[SivaSai]

ఏజెంట్ రూహి వాసుదేవ్...14

రూహి వాసుదేవ్ కు మెలుకవ వచ్చే సమయానికి మిగతా బృందం అంతా అప్పటికే ల్యాబ్ కి వెళ్లిపోయారు. కళ్ళు తెరిచి చూస్తే, డాక్టర్ దగ్గర కాకుండా తన గదిలో పడుకొని ఉంది. వెంటనే తన మంచం కింద ప్రాణాలకు తెగించి సంపాదించి దాచిన క్లోరో ఫారం సీసా ఉందా లేదా అని వెతికింది. అది కనిపించడం తో హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకుంది.

లేచి ఒక్కసారి తన కాళ్ళు వైపు చూసుకుంది. తోడ దగ్గర చాలా నొప్పిగా ఉంది. కానీ రాత్రి తో పోలిస్తే చాలా నయం. ఇలాంటి గాయాలు తనకు సాధారణమే. ఒక సైనికురాలి గా ప్రమాణం చేసిన రోజే ఇలాంటి వాటికి సిద్దపడి వచ్చింది. కాబట్టి ఆ నొప్పి తనను ఎక్కువగా బాధించలేదు. పంటి బిగువున భరిస్తూ లేచి సిద్దమైంది.

అలాగే మెల్లగా ల్యాబ్ వైపు అడుగులు వేసింది. అప్పటికే అక్కడ మిగతా వారు పని చేస్తూ కనిపించారు. రూహి కూడా తన పనిలోకి దిగింది. రూహి ని చూడగానే అయాన్ ఒక్కసారి చుట్టూ చూసాడు, ఎవరూ తనని గమనించడం లేదు అని తెలిసి వేగంగా తన వైపు వచ్చాడు.

"ఎలా ఉంది మేడమ్ మీకు?" అని అడిగాడు.

"పర్లేదు ఇప్పుడు." అంటూ రూహి తనకు సమాధానం ఇచ్చింది.

"ఎందుకని మేడమ్ మీరు ఇలాంటి పని చేసారు. మీకు ఏమైనా అయితే. అయినా ఎవరైనా శరీరం కోసి తీసుకొని వెళ్తారా?" అంటూ కళ్ళ నీళ్లతో అడిగాడు.

"కొందరికి డబ్బంటే పిచ్చి, మరికొందరికి వస్తువుల మీద పిచ్చి ఉంటుంది. నాకు మాత్రం మన దేశం అంటే పిచ్చి... శత్రువుల నుంచి మన దేశాన్ని కాపాడటం కోసం నా గుండె చప్పుడు ఆగిపోయే చివరి క్షణం దాకా పాటు పడుతూనే ఉంటాను. దాని కోసం అవసరం అయితే నా గుండె నే చీల్చమని చెప్పినా ఆనందంగా ఇచ్చేస్తాను అయాన్."

రూహి మాటలకు అయాన్ కళ్ళలో నీళ్లు మరింతగా తిరిగాయి.
"మీలాంటి గొప్ప సైనికురాలి తో కలిసి పనిచేయడం నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను మేడమ్. ఇండియా లో పుట్టినందుకు చాలా గర్వంగా ఉంది " అంటూ రూహి చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకొని ప్రేమగా నిమిరాడు.

రూహి లో అప్పటిదాకా ఉన్న నొప్పి కొద్దిగా తగ్గినట్టు అనిపించింది. మనసుకు నచ్చిన వారి స్పర్శ క్షణకాలమైనా సరే, నొప్పించే ఎంతటి భాదైనా అదే క్షణం లో తుడిచేయదా...

ఇద్దరూ అలాగే నుంచున్నారు. ఒకరి కళ్ళలో ఒకరు చూసుకుంటున్నారు. కాలం సమాధానం చెప్పని ఎన్నో ప్రశ్నలకు ఇరువురి కళ్ళలో జవాబులు దొరికాయి. మాటల్లో చెప్పలేని ఊసులు ఎన్నో ఆ మౌనం లో ఒకరి మది మరొకరి మది తో పంచుకుంది.

వారు అలా ఉండగానే ఆ ల్యాబ్ లో ఉన్న సైనికులు సెల్యూట్ చేసిన శబ్దం వినిపించింది. ఇద్దరూ టక్కున తల తిప్పి చూసారు. ఆ ల్యాబ్ లోకి చాంగ్ లీ వస్తూ కనిపించాడు. తనని చూడగానే రూహి అయాన్ ని దూరంగా వెళ్ళమని సైగ చేసింది. అయాన్ అలాగే వెళ్ళాడు.

