23-09-2026, 10:19 PM
చాప్టర్ 4
Monday morning అజిత్ officeకి వచ్చేసరికి పదిన్నర దాటింది.
MacBook open చేసి Slack చూసాడు.
Team channelలో అప్పటికే messages ఉన్నాయి. Releaseకి సంబంధించిన రెండు issues. Customer నుంచి వచ్చిన కొత్త requirement. మధ్యాహ్నం discussion కోసం meeting invite.
అన్నింటి మధ్య Sruthi నుంచి direct message ఉంది.
“Hi Ajith, when you're in, ping me. Need 10 mins on the customer timeline.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Sure. I'm in.”
Linear open చేసి assigned tickets చూస్తుండగానే Sruthi నుంచి మరో message వచ్చింది.
“Meeting room 3?”
“Coming.”
అజిత్ MacBook తీసుకుని meeting room వైపు వెళ్లాడు.
Sruthi వాళ్ల project PM. Customer calls, timelines, release planning, engineering-QA మధ్య coordination ఎక్కువగా ఆమె చూసుకునేది.
Meeting roomలో ఆమె laptop ముందు పెట్టుకుని అప్పటికే release plan open చేసి ఉంది.
“Morning.”
“Morning.”
అజిత్ కూర్చున్నాడు.
“Customer Fridayకి release అడుగుతున్నారు,” అంది Sruthi.
“Friday?”
“Yeah.”
“Possible కాదు.”
Sruthi నవ్వింది.
“అందుకే నిన్ను పిలిచా.”
“Thursday code freeze పెడితే maybe Monday.”
“QAకి ఎంత time కావాలి?”
“ఇషికాతో check చేయాలి. Current issues అన్నీ close అయితే one full day minimum.”
Sruthi notes తీసుకుంది.
“Okay. నేను Friday commit చేయను. Monday లేదా Tuesday అని push చేస్తా.”
“Tuesday safer.”
“Customerకి safe dates నచ్చవు.”
“Developersకి unsafe dates నచ్చవు.”
Sruthi నవ్వింది.
“అందుకే మధ్యలో నేను ఉన్నాను.”
“Good luck.”
“Thanks. నాకు అదే కావాలి.”
Meeting అయిపోయాక అజిత్ బయటకి వచ్చాడు.
ఇషికా తన desk దగ్గరే ఉంది.
అతను పక్కనుంచి వెళ్తుండగా ఆమె చూసింది.
“Sruthi పట్టుకుందా?”
“Friday release కావాలంట.”
ఇషికా ముఖం వెంటనే మారింది.
“Friday?”
“Same reaction.”
“QAకి time ఎవరు ఇస్తారు?”
“అదే చెప్పా.”
“Good.”
“Tuesday అన్నా.”
“Much better.”
“Sruthi customerతో fight చేస్తుంది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Poor Sruthi.”
“PM life.”
ఇద్దరూ తమ desks వైపు తిరిగారు.
---
మధ్యాహ్నం lunchకి విఘ్నేష్ కూడా వచ్చాడు.
Sruthiతో జరిగిన discussion గురించి మాట్లాడుతుండగా విఘ్నేష్,
“Friday release అంటే Friday night కూడా officeలోనే,” అన్నాడు.
“నేను ఉండను,” అంది ఇషికా.
“Bug వస్తే?”
“Monday చూస్తా.”
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“Customer production down అయినా?”
“అప్పుడు Ajith ఉన్నాడు కదా.”
“Nice.”
“Senior engineer.”
“నీకు convenientగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే senior engineer.”
ఇషికా నవ్వింది.
విఘ్నేష్ ఇద్దరి వైపు చూసి తల ఊపాడు.
“మీ projectలో hierarchy నాకు ఇప్పుడే అర్థమైంది.”
“నీకు అర్థం కావాల్సిన అవసరం లేదు,” అన్నాడు అజిత్.
“Exactly,” అంది ఇషికా.
Lunch తర్వాత ముగ్గురూ కిందకి వచ్చారు.
Lift నుంచి బయటకి వస్తుండగా ఇషికా అజిత్ పక్కన నడుస్తూ చిన్నగా అడిగింది.
“By the way… Friday messageకి answer ఇంకా ఇవ్వలేదు.”
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“ఏ message?”
ఇషికా వెంటనే ఆగింది.
“Seriously?”
అతనికి ఏ message అంటుందో తెలుసు.
“గుర్తులేదు.”
“Okay.”
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు.”
ఆమె ముందుకు నడిచింది.
అజిత్ నవ్వుకుంటూ వెనక వెళ్లాడు.
“ఈ రోజు మాత్రమేనా అని అడిగింది కదా?”
ఇషికా తిరిగి చూసింది.
“అంటే గుర్తుంది.”
“కొంచెం.”
“నీ memory చాలా selective.”
“Work విషయాలు ఎక్కువ గుర్తుంటాయి.”
“Good. Work చేసుకో.”
ఆమె తన desk వైపు వెళ్లిపోయింది.
---
సాయంత్రం ఐదున్నరకి అజిత్ apartmentకి బయలుదేరాడు.
Traffic వల్ల ఇంటికి చేరేసరికి ఆరు దాటింది.
Shoes తీసి sofa పక్కన వదిలాడు. Clothes మార్చుకుని fridge నుంచి water తీసుకున్నాడు.
Phoneలో లావణ్య message ఉంది.
“Call when free.”
అజిత్ వెంటనే call చేశాడు.
“ఏమైంది?”
“ఏం లేదు,” అంది లావణ్య. “అమ్మ baby clothes చూస్తోంది. నీకు video call చేయమంది.”
“ఇప్పుడే?”
“ఒక్క minute.”
Video on అయింది.
కొద్దిసేపటికి screenలో లావణ్య వాళ్ల అమ్మ చేతిలో చిన్న చిన్న dresses కనిపించాయి.
“ఇప్పుడే ఎందుకు కొంటున్నారు?” అని అజిత్ అడిగాడు.
వెనక నుంచి లావణ్య నవ్వింది.
“నేనూ అదే చెప్పా.”
ఒక చిన్న yellow dress camera ముందు వచ్చింది.
“ఇది చూడు.”
“Nice.”
“ప్రతి దానికి nice అనకు.”
“మరి?”
“ఏది బాగుందో చెప్పు.”
మూడు dresses చూపించారు.
అజిత్ రెండోది select చేశాడు.
“Finally ఒక useful opinion ఇచ్చావు,” అంది లావణ్య.
“Baby name విషయంలో కూడా useful opinions ఇచ్చా.”
“అవి opinions కాదు. Problems.”
అజిత్ నవ్వాడు.
Call దాదాపు ఇరవై నిమిషాలు సాగింది.
లావణ్య tiredగా ఉందని చెప్పడంతో ఎక్కువసేపు మాట్లాడకుండా పెట్టేశాడు.
Dinner order చేసి PC ముందు కూర్చున్నాడు.
---
రాత్రి పదిన్నర ప్రాంతంలో WhatsAppలో ఇషికా నుంచి message వచ్చింది.
“Selective memory గారు busyనా?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Game.”
“Expected.”
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు. Continue.”
“Message చేసి continue అంటావేంటి?”
“నువ్వు busy కదా.”
“Match అయిపోయింది.”
“Good.”
అజిత్ కొద్దిసేపు wait చేశాడు.
Message రాలేదు.
“ఇప్పుడు చెప్పు.”
“ఏం చెప్పాలి?”
“Morning నుంచి attitude చూపిస్తున్నావు.”
“నేనా?”
“అవును.”
“Friday questionకి answer ఇవ్వకుండా నేను attitude చూపిస్తున్నానా?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Okay. అడుగు మళ్లీ.”
“No.”
“ఎందుకు?”
“Chance అయిపోయింది.”
“అంత strict rules ఉన్నాయా?”
“Yeah.”
“Fine.”
కొన్ని seconds తర్వాత ఇషికా message చేసింది.
“Actually… చెప్పు.”
“ఏం?”
“ఆ రోజు మాత్రమేనా?”
అతను screen చూస్తూ నవ్వాడు.
“కాదు.”
Typing కనిపించింది.
“అంతేనా?”
“Questionకి answer ఇచ్చా.”
“నీతో మాట్లాడటం waste.”
“మరి ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు?”
Message పంపిన తర్వాత అజిత్ దాన్ని ఇంకోసారి చదివాడు.
కొద్దిసేపు reply రాలేదు.
తర్వాత—
“నాకు కూడా అదే doubt.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Answer దొరికితే చెప్పు.”
“చెప్పను.”
“ఎందుకు?”
“Selective information.”
