Incest கதிரின் - தாயாக வந்தவள் ♥️

[Kathir anbu]

வசந்தி சமையலை முடித்தாள்.  

சாப்பாட்டை பாத்திரத்தில் கட்டினாள்.  
தண்ணீர் குடுவையையும் எடுத்தாள்.  

வெளியே வரும்போது கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்தாள்.  
இன்னும் சிவந்திருந்தது.  
கண்களில் ஒரு வித்தியாசமான பளபளப்பு.

அவள் வயலை நோக்கி நடந்தாள்.  

வெயில் நன்றாக அடித்துக்கொண்டிருந்தது.  
தூரத்தில் கதிர் வயலில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தான்.  
சட்டை இல்லாமல்.  
வியர்வையில் நனைந்த உடல்.

வசந்தி அருகில் சென்றாள்.  

“சாப்பாடு…” என்று சொல்லி பாத்திரத்தை வைத்தாள்...

கதிர் நிமிர்ந்து பார்த்தான்.  
அவள் முகத்தை ஒரு கணம் உற்றுப் பார்த்தான்..

“இங்கேயே உக்காரு அம்மா.  
சேர்ந்து சாப்பிடுவோம்.”

வசந்தி தயங்கினாள்.  
ஆனால் மறுக்கவில்லை.  
அருகில் உள்ள மரத்தடியில் அமர்ந்தாள்.

கதிர் சாப்பிடத் தொடங்கினான்.  
இடையிடையே அவளைப் பார்த்தான்.  

“… இன்னும் வலிக்கிதா?” என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டான்.

வசந்தி முகத்தைத் திருப்பினாள்.  
“கொஞ்சம்…”

கதிர் புன்னகைத்தான்.  
“Night மருந்து போடுறேன்.”

வசந்தி ஒன்றும் சொல்லவில்லை...  
ஆனால் அவள்  முகம் சிவந்திருந்தன.  

வெயில் மேலே ஏறியது.  
இருவரும் அமைதியாக உணவு உண்டார்கள்....

ஒரு வழியா‌...சூரியன் மறைய ஆரம்பிச்சு இ

வானம் சிவப்பு, ஆரஞ்சு கலந்த நிறத்துல இருக்கும்.

வயல் வேலை முடிஞ்சு இருவரும் வயல் வரம்புல உக்காந்திருக்காங்க...

காலு நீட்டி.
லேசான காத்து.
வசந்தி சோர்வா தலையை சற்று கீழே போட்டிருக்கா.

புடவை தோள்பட்டையில இருந்து சற்று சரிந்திருக்கும்.

கதிர் பக்கத்துல உக்காந்திருக்கான்.
ஒரு வார்த்தை பேசல.

சூரியனைப் பார்த்துக்கிட்டிருந்தான்.
சிறிது நேரம் கழித்து அவன் கை மெதுவாக நீளுது.

வசந்தியின் தோள்பட்டையைத் தொடுறான்.
விரல்கள் மெதுவாக சருமத்த மேல ஓடுது.
வசந்தி திரும்பிப் பார்க்கல...

ஆனா உடல் சிலிர்த்தது.
மூச்சு கொஞ்சம் மாறியது.
கதிர் கையை எடுக்கல.
தோள்பட்டையில இருந்து கழுத்து வரைக்கும் மெதுவாக வருடுறான்.
வசந்தி கண்களை மூடுறா.

“கதிர்…”னு மெல்லிய குரலில் சொல்லுறா.
ஆனா விலகச் சொல்லல.

கதிர் இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்குறான்.
அவள் தோள்பட்டையில தன் தலையை சாய்க்கிறான்.

இரண்டு பேரும் பேசல.
சூரியன் முழுசா மறையுற வரைக்கும் அப்படியே உக்காந்திருக்காங்க.
வானம் இருட்டாகுது.

அவன் கை இன்னும் அவள் தோள்பட்டையை விடல...

