Yesterday, 12:56 AM
చాప్టర్ 6
శనివారం ఉదయం alarm లేకుండానే అజిత్ తొమ్మిదిన్నరకి లేచాడు.
Bed పక్కన ఉన్న phone తీసుకుని time చూశాడు. WhatsAppలో లావణ్య నుంచి రెండు messages ఉన్నాయి.
“Good morning.”
దాని కింద—
“Weekend అని పన్నెండు వరకు పడుకోకు.”
అజిత్ నవ్వుతూ reply చేశాడు.
“Already awake.”
Bathroomకి వెళ్లే ముందు kitchenలో coffee పెట్టుకున్నాడు. Cup తీసుకుని sofaలో కూర్చుని కొద్దిసేపు phone scroll చేశాడు.
Writer’s Cafeకి ఒకటికి వెళ్లాలి.
ఇంకా చాలా time ఉంది.
Normally Saturday morning అయితే gaming PC on చేసేవాడు. ఒక game మొదలుపెడితే lunch time వరకు అక్కడే కూర్చునేవాడు.
ఆ రోజు PC వైపు చూసి కూడా on చేయలేదు.
TVలో YouTube పెట్టాడు. ఒక video సగం చూసి ఇంకోటి మార్చాడు. రెండోది కూడా పూర్తిగా చూడలేదు.
పదకొండున్నర ప్రాంతంలో showerకి వెళ్లాడు.
Ready అయ్యాక నిన్న bed మీద పెట్టిన black T-shirt వేసుకున్నాడు. Jeans వేసుకుని mirror ముందు నిలబడ్డాడు.
Beard okayగానే ఉంది.
Hair చేత్తో ఒకసారి సరిచేశాడు.
Perfume తీసుకుని రెండు sprays వేసుకున్నాడు.
Bottle తిరిగి shelf మీద పెట్టబోతూ ఆగాడు.
మరో spray.
వెంటనే తన మీద తనకే నవ్వొచ్చింది.
“Lunchకే కదా వెళ్తున్నావు.”
Bottle పక్కన పెట్టాడు.
Phone తీసుకునేసరికి ఇషికా message ఉంది.
“నేను ready అవుతున్నా. నువ్వు ఇంకా weekend moodలో bed మీద ఉంటే ఇప్పుడే లేచి బయల్దేరు ?”
అజిత్ mirrorలో తనని మరోసారి చూసుకుని reply చేశాడు.
“Already ready.”
కొన్ని secondsలోనే reply వచ్చింది.
“ఇది నమ్మడం కొంచెం కష్టం. నిన్న నేను వచ్చేసరికి నువ్వు already అక్కడ ఉంటానని చాలా confidenceగా చెప్పావు.”
“చెప్పానంటే ఉంటా. ఈ రోజు office ten minutes కాదు.”
“అదే చూద్దాం. నేను ముందు చేరితే coffee నీది.”
“నువ్వు late అయితే కూడా coffee నాదే కదా. నిన్న deal అదే.”
“అవును. కానీ నేను late అవ్వను.”
“అంత confidence మంచిది కాదు.”
“నీ దగ్గర నుంచి ఆ advice వద్దు.”
అజిత్ నవ్వుతూ keys తీసుకున్నాడు.
---
Writer’s Cafe దగ్గరకి అతను పన్నెండు యాభైకి చేరుకున్నాడు.
Parking చేసి బయటకి వచ్చి ఇషికాకి message చేశాడు.
“Reached. Ten minutes early. Screenshot కోసం time కూడా కనిపించేలా పంపాలా?”
Reply దాదాపు వెంటనే వచ్చింది.
“Seriously? నేను ఇంకా five minutes away. సరే, నా coffee save అయింది. కానీ ఒక్కసారి timeకి వచ్చావని ఇక life-long punctual అనుకోకు.”
“ఈ achievementని కనీసం ఈ రోజు వరకు enjoy చేయనివ్వు.”
“Five minutesలో వస్తున్నా. Table దొరికితే పట్టుకో.”
అజిత్ cafeలోకి వెళ్లాడు.
Weekend కావడంతో tables చాలావరకు occupiedగా ఉన్నాయి. Bookshelves పక్కన ఇద్దరికి సరిపోయే table ఖాళీగా కనిపించింది.
అక్కడ కూర్చున్నాడు.
Menu తీసుకుని చూస్తున్నా మధ్యమధ్యలో entrance వైపు చూపు వెళ్తోంది.
కొన్ని నిమిషాల తర్వాత door తెరుచుకుంది.
ఇషికా లోపలకి వచ్చింది.
Officeలో ఆమెని kurtis, jeans, casual topsలో చాలాసార్లు చూశాడు. కానీ ఆ రోజు మొదటి చూపులోనే కొంచెం differentగా కనిపించింది.
Black jeans. Light beige top. Elbowకి కొంచెం పైవరకు sleeves. Neck దగ్గర చిన్న pendant. జుట్టు మొత్తం కట్టకుండా looseగా వెనక్కి తీసుకుంది; ముందు రెండు strands ముఖం పక్కన వదిలేసింది.
Office laptop bag లేదు.
ID card లేదు.
చేతిలో చిన్న handbag మాత్రమే.
ఆమె cafeలో చుట్టూ చూస్తూ అజిత్ని గుర్తించింది.
ముఖంలో వెంటనే నవ్వు వచ్చింది.
Table దగ్గరకు వచ్చి chair వెనక్కి లాగింది.
“నువ్వు నిజంగానే ముందు వచ్చావు. నేను roadలో వస్తూ కూడా ‘వీడు ఇప్పుడే parking కోసం తిరుగుతూ ఉంటాడు’ అనుకున్నా.”
అజిత్ phone తీసి time చూపించాడు.
“Evidence. పన్నెండు యాభై.”
“Okay, accept చేస్తున్నా. ఈ రోజు నీ మీద punctuality jokes వేయను.”
“ఈ రోజు మాత్రమే?”
“Past record అంత త్వరగా erase అవ్వదు.”
ఆమె handbag పక్కన పెట్టి కూర్చుంది.
అజిత్ ఆమె వైపు మరోసారి చూశాడు.
ఇషికా menu తీసుకోబోతూ అతని చూపు గమనించింది.
“ఏంటి? నిన్న dress చెప్పకుండా suspense పెట్టానని ఇప్పుడు inspection చేస్తున్నావా?”
ఈసారి అజిత్ “ఏం లేదు” అనలేదు.
“లేదు. బాగున్నావు.”
ఆమె menu చేతిలోనే ఉంచుకుని అతని వైపు చూసింది.
“Wow. Direct answer. తర్వాత ‘top colour బాగుంది’, ‘lighting బాగుంది’ అని explanation ఏమీ లేదా?”
“లేదు. నువ్వు explanation ఇవ్వొద్దని training ఇచ్చావు కదా.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Training work అవుతోంది. Good.”
అజిత్ కూడా నవ్వాడు.
“నువ్వు కూడా నన్ను చూసి ఏమీ చెప్పలేదు.”
“నిన్నే black T-shirt అన్నావు. అదే వేసుకొచ్చావు. Surprise ఎక్కడుంది?”
“అంటే బాగోలేదా?”
“నేను అలా అనలేదు. Actually… officeలో shirtsలో చూసేదానికంటే ఇలా betterగా ఉన్నావు. Casual look నీకు suit అవుతోంది.”
“ఇది కూడా నేను అడిగాక వచ్చింది.”
“నీ influence. ఇప్పుడు నేను కూడా safeగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టా.”
“Bad influence.”
“కొంచెం.”
---
Food decide చేయడానికే వాళ్లకి దాదాపు పది నిమిషాలు పట్టింది.
ఇషికా menu మొదటి నుంచి చూసి చివరికి desserts దగ్గర ఎక్కువసేపు ఆగింది.
అజిత్ గమనించాడు.
“ముందు lunch decide చేద్దాం. నువ్వు main course దాటేసి dessert planning మొదలుపెట్టావు.”
ఇషికా menu నుంచి చూపు ఎత్తకుండా, “అదే proper planning. Main course ఎక్కువ order చేసి చివరికి dessertకి place లేకపోతే మొత్తం lunch waste,” అంది.
“నీ priorities చాలా clearగా ఉన్నాయి.”
“అందుకే QAలో ఉన్నా. ముందే possible failures అన్నీ ఆలోచించాలి.”
“Cake miss అవ్వడం failure scenarioనా?”
“Definitely.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Sruthiకి చెప్పాలి. Next release planning నీకు ఇవ్వమని.”
“వద్దు. ఆమె customer calls విన్నాక నాకు నా QA life చాలా peacefulగా అనిపిస్తుంది. Customer ఒక date అడుగుతాడు, development ఇంకో date చెప్తుంది, QAకి మధ్యలో half day ఇస్తారు. చివరికి Sruthi అందరినీ convince చేయాలి.”
“అందుకే PMకి salary ఇస్తారు.”
“నువ్వు ఆమెకి ఈ dialogue చెప్పు. Next meetingలో నీకు extra work ఇస్తుంది.”
ఇద్దరూ sandwich, pasta order చేశారు. ఇషికా insist చేయడంతో garlic bread కూడా add అయింది.
Waiter వెళ్లిపోయాక ఇషికా cafe చుట్టూ చూసింది.
“Photosలో చూసినదానికంటే place betterగా ఉంది. నేను onlineలో చూసినప్పుడు books అన్నీ decoration కోసం పెట్టారేమో అనుకున్నా.”
అజిత్ పక్కనే ఉన్న shelf వైపు చూశాడు.
“నువ్వు books చదువుతావా?”
“ఇప్పుడు చాలా తగ్గిపోయింది. Collegeలో మాత్రం చదివేదాన్ని. Novels ఎక్కువ. Job మొదలయ్యాక phone attention span మొత్తం destroy చేసింది. Book తీసుకుని twenty pages చదివేలోపు WhatsApp check చేస్తా, Instagram open చేస్తా, తర్వాత book అక్కడే ఉంటుంది.”
“నేను novels విషయంలో ఇంకా worse. ఒకటి start చేస్తే first fifty pages వరకు interest రావాలి. లేకపోతే finish చేయను.”
“అది booksకి మాత్రమేనా? Moviesకి కూడా first thirty minutesలోనే judgement ఇస్తావు.”
“Movieకి two hours commitment. Bookకి ఇంకా ఎక్కువ. నాకు convincing కావాలి.”
“అందుకే నీకు ఏదైనా recommend చేయడం risky. నచ్చకపోతే six months తర్వాత కూడా గుర్తు చేస్తావు.”
“నీ movie recommendation ఇప్పటికీ గుర్తుంది.”
“చూశావా? Exactly ఇదే.”
ఇద్దరూ నవ్వారు.
కొన్ని seconds తర్వాత ఇషికా table మీద ఉన్న bookmark తీసుకుని చూసింది.
“నిజంగా చెప్పు. నేను నిన్న lunchకి వెళ్దాం అన్నప్పుడు surprise అయ్యావా?”
అజిత్ కొద్దిసేపు ఆమె వైపు చూశాడు.
“కొంచెం అయ్యా. మనం officeలో కలిసి తినడం normal. కానీ Saturday బయటకి వెళ్లడం ఇంతకుముందు జరగలేదు కదా.”
“నాకూ అడిగేటప్పుడు కొంచెం hesitation వచ్చింది. Directగా ‘రేపు lunchకి వస్తావా?’ అని అడిగితే నువ్వు ఏం అనుకుంటావో తెలియలేదు. అందుకే ముందు plans ఉన్నాయా అని అడిగా.”
“నేను ఏం అనుకుంటానని అనుకున్నావు?”
ఇషికా నవ్వుతూ bookmark తిరిగి table మీద పెట్టింది.