“Copy చేస్తున్నావా?”
“Maybe.”
అజిత్ phone చేతిలో పట్టుకుని అలాగే కూర్చున్నాడు.
కొద్దిసేపటికి ఆమె ఇంకో message పంపింది.
“Okay serious question.”
“Again?”
“ఈసారి నిజంగా.”
“అడుగు.”
“Lavanya లేకుండా ఇన్ని months ఒక్కడివే ఉండటం weirdగా అనిపించట్లేదా?”
అజిత్ వెంటనే reply చేయలేదు.
“కొన్నిసార్లు.”
“First few days?”
“చాలా quietగా అనిపించింది.”
“ఇప్పుడు?”
“అలవాటు పడుతున్నా.”
“Cooking తప్ప.”
“అది ఎప్పటికీ కాదు.”
ఇషికా laughing emoji పంపింది.
“నువ్వు?”
“నేను ఏంటి?”
“Maduraiకి వెళ్లకుండా ఇక్కడే ఉంటావు కదా చాలా weekends. నీకు weirdగా ఉండదా?”
“PGలో alone కాదు కదా.”
“అది తెలుసు.”
“కొన్నిసార్లు boring. అందుకే బయటకి వెళ్తా. లేకపోతే movies.”
“లేకపోతే random peopleకి message చేస్తావు.”
కొద్దిసేపటికి—
“Random people?”
“Sorry. Very important frontend developer.”
“Better.”
“35-year-old frontend developer.”
అజిత్ నవ్వేశాడు.
“మళ్లీ మొదలుపెట్టకు.”
“?”
“నేను 35లా కనిపించను.”
“ఇప్పుడు కాదు అన్నా కదా.”
“ఇప్పుడు ఎంత?”
“Age rating చేయాలా?”
“Yes.”
“Hmm…”
Typing చాలా సేపు కనిపించింది.
“29?”
“Actual age దగ్గరికి వచ్చావు.”
“అంటే compliment.”
“Finally.”
“Looks గురించి compliment అడిగి తీసుకోవడం sad.”
“నేను అడగలేదు.”
“ఇప్పుడే అడిగావు.”
“Age అడిగా.”
“Same thing.”
“Okay.”
కొద్దిసేపు messages ఆగిపోయాయి.
అజిత్ YouTube open చేశాడు.
Video start చేసేలోపే ఇంకో message వచ్చింది.
“నువ్వు కూడా నాకు rating ఇస్తావా?”
అజిత్ కనుబొమ్మలు పైకి లేపాడు.
“Age?”
“Looks.”
అతని వేళ్లు keyboard మీద ఆగాయి.
“Dangerous question.”
“ఎందుకు?”
“ఏ answer ఇచ్చినా problem.”
“Safe answer వద్దు.”
“నిన్న safe answer అన్నావు. ఇప్పుడు ముందే warning ఇస్తున్నావు.”
“Exactly.”
అజిత్ ఆలోచించాడు.
“Good looking.”
Reply వెంటనే రాలేదు.
“That's it?”
“మళ్లీ ఇదేనా?”
“?”
“ఏం expect చేస్తున్నావు?”
“Nothing.”
“Liar.”
ఈసారి typing కొద్దిసేపు కనిపించి ఆగిపోయింది.
మళ్లీ కనిపించింది.
“Okay. కొంచెం more specificగా చెప్పు.”
అజిత్ phone screen వైపు చూస్తూ కూర్చున్నాడు.
ఆమె officeలో కనిపించే తీరు గుర్తొచ్చింది. Loose hair. మాట్లాడేటప్పుడు eyebrows కొంచెం పైకి లేపడం. నవ్వినప్పుడు ఒక్కసారిగా serious face మొత్తం మారిపోవడం.
“నీ smile బాగుంటుంది.”
కొద్దిసేపటికి—
“Okay…”
“ఏంటి?”
“Nothing.”
“నచ్చలేదా?”
“నచ్చింది.”
మళ్లీ చిన్న gap.
“Eyes?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నీకు full review కావాలా?”
“ఇప్పుడు start చేశావు కదా.”
“Eyes కూడా.”
“Hair?”
“ఇషికా…”
“? Okay okay.”
అజిత్ phone పక్కన పెట్టబోయాడు.
Message వచ్చింది.
“Actually hair గురించి answer చెప్పు.”
అతను నవ్వుకున్నాడు.
“Openగా ఉంటే బాగుంటుంది.”
Reply రావడానికి ఈసారి కొంచెం time పట్టింది.
“Noted.”
అజిత్ ఆ ఒక్క wordని చూసి కాసేపు అలాగే ఉన్నాడు.
“ఎందుకు noted?”
“ఏం లేదు.”
“Tomorrow experiment?”
“నీకు చాలా expectations ఉన్నాయి.”
“నువ్వే noted అన్నావు.”
“Good night Ajith ?”
“Escape.”
“Exactly.”
---
మరుసటి రోజు అజిత్ officeకి వచ్చేసరికి ఇషికా already తన desk దగ్గర ఉంది.
Laptop screen చూస్తూ ఎవరికో Slackలో reply ఇస్తోంది.
అజిత్ తన desk వైపు వెళ్తూ ఆమె పక్కనుంచి దాటాడు.
“Morning.”
“Morning.”
అంతే.
రెండు అడుగులు వెళ్లాక అతను తెలియకుండానే వెనక్కి చూశాడు.
జుట్టు openగానే ఉంది.
ఇషికా screen నుంచి తల తిప్పి అదే సమయంలో అతని వైపు చూసింది.
అజిత్ వెంటనే తన desk వైపు తిరిగాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత coffee తీసుకోవడానికి వెళ్లినప్పుడు pantryలో మళ్లీ ఎదురుపడింది.
ఇషికా coffee machine దగ్గర నిలబడి ఉంది.
అజిత్ పక్కన నిలబడ్డాడు.
ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.
అతను కూడా ఏమీ అనలేదు.
Coffee cup తీసుకుని వెళ్లబోతుండగా ఇషికా అడిగింది.
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు.”
“Sure?”
“Yeah.”
“Okay.”
ఆమె నవ్వు ఆపుకుంటున్నట్టు కనిపించింది.
అజిత్ రెండు అడుగులు వెళ్లాడు.
“Noted పని చేసింది.”
వెనక నుంచి చిన్నగా నవ్వు వినిపించింది.
అతను తిరిగి చూడలేదు.
---
అదే రోజు మధ్యాహ్నం Sruthi ఒక meeting పెట్టింది.
Ajith, Ishika, Vigneshతో పాటు backend నుంచి ఇంకో engineer ఉన్నాడు.
Customer timeline గురించి discussion.
Sruthi screen share చేసి plan చూపించింది.
“Tuesday releaseకి customer agree అయ్యారు. But Monday EODకి QA sign-off కావాలి.”
ఇషికా వెంటనే,
“Monday morningకి stable deployment ఇస్తే possible,” అంది.
Sruthi అజిత్ వైపు చూసింది.
“Can we?”
“Current scope change కాకపోతే yes.”
“Customer ఇంకో requirement add చేస్తే?”
“Then no.”
Sruthi నవ్వింది.
“నేను వాళ్లకి అదే చెప్తా.”
Meetingలో ఇంకో ఇరవై నిమిషాలు tasks divide చేశారు.
చివర్లో Sruthi,
“Please don't give me surprises on Monday,” అంది.
అజిత్,
“Customerకి కూడా అదే చెప్పు,” అన్నాడు.
“వాళ్లతో అంత freedom లేదు.”
ఇషికా నవ్వింది.
Meeting అయిపోయింది.
అందరూ బయటకి వచ్చారు.
Sruthi అజిత్ పక్కన నడుస్తూ,
“By the way, UI changes tomorrow morningలో push చేయగలవా?” అని అడిగింది.
“Yeah.”
“Perfect. Thanks.”
“Sure.”
ఆమె మరో meetingకి వెళ్లిపోయింది.
ఇషికా పక్కనే నిలబడి ఉంది.
“PM favourite అయిపోయావు.”
“ఎందుకు?”
“‘Perfect. Thanks.’”
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“Jealous?”
“Please.”
“Tone అలా ఉంది.”
“నీ imagination.”
“Okay.”
ఇషికా నవ్వుతూ తన desk వైపు వెళ్లిపోయింది.
---
కొన్ని రోజులు పని ఎక్కువగానే సాగింది.
అయినా రాత్రి అప్పుడప్పుడు WhatsAppలో మాట్లాడుకునేవారు.
ఒకరోజు అరగంట.
మరోరోజు దాదాపు రెండు గంటలు.
