20-09-2026, 04:56 AM
குளியலறைக்குள்ள லட்சுமி.
பூட்டு போட்டாள். தண்ணி ஓடினது. உடையை ஒவ்வொன்றா கழத்தினாள்.
ஈரப் பிளவுஸ் உடம்புக்கு ஒட்டினது. கொக்கி தளர்வு. முலை எடை தாங்கல. மேலாடை திறக்கும்போது இரண்டும் வெளியே விழுந்தது. தண்ணி மேல காம்பு கருமை கலந்த வெளிர் பழுப்பா நிமிர்ந்து நின்னது. தொடையில தண்ணி வழிஞ்சது. இடுக்கு நனைஞ்சது. கண்ணாடியில பார்த்தாள்.
இடது முலைல கவுதம் கிச்சன்ல கடிச்சு இழுத்துச் சாப்பிட்ட காயம் மறைஞ்சு போயிருந்தது. வலி போயிருச்சு. பல் தடம் மட்டும் லேசா. அதைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். விரல் பட்டதும் காம்பு மறுபடியும் குத்தி நின்னது. ஒரு சூடு உள்ளே ஓடினது.
லட்சுமி மனசுக்குள்:
இந்த ஒரு வாரத்துல பல ஆண்டுகளா தொடாத இந்த முலைல ஒருவன் இருமுறை பிடிச்சுப் பிசைஞ்சிருக்கான். சாப்பிருக்ககான் . அவன் தெரியாம செஞ்சாலும் எனக்கு ஒரு மாதிரி. நெடும் நாட்களுக்குப் பிறகு உடல் சூடாகுது.
கிச்சன் நினைவு வந்தது. முழுசா...
Real Kitchen Flashback:
கீழே விழும்போது அவன் தடுக்க முயன்று இரு முலைகளையும் அழுத்தமாப் பிடிச்சுப் பிசைஞ்சான். உள்ளங்கை நிறையாத கனம். நிலை தடுமாறி அவன் மேல விழுந்தாள். முந்தானை விலகி, கொக்கி கலைஞ்சு, முலை தெரிஞ்சது. கனத்த முலை அவன் முகத்துல பதிஞ்சது. மூக்கு மூடியது. அவன் வலியில வாயைத் திறந்தான். வியர்வையில இருந்த காம்பு அவன் வாய்க்குள்ள தஞ்சம் புகுந்தது.
அவன் இவளை அணைச்சு உறிஞ்சிக் காம்பைச் சுவைத்தான். ஒலி. மென்மையான சதை வாயில் நிறைஞ்சது. நெடும் நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு ஆணின் உறிஞ்சல்ல தன்னை இழந்தாள். பால் இல்லாத முலைல பாலை ஊட்டிக்கிட்டு இருப்பது போல. அவன் நாக்கு சுத்தினது. உதடு இழுத்தது. பல் லேசா கடித்தது. காம்பு உறுத்தி நிமிர்ந்தது.
இவ்வளவு நாள் தன் முலைல வாய் வச்சது பால் கொடுத்தது கணவனுக்கும் மகன் ராகுலுக்கும் மட்டுமே. இப்போ மகன் போல இருக்கும் கவுதமுக்கும் தன் பால் இல்லாத முலைல பால் கொடுக்க.
அவன் சாப்பிட்டு முணங்கி இழுத்தான். இழுத்தான். கன்று பால் தேடுவது போல. அந்த ஒலி அவள் காதில். உடல் கூச்சம். காலை இறுக்கினாள். தொடை இடுக்கை இறுக்கினாள். வற்றி இருந்த இடத்துல நீர் கசிஞ்சது. இடுப்பு தானாவே ஒரு அசைவு கொடுத்தது.