“అదే తెలియదు. Maybe ‘ఈమెకి PGలో చాలా bore కొడుతోంది, ఇప్పుడు నన్ను బయటకి లాగుతోంది’ అనుకుంటావేమో. లేక officeలో రోజూ చూస్తున్నాం కదా, weekendలో కూడా ఎందుకు అనుకుంటావేమో.”
“First one మాత్రం correct. నీకు PGలో bore కొడుతుంది.”
“అది నేను deny చేయను.”
“కానీ నాకు కూడా బయటకి రావడం change. Saturday మొత్తం game ఆడుతూ apartmentలో ఉండటం కంటే better.”
అతను కాసేపు ఆగి,
“పైగా నీతో మాట్లాడటం bore కాదు,” అన్నాడు.
ఇషికా అతని ముఖం వైపు చూసింది.
“ఇది proper compliment. నేను save చేసుకోవాలి.”
“ప్రతి మాట record చేయకు.”
“లేదు. Rare events గుర్తుపెట్టుకోవాలి.”
“ఈ మధ్య compliments rare కాదు.”
“Frequency improve అయింది. Quality కూడా.”
Food రావడంతో conversation అక్కడి నుంచి మారిపోయింది.
---
Pasta taste చేయడానికి ముందు ఇషికా అజిత్ వైపు చేయి చూపించింది.
“Wait. ముందు నేను taste చేస్తా. నువ్వు first ‘seven’ అని చెప్పేస్తే తర్వాత నాకు కూడా అదే number mindలో తిరుగుతుంది.”
“నేను అంత influence చేస్తున్నానా?”
“Food విషయంలో unfortunately yes. ముందు నాకు నచ్చిందా లేదా అంతే. ఇప్పుడు నీతో తిన్నాక sauce ఎక్కువా, bread dryగా ఉందా అంటూ unnecessaryగా observe చేస్తున్నా.”
“నేను నిన్ను spoil చేస్తున్నానన్నమాట.”
“Foodని enjoy చేసే ability కొంచెం తగ్గిస్తున్నావు.”
ఆమె pasta taste చేసి ఇంకో bite తీసుకుంది.
“నాకు eight. Sauce బాగుంది, overగా లేదు. ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పు.”
అజిత్ taste చేశాడు.
కొద్దిసేపు ఆలోచిస్తున్నట్టు ముఖం పెట్టాడు.
ఇషికా నవ్వింది.
“ఇంత analysis అవసరం లేదు.”
“Seven.”
“Of course.”
“Seven bad కాదు. నేను five ఇవ్వలేదు.”
“నీతో కొన్ని months పని చేసిన తర్వాత నీ rating system అర్థమైంది. Seven అంటే normal people eight and a half.”
“అంత exaggeration వద్దు.”
“నీకు ten ఎప్పుడైనా ఉందా?”
“ఉంటుంది.”
“ఏ foodకి?”
అజిత్ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.
“అమ్మ చేసే chicken curry.”
ఇషికా వెంటనే నవ్వింది.
“అది cheating. Mothers' food ratingలో పెట్టకూడదు.”
“Rules నువ్వే create చేస్తున్నావు.”
“Restaurant foodలో ten చెప్పు.”
ఈసారి అజిత్ నిజంగానే ఆలోచించాడు.
“Maybe లేదు.”
“అదిగో. నేను చెప్పింది అదే. నీ scale broken.”
Food తింటూ conversation Chennaiకి వెళ్లింది.
ఇషికా మొదట Chennaiకి వచ్చిన రోజులు చెప్పింది.
“నాకు Tamil వచ్చు కాబట్టి language problem ఉండదనుకున్నా. కానీ Chennaiకి వచ్చిన మొదటి నెలలో auto వాళ్లు చాలా fastగా మాట్లాడితే కొన్ని words miss అయ్యేవి. ఒకసారి driver route గురించి ఏదో అడిగాడు. నాకు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు. అయినా confidentగా ‘అవును, వెళ్లండి’ అన్నా. తర్వాత roadలో వెళ్తుంటే నాకు ఆ area ఏంటో కూడా తెలియదని గుర్తొచ్చింది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అంటే అతను ఏ route చెప్పినా okay అన్నావన్నమాట.”
“Exactly. బయటకి మాత్రం నాకు అన్నీ తెలిసినట్టు face పెట్టా.”
“అది language skill కాదు. Confidence.”
“నీకు easy. నువ్వు Chennaiకి వచ్చినప్పుడు ఎలా manage చేశావు?”
“నాకు మొదట Tamil దాదాపు రాదు. Officeలో Englishతో manage అయ్యా. బయట shops, autos దగ్గర first few months చాలా basic words, English, Google Maps—ఏది work అయితే అది.”
“ఇప్పుడు?”
“ఇప్పుడు వాళ్లు ఏం చెప్తున్నారో ఎక్కువగా అర్థమవుతుంది. నేను మాట్లాడేటప్పుడు మాత్రం Telugu accent బయటపడుతుంది.”
“అది okay. At least bargain చేయగలవు.”
“అదే main skill.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Chennai survival complete.”
అక్కడి నుంచి వాళ్ల first jobs గురించి మాట వచ్చింది.
అజిత్ తన first companyలో మొదటి రోజు formal shirt, formal shoes వేసుకుని వెళ్లి team మొత్తం T-shirts, sneakersలో కనిపించడంతో ఎంత overdressedగా feel అయ్యాడో చెప్పాడు.
“Morning ఇంటి నుంచి బయల్దేరేటప్పుడు చాలా professionalగా feel అయ్యా. Officeలోకి వెళ్లాక interviewకి వచ్చినట్టు నేను ఒక్కడినే కనిపించా.”
ఇషికా నవ్వుతూ, “నువ్వు first day కూడా serious faceతోనే కూర్చుని ఉంటావు. ఎవ్వరూ కొత్త employee అనుకోకుండా manager అనుకుని ఉంటారు,” అంది.
“అప్పట్లో నాకు beard కూడా లేదు.”
“అయితే imagine చేయడం ఇంకా difficult.”
“నీ first day?”
ఇషికా నవ్వు కొంచెం మారింది.
“నా first monthలో ఒక bug reportలో ‘button is not coming’ అని రాశా.”
అజిత్ fork మధ్యలోనే ఆపేశాడు.
“Please… అది నిజం కాదని చెప్పు.”
“Englishలో exact wording ఎలా రాయాలో అప్పటికి అంత confidence లేదు. Button కనిపించడం లేదని రాయాలి. నేను direct translation చేసేశా.”
అజిత్ నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.
“Button is not coming…”
“Enough. అప్పటికి నేను fresher.”
“ఈ విషయం నాకు ఇంతకాలం ఎందుకు చెప్పలేదు?”
“ఎందుకంటే నువ్వు ఇలాగే next ten years గుర్తుపెట్టుకుంటావని తెలుసు.”
“ఇది definitely గుర్తుపెట్టుకుంటా.”
“అయితే నీ first stupid mistake చెప్పు. Equal damage కావాలి.”
అజిత్ తన మొదటి jobలో చిన్న CSS change చేసి mobile layout break చేసిన story చెప్పాడు. Desktopలో మాత్రమే verify చేసి push చేయడం, తర్వాత senior developer call చేసి mobile open చేయమని చెప్పడం, screen చూసిన వెంటనే తన mistake అర్థమవడం అన్నీ చెప్పాడు.
ఇషికా చాలా satisfiedగా విన్నది.
“Good. ఇప్పుడు balance అయింది. ఇక నుంచి నువ్వు నా button joke చేస్తే నేను mobile layout తీసుకొస్తా.”
“Deal.”
---
Lunch నెమ్మదిగా సాగింది.
Platesలో food తగ్గిపోయినా conversation ఆగలేదు.
ఒక pointలో ఇషికా లావణ్య గురించి అడిగింది.
“నిన్న Lavanyaతో baby names గురించి మాట్లాడుతున్నానన్నావు కదా. మీ ఇద్దరిది love marriageనా, arrangedనా?”
“Arranged side నుంచే మొదలైంది. కానీ first meeting తర్వాత వెంటనే decide చేయలేదు. కొన్ని weeks calls, messages… తర్వాత ఇద్దరికీ okay అనిపించింది.”
“First meetingలో నువ్వు ఎలా ఉన్నావో నాకు తెలుసుకోవాలని ఉంది. ఇప్పుడు officeలో నిన్ను చూసి imagine చేస్తే, నువ్వు అక్కడ కూడా చాలా confidentగా questions అడుగుతూ కూర్చున్నట్టు అనిపిస్తోంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అసలు కాదు. First ten minutes tea cupనే ఎక్కువ చూశా.”
“నువ్వా?”
“నేనే. నాకు కూడా awkward situations ఉంటాయి.”
“Lavanya?”
“ఆమె నాకంటే betterగా handle చేసింది. Chennaiలో ఎంతకాలం నుంచి ఉంటున్నావు, work ఎలా ఉంటుంది అని normal conversation start చేసింది. తర్వాత నేను కూడా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టా.”
“అంటే ఆమె save చేసింది first meetingని.”
“కొంచెం.”
“ఇప్పుడు ఆమెకి ఇది చెప్తే accept చేస్తుందా?”
“ఆమె versionలో మొత్తం meeting ఆమెనే save చేసింది అంటుంది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Maybe ఆమె version correct కావచ్చు.”
“నువ్వు ఆమెని meet కూడా కాలేదు. Already side తీసుకుంటున్నావు.”
“Evidence విన్నాక judgement ఇచ్చా.”
“మళ్లీ QA.”
“Always.”
అజిత్ water తాగి glass పక్కన పెట్టాడు.
“నీది?”
“మాది కూడా arranged setup. Families first మాట్లాడారు. తర్వాత numbers ఇచ్చారు. Almost one month phoneలో మాట్లాడుకున్నాక meet అయ్యాం. అప్పటికి నేను Chennaiలోనే ఉండేదాన్ని.”
“First meeting ఎలా?”
“Phoneలో చాలా మాట్లాడేవాడు. Face-to-face వచ్చేసరికి చాలా quiet. నేను ‘phoneలో మాట్లాడిన మనిషి ఇతనేనా?’ అనుకున్నా.”
“Maybe అతనికి కూడా tea cup interestingగా కనిపించి ఉంటుంది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Possible. తర్వాత settle అయ్యాడు. Wedding shopping timeకి మాత్రం చాలా మాట్లాడాడు. Colours విషయంలో మా ఇద్దరికీ opposite taste. నాకు ఒకటి నచ్చితే అతనికి ఇంకోటి.”
“ఆద్య పేరు విషయంలో కూడా.”
ఇషికా వెంటనే అతని వైపు చూసింది.
“అది మాత్రం మళ్లీ start చేయకు. నేను మిహిరా అన్నప్పుడు అందరూ కలిసి reject చేశారు.”
“Correct decision.”
“నీకు ఆద్య నచ్చింది కాబట్టి correct అంటున్నావు.”
“ఆద్య better.”
“మిహిరా కూడా చాలా బాగుంటుంది.”
“బాగుంటుంది. కానీ ఆద్య better.”
ఇషికా fork అతని వైపు చూపించింది.
“ఇంకోసారి అంటే నీ dessert share cancel.”
అజిత్ వెంటనే చేతులు table మీద పెట్టాడు.
“Okay. Sensitive topic.”
ఆమె నవ్వింది.
ఆద్య పేరు అక్కడితో ఆగిపోయింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికానే collegeలో తన friends పెట్టిన nicknames గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
అజిత్ conversationని అలాగే వెళ్లనిచ్చాడు.
---
Dessert దగ్గరకి వచ్చేసరికి ఇషికా chocolate cake order చేయాలని fix అయిపోయింది.
“Full slice నేను finish చేయలేను. Half నువ్వు తినాలి,” అంది.
“నాకు వద్దు. ఇప్పటికే enough.”
ఇషికా menu close చేస్తూ, “ఇప్పుడు అలా అంటావు. Table మీదకి వచ్చిన తర్వాత definitely తింటావు. నువ్వు ఎలాగో నాకు తెలుసు,” అంది.
