[krishkarthick]

CHAPTER 3: The Unspoken Truth (சொல்லப்படாத உண்மை)

ராகுல் பைக் கீ எடுத்துக்கிட்டு வெளியே வந்தான். மணி ஏழு தாண்டிட்டு இருந்துச்சு. சென்னை சாயங்கால வெயில் ரோட்டு மேல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது. ஆனா பைக் மீது ஏறியதும் அவன் உடம்புல வேற சூடு ஓடியது.

அம்மா முலை!!!.

கனவுல பார்த்ததும், சாப்பாட்டு மேசை பக்கத்துல உக்காந்து பார்த்ததும் கலந்து, ஹெல்மெட் உள்ளேயே மூச்சு கனத்தாச்சு. பிளவுஸ்ல இருந்த ஈரம். எச்சில் மாதிரி பளபளனு ஒரு கோடு. மார்பு நடுப் பள்ளத்துல இறங்கி நின்ன ஈரம். அம்மா சொன்னா “மாரு வலிக்குது… பிளவுஸ் ரொம்ப இறுக்கமா இருந்துச்சு”.

ஆனா ராகுலுக்கு அது பிளவுஸ் வலி மாதிரி தோணல. ஒரு ஆண் உள்ளங்கை அங்க நின்னு, கனத்த முலையைப் பிசைஞ்சு, காம்பைத் துணிக்குள்ளேயே தேய்ச்ச மாதிரி தோணுச்சு. நினைச்சதும் காலுக்கு நடுவுல கட்டை பாரமா தடிச்சது. அவன் பயந்து ஆக்ஸிலரேட்டர் அமுக்கினான்.

Kitchen la நிக்கும்போது கண் மூடினான். மறுபடியும் அதே தரிசனம். இறுக்கமான பிளவுஸ். ப்ரா இல்லாத கனத்த முலை. நெற்றி வியர்வை கழுத்து வழியா இறங்கி முலைக்கிடையே ஆழமான பள்ளத்துல மறைஞ்சது. ஒவ்வொரு மூச்சுக்கும் பிளவுஸ் விம்மி, காம்பு துணியைக் குத்தித் தூக்கியது.

ஹூக் மாத்தும்போது அம்மா முகம் சுருங்குறது. இடது பக்கம் கை போகும்போது வலி. முந்தானையால மறைச்சு. Flash-ஆ வெண்ணிற மார்பு. மேல் பாதி. காம்பு மட்டும் தெரியல. ஆனா கனவுல தெரிஞ்சது — பிரவுன், திராட்சை, உப்பு+வியர்வை. வாய வச்சா இழுக்கிற மாதிரி.

சா. என்னடா இது. அம்மாவை இப்படி நினைக்கிறானே. பைக் அடி வயித்துல தேய்ஞ்சது. சூடு கட்டை மாதிரி நின்னது. அவன் கோபமா தலையை ஆட்டினான். ஆனா படம் விடல.

கௌதம் வீடு,

பெரிய கேட். Duplex house. வெள்ளை லைட். இரண்டு கார். Security வந்து யார்னு கேட்டான்.

Rahul: "கவுதம் friend. Rahul."

கேட் திறந்தது. உள்ள போனதும் ராகுல் uchi கொட்டினான்.

Hmm.

இவ்ளோ சொகுசு. இவனுக்கு ஒன்னும் குறை இல்ல. ஆனா இவன் நம்ம பழைய middle-class வீட்டுல தான் நேரம் முழுக்க இருக்கான். அதுக்கு காரணம் அம்மா தான். இப்ப இவன் கொஞ்சம் over-ஆ தான் போய்கிட்டு இருக்கான். அம்மாவை கண்ட கண்ட இடத்துல ரொம்ப தடவுறான். இடுப்பு. முதுகு. கழுத்து. கேட்டா “அவங்க என் அம்மா மாதிரி”னு சொல்றான். இவனை நம்புறதா வேண்டாமான்னு தெரியல.

யோசிச்சபடியே calling bell அடிச்சான்.