కొన్ని conversations మధ్యలోనే ఆగిపోయేవి. చెప్పుకోవడానికి ఇంకేం లేకపోతే “Good night” కూడా లేకుండా phone పక్కన పడేసేవారు.
మరో రోజు మళ్లీ ఏదో కొత్త topicతో మొదలయ్యేది.
Movies గురించి మాట్లాడారు.
college days గురించి.
Chennaiలో first job గురించి.
అజిత్ Hyderabadలో పెరిగినప్పటి కొన్ని incidents చెప్పాడు.
ఇషికా Madurai గురించి చెప్పింది.
ఒక రాత్రి వాళ్లు ఇద్దరూ తమ phonesలో galleryలో పాత photos చూస్తూ college photos share చేసుకున్నారు.
ఇషికా ఒక photo పంపింది.
College cultural eventలో తీసిన photo. Blue jeans, white top. జుట్టు ఇప్పటికంటే చాలా పొడవుగా ఉంది.
అజిత్ photo open చేశాడు.
“ఇది నువ్వేనా?”
“లేదు. Random అమ్మాయి photo పంపా.”
“Very funny.”
“అంత differentగా ఉన్నానా?”
“Hair.”
“Yeah. అప్పట్లో చాలా long.”
“ఇప్పుడు కూడా longగానే ఉంది.”
“అప్పుడు waist వరకు ఉండేది.”
అజిత్ photo మళ్లీ చూసాడు.
“Looks good.”
“Hair?”
“Photo.”
కొద్దిసేపటికి—
“Oh.”
“ఏంటి ‘Oh’?”
“Nothing.”
“మళ్లీ safe answer అంటావా?”
“లేదు. ఈసారి accept చేస్తున్నా.”
“Good.”
ఇషికా అడిగింది.
“నీ college photo?”
“No.”
“Send.”
“లేదు.”
“ఎందుకు?”
“Bad.”
“అందుకే చూడాలి.”
“Exactly why I'm not sending.”
“Ajith.”
“No.”
రెండు నిమిషాల తర్వాత ఆమె మళ్లీ message చేసింది.
“Please?”
అజిత్ galleryలో చాలా వెనక్కి scroll చేశాడు.
College third yearలో friendsతో తీసుకున్న group photo దొరికింది.
Grey T-shirt, faded jeans. ఇప్పటికంటే సన్నగా ఉన్నాడు. Hair ముందు వైపు కొంచెం ఎక్కువగా ఉంది.
Groupలో మిగతావాళ్లని crop చేసి photo పంపాడు.
ఇషికా reply రావడానికి దాదాపు ఒక minute పట్టింది.
“???”
అజిత్ వెంటనే,
“Delete చేస్తున్నా.”
“No no wait.”
“ఏంటి?”
“ఆ hairstyle ఏంటి? ?”
“ఏం problem?”
“ఏం లేదు. చాలా innocentగా ఉన్నావు.”
“I was.”
“Was?”
“Still am.”
“Sure.”
“నమ్మట్లేదా?”
“Not commenting.”
“అంటే?”
“Good night ?”
“ఇది unfair.”
“Good night, innocent Ajith.”
---
Friday మధ్యాహ్నం lunchకి విఘ్నేష్ రాలేదు.
Sruthi కూడా అదే floorలో ఇంకో table దగ్గర తన teamతో కూర్చుని ఉంది.
అజిత్, ఇషికా ఎదురెదురుగా కూర్చున్నారు.
మామూలుగా మాట్లాడే ఇషికా ఆ రోజు ఎక్కువగా phone చూస్తోంది.
అజిత్ మొదట పట్టించుకోలేదు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.
“ఏమైంది?”
“ఏం లేదు.”
“Food బాగోలేదా?”
“బాగానే ఉంది.”
“అయితే?”
“ఏం లేదు Ajith.”
ఆమె toneలో irritation లేదు.
అజిత్ ఇంకేం అడగలేదు.
Lunch finish చేసి ఇద్దరూ desksకి వెళ్లిపోయారు.
Afternoonలో ఒక bug వచ్చింది.
Slackలో ఇషికా reproduction details పంపింది.
“Added the screen recording and console logs to Linear.”
“Got it. Checking.”
అరగంట తర్వాత అజిత్ root cause దొరికిందని ticket update చేశాడు.
Fix push చేశాడు.
ఇషికా verify చేసింది.
“Verified. Working now.”
“Thanks.”
అంతే.
---
ఆ రోజు అజిత్ ఐదు గంటలకే బయలుదేరాడు.
ఇంటికి వచ్చి లావణ్యతో మాట్లాడాడు.
ఆమెకి ఆ రోజు back pain కొంచెం ఎక్కువగా ఉందని చెప్పింది. Doctor normal అని చెప్పినా rest తీసుకోమన్నారని చెప్పింది.
“ఎక్కువగా తిరగకు,” అన్నాడు అజిత్.
“ఇంట్లోనే ఉన్నా.”
“అమ్మతో చెప్పు. పనులేమీ చేయకు.”
“అమ్మ నన్ను ఏ పని చేయనిస్తుందనుకుంటున్నావా?”
“అది కూడా నిజమే.”
కొద్దిసేపు మాట్లాడారు.
Call పెట్టే ముందు లావణ్య,
“Sunday freeనా?” అని అడిగింది.
“Probably. ఎందుకు?”
“Video callలో names finalize చేద్దాం.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నా suggestions reject చేయడానికా?”
“కొత్తవి ready చేసుకో.”
“Okay.”
Call పెట్టేశారు.
---
రాత్రి అజిత్ game ఆడాడు.
పదకొండు దాటాక system off చేశాడు.
Phone తీసుకున్నాడు.
WhatsAppలో కొన్ని messages ఉన్నాయి.
ఇషికా నుంచి ఏమీ లేదు.
అతను app close చేశాడు.
Kitchenకి వెళ్లి water తీసుకుని వచ్చాడు.
Sofaలో కూర్చుని YouTube open చేశాడు.
ఒక video సగం చూసాక WhatsApp మళ్లీ open చేశాడు.
ఇషికా chat listలో కిందకి వెళ్లిపోయింది.
అజిత్ chat open చేశాడు.
Last message నిన్నటి college photo conversation.
Type చేశాడు.
“Everything okay?”
కొద్దిసేపు చూసి send చేశాడు.
దాదాపు ఐదు నిమిషాల తర్వాత reply వచ్చింది.
“Yeah.”
అజిత్ message చూసాడు.
“Sure?”
“Yeah. ఎందుకు?”
“Lunchలో quietగా ఉన్నావు.”
కొద్దిసేపు reply రాలేదు.
“Just mood off.”
“ఏమైనా జరిగిందా?”
Typing కనిపించింది.
ఆగిపోయింది.
మళ్లీ కనిపించింది.
“Nothing new.”
అజిత్ ఆ మాట చదివాడు.
ఏం అడగాలో తెలియలేదు.
“Okay.”
అని type చేశాడు.
Send చేయలేదు.
దాని బదులు—
“మాట్లాడాలని ఉంటే చెప్పు.”
పంపాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత,
“Hmm.”
అంతే.
అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.
YouTube video మళ్లీ play చేశాడు.
దాదాపు పది నిమిషాల తర్వాత screen వెలిగింది.
ఇషికా.
“నిద్రపోయావా?”
“లేదు.”
“Busy?”
“లేదు. చెప్పు.”
మళ్లీ కొద్దిసేపు ఏమీ రాలేదు.
అజిత్ video pause చేశాడు.
Typing కనిపించి మాయమైంది.
మళ్లీ కనిపించింది.
“ఒక విషయం చెప్పనా?”
అజిత్ sofaలో straightగా కూర్చున్నాడు.
“చెప్పు.”
ఒక minute గడిచింది.
తర్వాత message వచ్చింది.
“నాకు ఒక daughter ఉండేది.”
అజిత్ screen వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
Sentence మొత్తం చదివినా అతని చూపు చివర్లోని “ఉండేది” దగ్గరే ఆగింది.
కొన్ని seconds తర్వాత మరో message వచ్చింది.
“ఆరు నెలల క్రితం చనిపోయింది.”
అజిత్ చేతిలో phone అలాగే ఉంది.
Keyboard open చేశాడు.
“What happened?”
అని type చేశాడు.
చూసి delete చేశాడు.
మళ్లీ type చేశాడు.
“I'm really sorry, Ishika.”
Send చేశాడు.
చాలాసేపు reply రాలేదు.
తర్వాత—
“It's okay.”
అజిత్ ఆ message చూసాడు.
“నీకు చెప్పడం difficultగా ఉంటే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“లేదు. చెప్పాలి అనిపిస్తోంది.”
“Okay.”
