(2) వారసుడు - completed

[Raagaa]

ఇవ్వాళ నీకో సప్రైస్.. జోయాని ఆశీర్వదించి పైకి లేపాడు రాజారావు. ఏంటి తాతయ్య అని చూస్తే నీకు తెలుసు అన్నట్టు నవ్వాడు. గోపీ అంది ధీర్గం తీస్తూ.. రావు అవును అని తల ఊపాడు. వెంటనే రాజారావుని కౌగిలించుకుని నిజంగా అని నవ్వుతూ సంతోషంగా చుట్టూ ఒకసారి తిరిగింది. రాజారావు చూస్తుంటే సిగ్గుతో తల దించేసి నేను మళ్ళీ వస్తాను అని వెనక్కి తిరిగి సిగ్గుతో బైటికి పరుగు తీసింది. నవ్వుకున్నాడు రావు. 


జోయా.. ఇంటికి వెళదాం. కాసేపు కూర్చుని రెడీ అయ్యి వచ్చేద్దాం. 

లేదు.. నేనిక్కడే ఉంటాను. సంతోషంగా చెప్పింది. 

ఏమైంది అంటే గోపీ వస్తున్నాడంట అంది సిగ్గులు పోతూ.. గోపీ వచ్చేసరికి నేనిక్కడ ఉండాలి అంది. సరే నేనెళ్ళి వస్తాను అని వెళుతుంటే స్వర్ణ కూడా సంతోషంగా ఇంటికి బైలుదేరింది.

పార్టీ ఏరియా వైపు చిన్నగా నడుస్తుంది జోయా 

యుగాలు గడిచినట్టుంది గోపీ.. త్వరగా వచ్చేయి. చేతులు చూసుకుంది, అర చేతిలో గీసుకుపోయిన పాత గాయాలు. వాటితో పాటు కొత్తగా ఏర్పడ్డ గాయాలు కనిపించాయి. కొత్తగా ప్రేమించిన అమ్మాయి ప్రియుడి పేరు అరచేతిలో రాసుకున్నట్టు చేతిలో గీతలు గోపీ అని చూపించడం చూసి తన పిచ్చికి తనకే నవ్వుకుంది. ఎక్కడి నుంచి ఎక్కడికి మళ్ళింది జీవిత ప్రయాణం. దాదా దగ్గర మెకానిక్ పని చేసుకుంటూ రౌడీ పిల్లలా ఉండే తను ఇప్పుడు చీరలు, చుడిధార్‌లు వేసుకుని తన మగాడి కోసం కలలు కంటుంది. 

తనకున్న అనుభవాలకి పెరిగిన వాతావరణానికి ఆడపిల్ల అనేది ఓ వస్తువు. అది కాలానికి తగ్గట్టుగా చేతులు మారుతుంది. పుట్టిన దగ్గర నుంచి అమ్మ కింద, పెళ్ళైన దగ్గర నుంచి మొగుడి కిందా, వయసు మళ్ళాక కొడుకు కిందా.. మధ్యలో అన్న దమ్ములు, చుట్టాలు, బైట జనాలు.. అందరూ ఆడపిల్లల మీద పెత్తనం చూపించాలానే ఉత్సాహంతో ఉంటారు. కాసింత చనువుగా ఉంటే చాలు, ఇది నాదే అని చెలరేగిపోతారు. తనకి సంబంధించినవన్నీ నావే అనుకుంటారు. ఇలాంటి మనుషుల మధ్య నుంచి వచ్చిన తనకి గోపీ ఇంకోలా కనిపించాడు. 

పక్క విషయాల మీదా పక్క మనుషుల వ్యవహారాల జోలికి వెళ్ళడు. ప్రతిఫలం ఆశించడు. చర్యకి ప్రతిచర్య జరగాలి కదా అనే ఊబి నుంచి గోపీ ఎప్పుడో బైటికి వచ్చేసాడు. వంద రూపాయలు ఉంటే టిఫిన్ చేసి పడుకుంటాడు. వెయ్యి రూపాయలు ఉంటే బిర్యానీ తిని పడుకుంటాడు. ఏవి లేకపోతే మంచినీళ్లు తాగి పడుకుంటాడు. ఎవ్వరిని చెయ్యి చాచి అడగడు. తన దగ్గర చెయి చాచిన వాళ్ళని ఖాళీ చేతులతో పంపడు. అలా అని ఉన్నత భావాలు, దేశాన్ని బాగుపరచాలన్న ఆలోచనలు గోపీలో లేవు. ఉన్నన్ని రోజులు ఎలా బతికామే అన్నదే గోపీ మెయిన్ థియరీ.. ఇది గోపీ ఒప్పుకోకపోయినా జోయాకి బాగా తెలుసు. 

త్వరత్వరగా గోపీని పెళ్లి చేసుకోవాలి. త్వరత్వరగా కాపురం చేసెయ్యాలి. ఉన్నన్ని రోజులు గోపీ పక్కనే ఉంటూ ప్రేమగా గడపాలి. ప్రశాంతంగా.. మనస్ఫూర్తిగా.. ఎక్కడున్నావ్ గోపీ.. పిడికిలి గుండె మీద పెట్టుకుంది.

