Incest இரண்டு வீடு !!

[Navki]

போன் பேசி முடித்து வீட்டுக்குள் போனேன். 

அக்கா, சமையல் வேலை முடிந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். 

காலையில் தலைவாரி பின்னலிட்ட கூந்தலும் அலட்சியமாக விட்ட புடவையிலும் பார்க்க அவள் அழகாகவே இருந்தாள்.

அவள் சேலைத் தலைப்பால் கழுத்தை ஒற்றிக் கொண்டு என்னைப் பார்த்தபோது அப்படியே அவளை அள்ளிக் கொள்ள வேண்டும் போலிருந்தது எனக்கு.

விஜியுடன் பேசியதில் எனக்குள் காமம் ஏறியிருந்தது. விஜியை இப்போது எவ்வளவு மிஸ் பண்ணுகிறேன் என்று புரிந்தது.

நான் காலையில் பேசியது பெரிய அக்காளிடம் வேலை செய்வதைப் போலிருந்தது. 

இறுக்கமான அந்த ஜாக்கெட்டில் மார்புகளின் எடுப்பு நன்றாகவே இருந்தது.

இன்றும் இரவு அவளுடன் நெருக்கமாக இருக்க வேண்டும், அவளுக்கு முத்தம் கொடுக்க வேண்டும் அவள் புண்டையை ருசி பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்தபோதே எனக்கு ஜிவ்வென்றாகி சுன்னி விறைத்தது. 

“சாப்படறியாடா?” என்று கேட்டாள் அக்கா.

“எல்லாம் ஒண்ணா சாப்பிட்டுக்கலாம். நீங்க சாப்படறீங்களா?”

“இல்ல. அவளுக படிச்சுட்டிருக்காளுக” என்றுவிட்டு எழுந்தாள். 

கண்ணாடி முன்பாகப் போய் நின்று முகத்தை பார்த்து மார்பைக் காட்டிக் கொண்டிருந்த முந்தானையை சரி செய்து கொண்டு என் பக்கம் திரும்பினாள்.

“நட கடைக்கு போய்ட்டு வரலாம்”

“எந்த கடைக்கு?”

“இங்கதான். மளிகை கடைக்கு”

“என்ன வாங்கணும்? குடு நான் போய் வாங்கிட்டு வரேன்”

“நானே வாங்கிக்கறேன். நீ கூட வா.. பேசிட்டே போய்ட்டு வரலாம்” என்றாள். “தக்காளி வெங்காய் மொளகா தேங்கா சாம்பார் பொடியெல்லாம் வாங்கணும்”

“அம்மா எனக்கு காட்பரீஸ் சாக்லெட் வாங்கிட்டு வா” என்றாள் வாணி. 

மளிகை கடையில் கொஞ்சம் கூட்டமாக இருந்தது. நிறைய பெண்கள் இருந்தனர்.

சிறிய கடைதான். அதனால் வெளியே நிற்க இடமில்லை.

“கூட்டமா இருக்கு” என்றேன்.

“ஆமா நட.. அப்படியே கொஞ்சம் நடந்துட்டு வரலாம்” என்றாள் அக்கா. “அதுக்குள்ள கூட்டம் கொறஞ்சுரும்”

மளிகை கடையைத் தாண்டி மெதுவாக நடந்தோம்.

தெரு விளக்குகள் பிரகாசமாக எரிந்து கொண்டிருந்தாலும் மேலே வானம் இருண்டிருப்பது மாதிரி தெரிந்தது. நட்சத்திரங்கள் ஒன்றைக் கூட காணவில்லை. காற்றில் லேசாக ஈரம் இருப்பதை அப்போதுதான் உணர்ந்தேன்.

“மழை வர மாதிரி இருக்குக்கா” என்றேன். 

“வருமா?” எனக் கேட்டபடி அவளும் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்தாள்.

“ம்ம் வர மாதிரிதான் இருக்கு”

இரவு நேரம் என்றாலும் நடைபாதை மக்களும் வண்டி வாகனங்களும் நிறையவே இருந்தன.