రూహి కి బాగా తెలుసు.. ఆ చాంగ్ లీ తప్పకుండా తన కోసం వస్తాడని. ఎందుకంటే నిన్న తను వాడిని కావాలనే రెచ్చగొట్టింది. తన ఊహను నిజం చేస్తూ చాంగ్ లీ రూహి దగ్గరకు వచ్చాడు.

రూహి వాడి వైపు చూస్తూ కొంటెగా ఓ నవ్వు నవ్వింది. ఆ నవ్వుకు ఎవరైనా సరే ఫిదా అవ్వాల్సిందే... అలాగే చాంగ్ లీ కూడా అయ్యాడు.

"నిన్న రాత్రి నీ కాలికి ఏదో దెబ్బ తగిలింది అంట కదా..." అని గంబీరమైన గొంతు తో అడిగాడు.

"అవును. మంచం చివర పదునుగా ఇనుప చువ్వ ఉంది, అది చూసుకోలేదు."

"మరి ఆ నొప్పితో కూడా ల్యాబ్ కి ఎందుకు వచ్చావ్ "

"ల్యాబ్ కి వస్తేనే కదా మరి మిమ్మల్ని చూడగలం." అంటూ రూహి తన కళ్ళలోకి చూస్తూ మత్తుగా పలికింది.

ఆ మాటకు చాంగ్ లీ మోహం లో కూడా ఓ చిరునవ్వు వచ్చింది.
"నేనంటే అంత ఇష్టమా " అని ప్రశ్నించాడు.

"నా కళ్ళలో కనపడటం లేదా?" రూహి ఎదురు ప్రశ్నించింది.

"అయితే ఈ రాత్రికి కలుద్దాం. నీ ఇష్టం ఎంతుందో చూస్తాను." అంటూ కన్ను కొట్టాడు.

రూహి సిగ్గు పడింది. చాంగ్ లీ తనని చూస్తూ నవ్వుతూ అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయాడు. రూహి వాడు వెళ్లిన వైపే చూస్తూ...
'ఈ రాత్రికి నా ఇష్టం కాదు, నా సత్తా చూపిస్తాను' అని మనసులోనే అనుకుంది.

తను వెళ్ళిపోయాక ఆ రాత్రి ఏమి చేయాలో మనసులోనే ఓ పథకం వేసుకుంది. తరువాత అయాన్ కలిసి తను ఏం చేయాలో కూడా అర్థమయ్యేలా చెప్పింది.

"చాలా పెద్ద సాహసమే చేస్తున్నారు. జాగ్రత్త మేడమ్."

"ప్రాణాలతో తిరిగొస్తే మన మువ్వన్నెల జెండా ఎగరేస్తాను, అక్కడే మరణిస్తే ఎగిరే ప్రతి జెండాలో నిండి ఉంటాను. అంతే తేడా..." అంటూ రూహి ముందుకు కదిలింది. ఆ క్షణం మన దేశానికి ఓ రూపం ఉంటే కచ్చితంగా రూహి ప్రేమను చూసి మనసారా తనని తన గుండెలకు హత్తుకునేదేమో...

---------------------------------------------------------------

అదే రోజు రాత్రి....

రూహి ఎదురుచూస్తున్న సమయం రానే వచ్చింది. చీకటి పడిన తరువాత రూహి ని తన గది కి తీసుకొని రమ్మని చైనా సైనికులకు చాంగ్ లీ ఆదేశించాడు. దేశం కోసం తన దేహం సైతం తృణ పాయంగా వదులుకోడానికి రూహి ముందుకు కదిలింది. చాంగ్ లీ ని మురిపించి మైమరిపించి తన పనిని సాధించడం కోసం రూహి ఈరోజు చీర
కట్టుకుంది. అప్పటికే తన గదిలో చాలా జాగ్రత్తగా దాచిన క్లోరో ఫారం బయటకు తీసి తన చీర కొంగులో దాచుకుంది. ఈరోజు ఎలాగైనా వాడికి మత్తు ఇచ్చి తనకు కావాల్సిన సమాచారం తెలుసుకోవాలని దృడంగా నిశ్చయించుకుంది.