మళ్లీ gap.
“ఆమెకి two years.”
అజిత్ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు.
“Two?”
“Yeah.”
కొన్ని seconds తర్వాత ఇంకో message.
“Actually ఆమె పుట్టినప్పుడే doctors చెప్పారు. ఎక్కువ కాలం ఉండదని.”
“మాకు మొదటి నుంచే తెలుసు.”
అజిత్ ఏదో type చేయబోయాడు.
ఆపేశాడు.
ఇషికా messages వస్తూనే ఉన్నాయి.
“Exactగా two years అని కాదు.”
“కానీ condition serious.”
“మొదటి కొన్ని months hospital చాలా.”
“తర్వాత కొంచెం stable.”
అజిత్ కొద్దిసేపు screen వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
“నీకు ఎంత difficult అయి ఉంటుందో నేను imagine కూడా చేయలేను.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“మొదట చాలా భయం ఉండేది.”
“ఏ చిన్న thing అయినా panic.”
“తర్వాత అదే normal అయిపోయింది.”
మరో message.
“అది weird కదా?”
అజిత్ వెంటనే reply చేశాడు.
“లేదు.”
“ఏది normal అవుతుందో మనం decide చేయం కదా.”
Typing కనిపించింది.
“Hmm.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా message చేసింది.
“నేను ఎందుకు ఇప్పుడు నీకు ఇవన్నీ చెప్తున్నానో కూడా తెలియదు.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“చెప్పాలని అనిపించి ఉండొచ్చు.”
“Maybe.”
“నేను వింటా.”
ఈసారి reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.
“Thanks.”
అజిత్ phone చేతిలోనే పట్టుకుని కూర్చున్నాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.
“ఆమె పేరు?”
Typing కనిపించింది.
“ఆద్య.”
అజిత్ ఆ పేరుని మరోసారి చదివాడు.
“ఆద్య… Nice name.”
“నా husband select చేశాడు.”
“Good choice.”
“నేను first reject చేశా.”
“ఎందుకు?”
“నాకు మిహిరా నచ్చింది.”
అజిత్ రెండు పేర్లని మనసులో ఒకసారి అనుకున్నాడు.
“ఆద్యనే better.”
కొన్ని seconds reply లేదు.
తర్వాత—
“Seriously? ?”
అజిత్ చిన్నగా నవ్వాడు.
“Sorry.”
“ఇంత serious conversation మధ్యలో కూడా నా choiceని insult చేస్తావా?”
“పేరు విషయంలో మాత్రమే.”
“Very bad.”
“నీ husband choiceకి support ఇచ్చా.”
“అతనికి చెప్పాలి ఇది.”
“చెప్పు.”
“చెప్తా. Ajith కూడా నీ side అన్నాడని.”
“Please do.”
కొద్దిసేపు messages ఆగాయి.
తర్వాత ఇషికా పంపింది.
“ఆద్యకి chocolate చాలా ఇష్టం.”
“ఏ chocolate?”
“ఏదైనా. Wrapper colourfulగా ఉంటే చాలు.”
“?”
“నేను hide చేసినా కనిపెట్టేది.”
“Two yearsకే?”
“అందుకే too smart.”
అక్కడి నుంచి ఆద్య గురించి చిన్న చిన్న విషయాలు బయటకు వచ్చాయి.
Cartoons చూస్తూ మాత్రమే breakfast తినడం.
ఏ toy కొన్నా మొదటి రెండు రోజులు దాన్ని వదలకుండా తిరగడం, మూడో రోజు పట్టించుకోకపోవడం.
Phone camera కనిపించగానే ముఖం పక్కకి తిప్పేయడం.
ఒకే పాటని వరుసగా ఎన్నిసార్లు పెట్టినా bore కాకపోవడం.
అజిత్ మధ్యలో questions అడిగాడు.
“Favourite cartoon?”
“Peppa Pig.”
“Of course.”
“ఎందుకు of course?”
“అందరు kids అదే చూస్తారేమో అనుకున్నా.”
“లేదు. ఆమెకి Peppa కనిపిస్తే food easyగా తినేది. అందుకే మాకు కూడా Peppa favourite అయిపోయింది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Survival.”
“Exactly.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా ఒక photo పంపింది.
Pink frock వేసుకున్న చిన్న అమ్మాయి sofa మీద కూర్చుని ఉంది. చేతిలో సగం తిన్న chocolate. Camera వైపు చూడకుండా పక్కకి చూస్తోంది.
అజిత్ photo full screenలో open చేశాడు.
Round face. చిన్నగా కత్తిరించిన జుట్టు. Chocolate వల్ల పెదవుల పక్కన brown mark.
“ఇదే ఆద్య?”
“Yeah.”
“చాలా cuteగా ఉంది.”
“Photo తీయనివ్వదు.”
“Camera వైపు అసలు చూడట్లేదు.”
“Exactly. Camera కనిపిస్తే face తిప్పేస్తుంది.”
“Smart.”
“Too smart.”
మరో photo వచ్చింది.
ఈసారి చిన్న pink shoes.
Shoes ముందు భాగంలో white rabbit faces ఉన్నాయి.
“ఇవి ఆమె first birthdayకి కొన్నవి.”
అజిత్ photo చూసాడు.
కొద్దిసేపటికి ఇంకో message వచ్చింది.
“ఇప్పటికీ నా దగ్గరే ఉన్నాయి.”
అతని వేళ్లు keyboard మీదకి వెళ్లాయి.
ఏం type చేయాలో తెలియలేదు.
చివరికి—
“Hmm.”
అని మాత్రమే పంపాడు.
ఇషికా కూడా కొద్దిసేపు ఏమీ పంపలేదు.
తర్వాత—
“Sorry. చాలా చెప్పేశా.”
“Sorry ఎందుకు?”
“తెలీదు.”
“చెప్పాలని అనిపించింది కదా.”
“Yeah.”
“అయితే okay.”
Typing కనిపించింది.
“Thanks for listening.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Anytime.”
ఆ word పంపిన తర్వాత ఇంకేం add చేయలేదు.
కొద్దిసేపటికి ఇషికా,
“ఇప్పుడు చాలా late అయింది,” అంది.
అజిత్ time చూసాడు.
రెండు దాటింది.
“Yeah.”
“Tomorrow నేను లేవను.”
“Saturday.”
“Oh yeah.”
“నీకు days కూడా గుర్తులేవా?”
“ఇప్పుడు లేదు.”
“Sleep.”
“Hmm.”
కొన్ని seconds తర్వాత—
“Good night Ajith.”
“Good night Ishika.”
Phone screen off చేశాడు.
Sofaలోనే కొద్దిసేపు కూర్చుని ఉన్నాడు.
తర్వాత లేచి kitchen light off చేశాడు.
Bedroomలోకి వెళ్లి phone chargeకి పెట్టాడు.
---
Saturday morning అజిత్ లేచేసరికి పది దాటింది.
Phoneలో notifications ఉన్నాయి.
లావణ్య నుంచి good morning message.
Family WhatsApp groupలో మూడు photos.
Swiggy offer.
ఇషికా నుంచి ఏమీ లేదు.
అజిత్ లావణ్యకి reply చేశాడు.
Bathroomకి వెళ్లి వచ్చాడు.
Coffee చేసుకుని balcony door దగ్గర నిలబడ్డాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత WhatsApp notification వచ్చింది.
ఇషికా.
“Good morning.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Morning. లేచావా finally?”
“Just now.”
“Expected.”
“నువ్వు?”
“10కి.”
“Great. ఇద్దరం productive.”
“Very.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత మరో message వచ్చింది.
“నిన్న…”
అంతే.
అజిత్ wait చేశాడు.
కొన్ని seconds తర్వాత—
“నేను చెప్పింది…”
మళ్లీ gap.
“Thanks.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“దేనికి?”
“Just listening.”
అతను coffee cup table మీద పెట్టాడు.
“It's okay.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా laughing emoji పంపింది.
“ఇప్పుడు serious conversation అయిపోయింది. Normalగా మాట్లాడొచ్చు.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Finally.”
“ఏంటి finally? ?”
“నిన్న నా name choice insult చేసినందుకు revenge pending.”
“మళ్లీ మొదలుపెట్టావా?”
“ఆద్య better.”
“Bye.”
“?”
“Seriously bye.”
“Okay okay. మిహిరా కూడా బాగుంది.”
“ఇప్పుడు అవసరం లేదు.”
“Late compliment?”
“Very late.”
“Still counts.”
“లేదు.”
అజిత్ నవ్వుతూ phone table మీద పెట్టాడు.
Coffee ఇంకా వేడిగానే ఉంది.