அவைகளுக்கு வழிவிட்டு ஒதுங்கி நடந்தபோது அக்காளே என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

“நீ சொன்னது சரிதான்டா”

“என்னக்கா?”

“கம்பெனில இன்னிக்கு நெறைய பேரு சொல்லிட்டாங்க. இந்த சேலை நல்லாருக்குன்னு”

“பாத்தியா? அதனால உன் கற்பு போயிருச்சா என்ன?” 

“டேய்..”

“சும்மாக்கா. மத்தவங்க அப்படி நம்மள சொல்லறப்ப நம்மளுக்கே ஒரு தன்னம்பிக்கை வரும். மனசுல ஒரு சந்தோசம் இருக்குமில்ல?”

“ஆமாடா. இன்னிக்கு எனக்கு அப்படித்தான் இருந்துச்சு. சந்தோசமா இருந்துச்சு”

“அதான். வேலைக்கு போற பெண்கள் கட்டுப் பெட்டியாவே இருக்கணும்னு எதுவும் கெடையாது. அதுக்காக ரொம்ப ஓவராவும் காட்டிட்டு சுத்தறதும் தப்பு. ஒரு மீடியமா ட்ரஸ் பண்ணிட்டா அதுல நமக்கும் சந்தோசம் மத்தவங்களும் நம்மகூட ஜாலியா சிரிச்சு பேசி பழகுவாங்க..”

“ஆமாடா” என்றாள். “நீ எப்படிடா இதெல்லாம் தெரிஞ்சுகிட்ட?”

“காலேஜ்வரை போயிருக்கேன்க்கா. இது சம்பந்தமா நெறைய படிக்கவும் செஞ்சுருக்கேன்”

“ம்ம்.. நான் பத்தாவது தாண்டல. அப்றம்.. ஜோதிகிட்ட பேசினேன்”

“என்னக்கா?” அவளைப் பார்த்தேன்.

“உங்க கல்யாண விசயமா?”

“ஓ. ம்ம்.. என்ன சொன்னா?” சற்றே ஆர்வமானேன்.

“காலேஜ் முடிஞ்சதும் கல்யாணம் பண்ணிக்கறேங்கறா” என்றாள் சிரிப்புடன்.

“படிக்கட்டும்” என்றேன்.

“கல்யாணம் பண்ணிட்டு நீ வேலைக்கு போகச் சொல்வியோ இல்ல அவளை நீ வீட்லயே வெச்சுக்குவியோ அது உன் இஷ்டம்”

“அது அவ இஷ்டம்க்கா. வேலைக்கு போறதுனா போகட்டும்”

“ஆமா.. அது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். அப்பறம் உங்களுக்கும் ஒரு தனி வீடு ஏற்பாடு பண்ணனும். இப்போதைக்கு வாடகைக்குத்தான் வீடு புடிக்கணும்”

“ம்ம்..”

“கல்யாணம் பண்ணிட்டு நீ இங்கதான இருப்ப?”

“பாக்கலாம்க்கா. ஆனா ஊர்லயும் சொல்லிக்கற மாதிரி வேலை இல்ல. நான் எதிர்பாக்கற வேலை கெடைச்சுட்டா அங்கயே போக வேண்டியிருக்கும். அப்படியே இங்க இருந்தாலும் இந்த கம்பெனி வேலைகதான். இதுலயே எத்தனை நாளைக்கு ஓடிட்டு கெடக்கறது”

“அதுவும் செரிதான்” என்றாள் அக்கா. “அங்க வேலை அமையலேன்னா இங்கயே போய்ட்டிரு. முடிஞ்சா கான்ட்ராக்ட் மாதிரி ஏதாவது போடு. உங்க மச்சானும் சப்போர்ட் பண்ணுவாரு. இல்ல.. பணம் சேந்துச்சுனா சின்னதா ஒரு கம்பெனி கூட வெச்சு நடத்தலாம்னு ஒரு ஐடியா இருக்கு. அளவா.. நம்ம ஆளுகள மட்டும் வெச்சு வேலை செய்யற மாதிரி..”

