ததுக்குப் பிறகுதான் உன் முகமே மாறியிருக்கு. ஏதாவது உனக்கு மனசுல பட்டிருந்தா சொல்லு.”
கவுதம் தலையைக் குனிந்தான்.
ரவி: “என்னடா?”
கவுதம்: அதான் சொன்னேனே “அவங்க ரொம்ப நல்லா பாத்துக்கிட்டாங்கப்பா.”
ரவி அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
கவுதம்: “குடும்பம் மாதிரியே இருந்தாங்க. ராகுல் அம்மா என்னை அவங்க பையன் மாதிரிதான் பார்த்துக்கிட்டாங்க. நான் எதாவது கேட்டாலும் பார்த்துக்குவாங்க. அவங்க வீட்டுல இருந்தப்போ… வீட்டுல இருக்கிற மாதிரியே இருந்துச்சு.”
ரவி: “அதெல்லாம் நல்ல விஷயம்தானே. அப்புறம் ஏன் வீட்டுக்கு வந்ததும் இப்படி இருக்க?”
கவுதம் மெதுவாக மூச்சை விட்டான்.
கவுதம்: “அவங்க கூட இவ்வளவு நாள் இருந்துட்டு இங்க வந்ததும் ஒரு மாதிரி இருக்கு பா.”
ரவி: “அவங்க ஞாபகம் வருதா?”
கவுதம்: “ம்…”
ரவி: “ராகுலை விட்டுட்டு வந்ததாலா?”
கவுதம்: “ராகுலும் தான்… ஆனா…”
அவன் அங்கேயே நிறுத்திக்கொண்டான்.
ரவி: “ஆனா என்ன?”
சில நொடிகள் கழித்து கவுதம் மெதுவாகச் சொன்னான்.
கவுதம்: “அவங்க அம்மா மாதிரி பாசமா இருப்பாங்கப்பா. அவங்க கூட இருந்துட்டு இங்க வந்ததும்… ஏதோ ஒன்று இல்லாத மாதிரி இருக்கு.”
ரவி அவனைப் பார்த்தார்.
அந்தப் பதிலுக்குப் பின்னால் இன்னும் ஏதோ இருக்கிறது என்பதை அவர் உணர்ந்தாலும், அந்த நேரத்தில் அதைக் கிளறவில்லை.
ரவி: “சரி. அதிகமா யோசிக்காத. கொஞ்ச நாள்ல சரியாகிடும்.”
கவுதம்: “சரி பா.”
சில நொடிகள் கழித்து ரவி மீண்டும் அழைத்தார்.
ரவி: “கவுதம்…”
கவுதம்: “ம்?”
ரவி: “ராகுல் number குடுப்பா.”
கவுதம் உடனே அவரைப் பார்த்தான்.
கவுதம்: “எதுக்கப்பா?”
ரவி: “இவ்வளவு நாள் உன்னை நல்லா பாத்துக்கிட்டாங்க. ஒரு நன்றி கூட சொல்லாம இருக்கக்கூடாது. உன் கைக்கும் அடிபட்டிருந்தது. அதையும் பார்த்துக்கிட்டாங்களே.”
கவுதம்: “அதெல்லாம் அவங்க எதிர்பார்க்க மாட்டாங்கப்பா.”
ரவி: “அவங்க எதிர்பார்க்காம இருக்கலாம். நாம நன்றி சொல்லணும்ல.”
கவுதம் phone எடுத்தான்.
கவுதம்: “சரி பா.”
அவன் ராகுலின் number-ஐ ரவிக்கு கொடுத்தான்.
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு ரவி அழைத்தார்.
![[Image: file-0000000026b881faaeeeaacb333c28c1.png]](https://i.ibb.co/Kpm2TqVX/file-0000000026b881faaeeeaacb333c28c1.png)
ரிங்… ரிங்…
ராகுல்: “வணக்கம்?”