உணர்ச்சி அடங்கி ஆசுவாசப்பட்டு எழுந்தாள். கீழே அவனைப் பார்த்து இரண்டு கைகளையும் இருபுறமும் ஊன்றினாள். அவள் எழுவதைப் பார்த்து அவன் முலையை விடாம இழுத்து உறிஞ்சியிருந்தான். மீண்டும் முலை கீழே சரிஞ்சது. கை தடுமாறி மீண்டும் அவன் மேல விழுந்தாள். இந்த முறை அடுத்த முலைல வாய் வச்சு உறிஞ்சி வேட்டையாடினான். இரண்டு காம்பும் ஈரமா. இரண்டு முலையும் அவன் முகத்தை மூடினது.
அவளுக்கு என்ன சொல்றது தெரியல.
லட்சுமி மனசுக்குள்:
அய்யோ கடவுளே. என்ன விளையாட்டு இது.
கீழே சாப்பிட்டுக்கிட்டு அவள் பின்புறத்துல அழுத்திப் பிசைஞ்சான். உள்ளங்கை சூத்து மேல. விரல்கள் இடுக்கு ஓரம். அவன் உடல் வெளியேற, அவள் காம்பை வெறிகொண்டு கடித்தான்.
லட்சுமி: அய்யோ கவுதம். விடு. என்ன இது…
தள்ளிவிட்டாள்.கௌதம் க்கு கஞ்சி வெளியேறியதில் தடுமாறி அவளை விட்டான்.
கவுதம்: சாரி மா. ஏதோ தெரியாம உணர்ச்சி வசப்பட்டேன். வாய்க்குள்ள போனதும் என்ன பண்றதுன்னு தெரியல.
அவளுடைய இளநீர் முலையை வெறித்துப் பார்த்தான். எடை. வடிவம். வெளிர் பழுப்பு வட்டம். காம்பு இன்னும் ஈரம். திகைப்பு. சுன்னி பேன்ட்டுக்குள்ள நிமிர்ந்து நின்னது.
அவள் பார்வை போகும் இடத்தைப் பார்த்தாள். அறுந்த பிளவுசில் ஒரு கொக்கி மட்டுமே இருந்தது . மாட்ட முயன்றாள். ஏற்கனவே இறுக்கமான மேலாடை உணர்ச்சியில பெரிதாகியது. திரும்பி நின்னு கொக்கி போடக் கஷ்டம். முலை ஆட ஆட.
கவுதம் அருகில் சென்றான்.
கவுதம்: இருங்கமா. நான் மாட்டி விடுறேன்.
கேட்காம மாற்றிவிட்டான். கை பிளவுஸ் விளிம்புல. விரல் முலை ஓரத்தை ஒரு நொடி தேய்ஞ்சது. கொக்கி மாட்டினான். சிரிச்சான். அமைதி.
லட்சுமி: கவுதம். இங்கே நடந்தது ஏதோ விபத்து. இப்படி ஒண்ணும் நடந்ததை மறந்துரலாம். ரெண்டு பேரும். ராகுலுக்குத் தெரிய வேணாம். ஏற்கனவே நாம ஒண்ணா நெருக்கமா இருக்கிறது அவனுக்குப் பிடிக்கல. இது தெரிஞ்சா ரொம்பக் கோவப்படுவான்.
கவுதம்: சரி மா. நான் ஏன் சொல்லப் போறேன். மன்னிச்சிடுங்க மா.
லட்சுமி: பரவால்லடா. வேணும்னா பண்ண. அந்த நேரத்துல ஏதோ நடந்திருச்சு. அதைப் பத்திப் பேச வேணாம். விடு.
பேச்சை மாத்தினாள்.
லட்சுமி: சரிடா கவுதம். இரவு உணவு சாப்ட்றியா?
கவுதம்: வேணாம் மா. வயிறு நிறைய இருக்கு.
லட்சுமி: டேய் இவ்ளோ நேரம் இங்கதானா இருந்த. மதியம் சாப்ட்டது செரிகலையா?
கவுதம்: அது செரிச்சிருச்சு மா. இப்ப சாப்ட்டதுதான் செரிக்கல. குடிச்சது நிறைய இருக்குன்னு…
அவள் முலையைப் பார்த்தான். காம்பு இன்னும் பிளவுஸுக்குள்ளே குத்தி நின்னது.
