26-08-2026, 10:19 PM
சில நொடிகள் கழித்து, ஷாரதா தன் புடவையைப் பார்த்தாள்.
“இந்தப் புடவை ரொம்ப suffocating-ஆ இருக்கு.”
ராம் திடுக்கிட்டு, அவளைப் பார்த்து,
“அப்போ?”
ஷாரதா கொஞ்சம் போதையுடன் “கழட்டி போட்டுடவா ராம்?”
அவன் ஒரு கணம் திடுக்கிட்டான்.
“எதுக்கு இப்படி….,” என்று குழப்பத்துடன் தயங்க..
ஷாரதா சிறிய புன்னகையுடன்,
“நேத்து நீயே கழட்டச் சொன்னே.”
“இப்போ எனக்கே மூச்சு முட்டுது. வீட்டுக்குள்ளதானே இருக்கேன்.”
ராம் பதில் சொல்லும் முன்பே, ஷாரதா புடவையை அவிழ்த்து ஓரமாக போட்டாள் ….! ராமின் அருகாமையிலேயே பிளவுஸுடனும் பாவாடையுடனும் தரையில் மீண்டும் வசதியாகச் சாய்ந்தாள்.
“இப்போதான் சுகமா இருக்கு.”
![[Image: 856c27de841c125cc0e264fb64d8679a.jpeg]](https://i128.fastpic.org/big/2026/0826/9a/856c27de841c125cc0e264fb64d8679a.jpeg)
புடவை விலகியதும், அவளுடைய நிறைந்த மார்பும் மதர்ப்பான இடுப்பும், கீழே விரிந்திருந்த வளைவுகளும், வெளுப்பான தொடைகளும், அந்த எளிய உடையில் இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தன. நாள் முழுவதும் அணிந்திருந்த மல்லிகைப்பூ இப்போது சற்றே கலைந்திருந்தாலும், அதன் மணத்தோடு கலந்த அவளுடைய இயல்பான உடல் வாசனையும் அருகிலிருந்த காற்றில் மெல்லத் தங்கியிருந்தது.
ராம் அவன் அம்மாவின் அந்த அழகை பார்த்து தடுமாற, ஷாரதா அவன் பார்வையை கவனித்தபடி சிரித்தாள்.
“என்ன?”
“ஒண்ணுமில்லை.”
நேற்றிரவு அவன் தன் அம்மாவின் மீது வலுக்கட்டாயமாகத் திணித்த ஒன்றை, இன்று அவளே தயக்கமின்றி முன்வந்து செய்ய, அந்த எதிர்பாராத மாற்றம் ராமை ஒரு கணம் நிலைகுலையச் செய்தது.
இருவருடைய கிளாஸ்களும் காலியாகியிருந்ததை ஷாரதா கவனித்தாள். எதுவும் கேட்காமல், அருகிலிருந்த பாட்டிலை எடுத்துக்கொண்டு முதலில் ராமின் கிளாஸை நிரப்பினாள்; அடுத்ததாக தன்னுடைய கிளாஸிலும் ஊற்றிக்கொண்டாள்.
“இன்னும் கொஞ்சம்...! என்று ராமை பார்த்து கண்சிமிட்டினாள்.! இன்று நான் உன்கூடவே இருக்கணும்னு தோணுது,” என்று சொல்லி, தன் கிளாஸிலிருந்து ஒரு மிடறு குடித்தாள்.
விஸ்கியின் சூடு உடலுக்குள் இறங்கியது.
![[Image: 9863e599634d09c8f82829d7b364b889.jpeg]](https://i128.fastpic.org/big/2026/0826/89/9863e599634d09c8f82829d7b364b889.jpeg)
ஷாரதாவின் மதமதர்பு ராமின் கண்களை ஈர்க்க, பார்வையைத் திருப்பிக்கொள்ள வேண்டுமா, இல்லையா என்ற தயக்கத்துடன் ஒரு கணம் தடுமாறினான்.
ஷாரதா சற்றே போதையுடன் அவனைப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.
