18-04-2026, 12:16 PM
மெதுவாக பேச்சை ஆரம்பித்தேன்.
“சொல்ல மாட்டேன் போ..” எனச் சிரித்தாள் அக்கா.
“இப்பவும் அப்படி உனக்கு முத்தா குடுக்க ஆசைதான்க்கா. ஆனா என்ன பண்றது.. இப்ப அது நடக்காது”
“ஏன்டா நடக்காது? முத்தா குடுத்தா அதுல என்ன தப்பு?” என்று பக்கவாட்டில் என் முகம் பார்த்துக் கேட்டாள்.
அவள் முகத்தில் புன்னகை மலர்ந்திருந்தது.
நானும் அவள் கண் பார்த்தேன். சிலிர்ப்பாய் இருந்தது.
ஆஹா.. என் அக்கா நான் கொடுக்கப் போகும் முத்தத்தை வாங்க தயாராகவே இருக்கிறாள்.
“தப்பு இல்ல. ஆனா அதை பாக்கறவங்க என்ன நெனைப்பாங்க.? நாம என்ன இன்னும் சின்ன கொழந்தைகளா?” என்றேன் சிரித்தபடி.
“அப்ப யாரும் பாக்காதப்பா முத்தா குடு. நான் என்ன வேண்டாம்னா சொல்லப் போறேன். சின்னதுல நீ எனக்கு எத்தனை முத்தம் குடுப்ப தெரியுமா..”
அவள் அப்படிச் சொன்னதும் என் நெஞ்சில் குப்பென்று இன்பப் பரவசம் உண்டானது.
“என் மூஞ்சி பூரா எச்சி பண்ணிருவ” என்றாள்.
“அப்ப இன்னிக்கு தரேன்” என்றேன்.
இந்த வாய்ப்பை விடக்கூடாது. இதை வைத்தே இவளையும் விஜியைப் போல பதம் பார்த்து விட வேண்டியதுதான்.
“ம்ம்” தலையை ஆட்டினாள்.
“நைட்டு..”
மெலிதாகச் சிரித்தாள்.
“எல்லாரும் தூங்கினப்பறம்”
“நெஜமா.. ரொம்ப ரொம்ப சந்தோசமா இருக்குக்கா. நெஞ்சுல பால் வார்த்த மாதிரி இருக்கு. இதே ரோடா இல்லேன்னா இப்பவே உனக்கு முத்தா குடுத்துருவேன்” என்று அவள் கையைக் கோர்த்து விரல்களை இறுக்கியபோது என் சுன்னி விறைத்து டங்கென்று முட்டியது.
அவள் சிரித்தாள்.
“நீ என்னை கட்டுட்டி ஒட்டிட்டு எனக்கு முத்தா குடுத்துட்டு என் மேல கால் போட்டு தூங்குவ பாரு.. அதெல்லாம் இன்னும் என் நெஞ்சுக்குள்ள அப்படியே இருக்கு. அழியவே இல்ல. அதுக்காகவே நான் ஒரு பையனை பெக்க ஆசைப் பட்டேன். ஆனா எனக்கு பொறந்தது ரெண்டும் புள்ளைக”
“இப்பவும் நான் உன் மேல கால் போட்டு தூங்கட்டா?” என்று மெல்லக் கேட்டேன்.
“போட்டுக்க. ஆனா யாரும் பாக்காம”
“தேங்க்ஸ்க்கா”
“இதுக்கு எதுக்குடா தேங்க்ஸ். நான் உன் அக்காதானே?”
“அம்மா மாதிரி..”
“ம்ம்..”
“என்ன உன்கிட்ட நான் தாய் பாலுதான் குடிக்கல”
எதுவும் சொல்லாமல் சிரித்த அவள் கை விரல்கள் இந்த சில நொடிகளில் சூடாகி வியர்த்திருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது.
கடையை அடைந்தோம். கைகளை விலக்கிக் கொண்டோம்.
இப்போது கடையில் வெகு சிலர்தான் நின்றிருந்தனர்.
அவர்களுக்குப் பிறகு நாங்கள் வாங்கினோம். அக்கா ஒவ்வொன்றாக கேட்டுக் கேட்டு வாங்கினாள்.
என் நெஞ்சு முழுக்க அக்காளைப் பற்றின கற்பனைகளே ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
“என்னடா தம்பி சொன்ன?”
“என்னக்கா?”
“என்கிட்ட பாலு மட்டும்தான் குடிக்கலேன்னு…”
“ஆமாக்கா. நீ என் அம்மானு சொன்னெல்ல?”
“உம்” மெலிதாக முனகினாள். “என்கிட்ட பாலு வரல அப்ப. வந்துருந்தா குடுத்துருப்பேன்”
அவள் வார்த்தைகள் இன்பமாய் என் காதில் வந்து விழுந்தது.
“அயோ அக்கா.. நெஜமாவே எனக்கு நீ பால் குடுத்துருப்பியா?” கடையை விட்டு விலகி வீதியில் நட்க்கும்போது அலறாத குறையாக கேட்டேன்.
“ம்ம்.. அப்ப நீன்னா உயிர் எனக்கு” என்றாள்.
“அப்ப நான் கொழந்தை பையன்க்கா. அதான் எனக்கு புரியல”
“ஆனா.. அப்பவும் நீ..” என்று ஏதோ சொல்ல வந்து நிறுத்திக் கொண்டாள்.
“என்னக்கா?” அவள் கையைப் பிடித்தேன்.
“இப்பவும் நீ அந்த பாசத்துலதான் என்கூட வந்து தங்கியிருக்க. அதைச் சொன்னேன்” என்று சிரித்தாள்.
“ஹோ.. அப்பவும் நீ னு நிறுத்திட்டியா.. அதை நான் வேற மாதிரி நினைச்சேன்”
“என்ன நெனைச்ச?”
“அப்ப நீ எனக்கு பால் குடுத்தியோ என்னமோனு..”
“குடுத்தேன்டா” என்றாள் தயக்கமே இல்லாமல்.
“அக்கா..” திகைத்தேன்.
“அப்ப நீ கொழந்தை பையன். மொச்சு மொச்சுனு சப்புவ..”
“உன் மார்லயா?”
“ம்ம்..”
“அப்ப நீ..?”
“போடா..” என்றாள் வெட்கமாய்.
“அப்போ என்ன வயசு உனக்கு?”
“சொல்ல மாட்டேன் போ..” எனச் சிரித்தாள் அக்கா.
இரண்டு வீடு
https://xossipy.com/thread-11334.html
காயும் கனியும்
https://xossipy.com/thread-70131.html


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)