Adultery மல்லி என் மனைவி

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 3 – டெஸ்ட்




மாலை 5:00 மணி.

ஆபீஸ்ல கௌதம் மேசை மேல இருந்த ஃபைல்களை எடுத்து வச்சுட்டு இருந்தான், கெளம்பர நேரம் . பையை எடுத்துத் தோள்ல போட்டுக்கிட்டான்.

நான் அப்பத்தான் அவன் பக்கம் திரும்பினேன்.
“மச்சா, கிளம்புறியா?”

கௌதம் சிரிச்சான் ஆமா ஏன் நீ வரலையா ?

“லேட் ஆகும்டா… ஒரு வேலை இருக்கு. நீ போ, நான் 2 ஹர்ஸ் ல வந்துடுறேன்.”

அவன் சரியென
தலையாட்டினான் . உள்ளுக்குள்ளேயே டைமர் ஓட ஆரம்பிச்சிருந்தது.

கௌதம் லிஃப்ட் பக்கம் நடந்தான். நான் என் மேசைக்குத் திரும்பினேன். ஆனா கண்கள் கதவு பக்கமே இருந்தது. அவன் கார் பார்க்கிங்கிலிருந்து வெளியேறியதும், நான் கடுகுடுனு எழுந்தேன்.

ட்ராஃபிக்ல அவனைப் பின்தொடர்ந்தேன். அவன் கண்ணில் பட்டு விடாமல் மறைவாகவே வண்டியை இயக்கினேன்

சரியாக 6 மணிக்கு அப்பார்ட்மெண்ட் வந்ததும், அவன் கார் நிறுத்தி லிப்ட் போகும் வரை கேட் அருகே வெயிட் பன்னினேன்

அவன் லிஃப்ட் ஏறினான். நான் படிக்கட்டு வழியா ஓடினேன். மூச்சு வாங்கியபடி மூன்றாவது மாடிக்கு வந்தேன்.

காலைல மல்லி சொன்னது தான் நியாபகம் வந்துச்சு, என் வீட்டுக்கு நானே திருட்டுக்கு தனமா போறது. மனசுக்குள்ள ஆயிரம் பயம். என்ன இருந்தாலும் அவன் ஒரு ஆம்பல மல்லி அழகான செக்ஸியான பொண்ணு, யாருக்கும் எண்ணம் வரைதான் செய்யும். என்ன தான் டெஸ்ட் பன்றேன்னு சொன்னாலும் மனசுல ஒரு பயம் இருக்க தான் செஞ்சது

லிப்ட் அருகே படிக்கட்டில் பதுங்கி இருந்த நான், எட்டி பார்த்தேன்
கதவு மூடும் சத்தம் கேட்டது.
கௌதம் உள்ளே போயிருந்தான்.

முதல் 5 நிமிடம் வெயிட் போனேன், ஒரு வேலை ஹெல்ப் கேட்டு வெளிய ஓடி வந்தா?
5 நிமிஷம் முடிஞ்சதும்
மெதுவா நடந்து

நான் கதவுக்கு வெளியே நின்றேன். வாட்ச்சைப் பார்த்தேன்.
5 நிமிஷம்.
10 நிமிஷம்.
15 நிமிஷம்.
ஒரு சத்தமும் இல்லை.

பெல் ஒலியும் இல்லை.

என் இதயம் பட பட னு   வேகமா அடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது. மனசுல பல காட்சிகள் ஓடின. ஆனா நான் அசையலை.

கிட்டத்தட்ட 20 நிமிஷம் ஆகியும் கதவு திறக்கவில்லை.
இதுக்கு மேல வெயிட் பண்ண வேணாம் ஒரு வேலை அவன் அண்மைய பயன்படுத்தி மல்லியை
சீ சீ அப்படி இருக்க கூடாது. வேணாம் ரிஸ்க் வேணாம் நாம உள்ள போகலாம் னு னு முடிவெடுத்து கதவு லாக் ல கை வச்சு திறக்க போனேன்


திடீரென கதவு தன்னால திறந்தது.
கௌதம் நின்றான். முகத்தில் ஒரு ஷாக் ஒரு  பதற்றம்.
“டேய்… வந்துட்டியா?

மல்லி மயக்கமா இருந்தா. அவளைக் கட்டில படுக்க வச்சிருக்கேன். டாக்டருக்கு கால் பண்ணிட்டேன், எமர்ஜென்சில இருந்து வராங்க. நான் கீழ போய் ரிசீவ் பண்றேன். நீ மல்லியைப் பாத்துக்கோ.”

எது மயங்கிட்டாளா? எப்ப ?

கெளதம் : ஒரு அரை மணி நேரம்.
நான் : எனக்கு ஏன்டா கூப்படல ?

கெளதம் : நீ வர 2 மணி நேரம் ஆகும் னு சொன்ன, அப்படியே உனக்கு கூப்பிட்டாலும் நீ அங்க இருந்து வர ஒரு மணி நேரம் ஆகும், அதான் அவசர உதவி கு கூப்பிட்டேன், அவங்க ஏதாச்சும் சொல்றப்ப உனக்கு கூப்படலாம் னு இருந்தேன்.

