24-08-2026, 10:30 AM
CHAPTER 8
மகள் தூங்கிப் பிறகு அந்த பிரா ஜட்டிகளை எடுத்து கட்டில் விரித்து பார்த்தேன். ரொம்ப சாப்ட்.
எல்லாமே வெளிநாட்டு பிராம் ஜட்டிகள். சத்தியமா எனக்கு இவ்ளோ காசு கொடுத்து காஸ்ட்லி வாங்க மனசே வராது. இதை அணிந்தால் அணிந்திருக்கிறோம் என்ற உணர்வே இல்லாத மெத்து மெத்து என்ற பொருட்கள் பேண்டீஸ் நடுவே எனது பெண்மை வெடிப்பு படுகிற அந்த இடத்தில் மெத்து மெத்தென துணிகள் இருக்கும்.
அது அணிந்து நடப்பதே ஒரு சுகம் என்பது போல மிகவும் ரசனை மிக்க பேஷன் டிரஸ் கலைஞர்கள் தான் அதை தயாரித்திருக்கிறார்கள்.
அதிலும் ஒரு பேண்ட்டீஸ் நான்கு விதமாக தனி தனியே பிரிந்து கிடந்தது. அசெம்பிள் செய்ய வேண்டும் போல.
அதாவது பெண்மை மேல் வைத்து அதை ஒட்ட வேண்டும் போல. அதை இந்த நாய் இப்படி எல்லாம் வேண்டுமென்றுதான் வாங்கி இருக்கிறானா? என தெரியவில்லை .
பிரஸ்ட் கப் பாதி மட்டும் மூடுவது போல ஒரு பிரா. முன்பக்கமும் பின் பக்கமும் லேஸ் கயிறுகள். நிப்பிள் வரும் இடத்தில் தனி குஷன். ரொம்ப ஒவர்தான். ஜட்டி, பிரா ரெண்டையும் அணிந்து பார்த்தேன்.
ஒரு பேன்டிஸ் தடித்த நூல் புடங்களின் இடையில் போய் புதைந்து விட்டது. ரென்டு புட்டங்களும் தனி தனியே தெரிய,. இதுக்கு பேன்டீஸே போடவேணாமே? என நினைத்தேன். ஆனால் முன்பக்கம் தங்க முறம் முழுதையும் கவர் செய்திருந்தது.
உள் தொடையை இடிக்கவில்லை. கடிக்க வில்லை. எப்படி தான் அளவெடுத்து செய்தார்களோ தெரிய வில்லை. முறம் முழுக்க மூடி இருந்தது. நடக்கும் போதே துள்ளலாக இருந்தது.
அப்புறம் இந்த பிட்டு பட ஹீரோயின்கள் அணிவது போல நிறைய ஒட்டைகள் போட்ட பேன்டிஸ்,. ரொம்ப கொழுப்புதான். அப்புறம் எம்ப்ராய்டரி ஒய்ட் பேன்டீஸ்.
எனக்கு அவனை பார்க்கவே கூச்சமாக இருந்தது.
நம்ம மாமியா இதெல்லாம் போட்டு தானே இப்ப நம்ம முன்னாடி நிக்கறான்னு நினச்சா? சே...
அதனாலேயே அதற்குப் பிறகு அவன் வரும்போது நான் அவனிடம் முகம் கொடுத்து பேசவில்லை. உர்ரென இருந்தேன். அவனது முகத்தை ஏறிட்டு பார்க்கவும் விரும்பவில்லை. பிளான் பண்ணி செய்கிறான் என அவனை பார்க்கும்போதே எனக்கு ஒரு பக்கம் ஆத்திரமும் இன்னொரு பக்கம் கூச்சமாக இருந்தது .
மகள் கூட வந்து கேட்டாள்.
' ஏம்மா ஷாம் கூட பேச மாட்ற உங்களுக்கு இன்னர்ஸ் வாங்கி கொடுத்த கோவமா?" என்றாள்.
நான் பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை. இப்படி ஒரு இக்கட்டான தர்ம சங்கடம் எனக்கு? இது உலகத்தில் எந்த அத்தை காரிக்காவாது வந்திருக்கிறதா?' என தெரியவில்லை '
இவனை எப்படி கத்திரிக்க வேண்டும்? என நான் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது ப்ரீத்தி ஒரு மடத்தனமாக வேலை செய்தாள்.
