23-09-2026, 07:48 PM
చాప్టర్ 3
వారం మధ్యలో office ఒక్కసారిగా busy అయిపోయింది.
Release దగ్గరపడటంతో morning meetings పొడవయ్యాయి. Linearలో ఒక ticket close చేస్తే ఇంకోటి వచ్చేది. QA verification కోసం wait చేస్తున్నవి, code reviewలో ఉన్నవి, customer నుంచి clarification రావాల్సినవి—అన్నీ కలిపి రోజంతా tabs మారుస్తూనే గడిచేది.
Wednesday మధ్యాహ్నం అజిత్ food courtకి వెళ్లేసరికి విఘ్నేష్ అప్పటికే కూర్చుని ఉన్నాడు.
“ఇషికా?”
“Callలో ఉంది. వస్తానంది.”
అజిత్ food తీసుకుని కూర్చున్నాడు.
దాదాపు పది నిమిషాల తర్వాత ఇషికా వచ్చింది.
“Sorry. Customer వదలలేదు.”
“మాకు ఎందుకు sorry?” అన్నాడు విఘ్నేష్. “నీ food చల్లారిపోయింది.”
“నాకు ఆకలి వేస్తుంటే sympathy కూడా లేదు మీకు.”
ఆమె chair లాగి కూర్చుంది.
ఆ రోజు black kurti వేసుకుంది. సాధారణంగా looseగా ఉండే జుట్టుని వెనక్కి తీసి clip పెట్టుకుంది. Call నుంచి తొందరగా వచ్చినట్టుంది. కూర్చుంటూనే clip తీసేసి, జుట్టుని చేత్తో సరిచేసుకుంది.
అజిత్ చూపు క్షణం అక్కడే ఆగింది.
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
“ఏంటి?”
“ఏంటి?”
“అలా చూస్తున్నావేంటి?”
“ఏం చూడలేదు.”
“సరే.”
ఆమె food box open చేసింది.
అజిత్ water bottle తీసుకున్నాడు.
విఘ్నేష్ ఇద్దరి వైపు చూసి, “నేను ఏమైనా miss అయ్యానా?” అన్నాడు.
“ఏం లేదు,” అన్నాడు అజిత్.
“ఏం లేదు,” అంది ఇషికా కూడా.
విఘ్నేష్ నవ్వాడు.
“ఇద్దరూ ఒకేసారి చెప్తే ఇంకా doubt వస్తుంది.”
“నువ్వు ముందు తిను,” అంది ఇషికా.
కొద్దిసేపటికి conversation release మీదకి వెళ్లింది.
ఇషికా ఒక issue గురించి చెప్తుంటే అజిత్ మధ్యలో ఆపాడు.
“అది frontend issue కాదు.”
“నేను frontend అన్నానా?”
“అలా చూస్తున్నావు.”
“నా face చూసి ticket category కూడా చెప్పేస్తావా?”
“కొన్ని నెలలు QAతో పని చేస్తే ఆ skill automaticగా వస్తుంది.”
“అయితే dangerous skill.”
విఘ్నేష్ plate పక్కకి జరిపి వాళ్లిద్దరి వైపు చూసాడు.
“Ticket గురించి మాట్లాడుతున్నారా? Faces గురించి మాట్లాడుతున్నారా?”
ఇషికా నవ్వుతూ tissue తీసుకుని అతని వైపు విసిరింది.
“నువ్వు తిను.”
---
ఆ వారం రెండు రోజులు అజిత్ office నుంచి lateగా బయలుదేరాడు.
Thursday ఇంటికి వచ్చేసరికి ఏడు దాటింది.
Clothes మార్చుకుని లావణ్యకి video call చేశాడు.
ఆమె dinner చేస్తోంది.
“ఈ రోజు కూడా late?”
“Release.”
“Dinner?”
“ఇంకా లేదు.”
“మళ్లీ order?”
“Probably.”
“నీ kitchenని lock చేసి Hyderabadకి వచ్చేయొచ్చు కదా. Anyway use చేయట్లేదు.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Water bottles పెడతా.”
“దానికి fridge చాలు. Kitchen ఎందుకు?”
“అది కూడా నిజమే.”
లావణ్య నవ్వింది.
తర్వాత doctor appointment గురించి మాట్లాడారు. Reports normalగా ఉన్నాయని చెప్పింది. అజిత్ రెండు మూడు questions అడిగాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత లావణ్య camera angle మార్చింది.
“ఇప్పుడు కొంచెం కనిపిస్తోందా?”
అజిత్ screen దగ్గరగా చూసాడు.
“Yeah.”
“నిజంగా?”
“అవును.”
“Last week కూడా అదే అన్నావు.”
“Last week కంటే ఇప్పుడు ఎక్కువ.”
“Sure?”
“నేను frontend developerని. Pixel difference కూడా కనిపిస్తుంది.”
లావణ్య నవ్వేసింది.
“చాలు.”
“నువ్వే అడిగావు.”
ఇంకొంతసేపు మాట్లాడి call పెట్టేశారు.
అజిత్ dinner order చేసి gaming PC on చేశాడు.
---
రాత్రి పదకొండు దాటాక game close చేశాడు.
Phone తీసుకుంటే ఇషికా నుంచి WhatsAppలో message ఉంది.
“ఇంకా పడుకోలేదా?”
Message పదిహేను నిమిషాల క్రితం వచ్చింది.
అజిత్ reply చేశాడు.
“లేదు. ఇప్పుడే game అయింది.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“అనుకున్నా ?”
“ఏంటి అనుకున్నావు?”
“Free time దొరికితే gameలోనే ఉంటావు కదా.”
“ఎప్పుడూ కాదు.”
“అయితే ఇంకేం చేస్తావు?”
అజిత్ sofaలో వెనక్కి వాలాడు.
“Movies. YouTube. కొన్నిసార్లు phone పట్టుకుని ఏం చూడకుండా scroll చేస్తుంటా.”
“చాలా productive life.”
“Thank you.”
“Compliment కాదు.”
“నాకు complimentలాగే అనిపించింది.”
“నీ ఇష్టం ?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నువ్వెందుకు ఇంకా మేల్కొని ఉన్నావు?”
“పక్క room వాళ్లు మాట్లాడుతున్నారు. నిద్ర రావట్లేదు.”
“ఈ timeలోనా?”
“వాళ్లకి ఇప్పుడు evening అనుకుంటా.”
“వెళ్లి కొంచెం slowగా మాట్లాడమని చెప్పు.”
“నేనా?”
“అవును.”
“నన్ను చూస్తే వెళ్లి complaint చేసే personలా కనిపిస్తున్నానా?”
అజిత్ “అవును” అని type చేశాడు.
ఒక్క క్షణం చూసి delete చేశాడు.
“అంతగా కాదు.”
వెంటనే reply వచ్చింది.
“Good answer.”
“ఎందుకు?”
“‘అవును’ అని చెప్తే రేపు officeలో చూసుకునేదాన్ని.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నిజానికి ముందు అదే type చేశా.”
“? నాకు తెలుసు.”
“మరి ఎందుకు అడిగావు?”
“ఏం answer ఇస్తావో చూద్దామని.”
“Pass అయ్యానా?”
“Just pass.”
“చాలు.”
అక్కడితో conversation ఆగలేదు.
Movies నుంచి collegeకి వెళ్లింది.
College నుంచి hostelsకి.
ఇషికా తన college roommate ప్రతిరోజూ ఉదయం ఐదున్నరకి alarm పెట్టేదని చెప్పింది.
“ఆమె లేచేదా?” అని అజిత్ అడిగాడు.
“అదే problem. ఆమె లేవదు. Room మొత్తం లేస్తాం.”
“Alarm off చేసేవాళ్లు కదా.”
“Phone pillow కింద పెట్టుకునేది.”