வசந்தி அவன் தோளில் தலையை சாய்த்து புன்னகைத்தபடி இருந்தாள்...

சேலை சற்று சரிந்து, தொப்புள் தெரிந்தது.
கதிர் சட்டை இல்லாமல் அமர்ந்திருந்தான்.
அவள் மூச்சு அவன் மார்பில் பட்டது.
சிறிது நேரம் இருவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள்.

கதிர் மெதுவாக அவள் தோள்பட்டையில் கையை வைத்தான்.
விரல்கள் மென்மையாக சருமத்தை வருடின..

“அம்மா…” என்று மெல்லிய குரலில் அழைத்தான்..

வசந்தி கண்களைத் திறக்காமல்,
“ம்…”

“ மனசு ரொம்ப அமைதியா இருக்கு மா...”

வசந்தி சிறிது நெருங்கினாள்.
“எனக்கும்…”

கதிர் அவள் தலைமுடியில் மூச்சை விட்டபடி,
“…
நான் இப்படி யார்கிட்டயும் சாய்ந்து உக்கார்ந்தது இல்ல.”
வசந்தி அவன் மார்பில் கையை வைத்தாள்..

“இப்போ நான் இருக்கேன் கதிர்.
போக மாட்டேன்.”

கதிர் அவள் கையைப் பிடித்து, தன் மார்பில் அழுத்தினான்.
“சத்தியமா?”

வசந்தி தலையை உயர்த்தி அவனைப் பார்த்தாள்.
புன்னகை இன்னும் இருந்தது.
“சத்தியம்.”

கதிர் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.
பிறகு மெதுவாக கன்னத்தில்.
வசந்தி கண்களை மூடினாள்.

அவன் உதடுகள் அவள் சருமத்தில் பட்டதும் உடல் சிலிர்த்தது.

மாலை வெயில் மெல்ல மறைந்தது.
இருவரும் இன்னும் அப்படியே அமர்ந்திருந்தார்கள்.


கதிர் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்ட பிறகும் விலகவில்லை.  

மெதுவாக கீழே இறங்கி, கழுத்தில் முத்தமிட்டான்.  ..
வசந்தி மூச்சை உள்ளே இழுத்தாள்.  
கையால் அவன் முதுபைப் பிடித்தாள்.

“கதிர்… இங்கே… யாரும் வந்துட்டா…”

“இந்த நேரத்துல யாரும் வரமாட்டாங்க அம்மா.”

அவன் மீண்டும் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான்.  
சற்று கடித்தும் பார்த்தான்.

வசந்தி உடல் நெளிந்தது.  
“ஆஹ்… லேசா கடி…”

கதிர் முகத்தை உயர்த்தினான்.  
அவள் கண்களைப் பார்த்தான்.  

“நான் பன்றது … உனக்கு பிடிக்குதா?”

வசந்தி சில நொடிகள் பதில் சொல்லவில்லை.  
பிறகு மெதுவாக தலையை ஆட்டினாள்.

"ஆனா பயமாவும் இருக்கு.”

கதிர் அவள் கையைப் பிடித்து, தன் மார்பில் வைத்தான்.  

“பயப்படாதே.  
நான் இருக்கேன்.”

அவன் மெதுவாக அவள் சேலையை இன்னும் கொஞ்சம் நகர்த்தினான்...

தொப்புளும், வயிற்றுப் பகுதியும் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

வசந்தி அவன் கையைப் பிடித்தாள்.  
தள்ளவில்லை.  

கதிர் குனிந்து, அவள் தொப்புளின் அருகே முத்தமிட்டான்.  

வசந்தி தலையை பின்னால் சாய்த்தாள்.  
“கதிர்…”

“சொல்லு அம்மா… நிறுத்தணுமா?”

