[SivaSai]

ఏజెంట్ రూహి వాసుదేవ్...9

బ్లాక్ కోబ్రా బృందం తమ తెలివితో లీ జాంగ్ సెక్యూరిటీ కళ్ళు గప్పి తనని తమ స్థావరానికి తీసుకొని వచ్చారు. ఇంటికి చేరుకున్నానేమో అని కారు దిగిన లీ జాంగ్... ఎదురుగా తన ఇళ్ళు కాకుండా ఒక పాడుబడిన భవనం కనిపించడం తో షాక్ అయ్యి నోరు అలా తెరిచి ఉండిపోయాడు.

ఇంతలో...
"ప్రయాణం ఎలా జరిగింది." అనే గొంతు వినిపించి తల తిప్పి చూసాడు. తనకు ఎదురుగా ఏజెంట్ రూహి వాసుదేవ్ నిలుచొని ఉంది. తనని చూడగానే లీ జాంగ్ తన కళ్ళను తనే నమ్మలేకపోయాడు. భయం తో రెప్పలు మూయడం కూడా మర్చిపోయాడు. ఇదెలా సాధ్యం అని బిగుసుకొని ఉండిపోయాడు.

"ఎలా ఇక్కడికి వచ్చాను అని ఆశ్చర్యపోతున్నావా లీ జాంగ్... నేను నీలాగా దొంగతనంగా, దొడ్డి దారిలో చంపాలని చూడలేదు. దొర లాగా నేరుగా నీ సైన్యం కళ్ళ ముందు నుంచే నిన్ను నా దగ్గరకు తీసుకొని వచ్చాను. ఇప్పుడైనా అర్థమైందా నా సత్తా ఏంటో " అని రూహి నవ్వుతూ పలికింది.

"రూహి, నువ్వు చాలా పెద్ద తప్పు చేసావ్. నేనెవరో నీకు పూర్తిగా తెలీదు."

"నువ్వేమైనా రాముడివనుకుంటున్నావా, రామాయణం చదివి తెలుసుకోడానికి... రాక్షసుడివే గా...
నాకు ఎదురుగా నీలాంటి ఎదవల కనిపిస్తే తెలుసుకోవడాలు ఉండవు, తెగనరకడాలు మాత్రమే ఉంటాయి."

"మీ నాన్న చనిపోయినా సరే నీలో పొగరు ఇంకా తగ్గలేదు అనుకుంటా."

"పొగరనేది వేసుకునే చొక్కా కాదు, మార్చేస్తే పోవడానికి.. అది నా రక్తంలోనే ఉంది. మట్టిలో కలిసేదాకా పోదు."

"మీ భారతీయులు ఇంకా ఇలా ఎన్ని రోజులు ఎగిరిపడతారో నేనూ చూస్తానుగా... సరిగ్గా ఇంకో పది రోజుల్లో మీ దేశపు వెన్నులో వణుకు పుట్టిస్తాము. మీరు ఎప్పటికీ మా దేశం కిందే ఉండాలి."

"రేయ్ లుచ్చా.. మా భారతీయుల శాంతి సంకెళ్లు తెంచుకుంటే, అదే పది రోజుల్లో మీరంతా మా కాళ్ళ కింద నేలలో ఏనాడో కలిసిపోయి ఉంటారు. అయినా నువ్వు అనుకున్నది జరగాలి అంటే ముందు నన్ను దాటాలి కదా..." అంటూ రూహి వేగంగా వచ్చి లీ జాంగ్ మోహం మీద గుద్దింది.

దెబ్బకు వాడి కళ్ళు బైర్లు కమ్మాయి. ముక్కు పగిలి రక్తం వచ్చింది. కాసేపటికి తేరుకొని అక్కడి నుంచి పారిపోవాలని చూసాడు. కానీ వంశీ, పార్వతి వచ్చి.. ఆ లీ జాంగ్ ని ఆ భవనం లోకి లాక్కొని వెళ్లి కుర్చీలో కట్టేసారు. రూహి వెళ్లి వాడికి ఎదురుగా కూర్చుంది.