“అది torture.”
“ఒకరోజు phone తీసుకుని cupboardలో పెట్టేశాం.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“తర్వాత?”
“Alarm వినిపించలేదు. కానీ ఆమె phone కనిపించట్లేదని room మొత్తం లేపింది.”
“Perfect.”
“నీ hostelలో ఇలాంటివి లేవా?”
“నేనే problem.”
“అది నాకు doubt లేదు. ఏం చేసేవాడివి?”
“Morning class ఉంటే friendని లేపేవాడిని.”
“Good boy.”
“వాడు లేచాక నేను మళ్లీ పడుకునేవాడిని.”
కొద్దిసేపటికి laughing emojis వచ్చాయి.
“అది చాలా దారుణం.”
“కనీసం మా room నుంచి ఒకడు classకి వెళ్లాడు.”
“నీ friend ఇప్పటికీ మాట్లాడుతున్నాడా నీతో?”
“Unfortunately for him, yes.”
“Poor guy.”
అజిత్ time చూసేసరికి పన్నెండున్నర దాటింది.
“12:30 అయింది.”
“తెలుసు.”
“నీ పక్క room వాళ్లు?”
“పడుకున్నారు ?”
“అయితే ఇప్పుడు నువ్వూ పడుకోవచ్చు.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“నిద్ర పోయింది.”
“వాళ్ల వల్ల?”
“కొంచెం.”
“మిగతాది?”
Typing కనిపించింది.
“Phone పట్టుకున్నా కదా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది నీ problem.”
“ఇప్పుడు నీతో మాట్లాడుతున్నా. So technically నీ problem కూడా.”
అజిత్ messageని మరోసారి చదివాడు.
“నన్నెందుకు ఇందులోకి లాగుతున్నావు?”
“నువ్వు reply ఇవ్వకుండా ఉంటే conversation అయిపోయేది.”
“Good point.”
“Exactly.”
మరో పది నిమిషాలు randomగా మాట్లాడుకున్నారు.
చివరికి ఇషికానే,
“సరే. పడుకో. రేపు office ఉంది,” అంది.
“నువ్వూ.”
“Good night.”
“Good night.”
Phone chargeకి పెట్టి అజిత్ light off చేశాడు.
---
మరుసటి రోజు food courtలో విఘ్నేష్ కూడా ఉన్నాడు.
ఇషికా కొంచెం lateగా వచ్చింది.
ఆ రోజు light blue kurti, jeans వేసుకుంది. జుట్టు looseగా ఉంది. ఒక చేతికి watch. చిన్న earrings.
Chairలో కూర్చుంటూ జుట్టుని ఒకవైపు జరిపింది.
అజిత్కి నిన్న రాత్రి conversation గుర్తొచ్చింది.
“Neighbours నిద్రపోనిచ్చారా?” అని అడిగాడు.
ఇషికా నవ్వింది.
“Finally.”
విఘ్నేష్ వెంటనే అడిగాడు.
“ఏ neighbours?”
“PGలో పక్క room,” అంది ఇషికా. “Night full talking.”
“Complaint చేయాల్సింది.”
ఇషికా అజిత్ వైపు చూసింది.
“చెప్పాను కదా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నేనూ అదే అన్నా.”
విఘ్నేష్ తినడం continue చేశాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా అజిత్ని అడిగింది.
“నువ్వు ఎప్పుడు పడుకున్నావు?”
“Almost one.”
“Morning meetingకి ఎలా లేచావు?”
“Professional కదా.”
ఇషికా అతని ముఖం వైపు చూసింది.
“Face చూస్తే తెలుస్తోంది.”
“ఏం తెలుస్తోంది?”
“నిద్ర సరిపోలేదని.”
“నా faceకి ఈ మధ్య చాలా responsibilities ఇస్తున్నావు.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Easyగా తెలుస్తోంది.”
అజిత్ కూడా నవ్వుతూ తినడం continue చేశాడు.
---
ఆ తర్వాతి రోజుల్లో WhatsAppలో messages ప్రతిరోజూ రాలేదు.
ఒకరోజు ఏమీ ఉండేది కాదు.
మరో రోజు ఒక meme.
ఇంకో రోజు movie link.
కొన్నిసార్లు lunchలో మొదలైన topic రాత్రి మళ్లీ WhatsAppలో వచ్చేది.
Saturday afternoon అజిత్ gaming PC ముందు కూర్చుని ఉండగా ఇషికా నుంచి photo వచ్చింది.
Restaurant table మీద biryani.
కింద message—
“PG survival food ?”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Cheating.”
“ఎందుకు?”
“PG food గురించి అంత defend చేసి బయట biryani తింటున్నావు.”
“Defend చేయడం వేరు. Weekendలో అదే తినడం వేరు.”
“Convenient.”
“నువ్వు ఏం తింటున్నావు?”
అజిత్ table మీద ఉన్న plate photo తీసి పంపాడు.
Dosa.
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“Wait… నువ్వు చేశావా?”
“No ?”
“అనుకున్నా.”
“ఎందుకు? నేను చేయలేనా?”
“Photoలో chutney plastic cup కనిపిస్తోంది, chef గారు.”
అజిత్ photo మళ్లీ open చేశాడు.
Plate cornerలో చిన్న plastic cup స్పష్టంగా ఉంది.
“Shit.”
ఇషికా laughing emojis పంపింది.
“Caught ?”
“నేను చేశానని చెప్పలేదు.”
“కానీ నేను అలా అనుకోవాలని photo పంపావు.”
“False allegation.”
“Sure.”
అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.
రెండు నిమిషాల తర్వాత మళ్లీ తీసుకున్నాడు.
“Biryani ఎలా ఉంది?”
“బాగుంది. కానీ spicy.”
“Place?”
ఇషికా restaurant పేరు పంపింది.
అక్కడి నుంచి Chennaiలో వాళ్లకి నచ్చిన restaurants గురించి conversation మొదలైంది.
ఇషికా రెండు places చెప్పింది.
అజిత్ వాటిలో ఒకదాన్ని already try చేశానన్నాడు.
“నీకు ఏ restaurant నచ్చదు?” అని ఇషికా అడిగింది.
“చాలా ఉన్నాయి.”
“నీ standards unnecessaryగా high.”
“Food విషయంలో.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“Food విషయంలో మాత్రమేనా?”
అజిత్ message చదివాడు.
ఒక క్షణం వేళ్లు keyboard మీద ఆగాయి.
“Mostly.”
Reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.
“Safe answer ?”
“What answer were you expecting?”
“ఏం లేదు. Just asked.”
“అయితే safe answer అని ఎందుకు?”
“నిన్ను irritate చేయడానికి.”
“Successful.”
“Thank you.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది compliment కాదు.”
“నేను complimentగానే తీసుకుంటా.”
ఈసారి ఇషికా laughing emoji పంపింది.
---
మరో వారం గడిచింది.
ఒకరోజు ఇషికా work from PG చేసింది.
Morningలో Slackలో ఒక ticket గురించి ఇద్దరూ మాట్లాడారు.
“Customer shared another recording. Added it to Linear.”
“Checking.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత అజిత్ reply చేశాడు.
“I can reproduce it now. I'll update the ticket after the fix.”
“Okay.”
అంతే.
Afternoonకి fix complete అయ్యాక Linear update చేశాడు. ఇషికా verify చేసి ticket close చేసింది.
Lunch timeలో food courtకి వెళ్లిన అజిత్ విఘ్నేష్తో కూర్చున్నాడు.
“ఇషికా WFH?” అని అడిగాడు.
“Yeah.”
“ఏమైంది?”
“తెలీదు. Morning stand-upలో చెప్పింది కదా.”
“నేను late join అయ్యా.”
“అది మాత్రం నాకు తెలుసు.”