Monday morning అజిత్ officeకి వచ్చేసరికి పదిన్నర దాటింది.
MacBook open చేసి Slack చూసాడు.
Team channelలో అప్పటికే messages ఉన్నాయి. Releaseకి సంబంధించిన రెండు issues. Customer నుంచి వచ్చిన కొత్త requirement. మధ్యాహ్నం discussion కోసం meeting invite.
అన్నింటి మధ్య Sruthi నుంచి direct message ఉంది.
“Hi Ajith, when you're in, ping me. Need 10 mins on the customer timeline.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Sure. I'm in.”
Linear open చేసి assigned tickets చూస్తుండగానే Sruthi నుంచి మరో message వచ్చింది.
“Meeting room 3?”
“Coming.”
అజిత్ MacBook తీసుకుని meeting room వైపు వెళ్లాడు.
Sruthi వాళ్ల project PM. Customer calls, timelines, release planning, engineering-QA మధ్య coordination ఎక్కువగా ఆమె చూసుకునేది.
Meeting roomలో ఆమె laptop ముందు పెట్టుకుని అప్పటికే release plan open చేసి ఉంది.
“Morning.”
“Morning.”
అజిత్ కూర్చున్నాడు.
“Customer Fridayకి release అడుగుతున్నారు,” అంది Sruthi.
“Friday?”
“Yeah.”
“Possible కాదు.”
Sruthi నవ్వింది.
“అందుకే నిన్ను పిలిచా.”
“Thursday code freeze పెడితే maybe Monday.”
“QAకి ఎంత time కావాలి?”
“ఇషికాతో check చేయాలి. Current issues అన్నీ close అయితే one full day minimum.”
Sruthi notes తీసుకుంది.
“Okay. నేను Friday commit చేయను. Monday లేదా Tuesday అని push చేస్తా.”
“Tuesday safer.”
“Customerకి safe dates నచ్చవు.”
“Developersకి unsafe dates నచ్చవు.”
Sruthi నవ్వింది.
“అందుకే మధ్యలో నేను ఉన్నాను.”
“Good luck.”
“Thanks. నాకు అదే కావాలి.”
Meeting అయిపోయాక అజిత్ బయటకి వచ్చాడు.
ఇషికా తన desk దగ్గరే ఉంది.
అతను పక్కనుంచి వెళ్తుండగా ఆమె చూసింది.
“Sruthi పట్టుకుందా?”
“Friday release కావాలంట.”
ఇషికా ముఖం వెంటనే మారింది.
“Friday?”
“Same reaction.”
“QAకి time ఎవరు ఇస్తారు?”
“అదే చెప్పా.”
“Good.”
“Tuesday అన్నా.”
“Much better.”
“Sruthi customerతో fight చేస్తుంది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Poor Sruthi.”
“PM life.”
ఇద్దరూ తమ desks వైపు తిరిగారు.
---
మధ్యాహ్నం lunchకి విఘ్నేష్ కూడా వచ్చాడు.
Sruthiతో జరిగిన discussion గురించి మాట్లాడుతుండగా విఘ్నేష్,
“Friday release అంటే Friday night కూడా officeలోనే,” అన్నాడు.
“నేను ఉండను,” అంది ఇషికా.
“Bug వస్తే?”
“Monday చూస్తా.”
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“Customer production down అయినా?”
“అప్పుడు Ajith ఉన్నాడు కదా.”
“Nice.”
“Senior engineer.”
“నీకు convenientగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే senior engineer.”
ఇషికా నవ్వింది.
విఘ్నేష్ ఇద్దరి వైపు చూసి తల ఊపాడు.
“మీ projectలో hierarchy నాకు ఇప్పుడే అర్థమైంది.”
“నీకు అర్థం కావాల్సిన అవసరం లేదు,” అన్నాడు అజిత్.
“Exactly,” అంది ఇషికా.
Lunch తర్వాత ముగ్గురూ కిందకి వచ్చారు.
Lift నుంచి బయటకి వస్తుండగా ఇషికా అజిత్ పక్కన నడుస్తూ చిన్నగా అడిగింది.
“By the way… Friday messageకి answer ఇంకా ఇవ్వలేదు.”
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“ఏ message?”
ఇషికా వెంటనే ఆగింది.
“Seriously?”
అతనికి ఏ message అంటుందో తెలుసు.
“గుర్తులేదు.”
“Okay.”
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు.”
ఆమె ముందుకు నడిచింది.
అజిత్ నవ్వుకుంటూ వెనక వెళ్లాడు.
“ఈ రోజు మాత్రమేనా అని అడిగింది కదా?”
ఇషికా తిరిగి చూసింది.
“అంటే గుర్తుంది.”
“కొంచెం.”
“నీ memory చాలా selective.”
“Work విషయాలు ఎక్కువ గుర్తుంటాయి.”
“Good. Work చేసుకో.”
ఆమె తన desk వైపు వెళ్లిపోయింది.
---
సాయంత్రం ఐదున్నరకి అజిత్ apartmentకి బయలుదేరాడు.
Traffic వల్ల ఇంటికి చేరేసరికి ఆరు దాటింది.
Shoes తీసి sofa పక్కన వదిలాడు. Clothes మార్చుకుని fridge నుంచి water తీసుకున్నాడు.
Phoneలో లావణ్య message ఉంది.
“Call when free.”
అజిత్ వెంటనే call చేశాడు.
“ఏమైంది?”
“ఏం లేదు,” అంది లావణ్య. “అమ్మ baby clothes చూస్తోంది. నీకు video call చేయమంది.”
“ఇప్పుడే?”
“ఒక్క minute.”
Video on అయింది.
కొద్దిసేపటికి screenలో లావణ్య వాళ్ల అమ్మ చేతిలో చిన్న చిన్న dresses కనిపించాయి.
“ఇప్పుడే ఎందుకు కొంటున్నారు?” అని అజిత్ అడిగాడు.
వెనక నుంచి లావణ్య నవ్వింది.
“నేనూ అదే చెప్పా.”
ఒక చిన్న yellow dress camera ముందు వచ్చింది.
“ఇది చూడు.”
“Nice.”
“ప్రతి దానికి nice అనకు.”
“మరి?”
“ఏది బాగుందో చెప్పు.”
మూడు dresses చూపించారు.
అజిత్ రెండోది select చేశాడు.
“Finally ఒక useful opinion ఇచ్చావు,” అంది లావణ్య.
“Baby name విషయంలో కూడా useful opinions ఇచ్చా.”
“అవి opinions కాదు. Problems.”
అజిత్ నవ్వాడు.
Call దాదాపు ఇరవై నిమిషాలు సాగింది.
లావణ్య tiredగా ఉందని చెప్పడంతో ఎక్కువసేపు మాట్లాడకుండా పెట్టేశాడు.
Dinner order చేసి PC ముందు కూర్చున్నాడు.
---
రాత్రి పదిన్నర ప్రాంతంలో WhatsAppలో ఇషికా నుంచి message వచ్చింది.
“Selective memory గారు busyనా?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Game.”
“Expected.”
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు. Continue.”
“Message చేసి continue అంటావేంటి?”
“నువ్వు busy కదా.”
“Match అయిపోయింది.”
“Good.”
అజిత్ కొద్దిసేపు wait చేశాడు.
Message రాలేదు.
“ఇప్పుడు చెప్పు.”
“ఏం చెప్పాలి?”
“Morning నుంచి attitude చూపిస్తున్నావు.”
“నేనా?”
“అవును.”
“Friday questionకి answer ఇవ్వకుండా నేను attitude చూపిస్తున్నానా?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Okay. అడుగు మళ్లీ.”
“No.”
“ఎందుకు?”
“Chance అయిపోయింది.”
“అంత strict rules ఉన్నాయా?”
“Yeah.”
“Fine.”
కొన్ని seconds తర్వాత ఇషికా message చేసింది.
“Actually… చెప్పు.”
“ఏం?”
“ఆ రోజు మాత్రమేనా?”
అతను screen చూస్తూ నవ్వాడు.
“కాదు.”
Typing కనిపించింది.
“అంతేనా?”
“Questionకి answer ఇచ్చా.”
“నీతో మాట్లాడటం waste.”
“మరి ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు?”
Message పంపిన తర్వాత అజిత్ దాన్ని ఇంకోసారి చదివాడు.
కొద్దిసేపు reply రాలేదు.
తర్వాత—
“నాకు కూడా అదే doubt.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Answer దొరికితే చెప్పు.”
“చెప్పను.”
“ఎందుకు?”
“Selective information.”
“Copy చేస్తున్నావా?”
“Maybe.”