"నా పేరు రూహి... అంటే అర్థం ఏంటో తెలుసా.. ప్రశాంతత.. నేను అలాగే ఉంటాను.
కానీ నా గురించి చాలా మందికి తెలియని విషయం ఏంటంటే.. ఒక్కసారి ఆ ప్రశాంతతను దాటి తొంగి చూస్తే... ఓ ప్రళయమే దాగి ఉంది. దాన్ని చూడాలని మాత్రం అనుకోకు.
అందుకే... నువ్వు నన్ను ఎందుకు చంపాలని చూసావు? అసలు మీరు ఆ చైనా తో కలిసి ఏం చేయాలని ప్లాన్ చేసారు? తొందరగా అన్ని చెప్పేస్తే బిర్యానీ తినిపిస్తా.. లేదంటే నరకం చూపిస్తా.. ఏది కావాలో నువ్వే తేల్చుకో.. నువ్వు ఏది ఎంచుకున్నా సరే నా అతిధ్యం లో మాత్రం అస్సలు లోటు ఉండదు" అని రూహి వాడి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ పలికింది.

"నా ప్రాణం పోయినా నా నుంచి నిజాలు కక్కించలేవు." అని లీ జాంగ్ కోపంగా పలికాడు.

"అయినా మీరు మంచిగా చెప్తే వినరు రా.." అంటూ రూహి వేగంగా పక్కనే ఉన్న ఒక స్క్రు డ్రైవర్ తీసుకొని లీ జాంగ్ అరి కాలి లోకి దింపింది. అది కాలి లో నుంచి దూరి నేల లోకి దిగింది. ఎర్రని రక్తం పైకి చిమ్మింది. నొప్పి తో లీ జాంగ్ విల విల లాడిపోయాడు. గొంతు చించుకొని అరిచాడు. ప్రాణాలు పోతున్నంత నొప్పి కలిగింది. విడిపించుకోవాలని గింజుకుంటున్నాడు. అందరూ కాసేపు తనని అలాగే వదిలేసారు.

కొన్ని క్షణాల తరువాత రూహి వాడి కాలి లో నుంచి స్క్రు డ్రైవర్ బయటకు లాగింది. లీ జాంగ్ నొప్పితో గిల గిలా తన్నుకున్నాడు. వాడి కాలి నుంచి రక్తం ధారాలంగా కారుతుంది.

"ఇప్పుడైనా నిజం చెప్తావా... లేక ఈసారి నీ కళ్ళలో పొడవమంటావా?" అని రూహి తన చేతిలోని ఆయుధాన్ని పైకి లేపింది.

అది చూడగానే లీ జాంగ్ గజ గజ వణికిపోయాడు. తను అన్నంత పని చేస్తుంది అని అర్థమై...
"వద్దు.. అంతపని చేయకు. మొత్తం చెప్తాను." అని అరిచాడు.

దాంతో రూహి తన చేతిని గాల్లోనే ఆపేసి ఆ స్క్రు డ్రైవర్ పక్కన పడేసింది. ఇప్పుడు చెప్పు అన్నట్టు వాడి కళ్ళలోకి చూసింది.

లీ జాంగ్ కాసేపు అటు ఇటు చూసాడు. ఇక చెప్పక తప్పదని అర్థమై మెల్లగా గొంతు సవరించుకొని పెదవి విప్పాడు.

"మీ భారత దేశం ఇంకొన్ని రోజుల్లో అమెరికా తో చేసుకోబోయే ఒప్పందం గురించి చైనా కు తెలిసింది. అదే జరిగితే మీరు మరింత వేగంగా ఎదుగుతారు. మీ దేశం అభివృద్ధి చెందడమే కాదు మరింత శక్తివంతమైన దేశం గా మారేలా అడుగులు కూడా వేస్తారు. అది తెలిసినప్పటి నుంచి చైనా కు కంటి మీద కునుకు లేదు. ఎందుకంటే మీరు ఎప్పటికీ ఎదగకుండా ఇలాగే ఉండటమే వారికి కావాలి.

