[Kathir anbu]

என்னை உதறி தள்ளிவிட முயற்சி செய்தாள், ஆனால் முடியவில்லை,.

நானோ, அவள் உதட்டை கடித்து, மென்று, சப்பி தின்று கொண்டிருந்தேன்.

அவள் வாயிலிருந்த எச்சில் அனைத்தும் சர்ரென்று எனது வாய்க்குள் வந்தது,.

அவளும் போராடி கொண்டே தான் இருந்தாள். அவள் கண்களிலிருந்து நீர் தாரை தாரையாக கண்ணங்கள் வழியாக வழிந்தது ஆனால் நான் விடவில்லை.

என் நெஞ்சின் மீது கை வைத்து தள்ள முயன்றாள் ஆனால் நான் சிறுவயதிலிருந்து காட்டு வேலைகளையும் மழையிலும் வெயிலும் வேலை செய்தவன். எனது உடும்பு பிடியைத் தகர்க்க அவளால் முடியவில்லை. பாவம்.

அந்த தடித்த உதடுகளை சப்பியவாறு அவளது சேலை தலைப்பை இழுத்து கீழே விட்டேன். 

இப்பொழுது அவளது இரண்டு
கல் போன்ற முலைகள் என் நெஞ்சில் இடித்தது. 

அவள் காம்புகளை.. ஜாக்கெட்டை மீறி உணர முடிந்தது.

 என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. தலையை மாறி மாறி சாய்த்து அவள் உதடுகளைக் கடித்து உரிஞ்சுவதிலேயே குறியாய் இருந்தேன்.

இருவரது எச்சிலும் வெளியே வழிய ஆரம்பித்தது.

அவள் மடிப்பு விழுந்த வயிறு , தொப்புளை கசக்கியவாறே என் கைகளை மேலேற்றி, அவளது இடது பக்க முலையை ஒரு பிடி பிடித்தேன். 

அவ்வளவுதான் அவளுக்கு எங்கிருந்து அவ்வளவு பலம் வந்தது என்று தெரியவில்லை. 

ஓங்கி என் நெஞ்சில் கை வைத்து ஒரே தள்ளாக தள்ளினாள். தள்ளிய வேகத்தில் கதவில் சென்று விழுந்தேன் நான்.

அவள் கண்கள் சிவந்து, முழு கோபத்தில் காணப்பட்டாள்.

வெறும் ஜாக்கெட்டோடு மூச்சு வாங்கி கொன்டு நின்றாள்.

எனக்கே அப்பொழுதுதான் புரிய ஆரம்பித்தது நான் என்ன இவ்வளவு நேரம் செய்து கொண்டிருந்தேன் என்று. 

அவள் வாயிலிருந்து "வெளியே போ" என்ற ஒரு வார்த்தை மட்டுமே வந்தது.

நான் அமைதியாக எனது அறைக்கு சென்று விட்டேன்.

அடுத்த நாள் காலை.. 

வெளியே அமர்ந்து நியூஸ் பேப்பர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

 அப்பொழுது வசந்தி வருவது போல் இருக்க நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.

நடந்து வந்தாள் கையில் ஒரு டம்ளருடன் ..
புது நைட்டி அணிந்திருந்தாள்.

[silence]

காபி கொண்டு வந்தால், கொண்டு வந்து என்னிடம் குனிந்து காபியை வைத்தாள். வைக்கும் பொழுது பாதி தெரிந்த முலையை பார்தேன்.

வெள்ளையான முலையில் ஒரு இடத்தில் சிவந்து இருந்தது.

வேண்டுமென்றே காட்டுகிறாள் போல ...

அப்படியே நிமிர்ந்து கண்களைப் பார்த்தேன். அவளது கண்கள் என்னையே முறைத்துக் கொண்டிருந்தது. 

தலையை குனிந்து கொண்டேன்.

ஆனால் எதுவும் கூறவில்லை. அவள் உதடுகள் தடித்து வீங்கியிருந்தன.
இரவு அழுதிருப்பா போல கண்கள் லேசாக வீங்கியிருந்தன. 

கழுத்துப் பகுதி சிவந்திருந்தது. 

காஃபியை வைத்துவிட்டு ஒன்றும் கூறாமல் அறைக்குச் சென்று சமையல் வேலைகளை ஆரம்பித்தாள்.

இவ்வளவு நடந்தும் 
அவள் ஏன் வீட்டை விட்டுச் செல்லவில்லை..?

 கேள்விகுறியோடு காபியை அருந்தத் தொடங்கினேன்.