(2) వారసుడు - completed

[Raagaa]

తెల్లారి జఫర్ కళ్ళు తెరవగానే కళ్ళెదురుగా తన పక్కనే పడుకున్న గోపి కనిపించాడు. రాత్రి సినిమా హాల్లో గోపి భుజం మీద పడుకోవడం. బండి మీద నిద్ర ఆపుకోలేక గోపీని వాటేసుకుని పడుకోడం అన్నీ గుర్తుకువస్తుంటే వాడి బుగ్గలు ఎరుపెక్కాయి. నిన్న రాజారావుతో ఇద్దరు కలిసి మాట్లాడటం, కలిసి ఇంజిన్ బిగించడం, ఇద్దరు హైఫై కొట్టుకోవడం అన్నీ తలుచుకుంటున్నాడు. అలా తననే చూస్తుంటే గోపీ కదలడం చూసి అటు వైపుకు తిరిగి పడుకున్నాడు. 

రోజూలానే గోపి లేవకముందే లేచి రెడీ అయ్యి కూర్చున్నాడు. బైట సూర్యుడి వెలుగులో కాఫీ కప్ పట్టుకుని ఆలోచిస్తుంటే నిద్ర మొహంతో వచ్చాడు గోపి. బ్రష్ చేసుకుని వస్తే జఫర్ లేచెళ్లి గోపికి కూడా కాఫీ తెచ్చిచ్చాడు. ఇద్దరు ఎదురెదురు కూర్చుని కాఫీ తాగుతుంటే గోపీ తననే చూస్తుండడం గమనించి తల పక్కకి తిప్పేసాడు.

కాఫీ చాలా బాగుంది అన్నాడు గోపి.

షుక్రియూ

ఆ మాట నేను చెప్పాలి అని గోపీ నవ్వుతూ అనేసరికి జఫర్ కూడా నవ్వాడు.

నీ ఏజ్ ఎంతా ?

ఎందుకు ?

అంటే నీకింకా మూతి మీద మీసం కూడా రాలేదు, గడ్డం కూడా మొదలవలేదు. ఇంత చిన్న వయసులో నీకు ఇంత మెకానిక్ పని ఎలా వచ్చింది, నీకు చదువుకోవడం ఇష్టం లేదా ?

మా నానాతో కలిసి కార్లు రిపేర్ చెయ్యడమే నా చదువు. నానానే నా గురువు. 

నానా అంటే?

మా నాన్న వాళ్ళ నాన్న 

అవునా.. మరి మీసం?

లేచి నిలుచున్నాడు జఫర్. గోపి భయపడి లేచి నిలబడుతూ నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టేలా ఉంటే ఇంకేమి అడగను అన్నాడు. జాఫర్ చెయ్యి చిన్నదే కానీ దెబ్బ బలంగా తగులుతుంది, అది ఎలా సాధ్యమో మొన్న ఇంజిన్ రిపేర్ చేస్తున్నప్పుడు తెలిసింది గోపికి. 

జఫర్.. నీకేమైనా గోల్స్ ఉన్నాయా అని అడిగాడు మళ్ళీ వెంటనే..

ఉన్నాయి అన్నాడు జఫర్. గోపి చెప్పమంటే నాకంటూ ఓ కంపెనీ.. కొంచెం పేరు ప్రతిష్టలు వీటితో పాటు పక్కనే నన్ను ప్రేమించే మనిషి.. ఇవి చాలు అని చెపుతుంటే గోపి వావ్ అన్నట్టు చూసాడు, ఆ చూపుకి జఫర్ వెనక్కి తిరిగాడు. వెంటనే మళ్ళీ గోపిని చూసి మరి నీకు? అని అడిగితే నాకేం లేవు అని మాములుగా లోపలికి  వెళ్ళిపోయాడు. లక్ష్యం లేని మనుషులు ఉంటారా అనుకున్నాడు జఫర్. గోపి కూడా రెడీ అయ్యాక ఇద్దరు రాజారావు దెగ్గరికి బండి మీద స్టార్ట్ అయ్యారు. 