అందుకే ఎలాగైనా సరే ఆ ఒప్పందం జరగకుండా చేయాలని ఓ పథకం పన్నింది. చరిత్రలో ఎన్నడూ ఊహించని వినాశనం సృష్టించడానికి సిద్దమైంది. కానీ అది చైనా నుంచి చేస్తే అక్కడున్న మీ ఏజెంట్ల ద్వారా మీకు ముందే తెలిసిపోతుందని ఊహించి... అందుకు చైనా మిత్ర దేశమైన మా నార్త్ కొరియా ను వేదిక చేసుకున్నారు.

ఆ పథకం ఏంటో, ఏం చేయబోతున్నారో మాకు అస్సలు తెలీదు. కానీ దానికోసం రసాయన, విజ్ఞాన, పరిశోధన, ఆటోమొబైల్స్ మొదలైన రంగాలకు చెందిన ప్రముఖులు, మేధావులు అలాగే కాలేజ్ ల లో బాగా చదివే వారిని ఎంపిక చేసి ఇక్కడి నుంచి పంపించేవాళ్ళం. వాళ్లు అక్కడ పది రోజులు పాటు పనిచేస్తారు. ఆ తరువాత మరో కొత్త బ్యాచ్ ని ఇక్కడి నుంచి పంపించేవాళ్ళం. ఇలా ఎందుకంటే... ఎవరికీ ఆ ప్లాన్ గురించి పూర్తిగా తెలియకూడదు అని వారి ఆలోచన.

అలాగే అక్కడ పది రోజుల పని చేసిన వారు ఆ విషయం ఎవరితోనూ పంచుకోకుండా ఉండటం కోసం... వారు తిరిగి వచ్చే సమయం లో కళ్ళు తీసేసి, నాలుక కోసేసేవాళ్ళం...
అలా అక్కడ పని చేసి వచ్చిన వారి నోళ్లు మూయించేవాళ్ళం.

ఈ రోజు రాత్రికే చివరి బ్యాచ్ ఇక్కడి నుంచి వెళ్తుంది. మేము ఎంపిక చేసిన వారిని ఒక వ్యాన్ లోకి ఎక్కించి, దాన్ని సిటీ సెంటర్ పక్కనే ఉన్న బస్టాప్ దగ్గర పార్క్ చేస్తాం. అక్కడి నుంచి చైనా బృందం వచ్చి వారిని తీసుకొని వెళ్తారు. ఎక్కడికి తీసుకెళ్తారో అనేది మాకు అస్సలు తెలీదు. తెలుసుకోవాలని చూస్తే మా ప్రాణాలు కూడా మిగలవు అని హెచ్చరించారు.

అలాగే నువ్వు దీని గురించి తెలుసుకోవడం కోసం నార్త్ కొరియా వచ్చావని తెలిసి, నిన్ను చంపించమని కూడా నాకు ఒక కవర్ వచ్చింది. అందుకని నా మనుషుల ద్వారా విమానాశ్రయం దగ్గర, అలాగే హోటల్ లో నిన్ను చంపడానికి ప్రయత్నించాను. కానీ తృటిలో తప్పించుకున్నావు.

నాకు ఇంతే తెలుసు.. ఇంతకు మించి నాకేమి తెలీదు. నన్ను వదిలేసేయ్.. " అని లీ జాంగ్ బ్రతిమాలాడు.

లీ జాంగ్ చెప్పింది విన్న తరువాత రూహి ఆలోచనలో పడింది. అంతమంది ని ఉపయోగిస్తున్నారు అంటే కచ్చితంగా చైనా మన దేశం మీద ఊహకు అందని ఉన్మాదం ఏదో సృష్టించనుంది అని అర్థమైంది. ఎలాగైనా దాన్ని ఆపాలి అని బలంగా అనుకుంది.

సరిగ్గా అప్పుడే... ఆ భవనం కిటికీ లో నుంచి బయటకు చూస్తున్న పార్వతి పరిగెత్తుకుంటూ రూహి దగ్గరకు వచ్చింది.

"మేడమ్... ఈ లీ జాంగ్ ఇక్కడ ఉన్నట్టు వాడి సెక్యూరిటీ కి తెలిసిపోయినట్టుంది. వారంతా వస్తున్నారు. మనం వెంటనే ఇక్కడి నుంచి తప్పించుకోవాలి." అని కంగారుగా పలికింది.

