[krishkarthick]

Chapter 4 cont......

இரவு.


வீடு அமைதியா இருந்தது. ஃபேன் மட்டும் சுத்திக்கிட்டிருந்தது.

ராகுல் பக்கத்து கட்டிலில் தூங்கினான். தொண்டையில சத்தம். மூச்சு சீரா இல்ல.

கவுதம் கண்ணைத் திறந்தான். மொபைல் நேரம் பார்த்தான்.

இதுதான் சமயம்.

கவுதம் மனசுக்குள்:

இந்த ராத்திரி சண்டை வந்தாலும் வரட்டும். அம்மா ரூம்ல படுக்கணும்னுதான் இந்தக் கட்டைப் போட்டு வந்தேன்.ஆரம்பிப்போம்........

கவுதம்: டேய் ராகுல் . யூரின் போகணும். உதவி பண்ணு.

ராகுல் கண்ணைத் தேய்த்தான்.

ராகுல்: நடு ராத்திரி எண்டா தூங்க விடாம உயிரெடுக்கிற. நீயே போய் தொல.

கவுதம்: டேய் கையில அடி பட்டிருக்கு. கொஞ்சம் உதவி பண்ணு.

ராகுல்: அதுக்குனு உன்னோடத தூக்கிப் பிடிச்சு அடிச்சுக்கனு சொல்லனுமா.

கவுதம்: அப்படி சொல்லல. கதவு திற. நான் வழுக்கி விழாம இருக்கிறான  கவனி.

ராகுல்: அதெல்லாம் முடியாது போடா.

குரல் உயர்ந்தது. சின்ன சண்டை மாதிரி. சுவர் தாண்டி ஹால் வரைக்கும் கேட்டது.

கவுதம் toilet போனான். திரும்பி வந்ததும் ராகுல் ரூம்ம விட்டு  , பையை எடுத்துக்கிட்டு வெளியே வந்தான். ஹால் சோபால கட்டுக் கையை மாட்டிக்கிட்டு படுத்தான்.அப்படியே லக்ஷ்மிய கணவுல  பாதம் பார்த்துட்டு இருந்தான் . 

காலை விடிந்தது !.

லட்சுமி கிச்சன்ல இருந்து ஹால்க்கு வந்தாள். சேலை இன்னும் நேத்து மாதிரியே இறுக்கமா இருந்தது. சோபால கவுதம் தனியா படுத்திருந்தான். கட்டு தெரிஞ்சது.

லட்சுமி: ஏன் வெளிய படுத்துருக்க?

கவுதம் மெதுவா எழுந்தான். முகத்துல வலி. உள்ள வார்த்தை வேற.

கவுதம் மனசுக்குள்:

இப்ப சொன்னா இவ நம்புவா. ராகுல் மேல கோவம் வந்தா தான் கதவு திறக்கும்.

கவுதம்: மா... நடு ராத்திரி யூரின் போகணும்னு கேட்டேன். உதவி கேட்டேன். அவன் திட்டினான். சண்டை ஆயிடுச்சு. அதனால வெளியே வந்து படுத்தேன்.

லட்சுமி முகம் மாறினது. உள்ளே போய் ராகுலைக் கண்டித்தாள்.

லட்சுமி: இப்படித்தானா. காயத்தோட இருக்கிறவனகிட்ட நடு ராத்திரி சண்டை. வெளியே தூங்க வச்சிருக்க.

ராகுல் பதில் தேடினான். வார்த்தை வரல. தொண்டை உலர்ந்தது.

லட்சுமி: சரி கவுதம். நீ என் கூடவே தங்கு. Luggage-அ என் ரூம்ல வை.

ராகுல் நின்ன இடத்துலயே உறைஞ்சான்.

கவுதம் உள்ளே நடந்தான். நடக்கும்போது ராகுலை ஒரு நொடி பார்த்தான். சிரிப்பு இல்ல. ஆனா கண்ணுல ஜெயம்.

ராகுல்: அய்யோ என்ன தேவையில்லாம சண்டை போட்டு இவனை இப்ப அம்மா கூட தூங்க வச்சிட்டனே . ம்மா.. கவுதம் என்னோட அறையில தங்கட்டும். இனி  சண்டை போட மாட்டேன்.

லட்சுமி: அதெல்லாம் வேணாம். அடி பட்டிருக்க பையனகிட்ட சண்டை போடாத. நான் தான் கூட்டிட்டு வந்தேன். நானே பாத்துக்கிறேன்.

