[Kathir anbu]

அடுத்த நாள் காலையில் கோவிலில் சாமி கும்பிட்டுவிட்டு ..கோவிலுக்கு வெளியே இருந்த ஆலமரத்தின் அடியில் அமர்ந்தோம்.
அவளே பேசத் தொடங்கினாள்..

"நான் வள வளன்னு பேச விரும்பல. நேரா விஷயத்துக்கு வரேன்..

 உனக்கு என்ன புடிச்சிருக்குன்னு தெரியும். 

உனக்கு ஏன் என்ன பிடிக்குதுன்னு உனக்கே தெரியல.

 ஆனா அதை நீ தப்பான கோணத்துல பாக்குற. 

அதான் இங்க பிரச்சனையே. "

"சரி சொல்லு எந்த கோணத்துல நான் பாக்கணும்?"

"முதல்ல நான் யாருன்னு தெரிஞ்சுக்கோ." 

"தெரியுமே நீ வசந்தி, "

"அது ஊருக்கு உனக்கு இல்லை. உனக்கு நான் யாருன்னா"

சொல்ல வாயெடுக்கும் போது..

 திடீரென கதிர்க்கு அழைப்பு வந்தது. அவன் முகம் பதட்டமாயிற்று. 

அவள்" என்னாச்சுடா. "

"தெரியல அப்பாவுக்கு திடீரென மூச்சுத் திணறல் வந்திருச்சாம். வா வேகமா வீட்டுக்கு போவோம்" என்று அவன் பைக்கெடுக்க ஓடினான்..

வசந்தி கோவிலை பார்த்து யோசித்துக்கொண்டிருந்தாள் என்ன ஒவ்வொருமுறை கூற நினைக்கும்பொழுதும் தடங்கள் வருவது போலவே இருக்கிறது.. சரி இப்போதைக்கு சொல்லவேண்டாம் என்று முடிவெடுத்து அவனுடைய பைக்கிள் ஏறி சென்றாள்


[ வீட்டில் ]

"ஒன்னும் பயப்படற மாதிரி இல்ல சின்ன மூச்சு திணறல் தான்..

மாத்திரை கொடுத்திருக்கேன் சரியாகிவிடும்.. அவர் தூங்கட்டும் ..

 சரி நேரம் ஆயிடுச்சு. 

நீ சாப்பிட்டு தூங்கு..நான் காலையில சாப்பிட்டுக்கறேன். எனக்கு ரொம்ப அசதியா இருக்கு"

 என்று கதிர் தன் முன்னால் நிற்கிறான் என்பதை மறந்து இரண்டு கைகளையும் தூக்கி கொட்டாவி விட்டவாறு நெட்டி முறித்தால்,..கதிர் வைத்த கண் வாங்காமல் அவள் கை தூக்கும் பொழுது தெரிந்த அவளது இரண்டு அக்குள் ஈரத்தையும் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.

 மேலும் ஜாக்கெட்டில் திமிறிக் கொண்டிருந்த அவள் முலைகளையும் கவனிக்கத் தவறவில்லை. 

சட்டென்று கையை கீழே இறக்கியவாறு கதிரை முறைத்துக் கொண்டே, "போய் தூங்கு..." என்றாள் 

நாட்கள் ஆக ஆக அவளுக்கும் அவனது பார்வை பழக ஆரம்பித்திருந்தது.

அன்று இரவு வசந்தி தூங்கவில்லை...

மாறாக தான் அவனிடம் அம்மா என்று கூறாமலேயே அவனுக்கு
ஒரு அம்மாவாக என்ன என்ன கொடுக்க வேண்டுமோ அனைத்தையும் கொடுக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தாள். 

இவ்வளவு காலம் அவன் தன்னை பிரிந்திருந்து கிடைக்காத அனைத்தும் அவனுக்கு கிடைக்க வேண்டும்.

 நான் இப்போதைக்கு உண்மை ஏதும் கூற போவதில்லை.
அது தெரியும் பொழுது தெரியட்டும் என்று முடிவெடுத்து விட்டாள்... 

இப்பொழுது நிம்மதியாக உறங்கச் சென்றாள் வசந்தி. 

ஆனால் அங்கோ கதிர் தனது பூலைப் பிடித்துக் குலுக்கிக் கொண்டே
வசந்தி கழட்டி போட்ட பழைய ஜாக்கெட் ஒன்றை ..எடுத்து முகர்ந்து கொண்டு, வசந்தி வசந்தி என முணுமுணுத்து கொண்டு இருந்தான்...


இருவரும் கண்ணாம்பூச்சி ஆட்டம் ஆடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

[ அடுத்த நாள்...]

தோட்டத்தில் உழவு வேலை இருந்ததால்...டிராக்டரை Ready பன்னி‌ கொண்டிருந்தான்..

சட்டை போடாமல் இருந்ததால் உடல் வியர்வையில் மின்னியது...

வசந்தி கையில் காபியுடன் அவனையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள்..

"போதும்.. வந்து காபி குடி "

"உடம்பெல்லாம் எப்படி வேர்த்துருக்கு பாரு.."

அவன் வேர்வை வாசம் அவளை ஏதோ செய்தது..

சேலை தலைப்பால் துடைத்துவிட ஆரம்பித்தாள்.. அவனும் அவளை ரசித்துக் கொண்டே குடித்து முடித்தான்..

அம்மாவாக சேவை செய்ய ஆரம்பித்தாள்‌‌ அந்த தாய்...

மாலை வேலைகளை எல்லாம் முடித்துவிட்டு, மிகவும் களைப்புடன் வந்து சேர்ந்தான் கதிர்..