అది వినగానే రూహి కూడా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి కిటికీ లో నుంచి బయటకు చూసింది. దూరంగా లీ జాంగ్ సెక్యూరిటీ కి చెందిన చాలా కార్లు వారు ఉన్న భవనం వైపే వస్తున్నాయి. తాము ఇక్కడున్న విషయం వారికి ఎలా తెలిసిందో తనకు అస్సలు అర్థం కాలేదు. ఎలాగూ తమకు రావాల్సిన సమాచారం వచ్చింది. ఇక అక్కడ ఉండటం మంచిది కాదు అని నిశ్చయించుకొని వెంటనే వెళ్ళిపోదాం అని బ్లాక్ కోబ్రా టీం కు సైగ చేసింది.

అప్పుడే రూహి కి తన ముందు కూర్చున్న లీ జాంగ్ కళ్ళలో నవ్వు కనిపించింది. నా వాళ్లు వస్తున్నారు, నేను తప్పించుకుంటున్నాను అనే ధైర్యం వాడిలో తొణికిసలాడుతుంది. రూహి వేగంగా వాడి దగ్గరకు వచ్చింది.

"అంత మంది అమాయకుల జీవితాలు నాశనం చేసావు. అలాంటి నిన్ను ఇలా ఎలా వదిలేస్తాను అనుకున్నావ్. వారికి ఎలాంటి అన్యాయం చేసావో... నీకు కూడా అలాంటి శిక్షే పడాలి.." అని పలికింది.

అది వినగానే లీ జాంగ్ ఆశ్చర్యంగా తన వంక చూసాడు.
రూహి వెంటనే తన బృందం వైపు తిరిగింది. తన కళ్ళలోకి చూడగానే వారు చేయాల్సిన కర్తవ్యం ఏంటో అర్థమైంది.

ఎంతో మంది మేధావుల కళ్ళు, నాలుక తీసేసిన లీ జాంగ్ కు కూడా అదే శిక్ష వేశారు. పైగా వాడు ఇక రాయకుండా ఉండటం కోసం బొటనవేలు కూడా తీసేసారు. లీ జాంగ్ ప్రాణాలు పోతున్నట్టు పెద్దగా అరుస్తున్నాడు. వాడి ఆర్త నాదాల తో ఆ భవనం మొత్తం దద్దరిల్లింది.

"స్వేచ్ఛగా తిరిగే ప్రతి మనిషి వెనుక... తొమ్మిది నెలల కష్టం.. ఎన్నో కలలు... మరెన్నో బంధాలు పెనవేసుకొని ఉంటాయి. అలాంటి వాటిని క్షణం లో విరిచేసే నీలాంటి రాక్షసుడికి ఇదే తగిన శిక్ష.. ఇక నుంచి ప్రాణమున్న శవం లాగా బ్రతుకు..." అని రూహి చెప్పి అక్కడి నుంచి బయటకు నడిచింది. తన వెనుకే బ్లాక్ కోబ్రా బృందం కూడా అడుగులు వేశారు.

వేగంగా తాము వచ్చిన కారు లోనే వెనుక వైపు నుంచి వెళ్లిపోయారు. రూహి మెదడు లో ఆలోచనలు వేగంగా వెళ్తున్నాయి. ఇప్పుడు ఏం చేయాలో అర్థం కావడం లేదు. ఎలా ఇండియా మీద జరగబోయే ప్రమాదం ఆపాలో తెలియక ఆలోచనలలో మునిగిపోయింది.

సరిగ్గా అప్పుడే... తన పక్కనే కూర్చున్న అయాన్.. మెల్లగా నిద్ర లోకి జారుకుంటూ రూహి భుజం మీద తల వాల్చాడు. అది చూసి రూహి టక్కున తన వైపు చూసింది. ఎందుకో అప్పటిదాకా తన మనసులో చెలరేగిన ఆందోళన అంతా మెల్లగా కరిగింది. అయాన్ తన చెంతనే కూర్చొని ఉంటే మది నిండా సంతోషం నిండింది. తన మనసులో తొలిసారి ప్రేమ మధురిమలు మోగడం మొదలయింది.

" ఏజెంట్ రూహి వాసుదేవ్...9 " రచనకు రేటింగ్ ఇవ్వండి