லட்சுமி: சி. என்ன பேசிட்டு இருக்க. நான் அம்மான்னு மறந்துட்டியா.
கவுதம்: இல்லம்மா சும்மா கிண்டல் பண்ணேன். ஆனா பால் கொஞ்சம் உப்பா இருக்கு. நான் சர்க்கரை மாதிரி இனிக்கும்னு நினைச்சேன்.
லட்சுமி அவன் வியர்வையோட சாப்பிட்டதையே உப்பு என்கிறானோன்னு கூச்சம். வெட்கத்தோட கடிந்துகொண்டாள். காலுக்கு நடுவுல இன்னும் ஈரம் காயல.
லட்சுமி: இனி இப்படிப் பேசாத.
கவுதம்: சரி மா. நான் கிளம்புறேன்.
லட்சுமி: டேய் இருடா. சாப்டுன்னு சொல்ல வந்தவள். வேணாம் நான் எதுவும் சொல்லல. நீ போ.
கவுதம் சிரிச்சு வெளியே.
கவுதம் மனசுக்குள்:
நண்பா ரொம்ப நன்றிடா. உன் வீட்டுக்குள்ள விட்டதுக்கு ... உன் அம்மாக்கு அழகான உடல். அந்த மொலை. அந்தக் காம்பு. அந்தச் சூத்து. இனி கொஞ்சம் கொஞ்சமா மடிய வைக்கிறேன்."
அவன் போன பிறகு ராகுல் வெளியே வந்து நெஞ்சு வலி பத்திக் கேட்கப் பார்த்தான். தொலைக்காட்சியில் பழைய பாடல்.
"உன் சமையலறையில் நான் உப்பா சர்க்கரையா".
Now present (நிகழ்காலம் ),
லட்சுமிக்குக் கவுதம் மேல இன்னும் காமம் வரல. ஆனா அவனது தொடுதல் சில நாளாவே எல்லையை மீறி இருக்கு. அவளுக்குத் தெரியாம இல்ல.
லட்சுமி மனசுக்குள்:
ஒருவேளை அவன் வேணும்னு தடவுகிறானா? இருக்காது. அவன் நல்ல பையன். ஏதோ அம்மா பாசத்துல கூடவே முந்தானையே பிடிச்சு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கான்.
லேசா சிரித்தாள்.
அவளுக்கு அவன் மேல அப்படி ஒரு எண்ணம் இதுவரை இல்ல. ஆனா அவனுடைய அணைப்பு. தழுவல். முத்தம். அவளது நிழல் போல அவனும். எப்போதும் உடம்புல படும் மூச்சு. காத்து. ஒரு புதிய உணர்ச்சி. அந்த அணைப்பு அவளுக்கும் தேவைப்பட்டது.
என்னதான் பிள்ளை பாசமா இருந்தாலும். வேறொருவன் — அதுவும் தன் மகனுடைய நண்பனின் — தொடுதல் அவளுக்கு அவளையே அறியாம பிடிச்சது. ஆனா அது காமம் இல்ல. அதற்குப் பெயர் தொடுதல் பசி(Skin Hunger/Skin Deprivation /Touch Deprivation).
இரவு. மூவரும் தனித்தனிப் படுக்கை.
லட்சுமி அறையில கண் மூடினாள். கை தானா இடது முலை மேல போனது. பல் தடம். கிச்சன். குளியலறைச் சோப்பு.உடல் சூடு. தொடை இடுக்குல லேசான ஈரம் இன்னும் இருந்தது. மனம் இன்னும் அம்மான்னு சண்டை போடுது.
கவுதம் store room கட்டிலில். போலிக் கட்டுக்குக் கீழ் உண்மையான புன்னகை. ஆட்டம் தொடங்கிடுச்சு. அடுத்த நகர்வு தயார்.இவள் மடிய வருவாள்........ இன்னைக்குக் கையில வச்சேன். நாளைக்கு வாயில். அப்புறம் கீழே.
ஆனா ராகுல் விழிப்புடன்!
வீட்டில ஒரு ரகசியம் வளருது.