வசந்தி கண்களை மூடியபடி,  
“நிறுத்தாதே…  
இன்னும் கொஞ்சம்…”

கதிர் மீண்டும் அவள் வயிற்றில் முத்தமிட்டான்.  
மெதுவாக.  
ஒவ்வொரு முத்தமாய் மேலே ஏறினான்...

கதிர் அவள் வயிற்றில் முத்தமிட்டபடி மெதுவாக மேலே ஏறினான்...

சேலை இன்னும் கொஞ்சம் சரிந்தது.

முலையின் கீழ்ப்பகுதி தெரிய ஆரம்பித்தது.
வசந்தி அவன் தலையை இரு கைகளாலும் பிடித்தாள்.

“கதிர்… இங்கேயே நிறுத்து… யாரும் பார்த்துட்டா…”

கதிர் முகத்தை உயர்த்தினான்.
அவள் கண்களைப் பார்த்தான்..

“நாம மட்டும் தான்‌ இங்க இருக்கோம்...”

அவன் மீண்டும் குனிந்து, மார்பின் கீழே முத்தமிட்டான்..

நாக்கால் லேசாக நக்கினான்.
வசந்தி உடல் நடுங்கியது.
“ஆஹ்… கதிர்…”

கதிர் ஒரு கையால் அவள் முதுபைத் தாங்கினான்.

மற்றொரு கை சேலையை மேலும் நகர்த்தியது.

“நான் உன்னை இன்னும் பார்க்கணும் அம்மா.
முழுசா.”
வசந்தி கண்களை மூடினாள்.

சில நொடிகள் மூச்சு வாங்கியபடி இருந்தாள்.
பிறகு மெதுவாக தலையை ஆட்டினாள்.

“பாரு… ஆனா… கொஞ்சமா....”
கதிர் அவள் சேலையை மெதுவாக விலக்கினான்.

பிளவுஸின் கீழ் பகுதி தெரிந்தது...

அவன் குனிந்து, அங்கே முத்தமிட்டான்...

வசந்தி தலையை பின்னால் சாய்த்தாள்.
விரல்கள் அவன் தலைமுடியில் சிக்கின...

 இருள் பரவியது.
இருவரும் இன்னும் வயல் வரம்பிலேயே அமர்ந்திருந்தார்கள்.

♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️

கதிர் திடீரென எழுந்தான்.  

வசந்தியை இரு கைகளாலும் தூக்கினான்.  
அவள் ஆச்சரியத்துடன் அவன் கழுத்தைப் பிடித்தாள்.

“கதிர்… என்ன பண்ற? …”

“பேசாம‌ இரு அம்மா....உனக்கு என்ன வேனும்னு எனக்கு தெரியும்..”

அவன் அவளைத் தூக்கியபடி வயல் வரப்பில் இருந்து நடந்தான்.  

சிறிது தூரத்தில் இருந்த பம்ப்செட் அறைக்குள் சென்றான்.

கதவை உதைத்துத் திறந்தான்...

உள்ளே இருட்டாக இருந்தது.  

சிமெண்ட் தரை.  
ஒரு பழைய மரப் பெட்டி...
ஒரு கயிற்று கட்டில்..

கதிர் அவளை மெதுவாக அந்தப் கட்டிலின் மேல் உட்கார வைத்தான்.  
பிறகு கதவை உள்ளே இருந்து மூடினான்.

வசந்தி மூச்சு வாங்கியபடி அவனைப் பார்த்தாள்.  
“இங்கேயா…?”

கதிர் அவள் முன் நின்றான்.  
சட்டை இல்லாத மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது.

"இங்க யாரும் வர மாட்டாங்க...”

அவன் மெதுவாக அவள் கால்களைப் பிரித்து, இடையில் நின்றான்.  
குனிந்து அவள் உதடுகளைப் பலமாக முத்தமிட்டான்.

வசந்தி அவன் முதுபை இறுகப் பிடித்தாள்.  
முத்தத்துக்குப் பதில் கொடுத்தாள்.