சிரிது நேரம் கழிச்சு தான் கதவு திறந்தது. கவுதம் T-shirt-ல, ஹேர் குலைஞ்சு நின்னான். பேண்ட் முன்புறம் கொஞ்சம் இழுப்பு. ராகுல் பார்த்துவிட்டு பார்வையை எடுத்தான். மணி ஏழு தாண்டிருச்சு.

Gautham: "என்னடா இந்த நேரத்துல?"

Rahul: "உன் கிட்ட ஒரு முக்கியமா விஷயம் பேசணும்."

Gautham: "சரி. உள்ள வா."

ஹால் பெரியது. AC. சோபா மென்மை. வீட்டுல கவுதம் மட்டும். வாசல்ல security. அப்பா business trip.

ரெண்டு பேரும் ஹால்ல உக்காந்தாங்க. AC குளிர். ராகுல் உள்ளே கொதிப்பு.

Gautham: "சொல்லுடா ராகுல். என்ன?"

Rahul: "ஈவினிங் நம்ம சண்டை போட்ட பிறகு நான் என்னோட ரூமுக்கு போனேன்… அதுக்கு அப்புறம் என்ன ஆச்சு?"

கவுதம் ஒரு விநாடி ராகுலைப் பார்த்தான். உள்ளே பதற்றம் ஓடியது.  
[கிச்சன்…. இறுக்க பிளவுஸ்…. முலைப் பளு…. ஒரு முனகல்…]  
அந்த ஒரு நொடி முகத்துல தெரிஞ்சது. உடனே மறைச்சான்.

Gautham: "என்னடா கேக்கற?"

Rahul: "சொல்லுடா. அத தான் கேக்க வந்தேன்."

Gautham:"ஏன் ஏதாவது பிரச்சனையா ராகுல்?"

Rahul: "இல்ல. நீ சொல்லு."

கவுதம் தொண்டையை விழுங்கினான். பிறகு சாதாரணமா பேசினான்.

Gautham:"நீ போன பிறகு TV பாத்துட்டு இருந்தோம். பேசிட்டு இருந்தோம். அப்புறம் அம்மா சமைக்க போயிட்டாங்க. நான் வீட்டுக்கு வந்துட்டேன். அவ்ளோதான்."

ராகுல் அவன் கண்ணை விடல.

Rahul: "என்னடா இது….. அவ்ளோதானா?"

கவுதம் சிரிச்சான். சிரிப்பு முழுசா வரல.

Gautham: "அவ்ளோதான் டா. வேற என்ன இருக்கும்? Amma சமைச்சாங்க. நான் வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்."

Rahul: "அம்மா முகம் பார்த்தியா? பதற்றமா இருந்தாங்க. நெஞ்சு வலிக்குதுனு சொன்னா."

கவுதம் ஒரு நொடி நிறுத்தி யோசிச்சான்.

Gautham: "அது நெஞ்சு வலி இல்லடா… யோசிச்சிட்டு… சரி விடு."

Rahul: "அப்ப உனக்கு தெரிஞ்சிருக்கு. என்ன ஆச்சுனு சொல்லு."

Gautham: "ஒன்னும் இல்லடா."

Rahul: "சரி. நீ ஏன் சாப்படல? பால் மட்டும் குடிச்சியாம். அம்மா சொன்னாங்க."

வார்த்தை விழுந்ததும் கவுதம் இமை அடிச்சான். உதடு நனைச்சான்.

Gautham:"பால்லா… அப்படி சொன்னாங்களா?"

Rahul: "ஆமா டா."

Gautham: "அப்ப அப்படி தான் டா. ஆமா. பால் குடிச்சேன்."

Rahul: "என்னடா ஒளறிட்டு இருக்க. நீ தான் வெறும் பால் குடிக்க மாட்டியே."

Gautham: "அது… அது வந்து… அம்மா பால் மட்டும் குடிப்பேன் டா. அது thick-ஆ taste-ஆ… நல்ல ஊட்டச்சத்தோட இருக்கும்."