అజిత్ తినడం మొదలుపెట్టాడు.
---
సాయంత్రం apartmentకి వచ్చాక gaming PC on చేశాడు.
కొద్దిసేపటికి WhatsAppలో ఇషికా message వచ్చింది.
“ఈ రోజు office food ఎలా ఉంది?”
“Terrible.”
“అయితే miss అవ్వలేదు.”
“Definitely.”
“Vignesh తిన్నాడా?”
“Everything.”
“వాడు ఏదైనా తింటాడు.”
“True.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత అజిత్ అడిగాడు.
“ఈ రోజు WFH ఎందుకు?”
“Morning కొంచెం headache. Ready అయ్యి officeకి రావాలని అనిపించలేదు.”
“ఇప్పుడు?”
“Better. Lunch తర్వాత పడుకున్నా.”
“Nice life.”
“Jealous?”
“Very.”
“రేపు నువ్వూ WFH తీసుకో.”
“Meetings ఉన్నాయి.”
“ఇంటి నుంచి attend అవ్వచ్చు కదా.”
“Online meetings ఇంకా torture.”
“ఎందుకు?”
“Officeలో meeting అయిపోతే అందరూ బయటకి వెళ్తారు. Onlineలో ఎవరో ఒకరు ‘one more thing’ అంటారు.”
ఇషికా laughing emoji పంపింది.
“True ?”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇంకో message వచ్చింది.
“Morning నేను కూడా horribleగా ఉన్నా. Officeకి రాకపోవడం అందరికీ మంచిదైంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నువ్వు రోజూ morning అలాగే ఉంటావు. మేము survive అవుతున్నాం.”
Reply రాలేదు.
అజిత్ screen చూస్తూ ఉన్నాడు.
ఐదు seconds.
పది seconds.
Typing కనిపించింది.
“Excuse me?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“? Joke.”
“No no. ఇప్పుడు joke అని తప్పించుకోకు.”
“నిజంగానే joke.”
“రేపు officeకి రా.”
“ఎందుకు?”
“వచ్చాక తెలుస్తుంది.”
“Threat చేస్తున్నావా?”
“Yes.”
“Okay. ఇప్పుడు భయంగా ఉంది.”
“ఉండాలి.”
అజిత్ laughing emoji పంపాడు.
---
మరుసటి రోజు morning meeting అయిపోయాక అజిత్ coffee తీసుకోవడానికి pantry వైపు వెళ్లాడు.
తిరిగి వస్తుంటే ఎదురుగా ఇషికా వచ్చింది.
అతని దగ్గరకు వచ్చి ఆగింది.
“Good morning.”
ఆ tone వినగానే అజిత్కి నిన్నటి chat గుర్తొచ్చింది.
“Good morning.”
ఇషికా అక్కడే నిలబడింది.
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు. చూడు.”
“ఏం చూడాలి?”
“నిన్న horrible అన్నావు కదా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది joke.”
“ఇప్పుడు?”
అజిత్ ఆమెను సరిగ్గా చూశాడు.
Dark green top. Black jeans. జుట్టు openగా ఉంది. కళ్ల దగ్గర lightగా kajal. చిన్న silver earrings.
ఆమె పెద్దగా ready అయి వచ్చినట్టు ఏమీ లేదు. అయినా నిన్న screen మీద messagesలో మాట్లాడిన person ఇప్పుడు తన ముందు నిలబడి ఉండటంతో అతని చూపు సాధారణం కంటే క్షణం ఎక్కువసేపు ఆగింది.
ఇషికా ఎదురుచూస్తోంది.
“Better,” అన్నాడు.
ఆమె కనుబొమ్మలు పైకి లేపింది.
“Better?”
“Yeah.”
“అంతేనా?”
అజిత్ coffee cup పెదవుల దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు.
“మరి ఏం చెప్పాలి?”
“ఏం వద్దు.”
ఆమె ముందుకు నడిచింది.
రెండు అడుగులు వేసి తిరిగి చూసింది.
“Still rude.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నిజంగానే బాగున్నావు.”
ఇషికా క్షణం ఆగింది.
“అది ముందే చెప్పొచ్చు కదా.”
“అడిగిన తర్వాత చెప్పా.”
“అందుకే value తగ్గిపోయింది.”
“Okay. Next time ముందే చెప్తా.”
అని అన్నాక అజిత్కే ఆ మాట కొంచెం వేరుగా వినిపించింది.
ఇషికా కూడా ఒక్క క్షణం అతని వైపు చూసింది.
తర్వాత నవ్వింది.
“చూద్దాం.”
ఆమె వెళ్లిపోయింది.
అజిత్ coffee తీసుకుని తన deskకి వచ్చాడు.
MacBook open చేశాడు.
Slackలో notifications ఉన్నాయి.
ఒక customer issue.
ఒక review request.
అతను మొదట Linear ticket open చేశాడు.
---
ఆ రోజు lunchకి విఘ్నేష్ రాలేదు.
ఇషికా ఎదురుగా కూర్చుంది.
మొదటి కొన్ని నిమిషాలు release గురించే మాట్లాడారు.
తర్వాత ఇషికా అడిగింది.
“Lavanya appointment అయిందా?”
“Yeah. Yesterday.”
“Everything okay?”
“Yeah. All good.”
“Good.”
అజిత్ phone తీసి లావణ్య పంపిన scan report photo open చేశాడు.
“చూడు.”
ఇషికా phone తీసుకుని కొద్దిసేపు చూసింది.
“Wow.”
అజిత్కి తిరిగి ఇచ్చింది.
“నీకేమైనా అర్థమవుతుందా ఇందులో?” అని అడిగాడు.
“లేదు.”
“నాకూ లేదు.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Doctor okay అన్నారంటే okay.”
“Exactly.”
కొద్దిసేపు ఇద్దరూ తిన్నారు.
“Boy or girl ఏం కావాలి?” అని ఇషికా అడిగింది.
“Anything.”
“Safe answer.”
“నిజంగానే.”
“Names decide చేశారా?”
“లేదు. Lavanya list తయారు చేస్తోంది.”
“నీ suggestions?”
“Reject అవుతున్నాయి.”
“Examples?”
“చెప్పను.”
“ఎందుకు?”
“నువ్వూ reject చేస్తావు.”
“అంటే అంత badగా ఉన్నాయా?”
“లేదు.”
“అయితే చెప్పు.”
అజిత్ ఒక పేరు చెప్పాడు.
ఇషికా రెండు seconds ఏమీ మాట్లాడలేదు.
“Lavanya correct.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“See. అందుకే చెప్పలేదు.”
“Poor babyని కాపాడుతోంది.”
“Enough.”
ఇషికా నవ్వింది.
అజిత్ కూడా నవ్వుతూ water తాగాడు.
---
Friday రాత్రి అజిత్ game ఆడుతుండగా ఇషికా నుంచి WhatsAppలో message వచ్చింది.
“Movie చూస్తావా?”
Match మధ్యలో ఉండటంతో వెంటనే reply చేయలేదు.
Game అయిపోయాక phone తీసుకున్నాడు.
“ఏది?”
ఆమె movie పేరు పంపింది.
“మళ్లీ నీ recommendation?”
“అవును. Problem?”
“Risk ఎక్కువ.”
“అయితే చూడకు.”
“Trailer పంపు.”
కొద్దిసేపటికి link వచ్చింది.
ఈసారి అజిత్ full trailer చూశాడు.
“Not bad.”
“Progress ?”
“నువ్వు ఎక్కడ చూస్తున్నావు?”
“PG. Laptopలో.”
“Headphones?”
“Obviously. Roommate callలో ఉంది.”
“నీ PG చాలా peacefulగా ఉంది.”
“నీకు idea లేదు.”
అజిత్ apartmentలో చుట్టూ చూసాడు.