நான் : செரி இப்ப எங்க இருக்கா ?

கெளதம் : உன் பெட் ரூம் ல தான்


நான் ஒன்றும் பேசலை. அவன் இந்த டெஸ்ட் ல பாஸ் ஆயிட்டான்னு புரிஞ்சது.   செரி நான் கீழ போறேன் நீ மல்லிய பாருன்னு கௌதம் படிக்கட்டு பக்கம் ஓடினான்.


உள்ளே நுழைந்தேன். கதவை மூடினேன்.
பெட்ரூம்ல மல்லி கட்டில படுத்திருந்தாள்.


மஞ்சள் டிசைன் சேலை. முந்தானை கொஞ்சம் கழஞ்சு இருந்தது . சேலை முழுக்க ஈரமா இருந்தது. தண்ணீர் துளிகள் துணியில் பதிந்திருந்தன. அந்த ஈரமான  சேலைக்குள் வெள்ளை ப்ரா தெளிவா தெரிஞ்சது. நல்ல தரிசனம் கெடச்சுருக்கும் கெளதம்கு .


நான் அருகில் போனேன். மல்லி னு ஹஸ்கி வாய்ஸ் ல கூப்பிட்டேன்

மல்லி என் குறளை  உணர்ந்தாள். மெல்ல கண் விழிச்சாள். முதல் கேள்வி அதுதான்.

“அவன் எங்க வெளிய போயிட்டானா?”
அவண் டாக்டரை ரிசீவ் பண்ண போயிருக்கான் .”

மல்லி மெல்ல எழுந்தமர்ந்தாள். சேலையின் ஈரம் அவள் உடம்பை ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.

“டேய்… அவன் உண்மையா டாக்டருக்கு கால் பண்ணிருக்கான்!”
அவள் குரல்ல ஒரு ஆச்சர்யமும், கொஞ்சம் நிம்மதியும் கலந்திருந்தது.
நான் அவளை மேலேயிருந்து கீழே பார்த்தேன்.

“சேலை ஈரமா இருக்கு. அவன் தண்ணி அடிச்சு எழுப்பிப் பாத்தான் போல. நீ எழுந்திருக்கல.”

மல்லி தலையை ஆட்டினாள்.
செரி என்னடி மாறாப்பெல்லாம்  விலகி இருக்கு.

மல்லி : மயக்கம் வந்தவ சேலைய மட்டும் செரி செஞ்சுட்டு மயக்கம் போட முடியுமோ?
நான் : அப்ப எது நடக்க கூடாதுனு நெனச்சனோ நடந்திருக்கு

மல்லி : உன் பிளான் தான் காரணம் நான் இல்லை
நான் : அவன் உன்ன ஏதும்?

மல்லி : “நான் எழுந்திருக்கல. நீ சொன்னபடி விழுந்து மயங்கி கிடந்தேன். என்ன சேரன் என்ன பன்றான் னு பாக்க முடியாது ல ”

மல்லி : செரி அது பேச நேரம் இலை, ஒரு வேல டாக்டர் வந்த என் ட்ராமா தெரிஞ்சுரும் எப்படியாச்சும் அவனை ஸ்டாப் பன்னு

செறினு டக்குனு ஒரு பிளான் போட்டேன்
மொபைல் எடுத்து கௌதமுக்கு கால் போட்டேன்
.
“மச்சா… அவள் முழிச்சுட்டா. நான் ஹாஸ்பிட்டல் கூட்டிட்டு போய்ட்டு வர்றேன். நீ வரவங்களை அனுப்பிச்சுடு. ரெகுலர் டாக்டர்கிட்ட காட்டுறதுதான் பெஸ்ட். இவ்வ வேற டாக்டர் கொடுக்கிற மாத்திரைலம் செட் ஆகாது ”

கௌதம் அந்தப் பக்கத்துல சற்று நிறுத்தினான். பிறகு,
“சரி… சரி. நான் சொல்லிடுறேன். நீ பாத்துக்கோ.” நான் வரணுமா ஏதாச்சும் ஹெல்ப் கு

இல்லடா பாத்துக்கிறேன், அதான் நடக்குறாளே. நீ அங்கேயே இருந்து வரவங்கள ரிட்டன்  அனுப்பிட்டு .

போன் வச்சுட்டு மல்லியை கவனித்தேன். பெருத்த மூலைகள், வெள்ளை ப்ரா தெரிய, எவளோ நேரம் வெறிக்க வெறிக்க பாத்தானோ னு நினைக்கும் போதே கோவம் ஒரு பக்கம், ஜிவ்வுனு இனம் புரியாத ஒரு கிளர்ச்சி.


மல்லி எழுந்து நின்றாள்.
“நான் டிரஸ் மாத்திக்கிறேன்.” உன் பிளான் படி வெளிய போயிடு எங்கயாச்சும் சாப்பிட்டு அப்பொறம் வருவோம்.

அவள் சீக்கிரம் வேற சேலை எடுத்து மாத்திக்கொண்டாள்.