குரல் தாழ்ந்தது. “thick”ன்னு சொன்னதும் ராகுல் காது சிலிர்த்தது.

Rahul: "ஊட்டச்சத்தா?"

Gautham: "அது அம்மா டா. அம்மா ready பண்ண சத்து powder."

Rahul: "எனக்கு தெரியாம அப்படி powder-ஆ…"

Gowtham: "நீ சின்ன வயசுல குடிச்சிருப்ப டா. எனக்கு இப்ப தான் chance கிடைச்சிருச்சு."

Rahul: "சரி விடு டா."
(இவன் double meaning-ல பேசுறானா இல்ல என்னன்னு புரியலையே. பால். Taste. Chance. வாய நனைக்கிறானே.)

Rahul: "அம்மாக்கு நெஞ்சு வலி இல்லன்னு ஏதோ சொல்ல வந்தியே. சொல்லு."

Gautham: "அது… அது வந்து நான் சொல்வேன். நீ கோவப்படக் கூடாது."

ராகுல் பரபரப்பா கவனிச்சான்.

Gautham: "நீ உள்ள சண்டை போட்டுட்டு ரூமுக்கு போனதும் TV பாத்தோம். அப்புறம் அம்மா kitchen போயிட்டு stool மேல ஏறி… ஏதோ things எடுக்க try பண்ணாங்க. நான் help பண்ணேன்.

அவங்க sudden-ஆ slip ஆகி கீழ விழ நான் அவங்கள பிடிச்சேன் டா. ரெண்டு பேரும் கீழ விழுந்தோம்."

Rahul: "ஐயோ. அம்மாக்கு என்ன ஆச்சு?"

Gautham: "அவங்களுக்கு ஒன்னும் இல்லடா. நான் தான் அடி படாம பிடிச்சேனே."

Rahul: "அடிபடாம பிடிச்ச பிறகு எப்படி டா அம்மா நெஞ்சு வலிக்குதுன்னு?"

Gautham: "அது…. மச்சி கோச்சிக்காத டா… சாரி."

Rahul: "டேய். என்னன்னு சொல்லி தொலடா."

Gautham: "அம்மா கீழ விழும்போது அவங்களோடத… பிடிச்சேன் டா."

Rahul: "எதை?"

Gautham: "அது தாண்டா அத."

Rahul: "டேய்… சொல்லி தொலடா."
(ஐயோ. ஒருவேளை அம்மா காய??…இருக்காது!!!!)

Gautham குரல் தாழ்த்தினான்.

Gautham: "அம்மாவோட மார்ப தாண்டா."

ராகுல் காதுல அந்த வார்த்தை வெடிச்சது. கண் முன்னே படம் ஓடியது — அம்மா கீழ விழ, கனத்த முலை பிளவுஸோட தூக்க, கவுதம் இரண்டு கையும் அந்தப் பளுவையே பிடிச்சு, உள்ளங்கை நிறைய முலை, காம்பு உள்ளங்கை நடுவுல பதிஞ்சு, அழுத்தம், வலி, ஒரு சப்தம்.

Rahul: "டேய்…"
(ஐயோ பிடிச்சானா… போச்சு போச்சு… என் அம்மா முலைய இவன்… சாாா… எவ்ளோ நேரம் பிடிச்சிருப்பானோ…… பெரிய மடு வேற அதான் பால் nu double meaning la சொல்லி இருப்பானோ)

Gautham: "டேய்… அவங்க கீழ விழாம இருக்க பிடிச்சேன் டா."

Rahul:  "அதுக்கு வேற இடம் இல்லையா பிடிச்சு காப்பத்த?"

Gautham: "டேய் அது சில seconds-ல நடந்தது. ரொம்ப யோசிக்கல டா. தெரியாம. Accidental டா. அம்மா safe. அவ்ளோதான். அது தான் முக்கியம்."

Rahul:  "அதுக்குனு அவங்களுக்கு வலி வர மாதிரியடா பிடிப்ப."