జోయా అడుగులు ముందుకు పడుతుంటే తన పక్కనే నడుస్తున్న విష్ణు మెల్లగా దగ్గరికి వస్తున్నాడు. తల పక్కకి తిప్పగానే విష్ణు కనిపించడంతో ఆలోచనల్లో నుంచి బైటికి వచ్చి నవ్వు మొహం పెట్టింది. 

హాయ్ సర్ 

హ్యాపీ బర్తడే అని చేతిలో ఉన్న రోసెస్ చేతికి ఇచ్చాడు. తన పక్కనే నడుస్తున్నాడు విష్ణు. ఇదంతా దూరం నుంచి చూస్తున్న అమృత అన్నయ్య పవన్ అందరికీ చెప్పాడు. అందరూ వాళ్లనే చూడటం జోయా, విష్ణు గమనించలేదు. 

చాలా అందంగా ఉన్నావ్ జోయా అన్నాడు తననే చూస్తూ 

జోయా ఇబ్బందిగా చూసింది. పవన్‌తో సహా అందరూ తనని ఇబ్బంది పెట్టిన వాళ్ళే వీళ్ళలో విష్ణు ఒక్కడు వేరు అనుకుంది. 

నీ స్కిల్స్ నీ అందం రెండూ ఏవి ఎక్కువ అని పోటీ పడుతున్నట్టు ఉంటాయి. మా అందరిలో కల్లా తాతయ్యని ఎవరైనా ఇంప్రెస్ చేశారు అంటే అది నువ్వే. నువ్వు నేను కలిసామంటే మన ఇద్దరిది పర్ఫెక్ట్ కాంబో అవుతుంది. నువ్వు కంపెనీ చూసుకోవచ్చు నేను రేసర్‌ని. మొత్తం పవర్ మన చేతిలోనే ఉంటుంది. అండ్ నిన్ను మా అమ్మా నాన్నా కూడా ఒప్పుకున్నారు. నీకూ నేనంటే ఇష్టమని నాకు తెలుసు. జోయా నడవడం ఆపితే ఇద్దరి నడకా ఆగింది. ఐ లవ్ యు జోయా అని ఒక్కసారిగా జోయా మీద పడి కౌగిలించుకున్నాడు. 

స్థంభించిపోయింది జోయా. తేరుకోవడానికే చాలా టైం పట్టింది. అసలు ఏం జరుగుతుందో తెలిసేలోపే తనని విష్ణు కప్పేయ్యడం అదే టైములో లైట్లు వెలగడం ఒక వైపు నుంచి కేకలు, చప్పట్లు అన్నీ వెంట వెంటనే జరుగుతుండడం తీసుకోలేకపోయింది. ప్రపోజ్ చెయ్యడం సహజం.. కానీ తన ప్రమేయం లేకుండా ఇలా కౌగిలించుకుని ఓ మనిషి తన నిర్ణయం తెలపకముందే వెనక మనుషుల్ని పెట్టించి అందరినీ నమ్మించి వాళ్ళ ద్వారా ఏమి తెలియని వాళ్ళని కూడా నమ్మించే ప్రయత్నం ఇది.. కోపంలో జోయా మొహం ఎర్రబడుతుంటే విష్ణు తనని వదిలేసి వాళ్ళ వైపు వెళ్లి సర్ది చెపుతున్నట్టు నటిస్తుంటే జోయాకి కంపరం పుట్టింది. తన కోపానికి సాక్షిగా చేతిలో ఉన్న బొకే బిగుసుకుపోతుంటే ఊపిరి ఆడనట్టు నలిగిపోతున్నాయి గులాబీలు. చిన్నగా వర్షం మొదలవుతుంటే విష్ణు తన ప్రమేయం లేకుండా మళ్ళీ చెయ్యి పట్టుకుని టెంట్ కిందకి తీసుకెళతుంటే విసురుగా చెయ్యి వదిలించుకుంది. విష్ణు పిలుస్తున్నా వర్షంలోనే తడుస్తూ బైటికి నడిచింది. అందరూ పిలుస్తున్నా పట్టించుకోలేదు. 

కార్పొరేట్ పాలిటిక్స్ గురించి చాలా విన్నది గానీ ఇలాంటి స్ట్రాటాజీస్, లవ్ పాలిటిక్స్ ఇదే మొదటిసారి చూడటం. ఇంత పెద్ద వ్యూహ రచన! పద్మవ్యూహమే అనుకుంది ఆక్రోషంగా.. ఒక్క క్షణం కూడా అక్కడ ఉండబుద్ధి కాలేదు. బైటికి వెళ్లిపోతుంటే స్వర్ణ ఎదురు వచ్చింది. 

గోపీని కలిసావా.. ఏం మాట్లాడుకున్నారు. నిన్ను చూసి కళ్ళు తిరిగి పడిపోలేదు కదా అని నవ్వుతూ అడిగింది.