తన ఆలోచనలు ఇలా ఉండగానే చాంగ్ లీ గది దగ్గరకు చేరుకుంది. అక్కడ కొంతమంది అమ్మాయిలు నిలబడి ఉన్నారు. వారి వాలకం చూడగానే రూహి కి ఒక అనుమానం వచ్చింది. తప్పకుండా వారు తనని క్షుణ్ణంగా తనిఖీ చేసి ఆ తరువాతే లోపలకు పంపిస్తారు అని అర్థమైంది. అదే జరిగితే తను తెచ్చిన క్లోరో ఫారం వారికి దొరికిపోయే ప్రమాదం ఉంది. అప్పుడు తను ఇన్ని రోజులు పడిన శ్రమ మొత్తం వృధా అవుతుంది. అందుకే ఏం చేయాలా అని ఆలోచించింది. చివరకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది.

తను ఆ గదిలోకి వెళ్లకుండా ఇప్పుడే వస్తాను అని చెప్పి పక్కనే ఉన్న వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది. కొద్ది సేపటి తరువాత బయటకు వచ్చింది. తిరిగి చాంగ్ లీ గది వైపు అడుగులు వేసింది. తను ఊహించినట్టుగానే మొదట తనని ఓ గది లోకి తీసుకొని వెళ్లారు. అక్కడ అమ్మాయిలు తనని క్షుణ్ణంగా చెక్ చేసారు. రూహి దగ్గర ఏమి దొరకకపోయే సరికి అప్పుడు తనని చాంగ్ లీ గది లోకి పంపించారు.

లోపలకు అడుగు పెట్టగానే గుప్పుమంటూ సిగరెట్ పొగ, మందు వాసన రూహి ని చేరింది. ఆ వాసనకే తన కడుపులో తిప్పినట్టు అయ్యింది. తట్టుకొని నిలబడి కాసేపటికి తేరుకుంది.

ఒక్కసారి చుట్టూ చూసింది. తనకు కాస్త దూరం లో చాంగ్ లీ ఒక సోఫా లో కూర్చొని ఉన్నాడు. తన నోట్లో సిగార్ పైప్ ఉంది. ఎదురుగా టేబుల్ మీద మందు గ్లాస్ కనిపించింది. తన కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాడు అని తన కళ్ళలో స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఎదురుగా రూహి ని చీర లో చూడగానే చాంగ్ లీ మోహం లో ఓ వెలుగు వచ్చి చేరింది. తనని చూసి మైమరచిపోయాడు.

"డార్లింగ్ ఇక్కడికి రా... " అని పిలిచాడు.

కోపం తో రూహి పిడికిలి బిగుసుకుంది. కానీ బలవంతంగా ఆపుకుంది. అక్కడ వాడిని ఒక్క దెబ్బతో మట్టి కరిపించగలదు. కానీ ఆ గది లో అన్ని చోట్లా కెమెరా లు ఉన్నాయి. ఆ కెమెరాలో కనిపించే దృశ్యాన్ని ఒక కంప్యూటర్ సాఫ్ట్వేర్ నిత్యం పర్యవేక్షిస్తూ ఉంటుంది. ఆ గదిలో ఒక చిన్న పెనుగులాట జరిగినా సరే మొత్తం సైనికులకు సందేశం పంపిస్తుంది. అప్పుడు తను దొరికిపోతుంది. కానీ ఆ నిఘా వ్యవస్థ ను ఆఫ్ చేసే స్విచ్ చాంగ్ లీ దగ్గర మాత్రమే ఉంటుంది. తను వచ్చిన పని పూర్తి అయ్యేదాకా అక్కడ చాలా ఆచి తూచి అడుగులు వేయాలి అనుకుంది. అందుకే పట్టరాని కోపం వచ్చినా నవ్వుతూ తన దగ్గరకు నడిచింది.

"ఇక్కడ కూర్చో అంటూ..." తన పక్కన చూపించాడు.

రూహి రాని నవ్వును తెచ్చుకుంటూ అలాగే కూర్చుంది.
చాంగ్ లీ వెంటనే రూహి బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకోడానికి వచ్చాడు.

"అప్పుడే నా.. కాసేపు ఆగండి " అంటూ రూహి నవ్వుతూ తనని దూరంగా తోసింది.