ఎంట్రో సైలెంటుగా ఉన్నావ్ అన్నాడు గోపి

ఏం లేదు. ఇవ్వాళ పెద్ద చర్చలే జరుగుతాయి మన ఇద్దరి గురించి..

అవునురా.. అనవసరంగా నోరు జారాను

నిన్నటి నుంచి నీ ఫోను మోగుతూనే ఉంది.

అందుకే సైలెంటులో పెట్టేశా.. విషెస్ చెప్పడానికిలే..

మీ ఇంట్లో వాళ్ళతో మాట్లాడవా?

ఉన్నపళంగా ప్రేమ, డబ్బు కురిపిస్తే నాకు నచ్చదు. ఏదైనా నిదానంగా శ్రమతో దక్కించుకోవాలి. సడన్‌గా వచ్చేవి వస్తుంటాయి పోతుంటాయి అవంటే నాకు ఇంట్రెస్ట్ లేదు. జఫర్  ఏం మాట్లాడకపోయేసరికి గోపీనే అరె.. నువ్వెవరినైనా లవ్ చేసావా ? అని అడిగాడు.

లేదు. మరి నువ్వు ?

నేను ఒకప్పుడు లవ్ చేశాను కానీ ఇప్పుడు అవేమి లేవు.. కానీ క్రష్ ఉందిరా 

ఎవరి మీదా?

అమృత ఉంది కదా..

ఓహ్హ్

ఏంట్రా అంత పెద్ద దీర్ఘం తీసావ్. కొంపతీసి నీకు కూడా నచ్చిందా అంటే వీపు మీద గుద్దాడు జఫర్.

అబ్బాహ్.. వీడితో ఏం మాట్లాడినా తప్పే. 

వెనక జఫర్ నవ్వుకున్నాడు. మొబైల్లో మెసేజ్ చూసి తాతయ్య వాళ్ళు ఆఫీస్ కి వెళ్లిపోయారట, మనల్ని త్వరగా రమ్మంటున్నారు అంటే గోపీ  సరేనని నేరుగా ఆఫీస్ వైపే పోనించాడు.

***

ఆఫీసు లోపలికి వెళ్తుంటేనే అందరూ గోపిని, జఫర్‌ని వింతగా చూడటం చూసి జఫర్ కొంచెం ఇబ్బందిపడి ముందు నడిచాడు. రాజారావు బోర్డు మీటింగ్ పెడుతున్నాడని, ఇద్దరినీ త్వరగా రమ్మంటున్నాడని చెప్పింది ప్రీతీ. ఆమె మొహం సంతోషంగా ఉంది. అదే అడిగాడు..

ఏంటి ప్రీతీ గారు సంతోషంగా ఉన్నారు

ఒక్క రోజులో అద్భుతం జరుగుతుంది అంటే నువ్వు నమ్ముతావా ?

నమ్మను

అయితే నీకు నా సంతోషం చెప్పినా అర్ధం కాదు గోపి..

ఏదైతే ఏంటిలే నువ్వు హ్యాపీ కదా.. సూపరు.. అని లోపలికి నడిచాడు. ఉత్సాహంగా ఉన్న ప్రీతీ మొహం చూసి ఏమైంది అని అడిగాడు జఫర్. గోపీ నవ్వుతూ తరువాత చెప్తాలే అనేసరికి ఇద్దరు లోపలికి వెళ్లారు. అప్పటికే లోపల చాలా మంది ఎదురుచుస్తున్నారు. ఇద్దరు వెళ్లి రాజారావు పక్కన కాళీగా ఉన్న రెండు కుర్చీల్లో సర్దుకుని కూర్చున్నారు. రాజారావు నవ్వుతూ పలకరించాడు. జఫర్  నుంచి పలకరింపు వచ్చింది కానీ గోపీ అసలు చూడలేదు. చెత్త ఎదవ అని తిట్టుకున్నాడు మనసులోనే మనవడిని.