Gautham: "டேய் அத சொன்னேனே. அந்த time-ல அப்படி ஆகிருச்சு. உன் அம்மா முலைய வேணும்னு பிடிப்பேனா."

ராகுல் மனசுக்குள்ள:
(நீ வேணும்னு பண்ணாலும் பண்ணிருப்ப டா. கை நிறைய முலை கிடைச்சதும் விடுவானா.)

Rahul: "டேய் இன்னொன்னு சொல்லணும். அம்மா கூட நீ ரொம்ப close-ஆ இருக்க. அது எனக்குப் பிடிக்கல. இனி அப்படி பண்ணாத."

கவுதம் முகம் வாடியது.

Gautham: "ஏன்டா அப்படி சொல்ற."

Rahul: "நீ அவங்ககிட்ட ரொம்ப advantage எடுத்துக்கிற மாதிரி இருக்கு. ரொம்ப close-ஆ இருக்க. நான் கூட அப்படி இருக்க மாட்டேன். எந்த பையனும் இவ்ளோ close-ஆ அம்மா கூட இருக்கவும் மாட்டாங்க."

கவுதம் உடனே தன்னோட அம்மா photo-வைப் பார்த்தான்.

Gautham: "எங்க அம்மா உயிரோட இருந்தப்போ அப்படி தான் டா நான் இருப்பேன். நான் அம்மா செல்லம் டா."

ஒரு பிட்டு போட்டான். சோகமானான்.

ராகுல் மனசுக்குள்ள:
(இதோ ஆரம்பிச்சிட்டான். இதே பிட்டு போட்டு தான் அம்மா கூட கொஞ்சிட்டு இருக்கான். பாவமா இருக்கு. உண்மையாவே என் அம்மாவ இவன் அம்மாவா தான் பாக்கிறானோ?!!)

Rahul: "சரி விடு மச்சி. கவலைப்படாத. வேற ஒன்னும் இல்லையே… நா கிளம்புறேன்."


Gautham :"இல்ல மச்சி. பாத்துட்டு போயிட்டு வா."

வீட்டுக்கு வரும்போது வண்டியில ஒரே யோசனை. அம்மா முலை கவுதம் கைக்குள்ள. பிசைஞ்ச அழுத்தம். காம்பு உள்ளங்கையில. அம்மா வாய் திறந்து ஒரு சப்தம். கனவா. இல்ல அவன் சொன்ன accidental-ஆ.

(உன் அம்மா முலைய பிடிச்சேன்னு என் டயே சொல்றான் பாரு. அவ்ளோ திமிரு. ச்சா. என்ன பிடி பிடிச்சானோ. அம்மா வலியோட இருக்கா. கொத்தா பிடிச்சிருப்பானா.)

வீட்டுக்கு வந்ததும் ஹால்ல அம்மா. பிளவுஸ் இன்னும் இறுக்கம். இடது முலைப் பக்கம் துணி இழுப்பு. அவள் உட்கார்ந்தாலே மார்பு ஆடுது. ராகுல் பார்வை அங்கேயே அடைக்கலமானது.

Rahul: "அம்மா… அம்மா."

Lakshmi: "சொல்லுடா."

Rahul: "கவுதம் சொன்னான்."

லட்சுமி தலையை தூக்கியதும் கண் ஒரு நொடி நின்றது. தொண்டை நனைஞ்சது.

Lakshmi: "என்ன சொன்னான்?"

ராகுல் கோவமா kitchen-ல நடந்ததெல்லாம் சொன்னான். Stool. Slip. விழுந்தது. மார்பு. கை. வலி.

லட்சுமி திடுக்கிட்டாள். தொடை இறுக்கியது. அவளுக்குத் தெரியும் எங்க வலி இருக்குனு. இடது காம்பு இன்னும் சுடுது. பிளவுஸ் உள்பக்கம் தேய்ஞ்ச இடம்.

Lakshmi: "எல்லாத்தையுமா?"

ஆச்சரியமா பார்த்தாள். அந்த “எல்லாம்” ராகுல்லை குத்தியது.

