Misc. Erotica ஷாரதா - குறு நாவல்

[budbed]

மாலை..!

ஷாரதா டிரெஸ்ஸிங் ரூமிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, ஹாலில் காத்திருந்த ராம் தன்னுடைய போனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவள் வந்த சத்தம் கேட்டு தலையைத் தூக்கியவன், அடுத்த சில நொடிகள் ஸ்தம்பித்து போனான்!

வெளிர்  நீல நிற மெல்லிய பட்டுப்புடவை.
அவளுடைய இடுப்பைச் சுற்றி நேர்த்தியாக அமர்ந்திருந்த புடவை, அவளுடைய இயல்பான வளைவுகளை அழகாக வெளிக்காட்டியது. மெலிதான பிளவுஸ் அவளுடைய மார்பின் வடிவத்தை மறைக்காமல், அதே நேரத்தில் எதையும் வெளிப்படையாகக் காட்டாமல் நேர்த்தியாகப் பொருந்தியிருந்தது. மென்மையான வயிறு  மெல்லச் சுருங்கி, அதற்குக் கீழே புடவைக்குள் விரிந்திருந்த இடுப்பும் தொடைகளும் அவளுடைய உடல்வாகுக்கு ஒரு கம்பீரமான நிறைவைக் கொடுத்தன.

ராம் அவளை இன்னொரு முறை பார்த்தான்.
அவன் முகத்தில் ஒரு குருகுப்பு.!

“என்ன?” ஷாரதா கேட்டாள்.
“ஒண்ணுமில்லை.”
“அப்படியா?”
ராம், “இன்னைக்கு என்ன பாடப்போற?”
“நடபைரவி’யா?”
அவன் குரலில் இருந்த குத்தலை அவள் உடனே புரிந்துகொண்டாள்.
‘என்ன!?’ என்பது போல் ஷாரதா அவனை கேள்விக்குறியோடு பார்க்க..
“வசீகரா என் நெஞ்சினிக்க…, உன் பொன் மடியில்..” என்று ராம் ஹம் பண்ண ..
ராமின் சற்றே வக்கிரம் கலந்த கிண்டலை ஒரு சிறிய புன்னகையுடன் ரசித்து,
“ஓ! உனக்கு ராகம் எல்லாம் இன்னும் ஞாபகம் இருக்கா?”
“சிலது ஞாபகம் இருக்கு.”
“அப்படியா?! இன்னைக்கு ஹம்சத்வனி.”
ராம், ஒரு நொடி யோசித்து, மெலிதான ஹம்மிங்கில், “ஸ்ரீரங்க ரங்க நாதனின் பாதம் வந்தனம் செய்யடி...! (மகாநதி)” என்று  ஹம் பண்ண…  
“ஹ்ம்ம்!! சாரதா ஒரு நிமிடம் பூரித்து அவனை ஆச்சர்யமாக பார்க்க..!
மனதிற்குள், “என் மகன் அல்லவா..! ராகங்களை எல்லாம் மறந்துவிடுவானா என்ன...! இன்று இரவு அவன் எப்படியெல்லாம் இருக்க விரும்புகிறானோ, அப்படியே அவனுடன் இருந்து, அவனுக்கு கம்பெனி கொடுக்க வேண்டும்..! என்று நினைக்க.,
ராம் சட்டென்று “புடவை நல்லா இருக்கு.”
அந்த வார்த்தை அவளுக்கு சற்று எதிர்பாராதது.
“நன்றி.”
அவள் புன்னகைத்தாள்.

வாசலுக்கு வந்ததும், வெளியே காத்திருந்த காரைப் பார்த்து ராம் புருவத்தை உயர்த்தினான்.
“அட... நம்மள கூட்டிட்டு போக இவ்வளவு பெரிய கார்?”
“அவங்க அனுப்பியிருக்காங்க.”
“உனக்கு செல்வாக்கு ஜாஸ்திதான்.”
அவன் சொன்ன விதத்தில் லேசான குத்தல் இருந்தது.
ஷாரதா அதை சிரித்தபடி எடுத்துக்கொண்டாள்.
“என் செல்வாக்கு இல்ல. உங்க அம்மாவுக்கு கொடுக்குற மரியாதை.”
“சரி, சரி. போகலாம்.”!