'ஒர்க் பிரம் ஹோமே' செய்து கொண்டிருந்த நான்., அன்று பார்த்து ஆபீஸ்க்கு போனேண். நாலு ஹவர் ரென்டு மீட்டிங்க் நடத்தி விட்டு, வீட்டுக்கு வரும்போது 'அந்த' இடத்தில் கச கசவென இருந்தது.
பீரியட்? விரல்விட்டு,. கணக்கு போட்டு பார்த்தேன். டூ டேஸ் முன்னாடியே அவசர குடுக்கை போல.,
வீட்டுக்கு வந்து பாத்ரூமில் பேட் இருக்கிறதா என பார்த்தால் இல்லை. ப்ரீத்தி பாத்ரூமில் நாப்கின் இருந்தது,. ஆனால் அது என் சைஸ் இல்லை. அதை வைத்து விட்டால் நடக்க முடியாது.
என்ன செய்வது? ஆபத்துக்கு பாவமில்லை.
அதை பேன்டீஸ்குள் வைத்து கொண்டேன். ப்ரீத்திக்கு போன் செய்தேன்.
"ஏய்ய் எங்க இருக்கே? பேட் வாங்கிட்டு வரேயா?'
" காலி ஆகிடுச்சா... ஸ்டாக் காலி ஆகற வரைக்கும் என்ன பண்ணறீங்க.. லாஸ்ட் மந்தே பாக்கலியா?'
"ஏய்ய் லெசன் எடுக்காத.. இல்லன்னா விடு நானே போய் வாங்கிக்கறேன். மேல வந்துட்டேன்னு பாக்கறேன்"
" சரி சரி நான் வாங்கி வரேன். வைங்க"
போனை வைத்த பிறகு தான் எனகு உறைத்தது. ஒருவேளை இந்த மடச்சீ ஷாமை வைத்து கொண்டு எனக்கு பேட் வாங்கினால்? ச்ச்சே.. அவ்வளவு இங்கிதம் தெரியாதவளா என மகள்? நான் தைரியமாக இருக்க.,
மணி 8 ஆக. மாலை 4 மணிக்கு உள்ளே வைத்த பேடை, மாற்றும் டைம் ஆக., மகள் பேட் கொண்டு வருவாளா ? இல்லை அடுத்த பேடையும் அவளுதையே வைத்து கொள்ளலாமா? நான் யோசிக்க.,
'ட்டாய்ய்ய்ங்க்ங்க்' டோரை திறக்க ப்ரித்தி தான்.
நல்ல வேளை ., ஷாம் கூட இல்லை. கடவுளே நன்றி.,
அவள் உள்ளே வந்ததும்,. நாப்கின் எங்கேடி? எனக் கேட்க,.
"சாரிம்மா"
"மறந்து தொலைச்சிட்டியா?'
"ஆமாம்மா., இங்க வந்தப்பறம் தான்., ஞாபகம் வந்தது"
"சரியான லூசுடி நீ., சரி நீ இரு நான் மெடிக்கல்ஸ் போறேன்'
" இல்ல இல்ல ., நான் ஷாமை அனுப்பி இருக்கேண். அவன் வாங்கிட்டு வரான்"
"என்னது?'
'ஏம்மா"
" நீ லூசாடி..?'
"அம்மா., நான் வேணாமுன்னு தான் சொன்ணேன்.. அவன் தான் பைக்கை எடுத்துட்டு கிளம்பிட்டான்"
"நீ ஒரு வெட்டி தண்டம்டி"
"சாரிம்மா .'
" மறந்து தான் போயிட்டியே. அப்படியே விட வேன்டியது தானே? அவன்கிட்டவா சொல்வே? ஒரு ஆம்பளைகிட்ட? எதுவும் உன்னை கட்டிக்க போறவங்கிட்ட? "
"விடும்மா. அதெல்லாம் அவன் தப்பா நினைக்க மாட்டான்"
'ச்சி.. நீ என்னை பத்தி நினைச்சி பாத்தியா?'
"ஏம்மா"
"போடி என் மூஞ்சில முழிக்காத"
நான் உள்ளே போய் ரூமில் படுத்து விட்டேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல காலிங்க் பெல் சத்தம் . ஷாம் தான். நான் வெளியே போகவில்லை. காலிங்க் பெல் விடாமல் அடிக்க
இவ என்ன தான் பண்றா? கதவை திறக்காம.,? நான் கோபத்துடன் ஹாலுக்கு வந்தால், அவள் ஹாலில் இல்லை. அவளது ரூமில் இருந்தாள்.
