Adultery హద్దు మీరి - చాప్టర్ 14[New]

[Itsyourking]

Return driveలో మొదటి కొన్ని minutes ఇద్దరూ quietగా ఉన్నారు.

ఇషికా window కొంచెం open చేసింది.

Sea breeze smell ఇంకా hairలో ఉన్నట్టుంది.

అజిత్ music lowగా పెట్టాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా,

“Ajith.”

“Hmm?”

“Beachలో జరిగినది గురించి ఇప్పుడు discussion చేయాలా?”

అతను road మీదే చూస్తూ,

“నీకు చేయాలనిపిస్తుందా?”

“తెలీదు.”

“అయితే వద్దు.”

ఆమె అతని వైపు చూసింది.

“ఇంత simple?”

“ఇప్పుడు ఏం decide చేస్తాం?”

ఇషికా answer చేయలేదు.

“నాకు నచ్చింది,” అంది కొద్దిసేపటి తర్వాత.

అజిత్ steering మీదున్న grip మారింది.

“నాకు కూడా.”

అంతే.

మళ్లీ silence.

కానీ ఇప్పుడు silence awkwardగా లేదు.

PGకి దగ్గరయ్యాక ఇషికా route చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.

అజిత్‌కి దారి తెలుసు.

అతను usualగా ఆపే spot దగ్గర car sideకి తీసాడు.

Time 11:18.

ఇషికా seatbelt తీసింది.

Bag lap మీదకి తీసుకుంది.

కానీ వెంటనే door open చేయలేదు.

“Thanks for dinner,” అంది.

“Hmm.”

“Beach కూడా.”

“నీ idea కాదు.”

“నేను okay అన్నా.”

“అది contribution?”

“Of course.”

అజిత్ నవ్వాడు.

ఇషికా కూడా నవ్వింది.

ఆ తర్వాత smile మెల్లగా తగ్గింది.

ఆమె hand door handle దగ్గర ఉంది.

“Good night,” అంది.

“Good night.”

ఆమె door open చేయబోయింది.

మళ్లీ ఆగింది.

అజిత్ వైపు తిరిగింది.

ఏదో చెప్పాలనుకున్నట్టు కనిపించింది.

“ఏంటి?” అడిగాడు.

“Nothing.”

Door open చేసింది.

అజిత్‌కి beachలో ఆమె చెప్పిన లేదు గుర్తొచ్చింది.

ఆమె దిగేలోపు,

“Ishika.”

ఆమె తిరిగింది.

అజిత్ తన right hand ముందుకు చాపాడు.

ఏమీ చెప్పలేదు.

ఇషికా అతని hand చూసింది.

తర్వాత అతని face.

చిన్న smile వచ్చింది.

ఆమె తన చేయి అతని చేతిలో పెట్టింది.

ఈసారి sand లేదు.

Sea sound లేదు.

Carలో low music మాత్రమే.

అజిత్ ఆమె fingersని పట్టుకున్నాడు.

ఇషికా thumb అతని hand మీద నెమ్మదిగా ఒకసారి కదిలింది.

కొన్ని seconds తర్వాత ఆమె చేయి తీసుకుంది.

“ఇప్పుడు వెళ్తా.”

“Hmm.”

ఆమె car నుంచి దిగింది.

Door close చేసింది.

PG gate వైపు నడిచింది.

Gate దగ్గరకి వెళ్లాక ఈసారి వెనక్కి తిరిగి చేయి ఊపలేదు.

Phone తీసి ఏదో చూస్తూ లోపలికి వెళ్లిపోయింది.

అజిత్ car start చేశాడు.

---

Apartmentకి చేరేసరికి పన్నెండు దాటింది.

Door lock చేసి keys table మీద పెట్టాడు.

Bedroomకి వెళ్లి shirt మార్చుకున్నాడు.

Face wash చేసి hallకి తిరిగి వచ్చాడు.

Water bottle తీసుకుని sofaలో కూర్చున్నాడు.

Phone vibrate అయింది.

Ishika.

Roomలోకి వచ్చా.

అజిత్ reply చేశాడు.

Okay.

కొద్దిసేపటి తర్వాత—

Today really niceగా ఉంది.

అజిత్ screen చూస్తూ ఉన్నాడు.

Yeah. నాకు కూడా.

Typing కనిపించింది.

ఆగిపోయింది.

మళ్లీ కనిపించింది.

Beach unexpected.

Bad unexpected?

ఈసారి reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.

No.

అజిత్ thumb keyboard మీద ఆగింది.

