Adultery இளமையெணும் புயல் காற்று.

[Piriya s]

பாயில் உட்கார்ந்தான். வீட்டுக்குள் பேன் இருந்தது. வெளியே இல்லை. முன்பக்கம் சிமெண்ட் சீட் என்பதால் கொஞ்சம் வேக்காடாக இருந்தது.

 பகல் நேர வெப்பத்துக்கு சட்டையின் மேல் பட்டனை திறந்து லேசாக மேலே தூக்கி விட்டுக் கேண்டான்.

“நீயும் உக்காரு சாவித்ரி” அவளிடம் சொன்னான்.

“இருக்கட்டும்ணா?” லேசாக வெட்கப் புன்னகை காட்டினாள்.

“ஏன் வேலை இருக்கா?”

“இல்லண்ணா. இவ்வளவு நேரமா படுத்தே கிடந்தேன். லீவ் விட்டா ஊட்ல இருக்கவே முடியறதில்ல. மச போர். அதான் உங்களை பாத்ததும் சந்தோசத்துல இங்க ஓடி வந்துட்டேன்”

“அப்படியா? சரி உக்காரு. எனக்கும் உன்னை பாத்ததுல ரொம்ப சந்தோசம். இனி ஆத்தா வரவரை நானும் தனியாத்தான் இருக்கனும். பேசிட்டிருக்கலாம்” என்று சிரித்தபடி சொன்னான்.

தயங்கி விட்டு சுடிதாரின் பின் பக்கத்தை நீவி விட்டுக் கொண்டாள். 

அப்படியும் இப்படியுமாக உடம்பை திருப்பி பார்த்து விட்டு திண்ணைக்கு கீழாக இருக்கும் வாசற்படியிலேயே உட்கார்ந்தாள்.

“அட மேலயே உக்காரு”

“பரவாலணா. இங்கதான் நல்லாருக்கு”

மனோ பேகை திறந்தான். சாப்பிட வாங்கி வந்திருந்தவைகளில் ஆப்பிள் பழத்தையும் ஆரஞ்சையும் எடுத்து அவளிடம் கொடுத்தான். 

“ம்.. சாப்பிடு”

“எதுக்குணா?”

“அட.. சாப்பிடு சாவிக் குட்டி..”

தயங்கி வாங்கிக் கொண்டாள்.

உடனே எழுந்தாள். சமையல் கட்டுக்குள் போய் தண்ணீரை எடுத்து வந்து வாசலில் நின்று ஆப்பிளை கழுவி உள்ளே வந்தாள். 

தண்ணீரை வைத்து விட்டு ஒரு கத்தியையும் பிளாஸ்டிக் தட்டத்தையும் எடுத்து வந்து பழைய இடத்தில் உட்கார்ந்தாள்.

தட்டத்தை மடியில் வைத்து ஆப்பிளை துண்டு போட்டு அவனுக்கும் கொடுத்தாள்.

“சாப்பிடுங்கணா”

“அட.. நீ சாப்பிடு”

“நீங்களும் எடுத்துக்கங்க..”

ஆப்பிள் துண்டை எடுத்துக் கொண்டான். அவளும் எடுத்து சாப்பிட்டாள்.

“அப்பறம் அக்காளுக்கு மாப்பிள்ளை ஏதாவது வந்துச்சா சாவித்ரி” அவளை கேட்டான். 

“இல்லணா” ஆப்பிள் சாப்பிட்டபடி சிரித்தாள். “சொல்லிட்டேதான் இருக்காங்க. ஆனா இன்னும் யாரும் வல்ல”

“அக்காளுக்கு என்ன வயசு இப்ப?”

“பத்தொம்போது வயசு முடியுதுணா”

“அப்படி ஒன்னும் ரொம்ப வயசு கூடிப் போகல”

“ஆமாண்ணா”

“உனக்கு பதினெட்டு வயசா?”