అజిత్ వెంటనే నవ్వాడు.
“అది okay. ‘నిన్ను నాకు తెలుసు’ లాంటి strange dialogue మాత్రం చెప్పకు.”
ఇషికా అయోమయంగా నవ్వింది.
“నేను అలా ఎందుకు చెప్తా? నువ్వు ఎలాగో నాకు తెలుసు అన్నా.”
“Good.”
“అయినా నీ గురించి అంతా తెలుసు అనడం లేదు. Food table మీద ఉంటే వద్దన్నది కూడా తింటావని మాత్రం తెలుసు.”
“అది కూడా false allegation.”
“Cake వచ్చిన తర్వాత evidence వస్తుంది.”
Cake వచ్చింది.
ఐదు నిమిషాల తర్వాత అజిత్ నిజంగానే దాదాపు సగం తిన్నాడు.
ఇషికా తన spoon చేతిలో పట్టుకుని అతని plate వైపు చూసింది.
“ఇప్పుడు నేను ఏమీ చెప్పను. Evidence table మీదే ఉంది.”
అజిత్ మరో bite తీసుకున్నాడు.
“Cake okayగా ఉంది. Waste చేయడం ఎందుకు?”
“Of course. Social service.”
“Exactly.”
ఇద్దరూ నవ్వారు.
Lunch ముగిసేసరికి మూడు దాటింది.
Bill table మీదకి వచ్చింది.
అజిత్ తీసుకున్నాడు.
ఇషికా వెంటనే తన phone తీసింది.
“Split చేద్దాం. ఎంత వచ్చిందో చెప్పు.”
“It's okay. నేను pay చేస్తా.”
“ఎందుకు? ఇద్దరం తిన్నాం. Half పంపిస్తా.”
అజిత్ card తీస్తూ, “ఈసారి నేను. Next time నువ్వు pay చేయి,” అన్నాడు.
Sentence బయటకి వచ్చిన తర్వాత ఒక్క క్షణం ఇద్దరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
ముఖంలో చిన్న నవ్వు.
“Next time already plan చేసేశావా?”
అజిత్ కూడా నవ్వాడు.
“నువ్వు ఇంకో మూడు restaurant links పంపుతావని నాకు తెలుసు. వాటిలో ఒకదానికి వెళ్లాల్సిందే.”
“Nice recovery.”
“Recovery ఏం లేదు. Practical prediction.”
“Fine. ఈసారి నువ్వు pay చేయి. Next time నేను. తర్వాత bill దగ్గర argument ఉండదు.”
“Deal.”
---
Cafe నుంచి బయటకి వచ్చేసరికి afternoon heat కొంచెం తగ్గింది.
Parking వైపు నడుస్తుండగా ఇషికా తన phoneలో time చూసింది.
“ఇప్పుడు PGకి వెళ్లి roomలో కూర్చుంటే మళ్లీ అదే Saturday feeling వస్తుంది. Lunchకి వచ్చాక కనీసం half day బాగానే గడిచింది.”
అజిత్ time చూశాడు.
“Writer’s Cafeకి వచ్చి coffee తాగకుండా వెళ్లడం కూడా wrong కదా.”
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
“ఇప్పుడే cake తిన్నాం.”
“Cake coffee కాదు.”
“ఇంతసేపు cafeలో కూర్చుని coffee order చేయాలని నీకు ఇప్పుడు గుర్తొచ్చిందా?”
“Late realization.”
“నువ్వు food reviewలో strict. Planningలో కాదు.”
“Coffee తాగాలా వద్దా?”
ఇషికా నవ్వింది.
“తాగుదాం. కానీ మళ్లీ లోపలికి వెళ్లొద్దు. ఇంకో place చూద్దాం.”
దగ్గర్లో ఉన్న చిన్న coffee placeకి నడిచారు.
Takeaway cups తీసుకుని బయట shaded seating దగ్గర కూర్చున్నారు.
ఈసారి వాళ్ల మధ్య మొదట్లో ఉన్న చిన్న hesitation కూడా లేదు.
Conversation officeలో తెలిసిన వాళ్ల నుంచి మొదలైంది.
విఘ్నేష్ lunchలో phone ఎందుకు చూడడు, teamలో ఎవరు meetings ఎక్కువ పెడతారు, Sruthi maternity leave నుంచి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత office, home రెండింటినీ ఎలా manage చేస్తోంది—ఒక topic నుంచి ఇంకోటి వచ్చింది.
ఇషికా coffee cup రెండు చేతులతో పట్టుకుని,
“Sruthiని చూస్తే sometimes నాకు చాలా strangeగా అనిపిస్తుంది. Call మధ్యలో baby sound వస్తుంది. రెండు minutes వెళ్లి మళ్లీ వచ్చి customer timeline గురించి exactly అక్కడి నుంచే continue చేస్తుంది. బయట నుంచి చూస్తే చిన్న interruptionలా ఉంటుంది. కానీ ఆమె headలో ఎంత switch అవుతుందో,” అంది.
అజిత్ తల ఊపాడు.
“అందుకే కొన్ని రోజులు WFH చేస్తోంది. Maternity leave నుంచి వచ్చి మూడు నెలలే అయింది. Commute avoid చేయగలిగితే కనీసం అది ఒకటి తగ్గుతుంది.”
ఇషికా కొద్దిసేపు cup వైపు చూస్తూ ఉంది.
“నేను ఆద్య తర్వాత workకి తిరిగి వెళ్లినప్పుడు కూడా మొదట చాలా strangeగా అనిపించింది.”
అజిత్ ఏమీ అనకుండా విన్నాడు.
“Officeలో అందరూ normalగా ఉంటారు. Tickets, calls, lunch plans… ఎవరో weekend movie గురించి మాట్లాడతారు. వాళ్లకి అది normal day. మనకి మాత్రం normal అంటే ఏంటో మళ్లీ నేర్చుకోవాల్సి వస్తుంది.”
ఆమె voice చాలా low కాలేదు. ఏడుపు కూడా లేదు.
సాధారణంగా ఒక విషయం గుర్తు చేసుకున్నట్టు చెప్పింది.
“First few weeks నాకు silly things మీద irritation వచ్చేది. ఇంత పెద్ద విషయం జరిగిపోయింది, వీళ్లు button colour గురించి ఎందుకు argue చేస్తున్నారు అనిపించేది. తర్వాత అదే నాకు help చేసింది. రోజంతా serious things గురించే ఆలోచించకుండా ఉండడానికి ఆ చిన్న చిన్న problems అవసరమయ్యాయి.”
అజిత్ coffee sip చేశాడు.
“అందుకే spacing bug కూడా వదలవా?”
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
ఒక్క క్షణం తర్వాత నవ్వింది.
“నువ్వు serious conversationని ఎంతసేపు seriousగా ఉంచగలవో test చేయాలి.”
“Sorry.”
“లేదు. Actually నాకు అదే okay. నేను ఆద్య గురించి చెప్పినప్పుడల్లా అందరూ suddenly చాలా carefulగా మాట్లాడితే ఇంకా uncomfortableగా ఉంటుంది.”
అజిత్ cup table మీద పెట్టాడు.
“అయితే spacing bug నిజంగానే therapy.”
“అది మాత్రం bugనే. దాన్ని therapy పేరుతో close చేయాలని చూడకు.”
“Worth a try.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Developer.”
ఆద్య గురించి conversation అక్కడితో ఆగిపోయింది.
ఇషికానే తర్వాత college friends గురించి ఇంకో story మొదలుపెట్టింది.
---
Coffee అయిపోయేసరికి నాలుగున్నర దాటింది.
Parking దగ్గరకి తిరిగి వచ్చాక ఇషికా phone తీసుకుంది.
“Cab book చేస్తా. ఈ timeకి traffic పెరుగుతుంది. Morning వచ్చినంత easyగా తిరిగి వెళ్లలేను.”
అజిత్ keys తీస్తూ,
“నీ PG ఏ sideో నాకు తెలుసు కదా. నేను drop చేస్తా,” అన్నాడు.
ఇషికా phone నుంచి చూపు ఎత్తింది.
“నిజంగానా? నీ apartmentకి వెళ్లడానికి కొంచెం extra అవుతుంది కదా.”
“పర్లేదు. Twenty minutes extra ఉండొచ్చు.”
“Saturday trafficలో నీ twenty minutes easily forty అవుతుంది. నేను cabలో వెళ్లగలను.”
“Cabలో వెళ్లగలవని తెలుసు. అయినా నేను drop చేస్తా. ఇంతవరకు వచ్చాక ఇంకో forty minutes వల్ల ఏం కాదు.”
ఇషికా కొన్ని seconds అతని వైపు చూసింది.
Phone screen lock చేసింది.
“Okay. కానీ తర్వాత trafficలో కూర్చుని ‘నిన్ను drop చేయకుండా directగా ఇంటికి వెళ్లాల్సింది’ అని అనుకోకు.”
“అలా అనిపిస్తే నీ ముందే చెప్తా.”
“అదే భయం.”
ఇద్దరూ car వైపు నడిచారు.
---
Carలో మొదటి కొన్ని minutes music low volumeలో ఉంది.
Cafeలో face-to-face కూర్చుని గంటల తరబడి మాట్లాడిన తర్వాత కూడా carలో silence కొంచెం differentగా అనిపించింది.
Uncomfortable కాదు.
ఇషికా window బయట చూస్తూ ఉంది. అజిత్ traffic మీద focus చేశాడు.
Signal దగ్గర car ఆగింది.
ఇషికా బయటకి చూస్తూనే,
“ఈ రోజు బాగుంది. నేను morning వస్తున్నప్పుడు కొంచెం awkwardగా ఉంటుందేమో అనుకున్నా. Office బయట first time కదా. కానీ time ఎలా వెళ్లిపోయిందో కూడా తెలియలేదు,” అంది.
అజిత్ ఆమె వైపు ఒక్కసారి చూసి మళ్లీ road వైపు చూశాడు.
“Food seven అయినా?”
“Food seven. మొత్తం dayకి eight and a half ఇవ్వొచ్చు.”
“మొత్తం dayకి rating ఎవరు అడిగారు?”
“ఎవరూ అడగలేదు. Unsolicited feedback. నీ దగ్గర నేర్చుకున్నా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Eight and a half ఎందుకు? Remaining one and a half ఎక్కడ పోయింది?”
“అదే. నీకు number చెప్తే వెంటనే audit మొదలుపెడతావు. అందుకే rating ఇవ్వకూడదు.”
“ఇప్పుడు ఇచ్చేశావు. Explain చేయాలి.”
ఇషికా కొద్దిసేపు ఆలోచిస్తున్నట్టు బయటకి చూసింది.
“Perfect score ఇవ్వను. Next time improve చేయడానికి scope ఉండాలి.”
అజిత్ lips దగ్గర చిన్న నవ్వు వచ్చింది.
“Next time confirm అయిపోయిందన్నమాట.”
“Bill దగ్గర నువ్వే confirm చేశావు. నేను pay చేయాలి కదా.”
“అది మాత్రమే reason?”
ఇషికా అతని వైపు తిరిగింది.
అజిత్ road మీదే చూస్తున్నాడు.
కొన్ని seconds తర్వాత ఆమె,
“లేదు. Food కూడా reason. కొత్త restaurant research చేయడం కూడా reason. నీ ratingsని తప్పు prove చేయడం కూడా reason. Reasons చాలానే ఉన్నాయి,” అంది.
“Safe answer.”
“నువ్వు నేర్పిందే.”
Signal green అయింది.
అజిత్ car ముందుకు తీసుకెళ్లాడు.
---
Traffic నిజంగానే పెరిగింది.
Journey twenty minutes కాకుండా almost forty అయ్యేలా కనిపించింది.
మధ్యలో conversation musicకి వెళ్లింది.
ఇషికా తన phoneని car audioకి connect చేసి ఒక song పెట్టింది.