ఏం type చేయాలో ఆలోచిస్తున్నప్పుడు ఇంకో message వచ్చింది.

Good night.

అతను కూడా ఎక్కువగా లాగలేదు.

Good night Ishika.

Chat close చేశాడు.

---

Hallలో lights off చేసి bedroomకి వెళ్లాడు.

Bed మీద పడుకున్నాక నిద్ర వెంటనే రాలేదు.

Beach.

ఆమె చేయి.

తను ముందుగా fingers కదిపిన క్షణం.

వదిలేయాలా?

లేదు.

అవి మళ్లీ మళ్లీ గుర్తొచ్చాయి.

ఇప్పటివరకు Ishikaతో జరిగిన touchesకి అతను explanations పెట్టుకోవచ్చు.

Sofaలో దగ్గరగా కూర్చున్నారు.

Arms తగిలాయి.

Photos చూస్తున్నప్పుడు shoulders తగిలాయి.

Beachలో balance తప్పినప్పుడు ఆమె అతన్ని పట్టుకుంది.

కానీ చేతులు పట్టుకోవడానికి accidental explanation లేదు.

తనే చేయి కదిపాడు.

ఆమె వదల్లేదు.

Carలో రెండోసారి తానే చేయి ఇచ్చాడు.

ఆమె పట్టుకుంది.

అజిత్ ceiling వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు.

తనకు అది నచ్చింది.

ఆ factని మార్చలేడు.

అదే సమయంలో Lavanyaతో Friday call గుర్తొచ్చింది.

ఆమె Saturday గురించి అడిగింది.

తను office friend అన్నాడు.

Ishika పేరు చెప్పలేదు.

అప్పుడు dinner మాత్రమే plan.

ఇప్పుడు dinnerతో విషయం ముగియలేదు.

Phone తీసుకున్నాడు.

Lavanya chatలో unread message ఉంది.

11:54 PM.

Reached home?

అజిత్ time చూసాడు.

12:21.

Reply చేశాడు.

Yeah. ఇప్పుడే వచ్చా.

కొద్దిసేపటికి blue ticks వచ్చాయి.

Lavanya ఇంకా awakeగా ఉంది.

Late అయింది.

Beach side వెళ్లాం dinner తర్వాత. Traffic కూడా ఉంది.

అజిత్ send చేసిన వెంటనే screen చూశాడు.

ఈసారి we అన్నాడు.

Lavanya reply—

Okay. Sleep now.

Hmm. నువ్వు ఇంకా పడుకోలేదా?

Bathroomకి లేచా. Baby కూడా kicks ఇస్తున్నాడు.

అజిత్ వెంటనే video call button వైపు చూశాడు.

తర్వాత message పెట్టాడు.

Call చేయనా?

చేయి.

అతను video call చేశాడు.

Lavanya dim lightలో ఉంది.

“నిద్ర disturb చేశానా?” అడిగాడు.

“నేనే awake అన్నా కదా.”

“Baby?”

“ఇప్పుడు calm అయ్యాడు.”

ఆమె blanket కొంచెం పక్కకి జరిపి belly మీద చేయి పెట్టుకుంది.

అజిత్ screenలో చూస్తూ ఉన్నాడు.

“నువ్వు tiredగా ఉన్నావు,” అంది Lavanya.

“కొంచెం.”

“Dinner బాగుందా?”

“Yeah.”

“ఎక్కడ?”

అజిత్ restaurant పేరు చెప్పాడు.

“ఎప్పుడూ వినలేదు.”

“నేనూ first time.”

“Office friend suggest చేశాడా?”

ఒక్క క్షణం.

“లేదు. నేను చూసా.”

“Good ఉందా?”

“Yeah. Quietగా ఉంది.”

Lavanya yawn చేసింది.

“Sleep వస్తోంది.”

“పడుకో.”

“నువ్వూ పడుకో.”

“Hmm.”

“Good night.”

“Good night.”

Call cut అయింది.

అజిత్ phone chest మీద పెట్టుకుని పడుకున్నాడు.

Lavanya ఒకసారి కూడా ఎవరు? అని మళ్లీ అడగలేదు.

అతనికి relief రావాలి.

పూర్తిగా రాలేదు.

తను చెప్పకపోవడమే ఇప్పుడు choice అని అతనికి తెలుసు.

అదే సమయంలో Ishika చేయి గుర్తొస్తే దాన్ని regret చేస్తున్నట్టు కూడా అనిపించలేదు.