கதிர் அவள் சேலையை மேலே தூக்கினான்.  
இரு கைகளாலும் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து, தன் பக்கம் இழுத்தான்.


வசந்தி கண்களை மூடியபடி இருந்தாள்...

பம்ப்செட் அறைக்குள் இருட்டும், அவர்கள் மூச்சும், உதடுகள் உரசும் ஓசையும் மட்டும் இருந்தது.


கதிர் அவள் உதடுகளை விடவில்லை.  
முத்தம் ஆழமாக நீண்டது.  

வசந்தி அவன் முதுகை நகங்களால் கீறினாள்.  
மூச்சு வாங்கியபடி,  
“கதிர்……”

கதிர் அவள் காதில்,  
“அம்மா....
நான் உன்னை இங்கேயே பன்ன‌ போறேன்.”

அவன் சேலையை மேலே தூக்கி, அவள் இடுப்பை இறுகப் பிடித்தான்.  
வசந்தியை கட்டிலின் மேல் இருந்து சிறிது தூக்கி, தன் மடியில் உட்கார வைத்தான்.

இருவரும் முகம் பார்த்தார்கள்.  
வசந்தியின் கண்கள் சொருகி‌ இருந்தன.  
மூச்சு வேகமாக இருந்தது...

கதிர் அவள் பிளவுஸின் பொத்தானை அவிழ்த்தான்.  
ஒன்று… இரண்டு…

வசந்தி அவன் கையைப் பிடித்தாள்.  
“கதிர்… வேணாம் ‌ போலாம் வீட்டுக்கு…”

“நான் ரொம்ப நேரம் காத்திருந்தேன் அம்மா....  
இனிமேல் காத்திருக்க முடியாது.”

அவன் பிளவுஸை விலக்கினான்.  
இரு முலைகளும் வெளியே வந்தன...
வியர்வையில் பளபளத்தன....

காம்பு சிறுத்து நின்றது..

கதிர் குனிந்து ஒரு முலையை வாயில் அடைத்தான். ...

பலமாக உறிஞ்சினான்.

வசந்தி தலையை பின்னால் சாய்த்தாள்.  
“ஆஹ்… கதிர்… ஆஹ்…”

அவன் மற்றொரு முலையை கையால் பிசைந்தான்.  
வசந்தி அவன் தலையை இறுக அழுத்தினாள்.

பம்ப்செட் அறைக்குள் அவள் முனகல்கள் ஓங்கி ஒலித்தன.  
வெளியே  இருள் சூழ்ந்திருந்தது.


கதிர் அவள் சேலையை முழுவதுமாக இழுத்துவிட்டான்.  
பிளவுஸையும் கழற்றினான்...
பாவாடையை அவிழ்த்து வீசினான்..

வசந்தி இப்போது முழுவதுமாக நிர்வாணமாக அவன் முன் 
நின்றாள்.

கதிர் ஒரு அடி பின்வாங்கினான்.  
வாயைத் திறந்தபடி அவளை மேலிருந்து கீழாகப் பார்த்தான்.

“அம்மா…”

கூச்சத்தோடு சேர்த்து வெட்கமும் வந்தது...கூதியில் கை வைத்து திரும்பி கொண்டாள்...

அவள் பின்புறம்... பெரிய தர்பூசணி பழத்தை இரண்டாக வெட்டி வைத்தது போல... இருந்தது... ஓங்கி அரைய என் கைகள் துடித்தது...

"அம்மா திரும்பேன்..."

"மாட்டேன்..போ டா.."‌ குரல் கரைந்து விடும் போல 

"திரும்பு டி....உன்ன முழுசா பார்க்கனும்"

"*சப்ப்ப்ப்ப்"* என்று ஓங்கி அவள் குண்டியில் ஒரு அரை வைத்தான்‌...