TV offలో ఉంది. Kitchen light మాత్రమే వెలుగుతోంది.
“ఇక్కడ దానికి opposite.”
“అంటే?”
“చాలా quiet.”
“అది మంచిదే కదా.”
అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.
“కొన్ని రోజులు.”
“మిగతా రోజులు?”
“Boring.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“అయితే movie చూడు. Problem solved.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“ఇంతసేపు ఇదంతా movie చూడమని convince చేయడానికా?”
“Finally అర్థమైంది.”
“Emotional manipulation.”
“Whatever works ?”
“Okay. Starting.”
“Wait.”
“ఏంటి?”
“నేనూ start చేస్తా.”
“Same time?”
“Yeah.”
“3… 2…”
“Drama వద్దు. Play నొక్కు.”
అజిత్ నవ్వుతూ movie start చేశాడు.
పది నిమిషాల తర్వాత WhatsAppలో message వచ్చింది.
“ఇంకా boringగా ఉందా?”
Movie pause చేయకుండా reply చేశాడు.
“ఇప్పటివరకు okay.”
“Wow. పెద్ద compliment.”
“Movie చూడు. Disturb చేయకు.”
“You're replying.”
“నువ్వే message చేశావు.”
“Okay bye.”
ఐదు నిమిషాల తర్వాత ఒక scene వచ్చింది.
అజిత్ phone తీసుకున్నాడు.
“ఇది ఎందుకు చేసింది?”
Reply వెంటనే వచ్చింది.
“Movie చూడు.”
“నీకేమైనా తెలుసా?”
“లేదు.”
“మరి?”
“Next sceneలో చెప్తారేమో.”
“Useful answer.”
“Thank you.”
Movie మధ్యలో messages వస్తూనే ఉన్నాయి.
ఒక character మీద ఇద్దరూ agree అయ్యారు.
Hero చేసిన decision మీద argument వచ్చింది.
“అతను correct,” అంది ఇషికా.
“ఎలా correct?”
“ఆ situationలో ఇంకేం చేస్తాడు?”
“ఏమీ చేయకుండా ఉండొచ్చు.”
“Movie అక్కడే అయిపోతుంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది కూడా మంచిదే.”
“నీతో movie చూడటం చాలా difficult.”
“నువ్వే invite చేశావు.”
“నా mistake.”
దాదాపు రెండు గంటల తర్వాత movie అయిపోయింది.
అజిత్ message చేశాడు.
“Okay.”
“Okay అంటే?”
“బాగుంది.”
“అంతేనా?”
“చాలా బాగుంది.”
“Rating?”
“7.”
“Only 7?”
“7 good rating.”
“Minimum 8.”
“నా rating కూడా నువ్వే decide చేస్తావా?”
“నీది wrong కాబట్టి.”
“అయితే నన్నెందుకు అడిగావు?”
కొద్దిసేపటికి—
“Good point ?”
అజిత్ time చూసాడు.
ఒంటి గంటకు దగ్గరగా ఉంది.
“నిద్ర వస్తుందా?”
“లేదు.”
“నాకూ లేదు.”
కొద్దిసేపు chat ఆగిపోయింది.
అజిత్ movie credits screen మీద అలాగే వదిలేశాడు.
తర్వాత ఇషికా message వచ్చింది.
“ఒకటి అడగనా?”
“అడుగు.”
“Officeలో first time నన్ను చూసినప్పుడు ఏం అనుకున్నావు?”
అజిత్ message చదివి కాసేపు phone చేతిలోనే పట్టుకున్నాడు.
“ఇప్పుడే ఎందుకు ఈ question?”
“ఏం లేదు. Just curious.”
“నిజంగా చెప్పాలా?”
“అబద్ధం చెప్పమని అడుగుతానా?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“First time పెద్దగా ఏమీ అనుకోలేదు.”
కొద్దిసేపటికి—
“Wow. Thanks ?”
“అప్పుడు మనం properly మాట్లాడలేదు కదా.”
“అయినా ఏదో impression ఉంటుంది.”
అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.
ఆమెను మొదటిసారి చూసిన exact moment గుర్తులేదు. కానీ మొదటి కొన్ని రోజులలో ఆమె ఎలా ఉండేదో గుర్తుంది. Laptop చేతిలో పట్టుకుని desk దగ్గరకు రావడం. Bug explain చేసేటప్పుడు fastగా మాట్లాడటం. Answer clearగా రాకపోతే అదే question ఇంకోలా అడగడం.
“Confident అనిపించింది.”
“అంతే?”
“కొంచెం demanding.”
“? అది better.”
“ఇప్పుడు నా turn.”
“అడుగు.”
“నన్ను first time చూసినప్పుడు?”
కొద్దిసేపు typing కనిపించింది.
“Serious.”
అజిత్ కనుబొమ్మలు పైకి లేపాడు.
“నేనా?”
“అవును.”
“నేను చాలా friendly.”
“ఇప్పుడు.”
“అప్పుడు?”
“First few days seriousగా ఉండేవాడివి. Work తప్ప ఇంకేం మాట్లాడేవాడివి కాదు.”
“అది office.”
“I know.”
కొన్ని seconds తర్వాత ఇంకో message వచ్చింది.
“ఇంకోటి ఉంది.”
“ఏంటి?”
“చెప్పను.”
“ఇప్పుడు చెప్పాలి.”
“వద్దు ?”
“Ishika.”
“First time చూసినప్పుడు కొంచెం older అనుకున్నా.”
అజిత్ straightగా కూర్చున్నాడు.
“ఏంటి?”
Laughing emojis వచ్చాయి.
“Sorry ?”
“ఎంత age అనుకున్నావు?”
“చెప్పను.”
“చెప్పు.”
“No.”
“35?”
కొద్దిసేపటికి—
“Maybe ?”
అజిత్ నవ్వేశాడు.
“Blocked.”
“Wait ?”
“Good night.”
“అయ్యో. ఇప్పుడు కాదు.”
“35 అంటావా?”
“ఇప్పుడు youngerగా కనిపిస్తున్నావు.”
“అది help కావట్లేదు.”
“Okay okay…”
కొన్ని seconds typing కనిపించింది.
“ఇప్పుడు బాగానే కనిపిస్తావు. Happy?”
అజిత్ ఆ messageని మరోసారి చదివాడు.
“Damage control.”
“Compliment ఇస్తే తీసుకో.”
“Fine. తీసుకున్నా.”
“Good.”
అజిత్ reply boxలో type చేశాడు.
“నువ్వూ బాగుంటావు.”
అలా కొద్దిసేపు screen మీదే ఉంచాడు.
Delete చేశాడు.
“ఇప్పుడు పడుకో.”
Reply వెంటనే వచ్చింది.
“Coward.”
అజిత్ screen వైపు చూసాడు.
“ఎందుకు?”
“ఏం లేదు ?”
“చెప్పు.”
“Good night, Ajith.”
“Ishika?”
“Good night.”
అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.
Light off చేశాడు.
కొన్ని నిమిషాలు గడిచాయి.
మళ్లీ phone తీసుకున్నాడు.
WhatsApp open చేశాడు.
Chat చివర్లో ఆమె “Good night” అలాగే ఉంది.
అజిత్ type చేశాడు.
“By the way… ఈ రోజు బాగున్నావు.”
Send చేశాడు.
Phone పక్కన పెట్టేలోపే typing కనిపించింది.
“ఈ రోజు మాత్రమేనా? ?”
అజిత్ screen చూస్తూ నవ్వాడు.
ఏదో type చేయబోయాడు.
ఆపేశాడు.
చివరికి—
“Good night.”
అవతల నుంచి laughing emoji వచ్చింది.
“Good night ?”
అజిత్ phone chargeకి పెట్టి light off చేశాడు.
వారం మధ్యలో office ఒక్కసారిగా busy అయిపోయింది.