“அதுக்கு நெறைய பணம் வேணும். கடன் வாங்குனாலும் கட்டி மேடேறுரவரை ரொம்ப கஷ்டப் படணும். ஒடனே எல்லாம் கம்பெனி பிக்கப் ஆகிராது”

“ம்ம்.. ஆரம்பிச்சா அளவா மெஷின் போட்டு ஆரம்பிக்கலாம். கம்பெனி ஆர்டர்க எடுத்து செஞ்சாலே போதும். என்ன ரேட்டுதான் ரொம்ப கம்மியா குடுப்பாங்க”

அது சம்பந்தமாக பேசிக் கொண்டே சிறிது தூரம் நடந்து போய்விட்டு திரும்பி வந்தோம்.

அக்கா சொன்னாள்.

“என்னவோட தம்பி.. ஜோதிய உனக்கு கல்யாணம் பண்ணித் தரதுல எனக்கு அப்படி ஒரு சந்தோசமா இருக்கு. இன்னிக்கு நான் ரொம்ப ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கேன்டா”

“அப்படியா? எனக்கும் சந்தோசம்தான்க்கா”

“உன்னை எப்பவும் என்கூடவே வெச்சுக்கணும்னு இருக்குடா எனக்கு. உன்னை சின்னக் கொழந்தைல எடுத்துட்டு சுத்துனது அடிக்கடி நாபகம் வருது. அப்பவே உனக்கு நான்னா உயிரு. நான் லீவுல வந்தாலும் என்னை விடவே மாட்ட. அக்கா அக்கானு கூடவே வாலு புடிச்சுட்டு சுத்துவ. என்னை தனியா பாத்ரூம் போகக் கூட விட மாட்ட”

“அய்யய்யே.. என்னை பாக்க வெச்சுட்டா நீ பாத்ரூம் போவ?” என்று கிண்டலாக சிரித்தபடி கேட்டேன்.

“டாய்” என்று செல்லமாக அடித்தாள். சிரித்தாள். “அப்பல்லாம் நீ குட்டிப் பையன். என்கூடவே பாத்ரூம்க்குள்ள கூட வந்துருவ. நீயும் கால அகட்டி வெச்சு உக்காந்து ஒண்ணுக்கு போவ”

“அய.. கலை புடிச்சு போக மாட்டனா?”

“அப்ப உனக்கு அத்தனை விபரம் பத்தாது. ரெண்டு ரெண்டரை வயசுதான் இருக்கும். அப்பறம்.. உனக்கு நான் சோறு ஊட்னாதான் நீ நல்லாவே சாப்பிடுவ” பழைய நினைவுகளை ரசித்தபடி பேசினாள்.

“அது அப்ப இல்லேன்னாலும் ஒரு நாலஞ்சு வயசுல பழகினது எனக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சம் நாபகம் இருக்குக்கா. ராத்திரில உன்னை கட்டிப் புடிச்சுட்டு உன்னோட மூஞ்சில என் மூஞ்சிய ஒட்ட வெச்சுட்டு.. உன் நெஞ்சுல கால் போட்டு தூங்குவேன்” என்று எனக்குள் இருக்கும் சிறிய நினைவுக் குறிப்புகளுடன் சொன்னேன்.

“ஆமா.. அக்கா கேட்டா சும்மா.. முத்தாவா குடுத்துட்டிருப்ப” என்றாள் அவளும் பழைய நினைவில் நெஞ்சம் நெகிழ்ந்தபடி.

எனக்குள் அந்த மின்னல் வெட்டியது. 

அதையே ஒரு காரணமாக வைத்து ஏன் இவளிடம் நேரடியான நெருக்கத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளக் கூடாது.?

அந்த எண்ணம் என் நெஞ்சில் உதித்ததும் என் தொண்டைக்குள் ஒரு பந்து உருளை உருளத் தொடங்கியது.