[Kathir anbu]

வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் கதிர் அவளை மெதுவாக கீழே இறக்கினான்.  

வசந்தி சோர்வாக சுவரைப் பிடித்துக்கொண்டாள்.  
இருவரும் குளித்துவிட்டு சாப்பிட்டார்கள்.  
பேச்சு அதிகம் இல்லை.  

சாப்பாடு முடிந்ததும் வசந்தி தன் அறைக்குச் சென்றாள்.  
கதிர் தன் அறைக்குச் சென்றான்.  

ஒரு மணி நேரம் கழித்து…  

வசந்தி தன் அறையில் படுக்க முடியவில்லை.  
மனசுல கதிர் தான் சுத்திக்கிட்டு இருந்தான்.  
பம்ப்செட் அறையில் அவன் எப்படித் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தினான் என்பது ஞாபகம் வந்தது.  
அவன் இன்னும் தீர்க்காமல் இருப்பது அவளுக்குத் தெரிந்தது.

அவள் எழுந்தாள்.  
மெதுவாக கதிரின் அறைக்குச் சென்றாள்.  
கதவைத் தட்டினாள்.

“கதிர்…”

பதில் வரவில்லை.  
கதவை மெதுவாகத் திறந்தாள்.

கதிர் படுக்கையில் படுத்திருந்தான்.  
கண்கள் மூடியிருந்தாலும் தூங்கவில்லை.  
போர்வைக்கு அடியில் அவன் உறுப்பு இன்னும் கடினமாக உயர்ந்திருந்தது.

வசந்தி அருகில் சென்றாள்.  
படுக்கையின் ஓரத்தில் அமர்ந்தாள்.

“இன்னும் தூங்கலையா?”

கதிர் கண்களைத் திறந்தான்.  
“தூக்கம் வரல அம்மா.”

வசந்தி சில நொடிகள் பார்வையைத் தாழ்த்தினாள்.  
பிறகு மெதுவாக,  
“நீ… இன்னும்....  "

கதிர் அவளைப் பார்த்தான்.  
“அம்மா…"‌அவள் கூற‌ வருவது புரிந்தது.

வசந்தி போர்வையை மெதுவாக விலக்கினாள்.....

ஷார்ட்ஸ் முட்டி கொண்டு இருந்தது...
மெதுவாக கீழே இழுத்தாள்...

அவன் உறுப்பு வெளியே வந்தது.  

நீளமாக, கடினமாக, நரம்புகள் புடைத்து நின்றது.  
நுனி சிவந்து, ஏற்கனவே சிறிது நனைந்திருந்தது.  
அடிப்பகுதி அடர்ந்த முடியுடன் இருந்தது.

வசந்தி அதைப் பார்த்தபடி சில நொடிகள் உறைந்தாள்.  
கண்கள் விரிந்தன.  


கீழே இழுத்த‌ நொடி.."டங்" என நிமிர்ந்து.. கீழே மேலே என ஆடியது..

அவன் உறுப்பைக் கையில் பிடித்தாள்.  
சூடாக, கடினமாக இருந்தது.

“நான் பன்னிவிடுரேன்‌ அன்னக்கி மாதிரி…”

வசந்தி நடுங்கும் கையால் மெதுவாக அதைத் தொட்டாள்.  

அவள் மெதுவாக கையை அசைக்க ஆரம்பித்தாள்..

"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்"‌ லேசான எரிச்சல் அவன் சுன்னியில்...

"எரியது‌ மா... கொஞ்சம் எச்சில் துப்பி பன்னு"

பூளை புழுத்தி சிவப்பு மொட்டில் எச்சிலை துப்பினால்...

எச்சி வழிந்து அவன் விதைப்பையை அடைந்தது..

இப்போ குலுக்க ஆரம்பித்தாள்.... சல்க் சல்க் என அவள் எச்சில் அவள் கைகளில் வழிந்தது...



"ஆஆஆஆ...அம்மா... அப்படித்தான்...ஆஆஆஆ.."

"நல்லாருக்கா கதிர்.."

"ஆஆஆ"

வசந்தியின் தலையில் கை வைத்து அழுத்தினான்.. புரிந்து கொண்டாள் அந்த தாய்...

குலுக்கி கொண்டே ...குனிந்து, நாக்கால் நுனியைத் தொட்டாள்.

கதிர் பெருமூச்சு விட்டான்.  
“அம்மா…”

வசந்தி அவன் சுன்னியை‌ வாயில் போட்டு மெதுவாக உறிஞ்சினாள்.

******************



கையும் சேர்ந்து அசைந்தது.  

அறை அமைதியாக இருந்தது.  
மெல்லிய  ஓசைகளும், கதிரின் பெருமூச்சுகளும் மட்டும் கேட்டன.

நாக்கால் நுனியைச் சுழற்றினாள்.