ரவி: “வணக்கம் ராகுல். நான் கவுதம் அப்பா பேசுறேன்.”
ராகுல்: “வணக்கம் அங்கிள். எப்படி இருக்கீங்க? உங்களைப் பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆச்சே.”
ரவி: “ஆமா பா. ரொம்ப நாள் ஆச்சு. நீ ஒரு நாள் வீட்டுக்கு வந்து போ. உன்னைப் பார்க்கணும்.”
ராகுல்: “சரி அங்கிள். கண்டிப்பா வரேன்.”
ரவி: “அப்புறம்… கவுதத்தை இவ்வளவு நாள் நல்லா பாத்துக்கிட்டதுக்கு நன்றி பா. உங்க அம்மாவுக்கும் என்னோட நன்றி சொல்லு.”
ராகுல்: “சரி அங்கிள்.”
ரவி சிரித்தார்.
ரவி: “அவன் வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்து கொஞ்சம் சோகமா இருக்கான். உங்க வீட்டையும், உன்னையும், உங்க அம்மாவையும் விட்டுட்டு வர மனசில்லாத மாதிரி இருக்கு.”
ராகுல்: “ஓ… அப்படியா அங்கிள்?”
ரவி: “ஆமா பா. நீ ஒரு வேலை பண்ணு. நீயும் உங்க அம்மாவும் நாளைக்கு எங்க வீட்டுக்கு வாங்க. நாளைக்கு மதிய சாப்பாடு இங்கேதான்.”
ராகுல்: “நானும் அம்மாவுமா?”
ரவி: “ஆமா. மறுக்கக்கூடாது.”
ராகுல்: “அய்யோ அங்கிள், அதெல்லாம் எதுக்கு?”
ரவி: “கவுதத்தை நல்லா பாத்துக்கிட்டீங்களே. அதுக்கு நன்றி சொல்லக்கூட எங்க வீட்டுக்கு வரமாட்டீங்களா?”
ராகுல் சிரித்தான்.
ராகுல்: “நான் வரேன் அங்கிள். ஆனா அம்மா வருவாங்களா தெரியல.”
ரவி: “Phone-ஐ அவங்ககிட்ட கொடு. நான் பேசுறேன்.”
ராகுல்: “ஒரு நிமிஷம் அங்கிள். பக்கத்துலதான் இருக்காங்க.”
ராகுல் phone-ஐ லட்சுமியி:டம் கொடுத்தான்.
லட்சுமி: “வணக்கம் sir.”
ரவி: “வணக்கம் மேடம். நான் கவுதம் அப்பா பேசுறேன்.”
லட்சுமி: “வணக்கம் sir.”
ரவி: “நாளைக்கு நீங்களும் ராகுலும் எங்க வீட்டுக்கு வரணும்.”
லட்சுமி: “அய்யோ sir… எதுக்கு?”
ரவி: “இவ்வளவு நாள் கவுதத்தை உங்க பையன் மாதிரி பார்த்துக்கிட்டீங்கன்னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கான். அவன் கைக்கும் அடிபட்டிருந்தது. அதையும் நீங்க பார்த்துக்கிட்டீங்க. உங்களை நேர்ல பார்த்து நன்றி சொல்லணும்.”
லட்சுமி: “அதெல்லாம் பெரிய விஷயம் இல்ல sir. அவன் நம்ம வீட்டுல இருந்தான். பார்த்துக்கிட்டோம். அவ்வளவுதான்.”
ரவி: “அது எனக்குத் தெரியும் மேடம். ஆனாலும் நன்றி சொல்ல வேண்டியது நம்ம கடமை. நீங்க கண்டிப்பா வரணும். நாம இன்னும் சந்திச்சிக்கவே இல்ல.கண்டிப்பா வாங்க”
லட்சுமி சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தாள்.
ரவி: “வருவீங்கன்னு சொல்லுங்க மேடம்.”
