[Kathir anbu]

அடுத்த நாள் காலை வசந்தி காபி கலக்கிக் கொண்டு கதிரின் அறைக்குச் சென்றாள். 

அங்கு கதிர் இன்னும் உறங்கிக் கொண்டிருந்தான். 

கதிர் மட்டும்தான் உறங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

 அவனது பூல் எப்பவோ முழித்துவிட்டது. 

அவனது ஆடைகள் விலகி அவனது சுன்னி தொப்புள் வரை சாய்ந்திருந்தது. 

நன்கு அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

காபி கொடுக்க சென்றவள் அவனது பூளை பார்த்து நின்று விட்டாள். இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவளுக்கு தெரியவில்லை.

"எவ்வளவு பெரிய ஆம்பளையாகிவிட்டான் என் பையன். அவனுக்கு முதலில் சுத்தி போட வேண்டும்."

அவன் சுன்னி மொழு மொழு என் இருந்தது.

ஒரு முட கூட‌ இல்லை.

"அப்படியே அவன்‌ அப்பா மாதிரி" 

அவன் விதைப்பை நன்றாக பெரிதாக இருந்தது.

"குழந்தையாக இருந்தால் இன்னேரம் முத்தம் குடுத்துருக்கலாம்..ஆனா வளந்துட்டானே.."

5 நிமிடங்கள் அவன் பூளை ஒரு தாயாக ரசித்தாள்.

பின் போர்வையை எடுத்து இடுப்புவரை மூடிவிட்டாள். 

"கதிர் எழுந்திரி காபி கொண்டு வந்திருக்கேன் குடி."

இரண்டு, மூன்று முறை தட்டிய பிறகு கண் விழித்துப் பார்த்தான்.

"ம்ம்ம்ம்.." முனங்கினான்.

"காபி குடி..இந்தா"

"வேனா.. எனக்கு பால் வேனும் "

அவன் சாதாரனமாக தான் கேட்டான்.

ஆனால் வசந்திக்கு கூச்சம் வந்தது.

கூச்சத்தோடு சேர்த்து குற்ற உணர்ச்சியும் வந்தது..

"ஒருவேளை தன் மகன் தன்னோடு வளர்ந்திருந்தால் .. கண்டிப்பாக அவனுக்கு ஐந்து வயது வரை பால் குடுத்துருப்பேன்.."

குழந்தையாக அவளின் பால் நிரம்பிய முலைகளை சப்பி பால் குடித்தது..
அவளது காம்பை கடித்ததெல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது...

திடீரென கதிரின் எச்சில் இப்பவும் தன் காம்பில் இருப்பதை போல் உணர்ந்து கண்களை இருக்க மூடி பின் திறந்து பார்த்தால்.. 

மேல்மூச்சும் கீழ் மூச்சும் வாங்கியது.

கதிர் இழந்த அனைத்தையும் அவனுக்கு திரும்ப கொடுக்க வேண்டும் என்று மனதில் சத்தியம் செய்தாள்.

அவனுக்கு கிடைக்க வேண்டிய அனைத்தையும் கிடைக்காமல் செய்து விட்டேனே என்ற குற்றவுணரச்சி மேலோங்கியது...

 அவன் அருகே அமர்ந்து "இப்பொழுது இத குடி உனக்கு அப்புறமாக பால் தருகிறேன்" என்று கூறினாள் ஒரு முடிவுடன். 

அவன் தூக்க கலக்கத்தில் அதை குடித்துவிட்டு "காபி நல்லா இருந்துச்சு"

அவள் கன்னத்தில் தன் உதட்டை ஒற்றி எடுத்தான் .
மறுக்காமல் வாங்கி கொண்டாள்.

அவள் அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.

"இது‌ Ok..ஆனா‌ அன்னக்கி மாதிரி குடுத்தா.. நான் வீட்ட விட்டு போயிடுவேன்..பார்த்துக்க"

சிரித்தான் கதிர்..." சரிங்க மேடம் "

சரியென‌ வெளியே செல்ல முற்பட்டாள்.

"அம்மா....." என்று‌ அழைத்தான்

அவனை‌ வேகமாக திரும்பி பார்த்தாள்..

அவளுக்கு உலகமே இருட்டிக்கொண்டு வந்தது.. கண்கள் கலங்கியது ..

தன்னையா கதிர் அம்மா என்று அழைத்தான் என்று அதிர்ச்சியாக பார்த்தாள்... 

அவன் மீண்டும் "அம்மா" என்றான்.

"என்ன? என்னை என்னனு கூப்பிட்ட? "

"நீங்கதானே முன்னாடி, என்னை அம்மாவா பாக்கணும்,. அம்மான்னு கூப்பிடணும்னு சொன்னீங்க? "என்றான்‌ புன்னகை மாறாமல்.

"எனக்கு இன்னொரு முத்தம் குடுங்க மா"

ஓடி வந்து அவன் மடியில் அமர்ந்து இரண்டு கன்னத்திலும் மாறி‌மாறி முத்தத்தை வாறி‌ வழங்கினாள் வசந்தி.

கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது...

 பாவம், கல்யாணம் ஆகாமல், குழந்தையும் இல்லாமல், இருந்தவள் அம்மா என்றவுடன் உணர்ச்சி வசப்பட்டு விட்டாள் என்று கதிர் நினைத்தான்.

அவனை இறுக்க அணைத்து அவனது கழுத்தில் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டாள். 

அவளது கண்ணீர் அவனது தோளில் வடிந்து வெற்றுடம்பில் வழிந்தது.

அவனும் அவளை இருக்க அணைத்து அவளது கழுத்தில் முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்டு.." அம்மா ...அம்மா" என்று முனங்க ஆரம்பித்தான்.

அங்கு ஓர் அம்மா மகன் பாசப்போராட்டம் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது.

அவனது பூளின் மீது அவளது பெருத்த குண்டியை வைத்து அமர்ந்து இருந்தாள்.

அவனது ஒரு கை அவளது இடுப்பில் இருந்தது.., 

அவள் பேச வாயெடுக்கும் முன் மீண்டும் அவளை இறுக்கக் கட்டித் தழுவினான்,..

அவள் இடுப்பெலும்பு உடையும் அளவிற்கு இறுக்கக் கட்டிக்கொண்டான்...

அவளது கழுத்தில் தனது உதட்டால் தேய்த்து‌ "அம்மா.....அம்மா "என்று காய்ச்சல் வந்தவன் போல் முனங்க ஆரம்பித்தான் கதிர்.

அவளை மீண்டும் நிமிர்த்தி, அவளது உதட்டைத் தன் கட்டை விரலால் தேய்த்தான். 

அவள் அரை கண்களால் அவனைப் பார்த்தால் கண்கள் அழுது சிவந்திருந்தது.

தேம்பிய வாரே அவள் அவனது
முடிகளுக்குள் கைகளை விட்டு கோதி கொண்டு.." கதிர்" என்றால்..

 அவள் உதட்டைத் தேய்த்துவிட்டு அம்மா என்றவாறு அவள் உதட்டைக் கடிப்பதற்காக கிட்டே சென்றான்...

அப்பொழுது சரியாக கதிர் என்றவாறு வெளியே வாசலில் 
மாணிக்கம்
கூப்பிட்டார்.. 

சட்டென உணர்ச்சி உணர்வு வந்தவளாய் கதிரை தள்ளிவிட்டு வேகமாக எழுந்து வெளியே ஓடிவிட்டாள் வசந்தி...