மூவரும் தூங்கல.
பூட்டு போட்டாள். தண்ணி ஓடினது. உடையை ஒவ்வொன்றா கழத்தினாள்.
ஈரப் பிளவுஸ் உடம்புக்கு ஒட்டினது. கொக்கி தளர்வு. முலை எடை தாங்கல. மேலாடை திறக்கும்போது இரண்டும் வெளியே விழுந்தது. தண்ணி மேல காம்பு கருமை கலந்த வெளிர் பழுப்பா நிமிர்ந்து நின்னது. தொடையில தண்ணி வழிஞ்சது. இடுக்கு நனைஞ்சது. கண்ணாடியில பார்த்தாள்.
இடது முலைல கவுதம் கிச்சன்ல கடிச்சு இழுத்துச் சாப்பிட்ட காயம் மறைஞ்சு போயிருந்தது. வலி போயிருச்சு. பல் தடம் மட்டும் லேசா. அதைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். விரல் பட்டதும் காம்பு மறுபடியும் குத்தி நின்னது. ஒரு சூடு உள்ளே ஓடினது.
லட்சுமி மனசுக்குள்:
இந்த ஒரு வாரத்துல பல ஆண்டுகளா தொடாத இந்த முலைல ஒருவன் இருமுறை பிடிச்சுப் பிசைஞ்சிருக்கான். சாப்பிருக்ககான் . அவன் தெரியாம செஞ்சாலும் எனக்கு ஒரு மாதிரி. நெடும் நாட்களுக்குப் பிறகு உடல் சூடாகுது.
கிச்சன் நினைவு வந்தது. முழுசா...
Real Kitchen Flashback:
கீழே விழும்போது அவன் தடுக்க முயன்று இரு முலைகளையும் அழுத்தமாப் பிடிச்சுப் பிசைஞ்சான். உள்ளங்கை நிறையாத கனம். நிலை தடுமாறி அவன் மேல விழுந்தாள். முந்தானை விலகி, கொக்கி கலைஞ்சு, முலை தெரிஞ்சது. கனத்த முலை அவன் முகத்துல பதிஞ்சது. மூக்கு மூடியது. அவன் வலியில வாயைத் திறந்தான். வியர்வையில இருந்த காம்பு அவன் வாய்க்குள்ள தஞ்சம் புகுந்தது.
அவன் இவளை அணைச்சு உறிஞ்சிக் காம்பைச் சுவைத்தான். ஒலி. மென்மையான சதை வாயில் நிறைஞ்சது. நெடும் நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு ஆணின் உறிஞ்சல்ல தன்னை இழந்தாள். பால் இல்லாத முலைல பாலை ஊட்டிக்கிட்டு இருப்பது போல. அவன் நாக்கு சுத்தினது. உதடு இழுத்தது. பல் லேசா கடித்தது. காம்பு உறுத்தி நிமிர்ந்தது.
இவ்வளவு நாள் தன் முலைல வாய் வச்சது பால் கொடுத்தது கணவனுக்கும் மகன் ராகுலுக்கும் மட்டுமே. இப்போ மகன் போல இருக்கும் கவுதமுக்கும் தன் பால் இல்லாத முலைல பால் கொடுக்க.
அவன் சாப்பிட்டு முணங்கி இழுத்தான். இழுத்தான். கன்று பால் தேடுவது போல. அந்த ஒலி அவள் காதில். உடல் கூச்சம். காலை இறுக்கினாள். தொடை இடுக்கை இறுக்கினாள். வற்றி இருந்த இடத்துல நீர் கசிஞ்சது. இடுப்பு தானாவே ஒரு அசைவு கொடுத்தது.
உணர்ச்சி அடங்கி ஆசுவாசப்பட்டு எழுந்தாள். கீழே அவனைப் பார்த்து இரண்டு கைகளையும் இருபுறமும் ஊன்றினாள். அவள் எழுவதைப் பார்த்து அவன் முலையை விடாம இழுத்து உறிஞ்சியிருந்தான். மீண்டும் முலை கீழே சரிஞ்சது. கை தடுமாறி மீண்டும் அவன் மேல விழுந்தாள். இந்த முறை அடுத்த முலைல வாய் வச்சு உறிஞ்சி வேட்டையாடினான். இரண்டு காம்பும் ஈரமா. இரண்டு முலையும் அவன் முகத்தை மூடினது.