கதிர் தலையை பின்னால் சாய்த்தான்.  
“ஆஹ்… அம்மா… உன் வாய் ரொம்ப சூடா இருக்கு…  
நல்லா சப்பு… என் சுன்னியை நல்லா சப்பு‌ மா…”

வசந்தி வாயை இன்னும் கொஞ்சம் கீழே இறக்கினாள்.  
கையால் பூலுவைப் பிடித்து அழுத்தினாள்.  

“ம்ம்ம்…” என்று அவள் முனங்கியபடி ஊம்பினாள்...

கதிர் அவள் தலைமுடியைப் பிடித்தான்.  
“ஆமா… அப்படியே… நாக்கால நக்கு…  
என் சுன்னி நுனியை நல்லா சுத்து…  
உன் அம்மா வாய்ல என் சுன்னி இருக்கு பாரு…”காம‌ கிரகத்தில் பிதற்றினான்...

வசந்தி வெட்கத்துல கண்களை மூடினாள்.  
ஆனா வாயை விடல.  
மேலும் கீழும் அசைச்சாள்.  
எச்சில் வழிஞ்சு அவன் சுன்னி மேல வழிஞ்சுது.

கதிர் பெருமூச்சு விட்டான்.  

வசந்தி சிறிது வாயை விடுவிச்சு, நாக்கால் முழுசும் நக்கினாள்.  

அடில இருந்து நுனி வரை...






மீண்டும் வாயில் போட்டு ஆழமா ஊம்பினாள்.

“ஆஹ்… அம்மா…  ரொம்ப நல்லா இருக்கு…  "

வசந்தி அவன் தொடையை பிடிச்சுக்கொண்டு இன்னும் வேகமா உறிஞ்சினாள்.  
எச்சில் ஓசை அறையில கேட்டுக்கிட்டு இருந்தது.  

கதிர் இடுப்பை மெதுவாக அசைச்சான்.  
“இன்னும் கொஞ்சம்… அம்மா…  
உன் வாய் என் சுன்னியை முழுசா அடைக்கனும்…  "

கதிர் மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னான்.  

“அம்மா… உன் முலையைக் காட்டு.  
நான் பாக்கணும்.”

வசந்தி சிறிது தயங்கினாள்....




பிறகு நைட்டியை மேலே தூக்கி, முலைகளை வெளியே எடுத்தாள்.  
கனத்த முலைகள் வெளியே வந்தன.

கதிர் அவற்றைப் பார்த்தபடி,  
“இப்போ மறுபடியும் வாயில் போடு.”

வசந்தி மீண்டும் அவன் சுன்னியை வாயில் அடைத்தாள்.  
ஊம்ப ஆரம்பித்தாள்.

கதிர் ஒரு கையால் அவள் முலையைப் பிடித்து அழுத்தினான்...
 
மற்றொரு கையால் லேசாக அடித்தான்.  

“ஆஹ்…” என்று வசந்தி வாயோடவே முனகினாள்.  
ஆனா சுன்னியை விடல.

கதிர் மீண்டும் அடித்தான்.  
இன்னும் கொஞ்சம் பலமா.  
முலை சிவக்க ஆரம்பிச்சது.

“வலிக்கிதா அம்மா?”

வசந்தி "ம்ம்ம்ம்" என‌‌ தலையை ஆட்டினாள்.  
ஆனா வாயை விடல.  

எச்சில் வழிஞ்சு அவன் சுன்னி முழுசும் நனைஞ்சுகிட்டிருந்தது.

கதிர் அவள் தலையைப் பிடிச்சு ஆழமா நுழைச்சான்.  
வாந்தி வர்ற மாதிரி  வந்தது.  
ஆனா பொறுத்துக்கிட்டாள்.

அவன் மீண்டும் முலையை அடிச்சான்.  
இரு முலைகளும் இப்போ சிவந்து, உப்பியிருந்தன.

“நல்லா ஊம்பு அம்மா…  
எனக்கு வர போகுது…”

வசந்தி அவன் கொட்டையையும்‌ நாக்கால நக்கினாள்.  
சுன்னியை மீண்டும் வாயில் போட்டு வேகமா உறிஞ்சினாள்.

கதிர் திடீர்னு அவள் தலையைப் பிடிச்சு வெளியே எடுத்தான்.  
சுன்னியை அவள் முகத்துக்கு நேராக வச்சான்.



“வாய் திற அம்மா.”

வசந்தி வாயைத் திறந்தாள்.  
கண்களை மேலே போட்டு அவனைப் பார்த்தாள்.
வேகமாக குலுக்கினான்...

"ஹ்ஹ்ஹாஹாஹா" உரக்க குரல் எழுப்பியவாறு....

கதிர் சூடான‌தன் விந்தை வெளியேத்தினான்....
 