ఆ రెండు feelings ఒకదానిని ఇంకొకటి cancel చేయలేదు.

అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.

ఈరోజు జరిగినదాన్ని ఇంకో పేరుతో పిలవాల్సిన అవసరం ఇప్పుడే లేదు.

కానీ ఏమీ జరగలేదు అని మాత్రం ఇక చెప్పుకోలేడు.

---

Sunday morning అజిత్ ఎనిమిదిన్నరకే మెలకువ వచ్చాడు.

Night lateగా పడుకున్నా నిద్ర తిరిగి రాలేదు.

Phone తీసుకున్నాడు.

Ishika నుంచి కొత్త message లేదు.

Lavanya నుంచి కూడా లేదు.

అతను bedలోనే కొద్దిసేపు Instagram scroll చేశాడు.

తర్వాత WhatsApp open చేశాడు.

Ishika chat.

Last message:

Good night.

అజిత్ keyboard open చేశాడు.

లేచావా?

ఈసారి type చేసి delete చేయలేదు.

Send చేశాడు.

Phone పక్కన పెట్టి bathroomకి వెళ్లాడు.

Brush చేస్తున్నప్పుడు notification sound వచ్చింది.

తిరిగి వచ్చి చూసాడు.

ఇప్పుడే.

మరో message వెంటనే వచ్చింది.

నువ్వు Sunday 8:30కి ఎలా లేచావు?

అజిత్ bed edge మీద కూర్చున్నాడు.

నీ వల్ల.

Send చేయబోయి ఆగాడు.

Messageని చూసాడు.

Delete చేశాడు.

దాని బదులు—

Sleep రాలేదు.

అని పంపాడు.

ఇషికా reply—

నాకూ earlyగానే లేచింది.

అజిత్ కొద్దిసేపు screen చూసాడు.

Breakfast?

ఇంకా లేదు.

PG food?

Sunday punishment.

Order చేయి.

చేస్తా.

కొన్ని seconds తర్వాత—

Yesterday గురించి awkwardగా feel అవుతున్నావా?

అజిత్ message చదివి bed మీద వెనక్కి వాలాడు.

Answer వెంటనే type చేయలేదు.

తనకు guilt ఉంది.

Confusion ఉంది.

కానీ Ishikaతో జరిగిన క్షణం awkwardగా అనిపించిందా?

లేదు.

అతను type చేశాడు.

Awkward కాదు.

Send చేశాడు.

Typing కనిపించింది.

Good.

అంతే.

అజిత్ ఇంకో message పెట్టలేదు.

ఇషికా కూడా పెట్టలేదు.

Phone పక్కన పెట్టాడు.

Kitchenకి వెళ్లి coffee machine on చేశాడు.

Machine warm అవుతుండగా counterకి ఆనుకుని నిలబడ్డాడు.

Last Saturday ఇదే kitchenలో Ishika coffee చేసింది.

Yesterday ఆమెతో చేతులు పట్టుకున్నాడు.

ఒక వారం.

అంతే.

Coffee mugలో పడటం మొదలైంది.

అజిత్ దాన్ని చూస్తూ ఉన్నాడు.

Things వేగంగా వెళ్తున్నాయా?

ఆ ప్రశ్న వచ్చింది.

కానీ వెంటనే answer రాలేదు.

తనకు slow చేయాలనిపిస్తోందా?

దానికీ వెంటనే answer రాలేదు.

Coffee తీసుకుని hallకి వచ్చాడు.

TV on చేశాడు.

---

Monday officeకి వెళ్లేసరికి weekend అక్కడికి రాలేదన్నట్టే desks, monitors, calls అన్నీ తమ rhythmలో ఉన్నాయి.

అజిత్ laptop connect చేశాడు.

Ten minutesలో Sruthi message వచ్చింది.

Notification settings scope discuss చేద్దామా? 11:30?

Sure.

Eleven-thirtyకి meeting roomలో Sruthi, designer, అజిత్ ముగ్గురూ కూర్చున్నారు.

Existing settings flow గురించి discussion మొదలైంది.

Designer కొత్త screen చూపించాడు.

అజిత్ కొన్ని questions అడిగాడు.

“Email, push రెండింటికీ same categoriesనా?”

Sruthi product notes చూసింది.

“Mostly. కానీ billing alerts pushలో ఉండవు.”

“అయితే UIకి single config ఇవ్వకుండా channel-wise capabilities రావాలి. లేకపోతే frontendలో conditions hardcode అవుతాయి.”

Sruthi తల ఊపింది.