తరువాత ఎదురుగా ఉన్న మందు ను గ్లాస్ లో పోసి వయ్యారంగా అందించింది. వాడు కళ్ళతోనే రూహి ని తింటూ, గడ గడ మంటూ తాగేసాడు.

అప్పుడే రూహి చూపు ఎదురుగా గోడ మీద పడింది. ఆ గోడ కు భారతదేశ చిత్రపటం, మరియు జెండా తగిలించి ఉన్నాయి. వాటి మీద కత్తులతో గుచ్చి ఉన్నాయి. దాన్ని చూడగానే రూహి రక్తం మరిగిపోయింది. తనకు వస్తున్న కోపానికి ఆ చాంగ్ లీ తల కాయ ను ముక్కలు ముక్కలుగా నరకాలని ఉంది. కానీ నిస్సహాయ స్థితి లో ఆగిపోయింది.

ఇంతలో చాంగ్ లీ, రూహి ఆ గోడ వంక చూడటం చూసాడు.

"ఏంటి అది చూస్తున్నావా.. అదే మనం చేయబోయే ఆపరేషన్. చరిత్ర ఇంతకు ముందు చూడని ఘోరమైన విధ్వంసం అది. మరో నాలుగు రోజుల్లో భారతదేశం మొత్తం ఉలిక్కి పడుతుంది. చైనా పేరు చెప్తేనే భారతీయులు అందరూ ఉలిక్కిపడతారు." అంటూ చాంగ్ లీ నవ్వుతూ పలికాడు.

'ఎవరు ఎవరి పేరు చెప్తే బయపడతారో తొందర్లో నువ్వే చూస్తావ్ రా... నేను ఉండగా నా దేశం లో మొలచిన గడ్డి పోచ కు కూడా హాని రానివ్వను. నీలాంటి తీవ్రవాదుల గుండెల మీద నా దేశపు మువ్వన్నెల జెండా ను సగర్వంగా ఎగరేస్తాను.' అంటూ రూహి మనసులోనే అనుకుంది.

"అయినా పడక గదిలో సుఖాలకు తప్ప పదాలకు చోటు ఇవ్వకూడదు. నీ అందం నన్ను పిచ్చి ఎక్కిస్తుంది. ఈ రాత్రికి నా దాహం తీర్చుదువు రా." అంటూ రూహి ని లాగి మంచం మీదకు విసిరేసాడు.

తరువాత చాంగ్ లీ తను వేసుకున్న చొక్కా విప్పాడు. రూహి చూపు వాడి మెడలో వేసుకున్న ఓ చైన్ మీద పడింది. ఆ చైన్ లో చిన్న బటన్ లాంటిది కనిపించింది. ఈ నిఘా వ్యవస్థ ఆపే స్విచ్ అదే అని తనకు అర్థమైంది. కానీ తొందరపడి తప్పు చేయకూడదు, తెలివిగా పని పూర్తి చేయాలని అనుకుంది.

ఇంతలో...
"నువ్వు కూడా త్వరగా బట్టలు విప్పు..." అంటూ చాంగ్ లీ రూహి ని ఆదేశించాడు.

"అదేదో మీరే చేయచ్చు కదా..." అంటూ రూహి వయ్యారంగా బదులు ఇచ్చింది.

ఆ మాటకు చాంగ్ లీ మనసు లో ఆనందం ఉరకలు వేసింది. రూహి దగ్గరగా చేరుకున్నాడు. రూహి సిగ్గు పడుతూ మెలికలు తిరిగింది. వాడి కళ్ళలో కామం కదలాడింది. అలాంటి సమయం కోసమే రూహి ఎదురుచూస్తుంది.

వాడికి దొరకకుండా దూరంగా జరిగి, తను చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్న డాన్స్ వేయడం మొదలుపెట్టింది. నెమలి లాగా హొయలు ఓలుకుతూ తను చేసే నాట్యం చూసి చాంగ్ లి మైమరచి పోయాడు.

రూహి కళ్ళు మూసుకొని ఒక్కసారి తన గుండెల నిండా గాలి పీల్చుకుంది. తన కళ్ళ ముందు జాతియ జెండా కప్పుకొని సగర్వంగా భారతదేశ ఒడిలో నిద్రిస్తున్న ఏజెంట్ విక్రమ్ వాసుదేవ్ కనిపించాడు. నీ పేరు నిలబెడతాను, మన దేశాన్ని కాపాడుతాను నాన్న.. అంటూ మనసులోనే అనుకొని పాట పాడడానికి గొంతు విప్పింది.

