[Kathir anbu]

வசந்தி வேகமா வீட்டை விட்டு வெளியேறி
விறுவிறுவென நடந்து தோட்டத்தின் பக்கம் சென்று ஒரு மரத்தின் அடியில் அமர்ந்தாள்....

அவள் மனம் லேசாகியது.

 தன் மகன் பிடித்துத் திருகி விளையாண்ட காம்பு இன்னும் தடிப்பாய் இருப்பதை உணர்ந்தாள்.... 

 சேலையை விலக்கி ஜாக்கெட்டைத் தொட்டு பார்த்து..."என்ன காரியம் செய்துகொண்டிருந்தேன்? என்னால் என்னை நம்ப முடியவில்லை... 

மகனுக்கு ரொம்ப இடம் கொடுத்துவிட்டோமோ, தவறு செய்துவிட்டோமோ ".. குற்ற உணர்ச்சி என்னுள் எழுந்தது.

 கண்ணத்தில் கண்ணீர் வழிந்து
தரையில விழுந்தது...

 வானமும் இருட்டிக்கொண்டு லேசாக தூறல் ஆரம்பித்தது..

 தூரல் தூர ஆரம்பித்தது....

வசந்தியை காணாமல் தேடி கொண்டு அங்கே வந்துவிட்டான்... கதிர் 

 சிறிது நேரத்திலேயே மழை தூறல் துவங்கியது...

வசந்தியின் கைகளை பிடித்து அங்கு இருந்த மோட்டார் செட் அருகே அழைத்துச் சென்றான்...

தலை குனிந்தவாறு அவன் கையை பிடித்துக் கொண்டு நடந்தாள் வசந்தி..

"என்ன காரியம் செய்ய பார்த்தோம் ஐயோ கடவுளே" என்றவாறு அழ ஆரம்பித்தாள்... 

அங்கிருந்த கட்டில் ஒன்றை இழுத்து போட்டு அதில் அவளை பிடித்து உட்கார வைத்தான்...

 தேம்பி தேம்பி அழுதவாறு
சேலை தலைப்பால் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள் ...

கதிர் அவள் முன்பாக நின்றிருந்தான்.

 சற்று முன்பு நடந்த காரியத்தால்
விறைப்பாக இருந்த‌...அவனது சுன்னி கொஞ்சம் விறைப்பு தளர்ந்து..
இருப்பினும் அவனது பேண்டில் முட்டிக்கொண்டிருந்தது.

அவனது ஆண்மை விரைப்பை கவனித்துவிட்டு திரும்பிக் கொண்டாள்...

ஆனாலும் தேம்பிக்கொண்டு தான் இருந்தாள்..

வாஞ்சையுடன் அவள் தலையை தடவி விட்டு அவள் அருகிலேயே உட்கார்ந்து கொண்டான்... 

இருவரும் ஏதும் பேசவில்லை..

 வெளியே மழை அடித்து பெய்ய ஆரம்பித்தது.

மழையின் காரணமாக கதிர் முழுவதும் நனைந்துவிட்டான்... 

அதை கவனித்துவிட்டு, சேலை தலைப்பால் கதிரின் தலையைத் துவட்ட தொடங்கினாள்...

அமைதியாக அவள் துவட்டலை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்... அழுததில் வசந்தியின் கண்கள் வீங்கி சிவந்து காணப்பட்டது...

அவள் கைகளை ஆட்டி ஆட்டி அவன் தலையைத் துவட்டும் பொழுது அவளது முலை இரண்டும் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்து குலுங்கியது...தெள்ளத்தெளிவாக அவன் கண்களுக்கு தெரிந்தது...

இருவரும் நேருக்கு நேராக அமர்ந்தபடி உட்கார்ந்திருந்தனர்...

வசந்தி அவன் தலையை நன்றாகத் துவட்டிவிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்... தாய் பாசத்துடன்
ஆனால் கதிர் காமத்துடனேயே வசந்தியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்...

 எழுந்து நின்று தலையை கோதி பார்த்தாள்...

 வயிற்றுப் பகுதியில் உள்ள சேலை விலகி அவள் தொப்புள்
அவன் உதட்டருகே உரசியது... 

சிறிதும் தாமதிக்காமல்
இழுத்து பசக்க் எனத் தொப்புள் மேலே முத்தமிட்டான்...

முதுகுத் தண்டு சிலிர்த்திட கண்களை இறுக்க மூடி... கதிரின் பின்னந்தலையில் கைகளை விட்டு முடியை இறுக்கி கண்களை மூடிக்கொண்டாள்... 

"ப்ச்ச்ச, ப்ச்ச்" என்று நான்கைந்து முத்தங்களை அவள் தொப்புள் மேல் வைத்தான் கதிர்..

கால்கள் தளர்ந்தது... கட்டில் மீது பொத்தென்று சரிந்தாள்...

அவளை மெதுவாகப் படுக்க வைத்து, சேலை தலைப்பை இழுத்து, கீழே போட்டுவிட்டு, வசந்தி மேல் படர்ந்தான் கதிர்....


"வேண்டாம் கதிர் நம்ம பாவம் பண்ணிட்டு இருக்கோம்... விடு இது தப்பு..."

அவள் உடல் அங்கங்கள்...கதிரை பித்தம் கொள்ளச் செய்தது...

 அவன் அவசரப்படவில்லை.

 வசந்தியை ரசிக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தான்..