Release దగ్గరపడటంతో morning meetings పొడవయ్యాయి. Linearలో ఒక ticket close చేస్తే ఇంకోటి వచ్చేది. QA verification కోసం wait చేస్తున్నవి, code reviewలో ఉన్నవి, customer నుంచి clarification రావాల్సినవి—అన్నీ కలిపి రోజంతా tabs మారుస్తూనే గడిచేది.
Wednesday మధ్యాహ్నం అజిత్ food courtకి వెళ్లేసరికి విఘ్నేష్ అప్పటికే కూర్చుని ఉన్నాడు.
“ఇషికా?”
“Callలో ఉంది. వస్తానంది.”
అజిత్ food తీసుకుని కూర్చున్నాడు.
దాదాపు పది నిమిషాల తర్వాత ఇషికా వచ్చింది.
“Sorry. Customer వదలలేదు.”
“మాకు ఎందుకు sorry?” అన్నాడు విఘ్నేష్. “నీ food చల్లారిపోయింది.”
“నాకు ఆకలి వేస్తుంటే sympathy కూడా లేదు మీకు.”
ఆమె chair లాగి కూర్చుంది.
ఆ రోజు black kurti వేసుకుంది. సాధారణంగా looseగా ఉండే జుట్టుని వెనక్కి తీసి clip పెట్టుకుంది. Call నుంచి తొందరగా వచ్చినట్టుంది. కూర్చుంటూనే clip తీసేసి, జుట్టుని చేత్తో సరిచేసుకుంది.
అజిత్ చూపు క్షణం అక్కడే ఆగింది.
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
“ఏంటి?”
“ఏంటి?”
“అలా చూస్తున్నావేంటి?”
“ఏం చూడలేదు.”
“సరే.”
ఆమె food box open చేసింది.
అజిత్ water bottle తీసుకున్నాడు.
విఘ్నేష్ ఇద్దరి వైపు చూసి, “నేను ఏమైనా miss అయ్యానా?” అన్నాడు.
“ఏం లేదు,” అన్నాడు అజిత్.
“ఏం లేదు,” అంది ఇషికా కూడా.
విఘ్నేష్ నవ్వాడు.
“ఇద్దరూ ఒకేసారి చెప్తే ఇంకా doubt వస్తుంది.”
“నువ్వు ముందు తిను,” అంది ఇషికా.
కొద్దిసేపటికి conversation release మీదకి వెళ్లింది.
ఇషికా ఒక issue గురించి చెప్తుంటే అజిత్ మధ్యలో ఆపాడు.
“అది frontend issue కాదు.”
“నేను frontend అన్నానా?”
“అలా చూస్తున్నావు.”
“నా face చూసి ticket category కూడా చెప్పేస్తావా?”
“కొన్ని నెలలు QAతో పని చేస్తే ఆ skill automaticగా వస్తుంది.”
“అయితే dangerous skill.”
విఘ్నేష్ plate పక్కకి జరిపి వాళ్లిద్దరి వైపు చూసాడు.
“Ticket గురించి మాట్లాడుతున్నారా? Faces గురించి మాట్లాడుతున్నారా?”
ఇషికా నవ్వుతూ tissue తీసుకుని అతని వైపు విసిరింది.
“నువ్వు తిను.”
---
ఆ వారం రెండు రోజులు అజిత్ office నుంచి lateగా బయలుదేరాడు.
Thursday ఇంటికి వచ్చేసరికి ఏడు దాటింది.
Clothes మార్చుకుని లావణ్యకి video call చేశాడు.
ఆమె dinner చేస్తోంది.
“ఈ రోజు కూడా late?”
“Release.”
“Dinner?”
“ఇంకా లేదు.”
“మళ్లీ order?”
“Probably.”
“నీ kitchenని lock చేసి Hyderabadకి వచ్చేయొచ్చు కదా. Anyway use చేయట్లేదు.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Water bottles పెడతా.”
“దానికి fridge చాలు. Kitchen ఎందుకు?”
“అది కూడా నిజమే.”
లావణ్య నవ్వింది.
తర్వాత doctor appointment గురించి మాట్లాడారు. Reports normalగా ఉన్నాయని చెప్పింది. అజిత్ రెండు మూడు questions అడిగాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత లావణ్య camera angle మార్చింది.
“ఇప్పుడు కొంచెం కనిపిస్తోందా?”
అజిత్ screen దగ్గరగా చూసాడు.
“Yeah.”
“నిజంగా?”
“అవును.”
“Last week కూడా అదే అన్నావు.”
“Last week కంటే ఇప్పుడు ఎక్కువ.”
“Sure?”
“నేను frontend developerని. Pixel difference కూడా కనిపిస్తుంది.”
లావణ్య నవ్వేసింది.
“చాలు.”
“నువ్వే అడిగావు.”
ఇంకొంతసేపు మాట్లాడి call పెట్టేశారు.
అజిత్ dinner order చేసి gaming PC on చేశాడు.
---
రాత్రి పదకొండు దాటాక game close చేశాడు.
Phone తీసుకుంటే ఇషికా నుంచి WhatsAppలో message ఉంది.
“ఇంకా పడుకోలేదా?”
Message పదిహేను నిమిషాల క్రితం వచ్చింది.
అజిత్ reply చేశాడు.
“లేదు. ఇప్పుడే game అయింది.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“అనుకున్నా ?”
“ఏంటి అనుకున్నావు?”
“Free time దొరికితే gameలోనే ఉంటావు కదా.”
“ఎప్పుడూ కాదు.”
“అయితే ఇంకేం చేస్తావు?”
అజిత్ sofaలో వెనక్కి వాలాడు.
“Movies. YouTube. కొన్నిసార్లు phone పట్టుకుని ఏం చూడకుండా scroll చేస్తుంటా.”
“చాలా productive life.”
“Thank you.”
“Compliment కాదు.”
“నాకు complimentలాగే అనిపించింది.”
“నీ ఇష్టం ?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నువ్వెందుకు ఇంకా మేల్కొని ఉన్నావు?”
“పక్క room వాళ్లు మాట్లాడుతున్నారు. నిద్ర రావట్లేదు.”
“ఈ timeలోనా?”
“వాళ్లకి ఇప్పుడు evening అనుకుంటా.”
“వెళ్లి కొంచెం slowగా మాట్లాడమని చెప్పు.”
“నేనా?”
“అవును.”
“నన్ను చూస్తే వెళ్లి complaint చేసే personలా కనిపిస్తున్నానా?”
అజిత్ “అవును” అని type చేశాడు.
ఒక్క క్షణం చూసి delete చేశాడు.
“అంతగా కాదు.”
వెంటనే reply వచ్చింది.
“Good answer.”
“ఎందుకు?”
“‘అవును’ అని చెప్తే రేపు officeలో చూసుకునేదాన్ని.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నిజానికి ముందు అదే type చేశా.”
“? నాకు తెలుసు.”
“మరి ఎందుకు అడిగావు?”
“ఏం answer ఇస్తావో చూద్దామని.”
“Pass అయ్యానా?”
“Just pass.”
“చాలు.”
అక్కడితో conversation ఆగలేదు.
Movies నుంచి collegeకి వెళ్లింది.
College నుంచి hostelsకి.
ఇషికా తన college roommate ప్రతిరోజూ ఉదయం ఐదున్నరకి alarm పెట్టేదని చెప్పింది.
“ఆమె లేచేదా?” అని అజిత్ అడిగాడు.
“అదే problem. ఆమె లేవదు. Room మొత్తం లేస్తాం.”
“Alarm off చేసేవాళ్లు కదా.”
“Phone pillow కింద పెట్టుకునేది.”
“అది torture.”
“ఒకరోజు phone తీసుకుని cupboardలో పెట్టేశాం.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“తర్వాత?”