మొదటి thirty secondsలోనే అజిత్ expression చూసి,
“ఇప్పుడే judgement ఇవ్వకు. Full song విను. నీ problem అదే—మొదటి thirty secondsలో నచ్చకపోతే songనే reject చేస్తావు,” అంది.
“Song నచ్చడానికి homework చేయాల్సిన అవసరం లేదు. First impression కూడా important.”
“కొన్ని songs slowగా grow అవుతాయి. Collegeలో నాకు నచ్చిన చాలా songs first time విన్నప్పుడు averageగానే అనిపించాయి. తర్వాత lyrics వింటూ, మళ్లీ మళ్లీ వింటే favourite అయ్యాయి.”
“అంటే ఒక song నచ్చడానికి నేను మూడు attempts ఇవ్వాలా?”
“అన్నింటికీ కాదు. కనీసం నేను recommend చేసినదానికి full three minutes ఇవ్వొచ్చు. అంత patience కూడా లేదా?”
“Fine. Skip చేయను.”
“Good. తర్వాత నచ్చలేదంటే తిట్టు. కానీ fullగా విన్న తర్వాత.”
Song పూర్తయ్యే వరకు అజిత్ skip చేయలేదు.
ఇషికా అతని face వైపు చూస్తూ wait చేసింది.
“Okay,” అన్నాడు అజిత్. “ఇది బాగుంది.”
ఆమె seatలో వెనక్కి వాలింది.
“Finally. నీ taste improve అవుతోంది.”
“ఒక్క song నచ్చింది. నా entire taste మీద credit తీసుకోకు.”
“ఇంకా playlist ఉంది. Slowly improve చేస్తా.”
“Playlist వద్దు.”
“Already decide చేశా. ఇంటికి వెళ్లాక పంపుతా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నువ్వు అడగడం ఎందుకు? Anyway చేసేదే చేస్తావు.”
“ఇప్పుడు నీకు నా గురించి కొంచెం అర్థమవుతోంది.”
“కొంచెం.”
---
PG ఉన్న streetకి చేరుకునేసరికి సాయంత్రం అయిదున్నర దాటింది.
ఇషికా ముందే road sideలో ఒక place చూపించింది.
“ఇక్కడ ఆపు. లోపలికి car తీసుకెళ్తే తిరిగి main roadకి రావడానికి చాలా time పడుతుంది.”
అజిత్ sideకి car ఆపాడు.
ఇషికా seat belt తీసింది. Handbag lap మీదకి తీసుకుంది.
“చూశావా? నేను morningనే forty minutes అవుతుందని చెప్పా. ఇప్పుడు నీ apartment చేరేసరికి ఇంకో forty.”
“పర్లేదు. Saturday.”
“Gaming time పోతోంది.”
“ఈ రోజు survive అవుతా.”
ఇషికా door handle పట్టుకుని కొద్దిసేపు అలాగే కూర్చుంది.
తర్వాత అతని వైపు తిరిగింది.
“Thanks, Ajith.”
“Dropకా?”
“Dropకి కూడా. కానీ మొత్తం dayకి. నేను నిన్న lunch అడిగినప్పుడు నిజంగా ఇంతసేపు బయట ఉంటామని అనుకోలేదు. Lunch చేసి రెండు గంటల్లో PGకి వచ్చేస్తాననుకున్నా.”
“Coffee నీ idea కూడా.”
“Coffee మొదట నీ idea.”
“Place change నీ idea.”
“Okay. Joint responsibility.”
అజిత్ నవ్వాడు.
ఇషికా కూడా నవ్వింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె మళ్లీ మాట్లాడింది.
“Morning కొంచెం nervousగా కూడా ఉన్నా. Officeలో మనకి work ఉంటుంది, Vignesh ఉంటాడు, ఇంకెవరైనా వస్తారు. బయట ఇద్దరం కూర్చుంటే మాట్లాడడానికి topics అయిపోతే చాలా awkwardగా ఉంటుందేమో అనుకున్నా.”
“Topics అయిపోలేదు.”
“అదే. Three hours తర్వాత కూడా food ratings మీద fight చేస్తున్నాం.”
“నీ button story ఇంకా ఉంది. అది ఒక్కటే next six monthsకి enough.”
ఇషికా వెంటనే అతని arm మీద చాలా తేలికగా ఒకసారి కొట్టింది.
“అది మర్చిపో.”
Touch ఒక second కూడా ఉండలేదు.
ఆమె వెంటనే handbag strap సరిచేసుకుంది.
అజిత్ నవ్వాడు.
“Impossible.”
“అయితే నీ mobile layout కూడా impossible to forget.”
“Fair.”
ఇషికా door తెరిచింది.
ఒక కాలు బయట పెట్టి మళ్లీ అతని వైపు చూసింది.
“Homeకి వెళ్లాక message చేయి. ఈ trafficలో నువ్వు ఎప్పుడు చేరుతావో చూడాలి.”
“Okay.”
“మరి playlist పంపుతా. ఈ రోజు carలో చేసినట్టు first minuteలో skip చేయకూడదు.”
“నేను promise చేయలేదు.”
“అవసరం లేదు. పంపుతా.”
ఆమె car నుంచి దిగింది.
Door close చేసి రెండు అడుగులు నడిచింది.
అజిత్ car move చేయకుండా road clear అయ్యే వరకు wait చేశాడు.
ఇషికా gate దగ్గరకి వెళ్లి securityతో ఏదో మాట్లాడింది. లోపలికి వెళ్లే ముందు ఒక్కసారి వెనక్కి చూసింది.
Car ఇంకా అక్కడే ఉంది.
చేత్తో చిన్నగా bye చెప్పింది.
అజిత్ కూడా చేయి ఎత్తాడు.
ఆమె gate లోపలికి వెళ్లిపోయింది.
అతను indicator వేసి main road వైపు car తిప్పాడు.
---
ఇంటికి చేరేసరికి ఆరున్నర దాటింది.
Shoes తీసి sofa పక్కన వదిలాడు.
Phone pocket నుంచి తీసేసరికి ఇషికా నుంచి message ఉంది.
“చేరావా? నేను చెప్పిన forty minutes prediction correct అయిందా?”
అజిత్ sofaలో కూర్చుని reply చేశాడు.
“ఇప్పుడే వచ్చా. Almost exact.”
“Good. ఇక నుంచి నా traffic predictionsని question చేయకు.”
“ఒక్కసారి correct అయితే expert అయిపోవు.”
“నీ ratings కంటే నా predictions better.”
“Debatable.”
దాని కింద ఇంకో message వచ్చింది.
Spotify playlist link.
“Carలో చెప్పిన playlist. మొత్తం 22 songs ఉన్నాయి. ఒకేసారి అన్నీ వినాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ first song కనీసం fullగా విను.”
అజిత్ link open చేశాడు.
“22 songs పంపి slowly అంటున్నావా?”
“నీకు gamingకి hours ఉంటాయి. రోజుకి రెండు songsకి time దొరుకుతుంది.”
“ఇప్పుడు schedule కూడా నువ్వే decide చేస్తున్నావా?”
“Recommendation మాత్రమే. Developer implementation optional.”
“ఈ dialogue ఎక్కడో విన్నట్టు ఉంది.”
“Good. Memory improve అవుతోంది.”
అజిత్ headphones తీసుకున్నాడు.
Playlistలో first song play చేశాడు.
కొద్దిసేపటికే లావణ్య నుంచి video call వచ్చింది.
Music pause చేసి call attend చేశాడు.
Screenలో లావణ్య కనిపించింది.
Hair looseగా కట్టుకుని bedకి ఆనుకుని కూర్చుంది.
“Finally. Morning నుంచి busy gentleman message కూడా చేయలేదు.”
అజిత్ sofaలో వెనక్కి వాలాడు.
“Morning lateగా లేచా. Afternoon బయటకి వెళ్లా.”
“ఎక్కడికి?”
“Writer’s Cafeకి. Officeలో ఇషికా తెలుసు కదా? ఆమె ఈ weekend Chennaiలోనే ఉంది. Lunchకి వెళ్దామంది. అక్కడికి వెళ్లాం.”
లావణ్య వెంటనే నవ్వింది.
“అదేనా నువ్వు ఒకసారి food బాగుంటుందేమో అని చెప్పిన place?”
“Yeah. Place బాగుంది. Food okay.”
“నీ ‘okay’ అంటే normal peopleకి చాలా బాగుంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“ఇషికా కూడా ఇదే అంటోంది. నేను pastaకి seven ఇచ్చా.”
“Poor restaurant.”
“Seven bad rating కాదు.”
“నీ దగ్గర eight రావాలంటే chef personally వచ్చి convince చేయాలి.”
“మీ ఇద్దరూ కలిసి నా rating system మీద attack చేస్తున్నారు.”
“నేను ఆమెతో మాట్లాడలేదు కూడా. అంటే problem నీ ratingలోనే ఉంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Fine.”
లావణ్య తన sideకి తిరిగి pillow సరిచేసుకుంది.
“ఎంతసేపు ఉన్నారు?”
“Lunch తర్వాత coffee కూడా తాగాం. తిరిగి వస్తూ ఆమె PG దగ్గర drop చేసి వచ్చా. Traffic వల్ల కొంచెం late అయింది.”
“అందుకే ఇప్పుడే వచ్చావన్నమాట.”
“Yeah.”
“సరే. ఇప్పుడు నా important update విను. Morning doctorకి call చేశా. నేను చెప్పిన back pain గురించి…”
అజిత్ expression వెంటనే మారింది.
“ఏం అన్నారు?”
“Nothing serious. Pregnancyలో common అంటున్నారు. ఎక్కువసేపు ఒకే positionలో కూర్చోకుండా ఉండమన్నారు. Next appointmentలో anyway check చేస్తారు.”
“Pain ఎక్కువగా ఉందా?”
“Morning కొంచెం. ఇప్పుడు better. అమ్మ కూడా unnecessarily panic అవుతోంది.”
“Pain increase అయితే appointment వరకు wait చేయకు. Doctorకి మళ్లీ call చేయి.”
“చేస్తా. నువ్వు Hyderabadలో లేకపోయినా instructions మాత్రం fullగా ఇస్తావు.”
“అది నా job.”
“నీ job frontend.”
“Part-time husband.”
లావణ్య నవ్వింది.
“Very funny.”
మాట baby namesకి వెళ్లింది.
ఆమె shortlistలో ఇంకో మూడు names remove చేసిందని చెప్పింది. అజిత్ ముందు select చేసిన రెండు ఇంకా listలో ఉన్నాయని చెప్పింది.
Call దాదాపు అరగంట సాగింది.
లావణ్య good night చెప్పే ముందు,
“Next weekend free ఉంటే కొంచెం earlyగా call చేయి. అమ్మ కూడా నీతో మాట్లాడాలంటోంది,” అంది.
“చేస్తా.”
Call ముగిసింది.
Screen మీద వెంటనే WhatsApp కనిపించింది.
ఇషికా నుంచి కొత్త message.
“First song అయినా fullగా విన్నావా? లేక already skip చేశావా?”
అజిత్ paused playlist వైపు చూశాడు.
Reply చేశాడు.
“Lavanya call చేసింది. మధ్యలో pause చేశా.”
“Okay. Valid reason. తర్వాత continue చేయి. First song తర్వాత third one కూడా విను. అది నీకు నచ్చే chance ఎక్కువ.”
“నువ్వు నా tasteని ఇంత confidentగా predict చేస్తున్నావా?”
కొద్దిసేపటి తర్వాత reply వచ్చింది.
“కొంచెం అర్థమైంది.”
అజిత్ message చదివాడు.
Headphones మళ్లీ పెట్టుకున్నాడు.
Paused song resume చేశాడు.
మొదటి song పూర్తయ్యాక third songకి వెళ్లకుండా రెండో songనే play అవనిచ్చాడు.