“ஆமாண்ணா. பதினேழு முடிஞ்சு பதினெட்டு ஆகுது” 

“ஆனா.. உன்னைப் பாத்தா இப்பவே நீ பெரிய பொம்பள மாதிரிதான் இருக்க”

“போங்கணா” சிணுங்கி சிரித்தாள்.

“இப்ப கொஞ்சம் ஒடம்பு வந்துருச்சு போலருக்கு?” அவள் முலைகள் மீது அவன் பார்வை ஓடியது.

விம்மித் திரண்ட அவளின் பருவக் காய்கள் தனித்து அழகு காட்டி அவனை வெகுவாக ஈர்த்தன. அதனாலேயே அவள் மீது மையல் கொண்டான் மனோ. 

“அப்படியா இருக்கு?” என்று கேட்டாள் சாவித்திரி. 

உடம்பு வந்து விட்டதா அல்லது அவள் முலை பருத்து விட்டதா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் முன்பு இருந்ததை விட அவள் உடம்பில் மாற்றம் இருப்பது தெரிந்தது.

“ம்… கொஞ்சம் பொசுபொசுனு தெரியற?”

“எனக்கு தெரியலணா. ஆனா உங்களுக்கு வேணா கொஞ்சம் ஒடம்பு வந்துருச்சு”

“அப்படியா தெரியறேன்?” 

“ஆமாண்ணா. போன வருசம் பாத்தப்ப நீங்க இவ்ளோ ஒடம்பா இல்ல. இப்ப நல்லாவே ஒடம்பு தெரியுது”

தான் சொல்ல வேண்டிய வார்த்தைகளை எல்லாம் அவள் சொல்வதாகத் தோன்றியது. 

புன்னகைத்துக் கொண்டான்.

“இருக்கறதுதான்”

“இப்ப என்ன வயசுணா உங்களுக்கு?” ஆர்வமாக கேட்டாள். 

“இருபத்தி நாலு சாவிக்குட்டி”

“இருபத்தி நாலுன்னா.. ம்.. என்னை விட ஆறு வயசு பெரியவங்க”

“ஆமா ஏன்? என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறியா.?”

“அண்ணா.. பாத்திங்களா..??” வெட்கம் துளிர்விட சிணுங்கினாள்.

“சும்மா குட்டி.. சரி.. அப்பறம் மில்லுல வேலை எப்படி?” பேச்சை மாற்றினான். 

“நிக்க நேரமே இருக்காதுணா. செஞ்சுட்டே இருக்கனும்”

“என்ன சம்பளம்?”

“கம்மிதான்ணா. சிப்ட்டுக்கு முன்னூத்தி எம்பது தராங்க. ஓட்டி பாத்தா கொஞ்சம் கூட வரும்”

“நீ ஓட்டி செய்வியா?”

“ம் செய்வேன். நைட் சிப்ட்ல ரெகுலரா ஓட்டி இருக்கும். நாளைல இருந்து நைட் சிப்ட்”

“ஓ..”

சத்தம் எழுப்பிய கை வளையல்களை நகர்த்தி விட்டுக் கொண்டாள்.

“மில்லு வேன் இங்கயே வரும்”

“பிரச்சினை இல்ல அப்ப?”

“ஆமாண்ணா. வேன்ல ஏறிட்டா ஜாலியா இருக்கும்” வெட்கம் கலந்த சிரிப்புடன் சொன்னாள். 

அந்த சிரிப்பில் வேறு ஏதோ அர்த்தம் இருப்பதாகப் பட்டது. அப்படி என்ன இருந்து விட முடியும். 

இந்த வயதில் காதல்தான் இருக்கும்.

“ஏன்? அதுல உன் பாய் பிரெண்டு இருக்கானா?” சிரித்தபடி கேட்டான்.

“அண்ண்ணா” சிணுங்கினாள். அவள் முகம் உடனே வெட்கத்தை தாராளமாக பூசிக் கொண்டது. 

“அட.. இருக்கான் போலத்தான் இருக்கு?” அவளைச் சீண்டினான்.

“ம்” என்றாள் உடனே.