 கட்டிலின் மீது அமர்ந்து அவளை பார்த்தான்..

 கட்டிய சேலை பாதி உடலிலும், பாதி தரையிலும் கிடந்தது...

வெறும் ,ஜாக்கெட்டோடு
தனது முலைகளை இரண்டு கைகளாலும் மறைத்தவாறு.. கெஞ்சியபடி படுத்திருந்தாள் ..ஆனால் எதிர்க்கவோ, கோப படவோ இல்லை...

அவள் வாய் இது தவறு, இது தவறு என்று முணுமுணுத்துக் கொண்டே இருந்தது. 

அவன் கேட்கும் நிலையில் இல்லை.
மெதுவாக அவள் மீது சாய்ந்து அவள் 

நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.
பின்பவள் மூக்கில் ஒரு முத்தமிட்டான்.. அவள் இதழின் கீழே ஒரு முத்தமிட்டான். இரு கன்னங்களிலும் மாறி மாறி முத்தங்கள் வைத்தான்.
அவள் கழுத்திலும் நான்கு ஐந்தும் முத்தங்களை வைத்து... தன் உதட்டால் அந்த ஈரத்தை ஒற்றி ஒற்றி எடுத்தான்.


வசந்தி தன் முலையை மறைத்திருந்த கைகளை எடுத்து கதிரின் தலையை கோத தொடங்கினாள்...
அவளையறியாமல்...

மெதுவாக அப்படியே கீழே சரிந்து அவள் தொப்புள், தொப்புளைச் சுற்றியுள்ள வயிற்றுப் பகுதிகளில் எப்படியும் ஒரு 10 முத்தமாவது கொடுத்திருப்பான்.... 

இப்பொழுது வசந்தி அவன் தலையை இருக்க பிடித்து மேலே இழுத்தாள்...

மேலே ஊர்ந்தவாறு சென்றான்...

 இருவரின் கண்களும் சந்தித்துக்கொண்டன..

கதிரை பார்த்தவாறே "இந்த பாவத்தை நான் எங்கு சென்று சரிசெய்ய போகிறேன் என்று தெரியவில்லை" என்று கூறியவாறே ..

அவனது தலையை இருக்க பிடித்து இழுத்து அவன் வாயை இருக்கிக் கவ்வி, மிகவும் மூர்க்கமான முத்தத்தை வழங்கினாள்...

இருவரும் வாயும் நாக்கும் பின்னிக் கொண்டு சண்டை போட்டன...

 வெளியே இடி சத்தம் விழுந்து‌ கொண்டிருக்கிறது, உள்ளே ஒரு மூர்க்கமான முத்தயுத்தம் நடந்து கொண்டிருந்தது.

இருவரும் கண்டபடி உதட்டை தேய்த்துக்கொண்டு இறுக்கி கட்டி அணைத்த படி .. கட்டிலில் உருள முடியாமல் கிடந்தனர்...

முழுவதுமாக இப்பொழுது கதிர் வசந்தியின் மேலே ஏறிப் படர்ந்து விட்டான்...

 அந்த அறை முழுவதும் இருவரதும் முத்தச் சத்தமும், எச்சில் வாடையும் கலந்து
ஒருவித மோன நிலையில் இருந்தது... 

வசந்தி வெறி வந்தவள் போல் கதிரின் தலைமுடியை இழுத்து, பின்னால் இழுத்து,
மீண்டும் அவனை பாட்டு அவனைத் திட்டிக்கொண்டு..

"இன்னும் நான் என்னென்ன பாவங்கள் செய்யப் போகிறேன்" என்று கூறியவாறு மீண்டும் அவனை இழுத்து அவனது உதட்டை கடித்து... நாக்கை சப்பி இழுத்து ...எச்சிலை குடித்து
கதிரை துடிக்க வைத்துக்கொண்டிருந்தாள்....

இப்பொழுது வசந்தி சற்றும் தாமதிக்காமல் கதிரைத் தள்ளிவிட்டு வேகமாய் எழுந்து அமர்ந்து அவள் ஜாக்கெட்டின் முதல் கொக்கியைக் கழற்ற ஆரம்பித்தால்...

வசந்தி குடுத்தா அதிர்ச்சி முத்தத்திலிருந்து மீளாத கதிர், அடுத்து என்ன நடக்கிறது என்பதை, முடிப்பதற்குள் இரண்டாவது பட்டனையும் கழட்டி விட்டால்.., 

மூன்றாவது பட்டனை கழட்டும்போது,
சரியாக டமார் டமார் என
மோட்டார் ரூம் கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டது...

" ஐயா ஐயா உள்ளயா இருக்கீங்க? மழை ரொம்ப பெய்யுதுனு பெரியயா குடை கொடுத்து விட்டாங்க. வாங்கய்யா வீட்டுக்கு போகலாம்" என்று அங்கு தோட்டத்தில் பணி செய்யும் ஒரு பணிப்பெண் கத்துவது கேட்டது...

இப்பொழுது வேகமாக இருவரும் மூச்சிறைத்தவாரே ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்...

 கழட்டிய ஹுக்குகளை வேக வேகமாக மாட்டி விட்டு, சேலையை எடுத்து மேலே போர்த்திக் கொண்டு கதவைத் திறந்து குடையை வாங்கி, கதிரின் கையைப் பிடித்து வீட்டிற்கு விறுவிறுவென நடந்தால் வசந்தி.