ராகுல் மனசுக்குள்:

ஏற்கனவே ஏதோ நடந்து மறைச்சிருக்காங்க. இப்ப அறைக்குள்ள வேற போறான். என்ன ஆகும்?

மாலை......

ஹால்ல டிவி. மூணு பேரும். லட்சுமி சோபால உக்காந்திருந்தாள். சேலை நகரும்போது இடுப்பு தெரிஞ்சது. கவுதம் அந்தப் பக்கம் தான் பார்த்தான். ராகுல் பாக்கல. ஆனா காத்து மாறின மாதிரி தோணியது.

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு லட்சுமி எழுந்தாள்.

லட்சுமி: எனக்குத் தூக்கம் வருது. உள்ளே போறேன்.

கவுதமும் எழுந்தான்.

கவுதம்: எனக்கும் வருது மா.

ராகுலைப் பார்த்து நக்கலா சிரிச்சுட்டு நகர்ந்தான்.

ராகுலுக்கு அந்தச் சிரிப்பு புரியல. மனசு குழம்பினது.

ராகுல்: இரு கவுதம். எங்க போற?

கவுதம்: தூங்கப் போறேன்டா.

ராகுல்: அம்மா அறையில தங்க வேணாம்டா.

லட்சுமி: மறுபடியும் ஆரம்பிக்காத ராகுல்.

கை பிடிச்சு உள்ளே கூப்பிடப் போனாள். சேலை கை அசைவுல நகர்ந்தது. கவுதம் அந்த இடுப்பை ஒரு நொடி விடாமப் பார்த்தான்.

ராகுல்: இருங்க மா. அவனுக்கு அறை தயார் பண்ணிட்டேன்.

வீட்டுல பயன்படுத்தாத store room. உள்ள பழைய கட்டில் . உடைஞ்ச பெட்டி, பழைய துணி, சில புத்தகம். ராகுல் காலையில இருந்து அதைக் காலி பண்ணினான். தூசியைத் துடைச்சான். கட்டில மேல புதுசா ஒரு சீலை விரிச்சான். தலையணையும் வச்சான். தூங்கற அறை மாதிரி ஆக்கினான்.

லட்சுமி பார்த்ததும் முகம் மலர்ந்தது.

லட்சுமி: நல்ல வேலை பண்ணுனடா. நான் என்னமோனு நினைச்சேன். நல்ல பையன்டா நீ ராகுல்.

லட்சுமி: பார்த்தியா கவுதம். நான் சொன்னேன்ல. அவன் கோவப்படலாம். ஆனா மனசில் எதுவும் வச்சுக்க மாட்டான் பா.

கவுதம் உடல் முழுக்கக் கோவம். விரல்கள் இறுக்கின.

கவுதம் மனசுக்குள்:

இருடி. இந்த store room-க்காகவா இந்தக் காயத்த போட்டேன். இவ பக்கத்துல படுக்கணும்னு வந்தேன். இரவுல சேலை நகரும்போது மொலை ஆடுறதப் பார்த்து, காம்பை விரல்ல திருகி, சூத்துல சுன்னிய அழுத்தணும்னு வந்தேன். இப்ப இந்தத் தூசி அறை. இந்தக் சுண்ணிய  ஒடுக்க இடமே இல்ல. சரி. இவ நம்பிக்கை வந்தா தான் சேலை தளரும். இருடி ராகுல். இனி என்னோட ஆட்டம் தொடக்கம்.

வேறு வழி இல்லாம அந்த store room-ல படுக்கப் போனான்.

இரவு முழுக்க அவனுக்குக் கடுப்பு.

சிறிது நேரம் கழித்து  எழுந்த கௌதம்  ,கதவு ஓரம் நின்னு லட்சுமி ரூம் பக்கம் பார்த்தான். உள்ள ஃபேன் சத்தம். சேலை நகரும் சத்தம் மாதிரி ஒரு சின்ன சலசலம். அவன் மனசுல அந்த மொலையைக் கையால பிசைஞ்சான். சூத்தைப் பிடிச்சான். சுன்னி ஏறி நின்னது..

ராகுல் கண் மூடல. கதவு பக்கம் நிழல் நகர்ந்த மாதிரி தெரிஞ்சது.

அதற்குள் கவுதம் திரும்பி வந்து கட்டில மேல படுத்தான். கையை இறுக்கிப் பிடிச்சான். வெளியே ஒண்ணும் நடக்கல.

வீடு அமைதியா இருந்தது. ஆனா ரெண்டு  பேர் மனசுலயும் அமைதி இல்ல...