லட்சுமி மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
லட்சுமி: “சரி sir. நாளைக்கு வர்றோம்.”
ரவி: “அதுதான். நாளைக்கு மதிய சாப்பாடு சேர்ந்து சாப்பிடலாம்.”
லட்சுமி: “சரி sir.”
Call முடிந்தது.
லட்சுமி phone-ஐ ராகுலிடம் கொடுத்தாள்.
ராகுல்: “போகலாமா?”
லட்சுமி: “போகலாம் டா. இவ்வளவு அன்பா கூப்பிட்டிருக்காங்க. போகாம இருந்தா நல்லா இருக்காது.”
ராகுல் தலையசைத்தான்.
![[Image: file-00000000c37081fab9d932ddc1d07de3.png]](https://i.ibb.co/gLrJPgmN/file-00000000c37081fab9d932ddc1d07de3.png)
அதே நேரத்தில், வீட்டின் மற்றொரு அறையில் கவுதம் தனியாக அமர்ந்திருந்தான்.
அவனுக்கு ரவி யாரிடம் பேசினார் என்பதும் தெரியாது. நாளைக்கு என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதும் தெரியாது.
ஆனால் அவன் மனதில் மட்டும் லட்சுமியின் நினைவு மீண்டும் மீண்டும் வந்துகொண்டிருந்தது.
அவள் பேசும் விதம்… அவனைப் பார்த்துக்கொள்ளும் விதம்… சின்ன விஷயத்துக்குக்கூட அக்கறையோடு கேட்டுக்கொள்ளும் அந்தப் பாசம்…
அவன் எவ்வளவு தள்ளிப் போக நினைத்தாலும், அந்த நினைவு அவனை விடவில்லை.
கவுதம் மெதுவாகத் தலையைச் சாய்த்துக்கொண்டான்.
“எதுக்காக இவ்வளவு நினைப்பு வருது…”
அவனுக்கே அந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
கவுதம் dreams:
கண்களை மூடினான்.... கனவில் அவளின் பெருத்த முளையை கவ்வி சப்பி சுவைக்க..பின் அவளை பின்புறமாக ஓத்து கொண்டிருக்க..... கை தானாகவே சுன்னியை பிடித்து கை அடிக்க வைத்து களைப்படைய செய்தது.
![[Image: 82811f6fd517f4916323b3989e3ce798.jpg]](https://i.ibb.co/dsyRNvzK/82811f6fd517f4916323b3989e3ce798.jpg)
![[Image: 242de142efe86939b1025c6004776e5d.jpg]](https://i.ibb.co/mrDkYZsR/242de142efe86939b1025c6004776e5d.jpg)
![[Image: 2921b4c7cb2949243fb365b16d617384.jpg]](https://i.ibb.co/R4swrmbb/2921b4c7cb2949243fb365b16d617384.jpg)
![[Image: 7dcf1ff38adb71a85645142dda92eee7.jpg]](https://i.ibb.co/0RQXHDQw/7dcf1ff38adb71a85645142dda92eee7.jpg)
![[Image: 396e01a3678552d639f833e0182102cd.jpg]](https://i.ibb.co/0p4zHS62/396e01a3678552d639f833e0182102cd.jpg)
ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் அவனுக்குத் தெளிவாக இருந்தது.
லட்சுமியை மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசை மட்டும் குறையவில்லை.
அடுத்த நாள் அந்த சந்திப்பு அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் இன்னும் சில கதவுகளைத் திறக்கப்போகிறது என்பதை அந்த நேரத்தில் யாருக்கும் தெரியவில்லை.
மறுநாள் ரவி....வீட்டில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒருவரை அழைத்தார்.
ரவி: “தம்பி வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்து இப்படித்தான் இருக்காரா?”
வேலைக்காரர்: “இல்ல சார். இவ்வளவு நாள் அவரோட நண்பர் ராகுல் வீட்டுலதானே இருந்தாரு. அங்கிருந்து வந்ததிலிருந்துதான் கொஞ்சம் அமைதியா இருக்காரு.”