అజిత్ phone చేతిలో పట్టుకుని అలాగే కూర్చున్నాడు.
కొద్దిసేపటికి ఆమె ఇంకో message పంపింది.
“Okay serious question.”
“Again?”
“ఈసారి నిజంగా.”
“అడుగు.”
“Lavanya లేకుండా ఇన్ని months ఒక్కడివే ఉండటం weirdగా అనిపించట్లేదా?”
అజిత్ వెంటనే reply చేయలేదు.
“కొన్నిసార్లు.”
“First few days?”
“చాలా quietగా అనిపించింది.”
“ఇప్పుడు?”
“అలవాటు పడుతున్నా.”
“Cooking తప్ప.”
“అది ఎప్పటికీ కాదు.”
ఇషికా laughing emoji పంపింది.
“నువ్వు?”
“నేను ఏంటి?”
“Maduraiకి వెళ్లకుండా ఇక్కడే ఉంటావు కదా చాలా weekends. నీకు weirdగా ఉండదా?”
“PGలో alone కాదు కదా.”
“అది తెలుసు.”
“కొన్నిసార్లు boring. అందుకే బయటకి వెళ్తా. లేకపోతే movies.”
“లేకపోతే random peopleకి message చేస్తావు.”
కొద్దిసేపటికి—
“Random people?”
“Sorry. Very important frontend developer.”
“Better.”
“35-year-old frontend developer.”
అజిత్ నవ్వేశాడు.
“మళ్లీ మొదలుపెట్టకు.”
“?”
“నేను 35లా కనిపించను.”
“ఇప్పుడు కాదు అన్నా కదా.”
“ఇప్పుడు ఎంత?”
“Age rating చేయాలా?”
“Yes.”
“Hmm…”
Typing చాలా సేపు కనిపించింది.
“29?”
“Actual age దగ్గరికి వచ్చావు.”
“అంటే compliment.”
“Finally.”
“Looks గురించి compliment అడిగి తీసుకోవడం sad.”
“నేను అడగలేదు.”
“ఇప్పుడే అడిగావు.”
“Age అడిగా.”
“Same thing.”
“Okay.”
కొద్దిసేపు messages ఆగిపోయాయి.
అజిత్ YouTube open చేశాడు.
Video start చేసేలోపే ఇంకో message వచ్చింది.
“నువ్వు కూడా నాకు rating ఇస్తావా?”
అజిత్ కనుబొమ్మలు పైకి లేపాడు.
“Age?”
“Looks.”
అతని వేళ్లు keyboard మీద ఆగాయి.
“Dangerous question.”
“ఎందుకు?”
“ఏ answer ఇచ్చినా problem.”
“Safe answer వద్దు.”
“నిన్న safe answer అన్నావు. ఇప్పుడు ముందే warning ఇస్తున్నావు.”
“Exactly.”
అజిత్ ఆలోచించాడు.
“Good looking.”
Reply వెంటనే రాలేదు.
“That's it?”
“మళ్లీ ఇదేనా?”
“?”
“ఏం expect చేస్తున్నావు?”
“Nothing.”
“Liar.”
ఈసారి typing కొద్దిసేపు కనిపించి ఆగిపోయింది.
మళ్లీ కనిపించింది.
“Okay. కొంచెం more specificగా చెప్పు.”
అజిత్ phone screen వైపు చూస్తూ కూర్చున్నాడు.
ఆమె officeలో కనిపించే తీరు గుర్తొచ్చింది. Loose hair. మాట్లాడేటప్పుడు eyebrows కొంచెం పైకి లేపడం. నవ్వినప్పుడు ఒక్కసారిగా serious face మొత్తం మారిపోవడం.
“నీ smile బాగుంటుంది.”
కొద్దిసేపటికి—
“Okay…”
“ఏంటి?”
“Nothing.”
“నచ్చలేదా?”
“నచ్చింది.”
మళ్లీ చిన్న gap.
“Eyes?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నీకు full review కావాలా?”
“ఇప్పుడు start చేశావు కదా.”
“Eyes కూడా.”
“Hair?”
“ఇషికా…”
“? Okay okay.”
అజిత్ phone పక్కన పెట్టబోయాడు.
Message వచ్చింది.
“Actually hair గురించి answer చెప్పు.”
అతను నవ్వుకున్నాడు.
“Openగా ఉంటే బాగుంటుంది.”
Reply రావడానికి ఈసారి కొంచెం time పట్టింది.
“Noted.”
అజిత్ ఆ ఒక్క wordని చూసి కాసేపు అలాగే ఉన్నాడు.
“ఎందుకు noted?”
“ఏం లేదు.”
“Tomorrow experiment?”
“నీకు చాలా expectations ఉన్నాయి.”
“నువ్వే noted అన్నావు.”
“Good night Ajith ?”
“Escape.”
“Exactly.”
---
మరుసటి రోజు అజిత్ officeకి వచ్చేసరికి ఇషికా already తన desk దగ్గర ఉంది.
Laptop screen చూస్తూ ఎవరికో Slackలో reply ఇస్తోంది.
అజిత్ తన desk వైపు వెళ్తూ ఆమె పక్కనుంచి దాటాడు.
“Morning.”
“Morning.”
అంతే.
రెండు అడుగులు వెళ్లాక అతను తెలియకుండానే వెనక్కి చూశాడు.
జుట్టు openగానే ఉంది.
ఇషికా screen నుంచి తల తిప్పి అదే సమయంలో అతని వైపు చూసింది.
అజిత్ వెంటనే తన desk వైపు తిరిగాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత coffee తీసుకోవడానికి వెళ్లినప్పుడు pantryలో మళ్లీ ఎదురుపడింది.
ఇషికా coffee machine దగ్గర నిలబడి ఉంది.
అజిత్ పక్కన నిలబడ్డాడు.
ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.
అతను కూడా ఏమీ అనలేదు.
Coffee cup తీసుకుని వెళ్లబోతుండగా ఇషికా అడిగింది.
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు.”
“Sure?”
“Yeah.”
“Okay.”
ఆమె నవ్వు ఆపుకుంటున్నట్టు కనిపించింది.
అజిత్ రెండు అడుగులు వెళ్లాడు.
“Noted పని చేసింది.”
వెనక నుంచి చిన్నగా నవ్వు వినిపించింది.
అతను తిరిగి చూడలేదు.
---
అదే రోజు మధ్యాహ్నం Sruthi ఒక meeting పెట్టింది.
Ajith, Ishika, Vigneshతో పాటు backend నుంచి ఇంకో engineer ఉన్నాడు.
Customer timeline గురించి discussion.
Sruthi screen share చేసి plan చూపించింది.
“Tuesday releaseకి customer agree అయ్యారు. But Monday EODకి QA sign-off కావాలి.”
ఇషికా వెంటనే,
“Monday morningకి stable deployment ఇస్తే possible,” అంది.
Sruthi అజిత్ వైపు చూసింది.
“Can we?”
“Current scope change కాకపోతే yes.”
“Customer ఇంకో requirement add చేస్తే?”
“Then no.”
Sruthi నవ్వింది.
“నేను వాళ్లకి అదే చెప్తా.”
Meetingలో ఇంకో ఇరవై నిమిషాలు tasks divide చేశారు.
చివర్లో Sruthi,
“Please don't give me surprises on Monday,” అంది.
అజిత్,
“Customerకి కూడా అదే చెప్పు,” అన్నాడు.
“వాళ్లతో అంత freedom లేదు.”
ఇషికా నవ్వింది.
Meeting అయిపోయింది.
అందరూ బయటకి వచ్చారు.
Sruthi అజిత్ పక్కన నడుస్తూ,
“By the way, UI changes tomorrow morningలో push చేయగలవా?” అని అడిగింది.
“Yeah.”
“Perfect. Thanks.”
“Sure.”
ఆమె మరో meetingకి వెళ్లిపోయింది.
ఇషికా పక్కనే నిలబడి ఉంది.
“PM favourite అయిపోయావు.”
“ఎందుకు?”
“‘Perfect. Thanks.’”
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“Jealous?”
“Please.”
“Tone అలా ఉంది.”
“నీ imagination.”
“Okay.”
ఇషికా నవ్వుతూ తన desk వైపు వెళ్లిపోయింది.
---
కొన్ని రోజులు పని ఎక్కువగానే సాగింది.
అయినా రాత్రి అప్పుడప్పుడు WhatsAppలో మాట్లాడుకునేవారు.
ఒకరోజు అరగంట.
మరోరోజు దాదాపు రెండు గంటలు.
కొన్ని conversations మధ్యలోనే ఆగిపోయేవి. చెప్పుకోవడానికి ఇంకేం లేకపోతే “Good night” కూడా లేకుండా phone పక్కన పడేసేవారు.
