Adultery இளமையெணும் புயல் காற்று.

[Piriya s]

மனோவும் எழுந்து லுங்கியை மடித்துக் கட்டிக் கொண்டு பேனை ஆப் பண்ணிவிட்டு வெளியே போனான். 

ரோடு இன்னும் வெறிச்சோடிப் போய்த்தான் இருந்தது.

திண்ணை மீது உட்கார்ந்தான்.

சாவித்திரி பழத் தோலையும் உடைந்த வளையலையும் வெளியே வீசிவிட்டு வந்தாள். அவள் கண்கள் வெயிலுக்கு சுருங்கியிருந்தது.

“ஏன்ணா இங்க வந்துட்டிங்க?” பகல் வெப்பத்தின் தாக்கம் கொண்ட அவள் முகத்தின் புன்னகையை ரசித்தான்.

“உள்ள ஒரு மாதிரி இருக்கு”

“மாதிரியா?”

“ஆமா.. நீ வேற இருக்கியா? ரெண்டு பேரும் தனியா இருந்தா.. அது ஒரு மாதிரி பீலாகுது” புன்னகையுடன் சொன்னான். 

“ஆ” சிரித்தாள். சுடியை இழுத்து விட்டு வாசற் படியிலேயே உட்கார்ந்தாள். 

“எனக்கும் அந்த பயம்தான். கண்டதெல்லாம் நெனைக்க தோணுது”

“கண்டதுனா?”

“ம்.. போங்க..” வெட்கினாள்.

“நெஜமா சொல்லு. உனக்கு தப்பா நெனைக்க தோணுதா?”

“ம்கூம்” தலையை ஆட்டி மறுத்தாலும் அவள் கண்கள் ஆமென்றுதான் சொன்னது. 

அவளை எப்படி மடக்குவது என்று அவனுக்கு கொஞ்சம் பயமாக இருந்தது. பேசி மடக்க தைரியம் போதவில்லை. 

அவளுக்கு தன் மேல் ஆசை இருக்கிறது என்பது புரிந்தது. ஆனால் உடனே படுக்க வருவாள் என்கிற நம்பிக்கை இல்லை. 

“சரி.. அவனுக்கு போன் பண்ணலாமா?” மனோ கேட்டான்.

“யாருக்கு?” அவனைப் பார்த்தாள். 

“செந்தில்க்கு?”

“எதுக்குணா?”

“உன்னை பீல் பண்ண வெச்சுட்டு அங்க போய் ஜாலியா இருக்கான் இல்ல?” சிரித்தான்.

“மனசு கேக்காம நானே அவனுக்கு போன் பண்ணேன். என்கிட்ட அவன் பேசல. போனே எடுக்கல” அவள் குரலில் வருத்தம் இழையோடியது.

“இப்ப நான் பேசறேன்” என்றான்.

“ஹ்ம்” அரை மனதாக தலையை ஆட்டினாள்.

 “என் போனை எடுத்து பேசுவான்”

அவளது காதலன் செந்திலின் நெம்பர் மனோவிடம் இருந்தது. எப்போதாவது பேசிக் கொள்வது மட்டும்தான். 

போனை எடுத்து அவனது நெம்பரை தேடிப் பிடித்து கால் செய்தான்.

பாட்டு பாடியது. கால் கட்டாகும் கடைசி நேரத்தில் போனை எடுத்தான் செந்தில். 

“ஹாய் அண்ணா” உற்சாகமாக பேசினான்.

“தம்பி.. எங்கடா இருக்க?” இயல்பாக கேட்டான் மனோ. 

“ஊருலணா”

“எந்த ஊர்ல?” அவுட் ஸ்பீக்கரில் போட்டான். 

“அக்கா ஊர்ல. கோவில் விசேசம். கெடா வெட்டு விருந்து” 

அவனைச் சுற்றி கசகசப்பான பேச்சு சத்தம் கேட்டது. டிவி சத்தம் தூக்கலாக இருந்தது.

“எப்படி போகுது தம்பி அங்க?”

“செம ஜாலின்னா. ஆமா ஏன்ணா?”

“பார்ட்டியா?”

“கெடாவெட்டு விருந்துல பார்ட்டி இல்லாமயான்ணா..” உற்சாக சிரிப்போடு சொன்னான்.

“நல்லா என்ஜாய் பண்ற போலயே?”

“ஆமான்ணா. செம என்ஜாய்தான். வரீங்களா இங்க..?”

“நான் வர முடியாது தம்பி. முடிச்சுட்டு வா..”

“சரிணா. முக்கியமானதா ஏதாவது கூப்பிட்டிங்களா?”

“ஆமா தம்பி.. ஒரு முக்கியமான மேட்டர்தான்”

“சொல்லுங்கணா. என்ன மேட்டர்?”