ஓடிப்போய் டோரை பயதுடனே திறக்க சாம் அவனது டிரேட் மார்க் அசட்டு புன்னகையுடன். கையில் நாப்கின் பேக்.., ஓபனாக பேர் தெரியும்படி.
அந்த மெடிக்கல்காரனுக்கும் அறிவில்லை. இவனுக்கும் அறிவில்லை.
"ஆண்டி.. ஹிஹி"
"......................"
"உங்க பிராண்ட் இல்லையாம்., "
'.........................'
"ஆனா இந்த பிரான்ட் அதை விட நல்லா இருக்குமாம்"
'........................"
"ஸ்முத்தி..அண்ட் எக்ஸ்பென்ஷன்"
'அய்யோ கொடுங்களேன்." நான் பிடுங்கி கொண்டே ரூமுக்கு போனேன். வெளியவே வரவில்லை.
ப்ரீத்தியிடம் பேசிவிட்டு, அரை மணி நேரம் கழித்து தான் அவன் வெளியே போனான்.
அவன் போனப்பறம் தான் ஹாலுக்கு வந்தேன். ஒப்புக்கு டி வி பார்த்தேன். ப்ரீத்தியிடம் கூட பேசவில்லை.
அன்று எனக்கென்னவோ நான் ரொம்ப அவமானமாக உணர்ந்தேன். ரொம்ப சிறுமைப்பட்டு போணேன்.
இரவு தூங்கப்போக . போன்.
எனக்கா? இல்லை ப்ரீதிக்கு? வெளியில் அடித்தது.
இந்த தடிமாட்டுக்கு இந்த வேளையில் யார் போன்...? வேறு யார்? அவன் தான். கொண்டையை போட்டுக் கொண்டு நான் ஹாலுக்கு வர போன் ரிங்க் நிண்று போனது.
கொஞ்ச நேரத்தில் மீண்டும் போன்.
"ஹலோ'
"மை ஸ்வீட் ஹார்ட்..ப்ச்ச்ச்ச்"
"ஹலோ'
"வென் யூ வில் கிவ் யுவர் கோல்டன் பிளேட் பேபி' அய்யோ என்ன இவன் இவ்ளோ அசிங்கமா பேசறான்.?. என்னை, ப்ரீத்தி என நினைத்து? ஆங்க்..
" ஹலோ.."
"பேபி.. பெட்டுக்கு வந்துட்டியா? என்ன டிரஸ்?" அவன் அடுத்து என்ன கேப்ப்பான்? எதை ஆரம்பிப்பான்? என தெரிந்து நான் பதறி
"ஹலோ... ஷாம் நான் ப்ரீத்தி மம்மி"
மறுமுனை மௌனமானது. பதட்டமானது
".. நீ... நீங்களா?'' அவன் பயந்து போனான்,
"ஓகே.. ஓகே ப்ரீத்தி எங்கே?'
" ஷீ இஸ் இன் ஹர் ரூம்"
"சாரி ஆன்டி.. சாரி..." அவன் போனை வைத்து விட்டேன். நான் போனையே வெறித்து பார்த்தேண். படவா என் பொண்ணுகிட்ட என்ன டிரஸ்? என்ன கலர்னா கேக்கறே? நான் திட்டி முடிப்பதற்குள் மீண்டும் போன். அவனே..
"ஹலோ"
"சாரி ஆன்டி.. நீங்க தூங்கலியா?
'உனக்கு என்ன வேணும்?"
" நோ.. நோ..அந்த நாப்கின் உங்களுக்கு ஓகே இல்லை?"
கடவுளே!
"இத கேக்கதான் போன் பண்ணியா?'
" இல்ல ஆன்டி கடைக்காரன் கிட்ட சொல்லிட்டு தான் வந்தேன். பேட் செட் ஆகலன்னா மாத்தி கொடுக்கனும்னு"
'......................"
"உங்களுக்கு பர்பெக்ட் ஃபிட் தாணே?.. இல்லன்னா?'
'இல்லன்னா?"
" இல்லண்னா சொல்லுங்க.. மாத்தி தந்துடறேன்" அவன் குடித்திருந்தான் போல
"ஓ.. எப்ப?"
"இப்பவே.."
"உங்களுக்கே இது ஓவரா இல்ல?'
"நாட் மீ"
"போனை வைங்க?' பேச்சு வளக்காமல் போனை வைத்தேன்.
பேன்டீஸ்ம் நாப்கின், பேட் , சைஸ் என்றெல்லாம் அவன் துணிச்சலாக பேசியது எனக்கு மனசுக்குள் பெரிய கலவரத்தை உண்டு பண்ணியது.