“Alarm వినిపించలేదు. కానీ ఆమె phone కనిపించట్లేదని room మొత్తం లేపింది.”
“Perfect.”
“నీ hostelలో ఇలాంటివి లేవా?”
“నేనే problem.”
“అది నాకు doubt లేదు. ఏం చేసేవాడివి?”
“Morning class ఉంటే friendని లేపేవాడిని.”
“Good boy.”
“వాడు లేచాక నేను మళ్లీ పడుకునేవాడిని.”
కొద్దిసేపటికి laughing emojis వచ్చాయి.
“అది చాలా దారుణం.”
“కనీసం మా room నుంచి ఒకడు classకి వెళ్లాడు.”
“నీ friend ఇప్పటికీ మాట్లాడుతున్నాడా నీతో?”
“Unfortunately for him, yes.”
“Poor guy.”
అజిత్ time చూసేసరికి పన్నెండున్నర దాటింది.
“12:30 అయింది.”
“తెలుసు.”
“నీ పక్క room వాళ్లు?”
“పడుకున్నారు ?”
“అయితే ఇప్పుడు నువ్వూ పడుకోవచ్చు.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“నిద్ర పోయింది.”
“వాళ్ల వల్ల?”
“కొంచెం.”
“మిగతాది?”
Typing కనిపించింది.
“Phone పట్టుకున్నా కదా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది నీ problem.”
“ఇప్పుడు నీతో మాట్లాడుతున్నా. So technically నీ problem కూడా.”
అజిత్ messageని మరోసారి చదివాడు.
“నన్నెందుకు ఇందులోకి లాగుతున్నావు?”
“నువ్వు reply ఇవ్వకుండా ఉంటే conversation అయిపోయేది.”
“Good point.”
“Exactly.”
మరో పది నిమిషాలు randomగా మాట్లాడుకున్నారు.
చివరికి ఇషికానే,
“సరే. పడుకో. రేపు office ఉంది,” అంది.
“నువ్వూ.”
“Good night.”
“Good night.”
Phone chargeకి పెట్టి అజిత్ light off చేశాడు.
---
మరుసటి రోజు food courtలో విఘ్నేష్ కూడా ఉన్నాడు.
ఇషికా కొంచెం lateగా వచ్చింది.
ఆ రోజు light blue kurti, jeans వేసుకుంది. జుట్టు looseగా ఉంది. ఒక చేతికి watch. చిన్న earrings.
Chairలో కూర్చుంటూ జుట్టుని ఒకవైపు జరిపింది.
అజిత్కి నిన్న రాత్రి conversation గుర్తొచ్చింది.
“Neighbours నిద్రపోనిచ్చారా?” అని అడిగాడు.
ఇషికా నవ్వింది.
“Finally.”
విఘ్నేష్ వెంటనే అడిగాడు.
“ఏ neighbours?”
“PGలో పక్క room,” అంది ఇషికా. “Night full talking.”
“Complaint చేయాల్సింది.”
ఇషికా అజిత్ వైపు చూసింది.
“చెప్పాను కదా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నేనూ అదే అన్నా.”
విఘ్నేష్ తినడం continue చేశాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా అజిత్ని అడిగింది.
“నువ్వు ఎప్పుడు పడుకున్నావు?”
“Almost one.”
“Morning meetingకి ఎలా లేచావు?”
“Professional కదా.”
ఇషికా అతని ముఖం వైపు చూసింది.
“Face చూస్తే తెలుస్తోంది.”
“ఏం తెలుస్తోంది?”
“నిద్ర సరిపోలేదని.”
“నా faceకి ఈ మధ్య చాలా responsibilities ఇస్తున్నావు.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Easyగా తెలుస్తోంది.”
అజిత్ కూడా నవ్వుతూ తినడం continue చేశాడు.
---
ఆ తర్వాతి రోజుల్లో WhatsAppలో messages ప్రతిరోజూ రాలేదు.
ఒకరోజు ఏమీ ఉండేది కాదు.
మరో రోజు ఒక meme.
ఇంకో రోజు movie link.
కొన్నిసార్లు lunchలో మొదలైన topic రాత్రి మళ్లీ WhatsAppలో వచ్చేది.
Saturday afternoon అజిత్ gaming PC ముందు కూర్చుని ఉండగా ఇషికా నుంచి photo వచ్చింది.
Restaurant table మీద biryani.
కింద message—
“PG survival food ?”
అజిత్ reply చేశాడు.
“Cheating.”
“ఎందుకు?”
“PG food గురించి అంత defend చేసి బయట biryani తింటున్నావు.”
“Defend చేయడం వేరు. Weekendలో అదే తినడం వేరు.”
“Convenient.”
“నువ్వు ఏం తింటున్నావు?”
అజిత్ table మీద ఉన్న plate photo తీసి పంపాడు.
Dosa.
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“Wait… నువ్వు చేశావా?”
“No ?”
“అనుకున్నా.”
“ఎందుకు? నేను చేయలేనా?”
“Photoలో chutney plastic cup కనిపిస్తోంది, chef గారు.”
అజిత్ photo మళ్లీ open చేశాడు.
Plate cornerలో చిన్న plastic cup స్పష్టంగా ఉంది.
“Shit.”
ఇషికా laughing emojis పంపింది.
“Caught ?”
“నేను చేశానని చెప్పలేదు.”
“కానీ నేను అలా అనుకోవాలని photo పంపావు.”
“False allegation.”
“Sure.”
అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.
రెండు నిమిషాల తర్వాత మళ్లీ తీసుకున్నాడు.
“Biryani ఎలా ఉంది?”
“బాగుంది. కానీ spicy.”
“Place?”
ఇషికా restaurant పేరు పంపింది.
అక్కడి నుంచి Chennaiలో వాళ్లకి నచ్చిన restaurants గురించి conversation మొదలైంది.
ఇషికా రెండు places చెప్పింది.
అజిత్ వాటిలో ఒకదాన్ని already try చేశానన్నాడు.
“నీకు ఏ restaurant నచ్చదు?” అని ఇషికా అడిగింది.
“చాలా ఉన్నాయి.”
“నీ standards unnecessaryగా high.”
“Food విషయంలో.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“Food విషయంలో మాత్రమేనా?”
అజిత్ message చదివాడు.
ఒక క్షణం వేళ్లు keyboard మీద ఆగాయి.
“Mostly.”
Reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.
“Safe answer ?”
“What answer were you expecting?”
“ఏం లేదు. Just asked.”
“అయితే safe answer అని ఎందుకు?”
“నిన్ను irritate చేయడానికి.”
“Successful.”
“Thank you.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది compliment కాదు.”
“నేను complimentగానే తీసుకుంటా.”
ఈసారి ఇషికా laughing emoji పంపింది.
---
మరో వారం గడిచింది.
ఒకరోజు ఇషికా work from PG చేసింది.
Morningలో Slackలో ఒక ticket గురించి ఇద్దరూ మాట్లాడారు.
“Customer shared another recording. Added it to Linear.”
“Checking.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత అజిత్ reply చేశాడు.
“I can reproduce it now. I'll update the ticket after the fix.”
“Okay.”
అంతే.
Afternoonకి fix complete అయ్యాక Linear update చేశాడు. ఇషికా verify చేసి ticket close చేసింది.
Lunch timeలో food courtకి వెళ్లిన అజిత్ విఘ్నేష్తో కూర్చున్నాడు.
“ఇషికా WFH?” అని అడిగాడు.
“Yeah.”
“ఏమైంది?”
“తెలీదు. Morning stand-upలో చెప్పింది కదా.”
“నేను late join అయ్యా.”
“అది మాత్రం నాకు తెలుసు.”
అజిత్ తినడం మొదలుపెట్టాడు.