సీన్ ఓపెన్ చేసాడు రాజారావు. బోర్డుని, కంపెనీని, తమని, ఇన్వెస్టర్లని అందరినీ ఉద్దేశించి మాట్లాడుతూ జఫర్ గురించి గోపి గురించి, ఇద్దరు కలిసి చేస్తున్న ప్రాజెక్టు గురించి చిన్న ఇంట్రో ఇచ్చి ఇక్కడ నుంచి జఫర్ కంటిన్యూ చేస్తాడని కూర్చున్నాడు. తనకు తెలిసిన అందరూ గోపీని ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంటే గోపీ అసలు తల ఎత్తలేదు. వాడి కళ్ళు టేబుల్ కింద స్నేక్ గేమ్ ఆడుతున్న వాడి ఫోన్‌నే చూస్తున్నాయి. నోకియా 1100ని మోజు పడి తీసుకున్నాడు.

రాజారావు ఒక్కసారిగా అందరి ముందు జఫర్ అనేసరికి అయోమయంగా  చూశాయి వాడి కళ్ళు, వెంటనే గోపి వైపు చూసాడు, గోపి కూడా జఫర్ పేరు వినపడగానే ఫోన్ పక్కన పెట్టి తల ఎత్తి చూసాడు. తన వంక చూసి ధైర్యంగా వెళ్ళు అని తల ఊపుతుంటే జఫర్ మెల్లగా లేచి అందరి ముందుకు వెళ్ళాడు. భయమేసింది, అందరూ తననే చూస్తుంటే బెరుకు పుట్టి మళ్ళీ గోపి వైపు చూసాడు. ఏమైందో ఏమో గోపి కళ్ళలో తన కళ్ళు లాక్ అయ్యాయి. జఫర్ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.  ఇక మిగతావాళ్ళ గురించి పట్టించుకోలేదు, తనకి తెలిసినదంతా గోపికి చెపుతుంటే గోపి కూడా శ్రద్ధగా విన్నాడు. అంతా అయిపోయాక గోపి చూపులో చిక్కుకున్న తన కళ్ళని బలవంతంగా దృష్టి మరల్చి పక్కకి చూసాడు. ముందు రాజారావు, ఆ వెంటనే అందరూ చెప్పట్లు కొడుతుంటే జఫర్ కళ్ళు సంతోషంగా మెరిసాయి. ఇంతకముందు డ్యూయల్ ట్రాన్స్‌మిషన్ మీద నమ్మకం లేని వాళ్ళు ఇప్పుడు నమ్మకంగా చూసారు. జఫర్ వెంటనే అక్కడి నుంచి వచ్చేసి గోపి పక్క చైర్లో కూర్చుంటే గోపి తన భుజం మీద చెయ్యి వేసి సూపర్ రా అంటుంటే జఫర్ గోపి చేతిని కొట్టేసాడు. 

ఓరినీ.. మెచ్చుకోవడం కూడా తప్పేనా అన్నాడు గోపి. రాజారావు ఇదంతా చూసి మనసులో ఈ ఎర్రిపూకు గాడు ఇంకా తెలుసుకోలేదు అని తల కొట్టుకుంటూ కుర్చీలో నుంచి లేచి మిగతా స్పీచ్ పూర్తి చేసాడు. చివరికి ప్రాజెక్ట్ అప్రూవల్‌కి వోటింగ్ పెట్టగా ఇంకో ఇద్దరు, పవన్ చేతులు ఎత్తలేదు. రాజారావు కోపంగా చుసిన ఒక్క చూపు పవన్ చెయ్యి ఎత్తేలా చేసింది, వాడి కళ్ళలో భయం అందరికీ నవ్వు తెప్పించింది.