ரவி: “அப்படியா…”
சில நொடிகள் யோசித்தார்.
ரவி: “சரி. நான் பார்த்துக்கறேன்.”
அடுத்த நாள் காலை, கவுதம் காலை உணவை முடித்துவிட்டு எழுந்தபோது ரவி அவனை அழைத்தார்.
ரவி: “கவுதம்… இங்க வா.”
கவுதம் அருகில் வந்து நின்றான்.
ரவி: “நேத்து கேட்டேன்ல. ஏதாவது பிரச்சனை இருந்தா சொல்லுன்னு.”
கவுதம்: “ஒண்ணுமில்லப்பா.”
ரவி: “சரி. அப்போ ஒரு விஷயம் மட்டும் கேக்கறேன்.”
கவுதம் அவரைப் பார்த்தான்.
ரவி: “ராகுல் வீட்டுல ஏதாவது நடந்துச்சா?”
அந்தக் கேள்வி கேட்டவுடன் கவுதத்தின் முகம் ஒரு கணம் மாறியது.
கவுதம்: “இல்லப்பா… அப்படி எதுவும் நடக்கல.”
ரவி: “ராகுல் கிட்ட ஏதாவது சண்டையா?”
கவுதம்: “இல்ல.”
ரவி: “அவன் ஏதாவது சொல்லிட்டானா?”
கவுதம்: “இல்லப்பா.”
ரவி: “அப்புறம் ஏன் இப்படி இருக்க?”
கவுதம் அமைதியாகிவிட்டான்.
ரவி: “உன்னை அங்கிருந்து கூட்டிட்டு வந்ததுக்குப் பிறகுதான் உன் முகமே மாறியிருக்கு. ஏதாவது உனக்கு மனசுல பட்டிருந்தா சொல்லு.”
கவுதம் தலையைக் குனிந்தான்.
ரவி: “என்னடா?”
கவுதம்: அதான் சொன்னேனே “அவங்க ரொம்ப நல்லா பாத்துக்கிட்டாங்கப்பா.”
ரவி அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
கவுதம்: “குடும்பம் மாதிரியே இருந்தாங்க. ராகுல் அம்மா என்னை அவங்க பையன் மாதிரிதான் பார்த்துக்கிட்டாங்க. நான் எதாவது கேட்டாலும் பார்த்துக்குவாங்க. அவங்க வீட்டுல இருந்தப்போ… வீட்டுல இருக்கிற மாதிரியே இருந்துச்சு.”
ரவி: “அதெல்லாம் நல்ல விஷயம்தானே. அப்புறம் ஏன் வீட்டுக்கு வந்ததும் இப்படி இருக்க?”
கவுதம் மெதுவாக மூச்சை விட்டான்.
கவுதம்: “அவங்க கூட இவ்வளவு நாள் இருந்துட்டு இங்க வந்ததும் ஒரு மாதிரி இருக்கு பா.”
ரவி: “அவங்க ஞாபகம் வருதா?”
கவுதம்: “ம்…”
ரவி: “ராகுலை விட்டுட்டு வந்ததாலா?”
கவுதம்: “ராகுலும் தான்… ஆனா…”
அவன் அங்கேயே நிறுத்திக்கொண்டான்.
ரவி: “ஆனா என்ன?”
சில நொடிகள் கழித்து கவுதம் மெதுவாகச் சொன்னான்.
கவுதம்: “அவங்க அம்மா மாதிரி பாசமா இருப்பாங்கப்பா. அவங்க கூட இருந்துட்டு இங்க வந்ததும்… ஏதோ ஒன்று இல்லாத மாதிரி இருக்கு.”
ரவி அவனைப் பார்த்தார்.
அந்தப் பதிலுக்குப் பின்னால் இன்னும் ஏதோ இருக்கிறது என்பதை அவர் உணர்ந்தாலும், அந்த நேரத்தில் அதைக் கிளறவில்லை.