“Backendతో మాట్లాడాలి.”

“Existing API reuse చేస్తే ఇదే problem వస్తుంది.”

Designer,

“UI sideకి ఎంత change?”

“Component పెద్దది కాదు. Data structure cleanగా ఉంటే easy.”

Discussion దాదాపు twenty-five minutes సాగింది.

Designer వెళ్లిపోయాడు.

Sruthi laptop close చేయకుండా notes update చేస్తోంది.

అజిత్ కూడా లేవకుండా తన screenలో ఒక existing endpoint చూస్తున్నాడు.

కొన్ని seconds తర్వాత Sruthi,

“Weekend ఎలా ఉంది?” అడిగింది.

అజిత్ screen నుంచి ఆమె వైపు చూశాడు.

Question చాలా సాధారణం.

“Good. బయటకి వెళ్లా.”

“Nice.”

ఆమె మళ్లీ notesలోకి వెళ్లింది.

“నీది?”

“Saturday mostly ఇంట్లోనే. Sunday parents వచ్చారు.”

“Babyతో time pass అయిపోయి ఉంటుంది.”

Sruthi నవ్వింది.

“Babyతో time pass కాదు. Time disappear అవుతుంది.”

అజిత్ కూడా చిన్నగా నవ్వాడు.

“Sleep?”

“Saturday okay. Yesterday disaster.”

“అందుకే coffee?”

Table మీద ఆమె పెద్ద cup ఉంది.

“Second one.”

“11:30కే?”

“Judge చేయకు.”

“నేనేం అనలేదు.”

Sruthi screen save చేసింది.

Laptop close చేసింది.

“Thursday విషయం తర్వాత weekendకి pump bagలో first itemగా పెట్టాను.”

అజిత్‌కి ఆమె ఏం చెప్తోందో వెంటనే అర్థమైంది.

“Good.”

“Glass situation repeat కాకూడదు.”

ఆమెకి ఇప్పుడు ఆ విషయం చెప్పేటప్పుడు Thursday ఉన్న embarrassment అంతగా లేదు.

అజిత్,

“Pantryలో glasses safe,” అన్నాడు.

Sruthi అతని face చూసింది.

ఒక second.

తర్వాత నవ్వింది.

“Don't.”

అజిత్ కూడా నవ్వాడు.

“Okay.”

ఆమె laptop తీసుకుని లేచింది.

Door దగ్గరకి వెళ్లి తిరిగింది.

“Backend callలో నువ్వూ ఉండు. Data structure వాళ్లకి explain చేయాలి.”

“Invite చేయి.”

“చేస్తా.”

ఆమె బయటకి వెళ్లిపోయింది.

అజిత్ తన laptop తీసుకున్నాడు.

Thursday తర్వాత Sruthi అతనితో personal విషయం మళ్లీ mention చేసింది.

ఈసారి embarrassmentతో కాదు.

Comfortతో.

అది అతను గమనించాడు.

అంతకంటే ఎక్కువగా దానికి అర్థం వెతకలేదు.

---

Lunchకి ఇషికా cafeteriaలో విఘ్నేష్ పక్కన కూర్చుంది.

అజిత్ plate తీసుకుని ఎదురుగా కూర్చున్నాడు.

“Weekend?” అడిగాడు విఘ్నేష్.

“Good,” అన్నాడు అజిత్.

“ఏం చేశావు?”

“బయటకి వెళ్లా.”

విఘ్నేష్ ఇషికా వైపు చూశాడు.

“నీది?”

ఇషికా water bottle cap open చేస్తూ,

“నేనూ బయటకి వెళ్లా,” అంది.

అజిత్ plate వైపు చూస్తూ తినడం మొదలుపెట్టాడు.

విఘ్నేష్ ఇద్దరి మధ్య ఏ connection వెతకలేదు.

“నేను మాత్రం Saturday production deploymentలో పోయా.”

అతను తన weekend గురించి చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

ఇషికా ఒకసారి అజిత్ వైపు చూసింది.

అతను కూడా అదే సమయంలో పైకి చూసాడు.

ఒక క్షణం మాత్రమే.

ఏ smile లేదు.

ఏ joke లేదు.

మళ్లీ ఇద్దరూ తమ food వైపు తిరిగారు.

Table కింద వాళ్ల కాళ్ల మధ్య చాలా distance ఉంది.

Saturday beachలో వాళ్ల fingers మధ్య మాత్రం లేదు.

అజిత్‌కి ఆ thought వచ్చి పోయింది.

Lunch కొనసాగింది.