---
సాయంత్రం apartmentకి వచ్చాక gaming PC on చేశాడు.
కొద్దిసేపటికి WhatsAppలో ఇషికా message వచ్చింది.
“ఈ రోజు office food ఎలా ఉంది?”
“Terrible.”
“అయితే miss అవ్వలేదు.”
“Definitely.”
“Vignesh తిన్నాడా?”
“Everything.”
“వాడు ఏదైనా తింటాడు.”
“True.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత అజిత్ అడిగాడు.
“ఈ రోజు WFH ఎందుకు?”
“Morning కొంచెం headache. Ready అయ్యి officeకి రావాలని అనిపించలేదు.”
“ఇప్పుడు?”
“Better. Lunch తర్వాత పడుకున్నా.”
“Nice life.”
“Jealous?”
“Very.”
“రేపు నువ్వూ WFH తీసుకో.”
“Meetings ఉన్నాయి.”
“ఇంటి నుంచి attend అవ్వచ్చు కదా.”
“Online meetings ఇంకా torture.”
“ఎందుకు?”
“Officeలో meeting అయిపోతే అందరూ బయటకి వెళ్తారు. Onlineలో ఎవరో ఒకరు ‘one more thing’ అంటారు.”
ఇషికా laughing emoji పంపింది.
“True ?”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇంకో message వచ్చింది.
“Morning నేను కూడా horribleగా ఉన్నా. Officeకి రాకపోవడం అందరికీ మంచిదైంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నువ్వు రోజూ morning అలాగే ఉంటావు. మేము survive అవుతున్నాం.”
Reply రాలేదు.
అజిత్ screen చూస్తూ ఉన్నాడు.
ఐదు seconds.
పది seconds.
Typing కనిపించింది.
“Excuse me?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“? Joke.”
“No no. ఇప్పుడు joke అని తప్పించుకోకు.”
“నిజంగానే joke.”
“రేపు officeకి రా.”
“ఎందుకు?”
“వచ్చాక తెలుస్తుంది.”
“Threat చేస్తున్నావా?”
“Yes.”
“Okay. ఇప్పుడు భయంగా ఉంది.”
“ఉండాలి.”
అజిత్ laughing emoji పంపాడు.
---
మరుసటి రోజు morning meeting అయిపోయాక అజిత్ coffee తీసుకోవడానికి pantry వైపు వెళ్లాడు.
తిరిగి వస్తుంటే ఎదురుగా ఇషికా వచ్చింది.
అతని దగ్గరకు వచ్చి ఆగింది.
“Good morning.”
ఆ tone వినగానే అజిత్కి నిన్నటి chat గుర్తొచ్చింది.
“Good morning.”
ఇషికా అక్కడే నిలబడింది.
అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.
“ఏంటి?”
“ఏం లేదు. చూడు.”
“ఏం చూడాలి?”
“నిన్న horrible అన్నావు కదా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది joke.”
“ఇప్పుడు?”
అజిత్ ఆమెను సరిగ్గా చూశాడు.
Dark green top. Black jeans. జుట్టు openగా ఉంది. కళ్ల దగ్గర lightగా kajal. చిన్న silver earrings.
ఆమె పెద్దగా ready అయి వచ్చినట్టు ఏమీ లేదు. అయినా నిన్న screen మీద messagesలో మాట్లాడిన person ఇప్పుడు తన ముందు నిలబడి ఉండటంతో అతని చూపు సాధారణం కంటే క్షణం ఎక్కువసేపు ఆగింది.
ఇషికా ఎదురుచూస్తోంది.
“Better,” అన్నాడు.
ఆమె కనుబొమ్మలు పైకి లేపింది.
“Better?”
“Yeah.”
“అంతేనా?”
అజిత్ coffee cup పెదవుల దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు.
“మరి ఏం చెప్పాలి?”
“ఏం వద్దు.”
ఆమె ముందుకు నడిచింది.
రెండు అడుగులు వేసి తిరిగి చూసింది.
“Still rude.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“నిజంగానే బాగున్నావు.”
ఇషికా క్షణం ఆగింది.
“అది ముందే చెప్పొచ్చు కదా.”
“అడిగిన తర్వాత చెప్పా.”
“అందుకే value తగ్గిపోయింది.”
“Okay. Next time ముందే చెప్తా.”
అని అన్నాక అజిత్కే ఆ మాట కొంచెం వేరుగా వినిపించింది.
ఇషికా కూడా ఒక్క క్షణం అతని వైపు చూసింది.
తర్వాత నవ్వింది.
“చూద్దాం.”
ఆమె వెళ్లిపోయింది.
అజిత్ coffee తీసుకుని తన deskకి వచ్చాడు.
MacBook open చేశాడు.
Slackలో notifications ఉన్నాయి.
ఒక customer issue.
ఒక review request.
అతను మొదట Linear ticket open చేశాడు.
---
ఆ రోజు lunchకి విఘ్నేష్ రాలేదు.
ఇషికా ఎదురుగా కూర్చుంది.
మొదటి కొన్ని నిమిషాలు release గురించే మాట్లాడారు.
తర్వాత ఇషికా అడిగింది.
“Lavanya appointment అయిందా?”
“Yeah. Yesterday.”
“Everything okay?”
“Yeah. All good.”
“Good.”
అజిత్ phone తీసి లావణ్య పంపిన scan report photo open చేశాడు.
“చూడు.”
ఇషికా phone తీసుకుని కొద్దిసేపు చూసింది.
“Wow.”
అజిత్కి తిరిగి ఇచ్చింది.
“నీకేమైనా అర్థమవుతుందా ఇందులో?” అని అడిగాడు.
“లేదు.”
“నాకూ లేదు.”
ఇషికా నవ్వింది.
“Doctor okay అన్నారంటే okay.”
“Exactly.”
కొద్దిసేపు ఇద్దరూ తిన్నారు.
“Boy or girl ఏం కావాలి?” అని ఇషికా అడిగింది.
“Anything.”
“Safe answer.”
“నిజంగానే.”
“Names decide చేశారా?”
“లేదు. Lavanya list తయారు చేస్తోంది.”
“నీ suggestions?”
“Reject అవుతున్నాయి.”
“Examples?”
“చెప్పను.”
“ఎందుకు?”
“నువ్వూ reject చేస్తావు.”
“అంటే అంత badగా ఉన్నాయా?”
“లేదు.”
“అయితే చెప్పు.”
అజిత్ ఒక పేరు చెప్పాడు.
ఇషికా రెండు seconds ఏమీ మాట్లాడలేదు.
“Lavanya correct.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“See. అందుకే చెప్పలేదు.”
“Poor babyని కాపాడుతోంది.”
“Enough.”
ఇషికా నవ్వింది.
అజిత్ కూడా నవ్వుతూ water తాగాడు.
---
Friday రాత్రి అజిత్ game ఆడుతుండగా ఇషికా నుంచి WhatsAppలో message వచ్చింది.
“Movie చూస్తావా?”
Match మధ్యలో ఉండటంతో వెంటనే reply చేయలేదు.
Game అయిపోయాక phone తీసుకున్నాడు.
“ఏది?”
ఆమె movie పేరు పంపింది.
“మళ్లీ నీ recommendation?”
“అవును. Problem?”
“Risk ఎక్కువ.”
“అయితే చూడకు.”
“Trailer పంపు.”
కొద్దిసేపటికి link వచ్చింది.
ఈసారి అజిత్ full trailer చూశాడు.
“Not bad.”
“Progress ?”
“నువ్వు ఎక్కడ చూస్తున్నావు?”
“PG. Laptopలో.”
“Headphones?”
“Obviously. Roommate callలో ఉంది.”
“నీ PG చాలా peacefulగా ఉంది.”
“నీకు idea లేదు.”
అజిత్ apartmentలో చుట్టూ చూసాడు.