Gaming PC ఇంకా offలోనే ఉంది.
శనివారం ఉదయం alarm లేకుండానే అజిత్ తొమ్మిదిన్నరకి లేచాడు.
Bed పక్కన ఉన్న phone తీసుకుని time చూశాడు. WhatsAppలో లావణ్య నుంచి రెండు messages ఉన్నాయి.
“Good morning.”
దాని కింద—
“Weekend అని పన్నెండు వరకు పడుకోకు.”
అజిత్ నవ్వుతూ reply చేశాడు.
“Already awake.”
Bathroomకి వెళ్లే ముందు kitchenలో coffee పెట్టుకున్నాడు. Cup తీసుకుని sofaలో కూర్చుని కొద్దిసేపు phone scroll చేశాడు.
Writer’s Cafeకి ఒకటికి వెళ్లాలి.
ఇంకా చాలా time ఉంది.
Normally Saturday morning అయితే gaming PC on చేసేవాడు. ఒక game మొదలుపెడితే lunch time వరకు అక్కడే కూర్చునేవాడు.
ఆ రోజు PC వైపు చూసి కూడా on చేయలేదు.
TVలో YouTube పెట్టాడు. ఒక video సగం చూసి ఇంకోటి మార్చాడు. రెండోది కూడా పూర్తిగా చూడలేదు.
పదకొండున్నర ప్రాంతంలో showerకి వెళ్లాడు.
Ready అయ్యాక నిన్న bed మీద పెట్టిన black T-shirt వేసుకున్నాడు. Jeans వేసుకుని mirror ముందు నిలబడ్డాడు.
Beard okayగానే ఉంది.
Hair చేత్తో ఒకసారి సరిచేశాడు.
Perfume తీసుకుని రెండు sprays వేసుకున్నాడు.
Bottle తిరిగి shelf మీద పెట్టబోతూ ఆగాడు.
మరో spray.
వెంటనే తన మీద తనకే నవ్వొచ్చింది.
“Lunchకే కదా వెళ్తున్నావు.”
Bottle పక్కన పెట్టాడు.
Phone తీసుకునేసరికి ఇషికా message ఉంది.
“నేను ready అవుతున్నా. నువ్వు ఇంకా weekend moodలో bed మీద ఉంటే ఇప్పుడే లేచి బయల్దేరు ?”
అజిత్ mirrorలో తనని మరోసారి చూసుకుని reply చేశాడు.
“Already ready.”
కొన్ని secondsలోనే reply వచ్చింది.
“ఇది నమ్మడం కొంచెం కష్టం. నిన్న నేను వచ్చేసరికి నువ్వు already అక్కడ ఉంటానని చాలా confidenceగా చెప్పావు.”
“చెప్పానంటే ఉంటా. ఈ రోజు office ten minutes కాదు.”
“అదే చూద్దాం. నేను ముందు చేరితే coffee నీది.”
“నువ్వు late అయితే కూడా coffee నాదే కదా. నిన్న deal అదే.”
“అవును. కానీ నేను late అవ్వను.”
“అంత confidence మంచిది కాదు.”
“నీ దగ్గర నుంచి ఆ advice వద్దు.”
అజిత్ నవ్వుతూ keys తీసుకున్నాడు.
---
Writer’s Cafe దగ్గరకి అతను పన్నెండు యాభైకి చేరుకున్నాడు.
Parking చేసి బయటకి వచ్చి ఇషికాకి message చేశాడు.
“Reached. Ten minutes early. Screenshot కోసం time కూడా కనిపించేలా పంపాలా?”
Reply దాదాపు వెంటనే వచ్చింది.
“Seriously? నేను ఇంకా five minutes away. సరే, నా coffee save అయింది. కానీ ఒక్కసారి timeకి వచ్చావని ఇక life-long punctual అనుకోకు.”
“ఈ achievementని కనీసం ఈ రోజు వరకు enjoy చేయనివ్వు.”
“Five minutesలో వస్తున్నా. Table దొరికితే పట్టుకో.”
అజిత్ cafeలోకి వెళ్లాడు.
Weekend కావడంతో tables చాలావరకు occupiedగా ఉన్నాయి. Bookshelves పక్కన ఇద్దరికి సరిపోయే table ఖాళీగా కనిపించింది.
అక్కడ కూర్చున్నాడు.
Menu తీసుకుని చూస్తున్నా మధ్యమధ్యలో entrance వైపు చూపు వెళ్తోంది.
కొన్ని నిమిషాల తర్వాత door తెరుచుకుంది.
ఇషికా లోపలకి వచ్చింది.
Officeలో ఆమెని kurtis, jeans, casual topsలో చాలాసార్లు చూశాడు. కానీ ఆ రోజు మొదటి చూపులోనే కొంచెం differentగా కనిపించింది.
Black jeans. Light beige top. Elbowకి కొంచెం పైవరకు sleeves. Neck దగ్గర చిన్న pendant. జుట్టు మొత్తం కట్టకుండా looseగా వెనక్కి తీసుకుంది; ముందు రెండు strands ముఖం పక్కన వదిలేసింది.
Office laptop bag లేదు.
ID card లేదు.
చేతిలో చిన్న handbag మాత్రమే.
ఆమె cafeలో చుట్టూ చూస్తూ అజిత్ని గుర్తించింది.
ముఖంలో వెంటనే నవ్వు వచ్చింది.
Table దగ్గరకు వచ్చి chair వెనక్కి లాగింది.
“నువ్వు నిజంగానే ముందు వచ్చావు. నేను roadలో వస్తూ కూడా ‘వీడు ఇప్పుడే parking కోసం తిరుగుతూ ఉంటాడు’ అనుకున్నా.”
అజిత్ phone తీసి time చూపించాడు.
“Evidence. పన్నెండు యాభై.”
“Okay, accept చేస్తున్నా. ఈ రోజు నీ మీద punctuality jokes వేయను.”
“ఈ రోజు మాత్రమే?”
“Past record అంత త్వరగా erase అవ్వదు.”
ఆమె handbag పక్కన పెట్టి కూర్చుంది.
అజిత్ ఆమె వైపు మరోసారి చూశాడు.
ఇషికా menu తీసుకోబోతూ అతని చూపు గమనించింది.
“ఏంటి? నిన్న dress చెప్పకుండా suspense పెట్టానని ఇప్పుడు inspection చేస్తున్నావా?”
ఈసారి అజిత్ “ఏం లేదు” అనలేదు.
“లేదు. బాగున్నావు.”
ఆమె menu చేతిలోనే ఉంచుకుని అతని వైపు చూసింది.
“Wow. Direct answer. తర్వాత ‘top colour బాగుంది’, ‘lighting బాగుంది’ అని explanation ఏమీ లేదా?”
“లేదు. నువ్వు explanation ఇవ్వొద్దని training ఇచ్చావు కదా.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Training work అవుతోంది. Good.”
అజిత్ కూడా నవ్వాడు.
“నువ్వు కూడా నన్ను చూసి ఏమీ చెప్పలేదు.”
“నిన్నే black T-shirt అన్నావు. అదే వేసుకొచ్చావు. Surprise ఎక్కడుంది?”
“అంటే బాగోలేదా?”
“నేను అలా అనలేదు. Actually… officeలో shirtsలో చూసేదానికంటే ఇలా betterగా ఉన్నావు. Casual look నీకు suit అవుతోంది.”
“ఇది కూడా నేను అడిగాక వచ్చింది.”
“నీ influence. ఇప్పుడు నేను కూడా safeగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టా.”
“Bad influence.”
“కొంచెం.”
---
Food decide చేయడానికే వాళ్లకి దాదాపు పది నిమిషాలు పట్టింది.
ఇషికా menu మొదటి నుంచి చూసి చివరికి desserts దగ్గర ఎక్కువసేపు ఆగింది.
అజిత్ గమనించాడు.
“ముందు lunch decide చేద్దాం. నువ్వు main course దాటేసి dessert planning మొదలుపెట్టావు.”
ఇషికా menu నుంచి చూపు ఎత్తకుండా, “అదే proper planning. Main course ఎక్కువ order చేసి చివరికి dessertకి place లేకపోతే మొత్తం lunch waste,” అంది.
“నీ priorities చాలా clearగా ఉన్నాయి.”
“అందుకే QAలో ఉన్నా. ముందే possible failures అన్నీ ఆలోచించాలి.”
“Cake miss అవ్వడం failure scenarioనా?”
“Definitely.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Sruthiకి చెప్పాలి. Next release planning నీకు ఇవ్వమని.”
“వద్దు. ఆమె customer calls విన్నాక నాకు నా QA life చాలా peacefulగా అనిపిస్తుంది. Customer ఒక date అడుగుతాడు, development ఇంకో date చెప్తుంది, QAకి మధ్యలో half day ఇస్తారు. చివరికి Sruthi అందరినీ convince చేయాలి.”
“అందుకే PMకి salary ఇస్తారు.”
“నువ్వు ఆమెకి ఈ dialogue చెప్పు. Next meetingలో నీకు extra work ఇస్తుంది.”
ఇద్దరూ sandwich, pasta order చేశారు. ఇషికా insist చేయడంతో garlic bread కూడా add అయింది.
Waiter వెళ్లిపోయాక ఇషికా cafe చుట్టూ చూసింది.
“Photosలో చూసినదానికంటే place betterగా ఉంది. నేను onlineలో చూసినప్పుడు books అన్నీ decoration కోసం పెట్టారేమో అనుకున్నా.”
అజిత్ పక్కనే ఉన్న shelf వైపు చూశాడు.
“నువ్వు books చదువుతావా?”
“ఇప్పుడు చాలా తగ్గిపోయింది. Collegeలో మాత్రం చదివేదాన్ని. Novels ఎక్కువ. Job మొదలయ్యాక phone attention span మొత్తం destroy చేసింది. Book తీసుకుని twenty pages చదివేలోపు WhatsApp check చేస్తా, Instagram open చేస్తా, తర్వాత book అక్కడే ఉంటుంది.”
“నేను novels విషయంలో ఇంకా worse. ఒకటి start చేస్తే first fifty pages వరకు interest రావాలి. లేకపోతే finish చేయను.”
“అది booksకి మాత్రమేనా? Moviesకి కూడా first thirty minutesలోనే judgement ఇస్తావు.”
“Movieకి two hours commitment. Bookకి ఇంకా ఎక్కువ. నాకు convincing కావాలి.”
“అందుకే నీకు ఏదైనా recommend చేయడం risky. నచ్చకపోతే six months తర్వాత కూడా గుర్తు చేస్తావు.”
“నీ movie recommendation ఇప్పటికీ గుర్తుంది.”
“చూశావా? Exactly ఇదే.”
ఇద్దరూ నవ్వారు.
కొన్ని seconds తర్వాత ఇషికా table మీద ఉన్న bookmark తీసుకుని చూసింది.
“నిజంగా చెప్పు. నేను నిన్న lunchకి వెళ్దాం అన్నప్పుడు surprise అయ్యావా?”
అజిత్ కొద్దిసేపు ఆమె వైపు చూశాడు.
“కొంచెం అయ్యా. మనం officeలో కలిసి తినడం normal. కానీ Saturday బయటకి వెళ్లడం ఇంతకుముందు జరగలేదు కదా.”
“నాకూ అడిగేటప్పుడు కొంచెం hesitation వచ్చింది. Directగా ‘రేపు lunchకి వస్తావా?’ అని అడిగితే నువ్వు ఏం అనుకుంటావో తెలియలేదు. అందుకే ముందు plans ఉన్నాయా అని అడిగా.”
“నేను ఏం అనుకుంటానని అనుకున్నావు?”
ఇషికా నవ్వుతూ bookmark తిరిగి table మీద పెట్టింది.
“అదే తెలియదు. Maybe ‘ఈమెకి PGలో చాలా bore కొడుతోంది, ఇప్పుడు నన్ను బయటకి లాగుతోంది’ అనుకుంటావేమో. లేక officeలో రోజూ చూస్తున్నాం కదా, weekendలో కూడా ఎందుకు అనుకుంటావేమో.”