Rahul: "ஆமா. நீ கீழ விழ அவன் உன்ன அந்த இடத்துல பிடிச்ச வரைக்கும் சொன்னான். அதனால தான் உனக்கு வலி இருக்கு. Correct-ஆ."

லட்சுமிக்கு embarrassing-ஆ இருந்தது. காம்பத் தொட்டாலே இன்னும் சிலிர்ப்பு. அவள் அதை மறைச்சாள்.

Lakshmi: "டேய் அது அவன் ஏதோ தெரியாம… தவறுதலா நடந்துருச்சு. நீ ஒன்னும் மனசுல போட்டு குழப்பிக்காத."

ராகுல் hmmனு கடிந்துக்கிட்டான்.

Rahul: "அப்புறம் அவன் ஏதோ நீ பால் குடுத்தியாமே."

லட்சுமி உறைந்து போனாள். காது சூடானது. வார்த்தை வரல. தொடைக்குள்ள ஏதோ ஈர ஞாபகம் ஓடியது. அவளே பயந்து காலை இறுக்கினாள்.

ராகுல் தொடர்ந்தான்.

Rahul: "அதேன்ன சத்து பால். ஊட்டச்சத்து அதிகம் இருக்குன்னு சொன்னான்."

Lakshmi:"அவன் அப்படியா சொன்னான்?"
(மனசுல… கோவம்.. கவுதம் இருக்க உனக்கு.)

Rahul: "ஆமா. எனக்கு தராம அவனுக்கு குடுத்திருக்க. உனக்கு நான் புள்ளயா அவன் புள்ளயா."

Lakshmi: "டேய் அது… அது… உனக்கும் குடுத்திருக்கேன் டா சின்ன வயசுல. நீ மறந்துருப்ப."

Rahul: "இதே தான் அவனும் சொன்னான். நீ ready பண்ண recipe-ன்னு சொன்னான்."

லட்சுமி மனசுல:
(அடேய் கவுதம்… உன்ன அப்புறம் பாத்துக்கிறேன். என்ன பண்ணி வச்சிருக்க.)

Rahul: "எனக்கு இப்ப குடு. Taste-ஆ இருக்குமாமே."

Lakshmi முகம் மாறியது. “Taste”ன்னு மகன் சொன்னதும் அவள் தொண்டை நெரிச்சது.

Lakshmi: "டேய் அது இல்லடா. காலி."

Rahul: "காலியா? அப்ப அவனுக்கும் மட்டும் எப்படி இருந்துச்சு."

Lakshmi: "டேய்… ஐயோ ஏண்டா… கீழ விழும்போது அந்த powder-உம் விழுந்து காலி ஆகிருச்சு."

Rahul: "ஓ. சரி. அப்ப இன்னொரு நாள் ready பண்ணிட்டு சொல்லு."

Lakshmi: "ஐயோ… ச்சா."

Rahul: "ஏன்மா."

Lakshmi: "டேய் அது நீ இப்ப சாப்பிடக்கூடாது."

Rahul:"ஏன்மா."

Lakshmi: "அது அப்படி தான் டா. உன் உடம்புக்கு சேராது. சில பேருக்கு ஒத்துக்காது."

Rahul: "சின்ன வயசுல நான் குடிச்சதா சொன்னியே."

Lakshmi: "சின்ன வயசுல குடிக்கலாம். இப்ப கூடாது."

Rahul: "சரி விடு. ஏதோ சொல்றா."

அவன் உள்ள போனதும் லட்சுமி பல்லைக் கடிச்சாள். கதவு மூடியதும் கை போய் இடது முலையைத் தொட்டாள். வலி. அதே வலிக்குள்ள ஒரு சூடு. அவள் கையை தட்டிவிட்டு போனை எடுத்தாள்.

Lakshmi: "அடேய் கவுதம். இரு. வரேன்."


Lakshmi: "டேய் கவுதம். உனக்கு அறிவு இல்லையா. ஏண்டா அவன்கிட்ட சொன்ன."

Gautham: "கோவப்படாத மா. அவனைப் பத்தி தெரியும்ல. துருவி துருவி கேட்டான். அதான் சொல்லிட்டேன்."