அவனுக்கு சுடு தண்ணி போட்டு வைத்திருந்தாள்.. 

"சுடு தண்ணி போட்டு வச்சுருக்கேன் போய் நல்லா குளிச்சுவிட்டு வா அப்பொழுது தான் அலுப்பு தீரும்."

அவனும் குளித்துவிட்டு ...இரவு உணவுகளை முடித்துவிட்டு அறைக்குச் சென்றான்...

 ஏனோ வசந்திக்கு உறக்கம் வரவில்லை .

எழுந்து கதிரின் அறைக்கு போய் மெதுவாக கதவைத் திறந்து பார்த்தாள்..

அங்கே கதிர் 
உறங்காமல் கால்களைப் பிடித்து நீவி விட்டுக்கொண்டிருந்தான்... 

வேகமா கதவைத் திறந்து உள்ளே சென்றாள். 

"என்ன கதிரு என்னாச்சு? 
ஏன் கால நீவிக்கிட்டு இருக்க? "

"இன்னைக்கு கொஞ்சம் வேலை கூட, கொள்ளையில. அதான் கால், கை எல்லாம் வலிக்குது."

" சரி, நீ படுத்துக்கோ, நான் கை காலை அமுக்கி விடுறேன்."

பெட்டில் உட்கார்ந்தாள்...அவன் காலை அமுக்க ஆரம்பித்தபோது, அது வாட்டமாக இல்லை. அவன் ரெண்டு காலையும் தூக்கி தன் மடியில் வைத்து, அவனை கட்டிலில் சாய்த்து, வைத்து,..

"நீ தூங்கு, நான் காலைப் பிடித்து விடுகிறேன் "என்றாள்.

ஏதோ அவனுக்கு தன் மனைவி செய்வதுபோல் இருந்தது.

பாதி கண்கள் மூடியவாறு, அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே, படுத்துக் கிடந்தான்..

அவள் ஒவ்வொரு காலாக மாற்றி மாற்றி பிடித்து அவனுக்கு நெட்டி எல்லாம் எடுத்துக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்...

அவள் வேலையிலேயே கவனமாக இருந்தாள்.

பேன் காற்று ஓடியது. அவளது சேலை விலகி முலை நன்றாக தொங்குவது தெரிந்தது அவனுக்கு.

அவன் கால்களில் ஒரு முலை லேசாக உரசி கொன்டு இருந்தது.

அவள் நெட்டி எடுப்பதில் கவனமாக இருந்தாள்..

 மெதுவாக தூங்குவது போலவே அவளது அவனது காலை சற்று மடக்கி அவளது ஜாக்கெட்டில் முட்டிக் கிழித்துக் கொண்டு இருக்கும்...முலையின் நுனியில்,
நிமின்டி விட்டான்...

 ஒரு செகண்ட் ஷாக் அடித்தது போல நிமிர்ந்தாள்,. நிமிர்ந்து கதிரை பார்த்தாள் .

சட்டென கண்களை மூடிக்கொண்டான்.
தூக்கத்தில் செய்திருப்பான் என்று விட்டு மீண்டும் நெட்டி எடுப்பதில் கவனமாக இருந்தாள்.

 இப்பொழுது அவசரப்படாமல் காலை மெதுவாக அவளது முலையில் நன்றாக வைத்தான்.
ஆனால் அழுத்தம் கொடுக்கவில்லை. 

விலகிய சேலையில் நேராக ஜாக்கெட்டின் மீதே அவனது கால் பாதம் இருந்தது.

தனது குழந்தை நெஞ்சில் மேல் உதைத்தால் தாய்க்கு கோபம் வருமா என்ன?

 சிறிதும் கோபப்படவில்லை வசந்தி. 

அவனது கால் வலியைப் போக்கிவிட வேண்டும் என்று குறியில் இருந்தாள்

இப்பொழுது உறக்கத்தில் காலை அசைப்பது போல, ஒரு காலை மட்டும் இழுத்து, அவளது சேலைக்குள்ளாக பாதியளவு விட்டான்...

அவளது தொப்புளில் ஒரு விரல்
 கிட்டத்தட்ட மாட்டிக்கொண்டது என்று கூட சொல்லலாம்..

நிமிர்ந்து கதிரைப் பார்த்தால் அவன் நன்கு அசந்து தூங்குவது போல நடித்துக் கொண்டிருந்தான்...

இன்னும் ஐந்து நிமிடம் பிடித்துவிட்டு செல்லலாம் என்று ..அவனது கால்களில் இருந்த ரோமங்களை கைகளால் கோதி விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள்..

 தன் மகன் எவ்வளவு வளர்ந்து விட்டான் ..எப்படி ஆண்மகனாக ஆகிவிட்டான் என்று பெருமையுடன் பார்த்தாள்..

அவளது வயிற்றிலிருந்து சூடு அவன் கால்களில் ஏறியது...

அவள் வயிற்று சதையை கால்களில் உணர்ந்தான் கதிர்.

இப்போது இரண்டு முலையும் அவனது ஒரு காலில் நன்றாக அழுந்தியது...

அவன் பூல் துடிக்க ஆரம்பித்தது.. 

பிறகு இரண்டு கால்களை மடித்து, தலைகணியின் மீது வைத்து,. அவன் இரண்டு கால்களுக்கும் முத்தம் கொடுத்து விட்டு, அவனது நெற்றியில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள்.

அவள் கழுத்து வாசம் அவன் நாசியில் ஏறியது...

அப்படியே தூங்கியும் போனான்...