“நீ ஏதோ லவ் பண்றியாமில்ல?” சிரித்தபடி சாவித்திரியின் முகத்தை பார்த்தான். 

அவளும் சிரித்த முகமாகவே இவர்கள் பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

“ஹாஹா.. ஆமாண்ணா. யாருனா சொன்னாங்க உங்களுக்கு?”

“சொன்னாங்க. நியூஸ் வந்துச்சு. அதான் கேக்கலாம்னு கூப்பிட்டேன்”

“ஆள் யாருன்னு சொல்லிட்டாங்களாண்ணா?” 

அவன் டிவி சத்தத்தை விட்டு ஒதுங்கி வந்து விட்டான் போல. அவனது பேச்சு சத்தம் மட்டும் கேட்டது.

“சொல்லியாச்சு. சொல்லியாச்சு. எப்படிடா அந்த புள்ளைய கரெக்ட் பண்ண?” சாவித்ரியைப் பார்த்து கண்ணடித்தான்.

“அண்ணா.. அது..” திணறினான்.

“சரி.. அது இருக்கட்டும். அந்த புள்ளகூட சண்டை போடறியாமே?”

“இல்லணா..”

“அடிக்கடி அதை அடிக்கறேனு கேள்விப் பட்டேன்? ஏன் தம்பி அப்படி பண்ற?”

“யாருணா சொன்னது இதெல்லாம்?”

“சம்பந்தப்பட்டவங்கதான்”

“அது யாரு?”

“சரி.. எப்ப ஊருக்கு வருவ?” 

“நைட் வந்துருவேன். நாளைக்கு வேலைக்கு போகனும். நீங்க எங்கணா இருக்கீங்க?”

“நம்ம ஊருலதான்”

“எப்ப வந்தீங்க?”

“இப்பதான். பன்னெண்டு மணி பஸ்ல”

“இருப்பீங்க இல்லணா?”

“இருப்பேன். வா.. உன்கிட்ட நெறைய பேசனும்”

“நைட்டு வந்துருவேன்ணா”

“உனக்கு நெறைய ஒதை குடுக்கனும் போலருக்கு”

“எதுக்குணா.. லவ் பண்றதுக்கா?”

“நீ லவ் மட்டுமா பண்ணியிருக்க?”

“அய்யய்யோ.. அண்ணா என்ன சொல்றீங்க?”

“படவா ராஸ்கோலு.. அந்த புள்ளைய படத்துக்கு எல்லாம் கூட்டிட்டு போயி துணிமணி எடுத்துக் குடுத்து பெரிய பெரிய வேலை பாத்துருக்க”

“அயோ அண்ணா.. யாரு சொன்னது இதை?” மிரண்ட மாதிரி கேட்டான்.

“அத்தனை வேலை பாத்துட்டு அந்த புள்ளகூட ஒழுக்கமா பேசாம சண்டை போட்டுட்டு திரியுற. பேசி நாலு நாள் ஆச்சாமில்ல?” மிரட்டுவது போல பேசினான் மனோ.

“அயோ இல்லணா. எப்ப போன் பண்ணாலும் அவ என்கூட சண்டைதான் போடறா. நான் என்ன சொன்னாலும் கேக்கவே மாட்டேங்குறா. சரியான லூசுணா அவ. அவ சொல்றதை முழுசா நம்பாதிங்க. இன்னிக்கு காலைல எனக்கு போன் பண்ணியிருக்கா. போன் என்கிட்டயே இல்ல. அக்கா பசங்ககிட்டத்தான் இருந்துச்சு. இப்பதான் நான் வாங்கி வெச்சுருக்கேன். முடிச்சுட்டு அவகிட்ட பேசனும்ணா..” படபடவென பேசினான் செந்தில்.

“ஒழுக்கமா அந்த புள்ளகிட்ட நல்ல படியா பேசற? சரியா?”

“அண்ணா.. இது எல்லாம் உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?”

“இரு.. இப்ப தெரியும்” எனச் சொல்லிவிட்டு புன்னகையுடன் போனை சாவித்ரியிடம் கொடுத்தான் மனோ.

அவளும் வாங்கி, “ரொம்ப ஜாலியா இருக்க போல மாப்ள?” என்றாள்.

“ஏய் நீயா?” செந்தில் திணறினான். 

“என்ன மாப்ள.. என்னை எதிர் பாக்கலையா?”

“நீதான் அண்ணாகிட்ட எல்லாம் சொன்னியா?”

“ஆமா. சொல்லிட்டேன். எல்லாமே..”

“ஏய் லூசு இதெல்லாம் எதுக்குடி சொன்ன?” திட்டினான்.

“ம்.. உன் வாலை ஒட்ட நறுக்கத்தான்” என்று சிரித்தாள் சாவித்திரி.