அவள் வாய் உள்ளேயும்.., கன்னத்துலயும் விழுந்தது.  

ரென்டு… மூணு… நான்கு…  

மொத்தம் ஏழு தடவை....

முகமுழுக்க விந்து படிஞ்சு இருந்தது.  
வாயிலயும், நாசிலயும், கன்னத்துலயும்.



வசந்தி புன்னகைச்சாள்.  
நாக்கால உதடுகளை நக்கினாள்.  

பிறகு சேலையால் முகத்தை துடைச்சாள்.  

அவள் முலைகள் இப்போ முழுசா சிவந்து, உப்பி, அடிபட்ட அடையாளத்துடன் இருந்தன.


கதிர் மூச்சு வாங்கியபடி படுக்கையில் சாய்ந்தான்.  

வசந்தி முகத்தில் இன்னும் சில விந்து துளிகள் ஒட்டிக்கிடந்தன.  
சேலையால் துடைத்துவிட்டு, அவன் பக்கத்தில் அமர்ந்தாள்.

கதிர் அவளைப் பார்த்தான்.  
மெதுவாக கை நீட்டி அவளை இழுத்தான்.


வசந்தி சிறிது தயங்கினாள்.  
“நான் என் அறைக்குப் போகட்டா…”

கதிர் தலையை ஆட்டினான்.  
“வேண்டாம்.  
இன்னைக்கு இங்கேயே தூங்கு.  
என் பக்கத்துல.”

அவன் அவளைத் தன் மார்புக்குள் இழுத்தான்.  
வசந்தி எதிர்க்கவில்லை.  
அவன் மார்பில் தலையை வைத்தாள்.  
கையால் அவன் இடுப்பைச் சுற்றினாள்.

கதிர் அவள் முதுகை மெதுவாக வருடினான்.  
“ரொம்ப நல்லா இருந்தது அம்மா…”

வசந்தி மெல்லிய குரலில்,  
“ம்…”

இருவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள்.  
கதிரின் இதயத்துடிப்பு அவள் காதில் கேட்டது.  

சிறிது நேரத்தில் வசந்தியின் மூச்சு சீராகியது.  
கதிரும் கண்களை மூடினான்.  

அவள் இன்னும் அவன் மார்பிலேயே தலை வைத்திருந்தாள்.  
அவன் கை இன்னும் அவள் முதுகை விடவில்லை.  

அறையில் வெளிச்சம் அணைந்தது.  
இருவரும் ஒன்றாகத் தூங்கினார்கள்..

♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️


காலையில் கதிர் முதலில் விழித்தான்.  

வசந்தி இன்னும் அவன் மார்பிலேயே தலை வைத்துத் தூங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.  
கையால் அவன் இடுப்பைப் பிடித்திருந்தாள்.  
மூச்சு சீராக இருந்தது.

கதிர் அப்படியே படுத்து அவளைப் பார்த்தான்.  
நேற்று இரவு நடந்தது எல்லாம் மனசுல ஓடியது.  
அவள் முலைகளில் இன்னும் லேசான சிவப்பு அடையாளங்கள் தெரிந்தன.

மெதுவாக அவள் தலைமுடியை வருடினான்.  

வசந்தி அசைந்தாள்.  
கண்களை மெதுவாகத் திறந்தாள்.  
கதிரைப் பார்த்ததும் முகம் சிவந்தது.

“காலையாயிடுச்சா…” என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்.

“ம்ம்ம்.”

வசந்தி எழுந்திருக்க முயன்றாள்.  
கதிர் அவளை விடவில்லை.

“இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இரு அம்மா.”

வசந்தி அப்படியே அவன் மார்பில் மீண்டும் தலையை வைத்தாள்.  
“நேத்து… ரொம்ப போய்ட்டோம் கதிர்.”

கதிர் அவள் முதுகை வருடியபடி,  
“ஆமா.  ...ஆனா எனக்கு நல்லா இருந்தது.  
உனக்கு?”

வசந்தி சில நொடிகள் பதில் சொல்லவில்லை.  
பிறகு மெதுவாக,  
“எனக்கும்…  
ஆனா வெட்கமா இருக்கு.”

கதிர் புன்னகைத்தான்.  
“வெட்கப்படாதே.  
நீ என் அம்மா.  
நான் உன் மகன்.  
இது நம்ம ரகசியம்.”

வசந்தி அவன் மார்பில் முகத்தை ஒளித்தாள்.  
“இனிமேல் என்ன ஆகும்னு தெரியல…”

கதிர் அவள் தோள்பட்டையில் முத்தமிட்டான்.  
“எதுவும் ஆகலாம்... "குறும்பாக சிரித்தான்..

இருவரும் இன்னும் சிறிது நேரம் அப்படியே படுத்திருந்தார்கள்.  
வெளியே சூரியன் உதித்திருந்தது.