గోపీనా!!

హా.. నిన్ను కలవలేదా.. ఇందాకే వచ్చాడు. నా ఫోన్లో నీ ఫోటో చూసి నీ అందానికి స్టన్ అయిపోయాడు. నువ్వే జోయా అని వాడికి తెలిసిపోయింది. 

జోయా ఆశ్చర్యపోతుంటే స్వర్ణ నవ్వుతూ ఎలా గుర్తుపట్టాడో తెలుసా.. మీ ఇంట్లో నీ చిన్నప్పటి బట్టలు లేని ఫొటోలో పుట్టుమచ్చ చూసి నిన్ను గుర్తుపట్టాడు.. స్వర్ణ నవ్వుతుంటే జోయాకి కూడా సిగ్గుతో నవ్వు వచ్చినా గోపీ ఎక్కడా అని అడిగింది.

నిన్ను కలవాలని నేను కలిసి వెళదాం అన్నా వినకుండా వచ్చేసాడు. ఈ పాటికి మీరు కలిసి ఉంటారేమో అనుకున్నానే.. వాడు రాలేదా! జోయా తల అడ్డంగా ఊపింది. అప్పటికే ఇద్దరు తడిచిపోయారు. స్వర్ణ ముందే తడవకుండా జోయాని పక్కకి తీసుకెళదామని అనుకుంది కానీ తన మొహంలో కనిపించిన హావభావాలు ఆ పని చెయ్యనివ్వలేదు. వెనకే విష్ణు గొడుగు పట్టుకుని వచ్చాడు. ఒకసారి కోపంగా చూసి స్వర్ణ చెయ్యి పట్టుకుని అక్కడి నుంచి బైటికి వచ్చేసింది జోయా.. స్వర్ణ కూడా మాట మాట్లాడకుండా కారు ఎక్కేసింది. స్వర్ణ దగ్గర ఉన్న గోపీ నెంబర్‌కి ఎన్ని సార్లు కాల్ చేసినా కాల్ కలవలేదు. అయినా చేస్తూనే ఉంది.

అప్పటికే స్వర్ణ తన మొహంలో గమనించింది చూసి అడిగేసరికి జోయా జరిగింది మొత్తం చెప్పింది. స్వర్ణ కోపంగా ఊగిపోతుంటే కారు నడుపుతున్న బషీర్ మాత్రం మౌనంగా ఉన్నాడు. అతని పట్టు మాత్రం స్టీరింగ్ మీద గట్టిగా బలపడింది. స్వర్ణ వాళ్ళని తిడుతుంటే బషీర్‌ని పాత ఇల్లు గీతా వాళ్ళ దగ్గరికి పోనివ్వమంది.

****

రోడ్డు మీద ఒక్కడే నడుస్తున్నాడు గోపీ. ఆఫీస్ నుంచి  
ఒక్కడే నడుచుకుంటూ వస్తున్నాడు. మనసులో కోపం. ఒకరకమైన కోపం. మనుషుల మీదా? కాదు. పరిస్థితుల మీదా? కాదు. ఎవరి మీద? తెలీదు.

వర్షం ఆగకుండా పడుతూనే ఉంది. ఐసు ముక్క ఒకటి తల మీద గట్టిగా తగిలింది. నడి సెంటర్‌లో నిలుచున్న ఆంజనేయుడి విగ్రహం వైపు తదేకంగా చూసాడు. ఇంకో ఐసు ముక్క గట్టిగా చెంప మీద తగిలింది. వర్షంతో పాటు ఉరుములు కూడా పెరుగుతున్నాయి. అవన్నీ తన ఎదురుగా ఉన్న దేవుడికి ఎలేవేషన్స్‌లా పడుతున్నాయి. విగ్రహం వైపే కోపంగా చూసాడు గోపీ.. రోజు అనురాగంగా తన వైపు చూసే దేవుడి కళ్ళు ఇప్పుడు తనని హేళనగా చూస్తున్నట్టు అనిపించింది. ఆయన మొహం తనని చూసి నవ్వుకుంటున్నట్టుగా కనిపిస్తుంది. రోజూ భక్తితో చూసే గోపీ కూడా ఉన్నట్టుండి ఒక్కసారిగా విగ్రహాన్ని చూసి నవ్వాడు. చెయ్యి విగ్రహం వైపే పెట్టి ఇంకా గట్టిగా నవ్వాడు. పొట్ట పట్టుకుని నవ్వుతూ మోకాళ్ళు పట్టుకుని.. పళ్ళు బైటికి బిగపట్టి Let me show you what i can do అని పెద్ద కేక వేసాడు. ఉరుముల వడగళ్ల వానలో అది ఎవరికీ వినపడకపోయినా దేవుడికి వినిపించిందేమో చిమ్మ చీకట్లో కూడా సూర్యుడి వెలుగుకు ఏ మాత్రం తీసిపోకుండా ఒక క్షణం ఉరిమింది. దాని వెలుగుకి తెల్లారిందా అనిపించింది.