TV offలో ఉంది. Kitchen light మాత్రమే వెలుగుతోంది.
“ఇక్కడ దానికి opposite.”
“అంటే?”
“చాలా quiet.”
“అది మంచిదే కదా.”
అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.
“కొన్ని రోజులు.”
“మిగతా రోజులు?”
“Boring.”
కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.
“అయితే movie చూడు. Problem solved.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“ఇంతసేపు ఇదంతా movie చూడమని convince చేయడానికా?”
“Finally అర్థమైంది.”
“Emotional manipulation.”
“Whatever works ?”
“Okay. Starting.”
“Wait.”
“ఏంటి?”
“నేనూ start చేస్తా.”
“Same time?”
“Yeah.”
“3… 2…”
“Drama వద్దు. Play నొక్కు.”
అజిత్ నవ్వుతూ movie start చేశాడు.
పది నిమిషాల తర్వాత WhatsAppలో message వచ్చింది.
“ఇంకా boringగా ఉందా?”
Movie pause చేయకుండా reply చేశాడు.
“ఇప్పటివరకు okay.”
“Wow. పెద్ద compliment.”
“Movie చూడు. Disturb చేయకు.”
“You're replying.”
“నువ్వే message చేశావు.”
“Okay bye.”
ఐదు నిమిషాల తర్వాత ఒక scene వచ్చింది.
అజిత్ phone తీసుకున్నాడు.
“ఇది ఎందుకు చేసింది?”
Reply వెంటనే వచ్చింది.
“Movie చూడు.”
“నీకేమైనా తెలుసా?”
“లేదు.”
“మరి?”
“Next sceneలో చెప్తారేమో.”
“Useful answer.”
“Thank you.”
Movie మధ్యలో messages వస్తూనే ఉన్నాయి.
ఒక character మీద ఇద్దరూ agree అయ్యారు.
Hero చేసిన decision మీద argument వచ్చింది.
“అతను correct,” అంది ఇషికా.
“ఎలా correct?”
“ఆ situationలో ఇంకేం చేస్తాడు?”
“ఏమీ చేయకుండా ఉండొచ్చు.”
“Movie అక్కడే అయిపోతుంది.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“అది కూడా మంచిదే.”
“నీతో movie చూడటం చాలా difficult.”
“నువ్వే invite చేశావు.”
“నా mistake.”
దాదాపు రెండు గంటల తర్వాత movie అయిపోయింది.
అజిత్ message చేశాడు.
“Okay.”
“Okay అంటే?”
“బాగుంది.”
“అంతేనా?”
“చాలా బాగుంది.”
“Rating?”
“7.”
“Only 7?”
“7 good rating.”
“Minimum 8.”
“నా rating కూడా నువ్వే decide చేస్తావా?”
“నీది wrong కాబట్టి.”
“అయితే నన్నెందుకు అడిగావు?”
కొద్దిసేపటికి—
“Good point ?”
అజిత్ time చూసాడు.
ఒంటి గంటకు దగ్గరగా ఉంది.
“నిద్ర వస్తుందా?”
“లేదు.”
“నాకూ లేదు.”
కొద్దిసేపు chat ఆగిపోయింది.
అజిత్ movie credits screen మీద అలాగే వదిలేశాడు.
తర్వాత ఇషికా message వచ్చింది.
“ఒకటి అడగనా?”
“అడుగు.”
“Officeలో first time నన్ను చూసినప్పుడు ఏం అనుకున్నావు?”
అజిత్ message చదివి కాసేపు phone చేతిలోనే పట్టుకున్నాడు.
“ఇప్పుడే ఎందుకు ఈ question?”
“ఏం లేదు. Just curious.”
“నిజంగా చెప్పాలా?”
“అబద్ధం చెప్పమని అడుగుతానా?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“First time పెద్దగా ఏమీ అనుకోలేదు.”
కొద్దిసేపటికి—
“Wow. Thanks ?”
“అప్పుడు మనం properly మాట్లాడలేదు కదా.”
“అయినా ఏదో impression ఉంటుంది.”
అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.
ఆమెను మొదటిసారి చూసిన exact moment గుర్తులేదు. కానీ మొదటి కొన్ని రోజులలో ఆమె ఎలా ఉండేదో గుర్తుంది. Laptop చేతిలో పట్టుకుని desk దగ్గరకు రావడం. Bug explain చేసేటప్పుడు fastగా మాట్లాడటం. Answer clearగా రాకపోతే అదే question ఇంకోలా అడగడం.
“Confident అనిపించింది.”
“అంతే?”
“కొంచెం demanding.”
“? అది better.”
“ఇప్పుడు నా turn.”
“అడుగు.”
“నన్ను first time చూసినప్పుడు?”
కొద్దిసేపు typing కనిపించింది.
“Serious.”
అజిత్ కనుబొమ్మలు పైకి లేపాడు.
“నేనా?”
“అవును.”
“నేను చాలా friendly.”
“ఇప్పుడు.”
“అప్పుడు?”
“First few days seriousగా ఉండేవాడివి. Work తప్ప ఇంకేం మాట్లాడేవాడివి కాదు.”
“అది office.”
“I know.”
కొన్ని seconds తర్వాత ఇంకో message వచ్చింది.
“ఇంకోటి ఉంది.”
“ఏంటి?”
“చెప్పను.”
“ఇప్పుడు చెప్పాలి.”
“వద్దు ?”
“Ishika.”
“First time చూసినప్పుడు కొంచెం older అనుకున్నా.”
అజిత్ straightగా కూర్చున్నాడు.
“ఏంటి?”
Laughing emojis వచ్చాయి.
“Sorry ?”
“ఎంత age అనుకున్నావు?”
“చెప్పను.”
“చెప్పు.”
“No.”
“35?”
కొద్దిసేపటికి—
“Maybe ?”
అజిత్ నవ్వేశాడు.
“Blocked.”
“Wait ?”
“Good night.”
“అయ్యో. ఇప్పుడు కాదు.”
“35 అంటావా?”
“ఇప్పుడు youngerగా కనిపిస్తున్నావు.”
“అది help కావట్లేదు.”
“Okay okay…”
కొన్ని seconds typing కనిపించింది.
“ఇప్పుడు బాగానే కనిపిస్తావు. Happy?”
అజిత్ ఆ messageని మరోసారి చదివాడు.
“Damage control.”
“Compliment ఇస్తే తీసుకో.”
“Fine. తీసుకున్నా.”
“Good.”
అజిత్ reply boxలో type చేశాడు.
“నువ్వూ బాగుంటావు.”
అలా కొద్దిసేపు screen మీదే ఉంచాడు.
Delete చేశాడు.
“ఇప్పుడు పడుకో.”
Reply వెంటనే వచ్చింది.
“Coward.”
అజిత్ screen వైపు చూసాడు.
“ఎందుకు?”
“ఏం లేదు ?”
“చెప్పు.”
“Good night, Ajith.”
“Ishika?”
“Good night.”
అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.
Light off చేశాడు.
కొన్ని నిమిషాలు గడిచాయి.
మళ్లీ phone తీసుకున్నాడు.
WhatsApp open చేశాడు.
Chat చివర్లో ఆమె “Good night” అలాగే ఉంది.
అజిత్ type చేశాడు.
“By the way… ఈ రోజు బాగున్నావు.”
Send చేశాడు.
Phone పక్కన పెట్టేలోపే typing కనిపించింది.
“ఈ రోజు మాత్రమేనా? ?”
అజిత్ screen చూస్తూ నవ్వాడు.
ఏదో type చేయబోయాడు.
ఆపేశాడు.
చివరికి—
“Good night.”
అవతల నుంచి laughing emoji వచ్చింది.
“Good night ?”
అజిత్ phone chargeకి పెట్టి light off చేశాడు.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)