"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...ஆஆஆஆ..கதிர்"
செல்லமாக முனங்கினாள்..

மந்திரத்திற்கு கட்டுபட்டவள் போல திரும்பினாள்...

நாற்பது வயதின் உடல்.  ..
முலைகள் பெரிதாக, கனத்து, சற்று தொய்வுடன் தொங்கின. 
நுனிகள் கருப்பாக, தடித்து, இறுகி நிமிர்ந்திருந்தன...

வயிறு சற்று உப்பியிருந்தாலும் மென்மையாக இருந்தது....
தொப்புள் ஆழமாக இருந்தது.  

இடுப்பு அகலமாக, பின்புறம் சதை பிடித்து உயர்ந்து நின்றது.  

தொடைகள் தடித்து, மென்மையான சதையுடன் இருந்தன...

கால்களுக்கு இடையே கருமையான முடி சற்று தெரிந்தது.  

புண்டை ஊறி, நனைந்து, காத்திருந்தது.

கதிர் எச்சில் விழுங்கினான்.  

“இவ்ளோ அழகை எங்க மா வாடகைக்கு எடுத்த...

வசந்தி முகத்தை மறைக்க முயன்றாள்.  
“ச்ச்சி.... அப்படி பார்க்காதே கதிர்… வெட்கமா இருக்கு…”

கதிர் அவள் கையை விலக்கினான்.  
“வெட்கப்படாதே. ..

"இனி நீ என்னோட‌ ஒருத்தி"
உன் முலை, உன் வயிறு, உன் கூதி… எல்லாம் எனக்கு மட்டும் தான்...  "


அவன் மெதுவாக அவள் முலைகளைத் தொட்டான்...
பிறகு கையை கீழே இறக்கி, அவள் புண்டையை வருடினான்.

“இந்தப் புண்டை தான் என்னை  பைத்தியம் பிடிக்க வைக்குது அம்மா…  

"ச்ச்ச்ச்சி... இப்படிலாம் பேசாத‌டா"


கதிர் அவளை முழுவதுமாக நிர்வாணமாகப் பார்த்தபடி நின்றான்.  

பிறகு குனிந்தான்.  

முதலில் அவள் கழுத்தில் நாக்கை வைத்தான்.  
வியர்வையை நக்கினான்.  

“உன் வியர்வை ருசியா இருக்கு அம்மா…”

பிறகு தோள்பட்டைக்கு இறங்கினான்.  
நாக்கால் நக்கி… நக்கி… கீழே வந்தான்.  

முலைகளின் மேல் நாயைப் போல நக்கினான்.  
காம்பை வாயில் போட்டு உறிஞ்சி, மீண்டும் நக்கினான்.  


வசந்தி உடல் நடுங்கியது.  
“கதிர்… என்ன பண்ற இப்படி…”

கதிர் பதில் சொல்லாமல் மேலும் கீழே இறங்கினான்.  ..

வயிற்றில் நாக்கை ஓட்டினான்.  
தொப்புளுக்குள் நாக்கை விட்டு சுழற்றினான்.  
வியர்வையை முழுசா நக்கினான்.

அவன் மேலும் கீழே போனான்.  
தொடைகளின் உட்புறத்தில் நாக்கை ஓட்டினான்.  
வியர்வையை நக்கினான்.  

பிறகு அவள் புண்டை அருகே முகத்தை வைத்தான்.  
ஆழமாக மூச்சை இழுத்தான்.

“உன் புண்டை மணம்…  

நாக்கை நீட்டி, அவள் புண்டையை மெதுவாக நக்கினான்.  
முதல் முறையா...

வசந்தி உடலை உயர்த்தினாள்.  
“ஆஹ்… கதிர்… ஆஹ்…”

கதிர் இரு கைகளாலும் அவள் தொடைகளைப் பிடித்து,  
நாக்கால் அவள் புண்டையை நக்கி… உறிஞ்சி… சுவைச்சான்.  