மகள் தூங்கிப் பிறகு அந்த பிரா ஜட்டிகளை எடுத்து கட்டில் விரித்து பார்த்தேன். ரொம்ப சாப்ட்.
எல்லாமே வெளிநாட்டு பிராம் ஜட்டிகள். சத்தியமா எனக்கு இவ்ளோ காசு கொடுத்து காஸ்ட்லி வாங்க மனசே வராது. இதை அணிந்தால் அணிந்திருக்கிறோம் என்ற உணர்வே இல்லாத மெத்து மெத்து என்ற பொருட்கள் பேண்டீஸ் நடுவே எனது பெண்மை வெடிப்பு படுகிற அந்த இடத்தில் மெத்து மெத்தென துணிகள் இருக்கும்.
அது அணிந்து நடப்பதே ஒரு சுகம் என்பது போல மிகவும் ரசனை மிக்க பேஷன் டிரஸ் கலைஞர்கள் தான் அதை தயாரித்திருக்கிறார்கள்.
அதிலும் ஒரு பேண்ட்டீஸ் நான்கு விதமாக தனி தனியே பிரிந்து கிடந்தது. அசெம்பிள் செய்ய வேண்டும் போல.
அதாவது பெண்மை மேல் வைத்து அதை ஒட்ட வேண்டும் போல. அதை இந்த நாய் இப்படி எல்லாம் வேண்டுமென்றுதான் வாங்கி இருக்கிறானா? என தெரியவில்லை .
பிரஸ்ட் கப் பாதி மட்டும் மூடுவது போல ஒரு பிரா. முன்பக்கமும் பின் பக்கமும் லேஸ் கயிறுகள். நிப்பிள் வரும் இடத்தில் தனி குஷன். ரொம்ப ஒவர்தான். ஜட்டி, பிரா ரெண்டையும் அணிந்து பார்த்தேன்.
ஒரு பேன்டிஸ் தடித்த நூல் புடங்களின் இடையில் போய் புதைந்து விட்டது. ரென்டு புட்டங்களும் தனி தனியே தெரிய,. இதுக்கு பேன்டீஸே போடவேணாமே? என நினைத்தேன். ஆனால் முன்பக்கம் தங்க முறம் முழுதையும் கவர் செய்திருந்தது.
உள் தொடையை இடிக்கவில்லை. கடிக்க வில்லை. எப்படி தான் அளவெடுத்து செய்தார்களோ தெரிய வில்லை. முறம் முழுக்க மூடி இருந்தது. நடக்கும் போதே துள்ளலாக இருந்தது.
அப்புறம் இந்த பிட்டு பட ஹீரோயின்கள் அணிவது போல நிறைய ஒட்டைகள் போட்ட பேன்டிஸ்,. ரொம்ப கொழுப்புதான். அப்புறம் எம்ப்ராய்டரி ஒய்ட் பேன்டீஸ்.
எனக்கு அவனை பார்க்கவே கூச்சமாக இருந்தது.
நம்ம மாமியா இதெல்லாம் போட்டு தானே இப்ப நம்ம முன்னாடி நிக்கறான்னு நினச்சா? சே...
அதனாலேயே அதற்குப் பிறகு அவன் வரும்போது நான் அவனிடம் முகம் கொடுத்து பேசவில்லை. உர்ரென இருந்தேன். அவனது முகத்தை ஏறிட்டு பார்க்கவும் விரும்பவில்லை. பிளான் பண்ணி செய்கிறான் என அவனை பார்க்கும்போதே எனக்கு ஒரு பக்கம் ஆத்திரமும் இன்னொரு பக்கம் கூச்சமாக இருந்தது .
மகள் கூட வந்து கேட்டாள்.
' ஏம்மா ஷாம் கூட பேச மாட்ற உங்களுக்கு இன்னர்ஸ் வாங்கி கொடுத்த கோவமா?" என்றாள்.
நான் பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை. இப்படி ஒரு இக்கட்டான தர்ம சங்கடம் எனக்கு? இது உலகத்தில் எந்த அத்தை காரிக்காவாது வந்திருக்கிறதா?' என தெரியவில்லை '
இவனை எப்படி கத்திரிக்க வேண்டும்? என நான் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது ப்ரீத்தி ஒரு மடத்தனமாக வேலை செய்தாள்.