ரவி: “சரி. அதிகமா யோசிக்காத. கொஞ்ச நாள்ல சரியாகிடும்.”
கவுதம்: “சரி பா.”
சில நொடிகள் கழித்து ரவி மீண்டும் அழைத்தார்.
ரவி: “கவுதம்…”
கவுதம்: “ம்?”
ரவி: “ராகுல் number குடுப்பா.”
கவுதம் உடனே அவரைப் பார்த்தான்.
கவுதம்: “எதுக்கப்பா?”
ரவி: “இவ்வளவு நாள் உன்னை நல்லா பாத்துக்கிட்டாங்க. ஒரு நன்றி கூட சொல்லாம இருக்கக்கூடாது. உன் கைக்கும் அடிபட்டிருந்தது. அதையும் பார்த்துக்கிட்டாங்களே.”
கவுதம்: “அதெல்லாம் அவங்க எதிர்பார்க்க மாட்டாங்கப்பா.”
ரவி: “அவங்க எதிர்பார்க்காம இருக்கலாம். நாம நன்றி சொல்லணும்ல.”
கவுதம் phone எடுத்தான்.
கவுதம்: “சரி பா.”
அவன் ராகுலின் number-ஐ ரவிக்கு கொடுத்தான்.
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு ரவி அழைத்தார்.
ரிங்… ரிங்…
ராகுல்: “வணக்கம்?”
ரவி: “வணக்கம் ராகுல். நான் கவுதம் அப்பா பேசுறேன்.”
ராகுல்: “வணக்கம் அங்கிள். எப்படி இருக்கீங்க? உங்களைப் பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆச்சே.”
ரவி: “ஆமா பா. ரொம்ப நாள் ஆச்சு. நீ ஒரு நாள் வீட்டுக்கு வந்து போ. உன்னைப் பார்க்கணும்.”
ராகுல்: “சரி அங்கிள். கண்டிப்பா வரேன்.”
ரவி: “அப்புறம்… கவுதத்தை இவ்வளவு நாள் நல்லா பாத்துக்கிட்டதுக்கு நன்றி பா. உங்க அம்மாவுக்கும் என்னோட நன்றி சொல்லு.”
ராகுல்: “சரி அங்கிள்.”
ரவி சிரித்தார்.
ரவி: “அவன் வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்து கொஞ்சம் சோகமா இருக்கான். உங்க வீட்டையும், உன்னையும், உங்க அம்மாவையும் விட்டுட்டு வர மனசில்லாத மாதிரி இருக்கு.”
ராகுல்: “ஓ… அப்படியா அங்கிள்?”
ரவி: “ஆமா பா. நீ ஒரு வேலை பண்ணு. நீயும் உங்க அம்மாவும் நாளைக்கு எங்க வீட்டுக்கு வாங்க. நாளைக்கு மதிய சாப்பாடு இங்கேதான்.”
ராகுல்: “நானும் அம்மாவுமா?”
ரவி: “ஆமா. மறுக்கக்கூடாது.”
ராகுல்: “அய்யோ அங்கிள், அதெல்லாம் எதுக்கு?”
ரவி: “கவுதத்தை நல்லா பாத்துக்கிட்டீங்களே. அதுக்கு நன்றி சொல்லக்கூட எங்க வீட்டுக்கு வரமாட்டீங்களா?”
ராகுல் சிரித்தான்.
ராகுல்: “நான் வரேன் அங்கிள். ஆனா அம்மா வருவாங்களா தெரியல.”
ரவி: “Phone-ஐ அவங்ககிட்ட கொடு. நான் பேசுறேன்.”
ராகுல்: “ஒரு நிமிஷம் அங்கிள். பக்கத்துலதான் இருக்காங்க.”
ராகுல் phone-ஐ லட்சுமியி:டம் கொடுத்தான்.