அவளுக்கு என்ன சொல்றது தெரியல.
லட்சுமி மனசுக்குள்:
அய்யோ கடவுளே. என்ன விளையாட்டு இது.
கீழே சாப்பிட்டுக்கிட்டு அவள் பின்புறத்துல அழுத்திப் பிசைஞ்சான். உள்ளங்கை சூத்து மேல. விரல்கள் இடுக்கு ஓரம். அவன் உடல் வெளியேற, அவள் காம்பை வெறிகொண்டு கடித்தான்.
லட்சுமி: அய்யோ கவுதம். விடு. என்ன இது…
தள்ளிவிட்டாள்.கௌதம் க்கு கஞ்சி வெளியேறியதில் தடுமாறி அவளை விட்டான்.
கவுதம்: சாரி மா. ஏதோ தெரியாம உணர்ச்சி வசப்பட்டேன். வாய்க்குள்ள போனதும் என்ன பண்றதுன்னு தெரியல.
அவளுடைய இளநீர் முலையை வெறித்துப் பார்த்தான். எடை. வடிவம். வெளிர் பழுப்பு வட்டம். காம்பு இன்னும் ஈரம். திகைப்பு. சுன்னி பேன்ட்டுக்குள்ள நிமிர்ந்து நின்னது.
அவள் பார்வை போகும் இடத்தைப் பார்த்தாள். அறுந்த பிளவுசில் ஒரு கொக்கி மட்டுமே இருந்தது . மாட்ட முயன்றாள். ஏற்கனவே இறுக்கமான மேலாடை உணர்ச்சியில பெரிதாகியது. திரும்பி நின்னு கொக்கி போடக் கஷ்டம். முலை ஆட ஆட.
கவுதம் அருகில் சென்றான்.
கவுதம்: இருங்கமா. நான் மாட்டி விடுறேன்.
கேட்காம மாற்றிவிட்டான். கை பிளவுஸ் விளிம்புல. விரல் முலை ஓரத்தை ஒரு நொடி தேய்ஞ்சது. கொக்கி மாட்டினான். சிரிச்சான். அமைதி.
லட்சுமி: கவுதம். இங்கே நடந்தது ஏதோ விபத்து. இப்படி ஒண்ணும் நடந்ததை மறந்துரலாம். ரெண்டு பேரும். ராகுலுக்குத் தெரிய வேணாம். ஏற்கனவே நாம ஒண்ணா நெருக்கமா இருக்கிறது அவனுக்குப் பிடிக்கல. இது தெரிஞ்சா ரொம்பக் கோவப்படுவான்.
கவுதம்: சரி மா. நான் ஏன் சொல்லப் போறேன். மன்னிச்சிடுங்க மா.
லட்சுமி: பரவால்லடா. வேணும்னா பண்ண. அந்த நேரத்துல ஏதோ நடந்திருச்சு. அதைப் பத்திப் பேச வேணாம். விடு.
பேச்சை மாத்தினாள்.
லட்சுமி: சரிடா கவுதம். இரவு உணவு சாப்ட்றியா?
கவுதம்: வேணாம் மா. வயிறு நிறைய இருக்கு.
லட்சுமி: டேய் இவ்ளோ நேரம் இங்கதானா இருந்த. மதியம் சாப்ட்டது செரிகலையா?
கவுதம்: அது செரிச்சிருச்சு மா. இப்ப சாப்ட்டதுதான் செரிக்கல. குடிச்சது நிறைய இருக்குன்னு…
அவள் முலையைப் பார்த்தான். காம்பு இன்னும் பிளவுஸுக்குள்ளே குத்தி நின்னது.