మరో రోజు మళ్లీ ఏదో కొత్త topicతో మొదలయ్యేది.
Movies గురించి మాట్లాడారు.
college days గురించి.
Chennaiలో first job గురించి.
అజిత్ Hyderabadలో పెరిగినప్పటి కొన్ని incidents చెప్పాడు.
ఇషికా Madurai గురించి చెప్పింది.
ఒక రాత్రి వాళ్లు ఇద్దరూ తమ phonesలో galleryలో పాత photos చూస్తూ college photos share చేసుకున్నారు.
ఇషికా ఒక photo పంపింది.
College cultural eventలో తీసిన photo. Blue jeans, white top. జుట్టు ఇప్పటికంటే చాలా పొడవుగా ఉంది.
అజిత్ photo open చేశాడు.
“ఇది నువ్వేనా?”
“లేదు. Random అమ్మాయి photo పంపా.”
“Very funny.”
“అంత differentగా ఉన్నానా?”
“Hair.”
“Yeah. అప్పట్లో చాలా long.”
“ఇప్పుడు కూడా longగానే ఉంది.”
“అప్పుడు waist వరకు ఉండేది.”
అజిత్ photo మళ్లీ చూసాడు.
“Looks good.”
“Hair?”
“Photo.”
కొద్దిసేపటికి—
“Oh.”
“ఏంటి ‘Oh’?”
“Nothing.”
“మళ్లీ safe answer అంటావా?”
“లేదు. ఈసారి accept చేస్తున్నా.”
“Good.”
ఇషికా అడిగింది.
“నీ college photo?”
“No.”
“Send.”
“లేదు.”
“ఎందుకు?”
“Bad.”
“అందుకే చూడాలి.”
“Exactly why I'm not sending.”
“Ajith.”
“No.”
రెండు నిమిషాల తర్వాత ఆమె మళ్లీ message చేసింది.
“Please?”
అజిత్ galleryలో చాలా వెనక్కి scroll చేశాడు.
College third yearలో friendsతో తీసుకున్న group photo దొరికింది.
Grey T-shirt, faded jeans. ఇప్పటికంటే సన్నగా ఉన్నాడు. Hair ముందు వైపు కొంచెం ఎక్కువగా ఉంది.
Groupలో మిగతావాళ్లని crop చేసి photo పంపాడు.
ఇషికా reply రావడానికి దాదాపు ఒక minute పట్టింది.
“???”
అజిత్ వెంటనే,
“Delete చేస్తున్నా.”
“No no wait.”
“ఏంటి?”
“ఆ hairstyle ఏంటి? ?”
“ఏం problem?”
“ఏం లేదు. చాలా innocentగా ఉన్నావు.”
“I was.”
“Was?”
“Still am.”
“Sure.”
“నమ్మట్లేదా?”
“Not commenting.”
“అంటే?”
“Good night ?”
“ఇది unfair.”
“Good night, innocent Ajith.”
---
Friday మధ్యాహ్నం lunchకి విఘ్నేష్ రాలేదు.
Sruthi కూడా అదే floorలో ఇంకో table దగ్గర తన teamతో కూర్చుని ఉంది.
అజిత్, ఇషికా ఎదురెదురుగా కూర్చున్నారు.
మామూలుగా మాట్లాడే ఇషికా ఆ రోజు ఎక్కువగా phone చూస్తోంది.
అజిత్ మొదట పట్టించుకోలేదు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.
“ఏమైంది?”
“ఏం లేదు.”
“Food బాగోలేదా?”
“బాగానే ఉంది.”
“అయితే?”
“ఏం లేదు Ajith.”
ఆమె toneలో irritation లేదు.
అజిత్ ఇంకేం అడగలేదు.
Lunch finish చేసి ఇద్దరూ desksకి వెళ్లిపోయారు.
Afternoonలో ఒక bug వచ్చింది.
Slackలో ఇషికా reproduction details పంపింది.
“Added the screen recording and console logs to Linear.”
“Got it. Checking.”
అరగంట తర్వాత అజిత్ root cause దొరికిందని ticket update చేశాడు.
Fix push చేశాడు.
ఇషికా verify చేసింది.
“Verified. Working now.”
“Thanks.”
అంతే.
---
ఆ రోజు అజిత్ ఐదు గంటలకే బయలుదేరాడు.
ఇంటికి వచ్చి లావణ్యతో మాట్లాడాడు.
ఆమెకి ఆ రోజు back pain కొంచెం ఎక్కువగా ఉందని చెప్పింది. Doctor normal అని చెప్పినా rest తీసుకోమన్నారని చెప్పింది.
“ఎక్కువగా తిరగకు,” అన్నాడు అజిత్.
“ఇంట్లోనే ఉన్నా.”
“అమ్మతో చెప్పు. పనులేమీ చేయకు.”
“అమ్మ నన్ను ఏ పని చేయనిస్తుందనుకుంటున్నావా?”
“అది కూడా నిజమే.”
కొద్దిసేపు మాట్లాడారు.
Call పెట్టే ముందు లావణ్య,
“Sunday freeనా?” అని అడిగింది.
“Probably. ఎందుకు?”
“Video callలో names finalize చేద్దాం.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నా suggestions reject చేయడానికా?”
“కొత్తవి ready చేసుకో.”
“Okay.”
Call పెట్టేశారు.
---
రాత్రి అజిత్ game ఆడాడు.
పదకొండు దాటాక system off చేశాడు.
Phone తీసుకున్నాడు.
WhatsAppలో కొన్ని messages ఉన్నాయి.
ఇషికా నుంచి ఏమీ లేదు.
అతను app close చేశాడు.
Kitchenకి వెళ్లి water తీసుకుని వచ్చాడు.
Sofaలో కూర్చుని YouTube open చేశాడు.
ఒక video సగం చూసాక WhatsApp మళ్లీ open చేశాడు.
ఇషికా chat listలో కిందకి వెళ్లిపోయింది.
అజిత్ chat open చేశాడు.
Last message నిన్నటి college photo conversation.
Type చేశాడు.
“Everything okay?”
కొద్దిసేపు చూసి send చేశాడు.
దాదాపు ఐదు నిమిషాల తర్వాత reply వచ్చింది.
“Yeah.”
అజిత్ message చూసాడు.
“Sure?”
“Yeah. ఎందుకు?”
“Lunchలో quietగా ఉన్నావు.”
కొద్దిసేపు reply రాలేదు.
“Just mood off.”
“ఏమైనా జరిగిందా?”
Typing కనిపించింది.
ఆగిపోయింది.
మళ్లీ కనిపించింది.
“Nothing new.”
అజిత్ ఆ మాట చదివాడు.
ఏం అడగాలో తెలియలేదు.
“Okay.”
అని type చేశాడు.
Send చేయలేదు.
దాని బదులు—
“మాట్లాడాలని ఉంటే చెప్పు.”
పంపాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత,
“Hmm.”
అంతే.
అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.
YouTube video మళ్లీ play చేశాడు.
దాదాపు పది నిమిషాల తర్వాత screen వెలిగింది.
ఇషికా.
“నిద్రపోయావా?”
“లేదు.”
“Busy?”
“లేదు. చెప్పు.”
మళ్లీ కొద్దిసేపు ఏమీ రాలేదు.
అజిత్ video pause చేశాడు.
Typing కనిపించి మాయమైంది.
మళ్లీ కనిపించింది.
“ఒక విషయం చెప్పనా?”
అజిత్ sofaలో straightగా కూర్చున్నాడు.
“చెప్పు.”
ఒక minute గడిచింది.
తర్వాత message వచ్చింది.
“నాకు ఒక daughter ఉండేది.”
అజిత్ screen వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
Sentence మొత్తం చదివినా అతని చూపు చివర్లోని “ఉండేది” దగ్గరే ఆగింది.
కొన్ని seconds తర్వాత మరో message వచ్చింది.
“ఆరు నెలల క్రితం చనిపోయింది.”
అజిత్ చేతిలో phone అలాగే ఉంది.
Keyboard open చేశాడు.
“What happened?”
అని type చేశాడు.
చూసి delete చేశాడు.
మళ్లీ type చేశాడు.
“I'm really sorry, Ishika.”
Send చేశాడు.
చాలాసేపు reply రాలేదు.
తర్వాత—
“It's okay.”
అజిత్ ఆ message చూసాడు.
“నీకు చెప్పడం difficultగా ఉంటే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“లేదు. చెప్పాలి అనిపిస్తోంది.”
“Okay.”
మళ్లీ gap.
“ఆమెకి two years.”