'ஒர்க் பிரம் ஹோமே' செய்து கொண்டிருந்த நான்., அன்று பார்த்து ஆபீஸ்க்கு போனேண். நாலு ஹவர் ரென்டு மீட்டிங்க் நடத்தி விட்டு, வீட்டுக்கு வரும்போது 'அந்த' இடத்தில் கச கசவென இருந்தது.
பீரியட்? விரல்விட்டு,. கணக்கு போட்டு பார்த்தேன். டூ டேஸ் முன்னாடியே அவசர குடுக்கை போல.,
வீட்டுக்கு வந்து பாத்ரூமில் பேட் இருக்கிறதா என பார்த்தால் இல்லை. ப்ரீத்தி பாத்ரூமில் நாப்கின் இருந்தது,. ஆனால் அது என் சைஸ் இல்லை. அதை வைத்து விட்டால் நடக்க முடியாது.
என்ன செய்வது? ஆபத்துக்கு பாவமில்லை.
அதை பேன்டீஸ்குள் வைத்து கொண்டேன். ப்ரீத்திக்கு போன் செய்தேன்.
"ஏய்ய் எங்க இருக்கே? பேட் வாங்கிட்டு வரேயா?'
" காலி ஆகிடுச்சா... ஸ்டாக் காலி ஆகற வரைக்கும் என்ன பண்ணறீங்க.. லாஸ்ட் மந்தே பாக்கலியா?'
"ஏய்ய் லெசன் எடுக்காத.. இல்லன்னா விடு நானே போய் வாங்கிக்கறேன். மேல வந்துட்டேன்னு பாக்கறேன்"
" சரி சரி நான் வாங்கி வரேன். வைங்க"
போனை வைத்த பிறகு தான் எனகு உறைத்தது. ஒருவேளை இந்த மடச்சீ ஷாமை வைத்து கொண்டு எனக்கு பேட் வாங்கினால்? ச்ச்சே.. அவ்வளவு இங்கிதம் தெரியாதவளா என மகள்? நான் தைரியமாக இருக்க.,
மணி 8 ஆக. மாலை 4 மணிக்கு உள்ளே வைத்த பேடை, மாற்றும் டைம் ஆக., மகள் பேட் கொண்டு வருவாளா ? இல்லை அடுத்த பேடையும் அவளுதையே வைத்து கொள்ளலாமா? நான் யோசிக்க.,
'ட்டாய்ய்ய்ங்க்ங்க்' டோரை திறக்க ப்ரித்தி தான்.
நல்ல வேளை ., ஷாம் கூட இல்லை. கடவுளே நன்றி.,
அவள் உள்ளே வந்ததும்,. நாப்கின் எங்கேடி? எனக் கேட்க,.
"சாரிம்மா"
"மறந்து தொலைச்சிட்டியா?'
"ஆமாம்மா., இங்க வந்தப்பறம் தான்., ஞாபகம் வந்தது"
"சரியான லூசுடி நீ., சரி நீ இரு நான் மெடிக்கல்ஸ் போறேன்'
" இல்ல இல்ல ., நான் ஷாமை அனுப்பி இருக்கேண். அவன் வாங்கிட்டு வரான்"
"என்னது?'
'ஏம்மா"
" நீ லூசாடி..?'
"அம்மா., நான் வேணாமுன்னு தான் சொன்ணேன்.. அவன் தான் பைக்கை எடுத்துட்டு கிளம்பிட்டான்"
"நீ ஒரு வெட்டி தண்டம்டி"
"சாரிம்மா .'
" மறந்து தான் போயிட்டியே. அப்படியே விட வேன்டியது தானே? அவன்கிட்டவா சொல்வே? ஒரு ஆம்பளைகிட்ட? எதுவும் உன்னை கட்டிக்க போறவங்கிட்ட? "
"விடும்மா. அதெல்லாம் அவன் தப்பா நினைக்க மாட்டான்"
'ச்சி.. நீ என்னை பத்தி நினைச்சி பாத்தியா?'
"ஏம்மா"
"போடி என் மூஞ்சில முழிக்காத"
நான் உள்ளே போய் ரூமில் படுத்து விட்டேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல காலிங்க் பெல் சத்தம் . ஷாம் தான். நான் வெளியே போகவில்லை. காலிங்க் பெல் விடாமல் அடிக்க
இவ என்ன தான் பண்றா? கதவை திறக்காம.,? நான் கோபத்துடன் ஹாலுக்கு வந்தால், அவள் ஹாலில் இல்லை. அவளது ரூமில் இருந்தாள்.
ஓடிப்போய் டோரை பயதுடனே திறக்க சாம் அவனது டிரேட் மார்க் அசட்டு புன்னகையுடன். கையில் நாப்கின் பேக்.., ஓபனாக பேர் தெரியும்படி.
