Adultery இளமையெணும் புயல் காற்று.

[Piriya s]

“தூங்கறீங்களா அண்ணா?” சாவித்திரி கேட்டாள். 

“தூங்கல. சும்மா உக்காந்தேன். ஏன்?” அவளைப் பார்த்தான்.

“வீட்ல இருக்க போரடிக்குது”

“அப்படியா?” சிரித்தான். “அதுக்கு என்ன பண்றது?”

“எங்காவது போனா நல்லாருக்கும்”

“எங்க போறது?”

“நம்ம ஊர்ல போற மாதிரி ஒரு எடம்கூட இல்ல”

“ஆமா..”

“ஒரே டென்ஷனா இருக்கு”

“ஏன்?”

“எல்லாம் அவனாலதான்”

பழத் தோலை உரித்து அவளிடம் பாதி பழத்தை பிய்த்து நீட்டினான்.

“லவ்னாலே டென்ஷன்தான். இந்தா ஆரஞ்சு சாப்பிடு”

“நீங்க சாப்பிடுங்க..”

“அட சாப்பிடு சாவி” அழுத்திச் சொன்னான். 

சிரித்தபடி வந்து குனிந்து கை நீட்டி பழத்தை வாங்கிக் கொண்டாள். 

அவள் குனிந்தபோது சுடிதார் கழுத்து வளைவில் பார்த்தான். 

மோசமில்லை. அவள் முலையின் அழகுக் காட்சி தெரிந்தது.

அவன் கண்களும் நெஞ்சும் குளிர்ந்தன.

“நீங்க லவ் பண்ணப்பவும் இப்படித்தானா?” நிமிர்ந்து நின்று கேட்டாள்.

“ம்.. உன்னை மாதிரிதான். சோறு தண்ணி தூக்கம்னு இல்லாம கிறுக்கு புடிச்சு அலைவேன்” அவள் முலை வழக்கங்களை பார்த்தபடி சொன்னான்.

“இப்ப?”

“இப்ப அந்த டென்ஷனே இல்ல. டோட்டல் ப்ரீ..” அவள் உதட்டை பார்த்துக் கொண்டே ஆரஞ்சு சுளையை உதடுகளுக்கு இடையில் வைத்து சூப்பினான்.

“அழகா இருப்பாங்களா?” அவளும் ஒரு சுளையை எடுத்து வாயில் போட்டாள்.

“யாரு?”

“உங்க ஆளு?” சப்பிக் கொண்டே கேட்டாள். 

“ஹாஹா..” சிரித்தான்.

“ஏன்ணா?”

“ம்.. அழகாத்தான் இருப்பா”

“அதுக்கு ஏன் சிரிச்சீங்க?”

“அழகா இல்லேனா யாராவது லவ் பண்ணுவாங்களா? அதான் சிரிச்சேன்”

அவளும் சிரித்தாள். 

“ஆமாண்ணா..”

“பாரு.. நீயே அழகா இருக்கறதுனாலதான செந்தில் உன்னை லவ் பண்றான்”

“ம்” சுளையை விழுங்கியபடி தலையை ஆட்டினாள். “ஆனா.. இப்ப நான் அவனுக்கு போரடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்”

“ஏன் அப்படி சொல்ற?”

“மொத லவ் பண்ண மாதிரி இப்ப என்னை லவ் பண்ண மாட்டேங்குறான். பேசினாலே திட்றான். அப்பறம் சண்டை வருது” சொல்லிக் கொண்டே அவனுக்கு சற்று தள்ளி சுவற்றில் சாய்ந்து உட்கார்ந்தாள்.

டாப்ஸை எடுத்து விட்டு கால்களை நீட்டிக் கொண்டாள். அவளது கால் கொலுசு மினுக்கியது.

“சண்டை வருதுங்கறே. அப்பறம் எப்படி மேட்டர் எல்லாம்?”

“அதுதான்ணா எனக்கே தெரியல”

“உனக்கே தெரியாம மேட்டர் நடக்குதா?”

வெட்கம் பளிச்சிட சிரித்தாள்.

“அதுக்கு மட்டும் நல்லா பேசுவான். என்னை கொஞ்சுவான்”

“ஹோ. சரி கடைசியா எப்ப மேட்டர் பண்ணீங்க?”

“ம்.. அது.. ரெண்டு வாரத்துக்கு மேல.. மூணு வாரம் இருக்கும்” யோசித்து யோசித்து சொன்னாள். 

“அப்பவும் அப்படித்தான் கொஞ்சி பேசி உன்னை கரெக்ட் பண்ணி மேட்டர் பண்ணானா?”

“ம்..” 

“அதுக்கப்பறம் உன்னை கரெக்ட் பண்ணலியா?”