“First one మాత్రం correct. నీకు PGలో bore కొడుతుంది.”
“అది నేను deny చేయను.”
“కానీ నాకు కూడా బయటకి రావడం change. Saturday మొత్తం game ఆడుతూ apartmentలో ఉండటం కంటే better.”
అతను కాసేపు ఆగి,
“పైగా నీతో మాట్లాడటం bore కాదు,” అన్నాడు.
ఇషికా అతని ముఖం వైపు చూసింది.
“ఇది proper compliment. నేను save చేసుకోవాలి.”
“ప్రతి మాట record చేయకు.”
“లేదు. Rare events గుర్తుపెట్టుకోవాలి.”
“ఈ మధ్య compliments rare కాదు.”
“Frequency improve అయింది. Quality కూడా.”
Food రావడంతో conversation అక్కడి నుంచి మారిపోయింది.
---
Pasta taste చేయడానికి ముందు ఇషికా అజిత్ వైపు చేయి చూపించింది.
“Wait. ముందు నేను taste చేస్తా. నువ్వు first ‘seven’ అని చెప్పేస్తే తర్వాత నాకు కూడా అదే number mindలో తిరుగుతుంది.”
“నేను అంత influence చేస్తున్నానా?”
“Food విషయంలో unfortunately yes. ముందు నాకు నచ్చిందా లేదా అంతే. ఇప్పుడు నీతో తిన్నాక sauce ఎక్కువా, bread dryగా ఉందా అంటూ unnecessaryగా observe చేస్తున్నా.”
“నేను నిన్ను spoil చేస్తున్నానన్నమాట.”
“Foodని enjoy చేసే ability కొంచెం తగ్గిస్తున్నావు.”
ఆమె pasta taste చేసి ఇంకో bite తీసుకుంది.
“నాకు eight. Sauce బాగుంది, overగా లేదు. ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పు.”
అజిత్ taste చేశాడు.
కొద్దిసేపు ఆలోచిస్తున్నట్టు ముఖం పెట్టాడు.
ఇషికా నవ్వింది.
“ఇంత analysis అవసరం లేదు.”
“Seven.”
“Of course.”
“Seven bad కాదు. నేను five ఇవ్వలేదు.”
“నీతో కొన్ని months పని చేసిన తర్వాత నీ rating system అర్థమైంది. Seven అంటే normal people eight and a half.”
“అంత exaggeration వద్దు.”
“నీకు ten ఎప్పుడైనా ఉందా?”
“ఉంటుంది.”
“ఏ foodకి?”
అజిత్ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.
“అమ్మ చేసే chicken curry.”
ఇషికా వెంటనే నవ్వింది.
“అది cheating. Mothers' food ratingలో పెట్టకూడదు.”
“Rules నువ్వే create చేస్తున్నావు.”
“Restaurant foodలో ten చెప్పు.”
ఈసారి అజిత్ నిజంగానే ఆలోచించాడు.
“Maybe లేదు.”
“అదిగో. నేను చెప్పింది అదే. నీ scale broken.”
Food తింటూ conversation Chennaiకి వెళ్లింది.
ఇషికా మొదట Chennaiకి వచ్చిన రోజులు చెప్పింది.
“నాకు Tamil వచ్చు కాబట్టి language problem ఉండదనుకున్నా. కానీ Chennaiకి వచ్చిన మొదటి నెలలో auto వాళ్లు చాలా fastగా మాట్లాడితే కొన్ని words miss అయ్యేవి. ఒకసారి driver route గురించి ఏదో అడిగాడు. నాకు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు. అయినా confidentగా ‘అవును, వెళ్లండి’ అన్నా. తర్వాత roadలో వెళ్తుంటే నాకు ఆ area ఏంటో కూడా తెలియదని గుర్తొచ్చింది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అంటే అతను ఏ route చెప్పినా okay అన్నావన్నమాట.”
“Exactly. బయటకి మాత్రం నాకు అన్నీ తెలిసినట్టు face పెట్టా.”
“అది language skill కాదు. Confidence.”
“నీకు easy. నువ్వు Chennaiకి వచ్చినప్పుడు ఎలా manage చేశావు?”
“నాకు మొదట Tamil దాదాపు రాదు. Officeలో Englishతో manage అయ్యా. బయట shops, autos దగ్గర first few months చాలా basic words, English, Google Maps—ఏది work అయితే అది.”
“ఇప్పుడు?”
“ఇప్పుడు వాళ్లు ఏం చెప్తున్నారో ఎక్కువగా అర్థమవుతుంది. నేను మాట్లాడేటప్పుడు మాత్రం Telugu accent బయటపడుతుంది.”
“అది okay. At least bargain చేయగలవు.”
“అదే main skill.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Chennai survival complete.”
అక్కడి నుంచి వాళ్ల first jobs గురించి మాట వచ్చింది.
అజిత్ తన first companyలో మొదటి రోజు formal shirt, formal shoes వేసుకుని వెళ్లి team మొత్తం T-shirts, sneakersలో కనిపించడంతో ఎంత overdressedగా feel అయ్యాడో చెప్పాడు.
“Morning ఇంటి నుంచి బయల్దేరేటప్పుడు చాలా professionalగా feel అయ్యా. Officeలోకి వెళ్లాక interviewకి వచ్చినట్టు నేను ఒక్కడినే కనిపించా.”
ఇషికా నవ్వుతూ, “నువ్వు first day కూడా serious faceతోనే కూర్చుని ఉంటావు. ఎవ్వరూ కొత్త employee అనుకోకుండా manager అనుకుని ఉంటారు,” అంది.
“అప్పట్లో నాకు beard కూడా లేదు.”
“అయితే imagine చేయడం ఇంకా difficult.”
“నీ first day?”
ఇషికా నవ్వు కొంచెం మారింది.
“నా first monthలో ఒక bug reportలో ‘button is not coming’ అని రాశా.”
అజిత్ fork మధ్యలోనే ఆపేశాడు.
“Please… అది నిజం కాదని చెప్పు.”
“Englishలో exact wording ఎలా రాయాలో అప్పటికి అంత confidence లేదు. Button కనిపించడం లేదని రాయాలి. నేను direct translation చేసేశా.”
అజిత్ నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.
“Button is not coming…”
“Enough. అప్పటికి నేను fresher.”
“ఈ విషయం నాకు ఇంతకాలం ఎందుకు చెప్పలేదు?”
“ఎందుకంటే నువ్వు ఇలాగే next ten years గుర్తుపెట్టుకుంటావని తెలుసు.”
“ఇది definitely గుర్తుపెట్టుకుంటా.”
“అయితే నీ first stupid mistake చెప్పు. Equal damage కావాలి.”
అజిత్ తన మొదటి jobలో చిన్న CSS change చేసి mobile layout break చేసిన story చెప్పాడు. Desktopలో మాత్రమే verify చేసి push చేయడం, తర్వాత senior developer call చేసి mobile open చేయమని చెప్పడం, screen చూసిన వెంటనే తన mistake అర్థమవడం అన్నీ చెప్పాడు.
ఇషికా చాలా satisfiedగా విన్నది.
“Good. ఇప్పుడు balance అయింది. ఇక నుంచి నువ్వు నా button joke చేస్తే నేను mobile layout తీసుకొస్తా.”
“Deal.”
---
Lunch నెమ్మదిగా సాగింది.
Platesలో food తగ్గిపోయినా conversation ఆగలేదు.
ఒక pointలో ఇషికా లావణ్య గురించి అడిగింది.
“నిన్న Lavanyaతో baby names గురించి మాట్లాడుతున్నానన్నావు కదా. మీ ఇద్దరిది love marriageనా, arrangedనా?”
“Arranged side నుంచే మొదలైంది. కానీ first meeting తర్వాత వెంటనే decide చేయలేదు. కొన్ని weeks calls, messages… తర్వాత ఇద్దరికీ okay అనిపించింది.”
“First meetingలో నువ్వు ఎలా ఉన్నావో నాకు తెలుసుకోవాలని ఉంది. ఇప్పుడు officeలో నిన్ను చూసి imagine చేస్తే, నువ్వు అక్కడ కూడా చాలా confidentగా questions అడుగుతూ కూర్చున్నట్టు అనిపిస్తోంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అసలు కాదు. First ten minutes tea cupనే ఎక్కువ చూశా.”
“నువ్వా?”
“నేనే. నాకు కూడా awkward situations ఉంటాయి.”
“Lavanya?”
“ఆమె నాకంటే betterగా handle చేసింది. Chennaiలో ఎంతకాలం నుంచి ఉంటున్నావు, work ఎలా ఉంటుంది అని normal conversation start చేసింది. తర్వాత నేను కూడా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టా.”
“అంటే ఆమె save చేసింది first meetingని.”
“కొంచెం.”
“ఇప్పుడు ఆమెకి ఇది చెప్తే accept చేస్తుందా?”
“ఆమె versionలో మొత్తం meeting ఆమెనే save చేసింది అంటుంది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Maybe ఆమె version correct కావచ్చు.”
“నువ్వు ఆమెని meet కూడా కాలేదు. Already side తీసుకుంటున్నావు.”
“Evidence విన్నాక judgement ఇచ్చా.”
“మళ్లీ QA.”
“Always.”
అజిత్ water తాగి glass పక్కన పెట్టాడు.
“నీది?”
“మాది కూడా arranged setup. Families first మాట్లాడారు. తర్వాత numbers ఇచ్చారు. Almost one month phoneలో మాట్లాడుకున్నాక meet అయ్యాం. అప్పటికి నేను Chennaiలోనే ఉండేదాన్ని.”
“First meeting ఎలా?”
“Phoneలో చాలా మాట్లాడేవాడు. Face-to-face వచ్చేసరికి చాలా quiet. నేను ‘phoneలో మాట్లాడిన మనిషి ఇతనేనా?’ అనుకున్నా.”
“Maybe అతనికి కూడా tea cup interestingగా కనిపించి ఉంటుంది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Possible. తర్వాత settle అయ్యాడు. Wedding shopping timeకి మాత్రం చాలా మాట్లాడాడు. Colours విషయంలో మా ఇద్దరికీ opposite taste. నాకు ఒకటి నచ్చితే అతనికి ఇంకోటి.”
“ఆద్య పేరు విషయంలో కూడా.”
ఇషికా వెంటనే అతని వైపు చూసింది.
“అది మాత్రం మళ్లీ start చేయకు. నేను మిహిరా అన్నప్పుడు అందరూ కలిసి reject చేశారు.”
“Correct decision.”
“నీకు ఆద్య నచ్చింది కాబట్టి correct అంటున్నావు.”
“ఆద్య better.”
“మిహిరా కూడా చాలా బాగుంటుంది.”
“బాగుంటుంది. కానీ ఆద్య better.”
ఇషికా fork అతని వైపు చూపించింది.
“ఇంకోసారి అంటే నీ dessert share cancel.”
అజిత్ వెంటనే చేతులు table మీద పెట్టాడు.
“Okay. Sensitive topic.”
ఆమె నవ్వింది.
ఆద్య పేరు అక్కడితో ఆగిపోయింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికానే collegeలో తన friends పెట్టిన nicknames గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
అజిత్ conversationని అలాగే వెళ్లనిచ్చాడు.
---
Dessert దగ్గరకి వచ్చేసరికి ఇషికా chocolate cake order చేయాలని fix అయిపోయింది.
“Full slice నేను finish చేయలేను. Half నువ్వు తినాలి,” అంది.
“నాకు వద్దు. ఇప్పటికే enough.”
ఇషికా menu close చేస్తూ, “ఇప్పుడు అలా అంటావు. Table మీదకి వచ్చిన తర్వాత definitely తింటావు. నువ్వు ఎలాగో నాకు తెలుసు,” అంది.