அந்த மெடிக்கல்காரனுக்கும் அறிவில்லை. இவனுக்கும் அறிவில்லை.
"ஆண்டி.. ஹிஹி"
"......................"
"உங்க பிராண்ட் இல்லையாம்., "
'.........................'
"ஆனா இந்த பிரான்ட் அதை விட நல்லா இருக்குமாம்"
'........................"
"ஸ்முத்தி..அண்ட் எக்ஸ்பென்ஷன்"
'அய்யோ கொடுங்களேன்." நான் பிடுங்கி கொண்டே ரூமுக்கு போனேன். வெளியவே வரவில்லை.
ப்ரீத்தியிடம் பேசிவிட்டு, அரை மணி நேரம் கழித்து தான் அவன் வெளியே போனான்.
அவன் போனப்பறம் தான் ஹாலுக்கு வந்தேன். ஒப்புக்கு டி வி பார்த்தேன். ப்ரீத்தியிடம் கூட பேசவில்லை.
அன்று எனக்கென்னவோ நான் ரொம்ப அவமானமாக உணர்ந்தேன். ரொம்ப சிறுமைப்பட்டு போணேன்.
இரவு தூங்கப்போக . போன்.
எனக்கா? இல்லை ப்ரீதிக்கு? வெளியில் அடித்தது.
இந்த தடிமாட்டுக்கு இந்த வேளையில் யார் போன்...? வேறு யார்? அவன் தான். கொண்டையை போட்டுக் கொண்டு நான் ஹாலுக்கு வர போன் ரிங்க் நிண்று போனது.
கொஞ்ச நேரத்தில் மீண்டும் போன்.
"ஹலோ'
"மை ஸ்வீட் ஹார்ட்..ப்ச்ச்ச்ச்"
"ஹலோ'
"வென் யூ வில் கிவ் யுவர் கோல்டன் பிளேட் பேபி' அய்யோ என்ன இவன் இவ்ளோ அசிங்கமா பேசறான்.?. என்னை, ப்ரீத்தி என நினைத்து? ஆங்க்..
" ஹலோ.."
"பேபி.. பெட்டுக்கு வந்துட்டியா? என்ன டிரஸ்?" அவன் அடுத்து என்ன கேப்ப்பான்? எதை ஆரம்பிப்பான்? என தெரிந்து நான் பதறி
"ஹலோ... ஷாம் நான் ப்ரீத்தி மம்மி"
மறுமுனை மௌனமானது. பதட்டமானது
".. நீ... நீங்களா?'' அவன் பயந்து போனான்,
"ஓகே.. ஓகே ப்ரீத்தி எங்கே?'
" ஷீ இஸ் இன் ஹர் ரூம்"
"சாரி ஆன்டி.. சாரி..." அவன் போனை வைத்து விட்டேன். நான் போனையே வெறித்து பார்த்தேண். படவா என் பொண்ணுகிட்ட என்ன டிரஸ்? என்ன கலர்னா கேக்கறே? நான் திட்டி முடிப்பதற்குள் மீண்டும் போன். அவனே..
"ஹலோ"
"சாரி ஆன்டி.. நீங்க தூங்கலியா?
'உனக்கு என்ன வேணும்?"
" நோ.. நோ..அந்த நாப்கின் உங்களுக்கு ஓகே இல்லை?"
கடவுளே!
"இத கேக்கதான் போன் பண்ணியா?'
" இல்ல ஆன்டி கடைக்காரன் கிட்ட சொல்லிட்டு தான் வந்தேன். பேட் செட் ஆகலன்னா மாத்தி கொடுக்கனும்னு"
'......................"
"உங்களுக்கு பர்பெக்ட் ஃபிட் தாணே?.. இல்லன்னா?'
'இல்லன்னா?"
" இல்லண்னா சொல்லுங்க.. மாத்தி தந்துடறேன்" அவன் குடித்திருந்தான் போல
"ஓ.. எப்ப?"
"இப்பவே.."
"உங்களுக்கே இது ஓவரா இல்ல?'
"நாட் மீ"
"போனை வைங்க?' பேச்சு வளக்காமல் போனை வைத்தேன்.
பேன்டீஸ்ம் நாப்கின், பேட் , சைஸ் என்றெல்லாம் அவன் துணிச்சலாக பேசியது எனக்கு மனசுக்குள் பெரிய கலவரத்தை உண்டு பண்ணியது.

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)