“போங்கணா..” சிணுங்கினாள். 

“அடிக்கடி மேட்டர்னு பேசிக்குவீங்களா?”

“ம்.. அதும் அவன் அதை பச்சையா சொல்லுவான்”

“பச்சையாவா? என்னன்னு?”

“போங்கணா.. அதைச் சொல்ல வெக்கமா இருக்கு” மிகுந்த வெட்கம் காட்டினாள்.

“ஓ… அதுவ்வா?”

“ம்.. ஓ தான்..”

“அப்படி ஓ சொல்லி பேசினா புடிக்குமா உனக்கு?”

பதில் சொல்லாமல் சிரித்தாள்.

“இதான் லவ்” என்றான்.

“எதுணா?”

“ரொம்ப ஆசையை வளத்துக்கறது. அது நிறைவேறலேனா சண்டை போட்டுக்கறது..”

“அவன்தான்ணா சண்டை போடறான். திட்டறான். கைல கெடச்சா அடிக்கிறான்”

“அடிக்கறானா?”

“ம்.. வலிக்கற மாதிரியே அடிப்பான்”

“ஏன்”

“எனக்கு தெரியல”

“அவனுக்கு உன்கூட மேட்டர் பண்ண ஆசையா இருக்கும். அப்ப நீ மாட்டேனு சொல்லிருவியோ என்னவோ?”

“ம்.. அதைக் கேட்டுதான் சண்டை..”

“உனக்கே புடிக்கும்தான. அப்பறம் ஏன் மாட்டேங்குற?”

“ணா.. அதுக்குன்னு சும்மா சும்மா.. மேட்டர் பண்ணிட்டிருக்க முடியுமா?”

“அட.. அதுக்குத்தான் மாத்திரை இருக்கே. போட்டுக்க வேண்டியதுதான?”

“அயோ.. உங்ககிட்ட நானே சொல்லி வம்புல மாட்டிட்டேன் போலருக்கு”  சிணுங்கினாள்.

“ஏன்?”

“மாத்திரை போட்டு பண்றதும் பிரச்சினை ஆகும்னு பயமா இருக்குணா”

“சரிதான்”

ஆரஞ்சு பழத் தோலை ஓரமாக வைத்தான். அவள் அதை எட்டி எடுத்தாள்.

“வெச்சுரு. அப்பறம் வெளிய போட்டுக்கலாம்” சட்டென அவள் கையைப் பிடித்தான். 

அவன் பிடித்த இடத்தில் அவள் வளையல் இருந்தது. அவன் பிடித்த வேகத்தில் வளையலை சற்று அழுத்தி விட்டான். அது பொடக்கென உடைந்து சிதறி விழுந்தது.

“ஓ ஸாரி” சட்டென அவள் கையை விட்டான்.

“பரவாலணா” சிரித்தாள். “கண்ணாடி வளையலு இப்படித்தான். பொட்டு பொட்டுனு ஒடையும். அவன் நெறைய வளயலை ஒடைச்சுருக்கான்” சொல்லிக் கொண்டே பழத் தோலுடன் சேர்த்து கண்ணாடி வளையல் துண்டுகளையும் பொறுக்கி எடுத்தாள்.

“ஏய் ஸாரி சாவி. நான் வேணும்னு.. அப்படி புடிக்கல” லேசாக கவலைப் பட்டான்.

“அயோ பரவாலணா. இதுக்கு எதுக்கு ஸாரி கேக்கறீங்க? ஒவ்வொரு தடவ பாத்திரம் கழுவறப்ப வீடு கூட்டறப்ப எல்லாம் ஒடையும்”

“நீ கண்ணாடி வளையல்தான் போடுவியா?”

“ம்.. அவனுக்கு அதுதான் புடிக்கும்”

“ஓ.. ஆனா ஒடைஞ்சு போகுதே”

“இது எல்லாமே அவன் வாங்கி குடுத்ததுதான். அவனுக்கு இந்த கண்ணாடி வளையல் சத்தம் ரொம்ப புடிக்கும்”

“ரசனைக்காரன்தான்” 

கால் கொலுசை காட்டினாள்.

“கொலுசுகூட அவன் வாங்கி போட்டதுதான்” 

ஆரஞ்சு பழத் தோலையும் உடைந்த கண்ணாடி வளையல்களையும் எடுத்துக் கொண்டு கை ஊனி எழுந்து வெளியே போனாள் சாவித்ரி.

வெளியேறிச் செல்லும் அவளது பின்னழகு அவனுக்குள் சூட்டைக் கிளப்பி விட்டது. 

ஆனால் இப்போது எதுவும் சாத்தியமில்லை என்பது புரிந்தது.