'ఏ దేశమేగినా ఎందుకాలిడినా
ఏ పీఠమెక్కినా ఎవ్వరెదురైనా
పొగడరా నీ తల్లి భూమి భారతిని
నిలుపరా నీ జాతి నిండు గౌరవమూ...

ఏ పూర్వ పుణ్యమో, ఏ యోగ బలమో
జనియించినాడ వీ స్వర్గఖండమున
ఏ మంచిపూవులన్ ప్రేమించినావో
నిను మోచె ఈ తల్లి కనక గర్భమున.

లేదురా ఇటువంటి భూదేవి యెందూ
లేరురా మనవంటి పౌరులింకెందు.
సూర్యునీ వెలుతురుల్ సోకునందాక,
ఓడలా ఝండాలు ఆడునందాక,

అందాక గల ఈ అనంత భూతలిని
మన భూమి వంటి చల్లని తల్లి లేదు
పాడరా నీతెలుగు బాలగీతములు
పాడరా నీ వీర భావ భారతము."

చాంగ్ లీ కి ఆ పాట అర్థం తెలియదు. తెలిసి ఉంటే తన మోహం లో రంగులు వేరేలా ఉండేవేమో... కానీ అందంగా నాట్యమాడుతున్న రూహి ని చూస్తూ తనలో కోరికలు బుస కొట్టాయి.

చమట తో తడిచిన రూహి అందం చూసి చాంగ్ లి పిచ్చివాడు అయ్యాడు. ఆ క్షణం తను ఒక దేవ కన్య లాగా కనిపించింది.

"నీ రూపం చూస్తుంటే నాలో తెలియని కోరికలు రేపుతున్నాయి." అని మత్తుగా పలికాడు.

"నా రూపమే కాదు, నా నుంచి వచ్చే సువాసన కూడా అలాగే ఉంటుంది " అంటూ రూహి రెచ్చగొడుతూ పలికింది.

"నిజమా..." అంటూ చాంగ్ లీ అడుగు ముందుకు వేసాడు.

"కావాలంటే మీరే చూడండి..." అంటూ రూహి తన చీర కొంగు ను పక్కకు తీసేసింది.

రూహి ని అలా చూడగానే చాంగ్ లీ మతి పోయింది. మెల్లగా ముందుకు జరిగి,  తనతో ఆ రాత్రి ని ఊహించుకుంటూ రూహి చీర కొంగును మొహానికి గట్టిగా హత్తుకొని గాలి పీల్చాడు.

తనకు తెలియని విషయం ఏంటంటే రూహి క్లోరొఫారం ఎలా లోపలకు తీసుకురావాలో బాగా ఆలోచించి దాన్ని తన చీర కొంగు మీద చల్లుకొని వచ్చింది. అది తెలియక దాన్ని పీల్చిన ఒక్క క్షణం తరువాత చాంగ్ లీ అలాగే రూహి మీద స్పృహ తప్పి పడిపోయాడు.

రూహి వెంటనే వాడి మెడలో ఉన్న స్విచ్ నొక్కింది. మొత్తం కెమెరాలు అన్ని ఆఫ్ అయ్యాయి. అప్పుడు రూహి మోహం లో ఓ నవ్వు వచ్చింది.

"ఈ ఏజెంట్ రూహి వాసుదేవ్ ఉండగా నా దేశం మీదకు రావాలని చూస్తే ఎలా వదులుతాను అనుకున్నావ్ రా కుక్క..." అంటూ వాడి చేతిని ముందుకు లాగి గుండెల మీద ఒక్క తన్ను తన్నింది.

చాంగ్ లీ ఎగిరి దూరంగా పడ్డాడు. రూహి ఉగ్ర రూపం చూస్తే ఎవరైనా వణికిపోవాల్సిందే...
తన గుండె కోపం తో ఎగసి పడుతుంది. కళ్ళు నిప్పులు కక్కుతున్నాయి. పిడికిలి బిగుసుకుంది.
ఆ క్షణం రూహి వాసుదేవ్ బరిలో దిగిన భద్రకాళి లాగా నిలబడింది.

" ఏజెంట్ రూహి వాసుదేవ్...14 " రచనకు రేటింగ్ ఇవ్వండి