“என்ன பார்க்குற...? ஏன் அப்படி பார்க்குற...?” என்று வார்த்தைகளைச் சற்றே இழுத்தாள். “நேத்து... நேத்து நீ என்னை எப்படி எல்லாம் பார்த்தேன்னு மறந்துட்டியா...? இப்போ... நான் இப்படித்தான் இருப்பேன்...”
அவள் ஒரு கணம் சிரித்துவிட்டு, தலையைச் சற்றே சாய்த்தாள்.
“என் பையன் முன்னாடிதானே... எதுக்கு நான் தயங்கணும்?”
ராம் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.
“நீ... நீ எவ்வளவு கோபமா இருந்தாலும் சரி... என்கிட்டே எப்படி நடந்துக்கிட்டாலும் சரி... நீ எனக்கு பிடிச்ச பையன் தான்...”
ஷாரதா தரையில் படுத்திருந்தபடியே, ராமின் கால்களை மெதுவாகத் தன்னருகில் இழுத்துக்கொண்டு, அவற்றைத் தன் மார்பின் மீது வைத்துக் கொண்டாள். அவள் மார்பின் வெப்பம் ராமின் பாதத்தில் படர.., ஷாரதாவின் விரல்கள் அவன் பாதத்தை மெதுவாக வருடின.
“எப்பவும் நான் உனக்கு favourite தான்... “எப்பவும்... சரியா? .”
![[Image: 4fe1cf1c8b88653ede1740e4541e0d81.jpeg]](https://i128.fastpic.org/big/2026/0826/81/4fe1cf1c8b88653ede1740e4541e0d81.jpeg)
அவள் சற்றே மழலை கலந்த சிரிப்புடன் அவனைப் பார்த்தாள்.
ஒரு நொடி எதையோ நினைத்ததுபோல் மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
“சின்னப்பையனா இருந்தப்போ... இந்தக் கால்களை எப்பவும் என் பாச்சி’ல தான் வெச்சிருப்ப.........” என்று போதையிலும் முகம் மலர்ந்தாள்.
ராம் சற்றுத் தயங்கினான். அவள் அதை கவனித்தபடி, “நேத்து உனக்குப் பிடிச்சதுதானே...ராம்!, “இப்போ ஏன் தயக்கம்!?” என்று கிண்டலடித்தாள்.
“இந்தப் புடவை ரொம்ப suffocating-ஆ இருக்கு.”
ராம் திடுக்கிட்டு, அவளைப் பார்த்து,
“அப்போ?”
ஷாரதா கொஞ்சம் போதையுடன் “கழட்டி போட்டுடவா ராம்?”
அவன் ஒரு கணம் திடுக்கிட்டான்.
“எதுக்கு இப்படி….,” என்று குழப்பத்துடன் தயங்க..
ஷாரதா சிறிய புன்னகையுடன்,
“நேத்து நீயே கழட்டச் சொன்னே.”
“இப்போ எனக்கே மூச்சு முட்டுது. வீட்டுக்குள்ளதானே இருக்கேன்.”
ராம் பதில் சொல்லும் முன்பே, ஷாரதா புடவையை அவிழ்த்து ஓரமாக போட்டாள் ….! ராமின் அருகாமையிலேயே பிளவுஸுடனும் பாவாடையுடனும் தரையில் மீண்டும் வசதியாகச் சாய்ந்தாள்.
“இப்போதான் சுகமா இருக்கு.”
![[Image: 856c27de841c125cc0e264fb64d8679a.jpeg]](https://i128.fastpic.org/big/2026/0826/9a/856c27de841c125cc0e264fb64d8679a.jpeg)
புடவை விலகியதும், அவளுடைய நிறைந்த மார்பும் மதர்ப்பான இடுப்பும், கீழே விரிந்திருந்த வளைவுகளும், வெளுப்பான தொடைகளும், அந்த எளிய உடையில் இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தன. நாள் முழுவதும் அணிந்திருந்த மல்லிகைப்பூ இப்போது சற்றே கலைந்திருந்தாலும், அதன் மணத்தோடு கலந்த அவளுடைய இயல்பான உடல் வாசனையும் அருகிலிருந்த காற்றில் மெல்லத் தங்கியிருந்தது.