అంతమందిలో ఒక్కరికి మాత్రం ఇది నచ్చలేదు. కానీ అందరికంటే తనే ముందు లేచింది. లేచి దెగ్గరికి వచ్చి కంగ్రాట్స్ చెప్పింది అమృత. రాజారావు గర్వంగా గోపిని చూడటం తనకి నచ్చలేదు. మెల్లగా బైటికి వచ్చేసింది. అమృత బైటికి వచ్చేయడం కూడా ఎవ్వరు పట్టించుకోలేదు, దీనికి ఇంకా బాధేసింది. అమృత పిడికిలి బిగించి ఆలోచిస్తుంటే తన అన్నయ్య పవన్ కోపంగా బైటికి రావడం చూసింది. (వీడితో చేతులు కలపడం కంటే నా రెండు చేతులు పొయ్యిలో పెట్టడం నయ్యం అనుకుని పిడికిలి వదిలింది) 

అలా మీటింగ్ పూర్తయింది.

***

మూడు రోజుల్లో ప్రాజెక్ట్ మొదలవుతుందని ఈ రెండు రోజులు ఎంజాయి చెయ్యమని వదిలేసాడు రాజారావు.

ఇంటి దెగ్గర గోపి కింద మొక్కలతో కుస్తీ పడుతుంటే పై నుంచి నిలబడి చూస్తున్నాడు జఫర్. ఒక్కడే పని చేస్తుంటే చూసి దెగ్గరికి వచ్చింది గీత. పక్కన మనిషి వచ్చినట్టు అనిపిస్తే తల ఎత్తి చూసాడు. చీరలో దాగున్న గుండ్రని బొడ్డు కనిపించింది. వెంటనే తల ఎత్తి చూసాడు, గీత నవ్వుతుంటే హమ్మయ్యా గమనించలేదు అనుకుని పలకరించాడు. గీత కాళ్ళు మడిచి కూర్చుని చెట్ల గురించి అడుగుతూ ముచ్చట్లు పెడుతుంటే అప్పుడే మెట్లు ఎక్కుతున్న హిమజ కూడా ఈ ఇద్దరినీ చుసి ఆగింది. అలాగే పై నుంచి వీళ్ళనే గమనిస్తున్న జఫర్‌ని కూడా చూసి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. కాసేపటికి జఫర్ కూడా లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.

నీతో పాటు ఉండే అబ్బాయి అసలు మాట్లాడడా.. నేనొక సారి పలకరిస్తే పారిపోయాడు అంది గీత. గోపీ నవ్వుతూ వాడంతే, ఈ మధ్యనే వాళ్ళ తాతయ్య గారు చనిపోయారు. తేరుకోవడానికి కొంచెం సమయం పడుతుంది కదా ఆంటీ.. అదీ కాక ఊరి నుంచి వచ్చినవాడు, ఎవరితో ఎలా మాట్లాడాలో వాడికింకా తెలీదు. మిమ్మల్ని చూడగానే భయపడి ఉంటాడు.

ఆలా ఉంటే కష్టం కదా అంది గీత. అవును అన్నాడు గోపి. ఇంతవరకు జఫర్ ప్రవర్తన గురించి, వాడి ఆలోచనా విధానం గురించి ఒక్క ముక్క కూడా అర్ధంకాలేదు గోపీకి. బాగా మాటల్లో పడితే మాత్రం ప్రశాంతంగా నవ్వుతాడు. తిడతాడు. ముట్టుకుంటే కొడతాడు. తను చెప్పే సొల్లంతా ఓపికగా వింటాడు. అదంతా గుర్తుకు వచ్చి నవ్వుకుంటుంటే గీత అడిగింది, ఏం లేదని మాటలు చెపుతుంటే ఇద్దరు ముచ్చట్లలో పడ్డారు.

ఆ అబ్బాయి సాయిబులు కదా, నమ్మచ్చు అంటావా అంది గీత. ఒక చూపు చూసాడు గోపి. నీ ఇంటి మీద బాంబు వెయ్యడులే కంగారు పడకు అన్నాడు. ఆలా కాదు గోపీ అని గీత ఏదో చెపుతుంటే. మిగతా వాళ్ళ గురించి నాకు తెలీదు కానీ జఫర్ క్యారెక్టర్ మాత్రం గోల్డ్. వాడికి మనిషి వెనకాల మాట్లాడటం,  గోతులు తవ్వడం.. ఇవేవి వాడికి చేతకాదు. 24 కాదు 48 కారెట్ గోల్డ్ ఆడు అంటే అలాగేనంది గీత.