நான் அறையை ஒரு கிளான்ஸ் அஸ்ஸஸ் பண்ணேன் . டிவி பக்கத்துல ஒரு மொபைல் இருந்தது. ரெக்கார்டிங் ஒன ல இருந்த மொபைல் , கெளதம் வர முன்னாடி எடுத்து என் பாக்கெட்ல போட்டுக்கொண்டேன்.

கீழே பார்க்கிங்குக்கு வந்தோம். மல்லி கொஞ்சம் தலை சுற்றுற மாதிரி நடிச்சாள். நான் அவள் தோளைப் பிடிச்சு  தாங்கி கொண்டு   நடந்தேன். கார் கிட்ட வந்ததும் இருவரும் உள்ளே ஏறினோம்.

கெளதம் சற்று கவலையுடன், எல்லாம் ஒகே ல வரணும்னா வரேன் னு சொன்னான்.
மல்லி : இல்ல கெளதம் நீங்க வீட்ல இருங்க, நாங்க போயிடு வரோம். லேடிஸ் டாக்டர் இவரே சும்மா தன் இருப்பார் அங்க.

சேரி பாத்துக்கோ னு கெளதம் சொல்லி நகர
இருவரும் புறப்பட்டோம்

200 அடி போனதும்
ரெண்டு பேரும் அடங்க முடியாமல் சிரிச்சுடோம்

“டேய்… 20 நிமிஷம் எனக்கு எப்படி போச்சு தெரியுமா?.. கடைசி நிமிஷம் அவன் ஏதோ உன்ன பண்ணிட்டானு நான் நெனச்சேன்.
மல்லி கையால் மூச்சு மூடிக்கொண்டு சிரிச்சாள்.

டேய் உன் பொண்டாட்டி ஏதோ பன்னிருப்பான் னு சிரிச்சிட்டே சொல்ற வெக்கம் கெட்டவனே

யாரோ மயக்க நிலைல எதார்த்தமான நடிப்பு நடிக்கணும் னு அவங்க மூளையை கட்டிட்டு இருந்தாங்களே அவங்கள விட நான் வெக்க பட ஒன்னும் இல்லை.

போதும் நிறுத்து.

“நான் கண்ணை மூடிக்கிட்டிருந்தேன். அவன் தண்ணி அடிக்கும்போது கூட எழுந்திருக்கல. நடுவுல ஒரு தடவை பயந்துட்டேன்.”

அவள் பேசி கொண்டுஇருக்கும் போதே நாங்கள் வரவேண்டிய ஒரு ரெஸ்டாரன்ட் முன்   காரை   நிறுத்தினேன்.

மல்லி கூட்டம் ஜாஸ்தியா இருக்கு, நீ உள்ள போய் வெயிட்டர் கிட்ட ரெண்டு பேருக்கு சீட் கேட்டு பேர் கொடு, பார்க்கிங்கும் கூட்டம், நான் அங்க தன் போய் நிறுத்தணும்


“நீ உள்ள போ. நான் பார்க்கிங் பண்ணிட்டு வர்றேன்.”
மல்லி இறங்கினாள். நான் காரைப் பின்னால நிறுத்தப் போனேன்.

வண்டியை நிறுத்தி விட்டு.  கதவை திறக்கும் போதும் பார்க்கிங் ல இருந்த ஒருத்தர் இது ஹோட்டல் பார்க்கிங் இல்லை அது இன்னொரு பக்கம் இங்க நிறுத்தணும்னா 20 ரூபாய் கொடுங்க னு கேக்க, மல்லியை தனியா நிக்க வச்சனால செறினு பாக்கட்ல விட்டு ஒரு காச எடுத்து கொடுத்தேன், நான் அவசரமா எடுத்த ரெக்கார்டாட் மொபைல் கையோட வந்தது, ஒரு செகண்ட் பார்த்தேன் சார்ஜ்  கம்மியா இருந்தது. 20% மட்டும். சார்ஜ் போடலாம்னு கார் சார்ஜர் எடுத்தேன்.
பிளக் போட்டதும் ஸ்கிரீன் ஒளிர்ந்தது.

ரெக்கார்டிங் ஐகான் தெரிந்தது.
ரெண்டு மனசு அந்த 20 நிமிஷம் என்ன நடந்தது னு தெரிஞ்சுக்க ட்ரை பன்னினேன் ,

இவளோ நேரம் நடந்த விஷயம் எல்லாம் வச்சு பாத்தா
கௌதம் டெஸ்ட்ல பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்தது.
ரெக்கார்டிங் பார்த்த மீதியும் தெரியுமே னு வீடியோ ஆன் பன்னினேன்

ஆரம்பிச்ச 2 வது நிமிஷமே அதிர்ச்சி.
மொபைளைப் பார்த்தபடி நான் அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தேன்.

மல்லி இவ்ளோவும் சொன்ன இதை சொல்லலையே?
மல்லிய மறுபடி கேள்வியால் தொலைக்க போற நேரம் இதுனு புரிஞ்சது

அப்படி அந்த ரெக்கார்டிங்க்ல என்ன தான் இருக்கு ?