Lakshmi:
"அவன்கிட்ட என்ன சொல்லி வச்சியோ தெரியல. வீட்டுக்கு வந்து உயிர எடுத்துட்டான்."

Gautham: "என்னாச்சு?"

Lakshmi: "Hmm. ஒன்னும் இல்ல. விடு."

Gautham: "சரிமா. அப்புறம்?"

Lakshmi: "அப்புறம் ஒன்னும் இல்ல."

Gautham: "ஒன்னும் இல்லையா?"

மறுமுனையில் அமைதி. அந்த அமைதியில ரெண்டு பேரும் ஒரே காட்சியை நினைச்சாங்க. யாரும் அதை வார்த்தையா சொல்லல.

Lakshmi: "Thanks டா."

Gautham: "எதுக்கு?"

Lakshmi: "நீ அவன்கிட்ட kitchen-ல நடந்ததை சொல்லாம விட்டதுக்கு."

கவுதம் மறுமுனையில் நாக்கால உதட்டை சுழற்றினான். கீழ் உதட்டைக் கடிச்சான். நினைவு வாயை நிரப்பியது. வெப்பம். மென்மை. ஒரு முனகல். அது என்ன முனகல்னு இந்த அத்தியாயத்துல முடிவு இல்ல.


Goutham: "இருக்கியா டா?"

Lakshmi: "Hmm."

குரல்ல ஈரம் இருந்தது.

Gautham: "Thanks மா."

Lakshmi: "எதுக்குடா."

Gautham: "எல்லாத்துக்கும்."

Lakshmi: "எல்லாத்துக்கும்னா?"

Gautham: "உனக்கு புரியும் மா. அப்புறம்… உப்பு கொஞ்சம் கம்மியா போடுங்க."

லட்சுமி காது சிவந்தது. தொடைக்குள்ள சிலிர்ப்பு. கோவம் மேல. நினைவு கீழ.

Lakshmi: "டேய்… அடி வாங்குவா. இப்படி பேசாதன்னு சொன்னேனே."

Gautham:  "Sorry மா. சும்மா கிண்டல் பண்ணேன்."

Lakshmi: "அடி வாங்குவா. இனி இப்படி பேசினா… நடந்ததை இதோட மறந்துரு. கிண்டல் அது இதுனு ஆரம்பிச்சா.. அப்புறம் நா மனிஷியா இருக்க மாட்டேன்."

அம்மா கண்டிப்போட போனை வச்சாள். நெத்தியில் வியர்வை. பிளவுஸ் இன்னும் இறுக்கம். காம்பு இன்னும் வலி.

Gautham அங்கே:
கவுதம் வாயைச் சப்பு கொட்டிக்கொண்டான். பேண்ட் முன்புறம் உருட்டு கட்டை சூடு கட்டையா நின்னது. அவன் அதை அழுத்திப் பிடிச்சான். முனகல் ஒண்ணு மட்டும் வெளியே வந்தது.

அம்மா குரல் காதுல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது. “நடந்ததை இதோட மறந்துரு.”

மறக்க முடியல.

லைட் அணைச்சான். பேண்ட் முன்புறம் ஏற்கனவே கூடாரம். உருட்டு கட்டை சூடு கட்டையா நின்னு, துணியை உள்ளே இருந்து தூக்கியது. நரம்பு புடைச்சு. முனை ஈரமா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது.

கையை உள்ள விட்டான். விரல்கள் கூடல. கடப்பாரை. இரும்பு ராட். பிடிச்சதும் சூடு கையை ஏறியது.

மெல்ல ஒரு முனகல்.

லட்சுமி......aaaahhhh என்னா முலை டி...ashh..

கிச்சன். வியர்வை. இறுக்க பிளவுஸ். ப்ரா இல்லாத கனத்த முலை. நெற்றி வியர்வை மார்புப் பள்ளத்துல இறங்குறது. Slip. அவள் உடல் முழுசா அவன் மேல. உள்ளங்கை நிறைய முலை. காம்பு உள்ளங்கை நடுவுல பதிஞ்சு. திராட்சை. பிரவுன். அழுத்தினா வலி. அழுத்தினா ஒரு சப்தம்.