అజిత్ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు.
“Two?”
“Yeah.”
కొన్ని seconds తర్వాత ఇంకో message.
“Actually ఆమె పుట్టినప్పుడే doctors చెప్పారు. ఎక్కువ కాలం ఉండదని.”
“మాకు మొదటి నుంచే తెలుసు.”
అజిత్ ఏదో type చేయబోయాడు.
ఆపేశాడు.
ఇషికా messages వస్తూనే ఉన్నాయి.
“Exactగా two years అని కాదు.”
“కానీ condition serious.”
“మొదటి కొన్ని months hospital చాలా.”
“తర్వాత కొంచెం stable.”
అజిత్ కొద్దిసేపు screen వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
“నీకు ఎంత difficult అయి ఉంటుందో నేను imagine కూడా చేయలేను.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“మొదట చాలా భయం ఉండేది.”
“ఏ చిన్న thing అయినా panic.”
“తర్వాత అదే normal అయిపోయింది.”
మరో message.
“అది weird కదా?”
అజిత్ వెంటనే reply చేశాడు.
“లేదు.”
“ఏది normal అవుతుందో మనం decide చేయం కదా.”
Typing కనిపించింది.
“Hmm.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా message చేసింది.
“నేను ఎందుకు ఇప్పుడు నీకు ఇవన్నీ చెప్తున్నానో కూడా తెలియదు.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“చెప్పాలని అనిపించి ఉండొచ్చు.”
“Maybe.”
“నేను వింటా.”
ఈసారి reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.
“Thanks.”
అజిత్ phone చేతిలోనే పట్టుకుని కూర్చున్నాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.
“ఆమె పేరు?”
Typing కనిపించింది.
“ఆద్య.”
అజిత్ ఆ పేరుని మరోసారి చదివాడు.
“ఆద్య… Nice name.”
“నా husband select చేశాడు.”
“Good choice.”
“నేను first reject చేశా.”
“ఎందుకు?”
“నాకు మిహిరా నచ్చింది.”
అజిత్ రెండు పేర్లని మనసులో ఒకసారి అనుకున్నాడు.
“ఆద్యనే better.”
కొన్ని seconds reply లేదు.
తర్వాత—
“Seriously? ?”
అజిత్ చిన్నగా నవ్వాడు.
“Sorry.”
“ఇంత serious conversation మధ్యలో కూడా నా choiceని insult చేస్తావా?”
“పేరు విషయంలో మాత్రమే.”
“Very bad.”
“నీ husband choiceకి support ఇచ్చా.”
“అతనికి చెప్పాలి ఇది.”
“చెప్పు.”
“చెప్తా. Ajith కూడా నీ side అన్నాడని.”
“Please do.”
కొద్దిసేపు messages ఆగాయి.
తర్వాత ఇషికా పంపింది.
“ఆద్యకి chocolate చాలా ఇష్టం.”
“ఏ chocolate?”
“ఏదైనా. Wrapper colourfulగా ఉంటే చాలు.”
“?”
“నేను hide చేసినా కనిపెట్టేది.”
“Two yearsకే?”
“అందుకే too smart.”
అక్కడి నుంచి ఆద్య గురించి చిన్న చిన్న విషయాలు బయటకు వచ్చాయి.
Cartoons చూస్తూ మాత్రమే breakfast తినడం.
ఏ toy కొన్నా మొదటి రెండు రోజులు దాన్ని వదలకుండా తిరగడం, మూడో రోజు పట్టించుకోకపోవడం.
Phone camera కనిపించగానే ముఖం పక్కకి తిప్పేయడం.
ఒకే పాటని వరుసగా ఎన్నిసార్లు పెట్టినా bore కాకపోవడం.
అజిత్ మధ్యలో questions అడిగాడు.
“Favourite cartoon?”
“Peppa Pig.”
“Of course.”
“ఎందుకు of course?”
“అందరు kids అదే చూస్తారేమో అనుకున్నా.”
“లేదు. ఆమెకి Peppa కనిపిస్తే food easyగా తినేది. అందుకే మాకు కూడా Peppa favourite అయిపోయింది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Survival.”
“Exactly.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా ఒక photo పంపింది.
Pink frock వేసుకున్న చిన్న అమ్మాయి sofa మీద కూర్చుని ఉంది. చేతిలో సగం తిన్న chocolate. Camera వైపు చూడకుండా పక్కకి చూస్తోంది.
అజిత్ photo full screenలో open చేశాడు.
Round face. చిన్నగా కత్తిరించిన జుట్టు. Chocolate వల్ల పెదవుల పక్కన brown mark.
“ఇదే ఆద్య?”
“Yeah.”
“చాలా cuteగా ఉంది.”
“Photo తీయనివ్వదు.”
“Camera వైపు అసలు చూడట్లేదు.”
“Exactly. Camera కనిపిస్తే face తిప్పేస్తుంది.”
“Smart.”
“Too smart.”
మరో photo వచ్చింది.
ఈసారి చిన్న pink shoes.
Shoes ముందు భాగంలో white rabbit faces ఉన్నాయి.
“ఇవి ఆమె first birthdayకి కొన్నవి.”
అజిత్ photo చూసాడు.
కొద్దిసేపటికి ఇంకో message వచ్చింది.
“ఇప్పటికీ నా దగ్గరే ఉన్నాయి.”
అతని వేళ్లు keyboard మీదకి వెళ్లాయి.
ఏం type చేయాలో తెలియలేదు.
చివరికి—
“Hmm.”
అని మాత్రమే పంపాడు.
ఇషికా కూడా కొద్దిసేపు ఏమీ పంపలేదు.
తర్వాత—
“Sorry. చాలా చెప్పేశా.”
“Sorry ఎందుకు?”
“తెలీదు.”
“చెప్పాలని అనిపించింది కదా.”
“Yeah.”
“అయితే okay.”
Typing కనిపించింది.
“Thanks for listening.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Anytime.”
ఆ word పంపిన తర్వాత ఇంకేం add చేయలేదు.
కొద్దిసేపటికి ఇషికా,
“ఇప్పుడు చాలా late అయింది,” అంది.
అజిత్ time చూసాడు.
రెండు దాటింది.
“Yeah.”
“Tomorrow నేను లేవను.”
“Saturday.”
“Oh yeah.”
“నీకు days కూడా గుర్తులేవా?”
“ఇప్పుడు లేదు.”
“Sleep.”
“Hmm.”
కొన్ని seconds తర్వాత—
“Good night Ajith.”
“Good night Ishika.”
Phone screen off చేశాడు.
Sofaలోనే కొద్దిసేపు కూర్చుని ఉన్నాడు.
తర్వాత లేచి kitchen light off చేశాడు.
Bedroomలోకి వెళ్లి phone chargeకి పెట్టాడు.
---
Saturday morning అజిత్ లేచేసరికి పది దాటింది.
Phoneలో notifications ఉన్నాయి.
లావణ్య నుంచి good morning message.
Family WhatsApp groupలో మూడు photos.
Swiggy offer.
ఇషికా నుంచి ఏమీ లేదు.
అజిత్ లావణ్యకి reply చేశాడు.
Bathroomకి వెళ్లి వచ్చాడు.
Coffee చేసుకుని balcony door దగ్గర నిలబడ్డాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత WhatsApp notification వచ్చింది.
ఇషికా.
“Good morning.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Morning. లేచావా finally?”
“Just now.”
“Expected.”
“నువ్వు?”
“10కి.”
“Great. ఇద్దరం productive.”
“Very.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత మరో message వచ్చింది.
“నిన్న…”
అంతే.
అజిత్ wait చేశాడు.
కొన్ని seconds తర్వాత—
“నేను చెప్పింది…”
మళ్లీ gap.
“Thanks.”
అజిత్ reply చేశాడు.
“దేనికి?”
“Just listening.”
అతను coffee cup table మీద పెట్టాడు.
“It's okay.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా laughing emoji పంపింది.
“ఇప్పుడు serious conversation అయిపోయింది. Normalగా మాట్లాడొచ్చు.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Finally.”
“ఏంటి finally? ?”
“నిన్న నా name choice insult చేసినందుకు revenge pending.”
“మళ్లీ మొదలుపెట్టావా?”
“ఆద్య better.”
“Bye.”
“?”
“Seriously bye.”
“Okay okay. మిహిరా కూడా బాగుంది.”
“ఇప్పుడు అవసరం లేదు.”
“Late compliment?”
“Very late.”
“Still counts.”
“లేదు.”
అజిత్ నవ్వుతూ phone table మీద పెట్టాడు.
Coffee ఇంకా వేడిగానే ఉంది.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)