லட்சுமி: “வணக்கம் sir.”
ரவி: “வணக்கம் மேடம். நான் கவுதம் அப்பா பேசுறேன்.”
லட்சுமி: “வணக்கம் sir.”
ரவி: “நாளைக்கு நீங்களும் ராகுலும் எங்க வீட்டுக்கு வரணும்.”
லட்சுமி: “அய்யோ sir… எதுக்கு?”
ரவி: “இவ்வளவு நாள் கவுதத்தை உங்க பையன் மாதிரி பார்த்துக்கிட்டீங்கன்னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கான். அவன் கைக்கும் அடிபட்டிருந்தது. அதையும் நீங்க பார்த்துக்கிட்டீங்க. உங்களை நேர்ல பார்த்து நன்றி சொல்லணும்.”
லட்சுமி: “அதெல்லாம் பெரிய விஷயம் இல்ல sir. அவன் நம்ம வீட்டுல இருந்தான். பார்த்துக்கிட்டோம். அவ்வளவுதான்.”
ரவி: “அது எனக்குத் தெரியும் மேடம். ஆனாலும் நன்றி சொல்ல வேண்டியது நம்ம கடமை. நீங்க கண்டிப்பா வரணும். நாம இன்னும் சந்திச்சிக்கவே இல்ல.கண்டிப்பா வாங்க”
லட்சுமி சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தாள்.
ரவி: “வருவீங்கன்னு சொல்லுங்க மேடம்.”
லட்சுமி மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
லட்சுமி: “சரி sir. நாளைக்கு வர்றோம்.”
ரவி: “அதுதான். நாளைக்கு மதிய சாப்பாடு சேர்ந்து சாப்பிடலாம்.”
லட்சுமி: “சரி sir.”
Call முடிந்தது.
லட்சுமி phone-ஐ ராகுலிடம் கொடுத்தாள்.
ராகுல்: “போகலாமா?”
லட்சுமி: “போகலாம் டா. இவ்வளவு அன்பா கூப்பிட்டிருக்காங்க. போகாம இருந்தா நல்லா இருக்காது.”
ராகுல் தலையசைத்தான்.
அதே நேரத்தில், வீட்டின் மற்றொரு அறையில் கவுதம் தனியாக அமர்ந்திருந்தான்.
அவனுக்கு ரவி யாரிடம் பேசினார் என்பதும் தெரியாது. நாளைக்கு என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதும் தெரியாது.
ஆனால் அவன் மனதில் மட்டும் லட்சுமியின் நினைவு மீண்டும் மீண்டும் வந்துகொண்டிருந்தது.
அவள் பேசும் விதம்… அவனைப் பார்த்துக்கொள்ளும் விதம்… சின்ன விஷயத்துக்குக்கூட அக்கறையோடு கேட்டுக்கொள்ளும் அந்தப் பாசம்…
அவன் எவ்வளவு தள்ளிப் போக நினைத்தாலும், அந்த நினைவு அவனை விடவில்லை.
கவுதம் மெதுவாகத் தலையைச் சாய்த்துக்கொண்டான்.
“எதுக்காக இவ்வளவு நினைப்பு வருது…”
அவனுக்கே அந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
கவுதம் dreams:
கண்களை மூடினான்.... கனவில் அவளின் பெருத்த முளையை கவ்வி சப்பி சுவைக்க..பின் அவளை பின்புறமாக ஓத்து கொண்டிருக்க..... கை தானாகவே சுன்னியை பிடித்து கை அடிக்க வைத்து களைப்படைய செய்தது.
ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் அவனுக்குத் தெளிவாக இருந்தது.
லட்சுமியை மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசை மட்டும் குறையவில்லை.
அடுத்த நாள் அந்த சந்திப்பு அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் இன்னும் சில கதவுகளைத் திறக்கப்போகிறது என்பதை அந்த நேரத்தில் யாருக்கும் தெரியவில்லை.
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)