అజిత్ వెంటనే నవ్వాడు.
“అది okay. ‘నిన్ను నాకు తెలుసు’ లాంటి strange dialogue మాత్రం చెప్పకు.”
ఇషికా అయోమయంగా నవ్వింది.
“నేను అలా ఎందుకు చెప్తా? నువ్వు ఎలాగో నాకు తెలుసు అన్నా.”
“Good.”
“అయినా నీ గురించి అంతా తెలుసు అనడం లేదు. Food table మీద ఉంటే వద్దన్నది కూడా తింటావని మాత్రం తెలుసు.”
“అది కూడా false allegation.”
“Cake వచ్చిన తర్వాత evidence వస్తుంది.”
Cake వచ్చింది.
ఐదు నిమిషాల తర్వాత అజిత్ నిజంగానే దాదాపు సగం తిన్నాడు.
ఇషికా తన spoon చేతిలో పట్టుకుని అతని plate వైపు చూసింది.
“ఇప్పుడు నేను ఏమీ చెప్పను. Evidence table మీదే ఉంది.”
అజిత్ మరో bite తీసుకున్నాడు.
“Cake okayగా ఉంది. Waste చేయడం ఎందుకు?”
“Of course. Social service.”
“Exactly.”
ఇద్దరూ నవ్వారు.
Lunch ముగిసేసరికి మూడు దాటింది.
Bill table మీదకి వచ్చింది.
అజిత్ తీసుకున్నాడు.
ఇషికా వెంటనే తన phone తీసింది.
“Split చేద్దాం. ఎంత వచ్చిందో చెప్పు.”
“It's okay. నేను pay చేస్తా.”
“ఎందుకు? ఇద్దరం తిన్నాం. Half పంపిస్తా.”
అజిత్ card తీస్తూ, “ఈసారి నేను. Next time నువ్వు pay చేయి,” అన్నాడు.
Sentence బయటకి వచ్చిన తర్వాత ఒక్క క్షణం ఇద్దరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
ముఖంలో చిన్న నవ్వు.
“Next time already plan చేసేశావా?”
అజిత్ కూడా నవ్వాడు.
“నువ్వు ఇంకో మూడు restaurant links పంపుతావని నాకు తెలుసు. వాటిలో ఒకదానికి వెళ్లాల్సిందే.”
“Nice recovery.”
“Recovery ఏం లేదు. Practical prediction.”
“Fine. ఈసారి నువ్వు pay చేయి. Next time నేను. తర్వాత bill దగ్గర argument ఉండదు.”
“Deal.”
---
Cafe నుంచి బయటకి వచ్చేసరికి afternoon heat కొంచెం తగ్గింది.
Parking వైపు నడుస్తుండగా ఇషికా తన phoneలో time చూసింది.
“ఇప్పుడు PGకి వెళ్లి roomలో కూర్చుంటే మళ్లీ అదే Saturday feeling వస్తుంది. Lunchకి వచ్చాక కనీసం half day బాగానే గడిచింది.”
అజిత్ time చూశాడు.
“Writer’s Cafeకి వచ్చి coffee తాగకుండా వెళ్లడం కూడా wrong కదా.”
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
“ఇప్పుడే cake తిన్నాం.”
“Cake coffee కాదు.”
“ఇంతసేపు cafeలో కూర్చుని coffee order చేయాలని నీకు ఇప్పుడు గుర్తొచ్చిందా?”
“Late realization.”
“నువ్వు food reviewలో strict. Planningలో కాదు.”
“Coffee తాగాలా వద్దా?”
ఇషికా నవ్వింది.
“తాగుదాం. కానీ మళ్లీ లోపలికి వెళ్లొద్దు. ఇంకో place చూద్దాం.”
దగ్గర్లో ఉన్న చిన్న coffee placeకి నడిచారు.
Takeaway cups తీసుకుని బయట shaded seating దగ్గర కూర్చున్నారు.
ఈసారి వాళ్ల మధ్య మొదట్లో ఉన్న చిన్న hesitation కూడా లేదు.
Conversation officeలో తెలిసిన వాళ్ల నుంచి మొదలైంది.
విఘ్నేష్ lunchలో phone ఎందుకు చూడడు, teamలో ఎవరు meetings ఎక్కువ పెడతారు, Sruthi maternity leave నుంచి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత office, home రెండింటినీ ఎలా manage చేస్తోంది—ఒక topic నుంచి ఇంకోటి వచ్చింది.
ఇషికా coffee cup రెండు చేతులతో పట్టుకుని,
“Sruthiని చూస్తే sometimes నాకు చాలా strangeగా అనిపిస్తుంది. Call మధ్యలో baby sound వస్తుంది. రెండు minutes వెళ్లి మళ్లీ వచ్చి customer timeline గురించి exactly అక్కడి నుంచే continue చేస్తుంది. బయట నుంచి చూస్తే చిన్న interruptionలా ఉంటుంది. కానీ ఆమె headలో ఎంత switch అవుతుందో,” అంది.
అజిత్ తల ఊపాడు.
“అందుకే కొన్ని రోజులు WFH చేస్తోంది. Maternity leave నుంచి వచ్చి మూడు నెలలే అయింది. Commute avoid చేయగలిగితే కనీసం అది ఒకటి తగ్గుతుంది.”
ఇషికా కొద్దిసేపు cup వైపు చూస్తూ ఉంది.
“నేను ఆద్య తర్వాత workకి తిరిగి వెళ్లినప్పుడు కూడా మొదట చాలా strangeగా అనిపించింది.”
అజిత్ ఏమీ అనకుండా విన్నాడు.
“Officeలో అందరూ normalగా ఉంటారు. Tickets, calls, lunch plans… ఎవరో weekend movie గురించి మాట్లాడతారు. వాళ్లకి అది normal day. మనకి మాత్రం normal అంటే ఏంటో మళ్లీ నేర్చుకోవాల్సి వస్తుంది.”
ఆమె voice చాలా low కాలేదు. ఏడుపు కూడా లేదు.
సాధారణంగా ఒక విషయం గుర్తు చేసుకున్నట్టు చెప్పింది.
“First few weeks నాకు silly things మీద irritation వచ్చేది. ఇంత పెద్ద విషయం జరిగిపోయింది, వీళ్లు button colour గురించి ఎందుకు argue చేస్తున్నారు అనిపించేది. తర్వాత అదే నాకు help చేసింది. రోజంతా serious things గురించే ఆలోచించకుండా ఉండడానికి ఆ చిన్న చిన్న problems అవసరమయ్యాయి.”
అజిత్ coffee sip చేశాడు.
“అందుకే spacing bug కూడా వదలవా?”
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
ఒక్క క్షణం తర్వాత నవ్వింది.
“నువ్వు serious conversationని ఎంతసేపు seriousగా ఉంచగలవో test చేయాలి.”
“Sorry.”
“లేదు. Actually నాకు అదే okay. నేను ఆద్య గురించి చెప్పినప్పుడల్లా అందరూ suddenly చాలా carefulగా మాట్లాడితే ఇంకా uncomfortableగా ఉంటుంది.”
అజిత్ cup table మీద పెట్టాడు.
“అయితే spacing bug నిజంగానే therapy.”
“అది మాత్రం bugనే. దాన్ని therapy పేరుతో close చేయాలని చూడకు.”
“Worth a try.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Developer.”
ఆద్య గురించి conversation అక్కడితో ఆగిపోయింది.
ఇషికానే తర్వాత college friends గురించి ఇంకో story మొదలుపెట్టింది.
---
Coffee అయిపోయేసరికి నాలుగున్నర దాటింది.
Parking దగ్గరకి తిరిగి వచ్చాక ఇషికా phone తీసుకుంది.
“Cab book చేస్తా. ఈ timeకి traffic పెరుగుతుంది. Morning వచ్చినంత easyగా తిరిగి వెళ్లలేను.”
అజిత్ keys తీస్తూ,
“నీ PG ఏ sideో నాకు తెలుసు కదా. నేను drop చేస్తా,” అన్నాడు.
ఇషికా phone నుంచి చూపు ఎత్తింది.
“నిజంగానా? నీ apartmentకి వెళ్లడానికి కొంచెం extra అవుతుంది కదా.”
“పర్లేదు. Twenty minutes extra ఉండొచ్చు.”
“Saturday trafficలో నీ twenty minutes easily forty అవుతుంది. నేను cabలో వెళ్లగలను.”
“Cabలో వెళ్లగలవని తెలుసు. అయినా నేను drop చేస్తా. ఇంతవరకు వచ్చాక ఇంకో forty minutes వల్ల ఏం కాదు.”
ఇషికా కొన్ని seconds అతని వైపు చూసింది.
Phone screen lock చేసింది.
“Okay. కానీ తర్వాత trafficలో కూర్చుని ‘నిన్ను drop చేయకుండా directగా ఇంటికి వెళ్లాల్సింది’ అని అనుకోకు.”
“అలా అనిపిస్తే నీ ముందే చెప్తా.”
“అదే భయం.”
ఇద్దరూ car వైపు నడిచారు.
---
Carలో మొదటి కొన్ని minutes music low volumeలో ఉంది.
Cafeలో face-to-face కూర్చుని గంటల తరబడి మాట్లాడిన తర్వాత కూడా carలో silence కొంచెం differentగా అనిపించింది.
Uncomfortable కాదు.
ఇషికా window బయట చూస్తూ ఉంది. అజిత్ traffic మీద focus చేశాడు.
Signal దగ్గర car ఆగింది.
ఇషికా బయటకి చూస్తూనే,
“ఈ రోజు బాగుంది. నేను morning వస్తున్నప్పుడు కొంచెం awkwardగా ఉంటుందేమో అనుకున్నా. Office బయట first time కదా. కానీ time ఎలా వెళ్లిపోయిందో కూడా తెలియలేదు,” అంది.
అజిత్ ఆమె వైపు ఒక్కసారి చూసి మళ్లీ road వైపు చూశాడు.
“Food seven అయినా?”
“Food seven. మొత్తం dayకి eight and a half ఇవ్వొచ్చు.”
“మొత్తం dayకి rating ఎవరు అడిగారు?”
“ఎవరూ అడగలేదు. Unsolicited feedback. నీ దగ్గర నేర్చుకున్నా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Eight and a half ఎందుకు? Remaining one and a half ఎక్కడ పోయింది?”
“అదే. నీకు number చెప్తే వెంటనే audit మొదలుపెడతావు. అందుకే rating ఇవ్వకూడదు.”
“ఇప్పుడు ఇచ్చేశావు. Explain చేయాలి.”
ఇషికా కొద్దిసేపు ఆలోచిస్తున్నట్టు బయటకి చూసింది.
“Perfect score ఇవ్వను. Next time improve చేయడానికి scope ఉండాలి.”
అజిత్ lips దగ్గర చిన్న నవ్వు వచ్చింది.
“Next time confirm అయిపోయిందన్నమాట.”
“Bill దగ్గర నువ్వే confirm చేశావు. నేను pay చేయాలి కదా.”
“అది మాత్రమే reason?”
ఇషికా అతని వైపు తిరిగింది.
అజిత్ road మీదే చూస్తున్నాడు.
కొన్ని seconds తర్వాత ఆమె,
“లేదు. Food కూడా reason. కొత్త restaurant research చేయడం కూడా reason. నీ ratingsని తప్పు prove చేయడం కూడా reason. Reasons చాలానే ఉన్నాయి,” అంది.
“Safe answer.”
“నువ్వు నేర్పిందే.”
Signal green అయింది.
అజిత్ car ముందుకు తీసుకెళ్లాడు.
---
Traffic నిజంగానే పెరిగింది.
Journey twenty minutes కాకుండా almost forty అయ్యేలా కనిపించింది.
మధ్యలో conversation musicకి వెళ్లింది.
ఇషికా తన phoneని car audioకి connect చేసి ఒక song పెట్టింది.