Gautham: "ம்மா…"

கையை மேல தூக்கினான். முனை நிணம் வழிஞ்சது. கட்டை முழுசும் நனைஞ்சது. மெதுவா அடிச்சான். பிறகு வேகம். உருட்டு கட்டை உள்ளங்கையை நிறைய வச்சு, முனையைத் தேய்த்து, கீழ இறத்தி மறுபடியும் தூக்கினான்.

நினைவு கலந்தது. அவள் சேலை இடுப்புல இறுக்கம். பிட்டப் பள்ளம். மூச்சு கழுத்துல. முலை வாய்க்கு வந்த மாதிரி. காம்ப சப்பற மாதிரி. பால் குடிக்கிற மாதிரி. Taste. Thick. ஊட்டச்சத்து.

அது நிஜமா. கனவா. Accidental-ஆ. அவனுக்கு இப்ப வேணாம். உடம்புக்கு அவள் வேணும்.

வேகமா அடிச்சான். சூடு பறக்கிற மாதிரி. இரும்பு ராட் கையோட தேய்ஞ்ச சத்தம். இடுப்பு முன்னாடி தள்ளியது. பற்கள் கடிச்சு. கண் மூடி. லட்சுமி முலை மட்டும்.

Gautham: "ம்மா…ம்ம்மா .....விடாத… அங்கேயே இரு…..aahh..அப்படிதான்..ஊம்புமா "nu கற்பனையில் மூழ்கினான்.

முனை கொதிச்சது. நிணம் இழுத்து வெளுத்து வந்தது. ஒரு நொடி நின்னு, மறுபடியும் வேகமா அடிச்சான். கால்கள் நடுங்கின. வயிறு இறுக்கியது.

வெளுப்பு கையில வெப்பமா பீறினது. முதல் அடி. இரண்டாம் அடி. மூணாம். பேண்ட் உள்ளேயே ஒழுகிக் காய்ந்தது. அவன் வாய மூடி முனகினான். லட்சுமி பேர் பல்லுக்குள்ள சிக்கியது.

கை நடுங்கிக்கிட்டே கட்டையைப் பிடிச்சு நின்னான். இன்னும் விறைப்பு முழுசா இறங்கல. மூச்சு அழுத்தம்.

உதட்டை மறுபடியும் சப்பினான். வாயில் அவள் சுவை இருந்த மாதிரி.


Gautham:"Thanks டா கடவுளே. இன்னைக்கு நிம்மதியா தூங்குவேன்."

இருட்டு. சூடு. கையில வெளுப்பு. மனசுல அம்மா.

நடந்தது என்னனு இந்த இரவு சொல்லல. அவன் உடல் மட்டும் சொல்லி முடிச்சது.

ராகுல் இங்கே........

இவங்க பேசுறதை ராகுல் கதவு ஓரமா நின்னு ஒட்டுக் கேட்டான். “சொல்லாம விட்டதுக்கு.” “எல்லாத்துக்கும்.” , “நடந்ததை மறந்துரு.”

சரியாகப் புரியல. ஆனா மூச்சுல ஏதோ இருக்கிறது தெரிஞ்சது. Kitchen-ல நடந்ததை ரெண்டு பேரும் மறைக்கிறாங்க.

ராகுல் படுக்கையில படுத்தான். கண் மூடினான். அம்மா முலை. கவுதம் கை. எச்சில் மாதிரி ஈரம். சத்து பால். Accidental-ஆ சொன்ன பிடிப்பு. போன்ல thanks.

காலுக்கு நடுவுல சூடு இறங்கல..

கனவா.
பொய்யா.
இல்ல அதோட மேல ஏதோவா.

இந்த இரவுக்கு பதில் இல்ல. ஆனால் உடம்பு மட்டும் பதில் கேக்குது.

Stay tuned....