Misc. Erotica ஷாரதா - குறு நாவல்

[budbed]

ஷாரதா  - குறு நாவல் குறித்து…

முதல் அத்தியாயத்தில் உருவாக்கப்பட்ட அந்த மனநிலையை அப்படியே எடுத்துக்கொண்டு, இரண்டாவது அத்தியாயத்தை மெதுவாக நகர்த்தியிருக்கிறீர்கள். இந்தப் பகுதியில் கதை வேகமாக ஓடவில்லை; ஆனால் கதாபாத்திரங்களின் மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அதுதான் இந்த அத்தியாயத்தின் முக்கியமான பலம் என்று தோன்றுகிறது.
குறிப்பாக, முந்தைய இரவுக்குப் பிறகு காலையில் ஷாரதாவின் மனநிலை சொல்லப்பட்ட விதம் கவனிக்க வைக்கிறது. நடந்ததை வெறுமனே மறந்துவிடாமல், “அவன் என் மகன்” என்ற எண்ணத்தின் மூலம் அந்த உறவை மீண்டும் இயல்புக்குக் கொண்டு வர அவள் முயற்சி செய்வது கதாபாத்திரத்தின் மனப்போராட்டத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
“புரிந்துகொள்வது வேறு; மனம் ஏற்றுக்கொள்வது வேறு” என்ற எண்ணம் இந்தக் கதையின் மைய முரண்பாட்டையே அழகாகச் சொல்லிவிடுகிறது.
அதே நேரத்தில், காலை நேரக் காட்சிகளில் நீங்கள் கொடுத்திருக்கும் சிறிய சிறிய விவரங்கள் கதாபாத்திரங்களின் சங்கடத்தையும், சொல்லப்படாத பதற்றத்தையும் உருவாக்குகின்றன. ஆனால் இங்கே ஒரு விஷயம் மட்டும் சொல்ல வேண்டும் — சில இடங்களில் ஒரே உணர்வை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துவதால், வாசகனாகிய எனக்கு கதையின் அடுத்த நகர்வை விட அந்த உணர்வே அதிகமாக முன்னிலைப்படுவது போலத் தோன்றுகிறது.
அதற்குப் பிறகு கொலு நிகழ்ச்சிக்குக் கதையை நகர்த்தியிருப்பது நல்ல மாற்றம்.
வீட்டுக்குள் இருந்த அந்த அடைபட்ட சூழலிலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்து, ஒரு பண்டிகைச் சூழலில் கதாபாத்திரங்களை நிறுத்தியிருப்பது கதைக்கு வேறொரு பரிமாணத்தை கொடுக்கிறது.
குறிப்பாக இசை இந்த அத்தியாயத்தில் வெறும் பின்னணி அல்ல; அது ஷாரதாவுக்கும் ராமுக்கும் இடையிலான பழைய உறவை நினைவூட்டும் ஒரு பாலமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
“நடபைரவி” முதல் “ஹம்சத்வனி” வரை வரும் அந்த உரையாடலும், ராம் பழைய பாடல்களை நினைவுபடுத்துவதும், “அம்மாவுக்கு எல்லாம் ஞாபகம் இருக்கும்” என்ற வரியும் — இவைதான் இந்த அத்தியாயத்தில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பகுதிகள்.
ஏனென்றால் அங்கே எந்தப் பெரிய சம்பவமும் நடக்கவில்லை. ஆனாலும் ஒரு தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையில் இருந்த பழைய நெருக்கத்தின் ஒரு சிறிய சாளரம் திறக்கிறது.
“சில நினைவுகள் காலத்தால் அழியாது; அவற்றைத் திறக்க ஒரு சிறிய வார்த்தை போதும்.”
அந்த வகையில் இந்தப் பகுதி நன்றாக வேலை செய்கிறது.
ஆனால் கொலு வீட்டில் ஷாரதாவைச் சுற்றி வரும் பார்வைகள், அவளை யாரோ தொடர்ந்து கவனிப்பது போன்ற குறிப்புகள் பலமுறை வருவது, அடுத்ததாக யார் அந்தக் கதைக்குள் வரப்போகிறார்கள் என்ற எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது. அதே நேரத்தில், இது கதையின் முக்கியப் போக்காக மாறுமா அல்லது வெறும் அடுத்த திருப்பத்திற்கான முன்னோட்டமா என்பதையும் அறிய ஆவலாக இருக்கிறது.
இன்னொரு விஷயம் — இந்த அத்தியாயத்தின் கடைசி வரிகளில் மீண்டும் ஷாரதாவின் மனதில் “இன்று இரவு அவனுக்காக இருக்க வேண்டும்” என்ற எண்ணம் வருவது, காலை முதல் மாலை வரை அவள் மனதில் நடந்த மாற்றத்தை வாசகனிடம் விட்டுச் செல்கிறது.
அதனால்தான் இந்த அத்தியாயத்தை முடித்தவுடன், “அடுத்தது என்ன?” என்ற கேள்வி வருகிறது.
அதுதான் ஒரு தொடர்கதைக்கு மிக முக்கியமான விஷயம்.
“கதையை முடிப்பது ஒரு எழுத்தாளரின் வேலை; அடுத்த பகுதியைப் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலை விட்டுச் செல்வது ஒரு நல்ல எழுத்தாளரின் வேலை.”
இந்த அத்தியாயத்தில் அந்த இரண்டாவது விஷயம் இருக்கிறது.
முதல் பகுதியில் இருந்த அதிர்ச்சியும் பதற்றமும் இந்தப் பகுதியில் கொஞ்சம் குறைந்து, அதற்குப் பதிலாக மனநிலை, நினைவுகள், இசை, வெளிப்புறச் சூழல், அடுத்த திருப்பத்திற்கான முன்னோட்டம் என்று கதை வேறு பாதையில் நகரத் தொடங்கியிருக்கிறது.
மொத்தத்தில், இந்த அத்தியாயம் சம்பவங்களை மட்டும் சொல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் மனதுக்குள் வாசகனை அழைத்துச் செல்ல முயற்சிக்கிறது. அதுதான் இதன் பலம்.
“நதி எப்போதும் சத்தமாக ஓடுவதில்லை; சில நேரம் அமைதியாக ஓடிக்கொண்டே ஆழத்தை அதிகப்படுத்தும்.”
இந்த அத்தியாயமும் அப்படித்தான் தோன்றுகிறது.
அடுத்த அத்தியாயத்தில் இந்த அமைதிக்குள் என்ன புயல் காத்திருக்கிறது என்பதைத்தான் இப்போது தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
வாழ்த்துகள். தொடர்ந்து எழுதுங்கள். ❤️

மிகவும் நன்றி, சிரத்தையுடன் ஒரு கலை விமர்சனம் பதிவிட்ட உங்கள் மனதிற்கு. உங்கள் விமர்சனம் எனக்கு மிகப்பெரிய உற்சாகம். நன்றி.