“உன் கூதி ருசி… 

புண்டை கருமையான முடியுடன் சற்று மூடியிருந்தது.  ..

முடி அடர்த்தியாக இல்லை, ஆனால் தெளிவாகத் தெரிந்தது.  

மேலே உள்ள இதழ்கள் சற்று ஊதி, மென்மையாக இருந்தன....

நடுவே இருக்கும் பிளவு ஈரமாக, பளபளப்பாகத் தெரிந்தது.  
உள்ளே இன்னும் அடர்ந்த இளஞ்சிவப்பு நிறம்.  

தொட்டால் சூடாக இருக்கும்.  
நனைந்திருக்கும்.  
லேசாக அழுத்தினால் உள்ளே இறுக்கமாக இருக்கும்.  

கதிர் பார்த்தபோது, அது ஏற்கனவே ஈரமாகி, சிறிது திறந்தபடி இருந்தது....

அவன் நாக்கு பட்டதும் மேலும் , தண்ணீர் வழிய ஆரம்பித்தது.  

வியர்வையும், அவள் சொந்தத் தண்ணீரும் கலந்து,  
அந்த இடம் முழுவதும் பளபளப்பாக, வாசனையுடன் இருந்தது.

கதிர் அவள் புண்டையை நக்கியபடி இருந்தான்.  

திடீரென முகத்தை உயர்த்தினான்.  
வசந்தியின் கைகளை மேலே தூக்கினான்.

“கை மேல தூக்கு அம்மா.”

வசந்தி பயத்துடன் கைகளை உயர்த்தினாள்.  
அக்குள்கள் முழுவதுமாகத் தெரிந்தன.  
வியர்வையில் நனைந்து, ஈரமாக, பளபளத்தன.

கதிர் குனிந்து, ஒரு அக்குளுக்குள் நாக்கை விட்டான்.  
மெதுவாக நக்கினான்.  
வியர்வையை சுவைத்தான்.

“ம்ம்ம்… உன் அக்குள் ருசியா…இருக்கு மா …”

வசந்தி உடல் நெளிந்தது.  
“கதிர்… அங்கே வேண்டாம்… ஆஹ்…”

கதிர் விடவில்லை.  
நாக்கால் ஆழமாக நக்கினான்.  
சுற்றிலும் சுழற்றினான்.  
வியர்வையை முழுசா குடித்தான்.

“உன் அக்குள் மணம் என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வைக்குது....
நான் இங்கேயே முகத்தை வச்சுக்கிட்டு நக்கணும்.”

அவன் மற்ற அக்குளுக்கும் மாறினான்.  
அதே மாதிரி நாக்கை விட்டு நக்கினான்.  
கடித்தும் பார்த்தான்.

வசந்தி கைகளை இறக்க முயன்றாள்.  
கதிர் பிடித்து மேலேயே வைத்திருந்தான்.

“கை இறக்காத அம்மா...  
இதுவும் என்னோடது தான்.”

அவன் மீண்டும் ஆழமாக நக்கினான்.  
வசந்தி தலையை பின்னால் சாய்த்து முனகினாள்.

“ஆஹ்… கதிர்… ஏன்டா பண்ற இப்படி… ஆஹ்…”


கதிர் அவள் அக்குளை நக்கியபடி இருந்தான்.  
வியர்வையை முழுசா சுவைத்தான்.

வசந்தி கைகளை இன்னும் மேலேயே வைத்திருந்தாள்.  
உடல் நடுங்கியது.

“கதிர்… போதும்… ஆஹ்… ரொம்ப நக்குற…”

கதிர் முகத்தை விலக்கினான்.  
உதடுகளில் அவள் வியர்வை படிந்திருந்தது.  

“போதல அம்மா.... 
உன் உடல் முழுசும் என் நாக்குக்கு வேணும்.”