సాయంత్రం కిందకి దిగాడు జఫర్. గోపీ ఏదో చెపుతుంటే గీత గోపీ భుజం మీద పడి పడీ నవ్వుతుంది. అది చూడగానే జఫర్ మోహంలో నవ్వు పోయింది. వెంటనే పైకి వెళ్లిపోతుంటే పిలిచాడు గోపి. జఫర్ వెనక్కి తిరిగాడు. జఫర్ చేతిలో బండి తాళాలు కనిపించాయి, మొన్న బండి నేర్పిస్తానని చెప్పింది గుర్తుకువచ్చి, ఉండరా కాళ్ళు చేతులు కడుక్కుని వస్తాను అంటే అలాగే  అన్నాడు జఫర్.

జఫర్‌ని చూసి  హాయ్ అని పలకరించింది గీత, చెయ్యి ఎత్తి హాయ్ అన్నాడు. గీత ఇంకేదో మాట్లాడుతుంటే వెంటనే అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతూ బండి పక్కన నిలబడ్డాడు. జఫర్  నడక చూసి ఒక క్షణం వింతగా చూసి అదే టైములో గోపీ వచ్చి గీత మొహం చూసి ఏమైంది అని అడిగితే ఏం లేదంది. గోపి మొహం తుడుచుకుని బండి తీయ్యి రా అంటే జఫర్ బండిని గేటు బైటిదాకా నడిపించాడు. గోపి వెనక ఎక్కి స్టార్ట్ చెయ్యమని చెపుతుంటే గీత లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.

జఫర్  బండి స్టార్ట్ చెయ్యగానే భుజాల మీద రెండు చేతులు వేసి పట్టుకున్నాడు గోపి. చురుగ్గా వెనక్కి ఒక చూపు విసిరాడు జఫర్. బండి ఆగిపోయింది. గోపి కోపంగా చూస్తూ ఏంటీ.. వదిలేస్తే దేనికో దానికి గుద్దుతావ్ అంటే మళ్ళీ అటు వైపు తిరిగి బండి స్టార్ట్ చేసాడు. ఇక పోనీ అంటే క్లచ్ వదలగానే ముందుకు  బండి దూకింది. గోపీ జఫర్ మీద పడ్డాడు. గోపి మెల్లగా జఫర్ చేతి మీద తన చెయ్యి వేసి క్లచ్ ఎలా వదలాలో చెయ్యి నొక్కుతూ క్లచ్ నొక్కిస్తే సరే అన్నాడు. జఫర్ బుగ్గలు ఎరుపెక్కాయి. బండి స్టార్ట్ చేసి మెల్లగా నడుపుతుంటే బానే నడుపుతున్నావ్ కదరా అన్నాడు గోపి. క్లచ్ ఒక్కటే సమస్య, మిగతాదంతా వచ్చు అన్నాడు జఫర్. సరే.. కాసేపు నడుపుకో అని నడుము మీద రెండు చేతులు వేసి పట్టుకొగానే సడన్ బ్రేక్ కొట్టాడు జఫర్. బండి పడుతుందేమో అని భయపడ్డాడు గోపి, ఏమైందని అడిగితే కోపంగా చూసాడు. నడుము మీద చేతులు తీ అన్నాడు కఠినంగా. 

గోపి కోపం నషాళానికి అంటింది. నేనేం చెక్కగాడిని కాదు, ఏదో ఫ్రెండ్షిప్‌లో పట్టుకున్నాను. నువ్వేదో స్వచ్ఛమైన మగాడివి మిగతావాళ్ళు కాదు అన్నట్టు బిల్డప్పు. గట్టిగా మాట్లాడితే మూతి మీద మీసం రాలేదు, గడ్డం కూడా లేదు. నీ కనుబొమ్మలు కూడా చిన్నవే.. లిప్ స్టిక్ పెట్టుకున్నట్టు ఆ పెదాలు చూడు. నీ చేతి మీద కూడా సరిగ్గా వెంట్రుకలు లేవు. ఆ చర్మం చూడు మెత్తగా అని చేతిని గిల్లి..  చెక్కగాడివి నువ్వా నేనా అని కోపంగా తిట్టేసాడు గోపి.