మొదటి thirty secondsలోనే అజిత్ expression చూసి,
“ఇప్పుడే judgement ఇవ్వకు. Full song విను. నీ problem అదే—మొదటి thirty secondsలో నచ్చకపోతే songనే reject చేస్తావు,” అంది.
“Song నచ్చడానికి homework చేయాల్సిన అవసరం లేదు. First impression కూడా important.”
“కొన్ని songs slowగా grow అవుతాయి. Collegeలో నాకు నచ్చిన చాలా songs first time విన్నప్పుడు averageగానే అనిపించాయి. తర్వాత lyrics వింటూ, మళ్లీ మళ్లీ వింటే favourite అయ్యాయి.”
“అంటే ఒక song నచ్చడానికి నేను మూడు attempts ఇవ్వాలా?”
“అన్నింటికీ కాదు. కనీసం నేను recommend చేసినదానికి full three minutes ఇవ్వొచ్చు. అంత patience కూడా లేదా?”
“Fine. Skip చేయను.”
“Good. తర్వాత నచ్చలేదంటే తిట్టు. కానీ fullగా విన్న తర్వాత.”
Song పూర్తయ్యే వరకు అజిత్ skip చేయలేదు.
ఇషికా అతని face వైపు చూస్తూ wait చేసింది.
“Okay,” అన్నాడు అజిత్. “ఇది బాగుంది.”
ఆమె seatలో వెనక్కి వాలింది.
“Finally. నీ taste improve అవుతోంది.”
“ఒక్క song నచ్చింది. నా entire taste మీద credit తీసుకోకు.”
“ఇంకా playlist ఉంది. Slowly improve చేస్తా.”
“Playlist వద్దు.”
“Already decide చేశా. ఇంటికి వెళ్లాక పంపుతా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నువ్వు అడగడం ఎందుకు? Anyway చేసేదే చేస్తావు.”
“ఇప్పుడు నీకు నా గురించి కొంచెం అర్థమవుతోంది.”
“కొంచెం.”
---
PG ఉన్న streetకి చేరుకునేసరికి సాయంత్రం అయిదున్నర దాటింది.
ఇషికా ముందే road sideలో ఒక place చూపించింది.
“ఇక్కడ ఆపు. లోపలికి car తీసుకెళ్తే తిరిగి main roadకి రావడానికి చాలా time పడుతుంది.”
అజిత్ sideకి car ఆపాడు.
ఇషికా seat belt తీసింది. Handbag lap మీదకి తీసుకుంది.
“చూశావా? నేను morningనే forty minutes అవుతుందని చెప్పా. ఇప్పుడు నీ apartment చేరేసరికి ఇంకో forty.”
“పర్లేదు. Saturday.”
“Gaming time పోతోంది.”
“ఈ రోజు survive అవుతా.”
ఇషికా door handle పట్టుకుని కొద్దిసేపు అలాగే కూర్చుంది.
తర్వాత అతని వైపు తిరిగింది.
“Thanks, Ajith.”
“Dropకా?”
“Dropకి కూడా. కానీ మొత్తం dayకి. నేను నిన్న lunch అడిగినప్పుడు నిజంగా ఇంతసేపు బయట ఉంటామని అనుకోలేదు. Lunch చేసి రెండు గంటల్లో PGకి వచ్చేస్తాననుకున్నా.”
“Coffee నీ idea కూడా.”
“Coffee మొదట నీ idea.”
“Place change నీ idea.”
“Okay. Joint responsibility.”
అజిత్ నవ్వాడు.
ఇషికా కూడా నవ్వింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె మళ్లీ మాట్లాడింది.
“Morning కొంచెం nervousగా కూడా ఉన్నా. Officeలో మనకి work ఉంటుంది, Vignesh ఉంటాడు, ఇంకెవరైనా వస్తారు. బయట ఇద్దరం కూర్చుంటే మాట్లాడడానికి topics అయిపోతే చాలా awkwardగా ఉంటుందేమో అనుకున్నా.”
“Topics అయిపోలేదు.”
“అదే. Three hours తర్వాత కూడా food ratings మీద fight చేస్తున్నాం.”
“నీ button story ఇంకా ఉంది. అది ఒక్కటే next six monthsకి enough.”
ఇషికా వెంటనే అతని arm మీద చాలా తేలికగా ఒకసారి కొట్టింది.
“అది మర్చిపో.”
Touch ఒక second కూడా ఉండలేదు.
ఆమె వెంటనే handbag strap సరిచేసుకుంది.
అజిత్ నవ్వాడు.
“Impossible.”
“అయితే నీ mobile layout కూడా impossible to forget.”
“Fair.”
ఇషికా door తెరిచింది.
ఒక కాలు బయట పెట్టి మళ్లీ అతని వైపు చూసింది.
“Homeకి వెళ్లాక message చేయి. ఈ trafficలో నువ్వు ఎప్పుడు చేరుతావో చూడాలి.”
“Okay.”
“మరి playlist పంపుతా. ఈ రోజు carలో చేసినట్టు first minuteలో skip చేయకూడదు.”
“నేను promise చేయలేదు.”
“అవసరం లేదు. పంపుతా.”
ఆమె car నుంచి దిగింది.
Door close చేసి రెండు అడుగులు నడిచింది.
అజిత్ car move చేయకుండా road clear అయ్యే వరకు wait చేశాడు.
ఇషికా gate దగ్గరకి వెళ్లి securityతో ఏదో మాట్లాడింది. లోపలికి వెళ్లే ముందు ఒక్కసారి వెనక్కి చూసింది.
Car ఇంకా అక్కడే ఉంది.
చేత్తో చిన్నగా bye చెప్పింది.
అజిత్ కూడా చేయి ఎత్తాడు.
ఆమె gate లోపలికి వెళ్లిపోయింది.
అతను indicator వేసి main road వైపు car తిప్పాడు.
---
ఇంటికి చేరేసరికి ఆరున్నర దాటింది.
Shoes తీసి sofa పక్కన వదిలాడు.
Phone pocket నుంచి తీసేసరికి ఇషికా నుంచి message ఉంది.
“చేరావా? నేను చెప్పిన forty minutes prediction correct అయిందా?”
అజిత్ sofaలో కూర్చుని reply చేశాడు.
“ఇప్పుడే వచ్చా. Almost exact.”
“Good. ఇక నుంచి నా traffic predictionsని question చేయకు.”
“ఒక్కసారి correct అయితే expert అయిపోవు.”
“నీ ratings కంటే నా predictions better.”
“Debatable.”
దాని కింద ఇంకో message వచ్చింది.
Spotify playlist link.
“Carలో చెప్పిన playlist. మొత్తం 22 songs ఉన్నాయి. ఒకేసారి అన్నీ వినాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ first song కనీసం fullగా విను.”
అజిత్ link open చేశాడు.
“22 songs పంపి slowly అంటున్నావా?”
“నీకు gamingకి hours ఉంటాయి. రోజుకి రెండు songsకి time దొరుకుతుంది.”
“ఇప్పుడు schedule కూడా నువ్వే decide చేస్తున్నావా?”
“Recommendation మాత్రమే. Developer implementation optional.”
“ఈ dialogue ఎక్కడో విన్నట్టు ఉంది.”
“Good. Memory improve అవుతోంది.”
అజిత్ headphones తీసుకున్నాడు.
Playlistలో first song play చేశాడు.
కొద్దిసేపటికే లావణ్య నుంచి video call వచ్చింది.
Music pause చేసి call attend చేశాడు.
Screenలో లావణ్య కనిపించింది.
Hair looseగా కట్టుకుని bedకి ఆనుకుని కూర్చుంది.
“Finally. Morning నుంచి busy gentleman message కూడా చేయలేదు.”
అజిత్ sofaలో వెనక్కి వాలాడు.
“Morning lateగా లేచా. Afternoon బయటకి వెళ్లా.”
“ఎక్కడికి?”
“Writer’s Cafeకి. Officeలో ఇషికా తెలుసు కదా? ఆమె ఈ weekend Chennaiలోనే ఉంది. Lunchకి వెళ్దామంది. అక్కడికి వెళ్లాం.”
లావణ్య వెంటనే నవ్వింది.
“అదేనా నువ్వు ఒకసారి food బాగుంటుందేమో అని చెప్పిన place?”
“Yeah. Place బాగుంది. Food okay.”
“నీ ‘okay’ అంటే normal peopleకి చాలా బాగుంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“ఇషికా కూడా ఇదే అంటోంది. నేను pastaకి seven ఇచ్చా.”
“Poor restaurant.”
“Seven bad rating కాదు.”
“నీ దగ్గర eight రావాలంటే chef personally వచ్చి convince చేయాలి.”
“మీ ఇద్దరూ కలిసి నా rating system మీద attack చేస్తున్నారు.”
“నేను ఆమెతో మాట్లాడలేదు కూడా. అంటే problem నీ ratingలోనే ఉంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Fine.”
లావణ్య తన sideకి తిరిగి pillow సరిచేసుకుంది.
“ఎంతసేపు ఉన్నారు?”
“Lunch తర్వాత coffee కూడా తాగాం. తిరిగి వస్తూ ఆమె PG దగ్గర drop చేసి వచ్చా. Traffic వల్ల కొంచెం late అయింది.”
“అందుకే ఇప్పుడే వచ్చావన్నమాట.”
“Yeah.”
“సరే. ఇప్పుడు నా important update విను. Morning doctorకి call చేశా. నేను చెప్పిన back pain గురించి…”
అజిత్ expression వెంటనే మారింది.
“ఏం అన్నారు?”
“Nothing serious. Pregnancyలో common అంటున్నారు. ఎక్కువసేపు ఒకే positionలో కూర్చోకుండా ఉండమన్నారు. Next appointmentలో anyway check చేస్తారు.”
“Pain ఎక్కువగా ఉందా?”
“Morning కొంచెం. ఇప్పుడు better. అమ్మ కూడా unnecessarily panic అవుతోంది.”
“Pain increase అయితే appointment వరకు wait చేయకు. Doctorకి మళ్లీ call చేయి.”
“చేస్తా. నువ్వు Hyderabadలో లేకపోయినా instructions మాత్రం fullగా ఇస్తావు.”
“అది నా job.”
“నీ job frontend.”
“Part-time husband.”
లావణ్య నవ్వింది.
“Very funny.”
మాట baby namesకి వెళ్లింది.
ఆమె shortlistలో ఇంకో మూడు names remove చేసిందని చెప్పింది. అజిత్ ముందు select చేసిన రెండు ఇంకా listలో ఉన్నాయని చెప్పింది.
Call దాదాపు అరగంట సాగింది.
లావణ్య good night చెప్పే ముందు,
“Next weekend free ఉంటే కొంచెం earlyగా call చేయి. అమ్మ కూడా నీతో మాట్లాడాలంటోంది,” అంది.
“చేస్తా.”
Call ముగిసింది.
Screen మీద వెంటనే WhatsApp కనిపించింది.
ఇషికా నుంచి కొత్త message.
“First song అయినా fullగా విన్నావా? లేక already skip చేశావా?”
అజిత్ paused playlist వైపు చూశాడు.
Reply చేశాడు.
“Lavanya call చేసింది. మధ్యలో pause చేశా.”
“Okay. Valid reason. తర్వాత continue చేయి. First song తర్వాత third one కూడా విను. అది నీకు నచ్చే chance ఎక్కువ.”
“నువ్వు నా tasteని ఇంత confidentగా predict చేస్తున్నావా?”
కొద్దిసేపటి తర్వాత reply వచ్చింది.
“కొంచెం అర్థమైంది.”
అజిత్ message చదివాడు.
Headphones మళ్లీ పెట్టుకున్నాడు.
Paused song resume చేశాడు.
మొదటి song పూర్తయ్యాక third songకి వెళ్లకుండా రెండో songనే play అవనిచ్చాడు.
Gaming PC ఇంకా offలోనే ఉంది.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)