அவன் மீண்டும் அவள் முலைகளுக்கு வந்தான்.  
நுனியை வாயில் போட்டு உறிஞ்சினான்.  
பல்லால் கடித்தான்.

வசந்தி அவன் தலையை அழுத்தினாள்.  
“ஆஹ்… நல்லா கடி… என் முலையை…”

கதிர் முலையை விடுவித்து, கீழே இறங்கினான்.  
வயிற்றில் நாக்கை ஓட்டினான்.  
தொப்புளை நக்கினான்.

பிறகு மீண்டும் அவள் புண்டைக்குச் சென்றான்.  
இரு கைகளாலும் தொடைகளைப் பிரித்தான்...  

“இப்போ உன் கூதியை நல்லா நக்க போறேன் அம்மா.”

நாக்கை ஆழமாக விட்டான்.  
உறிஞ்சினான்.  
சுழற்றினான்.

வசந்தி உடலை உயர்த்தினாள்.  
“ஆஹ்… கதிர்… உள்ளே… ஆஹ்… நல்லா நக்கு…”

கதிர் அவள் புண்டையை விடாமல் நக்கிக் கொண்டிருந்தான்.  
வியர்வையும், அவள் தண்ணீரும் கலந்த ருசியை குடித்தான்.

பம்ப்செட் அறை முழுவதும் அவள் முனகல்கள் ஒலித்தன...


கதிர் அவள் புண்டையை ஆழமாக நக்கிக் கொண்டிருந்தான்.  
நாக்கால் சுழற்றி… உறிஞ்சி… கடித்தான்.

வசந்தியின் உடல் திடீரென இறுகியது.  
தொடைகள் நடுங்கின.  

“கதிர்… வருது… ஆஹ்… நிறுத்து… ஆஹ்…”

கதிர் விடவில்லை.  
மாறாக இன்னும் வேகமாக நக்கினான்.

வசந்தி உரக்கக் குரல் எழுப்பினாள்.  
“ஆஹ்… ஆஹ்… கதிர்…”

அவள் உடல் துடித்தது.  
வெதுவெதுப்பான நீர் வேகமாக வெளியேறியது.  
கதிரின் முகத்தில் முழுவதுமாக பட்டது.

கதிர் அப்படியே முகத்தை அங்கேயே வைத்திருந்தான்.  
அவள் தண்ணீரை நாக்கால் சேகரித்து குடித்தான்.  
ஒன்றும் விடாமல்.

“ஹ்ஹ்ஹா...ம்ம்ம்ம் …”

வசந்தி மூச்சு வாங்கியபடி  சாய்ந்தாள்.  
உடல் இன்னும் சிறிய அதிர்வுகளுடன் நடுங்கியது.

கதிர் எழுந்தான்.  
அவன் சுன்னி இன்னும் கடினமாக நிமிர்ந்திருந்தது...

ஆனா அவன் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தினான்.

“இன்னிக்கு இதுவரைக்கும் போதும் அம்மா..”

வெளியே பார்த்தான்.  
வானில் நிலவு உதித்திருந்தது.  

கதிர் வசந்தியை மெதுவாகத் தூக்கினான்.  
அவள் சோர்வாக அவன் மார்பில் தலையை வைத்தாள்.

“வீட்டுக்குப் போகலாம் அம்மா.”

அவன் அவளைத் தூக்கியபடி பம்ப்செட் அறையை விட்டு வெளியே வந்தான்.  
நிலவு வெளிச்சத்தில் வயல் வழியாக வீட்டை நோக்கி நடந்தான்.

வசந்தி அவன் மார்பில் மூச்சை விட்டபடி,  
“கதிர்…  நடக்க முடியுமா அவ்ளோ தூரம்…”

“பஞ்சு மூட்டை தோத்துடும் அம்மா.”‌‌ சிரித்தான்

நிலவு ஒளியில் இருவரும் வீட்டை நோக்கி நகர்ந்தார்கள்.