ராம் அவன் அம்மாவின் அந்த அழகை பார்த்து தடுமாற, ஷாரதா அவன் பார்வையை கவனித்தபடி சிரித்தாள்.
“என்ன?”
“ஒண்ணுமில்லை.”
நேற்றிரவு அவன் தன் அம்மாவின் மீது வலுக்கட்டாயமாகத் திணித்த ஒன்றை, இன்று அவளே தயக்கமின்றி முன்வந்து செய்ய, அந்த எதிர்பாராத மாற்றம் ராமை ஒரு கணம் நிலைகுலையச் செய்தது.
இருவருடைய கிளாஸ்களும் காலியாகியிருந்ததை ஷாரதா கவனித்தாள். எதுவும் கேட்காமல், அருகிலிருந்த பாட்டிலை எடுத்துக்கொண்டு முதலில் ராமின் கிளாஸை நிரப்பினாள்; அடுத்ததாக தன்னுடைய கிளாஸிலும் ஊற்றிக்கொண்டாள்.
“இன்னும் கொஞ்சம்...! என்று ராமை பார்த்து கண்சிமிட்டினாள்.! இன்று நான் உன்கூடவே இருக்கணும்னு தோணுது,” என்று சொல்லி, தன் கிளாஸிலிருந்து ஒரு மிடறு குடித்தாள்.
விஸ்கியின் சூடு உடலுக்குள் இறங்கியது.
![[Image: 9863e599634d09c8f82829d7b364b889.jpeg]](https://i128.fastpic.org/big/2026/0826/89/9863e599634d09c8f82829d7b364b889.jpeg)
ஷாரதாவின் மதமதர்பு ராமின் கண்களை ஈர்க்க, பார்வையைத் திருப்பிக்கொள்ள வேண்டுமா, இல்லையா என்ற தயக்கத்துடன் ஒரு கணம் தடுமாறினான்.
ஷாரதா சற்றே போதையுடன் அவனைப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.
“என்ன பார்க்குற...? ஏன் அப்படி பார்க்குற...?” என்று வார்த்தைகளைச் சற்றே இழுத்தாள். “நேத்து... நேத்து நீ என்னை எப்படி எல்லாம் பார்த்தேன்னு மறந்துட்டியா...? இப்போ... நான் இப்படித்தான் இருப்பேன்...”
அவள் ஒரு கணம் சிரித்துவிட்டு, தலையைச் சற்றே சாய்த்தாள்.
“என் பையன் முன்னாடிதானே... எதுக்கு நான் தயங்கணும்?”
ராம் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.
“நீ... நீ எவ்வளவு கோபமா இருந்தாலும் சரி... என்கிட்டே எப்படி நடந்துக்கிட்டாலும் சரி... நீ எனக்கு பிடிச்ச பையன் தான்...”
ஷாரதா தரையில் படுத்திருந்தபடியே, ராமின் கால்களை மெதுவாகத் தன்னருகில் இழுத்துக்கொண்டு, அவற்றைத் தன் மார்பின் மீது வைத்துக் கொண்டாள். அவள் மார்பின் வெப்பம் ராமின் பாதத்தில் படர.., ஷாரதாவின் விரல்கள் அவன் பாதத்தை மெதுவாக வருடின.
“எப்பவும் நான் உனக்கு favourite தான்... “எப்பவும்... சரியா? .”
![[Image: 4fe1cf1c8b88653ede1740e4541e0d81.jpeg]](https://i128.fastpic.org/big/2026/0826/81/4fe1cf1c8b88653ede1740e4541e0d81.jpeg)
அவள் சற்றே மழலை கலந்த சிரிப்புடன் அவனைப் பார்த்தாள்.
ஒரு நொடி எதையோ நினைத்ததுபோல் மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
“சின்னப்பையனா இருந்தப்போ... இந்தக் கால்களை எப்பவும் என் பாச்சி’ல தான் வெச்சிருப்ப.........” என்று போதையிலும் முகம் மலர்ந்தாள்.
ராம் சற்றுத் தயங்கினான். அவள் அதை கவனித்தபடி, “நேத்து உனக்குப் பிடிச்சதுதானே...ராம்!, “இப்போ ஏன் தயக்கம்!?” என்று கிண்டலடித்தாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)