லட்சுமி: சி. என்ன பேசிட்டு இருக்க. நான் அம்மான்னு மறந்துட்டியா.
கவுதம்: இல்லம்மா சும்மா கிண்டல் பண்ணேன். ஆனா பால் கொஞ்சம் உப்பா இருக்கு. நான் சர்க்கரை மாதிரி இனிக்கும்னு நினைச்சேன்.
லட்சுமி அவன் வியர்வையோட சாப்பிட்டதையே உப்பு என்கிறானோன்னு கூச்சம். வெட்கத்தோட கடிந்துகொண்டாள். காலுக்கு நடுவுல இன்னும் ஈரம் காயல.
லட்சுமி: இனி இப்படிப் பேசாத.
கவுதம்: சரி மா. நான் கிளம்புறேன்.
லட்சுமி: டேய் இருடா. சாப்டுன்னு சொல்ல வந்தவள். வேணாம் நான் எதுவும் சொல்லல. நீ போ.
கவுதம் சிரிச்சு வெளியே.
கவுதம் மனசுக்குள்:
நண்பா ரொம்ப நன்றிடா. உன் வீட்டுக்குள்ள விட்டதுக்கு ... உன் அம்மாக்கு அழகான உடல். அந்த மொலை. அந்தக் காம்பு. அந்தச் சூத்து. இனி கொஞ்சம் கொஞ்சமா மடிய வைக்கிறேன்."
அவன் போன பிறகு ராகுல் வெளியே வந்து நெஞ்சு வலி பத்திக் கேட்கப் பார்த்தான். தொலைக்காட்சியில் பழைய பாடல்.
"உன் சமையலறையில் நான் உப்பா சர்க்கரையா".
Now present (நிகழ்காலம் ),
லட்சுமிக்குக் கவுதம் மேல இன்னும் காமம் வரல. ஆனா அவனது தொடுதல் சில நாளாவே எல்லையை மீறி இருக்கு. அவளுக்குத் தெரியாம இல்ல.
லட்சுமி மனசுக்குள்:
ஒருவேளை அவன் வேணும்னு தடவுகிறானா? இருக்காது. அவன் நல்ல பையன். ஏதோ அம்மா பாசத்துல கூடவே முந்தானையே பிடிச்சு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கான்.
லேசா சிரித்தாள்.
அவளுக்கு அவன் மேல அப்படி ஒரு எண்ணம் இதுவரை இல்ல. ஆனா அவனுடைய அணைப்பு. தழுவல். முத்தம். அவளது நிழல் போல அவனும். எப்போதும் உடம்புல படும் மூச்சு. காத்து. ஒரு புதிய உணர்ச்சி. அந்த அணைப்பு அவளுக்கும் தேவைப்பட்டது.
என்னதான் பிள்ளை பாசமா இருந்தாலும். வேறொருவன் — அதுவும் தன் மகனுடைய நண்பனின் — தொடுதல் அவளுக்கு அவளையே அறியாம பிடிச்சது. ஆனா அது காமம் இல்ல. அதற்குப் பெயர் தொடுதல் பசி(Skin Hunger/Skin Deprivation /Touch Deprivation).
இரவு. மூவரும் தனித்தனிப் படுக்கை.
லட்சுமி அறையில கண் மூடினாள். கை தானா இடது முலை மேல போனது. பல் தடம். கிச்சன். குளியலறைச் சோப்பு.உடல் சூடு. தொடை இடுக்குல லேசான ஈரம் இன்னும் இருந்தது. மனம் இன்னும் அம்மான்னு சண்டை போடுது.
கவுதம் store room கட்டிலில். போலிக் கட்டுக்குக் கீழ் உண்மையான புன்னகை. ஆட்டம் தொடங்கிடுச்சு. அடுத்த நகர்வு தயார்.இவள் மடிய வருவாள்........ இன்னைக்குக் கையில வச்சேன். நாளைக்கு வாயில். அப்புறம் கீழே.
ஆனா ராகுல் விழிப்புடன்!
வீட்டில ஒரு ரகசியம் வளருது.
மூவரும் தூங்கல.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)