ఇద్దరి మధ్యా పది క్షణాల మౌనానికి జఫర్ తల కిందకి దీంచేసాడు. వాడి కంట్లో నీళ్లు తిరిగాయి. గోపికి భయం వేసింది. రేయ్.. సారీరా నేను కావాలని అనలేదు. ఇద్దరం ఒకటే రూములో ఉంటాం, ఇద్దరం కలిసి పని చేస్తున్నాం. పైగా ఇద్దరం కలిసిపోయాం. నేను ముట్టుకున్నప్పుడల్లా నువ్వు అలా కోపంగా చూస్తుంటే ముందు పట్టించుకోకపోయినా తరువాత నాకు చిరాకు వచ్చేది. నీ మీద నాకేం మోజు కాదురా, నా జీవితంలో ఒక మనిషితో ఇంత దెగ్గరగా, ఇంత స్నేహంగా ఉన్నది నీతోనే.. నువ్వలా కసురుతుంటే బాధగా ఉంది. కోపంలో మాటలు బైటికి వచ్చేసాయి. నిజంగా సారీ.. ఇక నేను ముట్టుకోను. పదా వెనక్కి వెళ్ళిపోదాం అన్నాడు.

జఫర్ బండి స్టార్ట్ చేసి వెనక్కి తిప్పాడు. గోపి మెలకుండా వెనక కూర్చుంటే జఫర్ తన చేతిని వెనక్కి పోనించి గోపి చేతిని పట్టుకుని నడుము మీద వేసుకున్నాడు. గోపీ నవ్వుతూ నాకు తెలుసురా ఎలా మాట్లాడితే నువ్వు ఎలా రెస్పాండ్ అవుతావో.. ఎలా ఉంది నా యాక్టింగ్ అని రెండు చేతులతో జఫర్ నడుము పట్టుకుని పిసికేసాడు. జఫర్  ముందు ఇబ్బంది పడ్డా తరువాత సిగ్గుగా నవ్వి ఏడిసావ్ లే.. పోనీ అని వదిలేస్తున్నా.. ఎక్కువ చేస్తే.. అని మోచేత్తో డొక్కలో పొడిచాడు. అబ్బాహ్.. రేయి.. అని జఫర్ వీపు మీద దెబ్బ వేసి పోనీ పోనీ స్పీడ్ పెంచు ఇవ్వాళ బిర్యానీ తిందాం అని భుజాలు రుద్దాడు. జఫర్  బుగ్గలు మళ్ళీ ఎర్రబడ్డాయి.

బైటికి వెళదాం అంటే జఫర్ నేనే చేస్తాను అన్నాడు. బిర్యానీ వాసన గీతకి, హిమజకి ఇద్దరికీ తగిలింది. గీత పైకి వచ్చి అడిగితే గోపీ చెప్పాడు. జఫర్ ఇబ్బంది గమనించి గీత కిందకి వెళ్ళిపోయింది. అయ్యాక తెచ్చిస్తే ఏమైనా సాయిబులు బిర్యాని చేసినట్టు ఇంకెవ్వరు చెయ్యలేరు అంది మెచ్చుకుంటూ.. గోపీ తనని చూస్తూ మొన్న ఏదో అన్నావ్ అన్నాడు. అది కూడా నిజమే కదా అని తింటుంటే గీత భుజం మీద గిచ్చాడు గోపీ.. 

గీత ముందు ఆశ్చర్యపోయినా గోపీలో ఇంకో చూపు కనిపించకపోయేసరికి స్నేహంగా నవ్వింది.